De zomer van 2001 moet in het teken staan van de fietstochten. Of... beter gezegd... een héle grote fietstocht. Het is de laatste zondagmiddag van de 'Monstertocht'. Ik heb net mijn lunch genoten bij Jim en zijn gezin en ga later die middag op bezoek bij een andere vriend in York. Op het plein is deze zondagmiddag geen zwerver te bekennen. Geen bekende gezichten, geen plastic zak met bouwlijm, maar gewoon genieten in de zon. Heb ik een boekje om te lezen of luister ik naar muziek? Of helemaal niets? Op een gegeven moment zie ik het helemaal voor me. Ik ga de zomermaanden doorbrengen op de fiets. Het plan ontstaat om via het voormalige Oostblok naar Rusland te fietsen en daarna noordelijk via Finland en door Scandinavië weer naar huis te gaan. Ik ga uit van een paar weken...? Hoewel ik ook stiekem wel weet dat fietsen in Rusland een alternatief is voor Russisch roulette. Toch moet ik al snel terug komen op deze plannen. Ik ontvang een uitkering en hoewel mijn huisbaas is 'getraind' om mijn soos-formulieren in te vullen, is het een tikje riskant om maanden lang niet in de gemeente te verblijven. De fiets brengt het grootste deel van de bewuste zomer door in de garagebox van de huisbaas. 'Dan denk ik aan Brabant, want daar brandt nog licht'. Ik meen me te herinneren dat ik in 2001 het liedje al eens heb gehoord, maar is dat mogelijk? Nee, de plaat is pas in 2003 uitgebracht. Toch zal de zomer van 2001 vooral in het teken staan van de Brabantse nachten.
Het ontwaken in de buurt van de Mark vlak buiten Ulvenhout op de dag na Hemelvaartsdag. Dat is het startschot geweest voor de zomer van 2001. Ik ervaar een rust en vrijheid op het plekje aan de Mark en een paar weken na 'De volharding' besluit ik dan ook terug te gaan naar deze plek. Op 13 juni 2021 heb ik over De muskusrat-legende geschreven. Dat hoeft dus niet opnieuw. In de daaropvolgende weken wordt De Mark bij Ulvenhout mijn vertrek- en eindpunt. Soms bivakkeer ik dagen in de directe omgeving, dan ga ik weer wandelen naar Langeweg en Zevenbergen. Of naar de Belgische grens en richting het Belgische Essen. Ik heb van iemand een lekke opblaasbare biertank gekregen. Daar komt geen druppel regen doorheen en gebruik ik als deken als het regent. Want het slapen doen we voornamelijk buiten. Onder de sterrenhemel en in de vrije natuur. Mijn hele hebben en houden in een plastic shopper die ik door middel van een opgerolde handdoek over mijn schouder kan meenemen. In Ulvenhout zijn ze al snel gewend aan 'Swiebertje' en weten ze dat hij geen vlieg kwaad doet. Ik word dus getolereerd door de plaatselijke bevolking. Zo nu en dan keer ik even voor een week of een paar dagen terug naar Steenwijk, maar ik kom altijd weer terug in Ulvenhout. Op een bepaald moment heb ik zelfs een kortingskaart voor de trein aangeschaft. Die vijfendertig euro (of zoiets) heb ik er al in een paar ritten uit.
Ik geloof ergens dat het al in juli moet zijn geweest. Vermoedelijk één van de laatste weken op deze manier in Brabant. Ik vertrek op maandagmiddag vanuit Steenwijk met de trein. Ik weet niet waarom maar ik ga opeens met de trein naar Roosendaal in plaats van Breda. Of... weet ik het wel? Ja, dat zal de reden zijn geweest! Dat komt straks. Ik vervolg mijn weg met de benenwagen en na een paar uur kom ik in Rucphen. Daar wacht een café waar ik als laatste uit kom rollen. Ik slaap die nacht nabij een bos en ben al vroeg wakker. Enerzijds door een fietser die schrikt van 'een lichaam in het bos', maar eveneens door de felle zon. Ik denk dat het de warmste zomerdag is geweest van 2001. Het kwik stijgt snel maar ik heb een missie die volbracht moet worden. Het idee? Er zit een klooster vlakbij Zundert. Daar ga ik mezelf 'out of the blue' melden want ik wil even iets héél anders. In Engeland kon ik ook zomaar in een klooster terecht en verwacht hetzelfde open deur-beleid in Zundert. Ik voel de zon branden op mijn kruin. Sindsdien draag ik hooddeksels met een dergelijke hitte en in 2001 is mijn haar verbrand. Bestaat dat? Ja, hoewel het er ook mee te maken heeft dat ik niet heel geregeld een douche zie. Als ik weer terug ben in het huiselijke comfort blijkt pas hoe mijn haar is veranderd in een uitgedroogd takkenbos en zit er niks anders op om de lange manen af te knippen. Jullie raden het al... in Zundert word ik weggestuurd met een broodje en een appel. 'Zo werkt het niet, seun', zou mijn vader hebben gezegd. In de buurt van Schijf breng ik de nacht door in een berm en de volgende ochtend word ik gewekt door een naderende onweersbui. Ik schuil bij een tankstation en loop daarna in één etappe naar Ulvenhout.
Wat doe je zoal in Ulvenhout? Welnu, ik hang veel rond in het plaatselijke café waar de drankjes ook op de lat gaan. Tot december zal daar een erg hoge schuld staan, maar... ze hebben een onderpand. Ik heb van iemand een laptop gekregen. Eentje uit de midden jaren tachtig die ze iets hebben opgevoerd om spelletjes op te spelen, maar dat blijkt het achteraf niet te zijn. De accu is dood en dus werkt hij alleen op stroom. Ik zal de laptop in december 2001 ophalen nadat ik mijn schuld heb voldaan en het apparaat al dienst doen tot en met de zomer van 2008. Hij is bij de verhuizing naar Uffelte de container in gegaan. Inclusief alle boeken die ik erop heb geschreven. Eind juli ben ik opeens helemaal genezen van het zwerven en buiten slapen, hoewel ik in september nog een fietstocht zal maken naar Brabant en Limburg en weer terug. Vlak na de moord op Pim Fortuyn ga ik opnieuw naar Ulvenhout maar dan is de magie weg. Ook hebben de handhavers me ontdekt en komen me iedere avond lastig vallen met dreigementen richting boetes en dergelijke. Dan hou ik het maar voor gezien in Brabant.
Het kwartetje singles zijn de laatste vier die uit Mossley mee zijn gekomen van de 'Monstertocht'. Er resten dan nog twee die ik bij een 'charity' in York heb gekocht en twee die per ongeluk in mijn bakken zijn terecht gekomen in De Karre. Die komen volgende maand aan bod.
3330 I Don't Know Why - Stevie Wonder (UK, Tamla Motown, 1969)
3331 If You Really love Me - Stevie Wonder (UK, Tamla Motown, 1971)
3332 I'm A Cider Drinker - The Wurzels (UK, EMI, 1975)
3333 Wond'rous Stories - Yes (UK, Atlantic, 1978)
Stevie heb ik beide keren ook in de Nederlandse uitdossing. The Wurzels is een Engels folkbandje met een liefde voor cider en het boerenleven. Het heeft eerst een hit met 'Combine Harvester', een bewerking van Melanie's 'Brand New Key'. Daarna horen ze George Baker's 'Paloma Blanca' en dat wordt 'I'm A Cider Drinker'. George moet aanvaarden dat The Wurzels de grootste hit zullen hebben met zijn liedje. Het is schitterend gepland dat Yes de nummer 3333 is.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten