*Gele Bak Top 100 van de jaren zeventig deel I

Zoals gezegd dus de eerste show met de tweede nieuwe naald waardoor beide draaitafels weer optimaal klinken. Ik begin de show met een 'grapje'. Het is de bedoeling dat de vorige presentator aftelt tot het moment waarop ik de stream kan pakken. Hij schrijft té snel 'Go!', zodat ik de stream pak maar blijkbaar mis grijp. Het is de punkshow op de vrijdagavond en de enige show waarin schuttingtaal mag worden gebezigd. Ik vond het stukje komisch genoeg om erin te laten. Vervolgens kunnen jullie in de volgende twee uren en veertien minuten genieten van de volgende platen. 

100. Both Ends Burning - Roxy Music (Duitsland, Island 16676 AT, 1975)
99. Keep On Pushin' - Country Gazette (NL, United Artists 5C 006-94178, 1973)
98. That's Where I Went Wrong - The Poppy Family (NL, Decca 6103 010, 1970)
97. Now Be Thankful - Fairport Convention (UK, Island WIP-6089, 1970)
96. It Don't Matter To Me - Bread (US, Elektra Spun Gold, E-45054, 1970, RE)
95. Only The Beginning - Seventh Wave (NL, Gull GULS 702, 1976)
94. Calling Occupants - Klaatu (NL, Capitol 5C 006-85093, 1976)
93. Dog Days - Atlanta Rhythm Section (NL, Polydor 2066 643, 1975)
92. Take To The Mountains - Richard Barnes (NL, Philips 6006 010, 1970)
91. Mrs. Vandebilt - Paul McCartney & Wings (NL, Apple 5C 006-05529, 1973)

90. Forever Autumn - Justin Hayward (NL, CBS 654973 7, 1978, RE)
89. Lady Of The Morning - Marvin, Welch & Farrar (NL, Regal Zonophone 5C 006-04822, 1971)
88. You Are My Love - Liverpool Express (Duitsland, Warner Bros. WB 16743, 1976)
87. Worlds Apart - The Sinceros (NL, Epic EPC 7758, 1979)
86. Don't Waste Your Time - The Cats (NL, Imperial 5C 006-24290, 1971)
85. I'm Down - The Hollies (NL, Polydor 2058 533, 1974)
84. Back Street Luv - Curved Air (NL, Warner Bros. 16092, 1971)
83. Thunder And Lightning - Chi Coltrane (NL, CBS 8312, 1972)
82. I'm Going Man I'm Going - Blue Planet (NL, Philips 6075 105, 1970)
81. Because I Love - Majority One (NL, Pink Elephant 22.525-H, 1971)

80. Lido Shuffle - Boz Scaggs (NL, CBS 5136, 1977)
79. Rikki Don't Lose That Number - Steely Dan (NL, Probe 5C 006-95438, 1974)
78. Just One More Night - Yellow Dog (Duitsland, Virgin 11871 AT, 1978)
77. What Is Life - George Harrison (NL, Apple 5C 006-04751, 1971)
76. Equinoxe Part 5 - Jean-Michel Jarre (Duitsland, Polydor 2001 848, 1978)
75. Girlie - The Peddlers (NL, CBS 4720, 1970)
74. Love Is Like Oxygen - Sweet (NL, Polydor 2001 757, 1978)
73. Takin' It To The Streets - The Doobie Brothers (NL, Warner Bros. WB 16735, 1976)
72. Goin' Down To Laurel - Steve Forbert (UK, Epic S EPC 7275, 1978)
71. The Morning After - Maureen McGovern (NL, Philips 6000 100, 1972)

70. She Flies On Strange WIngs - Golden Earring (NL, Polydor 2001 237, 1971)
69. Lovin' You Ain't Easy - Pagliaro (Frankrijk, Pye 45 PV 15372, 1971)
68. Lady Eleanor - Lindisfarne (Duitsland, Philips 6073 306, 1972)

The Vinyl Summer Spirit Of The Seventies Top 100 part I 

Gele Bak Top 100 van 2026: 40-29

Vanavond de eerste show gedaan met een verse naald voor deck 1 en... oef... daar was ik wel aan toe. Ik hoor meteen verschil. Eigenlijk hoor ik dat afgelopen zondag vooral in het eerste deel van de jaren zestig. Bepaalde dingen komen niet heel erg zuiver meer uit het naaldje. Ik heb vorig jaar al eens drie naalden gekocht en eerder dit jaar een vierde en dus heb ik een voorraadje. Nu de beide naalden zijn geïnstalleerd en de vakantie in zicht komt, ga ik binnenkort echt eens beginnen met de opnames van de Top 100 in vier delen. Het gaat ook een feestje worden want ik heb speciaal voor deze Top 100 al een paar jingles gemaakt en wellicht volgen er meer. Vandaag ga ik eerst weer eens fietsen door de singles van 2025 en 2026 en dan de ultieme favorieten uit 52 weken verzamelen. Ik begin eerst met de aftelling van nummers 40 naar 29. 

40. I Ain't Gonna Stand For This No More - Ace (UK, Anchor ANC 1014, 1975)

39. King In A Catholic Style - China Crisis (Duitsland, Virgin 107 291, 1985)

38. Now Be Thankful - Fairport Convention (UK, Island WIP-6089, 1970)

37. Jet - Paul McCartney & Wings (NL, Apple 5C 006-05554, 1973)

36. Humpty Dumpty - Heavy Jelly (Duitsland, Avco Embassy 14578 AT, 1970)

35. Blazing Apostles - Be Bop Deluxe (UK, Harvest HAR 5117, 1975, re: 1976)

34. Amsterdam - David Bowie (Duitsland, RCA Victor 74-16383, 1973)

33. There's A Blind Man Playin' Fiddle In The Streets - Tages (Denemarken, Parlophone SD 6024, 1968)

32. Disenchanted - Communards (Duitsland, Metronome 886 047-7, 1988)

31. From Above - Q '65 (NL, Decca AT 10248, 1967)

30. Fade To Grey - Visage (NL, Polydor 2095 320, 1980)

29. Lady In Black - Uriah Heep (Duitsland, Bronze 17759 AT, 1970, re: 1974)

De vakantie begint voor mij pas over twee weken en het is nog maar de vraag of ik nachten weg ga. Op 28 augustus 2025 zitten de drie heerlijke nachten in Emmer-Compascuum erop voor mij. Ik heb de voorgaande dag al een paar singles gekocht in Sellingen maar het is nog niet genoeg. Ik ga op de terugweg langs Emmen en ga met een nóg dikkere tas terug naar huis. Het gaat ten koste van mijn sigaretten. Die heb ik twee dagen eerder in Duitsland gekocht en door de vele bagage is het pakje gaan scheuren. Reken daarbij ook nog de stortbuien die ik onderweg naar huis heb gehad en ik kan driekwart zo in de Kliko gooien. In deze greep zitten maar liefst vier titels van deze dag te weten de nummers 38, 37 en 36 plus de nummer 31. In 2001 koop ik bij de kringloopwinkel in Steenwijk (voordat deze naar Tuk verhuist) de elpee 'Sunburnt Finish' van Be Bop Deluxe. Sinds een paar jaar heb ik het album weer in een digitale versie en daarmee fiets ik dikwijls van Uffelte naar het werk. Het is nog altijd één van mijn uliteme albums. Dan biedt Pete in Engeland de EP 'Hot Valves' aan. Harvest wil het nog één keer proberen en brengt vier nummers samen van de vier voorgaande elpees. Van 'Sunburnt Finish' is 'Blazing Apostles' getrokken. Ik moet nog altijd eens 'Ships In The Night' zien te vinden. Ik reken op 24 september de nummer 35 af. 

Door naar de volgende 'vakantie'. Het uitstapje naar Hardenberg in oktober. Op de laatste dag koop ik een paar singles in Hardenberg waaronder ook de nummer 40. Twee dagen later, zaterdag 11 oktober, ga ik naar Assen voor een hoop singles en daar is 32 een voorbeeld van. Op 27 november ga ik met de bus naar Beilen en vind daar 'Sorrow' van David Bowie. Toch word ik veel gelukkiger als ik zie dat Bowie's  onvolprezen versie van Jacques Brel's 'Amsterdam' op de achterkant staat. Twee weken later doe ik weer eens de kringloop in Ruinerwold aan en dat brengt de nummer 39 in mijn verzameling. Ik heb het lege hoesje al jaren in de bak staan, maar nu eens compleet met de uitstekende schijf. 

Pak de champagnefles erbij en stop hem ook weer meteen weg. Het is 2026 geworden maar de eerstvolgende single is té laat voor oud en nieuw-vieringen. Op Valentijnsdag trakteer ik mezelf op singles bij de kringloopwinkel in Tuk. De nummer 30 is één van de singles van die dag. Twee weken later, op 27 februari, plaats ik een bestelling bij een Deense verkoper op Discogs. De nummer 33 gaat mee als 'kassakoopje'. De braderie en vlooienmarkt van 24 mei 2026 in Ruinen komt in vrijwel iedere aflevering langs en in dit geval voor de nummer 29. 

Week Spot: Shara Nelson

'Pop-goes-Motown'. Ik kan vanavond eerder niet op de naam van de rubriek komen. In het begin bedenken wij ze zelf nog, sinds enige tijd maakt mijn radio-collega gebruik van beschikbare lijstjes op het internet. Soms is het 'hit-and-miss'. Valt Shara onder deze noemer? Tja, in de begeleiding zit wel iets dat aan Motown doet herinneren maar ik zou me ook zo kunnen voorstellen dat een Mary Wells het zou kunnen hebben gezongen op een Motown-elpee. Het is bovenal een hernieuwde kennismaking in 2021, want dat moet het jaar zijn geweest als hij het voor de eerste keer draait. Het plaatje doet me ergens een lichtje branden maar het is heel ver weg. Ook geen wonder want het is nimmer een grote hit geweest in ons land. Een paar weken geleden doet hij deze op herhaling en sta ik opnieuw versteld van de schoonheid van het nummer. Nu heeft een Nederlandse dealer hem in het assortiment en dat scheelt weer invoerkosten en dergelijke. Nu mag het meteen de Week Spot worden: 'One Goodbye In Ten' van Shara Nelson uit 1993. 

Hoewel haar stem wereldberoemd is, zijn er niet veel persoonlijke gegevens bekend over Shara. Ze zou ergens in 1965 zijn geboren, hetgeen betekent dat ze nu zestig of eenenzestig moet zijn. Ze opereert aanvankelijk vanuit Londen en maakt haar debuut in 1983 als Shara Nelson & The Circuit. De single 'Aiming At Your Heart' brengt echter geen succes. Ze gaat daarna solo en verschijnen er platen als Shara, Sharon Nelson en tenslotte Shara Nelson. Geen van de singles levert echt veel op. In de late jaren tachtig gaat ze samenwerken met The Wild Bunch, een collectief uit Bristol. Daaruit wordt in 1990 een nieuw project geboren: Massive Attack. 'Daydreaming' is in 1990 de eerste single van Massive Attack samen met Shara Nelson. De single gooit geen hoge ogen. Een half jaar later komt het debuutalbum 'Blue Lines' op de markt. Van sommige dingen sta ik nog altijd versteld. Hou je vast: 'Unfinished Sympathy' zal nooit verder komen dan een dertiende plek op de Engelse hitparade. Helemaal gek als je beseft dat het nummer in 1998 een soort van Top 100 Aller Tijden aanvoert. Ik weet nog dat er dan veel onbegrip is onder critici. 'Unfinished Sympathy' beter dan alles van The Beatles en Queen? Het publiek heeft gestemd. 

Shara is niet alleen maar de zangeres, ze schrijft ook veel van het album. 'Safe From Harm' is de matig succesvolle opvolger. In 1993 is ze klaar voor een nieuw hoofdstuk en in dat jaar verschijnt haar solo-debuut 'What Silence Knows'. Er komen een aantal matig succesvolle singles van het album dat wel de status van goud zal halen. 'Matig succesvol' is globaal gezien, het komt in ieder geval niet hoger dan de nummer dertien van 'Unfinished Sympathy'. 'One Goodbye In Ten' piekt op 21 in de Engelse hitparade. 

'Blue Lines' wordt over het algemeen tot Nelson's werk gerekend en dat brengt het totaal op drie albums. 'Friendly Fire' uit 1995 is de laatste. Sindsdien maakt ze geregeld singles en is ze te horen als gastzangeres op uiteenlopende platen. In 2010 krijgt ze een strafblad als DJ Pete Tong haar aanklaagt voor 'stalking'. Shara zou hem vaak onnodig hebben lastig gevallen per telefoon en zelfs hebben gezworen dat ze getrouwd waren. Na een taakstraf kan ze weer verder in de muziek. Haar laatste wapenfeit is de single 'This Is Real' van Charles Webster. Deze heeft eerder deel uitgemaakt van The Presence waarmee Nelson ook werk heeft opgenomen. In 2022 verschijnt er nog een remix van het nummer maar verder is het stil geworden rondom Nelson. 

Singles round-up: augustus 1

De diesel is op. Dat speelt al de hele dag door mijn hoofd. Op zichzelf is het nu geen onaardig fietsweer maar mijn lichaam smeekt om rust. Wellicht dat ik na het weekend nog een terugblik ga doen op de verschillende fietstochten maar het is weer bijna nét zoals in september 2023. Ik heb dan pas de fiets gekocht en fiets ook de hele wereld rond. Even in het kort? Zondag ben ik op en neer geweest naar Hardenberg en zie net dat ik onderweg een foto heb geschoten. Die was ik bijkans alweer vergeten. Het is de hele week alweer bijzonder triest qua aantallen post en dinsdag ben ik ook met een uurtje klaar. Ik heb gelezen over een jaarmarkt in Vledder en hoewel het niet veel kan zijn, heb ik best wel idee om daar even te kijken. Mijn verwachting komt uit maar het levert wel een fraaie maar ook zeer warme fietstocht op. Dinsdagavond wil ik dan even boodschapjes doen in Havelte. Als ik vóór de winkel sta, een paar minuten voor sluitingstijd, blijkt de handtas met de portemonnee nog in Uffelte te liggen. In plaats daarvan nog maar naar Dwingeloo en terug. Gisteren merk ik al dat ik aan het einde van mijn Latijn ben en dat gevoel heeft vandaag geleid tot een rustdag. Op Soul-xotica wil ik zo nu en dan ook nog iets anders doen dan de 'Singles round-up' en dus vat ik de achttien-plus-twee van Discogs samen in één bericht. 

De naam komt me wel bekend voor maar het lijkt er verder niet op dat ik eerder van deze verkoper heb gekocht. Hij heeft 'nette' prijzen en is eerlijk in de beoordelingen. Ik verwacht van een aantal hoesjes dat het vodden zijn maar dat valt reuze mee. De aanleiding voor deze bestelling is deze week de Week Spot dus later meer daarover. Herb Alpert is een paar weken lang het gezelschap van Shara Nelson en dan besluit ik verder te kijken tussen zijn soul-singles. Ik heb ze vrijdag besteld en maandag zijn ze op de post gegaan. Dat brengt me meteen wel tot de 'verpakking'. Hij gebruikt 'afvalmateriaal' om de achttien singles samen te houden. In één geval is dat 'Give Love A Second Chance' van Luisa Fernandez en die heb ik al. In het andere geval is 'Let's Start II Dance Again' van Bohannon en die ontbreekt nog wel. De plaat oogt best keurig. Ik ga hem nu niet draaien maar het wordt de Gele Bak naar ik vermoed. 

* Herb Alpert & Tijuana Brass- Wade In The Water (NL, London, 1967)
De prijs is helemaal okay voor een Nederlandse single met fotohoes in bijna nieuwe staat en dus hoef ik niet Youtube op te gaan voor een geluidsfragment. 'Wade In The Water' is uiteraard een soul-klassieker en die wil je ook in de versie van Herb Alpert hebben! Uiteraard mag Herb de melodie doen met de trompet en klinkt de Tijuana Brass solide als altijd. Het is best een aardige novelty om komende zaterdag in de show te draaien, maar verder zal het de Gele Bak blijven. 

* Len Barry- Somewhere (NL, Brunswick, 1966)
Omdat ik '1-2-3' tweemaal heb ik in de Engelse persing heb ik eentje toegevoegd aan de Blauwe Bak. Hoewel Len Barry de belichaming is van 'blue-eyed soul' vrees ik dat deze single ook in de Gele Bak terecht komt. Het is echter een fraai item met het fotohoesje. Je verwacht het niet maar het lied uit 'West Side Story' is vastgelijmd op de beat van '1-2-3'. Dan toch maar even de b-kant proberen? 'It's A Crying Shame' is 'blue-eyed soul' en neigt naar Little Anthony & The Imperials, maar ja... zo heb je honderden kanten die misschien ooit wel eens kunnen maar daarmee nog geen soul zijn. 

* Fontella Bass- Safe And Sound (NL, Chess, 1966)
Volgens de beschrijving zou er niets over zijn van het fotohoesje. Welnu, het witte is wel eens witter geweest maar dat vind ik niet gek met wit papier van zestig jaar oud. Het ziet er derhalve erg keurig uit. Muzikaal is Fontella nog bezig op de 'Rescue Me'-toer qua titel en liedje. Het is een leuk alternatief en natuurlijk mag deze in de Blauwe Bak. 

* Blue Magic- Three Ring Circus (US, Atco, 1973)
Ik ga even heel hard vloeken maar ik vind Barry Biggs' versie tien keer beter, maar vooruit... de single is spotgoedkoop en mag dus mee. Qua staat kunnen we altijd nog eens vragen om een 'upgrade' maar vooralsnog kan ik 'Three Ring Circus' draaien in mijn shows. De single is uiteraard voor de Blauwe Bak maar de sweet soul moet nog een beetje landen bij mij. 

* Brenda & The Tabulations- Little Bit Of Love (NL, Epic, 1973)
Met twee kanten geschreven en gearrangeerd door Van McCoy kun je niet mis grijpen. O, 'Little Bit Of Love' herken ik nu. Dat is door Sally Sagoe uitgebracht als 'A Little Bit Of Love'. Het is Brenda en haar dames op hun meest funky. De b-kant heet 'Let Me Be Happy' en ook dat is zeer aangename muziek. Een fraaie 'double-sider'. 

* Ray Charles- Early In The Mornin' (UK, London Atlantic, 1960)
De Engelse persing geeft de doorslag. Ome Ray heeft de soul ingebouwd in zijn stem en performance maar ik zet het, eigenwijs als ik ben, gewoon in de Gele Bak. 

* Rodger Collins- You Sexy Sugar Plum (UK, Fantasy, 1973)
Een van de plaatjes die ik altijd nog eens moet hebben en dan het liefste in de Engelse persing. Rodger tracht funky te zijn maar dat slaagt maar half. Het gebruik van de Moog is zeer opvallend en maakt het tot een 'timepiece'. Dan de b-kant even proeven. Niet onaardig maar ook niet heel bijzonder. De synthesizer is in ieder geval met vakantie gegaan en dat maakt dit een stuk aangenamer. 

* The Ebonys- Hook Up And Get Down (NL, Philadelphia International, 1974)
Op vrijdagmiddag probeer ik zoveel mogelijk te luisteren naar de 'Verzoekkoek', het programma van een Steenwijker maat. Hij is zelf helemaal gek van Phillysoul en er is een aanvrager die steevast gaat voor de disco en soul uit Philadelphia. Hierdoor heb ik al enkele dingen leren kennen. Een paar weken geleden wordt iets gedraaid van The Ebonys en ik moet bekennen dat ik nooit verder ben gekomen dan één single ('Back In My Arms' daar gelaten). 'Hook Up And Get Down' is lekker dramatisch hoewel het vinyl zware tijden heeft gehad. Iets met muntstukken op de toonarm? 'You're The Reason Why' is de ballade-kant en qua vinyl ook beter. Gaan we dus net als bij 'Sexy Ways' weer voor de b-kant?

* Donnie Elbert- A Little Piece Of Leather (UK, London, 1972)
In 2008 koop ik een afzichtelijke dubbel-cd. 'The Mod Collection' of zoiets, maar oef... daar staan me een paar nummers op! Zo leer ik ook Donnie Elbert's 'Leather' kennen. Ik moet zeggen dat ik er nooit kapot van ben geweest maar deze Engelse persing is erg voordelig. De b-kant heet 'If I Can't Have You' en dat klinkt meteen als mijn kopje thee. Overigens lees ik net op 45cat dat deze uitvoering van 'Leather' later is opgenomen en afwijkt van het origineel uit 1965. 

* The Equals- Baby Come Back (UK, President, 1967, re: 1974)
Iets met Engelse persingen en goedkoop. Deze handelaar heeft verschillende titels van The Equals in de aanbieding. Bij 'Baby Come Back' kijk ik nog eens. Heb ik deze wel in de Engelse persing? Niet dus! Later blijkt het dan de 1974-heruitgave te zijn. Maakt niet uit, het is gewoon voor de Gele Bak. 

* The Exciters- Do-Wah-Diddy-Diddy (NL, United Artists, 1963, re: 1969)
Een paar maanden voordat Manfred Mann aan de haal gaat met het nummer. Het is een beetje knullig maar best gezellig voor de Blauwe Bak zeg ik zo! 'Hard Way To Go' op de flip is dan weer van de hand van Van McCoy. Dat is oorspornkelijk de b-kant van 'Tell Him'. Dat kan op zichzelf best in de categorie van de 'beat ballads' en Brenda zingt vol overtuiging. Eigenlijk de betere kant!

* Owen Gray- Too Many Heartaches (NL, Good Old Gold, 1965, re: 197?)
Op 45cat staat 1971 genoteerd voor deze heruitgave maar dat is me té vroeg. Qua layout is het meer 1975/76. Ik heb het een paar dagen geleden met Baz over dit plaatje. Hij kent de a-kant niet maar vertelt me dat de b-kant niet onaardig is. Ik verwacht op de a-kant een schuifelballade want het plaatje is geperst voor de Surinaamse soul-scene. Ja, het riekt naar oude doowop. 'Baby I Know' is evenmin reggae maar wel een fraaie 'beat ballad'  en eigenlijk de betere kant van de twee. Deze is uiteraard ook voor de Blauwe Bak en dus zaterdag te horen in de show. 

* Geraldine Hunt- Never Never Leave Me (UK, Roulette, 1970)
Ik ben ooit op zoek geweest naar een andere van Geraldine Hunt. 'Winner Take All' uit 1966. Die kom je niet snel tegen! 45cat is genadeloos met deze single maar ik ben subtieler. 'Never Never Leave Me' is eerder opgenomen door Mary Wells en Geraldine doet het niet echt overtuigend, maar dat maakt het nog niet slecht. 'Push Sweep' op de keerzijde is meer uptempo maar een beetje 'anything goes'. Tel het verlangen naar 'Winner Take All' op bij een Engelse persing en je begrijpt dat ik hem wel móet kopen...

* Cindy March- Hello Stranger (België, Decca, 1965)
Tegen beter weten in. 'Hello Stranger' van Barbara Lewis is niet geschreven door 'F. Rover' en toch ben ik reuzebenieuwd als ik het fotohoesje zie. De single staat niet eens op 45cat! Ook opvallend: Het heeft Omega op het hoesje maar Decca in de Omega-letters op het label. Cindy komt uit de jazz en dit is haar enige single. 'Hello Stranger' is lekker dramatisch maar schuurt eerder tegen Petula Clark dan soul aan. 'Tell Me Why' is meer upbeat en klinkt een beetje als Sandie Shaw. Toch nieuwsgierig genoeg voor de Blauwe Bak. 

* Barbara Mason- From His Woman To You (NL, Buddah, 1974)
Och ja, daar hebben we nog een paar van. Dit is 'Woman To Woman' met ditmaal een Barbara die met Shirley belt. Het is minder 'tongue-in-cheek' dan Barbara Acklin, maar eigenlijk vind ik dat meteen wel de beste. 'When You Wake Up In Georgia' is iets meer de funky Barbara Mason zoals ik haar het liefste hoor, maar nee... het is geen hoogvlieger van tante Barb. 

* Shara Nelson- One Goodbye In Ten (UK, Cooltempo, 1993)
Het is omstreeks 2020 of 2021 dat mijn collega voor het eerst dit nummer draait in zijn rubriek met 'Motown-achtige' plaatjes. Ik heb de single tijden in mijn boodschappenmandje op Discogs. Een paar weken geleden draait hij hem opnieuw en dan ben ik vastberaden om het aan te schaffen. Zoals gezegd is het deze week de Week Spot dus later meer hierover. 

* The Piglets- Baby Love (Duitsland, Bell, 1972)
De opvolger van 'Johnny Reggae' en puur voor de Gele Bak. Daar ga ik de plaat dan ook snel in stoppen want Jonathan King is nogal een viespeuk. 

* Bobby Womack & Peace- Sweet Caroline (NL, United Artists, 1972)
Tot slot Bobby's versie van de Neil Diamond-hit. Nee sorry Bobby, hier zakt mijn broek van af. Op de b-kant staat 'Harry Hippie' dat dan weer een Amerikaanse hit is geweest. Daarbij zou je niets verwachten qua titel maar blijkt opeens een pareltje te zijn! Gelukkig maar want voor 'Sweet Caroline' had ik hem geknakt!

Honderd achteruit 2024: The Turtles

De inspiratie om foto's te maken ontbreekt even en dus stel ik de afleveringen van de 'Singles round-up' nog even uit. Ik zou eigenlijk willen beginnen met de nieuwe aanwinsten maar er zijn drie singles uit eind juni die verstoppertje spelen en vooralsnog hebben gewonnen. Over de tocht van gisteren is niet zoveel te vertellen. Het is op zichzelf best aardig geweest maar qua tocht is het een herhaling van zetten. De heenweg via Hoogeveen en Slagharen en terug door het bos naar Dedemsvaart en via Linde naar Zuidwolde. Van huis naar Echten en terug is steeds hetzelfde, maar dat is allerminst een bezwaar. Nu ik geen foto's wil maken en toch een berichtje wil publiceren, is het net zo gemakkelijk om te vervolgen met de 'Honderd achteruit' over de Gele Bak Top 100 van 2024. Op nummer vier vinden we een hele oude favoriet die jaren op mijn verlanglijstje heeft gestaan. Op deze positie vinden we 'She's My Girl' van The Turtles uit 1967. 

In de jaren tachtig en negentig is ieder jaar een rommelmarkt op de Overkluizing in IJlst. In de jaren negentig zelfs nog op het terrein van de gereedschappenfabriek van Nooitgedacht. In 1992 is het volgens mij voor het eerst dat de markt vóór de bouwvak wordt gehouden, eerder is deze in begin september. In 1992 kan ik mijn hart ophalen want er zijn heel veel elpees in de aanbieding. Eentje neem ik mee uit pure nieuwsgierigheid. Het is de dubbelelpee 'Happy Together Again' van The Turtles, een fraai overzicht van de singles van deze band uit de late jaren zestig. Het is mijn kennismaking met 'het universum' dat The Turtles heet. Als je in die tijd alléén naar hun muziek had geluisterd, had je in principe alle facetten van de popmuziek uit die tijd mee gekregen. Van de folkrock via de 'goodtime music' naar de meer psychedelische geluiden... het zit allemaal in de muziek van The Turtles. Plus een flinke handvol uitstekende singles die niet altijd garant waren voor een verkoopsucces maar desondanks erg fijn in het gehoor liggen. Ik heb door de jaren heen aardig wat van de singles in huis gehaald en het is alleen 'She's My Girl' dat nog een blanco is op mijn lijst. Ik heb een aantrekkelijk geprijsde single gezien op Discogs en zelfs al meerdere titels uitgezocht. Op 29 februari 2024 besluit ik dat dit wel een hele fijne dag is om deze plaat aan te schaffen. Er ontstaat ook nog even een erg leuk contact uit maar helaas verwatert dat al na een paar maanden. 

De oorsprong van de band is in Los Angeles in 1963. Howard Kaylan is geboren in New York maar verhuist als kind naar L.A. Mark Volman komt uit Californië en de twee studeren aan dezelfde school en zingen samen in het schoolkoor. Daar verneemt Volman van de instrumentale surfband van Kaylan: The Nightriders. Kaylan speelt al saxofoon maar de band kan wel een tweede saxofonist gebruiken en dat wordt Volman. De band doopt zichzelf om tot The Crossfires en weet zelfs een single op te nemen voor een lokale platenmaatschappij. Kort daarop starten ze bij een pas opgericht platenlabel: White Whale. De mannen volgen de popmuziek op de voet en voelen dat de surf in 1964 over het hoogtepunt heen is. Intussen begint de folkrock een dingetje te worden. Geïnspireerd door The Beatles gaat The Crossfires The Tyrtles heten. Ook ingegeven door The Byrds, maar die zijn op dat moment nog niet bekend. Wél bij de leden van The Tyrtles, dat al snel verder zal gaan als The Turtles, want in 1969 heeft de band een hitje met 'You Showed Me'  dat oorspronkelijk een vroeg nummer voor The Byrds is (en later door onder andere Salt N Pepa zal worden gedaan). In navolging van The Byrds gaat ook The Turtles aan de haal met een liedje van Bob Dylan en 'It Ain't Me Babe' is een redelijk succes. Alleen Johnny Cash zal een nóg grotere hit scoren met het nummer. 

Zoals gezegd volgen de mannen de ontwikkeling van de popmuziek op de voet en in 1966 is de folkrock ernstig op zijn retour. Ook The Byrds moet alle zeilen bij zetten en andere muziekstijlen toelaten om succesvol te blijven. Barry McGuire en P.F. Sloan zullen echter snel werkloos raken. The Turtles lift mee op de 'good time music' van The Lovin' Spoonful en de vroege psychedelica van The Association maar de echte kaskraker zit er nog niet bij. Dat verandert begin 1967. Garry Bonner en Alan Gordon gaan veel van de liedjes schrijven voor de band en 'Happy Together' is daarvan de eerste grote hit. Hoewel? In Engeland is het juist 'She'd Rather Be With Me' dat hoge ogen gooit. Na het album 'Happy Together' uit 1967 krijgt de band alle vrijheid van White Whale om te experimenteren met elpees terwijl Bonner en Gordon zorgen voor kwalitatief hoogstaand single-materiaal. 'The Battle Of The Bands' is een steengoed album van de band waarop het zichzelf voorstelt in diverse hoedanigheden. Het zijn echter steeds weer dezelfde zangers en muzikanten van The Turtles. 'You Know What I Mean', 'She's My Girl', 'Sound Asleep', You Don't Have To Walk In The Rain'... de stroom van singles blijft intussen doorgaan maar het wordt steeds lastiger om een hit te scoren. De groep staat op het punt om gewipt te worden van het platenlabel als Bonner en Gordon op de proppen komen met 'Elenore'. Dat blijkt de reddingsboei te zijn voor The Turtles. Het is een grote Amerikaanse hit en de band kan weer een jaar vooruit. Ook in 1969 maakt de band nog uitstekende singles maar dan is het concept echt uitgewerkt. 

Kaylan en Volman zullen in de jaren erop gaan toeren met Frank Zappa als Flo & Eddie. Wat op zichzelf wel weer humor is. Ik geloof dat het op de hoes staat van Zappa's debuut 'Freak Out'. De quote van een medewerker van een grote platenmaatschappij: 'If you guys should clean up your image a little bit, I could make you as big as The Turtles'. The Turtles zullen in 1983 weer bijeen komen maar daar komt definitief een einde aan als Mark Volman op 5 september 2025 komt te overlijden. 

'She's My Girl' schopt het in 1967 tot een veertiende plek in de Billboard en vijftien in de Cashbox. Verder zal de single alleen scoren in Canada waar het nummer vijf bezoekt. In Nederland worden nauwelijk singles verkocht maar heeft Veronica al wel de Tipparade. Veel van de platen in de Tipparade heeft Rob Out gewoon uit de Billboard geplukt en in het uurtje voor de Top 40 gedraaid. Zodoende staat het in Nederland genoteerd in de Tipparade. 

*Gele Bak Top 100 van de jaren zestig deel I

Gisteren is echt een off-day geweest voor mij. Ik heb nog wel zulke wilde plannen! Er is een culturele activiteit in Dwingeloo waar ik naartoe wil, dat duurt van zes tot negen 's avonds. Daarna wil ik aan de slag met 'Do The 45'. De culturele activiteit laat ik eerst al schieten en om half tien voel ik nog steeds niet alsof ik een show ga doen. Ik blaas het af waardoor er geen link komt voor 'Do The 45'. Volgende week beter! Vanavond ga ik echter wel uitzenden. Ik ga vanmiddag een eind fietsen en heb dus de platen al klaar gezocht. Het is het eerste deel van een top 100 die ik heb samengesteld uit 'Kwartetje 60s gebak' van de afgelopen maanden. Omdat ik de singles klaar heb liggen, kan ik ook net zo goed meteen de speellijst doen. Als jullie dan vanavond om negen uur gaan luisteren, dan weten jullie alvast wat er komt. Na afloop van het festijn hoef ik dan alleen de link toe te voegen. De asterisk (*) in de kop loopt vooruit op dat. Afgelopen week ben ik bezig geweest met AI en heb het bovenstaande plaatje gemaakt. Het verhaal is dat het een 'fan' is die een 'meet-and-greet' met haar held heeft. In werkelijkheid zijn we al zeven keer getrouwd in een ander universum want het is één van mijn favoriete AI-modellen. 

100. Windy - The Association (UK, Warner Bros. K 160394, 1967, RE)
99. Lady Friend - The Byrds (NL, CBS 2910, 1967)
98. Daydream - Wallace Collection (NL, Parlophone R 5764, 1969)
97. Some Velvet Morning - Nancy Sinatra & Lee Hazlewood (US, Light In The Attic LITA45-052, 1967, RE)
96. Monkey On Your Back - The Outsiders (NL, Relax 45.025, 1967)
95. Come Tomorrow - Manfred Mann (UK, His Master's Voice POP 1381, 1965)
94. Delta Lady - Joe Cocker (NL, Stateside 5C 006-90609 M, 1969)
93. Tossing And Turning - The Ivy League (UK, Piccadilly 7N 35251, 1965)
92. Sorrow - The Merseys (NL, Fontana 267 575 TF, 1966)
91. 96 Tears - ? & The Mysterians (NL, Cameo Parkway CP 25.429, 1966)

90. Eight Days A Week - The Beatles (NL, Parlophone HHR 135, 1965)
89. All Or Nothing - Small Faces (NL, Decca F 12470, 1966)
88. Isrraelites - Desmond Dekker & The Aces (NL, Green Light GLS 411, 1969)
87. I See Your Image - The Key (NL, Yep Y 1010, 1966)
86. Geh' Nicht Vorbei - Christian Anders (Duitsland, Columbia 1C 006-28045, 1969)
85. Any Way That You Want Me - The Troggs (NL, Fontana 278 139 YF, 1966)
84. Matthew And Son - Cat Stevens (UK, Deram DM 110, 1967)
83. Don't Go 'Way Little Girl - The Shame (UK, MGM 1349, 1967)
82. Happy Jack - The Who (UK, Reaction 591010, 1966)
81. The Letter - The Box Tops (NL, Stateside HSS 1215, 1967)

80. Dear Delilah - Grapefruit (Duitsland, RCA Victor 45-15050, 1968)
79. Thinking About My Life - Simon Dupree & The Big SOund (NL, Parlophone R 5727, 1968)
78. Everybody's Talkin' - Nilsson (Duitsland, RCA Victor 47-9544, 1969)
77. Walk Like A Man - The 4 Seasons (NL, Stateside HSS 1060, 1963)
76. Just Fancy - Ro-d-ys (NL, Philips 333 855 JF, 1967)
75. For Your Love - The Yardbirds (Frankrijk, Riviera 121023, 1965)
74. Crosstown Traffic - The Jimi Hendrix Experience (Duitsland, Polydor 59256, 1969)
73. Lea - The Cats (NL, Imperial IH 824, 1968)
72. Waterdrager - Boudewijn De Groot (NL, Decca AT 10 338, 1968)
71. Red River Rock - Johnny & The Hurricanes (NL, London FL 1931, 1960)

70. Gimme Gimme Good Lovin' - Whichwhat (NL, Beacon PPF 2104, 1969)
69. Iekk! I'm A.... Freak - Adjéèf The Poet (Frankrijk, Whaam 801-1, 1967, RE)
68. Hang On Sloopy - The McCoys (Duitsland, Metronome J 685, 1965)
67. She's A Rainbow - The Rolling Stones (NL, Decca AT 15 088, 1967)
66. Light Flight - The Pentangle (NL, Stateside 5C 006-90775 M, 1969)
65. Such A Cad - Les Baroques (NL, Europhon P 5010, 1966)
64. Marmor Stein Und Eisen Bricht - Drafi Deutscher (NL, Decca D 19 735, 1965)
63. Little Girl - Syndicate Of Sound (NL, Stateside SS 523, 1966)
62. Sittin' All Alone - THe Pretty Things (NL, Fontana 267 500 TF, 1966)
61. Telstar - The Tornados (UK, Decca F 11494, 1962)

60. Sea Of Delight - Brainbox (NL, Imperial 5C 006-24027 M, 1969)
59. And When I Die - Blood Sweat & Tears (NL, CBS 4491, 1969)
58. Rain On The Roof - The Lovin' Spoonful (NL, Kama Sutra 618 010, 1966)
57. Jezebel - Johnny Kendall & The Heralds (NL, RCA Victor 47-9588, 1964)
56. Na-Na-Na - The Shoes (NL, Polydor 1219, 1967)
55. Blackberry Way - The Move (UK, Regal Zonophone RZ 3015, 1968)
54. Wishful Sinful - The Doors (NL, Elektra EKS 45656, 1969)
53. Laughing - The Guess Who (Duitsland, RCA Victor 74-0195, 1969)
52. Is It Really Worth Your While - The Fortunes (NL, Decca F 12485, 1966)
51. King Croesus - World Of Oz (NL, Deram DM 205, 1968)

De link komt dus vanavond hier te staan. Precies drie uren en ik ben nu brandhout. Ik ben vanmiddag op en neer gefietst naar Hardenberg. Teveel herhaling en routine voor een 'Diagonaal zeven letters' maar het was wel even lekker! Hier is tot slot The Vinyl Summer Spirit. 

Eindstreep: juli 2026

Het feest is over? Zoiets heb ik wel eerder deze maand geschreven maar het heeft nog niet zijn weerslag op de singles. Ik trek deze maand maar liefst 101 maal de portemonnee voor singles. De Blauwe Bak komt er erg bekaaid af maar dat is helemaal niet erg. Er zijn negentien singles 'onderweg' die de Blauwe Bak voor een gedeelte gaan spekken. Daar reken ik de twee 'pre-orders' niet bij want die komen niet eerder uit dan in september. In totaal zijn het precies 100 singles en één 12"-EP. Met de laatste erbij zijn het tien voor de Blauwe Bak tegenover vierenvijftig voor de Gele Bak. Verder zijn er zestien dubbele singles. Ik hoef deze maand niet tweemaal een top tien samen te stellen en dus gooi ik de singles bij elkaar op één hoop. Dan is dit de top tien over deze maand: 

1. Back By Dope Demand - King Bee (1990)

2. L.B. Boogie - Livin' Blues (1972)

3. Fine Time - Yazz (1989)

4. Want You To Be Mine - Kayak (1978)

5. On My Word - Cliff Richard (1965)

6. Nem Kaldi - Derya Yildirim & Grup Simsek (2016)

7. King Without A Crown - ABC (1987)

8. Crazy Love - Allman Brothers Band (1979)

9. Have I Told You Lately That I Love You - Lydia & Her Melody Strings (1959)

10. You & I - Les Imprimés (2026)