Singles round-up: augustus 4

De schrik van mijn leven? Ik weet zeker dat ik ergens in mei een documentje heb aangemaakt met de fiets en wandeltochten tot dusver in 2026. Toch kan ik deze opeens niet vinden. Alsnog eentje maken? Met de kans dat ik fietstochten oversla? Tussen kerst en oud en nieuw maar zien welke fietstochten me zijn bij gebleven? Nee, ik denk dat ik er nog wel even voor ga zitten. Of ik moet het document een hele aparte naam hebben gegeven en dat wil me niet aan. Het is ook alweer twee weken geleden dat ik op woensdag aan het werk ben in Steenwijk. Tijdens het bezorgen tref ik een oud-collega. Hij heeft sinds mensenheugenis post gelopen in Meppel en is sinds een jaar met pensioen. Hij fietst stad en land af voor markten en braderieën en wil vandaag naar de Vestingfeesten in Steenwijk. Ik ben mooi op tijd klaar en voel er wel iets voor om even in Ruinerwold te kijken. Vanaf Steenwijk zal je dan via Meppel moeten en dus kijk ik eerst bij de kringloop aan de Hugo De Grootstraat en vervolgens de kringloop in Ruinerwold. Het is de dag van zonsverduistering en ik zou de negen singles bijna hebben verduisterd. Het is puur junkie-gedrag. Ik hoop nog elders singles te vinden om deze een beetje weg te moffelen tussen deze singles, maar ik denk dat ik nu toch met de billen bloot ga. Vijf in Meppel (M) en vier in Ruinerwold (R).

* Les Compagnons De La Chanson- Maria Souviens-Toi (NL, CBS, 1967) (M)
Ik krijg altijd last van slappe knieën als ik zo'n oude Nederlandse CBS-single zie met een kleurig fotohoesje. Dat is het enige excuus want van mezelf hoef ik anders niet een plaat te kopen van Les Compagnons De La Chanson. Ik heb 'Un Mexicain' omdat ik het wel grappig vind. Het is nog niet eens slecht! Het is een Franse vertaling of hertaling van 'Sweet Maria' en heeft best een aantrekkelijk Hammond-orgel en een solide groove. Op de andere kant staat een versie van George Gershwin's 'Swanee' en dat is meer de traditionele sound van de groep. 'Maria' mag er toch nog zijn!

* Sharif Dean- Do You Love Me (NL, CBS, 1973) (M)
* Fun Boy Three & Bnanarama: T'Aint What You Do.... (Duitsland, Chrysalis, 1982) (R)
Sharif Dean staat te boek als de nummer 106 in mijn verzameling. Ik koop in 1990 mijn eerste exemplaar in nieuwstaat. Door dj-en en vooral door drankgebruik heb ik een ongelukje met deze plaat en is deze niet meer te draaien. Deze single uit Meppel klinkt weer als vanouds en het is heerlijk hem weer eens te horen. Overigens is dit de Belgische uitgave (SABAM) maar geperst in Nederland en met een rond middengat. Op zichzelf weer een extraatje ten opzichte van de Nederlandse uitgave met 'hartje'. Ik heb Fun Boy Three jaren geleden al eens in Ruinerwold gekocht maar dat exemplaar is flink mishandeld. Deze klinkt dan een stuk beter. Het zijn de enige 'upgrades' van deze dag. 

* Patti LaBelle & Michael McDonald- On My Own (Duitsland, MCA, 1986) (M)
Soms kun je gewoon zin hebben in een plaat. Dat is het geval als ik 'On My Own' zie liggen. Deze moet even goed worden gereinigd want het tikt meteen in het intro over. Ik schrik ervan... Veertig jaar geleden? Nee, dat moet een rekenfout zijn. Toch is het waar! De zomer van 1986. Met ouders en broeder naar Slenaken. Ook de zomer van 'Alles Geprobeerd' van Het Goede Doel waarbij broeder iedere keer het raampje naar beneden draait als de Henk zingt dat hij 'behoefte aan wat frisse lucht' heeft. Buiten de gekke start klinkt de plaat verder voortreffelijk, dus straks even in de weer met de alcohol. 

* Sundar Popo- Hum Najaiba (Trinidad, Windsor, 198?) (R)
Een rare plaat uit Ruinerwold die opeens 3,50 euro moet kosten. Even gokken? Ik heb hem vanaf Youtube gehoord op dezelfde dag en... tja...? Het is een Indiase volksmuziek met duidelijk een synthesizer. Over de releasedatum is weinig bekend maar dit accessoire maakt het definitief jaren tachtig. Het is lekker upbeat en zou met een iets andere begeleiding zomaar reggae kunnen worden. De b-kant heet 'Tears In My Eyes' en warempel... dit heeft de beroemde Barbados-synthesizer in de opname. Het is een schuifelballade maar op zichzelf past het wel iets in de Carib. Ik ga hem in de Blauwe Bak stoppen en zie in december wel weer. Is het 3,50 waard? Geen idee, maar het is wel curieus op zijn minst!

* Patrick Simmons- So Wrong (NL, Elektra, 1983) (M)
Patrick staart me al een aantal bezoeken aan, maar ik kan steeds de verleiding weerstaan. Ik zie dat hij samen met Chris Thompson schrijft. Is dat de man uit Manfred Mann's Earth Band? Ja, het is dezelfde. Simmons is zelf lid van The Doobie Brothers. 'So Wrong' is confectie-disco en het doet geen lichaamsdeel bij me opzwellen. 

* Billie Jo Spears- What I've Got In Mind (NL, United Artists, 1976) (R)
De hoesjesmaker maakt het helemaal bont want die noemt haar 'Billie Joe'. Het is de logische opvolger van 'Blanket On The Ground' buiten het feit dat ze nu gekke dingen wil doen met haar eigen man. Gewoon een heel leuk plaatje in een zeer fijne staat en slechts een euro. Hier hoef ik me niet voor te schamen? 

* Toos En Cor- 'K Mis Me Slippie (NL, Big Life, 1987) (M)
Waar en wanneer? Ik weet het nog precies! Het is in maart 2003. Ik loop op krukken door een ongelukkige val van een paar weken eerder. Buurman en Buze-vriend Robert rijdt dan geregeld zonder rijbewijs in zijn Golfje en nodigt me uit om een rondje kringloopwinkels te doen. Zo ook de kringloop in Rouveen (inmiddels in Staphorst). Daar vind ik onder andere 'Train Is Coming' van Ken Boothe. De radio staat op een piratenzender en daar hoor ik voor het eerst 'K Mis Me Slippie'. Als ik de plaat zie liggen in Meppel moet ik gniffelen. Natuurlijk koop ik deze! Wat is het? Een héle slechte cover van 'Mississippi'  waarbij Toos opeens haar ondergoed kwijt is. Puur voor de novelty want echt grappig is het ook weer niet. 

* The Wee Papa Girl Rappers- Soulmate (NL, Jive, 1988) (R)
Ik moest deze wel kennen maar kan niets zingen of rappen bij de titel alleen. Nee, deze heeft nimmer een plaatsje gekregen in mijn geheugen maar desondanks best grappig voor een zondagavond. 

Ik heb zekere ambities voor morgen en dat zou ook 'verse' singles moeten opleveren. Hopelijk meer kwaliteit dan deze greep van twee weken geleden!

Gele Bak Top 100 van 2026: Top 4

Er zijn ergens heel diep wel bepaalde ambities aanwezig voor vandaag, maar heel soms wint ook mijn verstand. Na een energieke dag als gisteren kan ik beter even rustig aan doen. Gek als het klinkt maar ik kijk er ook niet naar uit om bij 27 graden te moeten fietsen. Nee, laat het maar een paar graden koeler worden. Een buitje regen houdt me ook niet binnenshuis in de vakantie. Ik heb nog een vergeten 'Singles round-up' voor jullie in petto, eentje die ik het liefste zou vergeten maar vooruit maar... Nu eerst de ontknoping van de Gele Bak Top 100. Normaal gesproken spendeer ik een volledig bericht aan de nummer 1 in de lijst, maar ik wijk er dit jaar van af. De reden is dat de band met twee singles in deze Top 100 staat. Vorig jaar staat het ook genoteerd dus ter zijner tijd (het kan nog een jaar of meer duren...) doe ik een bericht over The Pretty Things met de volledige historie. Vanavond ga ik even specifiek in op de single en de rol die het heeft gespeeld in mijn leven. We hoeven vandaag niet te fietsen want alle singles zijn sinds 14 februari van dit jaar aangeschaft. Hierbij de ontknoping van de Gele Bak Top 100. Komende zondag de nummers 100 tot en met 50 en de top 49 in de week erna. Ik zou een top 50 kunnen doen maar dan moet ik om negen uur beginnen met de 'stoute' plaat van Prince Buster. Dat lijkt me geen goed idee...

4. Lay Lady Lay - Bob Dylan (NL, CBS 4434, 1969)

3. Serenade - Steve Miller Band (Jamaica, Mercury 6303 925, 1976)

2. I Don't Believe In Miracles - Colin Blunstone (NL, Epic EPC 8434, 1972)

1. Defecting Grey - The Pretty Things (Denemarken, Columbia DB 8300, 1967)

Ik ben omstreeks 2007 een vast luisteraar geworden van Radio 2. Dan verneem ik van een nieuwe radioshow op de zaterdagavond. In 'Deja Vu' van de KRO zal de aandacht worden gevestigd op de albums. Niet heel specifiek de singles of de klassieke albumtracks maar de albums en nummers die je niet iedere dag hoort. Jeanne Kooymans doet de presentatie en ik mag graag naar haar luisteren. 'Deja Vu' begint ook met een 'Eregalerij'. Iedere zaterdag staan drie albums centraal waarvan eentje is voortgekomen uit de show van de vorige week. Middels de sms mag je stemmen op de favoriete elpee en na een x aantal weken komt het album in de 'Eregalerij'. Daar wordt door iemand anders 'S.F. Sorrow' van The Pretty Things in gezet. Zelf draag ik 'The North Star Grassman And The Ravens' van Sandy Denny aan. Jeanne zegt na een paar weken: 'O, wat ben ik van dit album gaan houden'. Ik moet bekennen dat het systeem om te stemmen zo lek is als een mandje want ik heb het album zelf ook een beetje naar de 'Eregalerij' geholpen. Zeker in een week als het album het moet opnemen tegen een échte klassieker. Als beloning voor het aandragen van een album mag je een 'oud' album uitzoeken dat in de Eregalerij staat. Mijn keuze valt op 'S.F. Sorrow' van The Pretty Things. 

Toch staat 'Defecting Grey' oorspronkelijk niet op een elpee. Het is de tijd van 'Sergeant Pepper' van The Beatles en het debuut van Pink Floyd. Opeens is het voor een platenmaatschappij als EMI acceptabel om geen singles van een album te trekken, maar wel 'losse' nummers uit te brengen als single. De cd-versie die ik ontvang is een dubbelaar. Het oorspronkelijke album heeft beide kanten van de twee singles al bonustrack. Op de tweede cd staat een integraal gespeelde 'S.F. Sorrow' zoals de band dat in 1997 op de band heeft gezet. Het album krijgt de eerste indrukwekkende draaibeurten tijdens de vakantie in 2009. 'Defecting Grey' is een psychedelisch feestje en meteen een favoriet. In die tijd betaal ik nooit meer dan een tientje voor een single en kan ik alleen maar dromen van het schijfje. 

Vervolgens is het begin 2025. Ik heb weer zin om 'S.F. Sorrow' eens in zijn geheel te horen en zet het op mijn mp3-speler. Er is één dag die me heel specifiek is bij gebleven. Het is woensdag 16 april. Ik heb die ochtend een gesprek bij de bedrijfsarts en zet The Pretty Things aan als muzikaal behang. Ook hoor ik 'Defecting Grey' opnieuw en ga 's avonds zoeken op Discogs. Het is in recente jaren opnieuw uitgegeven, maar ach... een origineel lijkt me leuker. Begin dit jaar draai ik weer eens het album en dan wordt het zaadje geplant. Ik kijk opnieuw op Discogs en zie dan een Deense persing staan. Als ik de beschrijving moet geloven, is het fotohoesje bij voorbaat al opgegeven, maar ik kan ermee leven. Hoe het werkelijk is? Tja de eerste eigenaar (m/v) heeft vermoedelijk het hoesje geplakt met sellotape. Het plakband is niet meer aanwezig maar de bruine strepen wel. Verder is het hoesje 'vuil' geworden, maar... het zit nog aan één stuk. Ik moet wel benadrukken dat ik de single zélf in een apart hoesje achter het fotohoesje heb geplaatst, want dit Deense papier wil gemakkelijk vergaan. De prijs is het bewijs want de handelaar geeft het terecht een lage waardering qua hoes waardoor de plaat bijkans goedkoop is. Met de billen bloot? Voor vijfendertig euro vindt je deze single niet in een betere staat als deze. Een half versleten Engelse persing ligt zelfs nóg hoger. 

Toch nog even fietsen aan het eind? Welnu, Colin Blunstone is mijn persoonlijke traktatie op 14 februari. Ik 'verwacht' de single al tijden bij de kringloopwinkel in Tuk en deze middag is die aanwezig. In een prachtige staat voor vijf euro. Op 27 februari haal ik The Pretty Things van Discogs. Op 11 april tref ik Bob Dylan bij Groenendijk in Steenwijk en Ruinerwold levert me Steve Miller op 7 juni 2026. Over Ruinerwold gesproken, daar gaat de volgende 'Singles round-up' ook primair over. Nu ik de broek op de enkels heb, kan ik hier ook wel even met de billen bloot. Het wordt echter geen hoogtepunt!

Uffelter vergezichten: Woensdag 26 augustus

Als ik meteen met een eindconclusie mag beginnen: De 'heenweg' verloopt wat stroef maar vervolgens krijg ik de smaak te pakken en krijg ik last van adrenaline. Pas drie uren nadat ik thuis ben gearriveerd, raak ik dat kwijt en kan ik gaan slapen. Ik heb in de afgelopen maanden vaak het idee gehad om dit jaar de vakantie te vieren in Twente. Met name het uitstapje in oktober is me erg goed bevallen. Het landelijke, het agrarische en de afwisseling van bos, heide en heuvels. Hier kan ik gerust een paar dagen ravotten. O ja... en Duitsland! Wat is het plan? Er is niet echt een plan. Ik ben wel vaker op een dag naar Nijverdal en terug gefietst. Dan hebben we ook nog de héle lange tocht in 2023 dat me in Almelo brengt. Zo extreem gaat het vandaag toch zeker niet worden? Zal ik het dan toch prijs geven? Het is extreem geworden!

Een Engelse radiovriend verzucht in de chatroom over de wegwerkzaamheden in zijn land. Ik haak daar meteen op in. Ik zou een aluminium hoedje kunnen opzetten en kunnen zeggen dat 'ze' met 'iets groots' in de weer zijn. Ik denk dat het met de infrastructuur van 5G heeft te maken en dat ze 'ons' hiermee 'in de gaten gaan houden'. Nee, het zal vast de speling van het lot zijn maar hier in de omgeving ligt om de vijf kilometer een straat open. Dat maakt het tot Ommen extra spannend. Weerwille is afgesloten voor alle verkeer en ik heb het aan de stok met de verkeersregelaar. Het bord voor fietsers staat zó dat je via de autoweg moet. Geen eerdere waarschuwingen dat je via Broekhuizen moet fietsen. 'Het bord staat goed, ik heb gisteren nog gekeken'. Dan maar terug en over Broekhuizen naar Koekange. Ik heb wel brood in huis maar geen beleg en dus stop ik in Koekange voor bekers ijskoffie, broodjes en beleg. Dat is voor straks. Binnendoor via Balkbrug naar Ommen. Nét op tijd want ook deze weg gaat er volgende week uit.

Waarom Ommen? Een paar weken geleden meen ik dat het nog wél kan. Via een advertentie op de site van Buienradar zie ik een arrangement van drie nachten in een vrij eenvoudig hotel in Ommen. Ik had bijna geboekt maar ben blij dat ik dit niet heb gedaan. Het zou dan ook voor de komende week zijn geweest en dat ziet er niet heel vrolijk uit qua weersverwachtingen. Even na Ommen is de Top 40 van de jaren negentig voorbij en berg ik de koptelefoon op. Bij Eerde duik ik de bossen in en fiets naar Den Ham. Hier ben ik in 2023 langs gekomen en meen dat ik hongerig genoeg ben voor een groot bord eten. Na een paar frietjes moet ik er vanaf zien. Ik volg de knooppunten hoewel dat funest kan zijn in deze regio. De plattegrondjes beslaan opeens slechts tien kilometer en alles buiten dat gebied zie je niet. Ik schuif door naar Vroomshoop. Op een bepaald moment zit ik op de Saksenroute en, nee, liever niet! De andere optie is om het Zwolsche Kanaal te volgen en dan volgt Vriezenveen. Hoge Hexel lijkt bij Ommen nog een héél eind weg, maar ja... de kleinere kaartjes. Ik realiseer me niet dat als ik in Vriezenveen ben al voorbij Hoge Hexel ben. In Vriezenveen ga ik even lekker zitten met een ijskoud pak zuivel en de laatste broodjes. Ofwel... ik heb nog wel broodjes en beleg over maar de laatste durf ik niet meer aan. Als ik Vriezenveen uit fiets, zie ik een handwijzer. Oh nee toch.... Ik zit weer vlak boven Almelo. 

De stad zélf mijd ik als de pest. Mariaparochie is daarentegen wel feestelijk en ik zou vanuit daar naar Harbrinkhoek kunnen. Het betekent wel dat ik een lang kaal stuk met de kop in de wind heb. Niet dat het een halve storm waait, maar je merkt het wel. Bij Harbrinkhoek vind ik dat we wel ver genoeg zijn gegaan en fiets langs een provinciale weg naar Geesteren. Daar zie ik op de klok dat het vier uur is. 'Tied zat', zoals ze daar ongetwijfeld ook zullen zeggen. Ik fiets toeristisch én agrarisch naar Langeveen. Daar begint het te jeuken. Ik heb hier in oktober ook gefietst en zit een paar kilometer van de Duitse grens af. Even in het buitenland kijken? Ja, vijf kilometer lang terwijl je over de grens kan pissen. Itterbeck verschijnt ook even op de handwijzers maar nee... ik heb nu even geen zin om vapes te kopen. Ik moet weer naar huis. Bij Balderhaar ga ik weer de grens over. Vervolgens over Bruchterveld en dan is het een echte herhaling van oktober. Naar Hardenberg. In oktober gaat het hier pas echt serieus regenen zodat ik alsnog kletsnat ben. Nu ben ik nat van het zweet en dat is een stuk aangenamer! Ik heb even het plan om te dineren in Hardenberg, maar... als de shoarma verkeerd valt en je zit tussen Slagharen en Hoogeveen? Bovendien is het me té vroeg. Ik verlaat Hardenberg rond een uurtje of zes en tracht nu in tegengestelde richting te fietsen wat ik laatst op de zondagmiddag heb gedaan. Over Collendoorn naar Lutten en oversteken naar Slagharen. Daar doe ik het me hoegenaamd niet aan tijd om de Jumbo te bezoeken en spurt verder naar Hoogeveen. De keuze is daar niet echt reuze en ik eindig weer aan tafel bij Adam. Hier heb ik in maart ook heerlijk gegeten en ook nu smaakt de kapsalon weer als vanouds. Hij stopt extra pepertjes in de kebab.

Het is half negen als ik de maaltijd heb verorberd en ben in principe al onderweg naar huis als me opeens iets te binnen schiet. Met het oog op de pepertjes heb ik bij thuiskomst vast belang bij frisdrank. Ook het broodbeleg moet er nog komen en een koekje bij de koffie zou ook fijn zijn. In Hoogeveen moet er vast nog wel iets open zijn? Dat valt tegen. De dames van het casino hebben het over een Albert Heijn buiten het centrum. Ik denk meteen aan het winkelcentrum dat me leidt naar de weg naar Echten. Dat zou me goed uit komen! Helaas, bij een tankstation koop ik een pak hele dure koeken en fiets vervolgens onder Wolfsbos langs. Zuidelijker dan dat kom je niet. Dan zie ik een afslag maar dat is niet voor fietsers. Even later tref ik alsnog de Albert Heijn en zo kan een anderhalve literfles Fernandes me thuis helpen bij de verwerking van de pepers. Ik fiets dan ook maar via het Bethesda-ziekenhuis en binnendoor over Fluitenberg. Ik ben niet heel erg slaperig maar wil desondanks wakker blijven. Ik zet The Gathering aan op tien en dat begeleidt me tot Rheebruggen. Ik ben even na tien uur thuis in Uffelte en ben om half negen van huis gegaan. 

Het fototoestel is thuis gebleven en dus maar een Google-foto van de 'grensovergang' bij Balderhaar. 

Week Spot: The Glories

Nadat ik eerst maar lastig in slaap kan komen, heb ik om zes uur een natuurlijke wekker. Het is de opkomende zon. Ik heb het gordijntje op de slaapkamer namelijk niet dicht gedaan. Ik zou een herhaling van maandag kunnen doen, maar nee... Als ik heel even wacht, kan ik thuis de korte broek al aantrekken. Dat scheelt weer een striptease onderweg. Ik ga vandaag in ieder geval naar Ommen en hoop een klein stukje Twente mee te pakken. De plannen zijn niet zo vastomlijnd als afgelopen maandag. Eerst thuis maar even flink aan de koffie en dan hoef ik de thermoskan niet mee. Ik heb gisteren al besloten over een Week Spot en dus ga ik die eerst aan jullie voorstellen. Er is niet zo heel veel over te vertellen en dus past dit mooi bij het ontbijtje. Komende zaterdag ga ik ergens achter in de 'C' eindigen en dus ook het Amerikaanse Columibia maar nét niet het Date-label. Toch weer een geluk dat 'I Stand Accused' van The Glories in Engeland is uitgebracht op CBS. De debuutsingle van The Glories uit 1967 is deze week de Week Spot. 

Eigenlijk bestaat dit bericht uit twee biografieën. The Glories gaat na een minimale wijziging verder als een band welke meer succes zal hebben. Althans in Amerika. De oorspronkelijke Glories bestaat uit Frankie Gearing, Mildred Vaney en Delores Brown. Het is de tijd dat iedere platenmaatschappij op zoek is naar haar eigen Diana Ross & The Supremes en het Date-label meent raak te hebben geschoten met The Glories. 'I Stand Accused' is de eerste van acht singles voor Date. Hoewel soul-liefhebbers jaren later zullen weg lopen met de leadzang van Gearing, valt het succes op dat moment iets tegen. De groep speelt zichzelf wel in de kijker bij Willie Mitchell, de baas van Hi Records in Memphis. Delores Brown wordt ingewisseld voor Sandra Delores Reeves, beter bekend als Lois Reeves. Ze is het jongere zusje van Martha Reeves en vervangt in 1967 Betty Kelly in The Vandellas. Willie Mitchell laat haar eveneens mee zingen op nummers van Al Green, maar bovenal tovert hij The Glories om in Quiet Elegance. Dat heeft een aantal hits in Amerika en de groep begeleidt ook Engelbert Humperdinck tijdens tournees. In 1977 is het sprookje voorbij voor zowel The Glories als Quiet Elegance. 

Er is één single van The Glories welke zeer populair is in de Northern Soul: 'I Worship You Baby' uit 1968. Op de 'Northern Soul Jukebox' staat het nummer als 'I Workship You Baby'. Niet zo grappig als 'Black Powder' van James Coit maar ik noem het nummer nog altijd 'Workship'. Het origineel is duur maar ik zie dat het in 2016 opnieuw is uitgegeven door Outta Sight. Dat label volg ik al jaren niet meer op de voet. Meteen een bestelling plaatsen? Nee, 'I Worship You Baby' is typisch zo'n Northern Soul-plaatje dat lekker weg stampt maar verder eigenlijk niet interessant is. Met de rest van het werk van The Glories ben ik echter nog niet klaar. Ik heb in dit jaar overigens ook nog een Amerikaanse 'original' gekocht van The Glories op het Date-label, maar 'I Stand Accused' blijkt een logische keuze als ik een Week Spot nodig heb op het CBS-label. 

Morgen waarschijnlijk het 'Uffelter vergezicht' over vandaag en dan ga ik ook de top 4 van de Gele Bak Top 100 aan jullie voorstellen. 

Uffelter vergezichten: Maandag 24 augustus

'Het kan nooit eens normaal bij de Louwsma's'. Het is een gevleugelde uitspraak van de beste vriend van mijn broer. Samen bezochten ze veel wedstrijden van SC Heerenveen en hij kan er over mee praten. Ik weet niet meer over welke club het ging, maar er is een 'grote' club dat nog altijd ophaalacties van oud papier heeft. Ze staan op het punt om te vertrekken om Heerenveen uit te zien bij deze club als broeder opeens naar binnen stormt en terug komt met een paar dozen met oude kranten. Die heeft hij persoonlijk overhandigd aan de voorzitter van de club. Hij is ook al eens in compleet Sinterklaas-tenue bij een uitwedstrijd geweest. De vriend gebruikt deze woorden ook in 2023 als ik op Facebook schrijf dat ik die dag door Gaasterland naar Jutrijp ben gefietst en 's avonds weer terug. Ik heb gisteren geregeld aan zijn woorden moeten denken want het is een extreem plan. Ik durf er niet over te schrijven omdat ik niet weet of ik het ga volbrengen. Welnu, met vlag en wimpel. Ik heb in 2022 al even dit plan maar wil het dan met een gehuurde elektrische fiets doen. Dat wordt dan een 'gewone' fiets en de dag dat ik besluit Earnewâld te bezoeken. Afgelopen weekend borrelt het opeens op: Ik zou toch nog eens op de fiets naar Dokkum? 

In de eerste schetsen hou ik nog rekening met vermoeidheid in Leeuwarden. Ik zou met fiets aan boord van de trein van Leeuwarden naar Steenwijk kunnen gaan. Echter, mijn financiële situatie op dit moment hikt op tegen deze kostbare onderneming en ach... ik fiets ook wel eens naar Nijverdal en terug. Ik heb de Fietsersbond geraadpleegd. De heenweg mag rechttoe rechtaan zijn. De kortste route wil me dwars door Drachten hebben en daar heb ik geen zin in. 'Makkelijk doorfietsen' is dan de betere optie. Ik stap even na zeven uur op de pedalen. Het zomerjasje komt nu wel van pas. Er hangt een klein dekentje mist boven de weilanden, maar de zon laat zich ook al merken. Hoe mooi woon ik? Zo mooi dat zelfs 'makkelijk doorfietsen' erg toeristisch aanvoelt. Via Wittelte en Oldendiever naar Diever en vervolgens het Drents-Friese Wold in. Ofwel... ik blijf vooral op het fietspad op de doorgaande weg naar Wateren en pak pas in het laatst iets van het Drents-Friese Wold mee. Ik heb een paar maanden geleden een thermoskan gekocht en zo kan ik na een uurtje genieten van twee mokken koffie. Hij heeft toch iets gelekt in de tas, maar ik kan ermee leven. Na de koffiestop zet ik de muziek aan. Het wordt de show met de nummers 100 tot en met 51 van de jaren zestig. Over Langedijke naar Oosterwolde. Daar gok ik op een fietspaadje en kom uit waar ik wil uitkomen. Verder het noordwesten in naar Donkerbroek en ik schuif meteen door naar Wijnjewoude. Ik heb wat korte notities gemaakt en hoe ik de A7 over wil, is niet echt duidelijk. In Wijnjewoude koop ik iets te knagen want de boterham thuis is inmiddels drie uren geleden. Ik ga naar Ureterp en Frieschepalen en ga daar de snelweg over. Flink doorfietsen naar Surhuisterveen. Hier dreigt de lucht met vochtigheid maar het blijft droog. 

Na Surhuisterveen verder over Surhuizum naar Buitenpost. Het is dan twaalf uur 's middags en in de radioshow draai ik de nummer 51. Ik stop de koptelefoon in de tas en ga zonder muziek verder. Vanaf Kollum is er wat onduidelijkheid over fietspaden die zouden zijn afgesloten, maar volgens mijn gevoel kan ik niet directer fietsen en tegelijk toeristisch. Als je in de weilanden rondom Dokkum bent, wil je immers langs de Ee fietsen. Tussen half één en één uur ben ik in Dokkum. 

Ik ben in 2003 voor het laatst in Dokkum geweest. Ik heb in 2023 nog geschreven over de avonturen van destijds. Dit bericht. Ik meen dat het 2022 moet zijn geweest met aanloop op de fietstocht naar Earnewâld, maar in 2023 is idt precies twintig jaar geleden. Ik heb mezelf lekker gemaakt met een paar dingen. Het Keerpunt zou nog wel moeten bestaan? Daar ga ik lekker lunchen. Nee, ik kan zelfs niet meer het pand herkennen waar het heeft gezeten. Dan de visboer die me na 'de overval' uit de brand heeft geholpen? Nee, die zit er ook niet. Nog even vluchtig gekeken naar het café waar ik vrijdagavonden heb zitten buizen en ook hiervan is geen spoor meer. De Waag is natuurlijk wel open maar dat vind ik een beetje té luxe. Er tegenover zit een 'hip' tentje met moeilijke koffie en thee en broodjes. Nou, dat laatste zijn dan tosti's. Ik geniet een tosti en twee van de meest eenvoudige koffies die er zijn. Ik maak nog een rondje door de stad terwijl ik geniet van een sigaartje. Nee, ik heb het wel weer gezien! Ik heb het idee om 'voor de grap' een foto te maken terwijl ik op het bankje uit het bericht van 2023 lig. 'Homeless and drunk'. Het kost me nog enige moeite om het te vinden en dan zit een Elfstedentocht-fietser daar te genieten van het uitzicht. Hij kijkt al problematisch als ik aan de andere kant van de bank kom zitten en hij weet maar geen afscheid te nemen van de plek. Ik wel! Ik ben er klaar mee en stap weer op de fiets. Over de bolwerken naar Birdaard. Op het bolwerk schiet ik nog de bovenstaande foto. 

Terug wil ik over Leeuwarden en Heerenveen met misschien nog een bochtje extra als ik daar behoefte aan heb. Naar Birdaard zit je aan de Elfstedenroute en ook de vroegere Rietlandenroute die ik in 2009 heb gefietst. Het is bij vlagen erg heet. In Birdaard besluit ik nog even over Bartlehiem te gaan in de hoop dat ik een foto kan maken van het bruggetje. Volgens mij heb ik het verkeerde bruggetje op de foto gezet en moet je ook aan de overkant van het water zijn om deze goed op de foto te krijgen. Ik heb even het idee om richting Gytsjerk te gaan en wellicht aan de oostkant langs Leeuwarden te schuiven. Op een driesprong zie ik er van af. Ik heb erge dorst en kan dus net zo goed over Leeuwarden fietsen. Na Lekkum een enorme witte schimmel en op een gegeven moment zit ik in de buurt van de Emmakade. Kijk! Dit weet ik dan wel weer. Bij een cafetaria een broodje braadworst en een ijskoud flesje Fanta gehad. Ik schuif richting Goutum. Ik heb even het idee om over Goutum en dan richting Grou en Âldeboarn te gaan. Toch zit ik opeens op de weg naar Wytgaard en Reduzum en dat is me ook wel best. Heerenveen wordt inmiddels aangegeven op de handwijzers en dat ik is een flink stuk fietsen. Ik zet de muziek weer aan op de koptelefoon en verwonder me hoeveel er is veranderd. Sommige dingen ook weer niet zoals 'De Blauwe Tent' bij Reduzum, een beroemd chauffeursrestaurant. Rechtdoor naar Jirnsum en inmiddels heb ik weer dorst, maar in dit dorp kunnen ze me niet helpen. In Akkrum zit wel een winkel en daar haarl ik verschillende flesjes ijskoude zuivel en een paar slaatjes. Ik had even in Akkrum moeten kijken voor een bankje want onderweg naar Heerenveen duurt dat zeker een paar kilometer. Ik zit opeens aan de andere kant van de snelweg en kom niet meer vlak langs de molen van Vegelinsoord, dat is óók nieuw voor mij. Even later dan toch een bankje op een zonovergoten plek en daar geniet ik van de ijskoude lekkernijen. Verder door naar Haskerdijken en Nieuwebrug en zo kom ik Heerenveen binnen fietsen. 

Na het centrum is er een kleine vergissing en ik meen dat ik op de doorgaande weg naar Oudeschoot moet zitten. In werkelijkheid fiets ik achter Thialf langs. Er is geen man overboord. Na Oudeschoot gaat het eigenlijk vrij snel. Je bent zo ter hoogte van Ter Idzard en vlak daarna begint Wolvega ook al in het vizier te komen. Bij Oldeholtwolde eet ik mijn laatste slaatje. In Wolvega doe ik het niet meer aan tijd om een winkel te zoeken. Ik knal gewoon via De Blesse en Willemsoord naar Witte Paarden. Omdat de Tukseweg in Steenwijk eruit ligt, kies ik om vanuit Witte Paarden richting Baars te gaan en langs de uitkijktoren naar Tuk. Daar heb ik even last van een spasme welke toont dat ik het wel heb gehad. Via het Woldmeenthepad hoop ik nog op tijd te zijn voor het tankstation voor een vers doosje sigaren. Helaas, die is al dicht. Bij de Albert Heijn haal ik brood en het is dan half negen. Ik heb zelfs nog wel moed om even over De Kamp te fietsen en ga daarna rechtstreeks via Havelterberg, Darp en langs Havelte naar huis. Vanaf Steenwijk heb ik de verlichting aan, maar het is bij Havelte pas écht nodig. Ik ben even voor tien uur weer terug in Uffelte. 

Conclusie: Een zeer fraaie fietsdag maar ook de reden dat ik het vandaag even rustig aan doe. Morgen maar weer kilometers knallen! Met Dokkum ben ik nu wel helemaal klaar, dat hoofdstuk kan ik voorgoed afsluiten en ik voel geen enkele behoefte meer om deze uithoek ooit te bezoeken. 

*Radiolinks + Uffelter vergezichten: Zaterdag 22 augustus

Er zijn weken dat ik een heel eind achterop schema lig en er zijn vakantie weken dat ik ruimte tekort kom. De vakantie is gisteren officieel begonnen. Zoals ik al eerder heb aangegeven, ga ik waarschijnlijk geen nachten weg. Ik kan weer terug vallen op de 'Uffelter vergezichten' zoals ik die jaren heb gedaan in de vakantie. Er zal veel worden gefietst, zeker in deze eerste week. Ik begin alvast morgen met een héél ambitieus plan dat al een paar jaar oud is. Omdat ik jullie op Soul-xotica graag op sleeptouw wil nemen en ook nog de andere rubrieken op Soul-xotica heb, moet ik even dingen gaan combineren. Op zichzelf is het Uffelter Vergezicht van gisteren niet héél bijzonder en dus kan dat wel bij de radiolinks. Laten we daarmee beginnen. Vanavond doe ik de top veertig van de jaren tachtig. In 'Do The 45' ben ik van ABC naar Bongo Joe gesprongen en vervolg volgende week met Blues B Us. Do The 45 is hier te beluisteren, The Vinyl Summer Spirit Of The Eighties krijgt hier ook later de link. Deze week dus eens geen speellijsten maar wel een verhaaltje over de fietstocht van zaterdagmiddag. Vandaag rust ik uit voor het grote avontuur van morgen!

Qua slaap gaat het momenteel erg goed. Ik slaap heel erg diep en word uitgerust wakker. Dat is wel eens anders geweest. Vaak ook nog vóór de wekker. Ik aanvaard de dag om elf uur op zaterdagochtend. Ik heb een boodschapje want mijn dampvloeistof is helemaal op. Ik kan twee dingen doen: Naar Diever fietsen en verder het noorden in. Of naar Steenwijk en vervolgens de Weerribben of richting Noordoostpolder. Ik moet oppassen dat ik niet herinneringen opnieuw wil beleven. De eerste zaterdag van de vakantie in 2023 fiets ik bijvoorbeeld naar Emmeloord en terug over Schokland, Ens en Kraggenburg. Dat is voor herhaling vatbaar maar niet op de eerste zaterdag van de vakantie. Wellicht later nog eens? Er is ook een plan voor Assen maar hoe noordelijker hoe meer buienkans. Dan ga ik toch maar naar Steenwijk maar niet de gebruikelijke route. Ik ga over het Voermanpad naar Wapserveen. Dan via Westeinde de landerijen door en een stukje door Eeserwold. Ik begin hier al steeds meer wegwijs te worden, wellicht wordt dit een bezorgwijk in de toekomst. Zo fiets ik naar hartje Steenwijk voor de dampbenodigdheden. De polder laat ik schieten. Ik moet denken aan de vrijdagmiddag van een paar weken geleden. Dan sta ik in Wolvega voor de dichte deur. Dat zou ik best vandaag kunnen proberen? Dan moet ik ook meteen denken aan het fraaie weggetje dat ik ben gefietst van Willemsoord naar De Blesse. In Steenwijkerwold haal ik iets te drinken voor onderweg en besluit Gelderingen af te fietsen naar Basse. Vanuit daar kan ik via een alternatieve weg naar de Paaslooregel om zo weer uit te komen bij de Friese Veldweg. Op de grens van Friesland staan een paar weken geleden erg fraaie oranje bloemen in bloei en dan spijt het me dat ik de camera thuis heb gelaten. Nu heb ik de camera in de aanslag maar de bloemen zijn gerooid. Het is zo nu en dan even een beetje vochtig maar het is te behappen. De noordenwind is een beetje té stevig om heel ambitieus te willen fietsen. Ik ben drie kilometer vanaf Wolvega als ik op de klok kijk. Het is kwart voor vijf. 

De kringloop zal zo onderhand wel dicht zijn of op dat punt staan en dus laat ik Wolvega schieten. In plaats daarvan wil ik langs de Linde naar De Hoeve. Dan zie ik opeens een pad aan de rechterkant. Nog nóóit eerder gezien! Het gaat dwars door een oude polder en parallel aan de snelweg naar Peperga, vlak buiten De Blesse. Daar zie ik ook een fraai fietspaadje, de Overburen, en zo fiets ik om Steggerda heen en ga richting De Eese. De beklimming en afdaling van de Eiderberg en vervolgens naar De Bult. Het Onderduikerspad langs naar Steenwijk en ik haal een paar boodschapjes bij de Albert Heijn in de Oostermeenthe. Daarna via Kallenkote en om de legerkazerne naar de Van Helomaweg. Ik ga ook nog even over het Holtingherveld en wil op een bankje nog even de middag overdenken. Dan begint het serieus te plenzen en zoals verwacht hangt de bui weer precies boven het bos. De jas en broek zijn even doorweekt als ik het bos uit fiets en daar is het droog. Boven Ufflete staat een regenboog maar die kan ik niet mooi op de foto krijgen. De polder bij Peperga heet de Catspolder en vanaf daar heb ik een fraai uitzicht op de kerktoren van Peperga. 

*Gele Bak Top 100 van de jaren zeventig deel III

Jullie hebben er gelukkig niks van gemerkt, maar ik heb een lastige week achter de rug. Het is al sinds een paar weken dat mijn bankpas van de SNS overal wordt geweigerd. Het zou zijn geblokkeerd. Intussen maak ik gebruik van de ING totdat ik dinsdag mijn volle kar boodschappen moet laten staan. Onvoldoende saldo. Intussen kan ik ook nog steeds niet bij de SNS en moet wachten op een paar codes die me via de post worden toegestuurd. Die zijn vandaag gearriveerd en eindelijk kan ik zien wat er aan de hand is. Ik zou een nieuwe pas hebben ontvangen. Normaal gesproken neem ik deze meteen in gebruik en dat is ook gebeurd bij de SNS. Dat weet ik zeker! Toch zegt de SNS dat dit mijn 'oude' pas is en dat die dus is geblokkeerd. Volgende week maar eens een telefoontje plegen, maar nu kan ik op zijn minst geld overboeken naar de ING. Zodoende kan ik nu weer gewoon eten, drinken, roken en een beetje plezier hebben. Dat hoop ik de komende week vaak te beleven want de vakantie is begonnen en ik heb verschillende ambitieuze fietsplannen. Nu eerst de top 33 van de Top 100 van de jaren zeventig.  Uiteraard met de volledige speellijst. Van Mayfly zou ik eigenlijk 'From Now On' in de lijst hebben, maar deze single is té zwaar gehavend.

33. Crazy On You - Heart (NL, Arista NG 812, 1976)
32. Magnolia - Poco (US, Epic 5-11092, 1973)
31. El Doomo - Ellis (NL, EPic EPC 1052, 1974)

30. Little Does She Know - Kursaal Flyers (NL, CBS 4689, 1976)
29. Just A Friend - Sandy Coast (NL, Polydor 2050 127, 1971)
28. Real Cool World - The Greatest Show On Earth (NL, Harvest 5C 006-04379, 1970)
27. Pandora's Box - Procol Harum (Duitsland, Chrysalis 6155 048, 1975)
26. No Place For Our Minds - Crown's Clan (NL, Polydor 2050 038, 1970)
25. Lydia - Dean Friedman (UK, Lifesong LS 403, 1978)
24. Dawn Of An Old Man's Life - Mayfly (NL, Ariola 13105 AT, 1973)
23. Maybe Tomorrow Maybe Tonight - Earth & Fire (NL, Polydor 2050 242, 1973)
22. Cat Food - King Crimson (NL, Stateside 5C 006-91380 M, 1970)
21. New World In The Morning - Roger Whittaker (NL, Philips 6073 502, 1970)

20. You Got Me Anyway - The Sutherland Brothers & Quiver (NL, Island 12621 AT, 1973, re: 1976)
19. It's Different For Girls - Joe Jackson (NL, A&M AMS 7648, 1979)
18. Fresh Air - Quicksilver Messenger Service (NL, Capitol 5C 006-80593, 1970)
17. The Story In Your Eyes - Moody Blues (NL, Threshold 6101 601, 1971)
16. For You - Judie Tzuke (UK, Rocket XPRES 2, 1978)
15. Serenade - Steve Miller Band (Jamaica, Mercury 6303 925, 1976)
14, Get It On - Chase (NL, Epic EPC 7301, 1971)
13. To Make My Life Beautiful - Alex Harvey (NL, Capitol 5C 006-81257, 1972)
12. Winter In America - Doug Ashdown (NL, Decca 6103 113, 1978)
11. Love Song - Mike Starrs (NL, Pink Elephant PE 22.838, 1974)

10. If You Could Read My Mind - Gordon Lightfoot (US, Reprise 0974, 1971)
9. Substitute - Clout (Frankrijk, Carrere 49.350, 1978)
8. A Friend Of Mine - Fields (NL, CBS 7555, 1973)
7. Caroline Goodbye - Colin Blunstone (NL, Epic EPC 7948, 1972)
6. Tears In The Morning - The Beach Boys (NL, Stateside 5C 006-91984, 1970)
5. Nothing Rhymed - Gilbert O'Sullivan (NL, MAM 6101 651, 1971)
4. Sarah - Thin Lizzy (UK, Vertigo LIZZY 5, 1979)
3. Give Up Your Guns - The Buoys (NL, Scepter 05-1003, 1972)
2. Wildflower - Skylark (NL, Capitol 5C 006-81635, 1972, re: 1974)
1. Reflections Of My Life - The Marmalade (NL, Decca 15147 AT, 1970)

Vinyl Summer Spirit Of The Seventies