Uffelter vergezichten: Maandag 24 augustus

'Het kan nooit eens normaal bij de Louwsma's'. Het is een gevleugelde uitspraak van de beste vriend van mijn broer. Samen bezochten ze veel wedstrijden van SC Heerenveen en hij kan er over mee praten. Ik weet niet meer over welke club het ging, maar er is een 'grote' club dat nog altijd ophaalacties van oud papier heeft. Ze staan op het punt om te vertrekken om Heerenveen uit te zien bij deze club als broeder opeens naar binnen stormt en terug komt met een paar dozen met oude kranten. Die heeft hij persoonlijk overhandigd aan de voorzitter van de club. Hij is ook al eens in compleet Sinterklaas-tenue bij een uitwedstrijd geweest. De vriend gebruikt deze woorden ook in 2023 als ik op Facebook schrijf dat ik die dag door Gaasterland naar Jutrijp ben gefietst en 's avonds weer terug. Ik heb gisteren geregeld aan zijn woorden moeten denken want het is een extreem plan. Ik durf er niet over te schrijven omdat ik niet weet of ik het ga volbrengen. Welnu, met vlag en wimpel. Ik heb in 2022 al even dit plan maar wil het dan met een gehuurde elektrische fiets doen. Dat wordt dan een 'gewone' fiets en de dag dat ik besluit Earnewâld te bezoeken. Afgelopen weekend borrelt het opeens op: Ik zou toch nog eens op de fiets naar Dokkum? 

In de eerste schetsen hou ik nog rekening met vermoeidheid in Leeuwarden. Ik zou met fiets aan boord van de trein van Leeuwarden naar Steenwijk kunnen gaan. Echter, mijn financiële situatie op dit moment hikt op tegen deze kostbare onderneming en ach... ik fiets ook wel eens naar Nijverdal en terug. Ik heb de Fietsersbond geraadpleegd. De heenweg mag rechttoe rechtaan zijn. De kortste route wil me dwars door Drachten hebben en daar heb ik geen zin in. 'Makkelijk doorfietsen' is dan de betere optie. Ik stap even na zeven uur op de pedalen. Het zomerjasje komt nu wel van pas. Er hangt een klein dekentje mist boven de weilanden, maar de zon laat zich ook al merken. Hoe mooi woon ik? Zo mooi dat zelfs 'makkelijk doorfietsen' erg toeristisch aanvoelt. Via Wittelte en Oldendiever naar Diever en vervolgens het Drents-Friese Wold in. Ofwel... ik blijf vooral op het fietspad op de doorgaande weg naar Wateren en pak pas in het laatst iets van het Drents-Friese Wold mee. Ik heb een paar maanden geleden een thermoskan gekocht en zo kan ik na een uurtje genieten van twee mokken koffie. Hij heeft toch iets gelekt in de tas, maar ik kan ermee leven. Na de koffiestop zet ik de muziek aan. Het wordt de show met de nummers 100 tot en met 51 van de jaren zestig. Over Langedijke naar Oosterwolde. Daar gok ik op een fietspaadje en kom uit waar ik wil uitkomen. Verder het noordwesten in naar Donkerbroek en ik schuif meteen door naar Wijnjewoude. Ik heb wat korte notities gemaakt en hoe ik de A7 over wil, is niet echt duidelijk. In Wijnjewoude koop ik iets te knagen want de boterham thuis is inmiddels drie uren geleden. Ik ga naar Ureterp en Frieschepalen en ga daar de snelweg over. Flink doorfietsen naar Surhuisterveen. Hier dreigt de lucht met vochtigheid maar het blijft droog. 

Na Surhuisterveen verder over Surhuizum naar Buitenpost. Het is dan twaalf uur 's middags en in de radioshow draai ik de nummer 51. Ik stop de koptelefoon in de tas en ga zonder muziek verder. Vanaf Kollum is er wat onduidelijkheid over fietspaden die zouden zijn afgesloten, maar volgens mijn gevoel kan ik niet directer fietsen en tegelijk toeristisch. Als je in de weilanden rondom Dokkum bent, wil je immers langs de Ee fietsen. Tussen half één en één uur ben ik in Dokkum. 

Ik ben in 2003 voor het laatst in Dokkum geweest. Ik heb in 2023 nog geschreven over de avonturen van destijds. Dit bericht. Ik meen dat het 2022 moet zijn geweest met aanloop op de fietstocht naar Earnewâld, maar in 2023 is idt precies twintig jaar geleden. Ik heb mezelf lekker gemaakt met een paar dingen. Het Keerpunt zou nog wel moeten bestaan? Daar ga ik lekker lunchen. Nee, ik kan zelfs niet meer het pand herkennen waar het heeft gezeten. Dan de visboer die me na 'de overval' uit de brand heeft geholpen? Nee, die zit er ook niet. Nog even vluchtig gekeken naar het café waar ik vrijdagavonden heb zitten buizen en ook hiervan is geen spoor meer. De Waag is natuurlijk wel open maar dat vind ik een beetje té luxe. Er tegenover zit een 'hip' tentje met moeilijke koffie en thee en broodjes. Nou, dat laatste zijn dan tosti's. Ik geniet een tosti en twee van de meest eenvoudige koffies die er zijn. Ik maak nog een rondje door de stad terwijl ik geniet van een sigaartje. Nee, ik heb het wel weer gezien! Ik heb het idee om 'voor de grap' een foto te maken terwijl ik op het bankje uit het bericht van 2023 lig. 'Homeless and drunk'. Het kost me nog enige moeite om het te vinden en dan zit een Elfstedentocht-fietser daar te genieten van het uitzicht. Hij kijkt al problematisch als ik aan de andere kant van de bank kom zitten en hij weet maar geen afscheid te nemen van de plek. Ik wel! Ik ben er klaar mee en stap weer op de fiets. Over de bolwerken naar Birdaard. Op het bolwerk schiet ik nog de bovenstaande foto. 

Terug wil ik over Leeuwarden en Heerenveen met misschien nog een bochtje extra als ik daar behoefte aan heb. Naar Birdaard zit je aan de Elfstedenroute en ook de vroegere Rietlandenroute die ik in 2009 heb gefietst. Het is bij vlagen erg heet. In Birdaard besluit ik nog even over Bartlehiem te gaan in de hoop dat ik een foto kan maken van het bruggetje. Volgens mij heb ik het verkeerde bruggetje op de foto gezet en moet je ook aan de overkant van het water zijn om deze goed op de foto te krijgen. Ik heb even het idee om richting Gytsjerk te gaan en wellicht aan de oostkant langs Leeuwarden te schuiven. Op een driesprong zie ik er van af. Ik heb erge dorst en kan dus net zo goed over Leeuwarden fietsen. Na Lekkum een enorme witte schimmel en op een gegeven moment zit ik in de buurt van de Emmakade. Kijk! Dit weet ik dan wel weer. Bij een cafetaria een broodje braadworst en een ijskoud flesje Fanta gehad. Ik schuif richting Goutum. Ik heb even het idee om over Goutum en dan richting Grou en Âldeboarn te gaan. Toch zit ik opeens op de weg naar Wytgaard en Reduzum en dat is me ook wel best. Heerenveen wordt inmiddels aangegeven op de handwijzers en dat ik is een flink stuk fietsen. Ik zet de muziek weer aan op de koptelefoon en verwonder me hoeveel er is veranderd. Sommige dingen ook weer niet zoals 'De Blauwe Tent' bij Reduzum, een beroemd chauffeursrestaurant. Rechtdoor naar Jirnsum en inmiddels heb ik weer dorst, maar in dit dorp kunnen ze me niet helpen. In Akkrum zit wel een winkel en daar haarl ik verschillende flesjes ijskoude zuivel en een paar slaatjes. Ik had even in Akkrum moeten kijken voor een bankje want onderweg naar Heerenveen duurt dat zeker een paar kilometer. Ik zit opeens aan de andere kant van de snelweg en kom niet meer vlak langs de molen van Vegelinsoord, dat is óók nieuw voor mij. Even later dan toch een bankje op een zonovergoten plek en daar geniet ik van de ijskoude lekkernijen. Verder door naar Haskerdijken en Nieuwebrug en zo kom ik Heerenveen binnen fietsen. 

Na het centrum is er een kleine vergissing en ik meen dat ik op de doorgaande weg naar Oudeschoot moet zitten. In werkelijkheid fiets ik achter Thialf langs. Er is geen man overboord. Na Oudeschoot gaat het eigenlijk vrij snel. Je bent zo ter hoogte van Ter Idzard en vlak daarna begint Wolvega ook al in het vizier te komen. Bij Oldeholtwolde eet ik mijn laatste slaatje. In Wolvega doe ik het niet meer aan tijd om een winkel te zoeken. Ik knal gewoon via De Blesse en Willemsoord naar Witte Paarden. Omdat de Tukseweg in Steenwijk eruit ligt, kies ik om vanuit Witte Paarden richting Baars te gaan en langs de uitkijktoren naar Tuk. Daar heb ik even last van een spasme welke toont dat ik het wel heb gehad. Via het Woldmeenthepad hoop ik nog op tijd te zijn voor het tankstation voor een vers doosje sigaren. Helaas, die is al dicht. Bij de Albert Heijn haal ik brood en het is dan half negen. Ik heb zelfs nog wel moed om even over De Kamp te fietsen en ga daarna rechtstreeks via Havelterberg, Darp en langs Havelte naar huis. Vanaf Steenwijk heb ik de verlichting aan, maar het is bij Havelte pas écht nodig. Ik ben even voor tien uur weer terug in Uffelte. 

Conclusie: Een zeer fraaie fietsdag maar ook de reden dat ik het vandaag even rustig aan doe. Morgen maar weer kilometers knallen! Met Dokkum ben ik nu wel helemaal klaar, dat hoofdstuk kan ik voorgoed afsluiten en ik voel geen enkele behoefte meer om deze uithoek ooit te bezoeken. 

*Radiolinks + Uffelter vergezichten: Zaterdag 22 augustus

Er zijn weken dat ik een heel eind achterop schema lig en er zijn vakantie weken dat ik ruimte tekort kom. De vakantie is gisteren officieel begonnen. Zoals ik al eerder heb aangegeven, ga ik waarschijnlijk geen nachten weg. Ik kan weer terug vallen op de 'Uffelter vergezichten' zoals ik die jaren heb gedaan in de vakantie. Er zal veel worden gefietst, zeker in deze eerste week. Ik begin alvast morgen met een héél ambitieus plan dat al een paar jaar oud is. Omdat ik jullie op Soul-xotica graag op sleeptouw wil nemen en ook nog de andere rubrieken op Soul-xotica heb, moet ik even dingen gaan combineren. Op zichzelf is het Uffelter Vergezicht van gisteren niet héél bijzonder en dus kan dat wel bij de radiolinks. Laten we daarmee beginnen. Vanavond doe ik de top veertig van de jaren tachtig. In 'Do The 45' ben ik van ABC naar Bongo Joe gesprongen en vervolg volgende week met Blues B Us. Do The 45 is hier te beluisteren, The Vinyl Summer Spirit Of The Eighties krijgt hier ook later de link. Deze week dus eens geen speellijsten maar wel een verhaaltje over de fietstocht van zaterdagmiddag. Vandaag rust ik uit voor het grote avontuur van morgen!

Qua slaap gaat het momenteel erg goed. Ik slaap heel erg diep en word uitgerust wakker. Dat is wel eens anders geweest. Vaak ook nog vóór de wekker. Ik aanvaard de dag om elf uur op zaterdagochtend. Ik heb een boodschapje want mijn dampvloeistof is helemaal op. Ik kan twee dingen doen: Naar Diever fietsen en verder het noorden in. Of naar Steenwijk en vervolgens de Weerribben of richting Noordoostpolder. Ik moet oppassen dat ik niet herinneringen opnieuw wil beleven. De eerste zaterdag van de vakantie in 2023 fiets ik bijvoorbeeld naar Emmeloord en terug over Schokland, Ens en Kraggenburg. Dat is voor herhaling vatbaar maar niet op de eerste zaterdag van de vakantie. Wellicht later nog eens? Er is ook een plan voor Assen maar hoe noordelijker hoe meer buienkans. Dan ga ik toch maar naar Steenwijk maar niet de gebruikelijke route. Ik ga over het Voermanpad naar Wapserveen. Dan via Westeinde de landerijen door en een stukje door Eeserwold. Ik begin hier al steeds meer wegwijs te worden, wellicht wordt dit een bezorgwijk in de toekomst. Zo fiets ik naar hartje Steenwijk voor de dampbenodigdheden. De polder laat ik schieten. Ik moet denken aan de vrijdagmiddag van een paar weken geleden. Dan sta ik in Wolvega voor de dichte deur. Dat zou ik best vandaag kunnen proberen? Dan moet ik ook meteen denken aan het fraaie weggetje dat ik ben gefietst van Willemsoord naar De Blesse. In Steenwijkerwold haal ik iets te drinken voor onderweg en besluit Gelderingen af te fietsen naar Basse. Vanuit daar kan ik via een alternatieve weg naar de Paaslooregel om zo weer uit te komen bij de Friese Veldweg. Op de grens van Friesland staan een paar weken geleden erg fraaie oranje bloemen in bloei en dan spijt het me dat ik de camera thuis heb gelaten. Nu heb ik de camera in de aanslag maar de bloemen zijn gerooid. Het is zo nu en dan even een beetje vochtig maar het is te behappen. De noordenwind is een beetje té stevig om heel ambitieus te willen fietsen. Ik ben drie kilometer vanaf Wolvega als ik op de klok kijk. Het is kwart voor vijf. 

De kringloop zal zo onderhand wel dicht zijn of op dat punt staan en dus laat ik Wolvega schieten. In plaats daarvan wil ik langs de Linde naar De Hoeve. Dan zie ik opeens een pad aan de rechterkant. Nog nóóit eerder gezien! Het gaat dwars door een oude polder en parallel aan de snelweg naar Peperga, vlak buiten De Blesse. Daar zie ik ook een fraai fietspaadje, de Overburen, en zo fiets ik om Steggerda heen en ga richting De Eese. De beklimming en afdaling van de Eiderberg en vervolgens naar De Bult. Het Onderduikerspad langs naar Steenwijk en ik haal een paar boodschapjes bij de Albert Heijn in de Oostermeenthe. Daarna via Kallenkote en om de legerkazerne naar de Van Helomaweg. Ik ga ook nog even over het Holtingherveld en wil op een bankje nog even de middag overdenken. Dan begint het serieus te plenzen en zoals verwacht hangt de bui weer precies boven het bos. De jas en broek zijn even doorweekt als ik het bos uit fiets en daar is het droog. Boven Ufflete staat een regenboog maar die kan ik niet mooi op de foto krijgen. De polder bij Peperga heet de Catspolder en vanaf daar heb ik een fraai uitzicht op de kerktoren van Peperga. 

*Gele Bak Top 100 van de jaren zeventig deel III

Jullie hebben er gelukkig niks van gemerkt, maar ik heb een lastige week achter de rug. Het is al sinds een paar weken dat mijn bankpas van de SNS overal wordt geweigerd. Het zou zijn geblokkeerd. Intussen maak ik gebruik van de ING totdat ik dinsdag mijn volle kar boodschappen moet laten staan. Onvoldoende saldo. Intussen kan ik ook nog steeds niet bij de SNS en moet wachten op een paar codes die me via de post worden toegestuurd. Die zijn vandaag gearriveerd en eindelijk kan ik zien wat er aan de hand is. Ik zou een nieuwe pas hebben ontvangen. Normaal gesproken neem ik deze meteen in gebruik en dat is ook gebeurd bij de SNS. Dat weet ik zeker! Toch zegt de SNS dat dit mijn 'oude' pas is en dat die dus is geblokkeerd. Volgende week maar eens een telefoontje plegen, maar nu kan ik op zijn minst geld overboeken naar de ING. Zodoende kan ik nu weer gewoon eten, drinken, roken en een beetje plezier hebben. Dat hoop ik de komende week vaak te beleven want de vakantie is begonnen en ik heb verschillende ambitieuze fietsplannen. Nu eerst de top 33 van de Top 100 van de jaren zeventig.  Uiteraard met de volledige speellijst. Van Mayfly zou ik eigenlijk 'From Now On' in de lijst hebben, maar deze single is té zwaar gehavend.

33. Crazy On You - Heart (NL, Arista NG 812, 1976)
32. Magnolia - Poco (US, Epic 5-11092, 1973)
31. El Doomo - Ellis (NL, EPic EPC 1052, 1974)

30. Little Does She Know - Kursaal Flyers (NL, CBS 4689, 1976)
29. Just A Friend - Sandy Coast (NL, Polydor 2050 127, 1971)
28. Real Cool World - The Greatest Show On Earth (NL, Harvest 5C 006-04379, 1970)
27. Pandora's Box - Procol Harum (Duitsland, Chrysalis 6155 048, 1975)
26. No Place For Our Minds - Crown's Clan (NL, Polydor 2050 038, 1970)
25. Lydia - Dean Friedman (UK, Lifesong LS 403, 1978)
24. Dawn Of An Old Man's Life - Mayfly (NL, Ariola 13105 AT, 1973)
23. Maybe Tomorrow Maybe Tonight - Earth & Fire (NL, Polydor 2050 242, 1973)
22. Cat Food - King Crimson (NL, Stateside 5C 006-91380 M, 1970)
21. New World In The Morning - Roger Whittaker (NL, Philips 6073 502, 1970)

20. You Got Me Anyway - The Sutherland Brothers & Quiver (NL, Island 12621 AT, 1973, re: 1976)
19. It's Different For Girls - Joe Jackson (NL, A&M AMS 7648, 1979)
18. Fresh Air - Quicksilver Messenger Service (NL, Capitol 5C 006-80593, 1970)
17. The Story In Your Eyes - Moody Blues (NL, Threshold 6101 601, 1971)
16. For You - Judie Tzuke (UK, Rocket XPRES 2, 1978)
15. Serenade - Steve Miller Band (Jamaica, Mercury 6303 925, 1976)
14, Get It On - Chase (NL, Epic EPC 7301, 1971)
13. To Make My Life Beautiful - Alex Harvey (NL, Capitol 5C 006-81257, 1972)
12. Winter In America - Doug Ashdown (NL, Decca 6103 113, 1978)
11. Love Song - Mike Starrs (NL, Pink Elephant PE 22.838, 1974)

10. If You Could Read My Mind - Gordon Lightfoot (US, Reprise 0974, 1971)
9. Substitute - Clout (Frankrijk, Carrere 49.350, 1978)
8. A Friend Of Mine - Fields (NL, CBS 7555, 1973)
7. Caroline Goodbye - Colin Blunstone (NL, Epic EPC 7948, 1972)
6. Tears In The Morning - The Beach Boys (NL, Stateside 5C 006-91984, 1970)
5. Nothing Rhymed - Gilbert O'Sullivan (NL, MAM 6101 651, 1971)
4. Sarah - Thin Lizzy (UK, Vertigo LIZZY 5, 1979)
3. Give Up Your Guns - The Buoys (NL, Scepter 05-1003, 1972)
2. Wildflower - Skylark (NL, Capitol 5C 006-81635, 1972, re: 1974)
1. Reflections Of My Life - The Marmalade (NL, Decca 15147 AT, 1970)

Vinyl Summer Spirit Of The Seventies

Gele Bak Top 100 van 2026: 16-5

De ontknoping van de Gele Bak Top 100 is nabij. Volgende week ga ik jullie de top vier presenteren. Traditiegetrouw schrijf ik dan ook alvast een bericht over de nummer 1, maar dat gaat dit jaar onderdeel uitmaken van de top 4. Ik kan alvast laten doorschemeren dat ik de uitvoerende(n) in een toekomstig bericht in de 'Honderd achteruit' historisch ag behandelen. Het verhaaltje van volgende week zal echt specifiek gaan over deze plaat en de rol die het in mijn leven heeft gespeeld. Dat klinkt zwaarder dan het is! Eerdere beloften om de singles in verschillende mixen op te nemen en te publiceren zijn er niet van gekomen. In plaats daarvan ga ik volgende week zondag de nummers 100 tot en met 50 draaien en de top 49 in de week erna. Waarom eindigen met nummer 50? Omdat Prince Buster niet heel erg lekker gaat vallen om vijf over negen. Maar nu over naar de nummers 16 tot en met 5 en daarna het fietstochtje langs de singles. 

16. Dancing In The Moonlight - Thin Lizzy (UK, Vertigo 6059 177, 1977)

15. In The Country - Cliff Richard & The Shadows (NL, Columbia DB 8094, 1967)

14. Never Never - The Assembly (Duitsland, Mute INT 111.815, 1983)

13. A Girl I Knew - The Savage Rose (Denemarken, Polydor XM 62089, 1968)

12. Standing In The Road - Blackfoot Sue (Duitsland, DJM 12216 AT, 1972)

11. Summer Is Over - Dusty Springfield (NL, Philips 6006 366, 1964, re: 1974)

10. Rikki Don't Lose That Number - Steely Dan (NL, Probe 5C 006-95438, 1974)

9. Andmoreagain - Love (UK, Elektra K 12113, 1967, re: 1973)

8. Dancing In The Moonlight - Boffalongo (UK, United Artists UP 35144, 1970)

7. I Had Too Much To Dream - The Electric Prunes (Japan, Reprise JET-1735, 1967)

6. Bella Donna Moonshine - Audience (NL, Philips 6073 300, 1970)

5. Expecting To Fly - Buffalo Springfield (NL, Atlantic 2091 137, 1968, re: 1971)

De vakantie begint in 2026 morgen voor mij. Als ik de Buienradar moet geloven gaan maandag, dinsdag en woensdag redelijke dagen worden en dus zal er dan veel worden gefietst. In 2025 ben ik op 28 augustus onderweg naar huis en ga langs de inbrengwinkel in Emmen. Buiten raak ik aan de praat met een collega-verzamelaar en hij laat me zijn aanwinsten zien. 'In The Country' wisselt buiten de winkel van eigenaar. Hij houdt ook 'Expecting To Fly' van Buffalo Springfield in zijn handen. Nee, die gaat niet weg! Dat doet mij vanaf dat moment wel actief zoeken naar deze single. Intussen vind ik binnen de nummer 11. Een week later is het vrijdag 5 september. Ik fiets dan over Ruinerwold en De Wijk naar Nieuwleusen. Daar koop ik veel singles en heb daarna een fraaie fietstocht terug over ondermeer Balkbrug. De nummer 14 is één van de prijsnummers van deze middag. Op 8 september plaats ik een bestelling bij Pete in Engeland vooral voor de Engelse 'Radar Love'. De nummer 16 gaat eveneens mee in het pakket. Op 11 oktober verras ik Assen met een bezoek. Eigenlijk had ik Blackfoot Sue liever als een Engelse Jam gehad, maar die vind ik wellicht nog wel eens. Op 19 oktober schaf ik mijn exemplaar aan van Buffalo Springfield op Discogs. 

Als ik nu toch bezig ben met de 'big wants', ik moet ook altijd nog eens 'Alone Again Or' van Love op single hebben. Op 21 oktober vind ik de single bij Bart's Vinyl op Discogs. Het is een Engelse persing uit 1973. Helaas is de 'Alone Again Or'-kant héél zacht opgenomen en schuift mijn interesse al snel naar 'Andmoreagain' op de b-kant. Gewoon één van de allermooiste platen ooit gemaakt! Boffalongo komt op 17 december in de collectie en, jawel, dit is de oer-versie van het nummer dat we collectief kennen van Toploader. Op 8 februari koop ik de twee singles van Savage Rose op Discogs waarvan 'A Girl I Knew' wel de aanjager is. Ik ken het voornamelijk in de langzame elpee-versie maar ben inmiddels gaan houden van deze meer upbeat single-opname. Op 9 maart ga ik naar Duitsland voor de vapes en koop een paar singles in Dedemsvaart. Audience is daarbij de grootste verrassing. De single ligt op me te wachten voor gewoon een euro! Op 11 april doe ik boodschappen bij Groenendijk in Steenwijk en tik Steely Dan op de kop. Een andere 'big want' is The Electric Prunes. Een single die altijd duur is en welke ik liever niet op Amerikaans styreen heb. Dan zie ik deze Japanner die in de verte lijkt op een Engelse persing. Met het fotohoesje is dit alleen al een prachtig item om naar te kijken. Audiotechnisch klinkt het ook als een klok, een geestverruimende klok wel te verstaan. 

Morgenavond de top 33 van de top 100 over de jaren zeventig en zondag de top 40 van de top 80 over de jaren tachtig. In de komende twee weken ga ik de bakken ook weer opnieuw inrichten door de singles uit 2026 tot dusver in de collectie te plaatsen. 

Week Spot: Silk Sonic

Komende zaterdag ga ik beginnen met 'The 2026 Collection' in 'Do The 45'. Ofwel: Alle Blauwe Bak-singles die ik tot dusver heb gekocht in alfabetische volgorde van de platenlabels. Dit doe ik al een aantal jaren, in het begin kan ik nog wel eens met zes afleveringen klaar zijn. Inmiddels is het plannen en rekenen want ik zit over de vierhonderd. Het document is bijna gereed maar de opzet voor de eerste paar afleveringen is in ieder geval klaar. Ik ga uit van 45 singles per show hoewel ik dat niet altijd ga redden in verband met 12"-es en andere lange nummers. Van de volgende 45 singles moet ik gaan tellen om ergens rond de 20 uit te komen voor een geschikte Week Spot. Komende zaterdag trap ik af met ABC en hoop ergens in de buurt van Blackout uit te komen. Er zijn wederom verschillende titels op Atlantic en zo kom ik uit bij de Week Spot van deze week. Als... dit nog niet de Week Spot is geweest? Ik weet het alweer: Ik heb in de week ervoor net een hagelnieuwe plaat als de Week Spot gehad en wil voor de volgende week weer een oudje hebben. Daardoor is 'Leave The Door Open' van Silk Sonic nog geen Week Spot geweest, maar dat doen we nu dan gewoon!

In 2021 is Meppel weer mijn uitvalsbasis voor de post. Samen met een collega heb ik voor elkaar gekregen dat ik om twaalf uur mag beginnen. 'We beginnen iets later maar gaan vaak ook langer door'. Dat is waar! Ik moet de rem er wel eens op gooien bij mijn collega want anders is hij op zaterdagavond om half tien nóg aan het bezorgen. Na verloop van een aantal maanden begin ik deze zaterdagen extreem beu te worden. Omdat hij niet op gang kan komen, zijn we regelmatig om zeven uur nóg bezig om alles weg te krijgen. Ik heb 's avonds om elf uur weer de 'verplichting' van een radioshow. Het is evenwel op zo'n zaterdagmiddag in 2021. De radio op de zaak staat standaard op Q Music. Op zaterdagmiddag is er een presentator die wel eens aan muzikale educatie wil doen en een origineel van een cover of een sample wil draaien. Zo heb ik eens een flink stuk uit 'Woman Of The Ghetto' van Marlena Shaw gehoord. Ik vermoed eenzelfde aanleiding als ik voor het eerst 'Leave The Door Open' hoor van Silk Sonic. Het klinkt me meteen als 'sweet soul' uit de vroege jaren zeventig in de oren. Omdat ik het niet ken, hou ik mijn oren open. Dan hoor ik de naam van Bruno Mars vallen. Nee, dat kan niet waar zijn? Het blijkt toch zo te zijn!

Peter Gene Hernandez staat er op zijn paspoort en hij komt op 8 oktober 1985 ter wereld op Hawaii. Als kind kan hij al een voortreffelijke Elvis-imitiatie neerzetten en hij vertrekt als achttienjarige naar Los Angeles om het te maken in de muziek. Zijn vader vindt hem als peuter sprekend lijken op een worstelaar met Bruno als voornaam. Hij staat lokaal bekend als Bruno en uiteindelijk zal de wereld hem leren kennen als Bruno Mars. Is het overdreven om hem een popicoon te noemen? Ik denk van niet. De houdbaarheidsdatum van popartiesten is sinds de eeuwwisseling geslonken naar vijf tot zes jaar maximaal. Of drie albums. Natuurlijk blijft een Britney Spears, om maar iemand te noemen, nog wel nieuwe platen uitbrengen maar daar heeft niemand meer een slapeloze nacht over. Bruno Mars is eerder een soort van mannelijke Madonna als fenomeen. Als hij iets aankondigt, luistert de wereld opeens aandachtig. Hij draait al mee sinds 2010. Anderson.Paak is iets minder bekend in Nederland, maar geldt in Amerika ook als een grote speler. Brandon Paak Anderson wordt geboren op 8 februari 1986 in Californië en staat te boek als rapper, singer-songwriter en producent. Zijn voornaamste instrument zijn de drums. De twee komen elkaar tegen in 2017 tijdens Bruno's tournee door Europa. Ze doen samen mee in de Abbey Road-studio in Londen voor de opnames van het nieuwe Chic-album en het duo vindt veel overeenkomsten. Het eerste idee is om samen liedjes te maken 'voor de lol' zodra ze tijd hebben om een sessie te doen tussen hun eigen beslommeringen door. Dat komt in 2018 tot een halt. 

Het is begin 2020, nog vóór de 'Grote Paniek', als Mars luistert naar de opnames die hij heeft gemaakt met Anderson. 'Smokin' Out The Window' klinkt opeens erg goed in zijn oren en hij belt Anderson op. Die komt n een beschonken toestand naar de studio en de twee beleven heel veel plezier in het afmaken van de halve compositie. Ze hebben al eens eerder samen bijgedragen aan een liedje maar dit is voor het eerst dat ze direct samen schrijven aan een nummer. Dan gaat de wereld op slot en kunnen ook Mars en Anderson niet de concertreeksen doen. Hieruit ontstaat het idee om iets samen te doen. Hoezeer het ook een bizarre periode is, voor de muzikale creativiteit heeft het fraaie projecten opgeleverd. Denk bijvoorbeeld ook aan The Smile. Op 26 februari 2021 kondigt het duo aan in de media dat ze samen een album gaan opnemen: 'An Evening With Silk Sonic'. 'Leave The Door Open' verschijnt als eerste single van het project en, zo gezegd, zet dat plaatje me in 2021 op een dwaalspoor. Ik wil hem meteen als vinylsingle hebben, maar dat formaat is niet voorradig in 2021. Het is enkel digitaal en een zeer gelimiteerde cd-single. Pas een jaar later verschijnt het album en dat krijgt wel een vinyl-release. Toch blijf ik geduldig wachten op een 7"-release en kijk om de zoveel maanden op Discogs om te zien of ik iets heb gemist. Rond mijn verjaardag maak ik een mapje aan voor mijn mp3-speler met de platen uit 'Van het concert des levens' en kom zo weer uit bij Silk Sonic. Ik neem een kijkje op Discogs en zie dat hij eerder dit jaar is uitgegeven in een zeer gelimiteerde oplage. Met twee van deze grootheden kun je wel uitrekenen dat de plaat is uitverkocht en middels royale prijzen doet op Discogs. Toch weet ik eentje te  'winnen' voor een erg fraaie prijs. Een droomwens is in vervulling gegaan.

Is het na corona weer 'business as usual'? Niet helemaal. Bruno is momenteel onderweg met 'The Romantic Tour' en doet daarin vijf Silk Sonic-nummers samen met Anderson. De laatste heeft desgevraagd laten doorschemeren dat er altijd een mogelijkheid bestaat voor een nieuw Silk Sonic-album. 

Je kan niet altijd zes(duizend) gooien

Het zesduizendste bericht op Soul-xotica zomaar even aan me voorbij laten glijden? Op zichzelf is er genoeg anders te schrijven, maar nee.... bij deze kleine mijlpaal wil ik toch even stil staan. Ik heb vanmiddag getracht om de duizend, tweeduizend enzovoorts te vinden, maar dat gaat me niet lekker af. Ik heb alleen 3000 en 5000 gevonden. Enfin, ik was niet van plan om een grote terugblik te doen of iets dergelijks maar wil het wel benoemen. Precies duizend berichten geleden ging Nederland naar de stembus. Voor de goede orde: Het zijn de verkiezingen in november 2023 waarbij Wilders de grootste wordt. Omdat het nummer 5000 is, heb ik me al bedacht om 'The Feeding Of The 5000' van Crass in de schijnwerpers te zetten en daarbij mag ik alle politieke kwinkslagen bezigen. Ik denk vanmiddag na over een AI-plaatje. Omdat ik Soul-xotica vaak liefkozend de 'praatpaal' noem, moet er zo'n apparaat op de foto komen. Wat is Engels voor een praatpaal? Uiteindelijk is de kortste klap om een plaatje op te zoeken via Google en als inspiratie te gebruiken. Dat geeft meteen een stukje lege autoweg en vooruit... in Drenthe is door honderden boeren de stikstofmars gereden. Bij hen hangen de vlaggen ondersteboven maar voor Soul-xotica doen we dat even niet. Niet teveel inzoomen op het gezicht want ik heb 'ruzie' met Magnific over getrainde modellen die opeens niet meer 'lijken'. Dat geldt voor mijn vriendinnen (zowel die van de fiets als mijn blonde assistente) maar ook voor mezelf. Het gezicht is té bol geworden. De spierbundels zijn standaard aanwezig bij mijn AI-figuur. 

Singles round-up: augustus 3

Een of twee afleveringen? Dat is lange tijd de vraag bij deze 'Singles round-up'. Ik moet ermee beginnen dat er drie zijn die verstoppertje spelen terwijl ik deze al ruim een maand binnen heb. Ik besluit nu echter tot één bericht. Het wordt een beetje langer dan normaal maar ik wil zaterdag beginnen met 'The 2026 Collection' in 'Do The 45' en heb nog wat werk te verzetten. Ik heb de singles grotendeels op alfabetische volgorde staan van de platenlabels. Toch wil ik eerst ook een document klaar hebben met de definitieve volgorde en om er zeker van te zijn dat ik geen singles mis. Er is eentje die gaat winnen met verstoppertje maar dat is helemaal niet erg. Ik kan ook pas een Week Spot vaststellen als dit document klaar is en dus maak ik ineens schoon schip met de 'nieuwe' releases. Ik begin echter met een oud plaatje dat eigenlijk in de vorige 'Singles round-up' had gemoeten. Het is een solistische Discogs-aanschaf ditmaal. De koffie is ingeschonken, de apparatuur kan aan en ik ga me even onderdompelen in de hobby. Overigens zijn veel van de beschreven singles de afgelopen week al voorbij gekomen in 'Do The 45'. 

* Bettye Swann- My Heart Is Closed For The Season (UK, Capitol, 1969)
Ik heb veel te danken aan Anthony. Ik ontmoet hem in de zomer van 2012 in een Northern Soul-groep op Facebook. Ik 'neem' hem mee naar mijn eigen Facebook-groep en voor Anthony ga ik de 'Soul-x-rated' in het Engels opnemen. Hij spoort me aan om toch eens contact op te nemen met The Wolfman, gezien we beide luisteraars zijn van de Northern Soul-show van inmiddels radio-collega Lee. Toch ben ik een slechte invloed op Anthony zoals het lijkt. Hij kijkt zijn ogen uit naar de hoeveelheid platen die ik koop en hij probeert me te overtreffen. Tot het moment dat hij het volledige huishoudgeld heeft gespendeerd aan platen. Toch is het allemaal goed gekomen. Het laatste dat ik heb gehoord van hem is dat hij zijn lieve vrouw heeft getrakteerd op merkkleding en dure accessoires. Een van Anthony's ultieme favorieten is dit nummer van Bettye Swann. Sinds een jaar hoor ik hem weer geregeld op de mp3-speler en dan ontdek ik dat deze een Engelse persing heeft gehad. Mijn exemplaar moet helemaal uit Finland komen. Niet smetteloos maar beter dan Amerikaans styreen. Bettye gaat in 1969 door de country-archieven en vindt 'Don't Touch Me' van Hank Cochran dat de a-kant is van deze Engelse single. 'My Heart Is Closed For The Season' is echter de reden van de aanschaf en dat blijft genieten!

* James Brown- Funky Drummer (Japan, King Groove, 1970, re: 2026)
Mister Mushi flikt het opnieuw. Ditmaal zit hij diep in de King-archieven en voorziet weer een klassieker van een extra laag van bas om de groove te versterken zonder dat er schade wordt aangedaan aan het origineel. 'Funky Drummer' is natuurlijk een essentieel ding voor iedere dj vanwege de breakbeat en het is door velen gesampled. Het originele vinyl kan ongemoeid worden gelaten want deze lichte remix leent zich uitstekend voor deze doeleinden. Het is vrij eenvoudig om van een origineel King-label een King Groove-label te maken en ook daar maakt Mister Mushi dankbaar gebruik van. 

* DJ Bacon- The Seed 3.0 (Australië, white label, 2026)
* DJ Bacon- Breathe And Stop (Australië, Black Buffalo, 2022)
Scott Barker is de naam en het is een (bijna?) leeftijdsgenoot van mij uit het Australische Brisbane. Hij begint met het verzamelen van vinyl in de late jaren tachtig als hij pas twaalf is. Dat laatste klinkt als mij. Toch is DJ Bacon actief in een hele andere scene en produceert hij zelf remixes. Bijna aan de lopende band. 'The Seed 3.0' is inmiddels de negende van zijn 'white labels', in eigen beheer geperste remixen en remakes in een strikt gelimiteerde oplage. Hier neemt hij 'The Seed 2.0' van The Roots onder handen en dat levert een zeer fraaie mix op van sowieso al een erg fijn nummer. Als bonus komt een sticker mee met de leden van The Roots als cartoonfiguren. Ik geloof dat 'Breathe And Stop' opnieuw is geperst maar is verder geheel identiek aan de oorspronkelijke uitgave uit 2022. Ah, ik zie het verschil! Deze is op gekleurd vinyl. 'Breathe And Stop' heeft een aantrekkelijke latin-basis en dat maakt het geschikt voor mijn huidige Blauwe Bak. Geen idee welke platen hij hier heeft gebruikt. 

* Dove & The Penrose Scholars- After All The Rain Has Gone (US, Deena, 2026)
Een nieuw label uit de koker van Daptone. Je weet bij Daptone meteen waar je aan toe bent en 'After All The Rain Has Gone' is dan ook klassieke jaren zestig-soul met een begeleiding dat bedrieglijk klinkt als The Dap-Kings. De b-kant heet 'Grind On' en is meer funky. Mijn voorkeur gaat uit naar het meer soulvolle 'After All The Rain Has Gone'. 

* Christy Essien- You Can't Change A Man (UK, Dynamite Cuts, 1979, re: 2026)
Ze heet voluit Christy Uduak Essien-Igbokwe en is helaas niet ouder geworden dan 50 jaar. Vanaf de late jaren zeventig staat ze echter bekend als de 'grand dame' van de Nigeriaanse popmuziek. Naast de muziek doet ze ook voortreffelijk werk voor vrouwen en kinderen in Nigeria en richt ze in de jaren negentig met King Sunny Ade een vakbond op voor songschrijvers. In 1979 gaat Christy op de discotoer. Ik hoor nu echter de b-kant voor het eerst en 'Take Life Easy' klinkt voor mij als de winnaar. 'You Can't Change A Man' is uitstekende disco maar lijdt ietwat onder de 'lo-fi'-productie. De b-kant is meer relaxt en met een optimistische boodschap. 

* Susana Estrada- Mi Chico Favorito (Spanje, Vampi Soul, 1981, re: 2026)
Het label is voor mij een schreeuw uit het verleden. Ik heb ooit 'Peanut Duck' van Marsha Gee gekocht op dit label en ook de box set 'Action Speaks Louder Than Words' is mogelijk gemaakt door Vampi Soul. Het label is echter onveranderd actief. 'Erotic Disco' staat op het hoesje en dat maakt me nieuwsgierig. Bij Vampi Soul houden ze wel van een novelty en dat is Susana Estrada zeer zeker. Hoewel de heren van Chic geen credits krijgen, is het feitelijk 'Good Times' met andere woorden en een hoop gehijg. 

* Peter Herbolzheimer- The Catfish (UK, Dynamite Cuts, 1975, re: 2024)
Uit de opruiming van Juno. Twee kanten van Peter Herbolzheimer Rhythm Combination & Brass onder leiding van de trombonist en naamgever. Je kan het wel aan Duitsers overlaten voor wat betreft instrumentale muziek. Peter heeft zijn sporen verdiend in het orkest van Horst Jankowski en heeft in de midden jaren zeventig zijn eigen band. Dit zijn twee live-opnames die niet eerder zijn uitgebracht op 7"-formaat. Op 'Catfish' is een speciale gastrol weg gelegd voor de synthesizer, maar ergens bevalt 'Head-Egg' me beter. Het is een erg curieus plaatje waar ik nimmer het volle pond voor had betaald, maar nu vult het tweemaal de tijd wanneer ik erg koffie- of toiletbehoeftig ben. 

* Peggy Lee- Sittin On The Dock Of The Bay (Wonderlove's Edit) (Frankrijk, Battle Weapons, 1968, re: 2026)
'The copyright in this recording is owned by someone else'. En wéér komen ze ermee weg. Battle Weapons-platen zijn alleen voor dj's want ze zijn zo illegaal als het maar kan. In vaktermen heet dit een bootleg. Ik heb op dit label in 2024 de fabeltastische mash-up gekocht van Haddaway met The Supremes. Peggy Lee is eigenlijk de b-kant maar de reden van aanschaf. Peggy's origineel van het Otis Redding-nummer is al een stuk meer funky en upbeat dan het origineel, Wonderlove maakt het helemaal tot een feestje met een nieuwe groove. Op de a-kant staat 'You Got The Praise Vip' van Hardly Subtle en dat mixt 'Praise You' van Fat Boy Slim met 'You Got The Love' van The Source. Net zoals Haddaway met The Supremes een geslaagde poging. Een 'double-sider' in mijn boek. 

* Les Imprimés- You & I (US, Big Crown, 2026)
Morten Martens. Zo heet hij in werkelijkheid. Ik tref hem voor het eerst in de zomer van 2023 en ben sindsdien een volger van zijn muziek. Een uitstekende singer-songwriter met een voorliefde voor ritmeboxen van orgels en effectpedaaltjes voor de gitaar. Het resultaat: Laidback en licht-psychedelische pop met een groovy gevoel. De b-kant heet 'Miss The Days' en is een pure ballade met Ama Li die Morten bijstaat op vocaal vlak. Het grenst aan de pop maar het is wel lekker eigenwijs. 

* Little Ruthie- Here To Stay (UK, Riker, 2026)
* The Miradors- Baby Give Me More Of You (UK, Riker, 2026)
Ik schrik me een hoedje als ik het uitpak. Ik zie tweemaal het label van Little Ruthie. Wat blijkt? The Miradors heeft het label van Little Ruthie op de b-kant. Ik heb Colin gevraagd en het is waarschijnlijk een one-off. Ik grap dat ik nu vijfhonderd euro kan vragen voor de plaat op Discogs. We beginnen met deze dame. Of moet dat tussen aanhalingstekens? Little Ruthie bestaat niet echt in deze dimensie. 'Here To Stay' is een lekker upbeat Northern Soul-dingetje met klasse. Is de b-kant dan wel écht? The 66 is de huisband van Riker Records en we weten dat een gedeelte vna de muziek door echte muzikanten wordt ingekleurd. 'Coz I'm Ready' is een erg softe instrumentale versie van de Lenny & The Illustrators-opname en vermoedelijk is de gitaar ingespeeld door een levende muzikant. Toch ben ik niet fan van deze kant. Ondanks dat de eersteling op Riker bijna volledig AI-gestuurd is, klinkt het origineel een stuk rauwer. The Miradors klinkt als een zwarte groep in de studio met de producenten en arrangeurs van Spiral Starecase. Ik moet Googlen voor de b-kant want hier zit het label van Little Ruthie op geplakt. 'At The Bank House' van Willie George. Dat klinkt als lekkere chunky soul. De single is nog geen maand oud en stijgt nu al flink in waarde op Discogs. Er staan twee te koop voor vijftig pond per stuk terwijl ze nieuw vijftien zijn. 

* Albert Nadeau- I Am Black (Duitsland, Analog Africa, 1977, re: 2025)
Nadeau heeft de Franse nationaliteit en is afkomstig van Martinique. Hij maakt in 1977 een elpee waar 'I Am Black' op staat en de single is in dat jaar uitgebracht op Barbados. Het is een fraaie kruising tussen 'spouge' en disco en met een charmant soort van 'Franglish'. Een lekker eigenwijs ding. Op de flip staat 'Forward Ever' van Brother Mudada. Hij heet eigenlijk Alan Fortune en is afkomstig uit Trinidad & Tobago. 'Forward Ever' staat op zijn eerste elpee en eveneens uit 1977. Dat is pure calypso maar wel erg fijn. Het is nog lastig om een favoriete kant uit te zoeken maar voorlopig neig nik naar Brother Mudada. 

* Sunsay & The Soul Surfers- After The Storm (Spanje, Rocafort, 2026)
* Summer Vee- Key To All Your Love (UK, Mukatsuku, 2026)
Sunsay is vorige week de Week Spot geweest en Summer Vee in de week dat deze singles zijn binnen gekomen. Het is de schuld van Sunsay, Deena en DJ Bacon dat ik zo laat ben met de 'Singles round-up' want die spelen weken lang verstoppertje in mijn huis. Het speelkwartier is nu voorbij. 

* Derya Yildirim & Grup Simsek- EP Nem Kaldi (Zwitserland, Bongo Joe 12", 2017)
Ik heb gisteren geleerd dat 'Nem Kaldi' een traditionele folksong is uit Turkije en dat verklaart het waarschijnlijk? Het is maanden geleden dat ik op Youtube een video zie van vrachtwagenchauffeurs die in de jaren zeventig de Turkse woestijn moeten doorkruisen. Een onderneming die sommigen niet kunnen na vertellen want het gevaar loert op iedere kilometer. Ik ben vooral onder de indruk van de gebruikte muziek en zo ga ik kijken op Juno. Dan zie ik deze EP van Derya Yildirim en als ik naar de hoes kijk, scheld ik het meteen uit voor jaren zeventig. Het blijkt echter een 'nieuwe' groep te zijn welke nog altijd actief is. 'Nem Kaldi' is Turkse licht-psychedelische folk met luit en dramatische zang, maar het geheel heeft iets van een Khruangbin-stemming en dat trekt me over de streep. Het instrumentale '3-2-2-3' en het langzame 'Gurbet' doen het niet echt voor mij. 'Davet' is matig interessant maar bovenal is dit een zekere novelty die ik heb gekocht voor de atmosfeer.