Singles round-up: april 3

Zestien Blauwe Bak-singles in één bericht is een beetje veel van het goede en ik heb het wel gehad als ik klaar ben. Ik verwacht dat ik alweer vroeg wakker ben vanwege de schilders maar ook dat valt reuze mee. Ik heb niet de indruk dat ze momenteel aan het werk zijn bij mijn huis. Wellicht eerst de garages? Ik ben binnen de 'Singles round-up' nog altijd op zoek naar een geschikte Week Spot voor deze week en dus trap ik vandaag af met de 'mystery box'. Ik heb zojuist een paar platen nagekeken. Er is eentje waarvan ik doorgaans de b-kant draai en dit blijkt de demo te zijn van de a-kant. Er is eentje die ik écht dubbel heb plus eentje die ik al wel heb maar niet in deze persing met b-kant. Ik ga deze dus gewoon in alfabetische volgorde aanbieden. Omdat Mark deze singles niet verder heeft gespecificeerd, ga ik deze bij de a-kanten noemen en moet de beluistering ervan beslissen wat de favoriete kant gaat worden. 

* Sam Baker- Just A Glance Away (US, Seventy-Seven, 1967, re: 1976)
Oorspronkelijk dus een single uit 1967 op het Sound Stage 7-label. Deze komt eventueel gewoon in de koffers te staan want ik heb eveneens een Sound Plus van deze Sam Baker. Het is Deep Soul dat ook weer genoeg gitaar bevat voor een plekje in de Carib Soul. 'Safe In The Arms Of Love' is nóg meer drama dan de a-kant en beide kanten zijn heerlijk, hoewel ik nieg naar 'Safe' vanwege het arrangement. 

* Brook Benton- Makin' Love Is Good For You (US, Olde World, 1978)
Misschien heb ik het plaatje destijds geen eerlijke kans gegeven omdat ik de b-kant kan gebruiken voor een 'Listen Very Carefully' . 'Better Times' is oorspronkelijk de b-kant van deze single en mijn favoriet gebleken. Nu heb ik hier de a-kant van deze single tweemaal: Stereo aan een kant en mono op de andere. Tony Joe White heeft het geschreven en dat moet wel de moeite waard zijn. Het is meer funky dan 'Better Times' en hoewel Brook een schreeuw uit het verleden is, past zo'n nummer hem best. Hij is best wel aardig maar niet heel erg essentieel. 

* Chairmen Of The Board- Finder's Keepers (US, Invictus, 1973)
Het nummer heb ik volgens mij wel maar niet in de uitvoering van Chairmen zoals nu blijkt. Het is Motown op zijn meest funky zonder dat dit overigens op Motown is. Integendeel, Invictus is het label dat is begonnen door Holland-Dozier-Holland nadat dit trio ontslag heeft genomen bij Motown. Het is echter het geluid van de funky Motown-nummers van omstreeks 1973. De b-kant biedt de instrumentale versie en dus zijn we ook hier snel klaar. 

* The Facts Of Life- Looks Like We Made It (US, Kayvette, 1977)
Ik heb 'Sometimes' van deze band en die heb ik niet eens via Mark gekocht. 'Looks' is heerlijke 'sweet soul' met aantrekkelijke samenzang van man en vrouw en een smaakvol arrangement. 'Lost Inside Of You' is van de hand van Barbra Streisand en Leon Russell, hoewel die eerste het pas in 1981 voor het eerst gebruikt als b-kant. Het is méér van de 'sweet soul' maar nu met een extra poppy lading. Ik vind beide kanten erg goed. 

* Al Green- I Can't Get Next To You (US, Hi, 1970)
Het jaar 2026 is nu al een beetje het jaar van Al Green. Dit is inmiddels de derde single van de zanger. Klassieker dan dit wordt het natuurlijk niet. Green doet zijn kijk op het nummer van The Temptations. Ik geef licht de voorkeur aan de laatste, maar ach...'Ride Sally Ride' op de keerzijde is door Green zelf op papier gezet. De Mustang heeft technische problemen waardoor het een stuk minder jaagt dan Wilson Pickett. Opvallend is ook dat Don Bryant een paar jaar eerder 'Doin' The Mustang' heeft gedaan voor Hi. Geen idee waarom het label van Willie Mitchell zo blijft door hameren op de Wilson Pickett-klassieker. 

* Wilbert Harrison- My Heart Is Yours (US, Fury, 1962, re: 1972)
Deze kan ik meteen wel bij de b-kant noemen. Geen idee wie 'Soul King E. Soeagnie' is geweest, maar deze heeft het label versierd met de zwarte viltstift. Ik heb al wel een uitvoering van 'Let's Stick Together' van Wilbert Harrison maar is dat niet 'Let's Work Together' als de 'one man-band'? 'My Heart Is Yours' riekt naar Fats Domino en Clarence Henry.. Hee wacht eens... Ik heb nóg een versie van 'Let's Stick Together' en dat is volgens mij deze uitvoering. Ik heb hem niet in mijn chronologische volgorde staan maar ik heb eens een heruitgave gekregen van kameraad Albert. Deze is in 2024 nog Week Spot geweest. Dit is een rechtstreekse reproductie van de originele 1962-single en mag derhalve in de koffers. 

* Ingram Family- The Funk Lies In Our Music (US, Excello, 1976)
De a-kant is funky zoals de titel doet vermoeden. De b-kant heeft in 'She's All Alone' een oorverdovend fraaie ballade. Definitief dé kant voor mij. 

* Denise Lasalle- My Toot Toot (NL, Break, 1985)
Die heb ik uiteraard al met fotohoes en gewoon in de jaren tachtig-bak. Dit vinyl ziet er wel smetteloos uit dus wellicht een upgrade voor mijn oude. 

* Cheryl Lynn- Shake It Up Tonight (US, Columbia, 1981)
De a-kant is 'in your face'-disco en wellicht is de a-kant iets interessanter? 'Baby' neigt meer naar Chaka Khan waardoor ik opeens toch weer meer team 'Shake' ben. Het wiel wordt echter niet opnieuw uitgevonden. 

* Manchild- Especially For You (US, Chi-Sound, 1978)
De eerste groep van de latere producer Babyface. Ik heb al 'These Are The Things That Are Special To Me' van deze band en dat is in 2022 een grote favoriet. 'Especially For You' is meteen de magische 'sweet soul' op de a-kant. Ik ben ook wel nieuwsgierig naar de b-kant want dat is een cover van The Doobie Brothers. 'Takin' It To The Streets' is best een eigenwijze coverversie. Een 'double-sider' als je het mij vraagt. 

* Vivienne McKone- Sing (UK, FFRR, 1992)
Een goede kennis van mij heeft jaren lang voor het Engelse London-label gewerkt en vertelt graag over zijn ervaring met artiesten en bands op het label. Daarbijk komt ook FFRR geregeld ter sprake. Het zal me beniuewen of hij Vivienne McKone weet te herinneren. Oh, is het minder obscuur dan ik dacht? 'Sing' heeft het tot 47 geschopt in de Engelse hitpuree en de opvolger is na een weekje op 69 alweer verdwenen. 'Sing' is best aardig. Een beetje poppy maar wel smakelijk. Ik denk dat ik hier nog wel plek voor heb in de koffer. 

* Peaches & Herb- The Ten Commandments Of Love (NL, CBS, 1968)
Ik geloof dat ik deze single eerder bij Mark heb gezien. Dan denk ik van 'Ach... wie weet vind ik hem nog eens met fotohoes'. Het is een klassieke uitvoering van een klassiek nummer. 'What A Lovely Way' is ietsje aantrekkelijker in mijn boek. 

* The Stylistics- First Impressions (US, Mercury, 1978)
Nee, niet hetzelfde nummer als The Impressions. Beide kanten zijn geschreven, gearrangeerd en geproduceerd door Teddy Randazzo dus dat kan geen teleurstelling opleveren. Juist, beide kanten is The Stylistics op hun allerbest. Ik mag zaterdag een keuze maken tussen de twee kanten. 

Singles round-up: april 2

Een korte radiostilte op Soul-xotica? Ten eerste heb ik me vergist in het aantal berichten. Ik meen dat ik zondag op schema zit, maar natuurlijk... ik heb de links van zaterdag en zondag samen in één bericht gestopt. Maandag kom ik er domweg niet aan toe. Gisteren ben ik weer aan het werk gegaan en mag meteen met de kop in de zon waardoor ik een knallende koppijn heb. Dan is het inmiddels woensdag en ziet het schema voor Soul-xotica er heel anders uit. Het pakket van Mark is gisteren gearriveerd. Ik zou dit het liefste in drie of vier delen doen maar heb ook nog 'Singles round-ups' met 'nieuwe' platen in de planning en dus doe ik het in twee delen. Ook omdat ik een aantal singles al heb. In dit eerste deel de reguliere 'Five A Day'-singles die tegenwoordig eens per week op dinsdag worden gepubliceerd in een lijst van vijfentwintig. In het volgende deel de overige singles uit het 'goedkope' pakket dat Mark een paar weken geleden heeft aangeboden. Ik trap dit eerste deel af met Gloria Ann Taylor want die zou ik bijna zijn vergeten te noemen. Deze is nét op tijd voor de Blauwe Bak Top 45 en mag meteen in de top tien, maar ik heb hem verder nog niet genoemd op Soul-sotica. 

* Gloria Ann Taylor- Jolene (US, Selector Sound, 1973)
Vrijdag 26 juli 2013. Onze moeder wordt 75 en wij vieren dat met een uitje naar een pretpark in Appelscha. Omdat ik altijd moeilijk kan slapen voor dergelijke gebeurtenissen blijf ik op en hang vooral rond op Facebook. Daar plaatst een Amerikaan rond onze middernacht een advertentie voor een single. Ik ga luisteren en luisteren en luisteren, maar ik vind de gevraagde veertig dollar fors. Een paar uur later hak ik de knoop de door en ben ik nét op tijd. Ook omdat een paar jaar later de Gloria Ann Taylor-hype zal losbarsten en deze single enige tijd rond de 150-200 dollar heeft gezeten. Inmiddels is die gezakt naar 50. En dan is er nog 'Jolene', het nummer van Dolly Parson (volgens het label) maar dan vertolkt in Gloria Ann's eigen stijl. Ook deze heeft jaren boven de 100 dollar gezeten en zakt nu ook weer ietsje, ook al is deze eveneens peperduur geweest. Toch blij dat ik hem eindelijk eens heb!

* The Classic Sullivans- Paint Yourself In The Corner (UK, Kwanza, 1974)
* Al Wilson- The Snake (US, Soul City, 1969)
Ik noem allereerst dit duo. The Classic Sullivans heb ik vorig jaar van Mark gekocht in de Amerikaanse persing. Eerlijkheidshalve moet ik bekennen dat ik niet wist van een Engelse persing. Nu hij deze voor een fraaie prijs aanbiedt, ben ik vlug bereid. Al Wilson heb ik een paar jaar geleden in Meppel gekocht in de Nederlandse Liberty. Toch is deze een singlle een half fruitschaaltje en doet Mark niet gek met deze Amerikaanse 'original'. De volgende dertien zijn echt nieuw in de verzameling. Duurdere singles? Zes pond is de instapprijs bij Mark en er zit eentje bij die veertig pond heeft gekost. 

* The Delfonics- You're Gone (US, Philly Groove, 1968)
Eigenlijk de b-kant van 'I'm Sorry'  maar het is al eerder voorgekomen dat ik bij The Delfonics voor een b-kant ga. Een overheerlijk crossover-geluid van de mannen met de kenmerkende zang. 'I'm Sorry' is meer in de stijl van de grote hits maar uiteraard ook niet te versmaden. Er zit zelfs een overduidelijk 'Tralala' in het refrein met een knipoog naar 'La La La Means I Love You'. 'You're Gone' is vrij van dergelijke referenties en daarom mijn grote favoriet maar het is en en blijft een 'double-sider'. 

* Eddie 'Buster' Forehand- You Were Meant For Me (US, Josie, 1968)
Mark biedt deze opnieuw aan met de b-kant. Een staaltje Deep Soul met genoeg elektrische gitaar om het ook populair te maken in de Carib soul. Ik heb het nummer vorige week eenmaal gehoord toen ik het heb gereserveerd en het is nu al alsof ik een oude vriend opnieuw heb ontmoet. Op de a-kant staat 'Young Boy Blues' dat door Phil Spector is geschreven. Eigenlijk samen met Shuman maar die krijgt geen credit in 1968. Ben E. King neemt het in 1961 op. Eddie's uitvoering is zeker niet slecht maar het haalt het niet bij de 'deepness' van de b-kant. 

* Phil Hurtt- Giving It Back (UK, Fantasy, 1978)
De prijs en de Engelse uitgave hebben de doorslag gegeven. Het is een beetje dertien in een dozijn soulvolle disco waar zeker plek voor is in mijn verzameling. 'Where The Love Is' heeft op zichzelf ook geen verrassingen. Het is zelfs ietsje 'drukker' dan de a-kant maar het platenlabel zal 'less is more' hebben gedacht bij de release van deze plaat. 

* Billy Keene- Somebody Please (US, Ronn, 1970)
Hij is in 1969 al uitgebracht op het lokale Dottie-label, maar bij deze Ronn is duidelijk van 1970. Het is fijne Southern Soul. 'Losers Win Sometimes' is de eigenlijke a-kant en mede geschreven door Jewel Akens. Het zijn twee uitstekende Southern Soul-kanten op een label dat zelden teleur stelt. 

* Major Lance- Come What May (US, Columbia, 1977)
Heeft Major Lance ooit een slechte plaat opgenomen? Niet dat ik weet. In 1977 is de Major weer uit zijn schulpje gekropen en krijgt een kans van een 'major'. 'Come What May' is zeer aangename soulvolle disco. Het blijkt wel de b-kant te zijn dus wellicht is kant A dan wel 'over the top'? Nee, dat valt reuze mee. Major weet het ook hier 'classy' te houden. Ook hier geldt weer 'less is more' en wat dat betreft scoort 'Come What May' hoog bij mij, hoewel het grootse intro van 'Come On, Have Yourself A Good Time' erg fijn is. 

* The O'Jays- Oh, How You Hurt Me (US, Imperial, 1964)
Een grootse productie van The O'Jays ditmaal en voor de verrassing ook eens de a-kant. 'Girl Machine' is bijna rock'n'roll als je het mij vraagt en dus is de keuze voor de Blauwe Bak hier niet zo moeilijk. Omdat ik zestien singles in dit bericht wil stoppen, hou ik het toch ietsje korter dan anders. 'Oh How You Hurt Me' heeft een lekkere groove en fraaie harmonieën. Letterlijk lichtjaren vóór 'Back Stabbers' en de overige grote hits voor de groep. 

* The Olympics- The Slop (US, Arvee, 1960)
De dansjes van The Olympics doen het over het algemeen goed in de Northern Soul. Ik zoek altijd nog 'The Bounce'. 'The Slop' is leuk voor erbij. De a-kant is 'Big Boy Pete' en deze is eveneens erg aantrekkelijk. Een geinig plaatje voor erbij. 

* The Sequins- What Makes Me Love You (US, Crajon, 1971)
Een glimmend kraaltje op een verder mat kledingstuk geeft geen glans. Gelukkig zijn er tal van groepen die zich The Sequins noemen. In de Northern Soul hebben we 'He's A Flirt' van de groep op het Okeh-label. In 2013 loop ik tegen 'I've Got To Overcome' aan. Dat het een kliene 'hit' is geworden in de Northern is een klein beetje mijn schuld. Dit is de duurste uit het pakket en terecht! Je komt hem namelijk maar zelden tegen in het wild. Of de groep er zangtechnisch op vooruit gegaan sinds 'I've Got To Overcome' vind ik lastig om in te schatten. Wellicht dat de productietechniek is verbeterd waardoor de stemmen nog mooier uitkomen. 'Where Your Love's Been' op de flip is elektrisch versterkt en zelfs wat funky, dat jasje past hen ook erg goed. 

* Joe Simon- What We Gonna Do Now (UK, Polydor, 1974)
Joe Simon doet een nummer van Philip Mitchell. De rest kunnen jullie raden. Joe Simon is voor Mitchell wat Dionne Warwicke was voor Burt Bacharach en Hal David. 'The Best Time Of My Life' op de a-kant is meer in de stijl van 'Drowning In The Sea Of Love' en 'Step By Step'. Desondanks een fraaie double-sider maar ook ome Joe kan weinig verkeerd doen bij mij. 

* Timmy Smith- I'm Willing To Love You (US, Starville, 1968)
Meer van de oude Southern Soul. 'I'm Willing To Love You' is een gezellig heupwiegend nummer. De a-kant heet 'Everybody's Talks About The Devil' en dat heeft iets meer pit. Ik moet nog even wennen aan beide kanten. 

* The Soul Fox Strings- Blowing My Mind To Pieces (US, Soul Galore, 1975)
Mark biedt het aan als een Engelse persing en wellicht is dat ook zo. De plaat is geperst op styreen en, het is waar, er zijn een paar styreenpersen in Engeland voor de Northern Soul in de jaren zeventig. Het is een novelty dat thuis hoort in het canon van de Northern Soul. Het is jaren voor Youtube en Spotify en de platen in je favoriete discotheek worden niet op de radio gedraaid of zijn niet te bestellen in de platenzaak. Toch wil je een dansroutine ontwikkelen en dan is daar het Soul Fox-label. Het is Simon Soussan, 'The Frenchman', die er bovenop duikt en met zijn orkest een aantal grote Northern-hits instrumentaal uitbrengt. Of hij de platen in Amerika laat persen of dat deze toch in Engeland is geperst? Dat is niet bekend. Simon zal een paar jaar later aan de wieg staan van Shalamar en met name de hit 'Up Town Festival' komt uit zijn brein. 

* Spiral Starecase- She's Ready (Brazilië, CBS, 1970)
Een heel aardig item dat je niet vaak tegen komt. Tewijl het prima in 45 toeren op 7" zou passen, is Brazilië het land van de 'mini-LP's' en is ook deze single op 33 toeren. 'She's Ready' is de meest Northern kant van de te twee. Op de a-kant staat 'Judas To The Love We Knew'. Toch is het 33 toeren en is de reproductie niet je van het en blijft het vooral een novelty-schijfje. 

* Billy Vera & Judy Clay- Storybook Children (UK, Atlantic, 1967)
Ik heb niet gecontroleerd maar volgens mij heb ik alleen Sandra & Andres. De Engelse persing geeft weer de doorslag. 'Really Together' is een lekker upbeat ding maar zonder Judy. 

Singles round-up: april 1

Doorgaans publiceer ik in het weekend een 'gezellig' verhaal maar ik heb momenteel even niet de juiste inspiratie. Wat in het vat zit verzuurt doorgaans niet en omdat de maand april nog lang genoeg duurt en ik het luchtdicht heb verpakt, denk ik dat het wel een paar weken vers gaat blijven. Ik ben natuurlijk een paar weken verstoken geweest van sociale media en tegelijkertijd heeft ook kameraad Chris een onbedoelde kleine pauze gehad. Hij publiceert doorgaans aan het begin van de maand een update van zijn handel en meestal met een thema. Toch is het pas afgelopen week dat hij de eerste echte update van 2026 doet. Een bonte mix van Amerikaanse persingen en een flink aantal bootlegs en dergelijke. Zoals gewoonlijk publiceert hij lukraak favorieten op Facebook met een linkje naar zijn handel en zo maak ik kennis met Gloria Walker. Deze is tien pond goedkoper ten opzichte van zijn gebruikelijke vraagprijs (omdat hij, naar eigen zeggen, tegen een nestje is aangelopen) en dus is mijn eerste Midas Touch-bestelling van 2026 een feit. Ik trap af met dit trio. 

* The East Coast Connection- Summer In The Parks (US, New Directions, 1974)
'Remember where you heard it first'. In geval van East Coast Connection moet dat de soulshow van kameraad Lee zijn geweest. Ik geloof dat het nummer op de 'North Of Watford'-compilatie staat met 'Modern Soul' dat gretig aftrek vindt in de cirkels van de Northern Soul. 'Summer' is een funky feestje met heel veel 'namedropping' en een rijke instrumentatie. Het werkt aanstekelijk en zelfs nu heb ik moeite om stil te zitten in mijn stoel. 

* Bunny Sigler- Sunny Sunday (US, Parkway, 1967)
Speelt de wens voor aangenaam weer een rol bij het uitzoeken van de singles? Ik hou het zelf op doodeenvoudig toeval. Bunny Sigler heeft dan patent op de medleys en 'Sunny Sunday' is de keerzijde van 'Lovey Dovey' in een mix met 'You're So Fine'. Die kan ik meteen overslaan want dat gaat niet heel interessant worden. 'Sunny Sunday' raakt wel de gevoelige snaar en als bonus komt daar het leuke kleurrijke fotohoesje bij. Leon Huff doet mee aan de productie en dus is het helemaal Philadelphia? Welnu, het klinkt meer als Detroit. Het lijkt een kruising te zijn tussen 'Sunny' van Bobby Hebb en 'Monday Monday' van The Mamas & The Papas, maar wel een lekker laidback nummer. Misschien heeft het fotohoesje nog het meeste de doorslag gegeven. 

* Gloria Walker- My Precious Love (US, People, 1971)
Ik ken Gloria vooral van haar werk op het Flmaing Arrow-label uit de late jaren zestig, maar in het begin van het volgende decennium maakt ze platen voor Federal. Dat is dan pas het People-label begonnen en Gloria Walker is een vreemde eend in de bijt als het komt tot People. Het label wordt vooral geassocieerd met James Brown-producties en geen spoor van de 'bad mudda' op de platen van Walker. Walkier is op haar best in de ballades en 'My Precious Love' is daar het levende bewijs van, nu echter wel met een fraai crossover-arrangement. Ik geloof dat het officieel gezien de b-kant is. Deze is gewoon onweerstaanbaar! 'Papa's Got The Wagon' riekt inderdaad meer naar de 'sista funk' zoals dat gangbaar is op People en Federal. Het is niet slecht maar het is niet echt waar ik voor ga. 

Ik schrijf al bij het krieken van de dag het 'Rondje gebak' van de jaren zeventig en zit op dat moment vol met ambitieuze plannen. Toch moet ik erkennen dat mijn slaapgewoontes de afgelopen week erg in de war zijn gestuurd en na drie koppen koffie sta ik te tollen op mijn benen. Toch nog maar even een knippertje doen? Van de ambitieuze fietsplannen komt niets terecht. Wel heb ik een boodschapje in Steenwijk want de batterijen van mijn vapes lopen op de laatste benen. Ik zou het kunnen combineren met de kringloop in Tuk of... even kijken of Groenendijk open is. In dat laatste geval ben ik nét op tijd: Over twintig minuten gaat hij dicht. Dan ontdek ik dat hij méér heeft dan alleen singles voor een euro en ik moet binnenkort terug om de hele partij eens door te nemen. Sommige platen zijn véél te duur geprijsd maar hij heeft blijkbaar weinig op met Motown en soul en dus hou ik goede hoop. Ik vind voor totaal 34 euro in de 'dure' bakken en omdat ik 35 contant heb, moet ik nog een single voor een euro uitzoeken. Dat is de laatste in het overzicht. 

* Black Nativity- EP Christ Is Born (NL, Stateside, 1962)
Het Nederlandse EMI-Bovema ziet een businessmodel in zwarte gospel in de vroege jaren zestig en haalt de distributie aan van onder andere Peacock en Vee Jay. Ik heb in dat kader al een stokoude opname van The Staple Singers en ook deze EP maakt onderdeel uit van de batch. Ik heb gisteravond meteen het titelnummer gedraaid. Eigenlijk een paar weken te laat qua thema maar het is een gezellig swingend feestje. 'Sweet Little Jesus Boy' is de enige Amerikaanse single die ik kan vinden en dat is een pure 'deep gospel'. 'My Way's Cloudy' is meer 'rocking gospel'-stijl. De a-kant is dan het meest interessant. Het enthousiaste 'Christ Is Born' wordt daar gekoppeld aan het iets meer gedragen 'Rise Up Sheppard And Follow' dat even moet groeien bij mij. De plaat mag hoe dan ook in de gospelkoffer. 

* Bob Dylan- Lay Lady Lay (NL, CBS, 1969)
Ben ik nou helemaal...? Tja, de prijzen zijn fors maar ik wik en weeg iedere plaat nauwkeurig. Dit exemplaar ziet er smetteloos uit met het fotohoesje en het is per slot van rekening mijn ultieme Bob Dylan-favoriet. 'Nashville Skyline' is sowieso mijn favoriete Dylan-album. Deze single komt vanavond overigens al langs in 'The Vinyl Countdown' want de jaren zestig-bak herbergt mijn Bob Dylan-collectie uit de jaren zestig. Ik moet 'Nashville Skyline' straks bijzetten op mijn mp3-speler, het is zo'n héérlijk album. 

* Marianne Faithfull- Yesterday (UK, Decca, 1965)
Goed gegokt! Ja, ik heb de single al jaren in de Franse uitdossing maar het gaat me hier om de Engelse persing. Voor drie euro durf ik de gok wel aan. Het vinyl klinkt puntgaaf voor een single van ruim zestig jaar oud. Zelfs Marianne zou hebben gewenst dat ze er nog zo fris uit zag na zestig jaar. Hij valt uiteraard onder de Engelse persingen maar feitelijk is deze geperst voor de Deense markt getuige de 'N.C.B.'-vermelding op het label. 

* The Fut- Have You Heard The Word (US, Fut, 1970, re: 1973)
Ik weet te herinneren van de 'Rare Record Price Guide' dat er 'iets' is met deze plaat. Dat klopt. Net als dat 'Incense' van The Anglos jaren lang ten onrechte is toegeschreven aan Steve Winwood gaat er ten tijde van de release van 'Have You Heard The Word' van The Fut een hardnekkig gerucht dat dit een 'chance meeting' is tussen Maurice Gibb van The Bee Gees en leden van The Beatles. De originele Engelse Beacon is daarom niet aan te slepen en al gauw verschijnt de eerste bootleg. Deze van The Fut staat te boek als de eerste Beatles-'bootleg' maar dat durf ik te betwijfelen. Heeft niemand eerder 'My Bonnie' van Tony Sheridan & The Beatles illegaal uitgebracht? Enfin, The Fut heeft niets te maken met de Fab Four of Maurice Gibb. Ik kan wel begrijpen dat de legende lang heeft bestaan. Ik zou het eerder in de hoek van The Rutles en Neil Innes hebben gestopt, The Beatles heeft wel zelfspot maar zou nooit zó erg de draak met zichzelf steken. De b-kant heet 'Futting Around' en dat is pure ska, zeker helemaal niets met The Beatles van doen. De b-kant is een veel betere opname ten opzichte van 'Have You Heard The Word'. Over de b-kant is verder geen info te vinden en dus heb ik een hulplijntje uitgezet. 

* Marvin Gaye- Take This Heart Of Mine (NL, Tamla Motown, 1966)
Ja, deze mag gewoon voor vier euro met de fotohoes. Dan blijkt dat de beste man nog nooit op Discogs is geweest. Daar kun je je voordeel mee doen, maar anderzijds? Hij heeft platen staan die gewoon veel té duur zijn. Dat zijn wellicht platenbeursprijzen geweest in de jaren tachtig toen Nederbeat verzamelen nog voor de 'happy few' was. Ik ben nooit een hele grote Marvin-fan geweest maar je kan ook onmogelijk bezwaar maken tegn 'Take This Heart Of Mine'. De combinatie met het fotohoesje geeft de doorslag. 

* Kayak- We Are Not Amused (NL, EMI, 1975)
Drie euro is de minimumprijs zoals het lijkt en dat is al snel een euro voor mij qua gevoel. Deze van Kayak oogt erg goed en ik heb hem nog niet. Hoewel de groep de beschikking heeft over moderne synthesizers zit dit op een fijne manier in de barokke pophoek. Vooral in de coupletten. 'Buy with confidence'. Ik moet erkennen dat ik tot nu toe nog geen afgedraaid vinyl ben tegengekomen dus dat geeft goede hoop voor de rest van zijn aanbod. 

* O'Hara's Playboys- Spicks And Specks (NL, Fontana, 1967)
Deze heb ik al in de Engelse uitdossing. De Nederlandse met fotohoes ben ik nog niet eerder tegengekomen en al helemaal niet voor drie euro. In Engeland zijn de ogen in 1967 gericht op Australië als daar een hele grote nationale hit is. John O'Hara en zijn kornuiten nemen hun versie op van 'Spicks And Specks', niet wetende dat de Australiërs elk moment in Engeland kunnen landen om hun plaatje te promoten. In Nederland krijgt O'Hara Playboys hierdoor een dubbele notering naast The Bee Gees. 

* Steely Dan- Rikki Don't Lose That Number (NL, Probe, 1974)
Tja, ook zo'n plaatje... Het ontbreekt al jaren in de collectie buiten dat ik de elpee heb. En wat heb ik opeens erg veel zin in dit plaatje. Bij deze is dat dan opgelost. 

Ik moet bekennen dat ik niet vaak contanten in de portemonnee heb zitten. Het zou de bedoeling zijn geweest dat ik twee weken geleden naar een concert zou gaan in Echten maar dat is uitgesteld tot eind mei. Omdat je daar alleen en uitsluitend contant kan betalen, heb ik de vrijdag van tevoren flink lopen pinnen. Omdat Groenendijk ook geen pin hanteert, betekent het dat ik waardebonnen in de zak heb. Ik heb vijfendertig euro in briefgeld en voor vierendertig aan singles. Ik moet dus nog eentje uitzoeken van een euro. Dat valt niet mee. De meeste die ik 'random' pak heb ik al of hebben totaal niet mijn interesse. Dan deze laatste single. 

* Miles Davis- Concierto De Aranjuez (Frankrijk, CBS, 1965)
Ik ben eigenlijk best verbaasd dat deze niet bij de 'dure' singles staat. Het is een EP met twee delen van Rodrigo's Concerto De Aranjuez. Ik ben niet een hele grote fan van Miles Davis of van deze opname maar het lijkt het hoogst haalbare te zijn drie minuten voor sluitingstijd. 

Binnenkort maar eens een zaterdag uittrekken om door alle bakken te gaan. En uiteraard vooraf flink pinnen want dit gaat lollig worden!

*Radiolinks: 11 en 12 april

De gospel in Do The 45 is een jaarlijks terugkerend fenomeen. Alhoewel? Er staat me niets van bij dat ik het afgelopen jaar heb gedaan, maar in 2023 en 2024 zeker. In 2022 heb ik de beste gedaan, alleen ben ik dan vergeten om op 'record' te drukken waardoor de show alleen voor directe luisteraars is geweest. Ik baal daar extra van omdat ik de volgende dag naar de show wil luisteren tijdens een wandeltocht. Het jaar erna doe ik min of meer een herhaling van 2023 aan de hand van de speellijst maar dan zonder inspiratie. Halverwege de show bekruipt me altijd even het gevoel dat het 'overkill' is, maar gewoon doorgaan. Aan het einde van de rit ben ik ook wel weer klaar voor een jaar en dat is nu hoe ik in de wedstrijd sta. Ik wil van afgelopen avond wel graag de volledige speellijst delen. In het tweede uur zit een plaat die ik gistermiddag heb gekocht en de afsluiter van de show (na 3 uren en 20 minuten) komt deze week eveneens aan bod. Praise The 45 is hier te beluisteren, nu volgt de volledige speellijst. 

Uur 1
1. Promised Land - Naomi Davis (Daptone, US, 2002)
2. Man Up In The Sky - Barrrett Strong (Expansion, UK, 1976/2020)
3. Make Room For Jesus - Beautiful Zion Missionary Baptist Church Choir (Myrrh, US, 1973)
4. He's My Light - Lucille Harley (Vee Jay, US, 1964)
5. Jesus Is Coming - Patterson Twins (Kon-Kord, US, 1986)
6. It's Hard To Live In This Old World - Rev. Harvey Gates (Acquarian/Salvation Rock, UK, 1978/2019)
7. Good Good Good - Michelle David & The True-Tones (One World, UK, 2021)
8. I've Got To Tell Somebody - Corinthian Radio Choir (not on label, US, 1975)
9. Jesus On The Main Line - The Kings Of Harmony (Su-Ann, US, 1972)
10. My Main Man - The Staple Singers (Stax, US, 1974)
11. Nobody But Jesus - The Chariettes Gospel Singers (Cultures Of Soul, US, 1971/2021)
12. It's A Jesus Affair - The East St. Louis Gospelettes (Nashboro, US, 1975)
13. Times Like These - Wanda Talford & Wonderful Harmonizers (Praise, US, 1972)
14. Lead Me On - The Pearly Gates (SPT Gospel, US, 1975)
15. Precious Lord Take My Hand - Soul Wonders Of Hattisburg (Red Ball, US, 19??)

Uur 2
1. Jesus My Choice - The Gospel Souls (Halo, US, 1967)
2. I'll Wait For The Lord - The Southerners (Jewel, US, 1967)
3. Alabama Bus - Brother Will Hairston & Washboard Willie (Knowles, US, 1952/1968)
4. Lord Don't Leave Me - Famous Davis Sisters (Savoy, US, 1956)
5. Christ Is Born - Black Nativity (Stateside, Holland, 1962)
6. Change Your Way Of Living - The Valentine Sisters (Val, US, 19??)
7. I'll Make It Alright - The Scott Singers (Alma, US, 1968)
8. Hole In Your Soul - A.C. Jones & The Soulettes (Imperial, US, 1966)
9. I Won't Be Back - The Art Reynolds Singers (Capitol, US, 1967)
10. If You Believe Your God Is Dead - The Swan Silvertones (Celestial Echo, UK, 1972/2025)
11. Blessed Assurance - Clarence Fountain (Jewel, US, 1974)
12. It's Real - The Harmonizing Four (Checker, US, 1972)
13. I Don't Want To Be Alone - Allen Gauff Jr. & His Combo (Cultures Of Soul, US, 1970/2021)
14. Don't Give Up - Tony Comer & Crosswinds (Vidcom, US, 1984)
15. Until The End - Gary Moore & New Joy (HSE, US, 198?)
16. Free Spirit (Divine Situation NYC Downlow Rework) - Betty Griffin (Cultures Of Soul, US, 2022)

Uur 3 en 20 minuten
1. Hold Out - Eli Paperboy Reed (Yep-Roc, US, 2016)
2. I've Never Been This Close To Jesus - The Sensational Six (Messenger, US, 1977)
3. Thank You - Jackson Bros. (Cannonball, Italy, 198?/2016)
4. I Know A Man - Brinkley Singers (J.M.B. Producition, US, 198?)
5. I Know A Man - P. Stampley & The Stars Of Jerusalem (Whirl Hill, US, 1986)
6. Lord You Are My Music - Wintley Phipps (Lection, US, 1982)
7. It'll All Be Over - Elder Ward & The Ward Singers (Celestial Echo, UK, 1971/2025)
8. There's Gonna Be A Showdown - The Rance Allen Group (The Gospel Truth, US, 1972)
9. Thank God For Peace - Wayne Spence & Smiling Faces (Peace, US, 1973)
10. Let Us Pray - G.C.'s (Izipho Soul, UK, 1972/2019)
11. A Little More Love - Rev. Foots & His Traveling Stars Of Long Island N.Y. (Rae Cox, US, 1976)
12. Stretch Out - Brockington Singers (TSOP, US, 1975)
13. The Truth Shall Make You Free - King Hannibal (Aware, US, 1973)
14. Stand On The Word - The Joubert Singers (Messin About, US, 1982/2025)
15. Get My Jesus On Your Side - Gospel Nikias (KB, US, 198?)
16. Forget Me Nots - Divine Who (Divine Discs, US, 2024)
17. Promised Land - Gloria Scott (Acid Jazz, UK, 2022)
18. God Gave Me A Song - Interdenominational Youth Choir Of Washington D.C. & Maryland (Cotillion, US, 1970)
19. So Much To Live For (Sadar Bahar & Marc Davis Edit) - Myrna Summers (Mr. Bongo, UK, 1981/2026)

Dan nu de link voor The Vinyl Countdown met vanavond maar liefst 46 singles als ik het goed heb geteld. Omdat het allemaal artiesten en bands zijn waarvan de naam begint met een C, D en E zet ik ze allemaal in alfabetische volgorde. Alvin Cash, David Cassidy, Jimmy Castor Bunch, Catapult, Cate Bros., Champagne, Gene Chandler, Harry Chapin, Chicago (2), Chicory Tip, Chi-Lites, Christie Lane, Circus, City Boy, Jim Diamond, The Dirtbombs, Distant Cousins, Dolly Dots, Fats Domino (3), Donovan (2), Dream Academy, Julie Driscoll & Brian Auger (2), Dr. Pop, Drum Theatre, Stephen 'Tin Tin' Duffy, Duran Duran, Louis Van Dyke, Bob Dylan, Earth & Fire, Sheena Easton (3), Echo & The Bunnymen, Eighth Wonder, Ekseption (2), Electronica's, Mama Cass Elliott, Shawn Elliott, Ethel Ennis en En Vogue.

*Rondje gebak 70s: Bak 16

Hoe goed heb ik het verborgen gehouden? Ik ben de afgelopen drie weken niet aan het werk geweest. Mijn geestelijke gesteldheid blijkt opeens erg broos te zijn. Drie weken geleden heb ik op donderdagmiddag nog volop genoten van een fietstocht en twee dagen later is het opeens helemaal mis. Ik ga echter niet in detail treden. Of heb ik dan toch laten doorschemeren dat ik het merendeel van de elpees ga weg doen? Nee, dat hangt niet samen met de depressie maar is iets waardoor ik opeens met een enorme tijdsdruk krijg te maken en dat kan de broze geestelijke gesteldheid niet aan. Ik heb gisteren echter een 'to-the-point'-actie gedaan, iets van stoute schoenen aantrekken en ervoor gaan en.... het is eenvoudiger opgelost dan dat het op voorhand lijkt. Het slapen is de afgelopen week wel dramatisch verlopen en daar mag ik vandaag de vruchten van plukken. Ik ga erg vroeg naar bed voor mijn doen op de vrijdagavond en ben bij het krieken van de dag wakker. Er moet vandaag maar eens flink worden gefietst! Bovendien ben ik op tijd om dit 'Rondje gebak' nog op de datum van vrijdag te publiceren. De show is hier te beluisteren, ook al kunnen jullie daar wel horen dat ik moe ben en dus vroeger ga slapen dan normaal. 

De zestiende bak van de jaren zeventig trapt af met 'I Believe In Love' van Robert Long. Na zijn vertrek uit Unit Gloria maakt Long een paar Engelstalige singles voordat hij het 'Ai Lof Joe So' vaarwel kust en verder gaat in het Hollands. Dat laatste legt hem geen windeieren want 'Vroeger Of Later' is één de bestsellers uit de jaren zeventig in ons land. De laatste in de bak heb ik genoteerd vanwege de b-kant. Het is de Franse persing van 'The Watch' van Matthews Southern Comfort. Die zou ik, hoe dan ook, hebben gekocht maar het is nu opeens interessant omdat het 'Mare Take Me Home' op de b-kant heeft staan. Dat is dan weer een nummer waarmee de groep van Ian Matthews in de vaderlandse Tipparade heeft gestaan. Er staan overigens gewoon 135 singles in de bak. Voor de top tien heb ik deze week een hele kleine concessie gemaakt, maar laat me eerst de lijst publiceren van bands en artiesten met drie of meer singles in deze bak. 

Long Tall Ernie & The Shakers (3), Love Unlimited (5, inclusief Orchestra), Lene Lovich (3), Lucifer (3), Lulu (3), Maddog (3), Magna Carta (3), Mailer Mackenzie Band (3), Manhattans (3), Manfred Mann's Earth Band (10), Mardi Gras (3), Marmalade (7), Dave Mason (5) en Massada (4).

De top tien ziet er dan als volgt uit.

10. Woodstock - Matthews Southern Comfort (1970)

9. Torn Between Two Lovers - Mary MacGregor (1976)

8. Brandy - Looking Glass (1972)

7. Girl I've Got News For You - The Mardi Gras (1970)

6. Andmoreagain - Love (1967/1973)

5. Questions - Manfred Mann's Earth Band (1976)

4. Lady Of The Morning - Marvin, Welch & Farrar (1972)

3. Because I Love - Majority One (1972)

2. Ride The Sky - Lucifer's Friend (1971)

1. Reflections Of My Life - The Marmalade (1970)

Buiten deze top tien zitten er nóg twintig singles in de show. Manfred Mann's Earth Band heeft twee nummers in de show, verder bevat de show nummers bij de volgende artiesten: Long Tall Ernie & The Shakers, Los Alegres, Lou & The Hollywood Bananas, Love Unlimited, Lene Lovich, Nick Lowe, L.T.D., Lulu, Luv', Maddog, The Magic Lanterns, Mailer Mackenzie Band, Chuck Mangione, Manhattan Transfer, Bob Marley & The Wailers, The Mash, Dave Mason, Massada en Al Matthews. 

Vanavond dus 'Praise The 45', drie uren lang uitsluitend gospel. Omdat ik nu nog tijd over heb, ga ik straks alvast platen klaar zoeken voro vanavond. 

Kwartetje gebak 60s: Deel II

De woensdag blijft vooralsnog gereserveerd voor het gebak uit de jaren zestig en tachtig. Bij de jaren zeventig hangt de volgorde wel eens af van de radioshow. Zonder een radioshow kijk ik met name met de jaren zestig anders naar een top tien-lijstje. Het verzamelen van platen is voor mij begonnen met de sixties en tal van platen hebben herinneringen uit de vroege tijd van het verzamelen. Liever dan een lijst van favorieten mag een lijstje ook gerust iets vertellen over mijn verzamelwoede door de jaren heen. Tijdelijke hypes of een voorliefde voor een bepaalde artiest of groep. Als ik de foto maak van de nummer 1-singles uit de vier top 10-lijstjes valt me pas op dat drie van de vier in werkelijkheid ook bovenaan de Nederlandse Top 40 hebben gestaan. Toch zijn het voor mij de meest ultieme singles uit de betreffende bakken dus het is niet alleen maar onbekend en obscuur dat mijn interesse heeft. Vandaag fiets ik door bak 2, 17, 24 en 11. Bak 24 bevat slechts 50 singles maar desondanks heb ik een top 10 voor jullie. 

De tweede jaren zestig-bak komt al erg vroeg in het seizoen langs. Ik moet bekennen dat het doorgaans niet mijn meest favoriete bak is voor een radioshow. The Beach Boys, The Beatles en The Bee Gees zijn oververtegenwoordigd en omdat ik slechts vier van één artiest of band in een show mag draaien, moet ik creatief zijn bij The Beatles. The Bee Gees wordt dan weer keurig in tweeën geknakt in 2026. Vóór 2026 is de bak inclusief alles van de drie genoemde bands en eindigt bij Tony Bennett. In de huidige opstelling begint de bak bij 'Un Jour' van Marc Aryan en is 'I've Gotta Get A Message To You' van The Bee Gees de laatste. Omdat ik slechts één uitvoering heb van deze single staan er precies 135 in de bak. Van bijvoorbeeld 'Massachusetts', 'World' en 'Tomorrow Tomorrow' heb ik weer verschillende persingen dus het hadden er zomaar meer kunnen zijn. Eerst het lijstje van bands en artiesten met drie of meer singles en dan de top tien. 
The Association (3), Charles Aznavour (3), Joan Baez (5), Long John Baldry (3), Chris Barber (3), Les Baroques (7), Len Barry (4), Tony Bass (3), B. Bumble & The Stingers (3), The Beach Boys (11), The Beatles (44), Gilbert Becaud (3), Jeff Beck (3) en The Bee Gees (13).

1. World - The Bee Gees (1967)

2. Natually Stoned - The Avant-Garde (1969)

3. Such A Cad - Les Baroques (1966)

4. Eight Days A Week - The Beatles (1965)

5. Windy - The Association (1967)

6. Hi Ho Silverlining - Jeff Beck (1967)

7. Rescue Me - Fontella Bass (1965)

8. Nut Rocker - B. Bumble & The Stingers (1962)

9. Goodbye To Love - Margie Ball (1965)

10. The Night They Drove Old Dixie Down - The Band (1969)

De zeventiende jaren zestig-bak is een uitzondering. Ik heb drie verschillende persingen van 'You've Lost That Lovin' Feeling' van The Righteous Brothers in de collectie en dat maakt dat er 136 staan in deze betreffende bak. De eerste is nóg ouder. Dan hebben we het over 'Running Bear' van Johnny Preston. Een erg fijne bak met enkele favoriete sixties-artiesten die uiteraard allemaal in bijgaand overzicht staan. Het samenstellen van een top tien kost me bij deze bak de meeste moeite. Cliff Richard en Paul Revere & The Raiders hebben het gewonnen op basis van herinneringen. De acts met drie of meer singles en dan de top tien. 
The Prettty Things (4), The Alan Price Set (7), P.J. Proby (6), Procol Harum (6), Gary Puckett & The Union Gap (5), Q65 (4), Johnnie Ray (3), Otis Redding (6), Red Squares (3), Jim Reeves (8), Paul Revere & The Raiders (4), Cliff Richard (32) en The Righteous Brothers (3). 
Van The Righteous Brothers heb drie méér in bak 18. Geen spoor van 'Defecting Grey' van The Pretty Things in de lijst. Ik ga uit van de lijst van 1 januari 2026 en dus moeten nieuwe toevoegingen een paar maanden wachten. 

1. Homburg - Procol Harum (1967)

2. Captain Of Your Ship - Reparata & The Delrons (1968)

3. Sittin' All Alone - The Pretty Things (1966)

4. 96 Tears - ? & The Mysterians (1966)

5. Let Me - Paul Revere & The Raiders (1969)

6. I Despise You - Q65 (1966)

7. The Day I Met Marie - Cliff Richard (1967)

8. I'm A Nut - Leroy Pullins (1966)

9. Apricot Brandy - Rhinoceros (1969)

10. I Put A Spell On You - The Alan Price Set (1966)

De laatste jaren zestig-bak is nummer 24 en bevat sinds 1 januari precies 50 singles. In voorgaande jaren sla ik zo'n bak met restanten wel eens over in 'The Vinyl Countdown' maar ditmaal heb ik een paar 'New additions' in de bak die ik niet wil overslaan. De bak trapt af met 'King Croesus' van World Of Oz. 'The Muffin Man' is de laatste in bak 23. Op papier is 'Ik Bedoel 'T Altijd Zo Goed' van ZZ & De Maskers de laatste. Dit komt omdat ik de singles van De Maskers onder de M heb staan. Toch staan een paar extra singles in de bak. Voornamelijk een paar Arabische platen en een heel gek (Zuid Afrikaans?) folk-dingetje met een blanco label dat ik eens in Mossley heb gevonden. Het lijstje van de acts met drie of meer singles.
The Yardbirds (4), Timi Yuro (3), Zager & Evans (4), Zangeres Zonder Naam (8), Zen (3), The Zombies (3) en ZZ & De Maskers (5).

1. Hair - Zen (1968)

2. Time Of The Season - The Zombies (1969)

3. King Croesus - World Of Oz (1968)

4. For Your Love - The Yardbirds (1965)

5. When You Tell It, Tell It Well - The Zipps (1968)

6. Ik Heb Genoeg Van Jou - ZZ & De Maskers (1964)

7. Mr. Lovin' Luggage Man - The Young Idea (1967)

8. In The Year 2525 - Zager & Evans (1969)

9. Groovin'  - The Young Rascals (1967)

10. Hurt - Timi Yuro (1961)

De elfde jaren zestig-bak bevat ook 136 singles. Dat zie ik nu pas. Achteraf gezien klopt het wel: Ik heb twee verschillende persingen van 'A Minute Of Your Time' van Tom Jones en dat is de laatste in de betreffende bak. Het trapt af met 'Crawling Kingsnake' van John Lee Hooker. Tenminste, dat is de kant die ik altijd als a-kant heb aangehouden. Het schijnt dat het eigenlijk de b-kant is, maar dit nummer is in 1971 gecoverd door The Doors voor hun 'LA Woman'-album. Ik moet straks nog even naar de winkel en wil eigenlijk ook nog een klein bochtje om maken en dus ga ik meteen verder met het lijstje en de top tien. 
Mary Hopkin (3), Engelbert Humperdinck (8), Tommy James & The Shondells (11), Jay & The Americans (7), Jefferson (4), Jefferson Airplane (4), Jethro Tull (4), Johnny & The Hurricanes (7), Johnny & Rijk (3), Casey Jones & The Governors (3), Paul Jones (3) en Tom Jones (12). 

1. Russian Spy And I - The Hunters (1966)

2. Sweet Cherry Wine - Tommy James & The Shondells (1969)

3. Red River Rock - Johnny & The Hurricanes (1959)

4. Tossing And Turning - The Ivy League (1965)

5. Greasy Heart - Jefferson Airplane (1967)

6. My Year Is A Day - Les Irresistibles (1968)

7. Cara Mia - Jay & The Americans (1965)

8. Maybe Tomorrow - The Iveys (1969)

9. Sweet Dream - Jethro Tull (1969)

10. Bald Headed Woman - The Jay-Jays (1966)

Week Spot: The Swan Silvertones

Het is al een paar maal aangekondigd in 'Do The 45' maar ik ga het dan tóch deze zaterdag doen. Eerst is het plan om dit te doen in het Paasweekend, maar dan opnieuw... Ik wil ik ook een Blauwe Bak Top 45 doen. Nu ben ik in blijde verwachting van een Juno-pakket met daarin onder andere een gospel-12". In de loop van de volgende twee weken verwacht ik nóg meer platen waardoor ik wellicht over een paar weken een 'Do The 45' kan vullen met nieuwe aanwinsten. Laten we dan evengoed komende zaterdag de jaarlijkse gospel-show doen in 'Do The 45'. Het is omstreeks 2013-14 dat ik middels een Ebay-verkoper uit Chicago geïnteresseerd raak in de gospel. Mijn kennismaking met Greg Belson zet me verder op het spoor van de gospel. Een jaar of tien geleden ben ik even helemaal in de gospel maar dan...? Dan wordt gospelsoul opeens erg 'mainstream'. De prijzen rijzen de pan uit en het is lang niet meer zo exclusief als tien jaar geleden. In de shows verdwijnt de gospel ook steeds verder op de achtergrond maar eens per jaar stof ik de gospelplaten af voor een volledige show. De Week Spot hoeft niet echt stofvrij te worden gemaakt want deze heb ik pas afgelopen zomer gekocht. 'If You Believe Your God Is Dead, Try Mine' van The Swan Silvertones uit 1971 heeft de eer deze week. 

De Britse folkrockband Fairport Convention bestaat bijna 58 jaar na oprichting nog altijd, maar er zit geen enkel oorspronkelijk lid meer bij. Het is al jaren geleden dat de laatste van de originele bezetting wordt geconfronteerd met de vraag en zijn antwoord is opvallend: 'Als een kerkkoor honderd jaar bestaat, hoor je ook niemand dat er geen origineel lid meer bij zit'. Fairport Convention is een instituut geworden met een rijke historie. Datzelfde geldt voor enkele legendarische gospelgroepen. De oorsprong van The Swan Silvertones ligt in 1938 maar daar is in 1971 weinig meer van te merken. Claude Jeter wordt op 26 oktober 1914 geboren en is vierentwintig jaar later werkzaam in een kolenmijn in West Virginia. Hij richt zijn zanggroep op met de naam The Four Harmony Kings. Omdat er al een concurrerende groep is met de naam The Four Kings Of Harmony wordt besloten de groep om te dopen tot The Silvertones. De groep is dan verhuisd naar Knoxville in Tennessee waar het een eigen radioprogramma heeft. De show wordt gesponsord door een bedrijf genaamd Swan en zo wordt het The Swan Silvertones. De groep kenmerkt zich door het beste uit twee werelden: Enerzijds de harmoniezang uit de 'barbershop'-traditie en tegelijk sterke leadzangers als Jeter en Solomon Womack. De laatste vertrekt echter al snel en wordt in 1955 vervangen door Louis Johnson. Jeter krijgt ontelbare aanbiedingen om seculiere rhythm & blues of zelfs rock & roll op te nemen maar hij wimpelt het allemaal af. Hij heeft zijn moeder beloofd dat hij altijd voor de Here zal blijven zingen. In 1965 verlaat Jeter zijn geesteskind. 

In 1970 geeft Paul Simon toe in een interview dat hij de metafoor van 'Bridge Over Troubled Water' uit een lied heeft gehaald van The Swan Silvertones. Hij spoort Cluade Jeter op en deze zingt falsetto op 'Loves Me Like A Rock' en 'Take Me To The Mardi Gras' op Simon's album 'There Goes Rhymin' Simon'. Ook geeft Paul hem een cheque van duizend dollar voor de inspiratie tot 'Bridge'. John Fogerty zegt geïnspireerd te zijn door The Swan Silvertones door het 'Rollin', rollin', rollin' te gebruiken in 'Proud Mary'. Het moet het nummer een gospel-gevoel geven. Jeter maakt één solo-plaat in 1991 en verlaat op 6 januari 2009. dit leven. Hij is dan 94 jaar oud. 

Louis Johnson is vanaf de midden jaren zestig de leider van The Swan Silvertones en onder zijn leiding zal het een vruchtbare tijd doorbrengen op het HOB-label. In 1971 verschijnt de elpee 'If You Believe' met als titelnummer 'If You Believe Your God Is Dead, Try Mine'. De single ontwikkelt zich in de nieuwe eeuw tot een favoriet in de gospelfunk-hoek. Het Engelse Celestial Echo-label zet samen met Greg Belson de schijnwerpers op het HOB-label en dat maakt dat de plaat afgelopen zomer opeens 'nieuw' te verkrijgen is. 

Qua hoeveelheid kan ik wel drie gospelshows doen, maar ik zal wederom selectief te werk gaan en alleen het allerbeste presenteren. Drie uren gospelsoul, gospelfunk, gospeldisco en misschien ook nog een ietwat traditioneel dingetje tussendoor. Het gaat weer een feestje worden!