Diagonaal zeven letters: 3 en 4 mei

De camera is beide dagen thuis gebleven. Zondag bewust vanwege de voorspelde regen. Vanmiddag omdat het min of meer uit de hand is gelopen. Beide keren hangt er voortdurend een 'H' in de linkerbovenhoek want op zichzelf is het niet heel bijzonder wat ik heb gefietst. Of toch stiekem ook wel weer? Ik heb dit jaar nog maar één keer een 'Diagonaal zeven letters' gedaan over mijn ritje naar Duitsland. Ik had aanvankelijk grootse plannen voor afgelopen donderdag maar ja... de wind. Ik sprak gisteren met mijn zus die me de wind hoorde noemen en zei dat ik inmiddels de derde was die het over de wind had. Windkracht 3 hoeft niet een belemmering te zijn, maar voor mijn gevoel is het eerder windkracht 5 of 6 en bovendien vrij koud. Ik heb donderdagavond nog wel mooi even gefietst naar Dwingeloo en royaal terug, maar het is niet de fietstocht die ik in gedachten heb. Zaterdagavond broedt het al een beetje bij mij en tot mijn grote vreugde ben ik zondag vroeg wakker voor mijn doen. Ik ben klaar voor een fietsavontuurtje. In de verkleiningsvorm uiteraard want we gaan weer eens 'de buien halen'. 

Er is een fietstocht van 2025 waar ik in december niet achter de datum kan komen. Ik weet nu opeens te herinneren dat het juli of augustus moet zijn geweest. Dan is het een zondag en wordt zwaar weer voorspeld. Het is erg welkom want het is drukkend warm geweest in de dagen ervoor. Ik fiets deze middag over Ruinen en Echten naar Hoogeveen waar de lucht grijs wordt. In eerste instantie lijk ik de bui te ontwijken totdat ik weer in de buurt kom van Ansen. Tussen Ansen en Rheebruggen hangt een bui die ervoor zorgt dat alle kledingstukken in de centrifuge kunnen. Het gebeurt vaker dat ik de buien ga halen. Zondag heb ik andermaal dat gevoel. De Buienradar vertelt dat Uffelte om vier uur de eerste bui gaat krijgen. Ik zie de buien vanuit het westen komen en halverwege de polder zetten ze opeens koers naar onze regio. Het is een uurtje of half één als ik op de fiets stap. De zon is al verdwenen maar het is nog altijd erg warm. Ik ben gewoon in t-shirt en lange broek, het 'regenjasje' kan ik zo snel niet vinden. Ik ga eerst via Ansen naar Ruinen. Daar bedenk ik me dat ik vergeten ben om te eten en haal een paar broodjes bij de supermarkt. Als ik buiten kom, vallen inmiddels de eerste druppen. Ik schuil even bij de Marskramer onder de luifel en kijk zo de Anserdennen over richting Dwingeloo. Daar is de lucht helder. Misschien kan ik de bui vooruit fietsen? Dat ga ik proberen, maar nee... de bui heeft de turbo erin. Bij Witteveen ga ik de bossen in en het onweer komt steeds dichterbij. Dan passeer ik het theehuis en voordat ik het weet zit ik binnen aan een kop koffie. Gelukkig maar? Ja, want even later gaat het hagelen en ook het onweer neemt toe. Ik heb net een tweede kopje besteld als ik zie dat het iets opklaart. Het is echter al ingeschonken en dus drink ik ook deze nog en ga dan weg. Het drupt nog wat na maar verder begint de lucht op te klaren.

Ik weet niet waarom maar ik heb even idee om naar Dwingeloo te fietsen. Halverwege het bos besluit ik toch maar richting Uffelte te gaan. De eerste keer langs Nyengaerde van de foto en dan richting Dieversluis. De Rijksweg oversteken en dan het fietspaadje dat ik donderdagavond ook heb gedaan. Ik wil eerst het pad van donderdag vervolgen maar ga toch maar over Oldendiever en Wittelte. Op het laatst toch nog even door het bos en bij Booyveen mijn laatste koek gegeten. Op Holtinghe ga ik ook nog toeristisch te werk want ik wil toch nog even over Havelte. Zo ben ik al met al om half vijf weer thuis. Buiten de bui in Ruinen en Witteveen heb ik goeddeels droog gehouden. Mijn broek is zelfs weer opgedroogd tijdens het fietsen. 

We hebben op dit moment schilders. Dat werd wel weer eens tijd. De laatste keer is in 2018 geweest. Ze zijn al sinds de week voor Pasen bezig op het terrein want ze doen de gehele boerderij, de bergingen en garages en ook de andere boerderij. Ze zijn nu toe aan de kozijnen aan de tuinzijde. Natuurlijk moet dat eerst worden geschuurd en daar begint vanmiddag eentje mee. Onder het genot van piratenhits natuurlijk. Ik besluit te gaan fietsen om gewoon weg te zijn. Morgen en woensdag ben ik aan het werk en dan deert het me niet. Ik heb een klein boodschapje in Diever en de heenweg is al toeristisch. In Diever heb ik wel zin in uitbreiding. Ik ga door de bossen naar Hoogersmilde. Daarbij kom ik ook voor het eerst over het nieuwe fietspad. Ik heb in maart 2024 geschreven over 'het verdronken pad'. Een bosven kan de vele regen niet aan en loopt zo nu en dan onder. Ik kom er in 2021 al eens langs en dan is het te doen. Na de regen van december 2023 is het uit de klauwen gelopen. Het pad wordt afgesloten en er zijn plannen voor een nieuw traject. Ik geloof dat ik in september 2024 nog eenmaal langs de ven ben gefietst. Nu ligt er een nieuw betonpad en het is meteen een stuk avontuurlijker geworden met heuvels en bochten. In Hoogersmilde zet ik koers naar het Blauwe Meer. Ook dat heb ik met meerdere foto's geëerd in het verleden. Daarna via Eemster naar Dwingeloo om boodschapjes voor het avondeten te doen. Dan wil ik eerst door het bos naar Ansen maar neem een eerdere afslag. Ik kom half over een camping heen en ga dan naar links. Tot mijn grote verrassing kom ik langs Nyengaerde. Om half acht ben ik thuis. 

Beide fietstochten vallen in de categorie 'door de achtertuin' en het is een combinatie van functioneel fietsen, therapeutisch fietsen (vooral zondag) en muzikaal fietsen (zoals vandaag), maar ik denk dat ik onderhand wel weer klaar ben om eens verder te fietsen. Een bezoekje aan Duitsland ligt weer in de planning. 

*Radiolinks 2 en 3 mei

Na de show van gisteravond heb ik de speellijst gedeeld op Facebook en, jawel, de eerste reactie van een 'nieuwe' luisteraar met de vraag om de link te mogen ontvangen. Toch ben ik wel toe aan een klein beetje ontspanning na de drie uren en ga in plaats daarvan een film kijken. En niet te laat naar bed want ik heb nog plannen om de buien 'op te halen', hoewel het erop lijkt dat we er lokaal bekaaid vanaf komen. De eerder geplande tien millimeter gaan we hier niet beleven? Nu ik met koffie en ontbijtje zit, verdwijnt de zon al zo nu en dan, maar volgens de planning zou het om twee uur los gaan. Dan moet het fietsavontuur grotendeels zijn beëindigd. Ik kan eerst wel de speellijst doen van 'Do The 45'. Het is een zéér diverse show geworden, genre-overschrijdend en zeker met de allerlaatste plaat in de show. De show is hier te beluisteren, nu volgt de volledige speellijst. De foto met Napoleon is een spelletje op Facebook: Raad welke plaat wordt gedraaid. 

1. Everybody Loves The Sunshine - Roy Ayers & The Soulsociety (Sedsoulciety, Duitsland, 1997/2025)
2. I'm Gonna Love You Just A Little More Baby - Barry White (Philips, NL, 1973)
3. Jolene - Gloria Ann Taylor (Selector Sound, US, 1973)
4. Cookies - Brother Soul (Breaks & Beats, UK, 1974/2020)
5. Gimme What You Got - Le Pamplemousse (Breaks & Beats, UK, 1977/2025)
6. King's Knight - Blademasters (Dune Castle, Australië, 2026)
7. Bullets - Loaded Honey (LP Love Made Trees, Vetra, Duitsland, 2025)
8. Over - Loaded Honey (LP Love Made Trees, Vetra, Duitsland, 2025)
9. Chico (Avalanches'Wernham Hogg Remix) - The Concretes (Licking Fingers, UK, 2004)
10. Paint Yourself In The Corner - The Classic Sullivans (Kwanza, UK, 1974)
11. Take My Love - Julian Jonah ft. Robbie Love (Izipho Soul, UK, 2026)
12. The Mexican - Babe Ruth (Odeon, UK, 1972/2020)
13. I Made It (Extended Wooden Floor Remix) - Annie & The Caldwells (Luaka Bop, US, 2026)
14. When A Man Loves A Woman - Percy Sledge (Atlantic, Zweden, 1966)
15. 'Coz I'm Ready - Lenny & The Illustrators (Riker, UK, 2025)
16. Need My Lovin' Supply - Patti Andrews (Riker, UK, 2026)
17. Love Came Runnin' - The Incantations (Riker, UK, 2026)
18. Together Forever - Taff Bryan & The 66 (Riker, UK, 2026)
19. Sha-La-La - Mixed Feelings (Sonic Wax, UK, 1975/2020)
20. Acido Brasil - Scruscru & Los Protos & Tony Lavrtutz (Scruniversal, UK, 2026)
21. Canto Chorando - Dalila (Mr. Bongo, UK, 1968/2018)
22. Flor Lilás (Kenny Dope Remix) - Luli Lucinha E O Bando (Mr. Bongo, UK, 1972/2022)
23. Dedicated To Illiteracy - Gladdy & Sranger with Shorty Perry (Down Town, UK, 1973)
24. Will You Promise - Ebo Taylor (Remined, US, 1976/2026)
25. Voice Of The Voodoo - Cheeba's Reggae Sound Boys (Echo Chamber, UK, 2026)
26. Sleepy People (Oldchap Alteration) - Bettye Crutcher (Act Of Sedition, Frankrijk, 1974/2025)
27. Sou Negro - Toni Tornado (Mr. Bongo, UK, 1970/2022)
28. Primitivo - Milton Banana Trio (Mr. Bongo, UK, 1970/2022)
29. Procissão Dos Mortos - Papete (Mr. Bongo, UK, 1980/2022)
30. Quem Vem Lá (Kenny Dope Remix) - Antonio Carlos & Jocafi (Mr. Bongo, UK, 1971/2022)
31. Jessica - Roy Porter Sound Machine (P-Vine, Japan, 1971/2026)
32. Walk A Mile In My Shoes - Joe South & The Believers (Capitol, Duitsland, 1970)
33. Zombie - Charly Boy (Fontana, NL, 1968)
34. Loaded Honey - Loaded Honey (LP Love Made Trees, Vetra, Duitsland, 2025)
35. Tokyo Rain - Loaded Honey (LP Love Made Trees, Vetra, Duitsland, 2025)
36. Sugar Sugar - Wilson Pickett (Atlantic Gold, US, 1971/1973)
37. Along The Beach - The Village Choir (N.Y.C Street Sound, US, 1976/2024)
38. Especially For You - Manchild (Chi-Sound, US, 1978)
39. Summer In The Parks - The East Coast Connection (New Directions, US, 1974)
40. A Sua Diversão - Ana Frango Elétrico (Psychic Hotline, US, 2025)
41. If There's A Will There's A Way - Don Covay (Rocafort, Spanje, 1972/2025)
42. I Had Too Much To Dream - The Electric Pruens (Reprise, Japan, 1967)

Vanavond komt hier de link van The Vinyl Countdown . Een kleine nachtmerrie. Bij de tweede plaat in de show van Paul McCartney & Wings kom ik na twee minuten erachter dat de schuif van de mixer niet open staat. Tegen het eind van de 'Colour by numbers' doe ik een lange link en wil de microfoon uit doen. Dan zie ik dat deze al minuten lang op 0 staat. Enfin, ik heb een beetje geknipt en zo moest het maar. De muziek die jullie kunnen verwachten? 
Jaren 50-60: Lou Christie, Christie Lane, Petula Clark (2), Dave Clark Five (3), Jimmy Cliff, The Coasters, Colonel Bagshot's Incredible Bucket Band, Perry Como, Corrado El 93, Orville Couch, Count Five en Crazy World Of Arthur Brown. 
Jaren 70: Mayfly, Paul McCartney & Wings (2), Van McCoy (2), George McCrae, Ralph McTell, David McWillians, Sister Janet Mead, Medicine Head, Middle Of The Road, Mighty Wave, Frankie Miller, Jimmy Miller, Steve Miller Band en Mink Deville. Deze bak gaat vrijdag op herhaling en is de volgende gast in 'Rondje gebak 70s'. 
Jaren 80-90: Brimstone, Gary Brooker & Lori Spee, O'chi Brown, Bucks Fizz (2), Cameo, Tevin Campbell, Captain Gumbo, Captain Sensible, Belinda Carlisle, Kim Carnes, The Cars, The Cats, Charlene & Stevie Wonder, Chas & Dave, Chicago en The Chimes. 

*Rondje 70s gebak: Bak 27

De triootjes en kwartetjes heb ik eigenlijk voor de woensdag gereserveerd, maar ik heb er woensdag niet aan gedacht. Plus dat ik graag een 'Singles round-up' wil doen. Ik zal bekijken of ik dit weekend nog een triootje kan verzorgen zodat ik woensdag weer kan vervolgen met de kwartetjes. Mei is nog maar 24 uur jong of de eerste drie singles zijn al gekocht en blijkbaar ook al op de post gedaan in Engeland. Nog even geduld want ik moet bij Chris altijd invoerkosten betalen. Op de dag van de arbeid heb ik vandaag de beuk erin gegooid en geheel tegen mijn zin wijken gelopen die ik eigenlijk morgen zou willen lopen. Muziek op de oren en knallen! Ik begin tijdens de show eindelijk weer een beetje 'zen' te voelen. Ik hoop dat jullie dezelfde vibes krijgen. Hier kunnen jullie dat zelf uit proberen. Ik ga nu 'live' door de bakken want normaal gesproken heb ik dit al vóór de show geregeld. 

De bak hoort te beginnen 'Sultana' van Titanic maar abusievelijk staat één van de twee exemplaren van Tin Tin vooraan ('Toast And Marmalade For Tea'). Deze zit vanavond ook in de show. De laatste in de bak is 'Oh Lonesome Me' van The Walkers. Laat me door de lijst gaan voor de groepen en artiesten met drie of meer singles in deze bak. Trammps (6 volgens de lijst maar ik kan zeggen dat het er 7 zijn), Tremeloes (6), T.Rex (14), Ike & Tina Turner (6), Uriah Heep (4), Vader Abraham (7), Village People (3), Walker Brothers (3), The Walkers (4). 

Ik zie nu dat 'Drums Of Bora Bora' van The Walkers de laatste moet zijn, dan zal die wel als eerste in Bak 28 staan. Enfin, even wat schade herstellen. De top tien wordt zelfs nog tijdens de show aangepast en uiteindelijk kom ik uit op dit bonte gezelschap. 

10. No Regrets - The Walker Brothers (1975)

9. Lost In France - Bonnie Tyler (1976)

8. People Gotta Move - Gino Vannelli (1974)

7. By The Way - The Tremeloes (1970)

6. Good Vibrations - The Troggs (1975)

5. Waterfall - Triumvirat (1979)

4. Rendezvous 6:02 - UK (1979)

3. Return To Fantasy - Uriah Heep (1975)

2. Empty Pages - Traffic (1970)

1. For You - Judie Tzuke (1978)

Buiten deze top tien kun je nummers in de show verwachten van de volgende artiesten en groepen Uriah Heep is met twee nummers vertegnwoordigd.:

Tin Tin, Gary Toms Empire, Toots & The Maytals, Peter Tosh & Mick Jagger, Toto, Trammps, T.Rex (2x), Tubeway Army, The Tymes, UK Subs (2x), Van Halen, Paul Da Vinci, Vineyard, The Wailers, Johnny Wakelin en The Walkers. 

Eindstreep: april 2026

Het zou oorspronkelijk het plan zijn geweest om vandaag een heel eind te fietsen, maar het is de wind die me thuis houdt. Word ik ouder? Een windkracht drie met vier als uitschieter uit het oosten en ik zie het opeens niet zitten. Ik ben vanavond nog wel naar de winkel gefietst in Dwingeloo en daarna met een royale bocht terug maar het komt niet in de buurt van de kilometers die ik aanvankelijk in gedachten heb. De verjaardag is voor mij slechts een kleine mutatie op de kalender en er komen ongetwijfeld nog dagen dit jaar dat ik meer inspiratie en motivatie heb om op de pedalen te stappen. De Discogs-singles zijn op de bus gegaan en ook verwacht ik een Juno-pakket en nog wat nieuwe releases. Op deze dag blijft mijn groene brievenbus leeg en jullie zullen begrijpen dat ik vandaag ook geen singles heb gekocht. Alle tijd om de 'Eindstreep' samen te stellen. Ik doe vanmiddag al een poging maar maak dan een vergissing. Dan nu maar van voren af aan beginnen en daarmee de aprilmaand van 2026 definitief besluiten. 

Vanmiddag begin ik abusievelijk bij de platen die nog onderweg zijn en tel daarbij niet de platen in de Blauwe en Gele Bak. Uiteraard wil ik die getallen wel weten en dus begin ik vanavond opnieuw. De Blauwe Bak is deze maand de grote winnaar. Ik trek deze maand 59 maal de portemonnee voor de Blauwe Bak hoewel er nog twaalf onderweg zijn. De bestelling van Annie & The Caldwells via Bandcamp is nog niet eens in behandeling genomen en het vermoeden is, volgens Bandcamp, dat de single pas op 22 juni wordt verzonden en uiterlijk 5 augustus zal arriveren. Ach ja, we zullen het zien. Gele bak singles koop ik doorgaans 'live' maar ook nu zijn er nog 2 voor de Gele Bak onderweg waaronder een 'big want'. Totaal zijn het dan 25 singles. Er zijn acht singles dubbel of 'upgrades'. Totaal kom ik dan op 92 eenheden want er zitten ook twee 12"-singles bij. De dubbel-single op Act Of Sedition is tweemaal gerekend. Een even maand betekent dat de Blauwe Bak het fotomodel mag aanleveren maar ik begin eerst met de Gele Bak. 

1. Rikki Don't Lose That Number - Steely Dan 

2. Lay Lady Lay - Bob Dylan 

3. Thin Line Between Love And Hate - The Pretenders 

4. Baby I Love You - Dave Edmunds 

5. Just What I Always Wanted - Mari Wilson 

6. Give A Little Love - Aswad 

7. Moonlight And Muzak - M

8. Clean And Neat - Cathy Davey 

9. Desire - Yello 

10. Have You Heard The Word - The Fut 

Tot slot de top tien van de Blauwe Bak

1. What Makes Me Love You - The Sequins 

2. Together Forever - Taff Bryan & The 66

3. Will You Promise - Ebo Taylor 

4. Hard Hard Promises - Alice Clark

5. My Precious Love - Gloria Walker 

6. Come What May - Major Lance 

7. You're Gone - The Delfonics 

8. Especially For You - Manchild 

9. Cookies - Brother Soul 

10. Voice Of The Voodoo - Cheeba's Reggae Sound Boys 

Singles round-up: april 8

Het valt me niks tegen. Aan de hoeveelheid singles van april zou ik een hoger aantal 'Singles round-ups' hebben verwacht. Acht is keurig voor mijn doen! Er is nog geen spoor van de Discogs-order en deze gaat mee voor de maand mei. De platen waarvoor ik vrijdag invoerkosten heb betaald, blijken inderdaad de Rikers te zijn en die zijn vanmiddag gearriveerd. Deze 'Singles round-up' bestaat dus uit een 12", een dubbel-single en drie enkele singles van Jnuo, waarvan ik eentje zelfs via Discogs heb laten gaan. Verder een proefpersing van een toekomstige Echo Chamber-release en de twee laatste aanwinsten op het Riker-label. De apparatuur staat aan en ik zou bijna mijn zondagse kloffie aantrekken voor de eerste plaat. Totaal onnodig want dat had ik vanmiddag evenmin aan toen ik naar de originelen heb geluisterd. 

* Annie & The Caldwells- Wrong/I Made It Remixes (US, Luaka Bop, 2026)
Het is in november dat voormalige Facebook-vriend (nog altijd vergeten toe te voegen, hoewel ik zijn laatste berichten minder interessant vond worden) Greg schrijft dat hij een dj-optreden zal doen bij de albumpresentatie van Annie & The Caldwells. Uit nieuwsgierigheid ga ik even luisteren naar Annie en ben blij verrast. Toch vergeet ik lange tijd het album toe te voegen aan mijn mp3-speler en dat is sinds twee weken een feit. Ik heb het album al heel vaak gedraaid. Het is weliswaar verkrijgbaar op elpee, maar ik zou het graag op single willen hebben. Dan dient Luaka Bop zich aan met deze 12" met remixen. Het zou vorige week bijna de Week Spot zijn geworden als ik ontdek dat Annie op Bandcamp nog 7"-singles in de aanbieding heeft. Hier drie remixen van openingstrack 'Wrong' en twee van 'I Made It'. Zeer diverse en uitlopende stijlen. Van 'Wrong' vind ik de 'Extended Wooden Dance Floor Mix' van Nicky Siano het meest interessant, het blijft lekker in de buurt van de rauwheid van het origineel. Overigens is dat niet 'Wrong' maar 'I Made It' maar heeft desondanks de titel 'Wrong' mee gekregen. Nicky heeft extra orgel en piano toegevoegd waardoor het geheel nóg funkier wordt. Van de werkelijke 'Wrong'-remixen is de tweede matig interessant. Ik ben nooit een groot fan geweest van Kornel Kovacs en dus valt de eerste bij voorbaat af. Iets té simplistisch een harde beat onder een bestaand nummer. Op de flip twee meer van 'I Made It'. De eerste geeft het een 1987-vibe en ook de Justin Strauss-mix kan me maar matig bekoren. Ik wacht voor de Week Spot op de Bandcamp-single. 

* Babe Ruth- The Mexican (UK, Odeon, 1973, re: 2020)
Ik geloof dat mijn andere 'The Mexican' ook op 33 toeren moet en dus hoop ik maar dat deze op 45 toeren is. Mister Mushi heeft een paar jaar geleden een smaakvolle remix gedaan van 'The Mexican', een nummer dat me dan nog niet echt bekend is. Dan zie ik deze bij Juno staan, eigenlijk dus al een paar jaar oud en niet honderd procent legaal. Qua label is het een replica van de Braziliaanse single uit 1973 welke zijn gewicht in goud waard is. Mister Mushi heeft de pitch ook iets hoger gezet en deze draait dus op het juiste toerental. De Engelse progband, vergelijkbaar met onze Earth & Fire, heeft zich voor dit nummer laten inspireren door 'For A Few Dollars More'. Op de b-kant staat een onuitgebrachte demo waar Babe Ruth dat nummer nog eens doet. Het is aantrekkelijke latin rock met een ingenieus gitaarriffje en een breakbeat waar de dames en heren MC's later jaren mee uit de voeten kunnen. 

* Cheeba's Reggae Sound Boys- Voice Of The Voodoo (UK, Echo Chamber, 2026)
Si Cheeba is niet een 'one trick pony'. Als voormalige Mod-dj heeft hij een brede muzieksmaak en door de Mod-bewegeng gestoeld in de latin, reggae en psychedelica. Eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ik niet kapot ben van de eerste van de Reggae Sound Boys, maar dit is aan beide kanten een knaller! Natuurlijk is het B-Boy-elektronica als basis met daarover heen samples van een obscuur reggae-plaatje en ditmaal ook echt te identificeren als reggae. Ik heb bij de 'pre-order' al meteen de mp3's in mijn zak en deze heb ik erg veel gedraaid. Blij dat het nu vanaf vinyl kan en wederom een proefpersing uit een oplage van drie. Ik denk dat ik nu al meer proefpersingen heb van het label dan reguliere uitgaven. Voor wie het nu meteen op vinyl wil hebben, nog even geduld... De officiële release is pas eind mei of daaromtrent. 

* Act Of Sedition- Femmes Fatales (dubbelsingle, Frankrijk, Act Of Sedition, 2025)
Ik moet zelfs begrijpen dat het een tweede run heeft gekregen. Het is de voorloper van de Femmes Fatales-set die ik hier in januari heb gepresenteerd. Ditmaal krijgt het collectief toestemming om vier nummers van het Stax-label onder handen te nemen. 'Sleepy People' van Bettye Crutcher is daarbij de 'lead track'. Een verfijnd baswerk is het eerste dat opvalt. De nieuwe groove past prachtig bij de 'strings' van het origineel en de wonderschone melodie. Plus een tekst die decennia later nog altijd actueel is. Tijd om te ontwaken! Op de keerzijde mag San FranDisko zijn plasje doen over 'Move Me' van Gwen McCrae. Daar ben ik minder van onder de indruk. De tweede single noteert 'The Sisters' maar eigenlijk is dat Sisters Love. 'Gimme Your Love' wordt flink opgeschud en het resultaat is een sonische ervaring. De leider van het stel, Bully Boy, sluit keurig aan in de rij en mag op de laatste kant 'Punish Me' van Clydie King van een nieuwe jas voorzien. Dat is uiteindelijk het meest 'mainstream' hoewel er geen onrecht wordt gedaan aan het origineel. De beide a-kanten zijn voor mij de beste pogingen. Volgens mij was dat ook zo bij de laatste uit de 'Femmes Fatales'-serie. 

* Roy Porter Sound Machine- Jessica (Japan, P-Vine, 1971, re: 2026)
Buiten dat de Braziliaanse muziek een invloed krijgt in de Blauwe Bak, gaat er nóg een naam geregeld vallen: Kenny Dope. Ik moet bekennen dat ik de man lange tijd associeer met 'Da Bomb' van The Bucketheads en pas sinds een jaar leer van zijn fijne neus voor Braziliaanse funk en dergelijke. Er is méér Kenny Dope onderweg. Nu dan deze single van Roy Porter Sound Machine. Porter is een vooraanstaand jazzdrummer en speelt jaren met Charlie Parker. In 1971 maakt hij het album 'Jessica' voor het kleine Chelan-label. Mark Gardner van het Engelse Jazz & Blues-magazine hoopt dan op een single van 'Jessica' zodat hij kan doorstoten naar de top van de populaire muziek. De single verschijnt in 2014 via het Duitse Tramp-label en nu dan via P-Vine uit Japan. Toch heeft de Duitse de instrumentale versie als flip waar Kenny Dope op de P-Vine-uitgave zijn visie deelt. Een bijzonder plaatje. Jazzy in de vocalen maar met de drums op de voorgrond wel erg funky en het past zeker in de hoek van Terry Callier en dergelijke. Zo gezegd voorziet Kenny Dope het van een remix op de b-kant en hoewel hij ongetwijfeld zal hebben gesampled uit het rijke verleden van Porter mis ik toch wel de drums van de a-kant. Maar... zoals gezegd: Volgende maand méér Kenny Dope op Soul-xotica. 

* Ebo Taylor- Will You Promise (US, Remined, 1976, re: 2026)
Op 7 februari is Deroy Ebow Taylor van ons heen gegaan en hij is nog maar pas negentig geworden. Een week later komt Colemine met deze single als 'pre-order'. Omdat dit gekleurd vinyl is, wacht ik even op zwart vinyl. Dat schijnt er wel te zijn maar vooralsnog zie ik alleen gekleurd vinyl. Ik ben op een zeker moment de plaat ook vergeten en dan kom ik de mp3 tegen in mijn archief. Ebo is een Ghanese gitarist en bandleider uit de Afrobeat en Highlife, hoewel deze single onversneden reggae is. Maar wel met soulvolle zang en dus helemaal goed gekeurd voor de Blauwe Bak. 

* Patti Andrews- Need My Lovin' Supply (UK, Riker, 2026)
* The Incantations- Love Came Runnin' (UK, Riker, 2026)
Swingende gospel, latinrock, reggae, jazz and re-edits... Is er dan helemaal geen soul meer op Soul-xotica? Jawel hoor, alleen dan van een stel niet-bestaande artiesten en groepen. Ik ben sinds mijn rentree op Facebook de pagina gaan volgen van Riker en dus ben ik ditmaal op tijd om de beide nieuwe releases aan te schaffen voor de oorspronkelijke prijs. En... het zijn knallers ditmaal! Colin Day geeft ook een kijkje in de keuken. Patti Andrews is een dame die drie jaar geleden nog drie armen had en zeven vingers aan iedere hand. Waarbij je toen bijvoorbeeld 'chubby' moest toevoegen aan het script om een vrouw nog enige borsten te geven. Ofwel: Patti bestaat niet echt en heeft nooit bestaan. Het klinkt evenwel als een productie uit de late jaren zestig. Best wel 'sophisticated' als je het mij vraagt. Geen malle teksten, daar zorgt Colin Day wel voor. Zelfs het 'Yes I am' tussendoor klinkt erg authentiek en volgens mij iets waaraan hij uren heeft moeten werken. Op de b-kant de altijd goedlachse Bobby Reverie. Tenminste... het zwarte mannelijke standaard-model heeft een ontwapenende glimlach. Bobby is iets minder mijn kop thee dan Patti. Bij Bobby kunnen we wel horen dat hij aanvullende instrumenten heeft gebruikt. 'RIK-508' is een 'double-sider' in mijn boek. The Incantations zou zomaar The Monophonics kunnen zijn maar dan met een authentiek orkest en opgenomen in de jaren zestig. 'Together Forever' van Taff Bryan & The 66 heeft me in maart al helemaal betoverd. Een dreigende productie en een niet heel erg typische soul-stem. Is Colin geïnspireerd door Teri Bryant bij het maken van 'Together Forever'? Dat kan ik hem nog wel eens vragen! Vanaf nu ga ik de Rikers op de voet volgen. Beide zijn inmiddels uitverkocht. Beide staan inmiddels op Discogs voor honderd pond per stuk. 

Week Spot: Dalila

Officieel vijftigplusser. Mag ik nu ook al bijna met een roze strippenkaart in het openbaar vervoer? Of krijg ik vrije reisdagen op mijn ov-chip? Een jaar geleden verblijf ik een paar dagen in Hardenberg om vooral kilometers te maken in Duitsland. Het is op deze dag dat ik heel snel ga wennen aan een album dat ik niet lang daarvoor heb gedownload: Een compilatie van het klassieke werk van Ray Barretto. Dit veroorzaakt een hernieuwde interesse voor 'The Soul Drummers' dat ik meteen tot Week Spot bombardeer. Jullie zullen het al iets in de gaten hebben, ik heb de laatste tijd iets met Braziliaanse funk. Als het nog niet duidelijk is dan komt dat later deze week wel uit want er is een singles-box onderweg van Discogs. Nee, nog niet onderweg. Als de verkoper hem morgen op de post doet, kan hij er evenwel nog voor het weekend zijn. In navolging van Ray Barretto wil ik ook dit jaar wel een tropische verrassing hebben als Week Spot in de week van mijn verjaardag. Ik zou kunnen wachten op de genoemde singles-box maar feitelijk is eerder dit jaar het vuurtje aangestoken door Dalila. Een plaat dat iedere keer weer een feestje is om te draaien in 'Do The 45' en deze week mag deze dan in het kader van de Week Spot. Dat wordt dan 'Canto Chorando' van Dalila uit 1968. 

Het is omstreeks 2015 als ik net ben begonnen met 'Tuesday Night Music Club'. Ik heb een rubriek genaamd 'Sample versus original' waarbij ik in sommige gevallen een complete plaat ontleedt en dan weer eens ga zoeken naar markante samples. 'Ain't No Other Man' van Christina Aguilera is dan al jaren een grote favoriet van mij. Ook een link met 28 april 2025. De eerste plaat die ik hoor als vijftigjarige is bij de buurtsuper in Hardenberg en is 'Beautiful'. Soms ligt de humor op straat en in andere gevallen komt het uit de luidsprekers van de buurtsuper. Ik ben benieuwd naar de 'hook' uit 'Ain't No Other Man' en kom zo op 'Hippy Skippy Moon Strut' van The Moon People. Ontzettend duur! Dan zie ik dat er een alternatieve versie is met organist Dave 'Baby' Cortez: 'Happy Soul With A Hook'. Ik koop mijn exemplaar rechtstreeks van Mr. Bongo 'himself' en het is één van de laatste nieuwe exemplaren. Sinds 2018 zit het in de promo van 'Do The 45'. 

Mr. Bongo is eigenlijk een dj met een eclectische muzieksmaak. In eeerste instantie blijft het bij deze ene release op het Mr. Bongo-label. In 2023 koop ik bijvoorbeeld Kit Sebastian dat Turkse psychedelische soulpop maakt. Sindsdien heb ik wel echt een zwak gekregen voor Mr. Bongo-releases. De singles krijgen steevast een sticker met een eigen recensie van Mr. Bongo en de passie die daaruit spreekt werkt aanstekelijk. In navolging van onder andere Dave Cortez & The Moon People zit hij in 2018 nog altijd in de latin en presenteert een single van Neyde Alexandre. Het is echter de b-kant die een paar maanden geleden doet swingen in mijn stoel. Ik trek de stoute schoenen aan en schaf één van de laatste nieuwe exemplaren aan bij Juno in de uitverkoop. De single is namelijk al in 2018 uitgegeven. Sindsdien is 'Canto Chorando' bijna een wekelijks terugkerend muzikaal feestje geworden. 

De enige Engelse informatie over Dalila komt van Discogs. Dalila De Silva Costa heet ze voluit en ze wordt in 1945 geboren in São Gabriel in Rio Grande De Sul. Ze start haar loopbaan in Porto Alegre waar ze in één van de meest populaire nachtclubs Elis Regina mag vervangen. In 1965 trekt ze naar Rio De Janeiro en maakt haar eerste twee elpees voor het Polydor-label. 'Canto Chorando' is in 1968 haar eerste single op het Copacabana-label. Zoals we onlangs nog hebben gezien in de 'Singles round-up' met de single van Spiral Starecase is het dan de gewoonte om in Brazilië singles te persen op 33 toeren en dat is eveneens het geval bij de twee singles uit 1968 en 1969. Haar eerste Europese optreden is met Alcione in Italië en in de jaren tachtig zal ze naar Zweden verhuizen. Ze maakt in 2000 een cd en zal in 2004 het leven laten. Ze ligt begraven in Stockholm. 

Ik moet bekennen dat ik een boerenlul ben als het aankomt op Braziliaanse muziek. Wellicht dat er een bepaalde aanduding is voor de muziekstijl, maar ik kan alleen maar beschrijven wat ik hoor. En dat begint vrij klein en traag waarna het grote feest losbarst. Dan is het opeens erg lastig om stil te blijven zitten. Mijn verjaardag mag dan (nog niet) een groot feest zijn geweest in 2026, desnoods wacht ik met het grote feest totdat ik zaterdagavond Dalila weer mag draaien. 

De Mr. Bongo-uitgave komt in een neutraal hoesje. Toch kan ik het hoesje van de Copacabana-single uit 1968 niet weerstaan en kies voor deze illustratie boven dit bericht. Morgen de laatste 'Singles round-up' met vooral nieuwe releases en heruitgaven. 

Honderd achteruit 2023-25: Lene Lovich

Mijn voornemen om de 'Honderd achteruit' deze maand te voltooien is niet helemaal gelukt, maar... ik hoef eigenlijk nog maar vier berichten hierna te doen. Vier dubbelafleveringen wel te verstaan. Er zijn wel een paar artiesten bij die een volledig bericht zouden verdienen, maar de aangrenzende titels zijn weer matig gedocumenteerd. Het levert in veel gevallen slechts een alinea op. Lene Lovich krijgt ook een dubbelaflevering maar dan met twee singles. Het is maar goed dat ik de lijsten nog even bekijk want deze had ik bijna over het hoofd gezien. In 2023 staat 'Bird Song' op nummer 90 in de Gele Bak Top 100. Twee jaar later staat 'Say When' op plek 92. Omdat ik de hits nu wel een beetje heb vermoed ik dat ze dit jaar niet in de Top 100 zal staan en dus ben ik met deze dubbelaflevering ineens helemaal uit-to-date. 

Vanaf 2018 doe ik in de zomermaanden 'The Summer Spirit Of' met iedere weekend een jaar uit het verleden in de schijnwerpers. Ik heb zomerse Top 100'-lijsten samengesteld uit de Britse hitlijsten. Een heidens karwei maar ik heb er een paar jaar veel plezier van. Nummer dertien is uiteraard het geluksgetal en in veel lijsten is dat een vrij markante single. Ik besluit een spelletje op te zetten waarbij de luisteraar drie cryptische aanwijzingen krijgt. Hoe gaan we dat noemen? Nou, wat denken we van 'Lucky Number'. Natuurlijk met een verknipte versie van Lene Lovich als jingle. Het brengt menigeen nog altijd hoofdpijn want ja... voor de gemakkelijke spelletjes hoef je niet bij Gerrit aan te kloppen. Ik heb 'Bird Song' op 25 september 2022 gekocht bij het platenwinkeltje aan het Prinsenplein in Meppel. 'Say When' heb ik bijna een jaar geleden in Hoogeveen gekocht. Het is dan donderdag 1 mei en ik heb net mijn uitstapje naar Hardenberg achter de rug. 

Als in 1979 de elpee 'Stateless' verschijnt, gaat ook een geweldig verhaal de ronde. Lene zou staatloos zijn en vandaar de titel van het album. Het is waar dat ze meerdere nationaliteiten in haar bloed heeft zitten, maar ze heeft wel een vaste woon- en verblijfplaats. Ze komt ter wereld op 30 maart 1949 in het Amerikaanse Detroit. Ze heet eigenlijk Lili-Marlene Premilovich. Haar moeder is Engels, haar vader bezit de Amerikaanse nationaliteit hoewel die van Servische afkomst is. Als ze dertien is verhuist ze met haar moeder naar Hull in Engeland. Ze ontmoet daar Les Chappell, een gitarist en liedjesschrijver waarmee ze al sinds haar tienerjaren is bevriend. Chappell zal voor de rest van de eeuw met haar blijven werken. In 1968 maakt ze haar debuut aan de kunstacademie en hier begint ze haar haar te vlechten in de stijl waarmee ze later beroemd zal worden. De jaren erna is ze een beetje overal en nergens en heeft van alles bij het eind. Ze danst voor de Radio 1 Roadshow, maar ook in een erotische club. Ze is één van de vele zangers en zangeressen die te horen zijn op Chuck Berry's live-uitvoering van 'My Ding-A-Ling'. Ze leent haar stem voor gillen in horrorfilms en schrijft liedjes voor Cerrone waaronder de hit 'Supernature'. In 1975 maakt ze een elpee en drie singles met de funkband The Diversions maar dat zal haar geen vette bankrekening opleveren. 

In 1976 neemt ze onder haar eigen naam een single op met drie kerstliedjes. 'I Saw Mommy Kissing Santa Claus' is de lead track op de maxi-single. In 1978 neemt ze een cover op van 'I Think We're Alone Now' van Tommy James & The Shondells en dat brengt Lovich in contact met Dave Robinson, de eigenaar van het Stiff-label. Deze biedt haar meteen een contract aan en 'Lucky Number' is meteen een schot in de roos. In Nederland is de doorbraak een feit als ze naast Herman Brood en Nina Hagen verschijnt in de film 'Cha Cha'. 'Lucky Number' is overal goed voor de top tien. 'Say When' piekt in Nederland op plaats nummer 19, 'Bird Song' moet tevreden zijn met 30. In Engeland is dit bijna hetzelfde hoewel de laatste daar piekt op 39. Amerika is duidelijk niet klaar voor Lene's eigenzinnige muziek. 

Lene zal zich tijdens haar loopbaan vooral inzetten voor de betere behandeling van dieren en doet vele shows voor de organisatie PETA. 'Supernature' van Cerrone heeft dit idealisme ook als onderdeel van de tekst van de hand van Lovich. Het laatste dat we van haar vernemen is in 2025 als ze op tournee gaat met The B-53's en Devo. Haar meest recente studio-album heet 'Shadows And Dust' en dateert alweer van 2005.