Gele Bak Top 100 van 2026: 88-77

De foto heb ik gisteravond gemaakt, het bericht wil ik bewaren voor het ontbijt. Het vroeger beginnen met werken heeft zijn voordelen. Zelfs op vrije dagen ben ik vroeg wakker. Vandaag niet rond dezelfde tijd dat ik moet opstaan, maar toch... Ik heb ambitieuze fietsplannen en er is niets dat me in de weg staat. De verse fiets fietst heerlijk en eindelijk kan ik weer eens een tochtje doen die ik de afgelopen maand niet heb aangedurfd. Het ketting begint een maand geleden al op te spelen en ik wil eerst wachten totdat mijn nieuwe salaris is gestort. Dat is pas het einde van de maand en dus maak ik er het beste van. Een paar weken geleden nog op zondagmiddag een blokje om gefietst en dan stroken de ambities al niet met de staat van de fiets waardoor ik het bij Ansen al moet afblazen. Vandaag het tweede deel van de Gele Bak Top 100. We zijn bijna bij nummer 76 en ik weet niet hoe ik zit met tijd enzovoorts. Ik ben echter weer van plan om vier non-stop 'countdowns' te vervaardigen met de eigenlijke singles. Als ik het doe, zal ik deze met jullie delen. Dit keer echt? Ja, ik denk het wel. Deze week de nummers 88 tot en met 77. Ik begin eerst met het overzicht, daarna gaan we op platenjacht door 2025 en 2026. 

88. Don't Say You Don't Remember - Beverly Bremers (NL, Scepter 05-1002, 1971)

87. My Way Of Giving - Chris Farlowe (Zuid Afrika, Immediate IMJ 041, 1967)

86. Paint It Black - Eric Burdon & War (NL, Liberty 5C 006-92332, 1971)

85. Soul & Inspiration - The Righteous Brothers (Duitsland, Verve 58 501, 1966)

84. Will It Go Round In Circles - Billy Preston (NL, A&M 12 594 AT, 1972)

83. Children Of Sanchez - Chuck Mangione (NL, A&M AMS 6650, 1978)

82. You're A Big Girl Now - Black (Duitsland, A&M 390 386-7, 1988)

81. Questions 67 And 68 - Chicago (NL, CBS 7535, 1969, re: 1971)

80. All For A Reason - Alessi (NL, A&M 17609 AT, 1976)

79. Speak To The Sky - Rick Springfield (NL, Capitol 5C 006-93819, 1972)

78. Wildfire - Time Bandits (NL, CBS 651150 7, 1987)

77. Left To My Own Devices - Pet Shop Boys (Duitsland, Parlophone 006 203081 7, 1987)

We beginnen deze struintocht met vakantie. Ofwel... het is de laatste dag voor de vakantie. Ik ben zoals gebruikelijk post aan het bezorgen in Steenwijk en heb niet zo heel veel. Ik moet eveneens in het centrum zijn en dan zie ik bakken vol staan bij Groenendijk. Ik ben bijna klaar en dus parkeer ik even later de fiets om eens flink door alle singles tee gaan. Ze zijn allemaal een euro per stuk en dus mag er veel. Een aantal van deze platen zien we terug in de Top 100. Het is zaterdag 23 augustus en de nummer 80 is er eentje van. Bijna twee weken later heb ik nog altijd vakantie. Van het fietsen is niet veel gekomen in de afgelopen week maar in dit weekend maak ik het goed. De zaterdag is een fraaie tocht door het Drents-Friese Wold maar dan worden er geen platen gekocht en dus zal die dag niet voorbij komen in de Gele Bak Top 100. Op vrijdag 5 september zal het meest droog zijn als ik naar Ruinerwold fiets voor een paar singles en daarna verder naar Nieuwleusen voor nog meer singles. Het is aldaar dat ik de nummers 82 en 77 koop. In de buurt van Ommen gaat het een paar druppels regenen en daarmee krijgt mijn bruine zomerjasje een doop. Het kledingstuk kan niet zo heel goed tegen regen en tot dan toe heb ik het altijd droog weten te houden. De schade is beperkt gebleven en dat is mede te danken aan de diep bruine kleur. 

Op 11 oktober heb ik een paar fijne dagen in Hardenberg achter de rug. Ofwel: Ik heb best genoten van de fietstochten en dan met name die van de woensdag. Concrete vakantieplannen zijn er nog niet maar ik zou best weer eens richting Twente willen. Op de zaterdag na deze week fiets ik naar Assen en koop onder andere de nummer 83. Op donderdag 27 november is het erg wisselvallig en ik zie een fietstocht naar Beilen niet zitten. Ik ga dus met de bus op en neer. Volgens mij is het niet alleen regenachtig maar ook vrij koud want ik kan me opeens herinneren dat ik een hele warme winterjas heb aangehad. Bij de inbrengwinkel laaf ik me andermaal aan de singles en de nummer 88 is een welkome aanvulling. Zo wordt het 2026 en de eerste dagen zijn nog vrij pijnlijk. Ik ben dan nog in de veronderstelling dat ik een gekneusd staartbot heb en dat dit nog heel lang gaat duren. Dan blijkt het een aambei te zijn en binnen een paar weken ben ik weer aan het werk. De dagen thuis zitten betekent ook veel rondhangen op internet. Op 5 januari besluit ik bijvoorbeeld 'Dancing In The Moonlight' van King Harvest te kopen van Discogs van een Engelse dealer. Deze heeft ook de nummer 87 in de aanbieding. Op 14 februari is het Valentijnsdag en mag ik voor mezelf een aantal kadootjes uitzoeken bij de kringloopwinkel in Tuk. Jullie kunnen wel raden wat het is geworden? Een van de presentjes staat heel hoog in deze Top 100. Twee daarvan vormen de nummers 79 en 78 in de lijst. 

Op 27 februari bestel ik onder andere een plaat die ook heel hoog in deze Top 100 zal eindigen. Nee, ik geef nog niks weg! Nummer 85 is een fraaie bonus. Ik denk dat ik het op een b-kant van een heruitgave had staan, maar deze originele met fotohoes voelt als een nieuwe aanschaf. Ik neem een aanloop en maak een hele grote sprong. We gaan naar 24 mei en de vlooienmarkt en braderie in Ruinen. Daar tik ik de nummers 86, 84 en 81 op de kop. Is er een 'bubbling under' in deze Top 100. Wel een beetje want er staan een aantal platen bij die ik wíl noemen en ook een paar die beslist hoger hadden gestaan als ze in een betere staat waren geweest (bijvoorbeeld Black en Time Bandits). Een week later beoordeel ik de Top 100 nog immer als 'spannend'  en dat is een goed teken!

Week Spot: Summer Vee

Wat zijn de plannen voor komende zaterdag? Welnu, ik vind het toch wel aardig om Engeland te volgen op het WK en de aftrap van de volgende wedstrijd is tegelijk met 'Do The 45'. Omdat zaterdag vanaf deze week een vaste vrije dag is, zou ik natuurlijk zaterdag eenmalig de stream een paar uur eerder kunnen pakken. In dat geval wordt het, denk ik, een show van twee uren tussen negen en elf 'onze' tijd, maar ik hou jullie op de hoogte. Ik denk nog even aan een 'special' met jaren zestig-Northern Soul en ach... daar slaat de Week Spot ook geen raar figuur. De 'vibe' moet zomers en feestelijk zijn om het fraaie zomerweer te vieren én als aanloop naar de wedstrijd om elf uur. Summer Vee smeekt dan meteen de Week Spot te zijn, ook al levert dat een heel kort bericht op. Er is eigenlijk zeer weinig te vertellen over de dame. Summer Vaha'akolo is haar echte naam. Een smeltkroes van culturen uit Tãmaki Makaurau in Auckland in Nieuw Zeeland. Ze begint haar carriére op Youtube en verzorgt gastvocalen voor de soundtrack van 'The Panthers'. In 2022 brengt ze 'Key To All Your Love' uit. Het nummer verschijnt in eigen beheer als een 10" en in een oplage van tachtig. Intussen brengt Mukatsuku ons deze gelimiteerde 7"-uitgave van de single in 2026. Hoewel het nummer vier jaar oud is, klinkt het nog altijd even feestelijk, optimistisch en fris en zou het ook voor een hagelnieuwe release kunnen doorgaan. Het is de ideale soundtrack voor het komende weekend!

Singles round-up: juli 1

Een paar dagen van afwezigheid op Soul-xotica en wat kan er evengoed veel gebeuren in zo'n korte tijd. Ik heb afgelopen zaterdag de fiets bij de fietsenmaker gebracht. De opdracht is om hem eens grondig na te kijken. Ketting en tandwielen zullen in ieder geval aan de beurt zijn, de achterband is het meeste profiel ook al verloren. Ik laat de fietsenmaker ditmaal direct weten een budget in gedachten te hebben en hij kijkt pijnlijk als ik de prijs noem. Tja, de afgelopen jaren kost het me eens per jaar de aanschafprijs aan onderhoud en daar wil ik in 2026 onder blijven. Dinsdagmorgen krijg ik telefoon. De reparatie gaat heel hoog uitvallen. Ketting, tandwielen en beide banden zijn aan vervanging toe. Bovendien zit er een scheur in de velg. Dat laatste is me echt een raadsel, maar vooruit maar. Het aanbod is als volgt. Voor de oorspronkelijk aanschafprijs staat een volgende Batavus Topper voor me klaar. Tja, dan is de keuze niet zo moeilijk. Dus... sinds gisteren heb ik een kersverse Topper waarmee ik, hopelijk, opnieuw vijftienduizend kilometer mee kan crossen. Ik heb nog gedacht aan een eerbetoon aan de vorige Topper, wellicht dat ik dit later deze maand ga doen. Met de singles van Chris heb ik toch besloten ze in twee delen te doen omdat een aantal singles 'dubbel' zijn. Voor de goede orde: Dit zijn de eerste zestien singles die jullie afgelopen weekend hebben kunnen horen in 'Do The 45'. Een kleine opruiming van de 'Singles round-up' zodat ik later deze maand ook nog eens iets anders kan publiceren. 

* Arthur Adams- It's Private Tonight (US, Chisa, 1969)
Deze single van Arthur Adams is per ongeluk tussen de Engelse persingen gekomen en maakt deel uit van één van de drie updates van Chris. De plaat oogt aantrekkelijk op rood vinyl en met een fraaie prijs, dus deze mag in ieder geval mee met de Engelse persingen. Het vertrek van Holland-Dozier-Holland bij Motown heeft impact gemaakt en opeens moet het label op zoek gaan naar andere mogelijkheden om de cashflow te verzekeren. Er worden een paar nieuwe labels uit de grond gestampt om ook muzikaal uit te breiden. Denk hierbij aan Venture en Rare Earth. In 1969 komt Chisa daarbij. Deze van Arthur Adams is een promo met gewoon tweemaal hetzelfde nummer. Geen onderscheid in stereo of mono. Het is heerlijke Southern Soul en dat is op zichzelf ook al een uitbreiding van het repertoire van Motown, hoewel het in de vroege jaren zeventig zal kiezen voor de Westkust. 

* The Artistics- I'm Gonna Miss You (UK, MCA, 1966, re: 1970)
Een voorbeeld van een single die ik al heb in de originele Amerikaanse uitdossing op het Brunswick-label. 'Hope We Have'  is de eigenlijke a-kant en aanvankelijk ook mijn favoriet. Dat is in de loop der jaren veranderd naar dit fraaie 'I'm Gonna Miss You'. Als ik me niet vergis is deze kant in 1970 vooral de reden om het van een nieuwe heruitgave te voorzien in Engeland. 

* Ashford & Simpson- Main Line (UK, Warner Bros., 1974)
Een hele fraaie demo met een wit label een een 'A' op de kant van 'Main Line'. Ashford & Simpson doen een lekkere vlotte gospel op deze kant en zo aanstekelijk! De b-kant heet 'Don't Fight It' en dat is meer ingetogen maar zeker niet minder. Wat een prachtige dingen heeft dit echtpaar gemaakt door de jaren heen!

* The Beginning Of The End- Funky Nassau (UK, Atlatnic, 1970, re: 1972)
Een onvervalste disco-klassieker. Het krijgt eerst in 1971 een release in Engeland met rode labels. In 1972 gaat Atlantic niet alleen over op labels met drie kleuren maar ook een geheel nieuwe serie catalogusnummers. Op de a-kant de vocale versie en op de b-kant meer op het muzikale vlak. Een plaatje dat domweg in de collectie thuis hoort. 

* William Bell- Eloise (UK, Stax, 1968)
Nee, niet te verwarren met de hit van Barry Ryan. Er is ook niks dramatisch aan de Eloise van William Bell. Wel een knalharde opname met een intro dat herinneringen oproept aan 'Big Bird' van Eddie Floyd. Ook dat kan ik niet uit het rood houden. De keerzijde heet 'One Plus One' en dat is een pure ballade. Met de elektrische gitaar zou het mij niet verbazen als deze kant het goed doet in de Carib-soul. 

* Bob Brady & The Con Chords- Everybody's Goin' To The Love-In (UK, Bell, 1968)
Ik moet bekennen dat ik soms een beetje hebberig word van al deze fraaie Engelse persingen. Zal ik het maar eerlijk zeggen? Eigenlijk kan Bob Brady me worden gestolen en ik heb de Amerikaanse heel vaak voorbij zien komen. Maar dan... op de Engelse Bell... Een plaatje om te zien! Qua 'sound' heeft het iets van 'Bend Me Shape Me' van Amen Corner. Staccato piano, fraai blazerswerk en een fijne groove, alleen kan ik geen soul ontwaren bij meneer Brady. Het is een lekkere stamper voor op de dansvloer maar ook niet meer dan dat. De b-kant brengt daar eveneens geen verandering in. 

* Solomon Burke- Got To Get You Off My Mind (UK, Atlantic, 1965)
Niet zomaar een Engelse persing maar blijkbaar geperst voor de Deense én de Franse markt. Het heeft 'BIEM' en 'NCB' op het label staan. Het is een zeer gezellig heupwiegend nummer van de hand van Burke zélf. De andere kant heet 'Peepin' en dat heeft zowaar een funky intro en is daarna de vuige rhythm & blues. Ook zeker niet onaardig hoewel mijn voorkeur uit gaat naar het meer soulvolle 'Got To Get You Off My Mind'. 

* Bobby Byrd- (Hot Pants) I'm Coming, I'm Coming, I'm Coming (UK, Mojo, 1971)
Bobby verslikt zich een paar maal in 'I'm Coming' waar James Brown het probleemloos binnen de groove zou kunnen passen. Hij moet zijn meerdere erkennen aan James Brown, maar het neemt niet weg dat het weer eens iets anders is. De groove is losjes gebaseerd op 'Hot Pants' maar voor de rest wordt dat kledingstuk niet genoemd in het nummer. 'Hang It Up' is heel stiekem veel interessanter. Hier horen we Bobby écht zingen en dit zou met een beetje geluk ook best iets kunnen doen in de Northern Soul. 

* The Chantelles- I Want That Boy (UK, Parlophone, 1965)
Nu moet ik even huiswerk doen. Is de Dennis Lambert op de a-kant van het label dezelfde Dennis Lembert als...? Het zou kunnen want hij werkt pas in de late jaren zestig voor het eerst met Brian Potter. Dan lees ik opeens dat de laatste vorige maand is overleden. The Chantelles is een trio roomboterblanke dames uit Engeland en 'I Want That Boy' heeft een lekkere 'girl group sound'. De b-kant neigt naar country en dat slaan we gemakshalve over. 'I Want That Boy' is een fraai staaltje Britse popgeschiedenis als je het mij vraagt. 

* Jimmy Cliff- Give And Take (UK, Island, 1967)
Ik ben dikwijls te laat als deze single eens wordt aangeboden en ik zal ook een paar keer hebben geslikt bij de prijs. Toch maar eens doorbijten want 50 pence of een pond is een illusie geworden. Op Jamaica willen ze ook wel eens iets anders en bedienen zich dan van een luide vorm van soul. 'Give And Take' is een fraai stukje 'island soul' van Jimmy Cliff. Veel van deze singles zijn brandhout maar deze klinkt nog erg stevig. Op de flip staat 'Aim & Ambition' en dat is dan Jimmy's variant op een soulballade. Niet onaardig maar daar heb ik geen vele ponden in geïnvesteerd. 

* The Delfonics- Didn't I Blow Your Mind This Time (UK, Bell, 1970, re: 1972)
Chris biedt ook de Nederlandse aan in een neutrale hoes, maar nee... voor mij dan toch echt de 1972-uitgave. Waarom? Nadat ik 'Ready Or Not' en 'La La Means I Love You' in dezelfde uitdossing heb gekocht. Hij biedt de originele niet aan, maar anders zou ik nog altijd voor deze zilveren Bell zijn gegaan. Een derde absolute klassieker van The Delfonics en evenals Bobby Womack uit een vorige aflevering ook op de soundtrack van 'Jackie Brown'. Ik heb vorige maand nog gekeken of 'Long Time Woman' van Pam Grier al eens als single is verschenen. Helaas nog niet...

* Lee Dorsey- Can You Hear Me (UK, Bell, 1968)
De eerste tonen doen mij meteen denken aan 'Egyptian Reggae', vervolgens klinkt het alsof Lee jaren later nog altijd in de kolenmijn aan het werk is. Het is een erg gezellige danser. Op de keerzijde zingt hij een eerbetoon aan Cynthia maar daar ben ik niet zo zeker over. Ik zou er best aan willen wennen hoewel het heel erg aan de poppy kant blijft. Voor 'Do The 45' blijft 'Can You Hear Me' de betere kant. 

* The Esquires- And Get Away (UK, Stateside, 1967)
Opnieuw een single die ik al in de Amerikaanse persing in de koffers heb staan. Dan draai ik overigens vaker de b-kant, 'Everybody's Laughing', maar eerlijkheid gebiedt te zeggen dat het niet de beste single is van de heren Esquires. Zo'n Engelse Stateside kan ik echter niet weerstaan. 

* Five And A Penny- You Don't Know Where Your Interest Lies (UK, Polydor, 1968, re: 1977)
Het verhaal is bekend. Paul Simon toert door Engeland in 1965 en 1966 en heeft aldaar een elpee uitgebracht: 'The Paul Simon Songbook'. Intussen komt producent Tom Wilson op het idee om Simon's maat Art Garfunkel een tweede stem te laten zingen en een band toe te voegen aan het geheel. Dat is 'Sounds Of Silence'. Hij schrijft 'Homeward Bound' terwijl hij een laatste trein heeft gemist en de nacht moet doorbrengen op een leeg station. Het is ook de tijd dat hij een nummer schrijft: 'You Don't Know Where Your Interest Lies'. Hij ontmoet de Italiaanse zangeres Dana Valery en deze neemt haar versie op terwijl Paul Simon een paar woorden zegt. Een paar jaar later is de Dana Valery-opname al zeer in trek bij de Northern Soul-dansers als blijkt dat Five And A Penny in 1968 ook een versie heeft opgenomen. In 1977 verschijnt dan deze single. Geen van de uitvoeringen kan echt voor soul doorgaan en het is meer de 'exclusiviteit' dat maakt dat het in de jaren zeventig een grote 'hit' is in The Casino in Wigan. Het is een aardige 'nugget'. 

* Gene & Jerry- You Just Can't Win (UK, Mercury, 1970)
Ik woon pas een paar weken in Steenwijk als ik de tijdelijke inbrengwinkel ontdek op het Steenwijkerdiep. Hetzelfde Steenwijkerdiep dat een kwart eeuw later weer het toneel is van grootscheepse sloop- en verbouwwerkzaamheden. De C1000 die ik vast heb genoemd in 2010 en 2011 is inmiddels een Jumbo geworden, maar de oude winkel ligt nu met de grond gelijk. Er tegenover heeft jaren lang een ruïne gestaan van een oud pakhuis. Daar is de grond gesaneerd en zou het nieuwe onderkomen moeten worden van de Aldi, terwijl het 'oude' pand nog maar twintig jaar oud is. Het staat op de plek van de winkel waar ik in 2000 de elpee 'Gettin' Over The Hump' van Simtec & Wylie vind. Er is één nummer op de plaat welke ik meteen als single wens: 'You Just Can't Win'. Dan blijkt jaren later dat Gene Chandler en Jerry Butler het samen op een single hebben gezet. Ik heb de Amerikaanse persing sinds een paar jaar, maar uiteraard klinkt deze Engelse vele malen beter. 

* The Impressions- EP Soulfully (UK, HMV, 1965)
Afgelopen zaterdag heb ik alle vier nummers gedraaid van deze EP. 'Woman's Got Soul' heb ik vorig jaar in de Nederlandse uitdossing met fotohoes gekocht. 'People Get Ready' heb ik nog niet in de uitvoering van The Impressions, maar het is vooral 'You've Been Cheatin' dat het extra interessant maakt. Terwijl de overige drie nummers vooral gospel en harmony zijn, daar is 'Cheatin'  een Northern Soul-favoriet. Helaas zijn deze Engelse EP's heel zacht opgenomen, maar... ze hebben wel de prachtige kartonnen fotohoesjes alsof het echt een mini-album is. Ook weer een plaatje om naar te kijken!

*Radiolinks: 4 en 5 juli

Je kan Napoleon ook nooit vragen om een boodschap te doen. Het is al in de laatste paar weken dat me opvalt dat de ene naald niet echt koosjer meer klinkt. Op zichzelf geen reden tot paniek want ik heb een paar maanden geleden een voorraadje gekocht. Ofwel: Er staat nog eentje in het kastje. Omdat de andere waarschijnlijk dan binnenkort ook is afgelopen, bestel ik meteen weer een nieuwe. Hoewel? Na de show van gisteren heb ik het gevoel dat deze het nog wel een tijdje gaat uithouden. We hebben het uiteraard over naalden voor de platenspeler. Er zijn twee dingen waarvoor jullie niet bang hoeven te zijn. Ten eerste zal ik nooit verslaafd raken aan heroïne en ten tweede ga ik mijn lichaam niet opfleuren met een tatoeage. Ik moet helemaal niks van naalden hebben. De assistente in de polikliniek in Steenwijk heeft vaker met het bijltje gehakt. Als ik aangeef dat ik niet heb kunnen slapen uit angst voor de prik, stelt ze voor dat ik even de andere kant op kijk en dat ze het doet met een pen in plaats van een spuit. Nee, dat deed geen pijn. Enfin, zij had mijn bloed afgenomen en daarvoor kwam ik voor. De naalden van Napoleon gaan dus weer retour naar de farmaceut en ik moet het pakketje van Tone Control nog ophalen van het postkantoor. 

In Do The 45 krijgen jullie een 'sneak preview' van de 'Singles round-up' van de komende twee weken. Ik heb de Engelse persingen uit het pakket van Mark toegevoegd aan de 32 van Chris en begin met deze singles in alfabetische volgorde van de artiesten. Dat levert iets meer dan twee uur op. De EP van The Impressions verdeel ik tussen de eerste twee uren. In de laatste 45 minuten een aantal 'nieuwe' singles. Hierbij de volledige speellijst van zaterdag. 

1. It's Private Tonight - Arthur Adams (Chisa, US, 1969)
2. I'm Gonna Miss you - The Artistics (MCA, UK, 1966, re: 1970)
3. Main Line - Ashford & Simpson (Warner Bros., UK, 1974)
4. Funky Nassau - The Beginning Of The End (Atlantic, UK, 1971)
5. I Could Dance All Night - Archie Bell & The Drells (Philadelphia International, UK, 1975)
6. Eloise - William Bell (Stax, UK, 1968)
7. Everybody's Goin' To The Love-In - Bob Brady & The Con Chords (Bell, UK, 1968)
8. Ain't Gonna Tell Nobody - Vernon Burch (United Artists, UK, 1975)
9. Woman's Got Soul - The Impressions (HMV, UK, 1965)
10. Meeting Over Yonder - The Impressions (HMV, UK, 1965)
11. Got To Get You Off My Mind - Solomon Burke (Atlantic, UK, 1965)
12. I'm Coming I'm Coming I'm Coming - Bobby Byrd (Mojo, UK, 1971)
13. I Want That Boy - The Chantelles (Parlophone, UK, 1965)
14. Give And Take - Jimmy Cliff (Island, UK, 1967)
15. Didn't I Blow Your Mind This Time - The Delfonics (Bell, UK, 1970, re: 1972)
16. Can You Hear Me - Lee Dorsey (Bell, UK, 1968)
17. And Get Away - The Esquires (Stateside, UK, 1967)
18. You Don't Know Where Your Interest Lies - Five And A Penny (Polydor, UK, 1968, re: 1977)
19. You Just Can't Win - Gene & Jerry (Mercury, UK, 1970)
20. Don't Answer The Door - B.B. King (HMV, UK, 1966)
21. Make Me The Woman That You Go Home To - Gladys Knight & The Pips (Tamla Motown, UK, 1971)
22. Dark And Lonely - Major Lance (Contempo, UK, 1973)
23. The Power Of Love - Kevin 'King' Lear (Page One, UK, 1968)
24. Ain't No Love In My Life - Phillip Mitchell (London, UK, 1973)
25. Switch It On - Cliff Nobles & Co. (Direction, UK, 1969)
26. People Get Ready - The Impressions (HMV, UK, 1965)
27. You've Been Cheatin' - The Impressions (HMV, UK, 1965)
28. Testify - The Parliaments (Track, UK, 1967, re: 1969)
29. Mr. And Mrs. Untrue - Lloyd Price (Wand, UK, 1971)
30. That Old Time Feeling - Roy Redmond (Warner Bros., UK, 1967)
31. Happy - Dutch Robinson (Epic, UK, 1984)
32. Last Minute Miracle - The Shirelles (Pye Disco Demand, UK, 1967, re: 1975)
33. Gone But Not Forgotten - Cissy Stone (Decca, UK, 1976)
34. You Can't Sit Down - Phil Upchurch Combo (Sue, UK, 1964)
35. I'm Under The Influence Of Love - Felice Taylor (President, UK, 1967)
36. He's The One I Want - The Velvettes (Mercury, UK, 1964)
37. Set My Soul On Fire - Mary Wells (Atlantic, UK, 1967)
38. Baby You Got It - Brenton Wood (Liberty, UK, 1968)
39. I Just Don't Know What To Do With Myself - Cissy Houston (Pye International, UK, 1970)
40. After All The Rain Has Gone - Dove (Deena, US, 2026)
41. Key To All Your Love - Summer Vee (Mukatsuku, UK, 2026)
42. The Seed 3.0 - DJ Bacon (White Label, US, 2026)
43. Head Egg - Peter Herbolzheimer Rhythm Combination & Brass (Dynamite Cuts, UK, 1975, re: 2024)
44. After The Storm - Sunsay & The Soul Surfers (Rocafort, Spain, 2026)
45. It's A Shame - Aaron Frazer (Colemine, US, 2026)
46. All My Love - Tommy Hill (Super Disco Edits, UK, 1982, re: 2026)
47. It Won't Be Long - Sugar Bear & The Sensations (Athens Of The North, UK, 1973, re: 2026)
48. I'm In Love - Dexter Wansel (Philadelphia International, US, 1978)
49. The Love Of A Woman - The Jades (Liberty, US, 1970)

Voor wie Facebook heeft: De volledige speellijst van The Vinyl Countdown staat nu op mijn profiel. Vanaf volgende week is de show overigens ook twee uur eerder te beluisteren: Van 9 tot 12 onze tijd. We werken per direct niet meer op zaterdag en krijgen volgende week de maandag erbij als werkdag. Ik heb al geregeld dat de woensdag mijn vrije dag wordt, hoewel de chef in Zwolle toch meent dat ik maar maandag vrij moet hebben. Weekend van drie dagen en vier dagen achtereen werken ga ik niet lang volhouden en dus wil ik weer de week in tweeën knippen. Ik ga er dus vanuit dat ik vanaf volgende week maandag aan de bak moet en wil dan niet om twee uur nog bezig zijn met een radioshow. Nu volsta ik weer met een overzicht van de artiesten per decennium.
Jaren 50-60: The Creation, The Crickers, The Crystals, Robbie Dale, Miles Davis, Dave Dee Dozy Beaky Mick & Tich (2), Joey Dee, Ricky Dee & Embers, The Dells en The Diamonds. 
Jaren 70: Abba, Ace, Rob Agerbeek, Alessi, Peter Allen, America, American Gypsy, Amphora, Anarchic System, Andeane, Lynn Anderson, Andrea True Connection, Angie, Aphrodite's Child, The Archies, Argent, Ashford & Simpson, Ashton Gardner Dyke & Co., Audience, Hugues Aufray, Frankie Avalon, Baccara en Bachman Turner Overdrive. 
Jaren 80-90: Sybil, Talk Talk, Tears For Fears, Thompson Twins, Tanita Tikaram, Tol & Tol, Toto (2), Toyah, Ruby Turner & Jonathan Butler en UB40. 

Later vandaag de eerste acht uit het pakket van Chris.

Geen sleutel, wél friet

Afgelopen weekend heb ik het 'gezellige' verhaal overgeslagen. Ik heb even het plan om dit weekend al meteen met de 'Singles round-up' te beginnen, maar hee... Het is pas de vijfde juli! Ik heb het niet nagekeken maar volgens mij is het alweer een flinke tijd geleden dat ik voor het laatst twintig jaar terug in de tijd ben gegaan. Dat heeft een reden. Ik beschouw het merendeel van 2005, 2006 en 2007 niet als mijn beste jaren. Met name 2006 is een soort van roes. Ah, volgens mij weet ik het wél. Ik heb de laatste keer geschreven over mijn dj-escapades in De Singel in Zwolle. Dat komt goed uit want dat komt ook in dit bericht voorbij. Ik moet héél hard nadenken om herinneringen uit 2006 naar boven te halen want dat heb ik goed verstopt. Laat het dan ook nog een herinnering zijn die ik wil opdiepen en het is helemaal goed. Tja, ik ben niet trots op de tijd waarover dit verhaal gaat maar het is op zichzelf best lollig om te vertellen. We gaan terug naar het Pinksterweekeinde van 2006. 

Wat heeft de Norderney hiermee te maken? De zaterdag van Pinksteren begint voor mij op de 'Pikkepoelie', een overdekte permanente vlooienmarkt welke eens in de zoveel weken op zaterdag is geopend. Ik ben er wel vaker geweest en met name in begin 2005 haal ik heel veel 12"-es van dit adres. Het zijn altijd dezelfde handelaren die hun koopwaar permanent hebben uitgestald dus eens in de zoveel maanden is genoeg voor mij. Deze zaterdag ben ik vroeg wakker want ik moet die middag aan het werk op een punkfestival bij De Buze. Ik tref een aantal singles en dan valt mijn oog op de poster van het Veronica-schip. Een klein scheurtje onderin maar met twee houten balkjes aan boven- en onderkant. Ik weet niet meer wat ik ervoor heb gegeven. Ik geloof een tientje. 's Middags en vroeg op de avond is er dus het punkfestival. In de stijl van de crustpunk. Er staan in de achtertuin een paar neringen. Een zogenaamde distro dat cd's en tijdschriften verkoopt, een veganistische vreettent en eentje met zelfgemaakte sleutelhangers en dergelijke. Ik schiet in de lach bij een sleutelhanger. Geïnspireerd door de 'ja/nee'-stickers op de brievenbus staat hier 'Nee: Geen patat, Ja: Wél friet'. Het is gedrukt op een groot uitgevallen button zonder speld maar met een sleutelhanger eraan vast. De koop is snel gesloten en ik maak meteen mijn huissleutel vast. De overbuurman van De Buze is een schroothandelaar en sinds een paar weken staat vlak voor onze deur een total loss-verklaarde Suzuki Alto. Er begint eentje op zaterdagavond en voordat we het in de gaten hebben, staan dertig man te dansen en te hossen op de Suzuki. 

De volgende middag is er muziek in Park Ramswoerthe. Ik ben in de korte broek en deze heeft geen broekzakken. Wel een achterzak en daar stop ik snel de huissleutel in. Met de nieuwe 'oversized' sleutelhanger. Even later zit ik bij wat vrienden in het gras en voel de huissleutel steken in mijn kont. Ik besluit hem even op het gras neer te leggen. Ik denk dat het feest daarna verder gaat in het café en het is al een paar uur later als ik het me opeens bedenk. De huissleutel met de sleutelhanger! Die ligt nog in het gras bij de theekoepel! Het begtint duister te worden als ik ga zoeken maar geen resultaat. Wat nu? Ik kan mijn huis niet in en moet iets anders verzinnen. Ik bel aan bij Marianne en, ja, daar kan ik wel crashen. De volgende dag is Pinkstermaandag en ik ga nog wel naar het park om te zoeken maar zonder resultaat. De theekoepel is tot overmaat van ramp gesloten. Dus blijf ik ook Pinkstermaandag maar rondhangen bij Marianne. Paultje is er die dag ook en we kijken op televisie naar Pinkpop. Toch staat mijn kop er niet naar want ik wil gewoon mijn huissleutel terug hebben. Dinsdagmorgen tref ik wel iemand bij de theekoepel. Ja! Die sleutel met de grappige sleutelhanger. Daar hebben ze bij de theekoepel ook smakelijk om moeten lachen. Ja, die ligt inmiddels op de bar en ze had hem die middag naar de politie gebracht. 

Het is eveneens de tijd van het WK voetbal. Ik volg het echter totaal niet. Een week later op zondag heb ik weer mijn residentiële optreden in De Singel in Zwolle. Ik heb de gegevens erbij gezocht. Het WK vindt dat jaar plaats in Duitsland. Op zondag 11 juni 2006 speelt Nederland tegen Servië-Montenegro. In Leipzig wordt de wedstrijd besloten met 0-1 in het voordeel van Oranje. De wedstrijd begint om drie uur 's middags. Als de pot wordt gespeeld, zeul ik met de tassen met elpees en singles naar het station en reis naar Zwolle. Het is snikheet op deze dag. Het zou me niks verbazen als het over de dertig graden is geweest. Vooruit... ik ben toch aan het goochelen met info: De gemiddelde temperatuur is 23,2 met uitschieters naar 30 graden. De laatste temperatuur is erg lokaal en van kracht op 11, 12 en 13 juni. Desondanks heb ik de lange broek aan. Volgens mij heb ik hem nog vanwege 'sentimental reasons' maar het is een blauwe spijkerbroek met wijd uitlopende pijpen. Rond de middel zit hij erg strak en de broekzakken zijn meer decoratief dan functioneel. Van het optreden weet ik nog dat ik de middag open met 'Do You Love Me' van The Contours want ik heb weken ervoor de originele Engelse Oriole gekocht. Het voetbalpubliek heeft een stevig antwoord: Meteen naar buiten en het mooie weer in. De zaak zal grotendeels leeg blijven die middag. Alleen de dj, personeel en mensen die binnen een drankje komen halen om buiten op te drinken. De huissleutel met grote sleutelhanger zit klem in mijn broekzak en dat irriteert me flink. Achter de dj-tafels is een rand en daar leg ik de sleutel tijdelijk neer. 

Uitbater Dirk besluit zelfs om even de zaak op slot te doen en een pizza te eten op een terras van een concullega. Na een uur of acht wordt het koeler en is het ook binnen in De Singel beter uit te houden. Er komt al wat meer volk en ik draai weer de sterren van de hemel. Het is het vaste ritueel. De Singel gaat steevast rond een uur of vier dicht. Eerst ruim ik mijn platen op en daarna help ik mee met de schoonmaak. Daarna volgt de nazit en vaak passeert dan ook nog een jointje de stamtafel. Rond een uur of zes gaat de eerste trein naar Steenwijk en daar zit ik dan aan boord met mijn tassen platen. Ik kom thuis en sta met mijn platen voor de achterdeur. Ik kan mezelf wel voor de kop slaan. De sleutel met grote sleutelhanger ligt nog op het randje achter de dj-tafel in Zwolle. 

Wat nu? De platen staan in mijn achtertuin. Over een paar uren staat daar de felle zon op en heb ik een verzameling fruitschalen. Mobiel heb ik niet maar wel een paar euro op de chipknip. Naar de telefooncel (ja, die hebben we nog in 2006!) en De Singel bellen. Na een paar keer neemt de schoonmaakster de telefoon op. De sleutel met de grappige sleutelhanger? Ja, die ligt op het randje. Ik pak meteen de eerste trein naar Zwolle. Ik haal de sleutelhanger los en geef deze aan de schoonmaakster. Ik hoop dat ze er plezier van heeft gehad. Daarna met de trein terug en rennen naar huis. Ik ben nét op tijd want een half uur later staat de zon wel vol op mijn terras waar ik de platen heb neergezet. Nee: Geen grote sleutelhangers met teksten, Ja: Wél de huissleutel. 

Rondje 70s gebak: Bak 22

De platen zijn nog wel klaar gezocht maar tegelijk begin ik al met geeuwen. Dat is sindsdien niet meer opgehouden. Ik zou het te lijf kunnen gaan met cafeïne maar eigenlijk ben ik wel klaar om de horizontale ruststand aan te nemen. Met andere woorden: Er is vanavond geen 'Spirit Of The Seventies' of mijn collega moet een oude show hebben gestart op de jukebox. Dus ook geen terugluisterlink maar desondanks wel een Rondje gebak. Daarna zoek ik mijn bedje op. Het is, zoals het lijkt, de laatste zaterdag dat ik moet werken, Over twee weken werken we van maandag tot en met vrijdag. Het komt me volgende week erg gelegen omdat ik dan vrijdagavond naar een bijzondere muzikale happening ga. Ik heb voor die avond dan wel een opgenomen 'Spirit' klaar staan. Morgen viert Amerika haar 250e verjaardag en volgend weekend dreigt een Amerikaans weekend te worden voor mij. Later meer daarover. Nu eerst de 22e bak uit de jaren zeventig onder het vergrootglas leggen. 

De bak trapt af met 'Here He Comes Drunk Again' van Bird Rollins. De laatste van het stel is 'Time For Action' van Secret Affair. Omdat mijn mond voortdurend open en dicht gaat, wil ik het liefste meteen vervolgen met de bands en artiesten met drie of meer singles. 

Tony Ronald (4), Rose Royce (4), Diana Ross (10), Demis Roussos (7), Roxy Music (13), Rubettes (10), Rufus (3), John Russell (3), Barry Ryan (3), Sailor (5), Sandra & Andres (4), Sandy Coast (3), Santana (8), Leo Sayer (4) en Boz Scaggs (3).

De top tien verandert nog wel eens gedurende de show. Dat sluit ik bij deze ook niet uit. Het lijkt erop dat, als ik een show had gedaan, Boz Scaggs waarschijnlijk bovenaan was uitgekomen. Toch heeft Sandy Coast net iets meer een nostalgisch gevoel. De nummer tien zou eigenlijk veel hoger moeten staan, maar mijn single is compleet uit het lood geslagen en dat is hoorbaar. Daar moet ik nog eens een upgrade van hebben. 

10. I Saw The Light - Todd Rundgren (1972)

9. Help - Tony Ronald (1971)

8. I Must Be In Love - The Rutles (1978)

7. Frozen Years - The Rumur (1979)

6. I'm Still Waiting - Diana Ross (1971)

5. Every Day Hurts - Sad Café (1979)

4. Both Ends Burning - Roxy Music (1975)

3. Lido Shuffle - Boz Scaggs (1977)

2. Everybody's Everything - Santana (1971)

1. Just A Friend - Sandy Coast (1971)

Gele Bak Top 100 van 2026: 100-89

De Gele Bak Top 100 is een feit en ik kan me niet heugen dat ik hem ooit zo snel heb samengesteld. Ik moet bekennen dat ik afgelopen weekend al de lijsten van 'Alle singles van 2025' en 'Alle singles van 2026' had gekopieerd en de Blauwe Bak en dubbele singles eruit gefilterd. Er is één mislukte poging maar die staak ik al na tien minuten. Dan overnieuw beginnnen en dat levert twee lijsten op. De top 20 en de nummers 21 tot en met 71. Bij het zoeken van de onderste dertig zie ik één plaatje dat ik over het hoofd heb gezien en voeg deze toe aan de top 20. Dat is dus een top 21 met de volgende 50 en nog een paar als tweede favorieten. Daarna begint iets van een 'bubbling under', ook al geldt dat in zekere zin voor de onderste tien. Uitgerekend deze platen komen we tegen in de eerste aflevering van de Gele Bak Top 100 van 2026. Een aantal plaatjes moet nog 'groeien' maar voor mijn gevoel horen ze wel thuis in de top honderd. Hierbij de onderste twaalf in de editie van dit jaar. 

Omdat het maar eenmaal per week is en het concept van de 'bubbling under' van 2023 me wel is bevallen, ga ik bij deze Top 100 per aflevering een rondje maken langs de momenten waarop ik de twaalf platen heb gekocht. Dat begint op 2 augustus met de nummer 93. Mark biedt in juni een partij ongesorteerde singles aan, allemaal 'non-soul' of 'oddball'. Ik krijg het pakket in twee delen waardoor 'Take It Slow' van King Harvest een jaar geleden in de Top 100 heeft gestaan. Fire And Rain moet een jaartje wachten. Het is een verrassend goede popsingle uit 1973, het soort 'oddballs' waar ik in de Gele Bak van hou. Op 14 augustus maak ik een fraaie fietstocht. Eerst over Ruinerwold en daarna via De Wijk en Zuidwolde naar Echten en Koekange. In Ruinerwold scoor ik een paar singles waaronder de nummer 92. Die staat ook in een map op mijn mp3-speler en zodoende hoor ik dit nummer als ik pauze hou in Zuidwolde. Op 23 augustus koop ik een hoop singles bij Groenendijk in Steenwijk. De nummers 96 en 90 zijn daar twee van. 

In september en oktober bestel ik een paar maal via een vriend op Ebay. Sindsdien is het er niet meer van gekomen, vooral vanwege de niet geringe verzendkosten. Op 8 september koop ik onder andere de Engelse Track-uitgave van 'Radar Love' van Golden Earring maar ook de nummer 99. Op 11 oktober is het een jaar sinds de uitvaart van mijn broer en ik wil deze middag beslist singles kopen. De keuze valt op Assen. Daar voeg ik 97 en 95 toe aan de verzameling. Op 27 november ga ik met de bus naar Beilen en daar is 89 één van de vele singles. Dan wordt het 2026 en ik koop een aantal 'big wants' via Discogs en voeg singles toe tot een pakketje. De eerste drie maanden komen niet aan bod in deze aflevering. De nummer 91 komt op 26 april bij me wonen met een 'big want'. De laatste komen we in de top tien tegen. Op 24 mei ga ik naar de vlooienmarkt in Ruinen. Ik moet bekennen dat ik nog moet wennen aan de nummer 98 maar ik gun het een plekje onderaan in de Top 100 want bijzonder is die wel. Dat geldt in zekere zin ook voor de nummer 94. Samen met nummer 100 schaf ik deze aan op 13 juni in Meppel en Ruinen. 

100. Hello Darling - Tippa Irie (NL, Greensleeves MRS 732, 1986)

99. Slip And Slide - Medicine Head (UK, Polydor 2058 436, 1974)

98. Saturday's Father - The Four Seasons (NL, Philips 304 171 BF, 1968)

97. River Deep, Mountain High - Lois Lane (NL, CNR 144 515, 1976)

96. No Me Hables - Juan Pardo (NL, Dureco 4462, 1981)

95. Motor Bikin' - Chris Spedding (Duitsland, Rak 1C 006-96860, 1975)

94. Man Made In Japan - G'Race (NL, Carrere 221.004, 1981)

93. Go With Me - Fire And Rain featuring Patty McCarron (US, Mercury 73444, 1973)

92. Jeans On - David Dundas (Duitsland, Chrysalis 6155 067, 1976)

91. Walk A Mile In My Shoes - Joe South & The Believers (Duitsland, Capitol 1C 006-80281, 1970)

90. Drive - The Cars (Duitsland, Elektra 969 706-7, 1984)

89. If I Had My Way - Sherbet (UK, Epic S EPC 4777, 1976)