Singles round-up: augustus 2

Het is precies andersom met de voetbalwedstrijd van een paar weken geleden. Dan geloof ik stellig dat de match begint ná mijn show op de radio. Bij nadere inspectie blijkt dat hij die ochtend al is gespeeld. Ik had het 'live' kunnen mee maken want het was de 'tropische' vrijdag toen ik vrij was van het werk. Ik heb het dinsdagmorgen nog met collega's over de zonsverduistering gehad. Vanavond om half acht en wat al niet meer. Ik hoef niet naar de eclips zelf te kijken, die ervaring heb ik al uit 1999. Ik hoop erop dat het even net zo duister gaat worden als in 1999 en het lijkt me wel speciaal om dan onderweg te zijn op de fiets. Toch heb ik het dinsdag overdag, voor de zeer welkome verandering, even smoordruk in het werk. Ik ben pas om half vijf klaar. Doodop maar het loont niet meer de moeite om thuis een hazenslaapje te doen en om half acht weer op de fiets te zitten. Ik blijf dus wakker. Rond half acht wil het maar niet 'eclipsen' en ik stap op de fiets voor boodschappen in Dwingeloo. Pas bij thuiskomst moet ik concluderen dat het morgenavond is. Als ik dat had geweten? De slaap gaat daarna in etappes. Afgelopen avond wil ik ook een hazenslaapje doen en zet alleen de wekker op de telefoon. Niet gehoord en ik ben om vijf uur wakker. Even eruit geweest en daarna weer een paar uur slapen. De combinatie van fietsen en het warme weer maakt dat ik kapot ben. Vandaag vijf in de 'Singles round-up' maar met speciale belangstelling voor één single. 

In 1997 ben ik al vijf jaar wekelijks in de weer als recensent voor het Sneeker Nieuwsblad, maar heb desondanks nog geen naam in Friesland zoals het lijkt. In 1997 lijkt daar verandering in te komen. Ik word gevraagd door Friesland Pop om mee te schrijven aan een boek over de Friese popgeschiedenis. Met een stel schrijvers, vooral muzikanten, nemen we ieder een regio en een tijdvak voor onze rekening. Ik ga me richten op de Zuidwesthoek van Friesland en met name de jaren zestig en zeventig. Dan moet je bij Doede Bleeker zijn! Hij is ons een paar jaar geleden ontvallen, maar Doede is een legende in de Friese popmuziek. In het dagelijks leven is hij visboer, in zijn vrije tijd treedt hij op met zijn gitaar en vaak ietwat onsmakelijke liedjes. 'Switsokken' (zweetsokken) is zijn grootste hit. Ik zit een uur met Doede te praten en hij leert me veel nieuwe feitjes kennen. Daarna moet hij weer aan het werk en dat wordt beloond met een heerlijk visje. Toch zal mijn bijdrage het boek niet halen, want... ik moet nog beginnen met schrijven. Dan de Kleine Prijs Van Sneek. In 1992 moet ik de finale missen vanwege hooikoorts maar verder is dit een vaste prik voor mij: Voorronde in Het Bolwerk en de finale. In 1997 mag ik plaats nemen in de jury. De rest van de vakjury bestaat uit een metalgitarist (waarmee ik naar de voorrondes rij) en onder andere Hubert Heeringa, saxofonist bij de Jazzpolitie en dergelijke. Met de laatste krijg ik het in de tweede of derde voorronde flink aan de stok. Het is nota bene in Joure en de 'speciale' single heeft er ook iets mee van doen....

Ik ben er niet trots op maar na de drankjes lopen de gemoederen hoog op en doe ik dingen die ik niet had mogen doen. Wat is er aan de hand? Daarvoor moeten we terug naar de allereerste voorronde in Iduna in Drachten. Ik stap de zaal binnen en de eerste band mag de soundcheck doen. Ik hoor een zacht tinkelende synthesizer en dat valt meteen op. De Kleine Prijs is erg gitaar-georiënteerd. De eerste band van de avond is Sippe Sibbele, een bandje uit... Joure. Van de rest van de avond weet ik niet meer veel behalve dat het weer erg doorsnee is. Red Hot Chili Peppers en Rage Against The Machine hebben hun stempel gedrukt op de Friese popmuziek want het regent crossover-gitaarbandjes. Een beetje Britpop her en der maar vooral veel brullende gitaren. Sippe Sibbele heeft meteen een heel ander geluid. Licht-symfonisch, prog-motiefjes en een 'ongehoord' geluid op Friese podia in dat decennium. Ik ben ervan overtuigd dat we niet boven dit niveau zullen uitkomen en bestempel hen meteen als de ultieme favoriet. Dan volgt de voorronde in Joure. Wederom 'wannabe-' Rage Against The Machine-klonen, een Friese troubadour waarbij de zinnen niet passen binnen de muziek en meer doorsnee. Ik onthoud me deze avond van een favoriet bij de eindbeslissing terwijl die van mij doorslaggevend gaat zijn. Ik heb geen enkele goede band of artiest gezien. Dan krijg ik het aan de stok met deze Heeringa. Het is einde jury van de Kleine Prijs voor mij. Maar... de uiteindelijke winnaar van de Kleine Prijs Van Sneek is... Sippe Sibbele! 

Vervolgens is het de zomer van 1998. Ik verblijf dan al enkele maanden in Mossley maar breng de vakantie door in Jutrijp met een uitstapje naar het Dicky Woodstock-festival en een paar nachten in Spijkenisse. 'Er is ook nog post voor je gekomen', zegt moeder als ze me een paar enveloppen geeft. Ja, de bands en platenlabels kennen mijn adres in Jutrijp en sturen me vaak de cd's rechtstreeks. Ik open een pakketje van Marista, het platenlabel van wijlen Marius De Boer. Het bevat een 7"-single van Sippe Sibbele. Dat is blijkbaar hoe ze de gewonnen studiotijd hebben benut? Er is later nog wel een cd-album verschenen. Ik weet niet meer precies of ik die heb gehad. Ik heb begin 2002 even contact met een vrouw die het cd-tje wél heeft. Voor alle duidelijkheid: We hebben het over de zomer van 1998 en dan een 7"-single. Dat is dan allesbehalve hip. Alleen in de punk en de underground gaat vinyl een tijdje door, maar een melodieuze band als Sippe Sibbele zou meer baat moeten hebben bij een cd? Het toont maar weer aan hoe lekker eigenzinnig de groep is en dat maakt het voor mij de ultieme winnaar van de Kleine Prijs. 

De single gaat uiteraard mee naar Mossley en daarna naar De Bilt, Tuk en twee adressen in Steenwijk. In 2005 stel ik maandelijks een Top 100 samen en daar staat 'Boatflow' vaak in. De a-kant, 'Back Stabbing Girl', is namelijk wel op de cd uitgebracht. Het is een professionele opname in de studio van Walter Tremp in Bitgum (voorheen Beetgum). 'Boatflow' is afkomstig van de demo en is opgenomen in de Landscape Studio's in Gau. De Landscape heeft een ietwat 'lo-fi'-geluid, vooral als het niet 200 decibels hoeft te zijn. Ik ben van het geluid gaan houden dankzij een cassette van een bevriend gospelrock-bandje. De drums klinken onbedoeld erg ruimtelijk. Dezelfde charme hoor je terug in 'Boatflow'. De naaldkwaliteit is niet altijd overal even goed en de plaat valt nog wel eens buiten het hoesje. Omstreeks 2015 bemerk ik dat de single kwalijk meer is te draaien. Desondanks zet ik 'Boatflow' in de top tien van 'Triootje gebak' en is het afgelopen zondag één van de veertig platen uit e jaren negentig en later. Oorspronkelijk zal ik deze show op 26 juli doen, maar dan opnieuw... De oude single is niet te draaien en dat vind ik zonde. Ik kijk rond op Discogs en zie eentje staan bij een dealer in België. Die heeft geen idee hoe hij aan de plaat is gekomen. Hij heeft wel vrienden in Leeuwarden. Ik draai 'Boatflow' zondag voor het eerst en tot mijn ergernis blijft hij halverwege even steken. Dat kan een stofje zijn geweest. Binnenkort maar eens goed reinigen want hij is krasvrij. Ik heb in 2015 nog contact gezocht met een oud-lid van de groep om te kijken of ze nog een single hadden liggen. Nee, dat is niet het geval. We blijven echter wel 'vrienden' tot januari en omstreeks 2017 sluis ik een nieuw muzikaal project van hem door naar Wolfman Radio. 

* Sippe Sibbele- Back Stabbing Girl (NL, Marista, 1998)
* Average White Band- Feel No Fret (Frankrijk, RCA Victor, 1979)
* Livin'  Blues- L.B. Boogie (NL, Philips, 1972)
* Steppenwolf- Who Needs Ya (UK, Probe, 1970)
* Stephen Stills- Love The One You're With (België, Atlantic, 1971)

Van Average White Band heb ik alleen de a-kant gehoord en dat is niet echt Blauwe Bak-materiaal. Ik ga de b-kant even opzoeken op Youtube. Het is een twijfelgevalletje. Beide kanten nogal funky en dat hoor ik, vreemd genoeg, liever niet van de Average White Band. 'Fire Burning' geeft het een plekje in de Blauwe Bak. Livin' Blues is een herinnering aan 1994 en 1995 en een snackbar met een jukebox in IJlst. Fijn om dit plaatje eindelijk eens te hebben. Ik proef nog de eigengemaakte pindasaus. Steppenwolf mag mee vanwege de Engelse persing. Stephen Stills heb ik nu eindelijk eens in een puike staat. Sippe Sibbele ga ik echter wel als 'dubbel' rekenen, de kans is klein dat we die nog in een Gele Bak Top 100 gaan tegenkomen. 

Fietsen tegen de klok

Achteraf gezien had ik de beide radiolinks ook nog kunnen los koppelen want het betekent dat ik nu een flink eind achterop schema lig. Het zijn 'drukke' tijden. De warmte en de afspraken maakt dat ik al vroeg gestrekt lig en dat Soul-xotica dan niet één keer voorbij is gekomen in mijn planning. Ik fiets wel veel maar veelal met een hoofdletter 'H' in de rechterbovenhoek en ook dat is helemaal niet erg. Deze omgeving gaat hopelijk nooit vervelen! In de maand augustus wil ik nog wel eens terug blikken op vakanties uit het verleden. Naar mijn gevoel heb ik de meest opvallende vakantieherinneringen inmiddels wel gehad. Alhoewel? Ik zou de vakantie van 2006 ook nog wel eens dunnetjes kunnen overdoen? Ik weet niet meer hoe ik erbij kom maar een week geleden moet ik opeens denken aan die zondag in 2022. Ik heb er destijds wel over geschreven middels een soort van 'fietsdagboek', maar opeens lijkt het me weer leuk om deze betreffende dag naar boven te halen. De vrijdag ervoor ben ik naar Earnewâld geweest en deze legendarische fietsdag heb ik meerdere malen benoemd op deze praatpaal. Op zaterdag ben ik thuis. Moeder ligt dan al een paar weken in het ziekenhuis en mijn bezoek aan haar is uitgesteld als ze in het ziekenhuis positief test dat paniek-virus. Broeder en zijn vrouw zijn dat weekend over in Nederland en ik heb met hem afgesproken dat hij mijn nummer zal bellen en dat ik dan even met 'mem' kan praten. Dat houdt me deze dag in de buurt van Uffelte. Intussen is het hemels mooi weer en de zondag zal er gefietst moeten worden. De wind is iets zuidelijk en dus mag duidelijk zijn welke kant ik uit fiets? 

Inmiddels is het stuk over Ansen en Ruinen naar Echten een ritje geworden welke ik meerdere malen per maand maak. In 2022 voelt het nog erg exclusief aan. Ik denk dat ik een thermoskan koffie bij me heb? In Linde geniet ik evenwel van een pauze met broodjes en iets te drinken. Het kan ook zijn dat de winkel in Zuidwolde wél open is geweest? Normaal gesproken laat ik me verleiden om vanuit Linde over Vuile Riete te fietsen. Nu kijk ik nog eens goed op het kaartje. Als ik ergens rechtdoor ga in plaats van rechtsaf, dan 'hang' ik al boven Dedemsvaart. Zo interessant is Vuile Riete nu ook weer niet. Dat doe ik en het is het stuk dat ik tegenwoordig standaard fiets naar Dedemsvaart. Het betekent wel dat je een héél eind langs de doorgaande weg zit. Ik heb het kaartje een pad gezien dat vanuit Dedemsvaart blijkbaar door bossen gaat. Welnu, dat is het Veenpad dat ik tegenwoordig vaak langs fiets naar Hardenberg. Nu laat ik Hardenberg echter links liggen en fiets rechtdoor richting Oldemeyer en nog verder door naar Mariënberg. Dan gebeurt er iets vreemds...

In mijn jeugdjaren heb ik dit met Leeuwarden en Heerenveen. Het is voor mij letterlijk de grens bij fietstochten. Daarna is het alsof ik uit kom in een andere dimensie waar de tijd een eigen tempo heeft. Ik verlies alle notie van tijd. Op deze zondag in 2022 heb ik de telefoon wel meegenomen maar deze zit ergens verstopt onderin de fietstas. Even afstappen en graaien in de tas en ik zou weten hoe laat het nu moest zijn. Dat doe ik echter niet en dan gaat het begrip 'tijd' aan de haal met mijn perceptie. Het is duidelijk nog vroeg op de middag als ik Vroomshoop Almelo op de handwijzers zie staan. Het zal toch niet? Nee, Almelo zullen we deze middag niet aan doen. Wel heb ik even later mijn oog laten vallen op Hellendoorn en Nijverdal. Daar ben ik vorig jaar zomer op de elektrische fiets geweest. Zo ga ik opeens Hellendoorn volgen op de paddenstoelen en dat is evengoed nog een flink stuk fietsen. Onderweg kom ik langs een 'rustpunt' met een lekkere koek in de automaat en gekoelde frisdranken. Daar ga ik zitten. Als ik nog niet zou weten dat ik in Twente ben, dan bekruipt me dat gevoel wel als ik naar het hek kijk. Dat bordje moet ik even vereeuwigen. Na Hellendoorn valt het me nog iets tegen hoe ver het naar Nijverdal is. Ik doe Nijverdal aan maar ben opeens in alle staten. Het moet inmiddels zeker half zes zijn terwijl ik vanavond ook nog een radioshow heb. Ik zal dus even flink de turbo moeten aanzetten om op tijd thuis te zijn. Als ik toen even zou zijn afgestapt om op de telefoon te kijken? Ik kom nergens langs een duidelijke kerkklok. 

Via de bossen fiets ik naar Luttenberg. Ik sta nog net niet op de trappers maar ik heb een rotgang. Het moet inmiddels rond een uur of zes zijn en ik wil op tijd thuis zijn want...? Ik kom ook weer langs het plekje aan de rand van Twente waar ik in 2020 heb gerust als ik onderweg ben naar Warnsveld. Ik blijf stevig door fietsen en heb intussen mijn radioshow ook al een paar keer opgegeven. Laten we gewoon genieten van het weer en de omgeving. Zo fiets ik de brug over bij Dalfsen en zoekt mijn oog naar een kerkklok. Dat kan ik niet geloven! In Dalfsen zélf kijk ik voro de zekerheid naar een andere klok. Precies hetzelfde resultaat. Niks geen zes of zeven uur. Het is pas vier uur in de middag. Ik had dus ook gerust wel wat langer in Nijverdal kunnen blijven, maar ja... Als je niet afstapt om de telefoon te zoeken? Opeens raak ik erg ontspannen en pauzeer lang in Dalfsen. De terugweg kan ik het ook 'easy' doen en vier de terugweg over Nieuwleusen en de Zwarte Dennen naar IJhorst en De Wijk. Tot mijn grote verbazing zie ik dat de winkel in Koekange open is. Ik kan hier dus boodschapjes doen voor de avondmaaltijd. Ik ben vroeg op de avond thuis in Uffelte en ben alweer uitgerust genoeg om de radioshow te doen. 

De fietstocht op maandag naar Emmen is niet een heel groot succes. Dinsdag ben ik thuis vanwege mijn radioshow en op woensdag wil ik de klapper maken: Helemaal naar Gaasterland in Friesland en misschien nog Molkwerum en Stavoren bezoeken. Dan krijg ik 's avonds een telefoontje van mijn zus. De situatie van moeder is verslechterd en als ik haar nog wil zien? Ze is de corona al kwijt. Dat zet een streep door mijn fietsplannen, hoewel ze na die tijd nog een paar maal zal opklauteren. Een maand later zal het echter toch helemaal voorbij zijn en... dat is 'goed'. Moeder was gewoon 'op'. 

*Radiolinks: 8 en 9 augustus

Mijn Schotse maat is jaren lang bezig geweest met Paint maar heeft nu ook de overstap gemaakt naar AI. Aangestoken door mijn plaatjes. Met Paint bewerkt hij al menig foto om ons belachelijk te maken, alles in het kader van 'banter', en daarmee maakt hij jaren lang gebruik van de 'chagrijnige' foto van mezelf met de zilveren koptelefoon om de hals. Sinds enige tijd is hij dus ook aan de AI en gebruikt opeens het personage uit mijn AI-foto's. Omdat het een 'running gag' op het radiostation is dat ik (expres) héle slechte reggae-probeersels draai of 'wedding reggae' zoals zij het noemen, zorgt hij dit weekend voor het AI-plaatje boven het bericht. Vandaag twee links. Eentje van 'Do The 45' en later vanavond van de Top 40 van de jaren negentig (en drie van de 21e eeuw). Jullie kunnen vanavond weer 'live' mee kijken met de laatste show want ik publiceer straks de volledige speellijst. Do The 45 hou ik verder kort met een alfabetisch overzicht van de artiesten. Ik draai totaal veertig platen van 1962 tot en met 2026. 

Arthur Alexander, Herb Alpert & The Tijuana Brass, Annie & The Caldwells, Len Barry, Fontella Bass, Madeline Bell, Bobby Bland, Blue Magic, Bohannon, Jesse Boone & The Astros, Brenda & The Tabulations, James Brown, Rodger Collins, The Delfonics, The Ebonys, The Equals, Christy Essien, Susana Estrada, The Exciters, Owen Gray, Marcia Griffiths, Geraldine Hunt, Millie Jackson, Peggy Lee, Les Imprimés, Little Ruthie, Mandrill, Cindy March, The Miradors, Albert Nadeau, Shara Nelson, Bettye Swann, Nino Tempo & 5th Ave. Sax, Bobby Womack & Peace (2), The Womack Sisters en Derya Yildirim & Grup Simsek. 

Dan de Top 40 van de jaren negentig. Deze is geheel samengesteld uit het 'Triootje' gebak van de jaren tachtig. Ik kom dan namelijk op precies veertig singles uit de jaren negentig of later die ik heb genoemd. Ik hou ook de volgorde van deze lijstjes aan hetgeen het niet tot een representatieve lijst maakt, maar wel eentje die ook mij gaat verrassen. Ik noem de oorspronkelijke jaren vanaf de hoesjes en/of platenlabels. Daar zitten enkele uit 1989 en eerder bij. Dat zijn echter nummers die pas in 1990 of later hebben gescoord in Engeland of Nederland. Hierbij de Top 40 en vanvond volgt de link. 

40. 72 - Turin Brakes (UK, Source 724389798173, 2001)
39. Longview - Green Day (UK, Reprise W0247, 1994)
38. Young Souls - Angela & The Rude (Duitsland, EMI 1275467, 1990)
37. Game On - Catatonia (UK, Blanco Y Negro NEG114, 1998)
36. What's Up - 4 Non Blondes (UK, Atlantic A 8412, 1993)
35. Mmm Mmm Mmm Mmm - Crash Test Dummies (UK, RCA 74321 2015-7, 1993)
34. Release Me - Wilson Phillips (Duitsland, SBK 006-203942 7, 1990)
33. There She Goes - The La's (UK, Go! Dscs GOLAS 5, 1988)
32. Miss America - Big Dish (Duitsland, East West 9031-73151-7, 1990)
31. Tropicalia - Beck (UK, Geffen GFS 22365, 1998)

30. Love... Thy Will Be Done - Martika (NL, Columbia 656975 7, 1991)
29. Possession - The Dirtbombs (US, In The Red ITR100, 2003)
28. Treaty - Yothu Yindi (NL, Mushroom International 146.126-7, 1992)
27. Black Hole Sun - Soundgarden (US, A&M 31458 0766 7, 1994)
26. Lovefool - The Cardigans (UK, Stockholm Records 575 528, 1996)
25. Unbelievable - EMF (Duitsland, Parlohone 006-204098 7, 1990)
24. Saltwater - Julian Lennon (Duitsland, Virgin 114 639, 1991)
23. Way Down Now - World Party (Duitsland, Ensign 113 381, 1990)
22. Boatflow - Sippe Sibbele (NL, Marista MS 5351, 1998)
21. A Face In The Crowd - Tom Petty (Duitsland, MCA 2292-57287-7, 1989)

20. Words- The Christians (Duitsland, Island 112 847, 1989)
19. Damn I Wish I Was Your Lover - Sophie B. Hawkins (NL, Columbia 657735-7, 1992)
18. Nothing Else Matters - Metallica (Duitsland, Vertigo 866 708-7, 1992)
17. All Around The World - Lisa Stansfield (Duitsland, Arista 112 693, 1989)
16. Stay - Shakespear's Sister (UK, London LON 314, 1991)
15. Walking Away - Johan (NL, Excelsior EXCEL96111, 2006)
14. Naked In The Rain - Blue Peal (Duitsland, Big Life 877 496-7, 1990)
13. Inside - Stiltskin (UK, White Water LEV 1, 1994)
12. Loaded - Primal Scream (Frankrijk, Creation CRE 070, 1990)
11. The Drugs Don't Work - The Verve (UK, Hut LH 88, 1997)

10. Unfinished Sympathy - Massive (Duitsland, Virgin 114 131, 1991)
9. Be My Baby - Vanessa Paradis (Duitsland, Polydor 863 398-7, 1992)
8. Motorcycle Emptiness - Manic Street Preachers (UK, Columbia 658083 7, 1992)
7. Govinda - Kula Shaker (UK, Columbia KULA 75, 1997)
6. You And Your Sister - This Mortal Coil (België, 4AD 170.999940, 1991)
5. A Gentleman's Excuse Me - Fish (Duitsland EMI 006-203755 7, 1990)
4. Standing Outside In The Rain - Skipper Wise (België, Cypress YY 5007, 1989)
3. Falling - Julee Cruise (Duitsland, Warner Bros. 5439-19544-7, 1989)
2. Karma Police - Radiohead (UK, Parlophone NODATALH 03, 1997)
1. Man On The Moon - R.E.M. (Duitsland, Warner Bros. 5439-18656-7, 1992)

Vinyl Summer Spirit Of The 90s

*Gele Bak Top 100 van de jaren zeventig deel I

Zoals gezegd dus de eerste show met de tweede nieuwe naald waardoor beide draaitafels weer optimaal klinken. Ik begin de show met een 'grapje'. Het is de bedoeling dat de vorige presentator aftelt tot het moment waarop ik de stream kan pakken. Hij schrijft té snel 'Go!', zodat ik de stream pak maar blijkbaar mis grijp. Het is de punkshow op de vrijdagavond en de enige show waarin schuttingtaal mag worden gebezigd. Ik vond het stukje komisch genoeg om erin te laten. Vervolgens kunnen jullie in de volgende twee uren en veertien minuten genieten van de volgende platen. 

100. Both Ends Burning - Roxy Music (Duitsland, Island 16676 AT, 1975)
99. Keep On Pushin' - Country Gazette (NL, United Artists 5C 006-94178, 1973)
98. That's Where I Went Wrong - The Poppy Family (NL, Decca 6103 010, 1970)
97. Now Be Thankful - Fairport Convention (UK, Island WIP-6089, 1970)
96. It Don't Matter To Me - Bread (US, Elektra Spun Gold, E-45054, 1970, RE)
95. Only The Beginning - Seventh Wave (NL, Gull GULS 702, 1976)
94. Calling Occupants - Klaatu (NL, Capitol 5C 006-85093, 1976)
93. Dog Days - Atlanta Rhythm Section (NL, Polydor 2066 643, 1975)
92. Take To The Mountains - Richard Barnes (NL, Philips 6006 010, 1970)
91. Mrs. Vandebilt - Paul McCartney & Wings (NL, Apple 5C 006-05529, 1973)

90. Forever Autumn - Justin Hayward (NL, CBS 654973 7, 1978, RE)
89. Lady Of The Morning - Marvin, Welch & Farrar (NL, Regal Zonophone 5C 006-04822, 1971)
88. You Are My Love - Liverpool Express (Duitsland, Warner Bros. WB 16743, 1976)
87. Worlds Apart - The Sinceros (NL, Epic EPC 7758, 1979)
86. Don't Waste Your Time - The Cats (NL, Imperial 5C 006-24290, 1971)
85. I'm Down - The Hollies (NL, Polydor 2058 533, 1974)
84. Back Street Luv - Curved Air (NL, Warner Bros. 16092, 1971)
83. Thunder And Lightning - Chi Coltrane (NL, CBS 8312, 1972)
82. I'm Going Man I'm Going - Blue Planet (NL, Philips 6075 105, 1970)
81. Because I Love - Majority One (NL, Pink Elephant 22.525-H, 1971)

80. Lido Shuffle - Boz Scaggs (NL, CBS 5136, 1977)
79. Rikki Don't Lose That Number - Steely Dan (NL, Probe 5C 006-95438, 1974)
78. Just One More Night - Yellow Dog (Duitsland, Virgin 11871 AT, 1978)
77. What Is Life - George Harrison (NL, Apple 5C 006-04751, 1971)
76. Equinoxe Part 5 - Jean-Michel Jarre (Duitsland, Polydor 2001 848, 1978)
75. Girlie - The Peddlers (NL, CBS 4720, 1970)
74. Love Is Like Oxygen - Sweet (NL, Polydor 2001 757, 1978)
73. Takin' It To The Streets - The Doobie Brothers (NL, Warner Bros. WB 16735, 1976)
72. Goin' Down To Laurel - Steve Forbert (UK, Epic S EPC 7275, 1978)
71. The Morning After - Maureen McGovern (NL, Philips 6000 100, 1972)

70. She Flies On Strange WIngs - Golden Earring (NL, Polydor 2001 237, 1971)
69. Lovin' You Ain't Easy - Pagliaro (Frankrijk, Pye 45 PV 15372, 1971)
68. Lady Eleanor - Lindisfarne (Duitsland, Philips 6073 306, 1972)

The Vinyl Summer Spirit Of The Seventies Top 100 part I 

Gele Bak Top 100 van 2026: 40-29

Vanavond de eerste show gedaan met een verse naald voor deck 1 en... oef... daar was ik wel aan toe. Ik hoor meteen verschil. Eigenlijk hoor ik dat afgelopen zondag vooral in het eerste deel van de jaren zestig. Bepaalde dingen komen niet heel erg zuiver meer uit het naaldje. Ik heb vorig jaar al eens drie naalden gekocht en eerder dit jaar een vierde en dus heb ik een voorraadje. Nu de beide naalden zijn geïnstalleerd en de vakantie in zicht komt, ga ik binnenkort echt eens beginnen met de opnames van de Top 100 in vier delen. Het gaat ook een feestje worden want ik heb speciaal voor deze Top 100 al een paar jingles gemaakt en wellicht volgen er meer. Vandaag ga ik eerst weer eens fietsen door de singles van 2025 en 2026 en dan de ultieme favorieten uit 52 weken verzamelen. Ik begin eerst met de aftelling van nummers 40 naar 29. 

40. I Ain't Gonna Stand For This No More - Ace (UK, Anchor ANC 1014, 1975)

39. King In A Catholic Style - China Crisis (Duitsland, Virgin 107 291, 1985)

38. Now Be Thankful - Fairport Convention (UK, Island WIP-6089, 1970)

37. Jet - Paul McCartney & Wings (NL, Apple 5C 006-05554, 1973)

36. Humpty Dumpty - Heavy Jelly (Duitsland, Avco Embassy 14578 AT, 1970)

35. Blazing Apostles - Be Bop Deluxe (UK, Harvest HAR 5117, 1975, re: 1976)

34. Amsterdam - David Bowie (Duitsland, RCA Victor 74-16383, 1973)

33. There's A Blind Man Playin' Fiddle In The Streets - Tages (Denemarken, Parlophone SD 6024, 1968)

32. Disenchanted - Communards (Duitsland, Metronome 886 047-7, 1988)

31. From Above - Q '65 (NL, Decca AT 10248, 1967)

30. Fade To Grey - Visage (NL, Polydor 2095 320, 1980)

29. Lady In Black - Uriah Heep (Duitsland, Bronze 17759 AT, 1970, re: 1974)

De vakantie begint voor mij pas over twee weken en het is nog maar de vraag of ik nachten weg ga. Op 28 augustus 2025 zitten de drie heerlijke nachten in Emmer-Compascuum erop voor mij. Ik heb de voorgaande dag al een paar singles gekocht in Sellingen maar het is nog niet genoeg. Ik ga op de terugweg langs Emmen en ga met een nóg dikkere tas terug naar huis. Het gaat ten koste van mijn sigaretten. Die heb ik twee dagen eerder in Duitsland gekocht en door de vele bagage is het pakje gaan scheuren. Reken daarbij ook nog de stortbuien die ik onderweg naar huis heb gehad en ik kan driekwart zo in de Kliko gooien. In deze greep zitten maar liefst vier titels van deze dag te weten de nummers 38, 37 en 36 plus de nummer 31. In 2001 koop ik bij de kringloopwinkel in Steenwijk (voordat deze naar Tuk verhuist) de elpee 'Sunburnt Finish' van Be Bop Deluxe. Sinds een paar jaar heb ik het album weer in een digitale versie en daarmee fiets ik dikwijls van Uffelte naar het werk. Het is nog altijd één van mijn uliteme albums. Dan biedt Pete in Engeland de EP 'Hot Valves' aan. Harvest wil het nog één keer proberen en brengt vier nummers samen van de vier voorgaande elpees. Van 'Sunburnt Finish' is 'Blazing Apostles' getrokken. Ik moet nog altijd eens 'Ships In The Night' zien te vinden. Ik reken op 24 september de nummer 35 af. 

Door naar de volgende 'vakantie'. Het uitstapje naar Hardenberg in oktober. Op de laatste dag koop ik een paar singles in Hardenberg waaronder ook de nummer 40. Twee dagen later, zaterdag 11 oktober, ga ik naar Assen voor een hoop singles en daar is 32 een voorbeeld van. Op 27 november ga ik met de bus naar Beilen en vind daar 'Sorrow' van David Bowie. Toch word ik veel gelukkiger als ik zie dat Bowie's  onvolprezen versie van Jacques Brel's 'Amsterdam' op de achterkant staat. Twee weken later doe ik weer eens de kringloop in Ruinerwold aan en dat brengt de nummer 39 in mijn verzameling. Ik heb het lege hoesje al jaren in de bak staan, maar nu eens compleet met de uitstekende schijf. 

Pak de champagnefles erbij en stop hem ook weer meteen weg. Het is 2026 geworden maar de eerstvolgende single is té laat voor oud en nieuw-vieringen. Op Valentijnsdag trakteer ik mezelf op singles bij de kringloopwinkel in Tuk. De nummer 30 is één van de singles van die dag. Twee weken later, op 27 februari, plaats ik een bestelling bij een Deense verkoper op Discogs. De nummer 33 gaat mee als 'kassakoopje'. De braderie en vlooienmarkt van 24 mei 2026 in Ruinen komt in vrijwel iedere aflevering langs en in dit geval voor de nummer 29. 

Week Spot: Shara Nelson

'Pop-goes-Motown'. Ik kan vanavond eerder niet op de naam van de rubriek komen. In het begin bedenken wij ze zelf nog, sinds enige tijd maakt mijn radio-collega gebruik van beschikbare lijstjes op het internet. Soms is het 'hit-and-miss'. Valt Shara onder deze noemer? Tja, in de begeleiding zit wel iets dat aan Motown doet herinneren maar ik zou me ook zo kunnen voorstellen dat een Mary Wells het zou kunnen hebben gezongen op een Motown-elpee. Het is bovenal een hernieuwde kennismaking in 2021, want dat moet het jaar zijn geweest als hij het voor de eerste keer draait. Het plaatje doet me ergens een lichtje branden maar het is heel ver weg. Ook geen wonder want het is nimmer een grote hit geweest in ons land. Een paar weken geleden doet hij deze op herhaling en sta ik opnieuw versteld van de schoonheid van het nummer. Nu heeft een Nederlandse dealer hem in het assortiment en dat scheelt weer invoerkosten en dergelijke. Nu mag het meteen de Week Spot worden: 'One Goodbye In Ten' van Shara Nelson uit 1993. 

Hoewel haar stem wereldberoemd is, zijn er niet veel persoonlijke gegevens bekend over Shara. Ze zou ergens in 1965 zijn geboren, hetgeen betekent dat ze nu zestig of eenenzestig moet zijn. Ze opereert aanvankelijk vanuit Londen en maakt haar debuut in 1983 als Shara Nelson & The Circuit. De single 'Aiming At Your Heart' brengt echter geen succes. Ze gaat daarna solo en verschijnen er platen als Shara, Sharon Nelson en tenslotte Shara Nelson. Geen van de singles levert echt veel op. In de late jaren tachtig gaat ze samenwerken met The Wild Bunch, een collectief uit Bristol. Daaruit wordt in 1990 een nieuw project geboren: Massive Attack. 'Daydreaming' is in 1990 de eerste single van Massive Attack samen met Shara Nelson. De single gooit geen hoge ogen. Een half jaar later komt het debuutalbum 'Blue Lines' op de markt. Van sommige dingen sta ik nog altijd versteld. Hou je vast: 'Unfinished Sympathy' zal nooit verder komen dan een dertiende plek op de Engelse hitparade. Helemaal gek als je beseft dat het nummer in 1998 een soort van Top 100 Aller Tijden aanvoert. Ik weet nog dat er dan veel onbegrip is onder critici. 'Unfinished Sympathy' beter dan alles van The Beatles en Queen? Het publiek heeft gestemd. 

Shara is niet alleen maar de zangeres, ze schrijft ook veel van het album. 'Safe From Harm' is de matig succesvolle opvolger. In 1993 is ze klaar voor een nieuw hoofdstuk en in dat jaar verschijnt haar solo-debuut 'What Silence Knows'. Er komen een aantal matig succesvolle singles van het album dat wel de status van goud zal halen. 'Matig succesvol' is globaal gezien, het komt in ieder geval niet hoger dan de nummer dertien van 'Unfinished Sympathy'. 'One Goodbye In Ten' piekt op 21 in de Engelse hitparade. 

'Blue Lines' wordt over het algemeen tot Nelson's werk gerekend en dat brengt het totaal op drie albums. 'Friendly Fire' uit 1995 is de laatste. Sindsdien maakt ze geregeld singles en is ze te horen als gastzangeres op uiteenlopende platen. In 2010 krijgt ze een strafblad als DJ Pete Tong haar aanklaagt voor 'stalking'. Shara zou hem vaak onnodig hebben lastig gevallen per telefoon en zelfs hebben gezworen dat ze getrouwd waren. Na een taakstraf kan ze weer verder in de muziek. Haar laatste wapenfeit is de single 'This Is Real' van Charles Webster. Deze heeft eerder deel uitgemaakt van The Presence waarmee Nelson ook werk heeft opgenomen. In 2022 verschijnt er nog een remix van het nummer maar verder is het stil geworden rondom Nelson. 

Singles round-up: augustus 1

De diesel is op. Dat speelt al de hele dag door mijn hoofd. Op zichzelf is het nu geen onaardig fietsweer maar mijn lichaam smeekt om rust. Wellicht dat ik na het weekend nog een terugblik ga doen op de verschillende fietstochten maar het is weer bijna nét zoals in september 2023. Ik heb dan pas de fiets gekocht en fiets ook de hele wereld rond. Even in het kort? Zondag ben ik op en neer geweest naar Hardenberg en zie net dat ik onderweg een foto heb geschoten. Die was ik bijkans alweer vergeten. Het is de hele week alweer bijzonder triest qua aantallen post en dinsdag ben ik ook met een uurtje klaar. Ik heb gelezen over een jaarmarkt in Vledder en hoewel het niet veel kan zijn, heb ik best wel idee om daar even te kijken. Mijn verwachting komt uit maar het levert wel een fraaie maar ook zeer warme fietstocht op. Dinsdagavond wil ik dan even boodschapjes doen in Havelte. Als ik vóór de winkel sta, een paar minuten voor sluitingstijd, blijkt de handtas met de portemonnee nog in Uffelte te liggen. In plaats daarvan nog maar naar Dwingeloo en terug. Gisteren merk ik al dat ik aan het einde van mijn Latijn ben en dat gevoel heeft vandaag geleid tot een rustdag. Op Soul-xotica wil ik zo nu en dan ook nog iets anders doen dan de 'Singles round-up' en dus vat ik de achttien-plus-twee van Discogs samen in één bericht. 

De naam komt me wel bekend voor maar het lijkt er verder niet op dat ik eerder van deze verkoper heb gekocht. Hij heeft 'nette' prijzen en is eerlijk in de beoordelingen. Ik verwacht van een aantal hoesjes dat het vodden zijn maar dat valt reuze mee. De aanleiding voor deze bestelling is deze week de Week Spot dus later meer daarover. Herb Alpert is een paar weken lang het gezelschap van Shara Nelson en dan besluit ik verder te kijken tussen zijn soul-singles. Ik heb ze vrijdag besteld en maandag zijn ze op de post gegaan. Dat brengt me meteen wel tot de 'verpakking'. Hij gebruikt 'afvalmateriaal' om de achttien singles samen te houden. In één geval is dat 'Give Love A Second Chance' van Luisa Fernandez en die heb ik al. In het andere geval is 'Let's Start II Dance Again' van Bohannon en die ontbreekt nog wel. De plaat oogt best keurig. Ik ga hem nu niet draaien maar het wordt de Gele Bak naar ik vermoed. 

* Herb Alpert & Tijuana Brass- Wade In The Water (NL, London, 1967)
De prijs is helemaal okay voor een Nederlandse single met fotohoes in bijna nieuwe staat en dus hoef ik niet Youtube op te gaan voor een geluidsfragment. 'Wade In The Water' is uiteraard een soul-klassieker en die wil je ook in de versie van Herb Alpert hebben! Uiteraard mag Herb de melodie doen met de trompet en klinkt de Tijuana Brass solide als altijd. Het is best een aardige novelty om komende zaterdag in de show te draaien, maar verder zal het de Gele Bak blijven. 

* Len Barry- Somewhere (NL, Brunswick, 1966)
Omdat ik '1-2-3' tweemaal heb ik in de Engelse persing heb ik eentje toegevoegd aan de Blauwe Bak. Hoewel Len Barry de belichaming is van 'blue-eyed soul' vrees ik dat deze single ook in de Gele Bak terecht komt. Het is echter een fraai item met het fotohoesje. Je verwacht het niet maar het lied uit 'West Side Story' is vastgelijmd op de beat van '1-2-3'. Dan toch maar even de b-kant proberen? 'It's A Crying Shame' is 'blue-eyed soul' en neigt naar Little Anthony & The Imperials, maar ja... zo heb je honderden kanten die misschien ooit wel eens kunnen maar daarmee nog geen soul zijn. 

* Fontella Bass- Safe And Sound (NL, Chess, 1966)
Volgens de beschrijving zou er niets over zijn van het fotohoesje. Welnu, het witte is wel eens witter geweest maar dat vind ik niet gek met wit papier van zestig jaar oud. Het ziet er derhalve erg keurig uit. Muzikaal is Fontella nog bezig op de 'Rescue Me'-toer qua titel en liedje. Het is een leuk alternatief en natuurlijk mag deze in de Blauwe Bak. 

* Blue Magic- Three Ring Circus (US, Atco, 1973)
Ik ga even heel hard vloeken maar ik vind Barry Biggs' versie tien keer beter, maar vooruit... de single is spotgoedkoop en mag dus mee. Qua staat kunnen we altijd nog eens vragen om een 'upgrade' maar vooralsnog kan ik 'Three Ring Circus' draaien in mijn shows. De single is uiteraard voor de Blauwe Bak maar de sweet soul moet nog een beetje landen bij mij. 

* Brenda & The Tabulations- Little Bit Of Love (NL, Epic, 1973)
Met twee kanten geschreven en gearrangeerd door Van McCoy kun je niet mis grijpen. O, 'Little Bit Of Love' herken ik nu. Dat is door Sally Sagoe uitgebracht als 'A Little Bit Of Love'. Het is Brenda en haar dames op hun meest funky. De b-kant heet 'Let Me Be Happy' en ook dat is zeer aangename muziek. Een fraaie 'double-sider'. 

* Ray Charles- Early In The Mornin' (UK, London Atlantic, 1960)
De Engelse persing geeft de doorslag. Ome Ray heeft de soul ingebouwd in zijn stem en performance maar ik zet het, eigenwijs als ik ben, gewoon in de Gele Bak. 

* Rodger Collins- You Sexy Sugar Plum (UK, Fantasy, 1973)
Een van de plaatjes die ik altijd nog eens moet hebben en dan het liefste in de Engelse persing. Rodger tracht funky te zijn maar dat slaagt maar half. Het gebruik van de Moog is zeer opvallend en maakt het tot een 'timepiece'. Dan de b-kant even proeven. Niet onaardig maar ook niet heel bijzonder. De synthesizer is in ieder geval met vakantie gegaan en dat maakt dit een stuk aangenamer. 

* The Ebonys- Hook Up And Get Down (NL, Philadelphia International, 1974)
Op vrijdagmiddag probeer ik zoveel mogelijk te luisteren naar de 'Verzoekkoek', het programma van een Steenwijker maat. Hij is zelf helemaal gek van Phillysoul en er is een aanvrager die steevast gaat voor de disco en soul uit Philadelphia. Hierdoor heb ik al enkele dingen leren kennen. Een paar weken geleden wordt iets gedraaid van The Ebonys en ik moet bekennen dat ik nooit verder ben gekomen dan één single ('Back In My Arms' daar gelaten). 'Hook Up And Get Down' is lekker dramatisch hoewel het vinyl zware tijden heeft gehad. Iets met muntstukken op de toonarm? 'You're The Reason Why' is de ballade-kant en qua vinyl ook beter. Gaan we dus net als bij 'Sexy Ways' weer voor de b-kant?

* Donnie Elbert- A Little Piece Of Leather (UK, London, 1972)
In 2008 koop ik een afzichtelijke dubbel-cd. 'The Mod Collection' of zoiets, maar oef... daar staan me een paar nummers op! Zo leer ik ook Donnie Elbert's 'Leather' kennen. Ik moet zeggen dat ik er nooit kapot van ben geweest maar deze Engelse persing is erg voordelig. De b-kant heet 'If I Can't Have You' en dat klinkt meteen als mijn kopje thee. Overigens lees ik net op 45cat dat deze uitvoering van 'Leather' later is opgenomen en afwijkt van het origineel uit 1965. 

* The Equals- Baby Come Back (UK, President, 1967, re: 1974)
Iets met Engelse persingen en goedkoop. Deze handelaar heeft verschillende titels van The Equals in de aanbieding. Bij 'Baby Come Back' kijk ik nog eens. Heb ik deze wel in de Engelse persing? Niet dus! Later blijkt het dan de 1974-heruitgave te zijn. Maakt niet uit, het is gewoon voor de Gele Bak. 

* The Exciters- Do-Wah-Diddy-Diddy (NL, United Artists, 1963, re: 1969)
Een paar maanden voordat Manfred Mann aan de haal gaat met het nummer. Het is een beetje knullig maar best gezellig voor de Blauwe Bak zeg ik zo! 'Hard Way To Go' op de flip is dan weer van de hand van Van McCoy. Dat is oorspornkelijk de b-kant van 'Tell Him'. Dat kan op zichzelf best in de categorie van de 'beat ballads' en Brenda zingt vol overtuiging. Eigenlijk de betere kant!

* Owen Gray- Too Many Heartaches (NL, Good Old Gold, 1965, re: 197?)
Op 45cat staat 1971 genoteerd voor deze heruitgave maar dat is me té vroeg. Qua layout is het meer 1975/76. Ik heb het een paar dagen geleden met Baz over dit plaatje. Hij kent de a-kant niet maar vertelt me dat de b-kant niet onaardig is. Ik verwacht op de a-kant een schuifelballade want het plaatje is geperst voor de Surinaamse soul-scene. Ja, het riekt naar oude doowop. 'Baby I Know' is evenmin reggae maar wel een fraaie 'beat ballad'  en eigenlijk de betere kant van de twee. Deze is uiteraard ook voor de Blauwe Bak en dus zaterdag te horen in de show. 

* Geraldine Hunt- Never Never Leave Me (UK, Roulette, 1970)
Ik ben ooit op zoek geweest naar een andere van Geraldine Hunt. 'Winner Take All' uit 1966. Die kom je niet snel tegen! 45cat is genadeloos met deze single maar ik ben subtieler. 'Never Never Leave Me' is eerder opgenomen door Mary Wells en Geraldine doet het niet echt overtuigend, maar dat maakt het nog niet slecht. 'Push Sweep' op de keerzijde is meer uptempo maar een beetje 'anything goes'. Tel het verlangen naar 'Winner Take All' op bij een Engelse persing en je begrijpt dat ik hem wel móet kopen...

* Cindy March- Hello Stranger (België, Decca, 1965)
Tegen beter weten in. 'Hello Stranger' van Barbara Lewis is niet geschreven door 'F. Rover' en toch ben ik reuzebenieuwd als ik het fotohoesje zie. De single staat niet eens op 45cat! Ook opvallend: Het heeft Omega op het hoesje maar Decca in de Omega-letters op het label. Cindy komt uit de jazz en dit is haar enige single. 'Hello Stranger' is lekker dramatisch maar schuurt eerder tegen Petula Clark dan soul aan. 'Tell Me Why' is meer upbeat en klinkt een beetje als Sandie Shaw. Toch nieuwsgierig genoeg voor de Blauwe Bak. 

* Barbara Mason- From His Woman To You (NL, Buddah, 1974)
Och ja, daar hebben we nog een paar van. Dit is 'Woman To Woman' met ditmaal een Barbara die met Shirley belt. Het is minder 'tongue-in-cheek' dan Barbara Acklin, maar eigenlijk vind ik dat meteen wel de beste. 'When You Wake Up In Georgia' is iets meer de funky Barbara Mason zoals ik haar het liefste hoor, maar nee... het is geen hoogvlieger van tante Barb. 

* Shara Nelson- One Goodbye In Ten (UK, Cooltempo, 1993)
Het is omstreeks 2020 of 2021 dat mijn collega voor het eerst dit nummer draait in zijn rubriek met 'Motown-achtige' plaatjes. Ik heb de single tijden in mijn boodschappenmandje op Discogs. Een paar weken geleden draait hij hem opnieuw en dan ben ik vastberaden om het aan te schaffen. Zoals gezegd is het deze week de Week Spot dus later meer hierover. 

* The Piglets- Baby Love (Duitsland, Bell, 1972)
De opvolger van 'Johnny Reggae' en puur voor de Gele Bak. Daar ga ik de plaat dan ook snel in stoppen want Jonathan King is nogal een viespeuk. 

* Bobby Womack & Peace- Sweet Caroline (NL, United Artists, 1972)
Tot slot Bobby's versie van de Neil Diamond-hit. Nee sorry Bobby, hier zakt mijn broek van af. Op de b-kant staat 'Harry Hippie' dat dan weer een Amerikaanse hit is geweest. Daarbij zou je niets verwachten qua titel maar blijkt opeens een pareltje te zijn! Gelukkig maar want voor 'Sweet Caroline' had ik hem geknakt!