Week Spot: Darrell Banks

Het weer speelt onder andere een rol, maar ik ben nog steeds niet zeker over wat ik komende zaterdag ga doen op de radio. Op zichzelf zijn 52 singles ook al méér dan drie uren en zou ik zaterdag de parade van de Week Spots kunnen doen. Mijn gevoel zegt me dat de singles van Chris niet helemaal op tijd zullen arriveren. Bij ons postbedrijf hebben we een hitteplan waarbij is besloten dat er na half twee niet meer wordt bezorgd. Ik neem aan dat dit in overeenstemming is met PostNL waar wij eveneens voor bezorgen. Dus ja... ik ga steeds meer voelen voor de Week Spots voor deze zaterdag. Het zijn dan de 52 Week Spots van week 27 in 2025 met de plaat van deze week als afsluiter. Dat heb ik een jaar geleden ook gedaan en toen was The Mohawks de afsluiter. Voor een Week Spot hoef ik niet lang na te denken, dat moet de recent behandelde single van Darrell Banks worden. Uiteraard met een scan van 'mijn' single boven het bericht. Was het maar waar? De getoonde London-single lijkt de enige overlevende te zijn van de 'stock copies' op het London-label en is een paar jaar geleden geveild voor net geen vijftienduizend Engelse ponden. Drie weken na het verschijnen van de single op het London-label brengt EMI als enige rechthebbende de single uit op Stateside. De Week Spot van deze week is het iconische 'Open The Door To Your Heart' van Darrell Banks. 

De artiest zélf heeft niets mee gekregen van de drukte rondom de single. Hij is namelijk niet oud geworden. Maar zoals altijd beginnen we het bericht met beschuit met muisjes. Darrell wordt precies een jaar en een dag vóór mijn moeder geboren. Dat is dan 25 juli 1937. Zijn wieg staat in Mansfield in Ohio, maar hij zal opgroeien in Buffalo, New York. Hij ontdekt zijn stem in één van de vele gospelkoren in de kerk en na verloop van tijd besluit hij solo verder te gaan en niet langer over de liefde van een vader en een zoon te zingen. Motown leidt een hiërarchie in Detroit en alle andere platenlabels uit die stad hebben hieronder te lijden. Het heeft Golden World en Ric-Tic al de das omgedaan maar er blijven een paar ondernemers strijden voor de goede zaak. Zo is daar het Solid Hitbound-productieteam met onder andere het Revilot-label tot haar beschikking. De plaat die is 'gemist' bij Motown en welke ruim baan krijgt naar de radiostations en in Amerika moeiteloos op de hitparade komt. 'Open The Door To Your Heart' verschijnt in mei 1966 in Amerika en piekt op 27 in de Billboard en nummer 2 in de R&B. London meent in Engeland de distributiedeal te hebben en perst enthousiast een flinke hoeveelheid demo's . Tot een paar jaar geleden wordt verondersteld dat het nooit als een 'issue' op London is geperst. Dan verkoopt een oud-medewerker van Decca zijn singles en deze bevat, tot nu toe, de enige 'issue' op London. De tweede eigenaar geilt de Northern Soul-fans op met het verhaal dat hij nog niet weet of hij de plaat gaat verkopen. Hij gaat sowieso niet voor minder dan 10.000 pond naar een volgende eigenaar. Uiteindelijk komt daar nog 4000 bovenop. Het is de exclusiviteit van de persing dat de prijs maakt. London-demo's gaan voor een paar honderd en in Amerika kun je nog een originele Revilot treffen voor een paar dollar. 

Zou ik nog bijna vergeten te vertellen dat het nummer eigenlijk 'Baby, Walk Right In' heet en is geschreven door Donnie Elbert. Met een andere titel krijgt Banks opeens de credits als songschrijver. Dat is korte tijd later uitgevochten in de rechtszaal en met Elbert als de winnaar.

Als in september 1966 de Engelse Stateside eindelijk in de winkels ligt, brengt Revilot in Amerika de opvolger uit. 'Somebody (Somewhere) Needs You' zal geen grote hit worden (nummer 34 in de R&B en 55 op de Billboard) en evenals de overige singles is alles van Darrell Banks tegenwoordig in trek bij de Northern Soul-enthousiastelingen. Daarvan zijn de Amerikanen zich inmiddels ook bewust en spelen het spel mee. In 1967 stapt hij over naar het Atco-label. De singles die hij maakt voor dit label zijn evenmin een grote succes maar de platenmaatschappij laat hem wel zijn eerste elpee maken: 'Darrell Banks Is Here'. In 1969 maakt hij nog een album voor Stax genaamd 'Darrell Banks Is Here To Stay'. Helaas zal het lot anders bepalen. 

Darrell heeft in 1970 een affaire met ene Marjorie Bozeman. Bozeman is eigenlijk al vergeven aan politieagent Aaron Bullock. Als deze ontdekt dat er een kaper op de loer ligt, besluit deze zijn wapen te pakken en Darrell Banks de kogel te geven. Op 24 februari 1970 overlijdt Darrell Banks. Hij is dan nog maar 32 jaar. 'Omdenken' is niet eenvoudig maar muzikaal gezien komt zijn dood precies op het juiste moment? Net zoals met de club van 27? Jimi Hendrix heeft bijvoorbeeld geen zouteloze bluesplaten meer kunnen maken in de jaren tachtig en Darrell Banks zou geen tweede leven hebben gekregen bij Ian Levine in Engeland. Binnen de Northern Soul is het een klinkende naam en de legende van de single is ale een feit voordat de unieke London-'issue' wordt ontdekt. 

Het zilveren goud: 2001 deel V

De zomer van 2001 moet in het teken staan van de fietstochten. Of... beter gezegd... een héle grote fietstocht. Het is de laatste zondagmiddag van de 'Monstertocht'. Ik heb net mijn lunch genoten bij Jim en zijn gezin en ga later die middag op bezoek bij een andere vriend in York. Op het plein is deze zondagmiddag geen zwerver te bekennen. Geen bekende gezichten, geen plastic zak met bouwlijm, maar gewoon genieten in de zon. Heb ik een boekje om te lezen of luister ik naar muziek? Of helemaal niets? Op een gegeven moment zie ik het helemaal voor me. Ik ga de zomermaanden doorbrengen op de fiets. Het plan ontstaat om via het voormalige Oostblok naar Rusland te fietsen en daarna noordelijk via Finland en door Scandinavië weer naar huis te gaan. Ik ga uit van een paar weken...? Hoewel ik ook stiekem wel weet dat fietsen in Rusland een alternatief is voor Russisch roulette. Toch moet ik al snel terug komen op deze plannen. Ik ontvang een uitkering en hoewel mijn huisbaas is 'getraind' om mijn soos-formulieren in te vullen, is het een tikje riskant om maanden lang niet in de gemeente te verblijven. De fiets brengt het grootste deel van de bewuste zomer door in de garagebox van de huisbaas. 'Dan denk ik aan Brabant, want daar brandt nog licht'. Ik meen me te herinneren dat ik in 2001 het liedje al eens heb gehoord, maar is dat mogelijk? Nee, de plaat is pas in 2003 uitgebracht. Toch zal de zomer van 2001 vooral in het teken staan van de Brabantse nachten. 

Het ontwaken in de buurt van de Mark vlak buiten Ulvenhout op de dag na Hemelvaartsdag. Dat is het startschot geweest voor de zomer van 2001. Ik ervaar een rust en vrijheid op het plekje aan de Mark en een paar weken na 'De volharding' besluit ik dan ook terug te gaan naar deze plek. Op 13 juni 2021 heb ik over De muskusrat-legende geschreven. Dat hoeft dus niet opnieuw. In de daaropvolgende weken wordt De Mark bij Ulvenhout mijn vertrek- en eindpunt. Soms bivakkeer ik dagen in de directe omgeving, dan ga ik weer wandelen naar Langeweg en Zevenbergen. Of naar de Belgische grens en richting het Belgische Essen. Ik heb van iemand een lekke opblaasbare biertank gekregen. Daar komt geen druppel regen doorheen en gebruik ik als deken als het regent. Want het slapen doen we voornamelijk buiten. Onder de sterrenhemel en in de vrije natuur. Mijn hele hebben en houden in een plastic shopper die ik door middel van een opgerolde handdoek over mijn schouder kan meenemen. In Ulvenhout zijn ze al snel gewend aan 'Swiebertje' en weten ze dat hij geen vlieg kwaad doet. Ik word dus getolereerd door de plaatselijke bevolking. Zo nu en dan keer ik even voor een week of een paar dagen terug naar Steenwijk, maar ik kom altijd weer terug in Ulvenhout. Op een bepaald moment heb ik zelfs een kortingskaart voor de trein aangeschaft. Die vijfendertig euro (of zoiets) heb ik er al in een paar ritten uit. 

Ik geloof ergens dat het al in juli moet zijn geweest. Vermoedelijk één van de laatste weken op deze manier in Brabant. Ik vertrek op maandagmiddag vanuit Steenwijk met de trein. Ik weet niet waarom maar ik ga opeens met de trein naar Roosendaal in plaats van Breda. Of... weet ik het wel? Ja, dat zal de reden zijn geweest! Dat komt straks. Ik vervolg mijn weg met de benenwagen en na een paar uur kom ik in Rucphen. Daar wacht een café waar ik als laatste uit kom rollen. Ik slaap die nacht nabij een bos en ben al vroeg wakker. Enerzijds door een fietser die schrikt van 'een lichaam in het bos', maar eveneens door de felle zon. Ik denk dat het de warmste zomerdag is geweest van 2001. Het kwik stijgt snel maar ik heb een missie die volbracht moet worden. Het idee? Er zit een klooster vlakbij Zundert. Daar ga ik mezelf 'out of the blue' melden want ik wil even iets héél anders. In Engeland kon ik ook zomaar in een klooster terecht en verwacht hetzelfde open deur-beleid in Zundert. Ik voel de zon branden op mijn kruin. Sindsdien draag ik hooddeksels met een dergelijke hitte en in 2001 is mijn haar verbrand. Bestaat dat? Ja, hoewel het er ook mee te maken heeft dat ik niet heel geregeld een douche zie. Als ik weer terug ben in het huiselijke comfort blijkt pas hoe mijn haar is veranderd in een uitgedroogd takkenbos en zit er niks anders op om de lange manen af te knippen. Jullie raden het al... in Zundert word ik weggestuurd met een broodje en een appel. 'Zo werkt het niet, seun', zou mijn vader hebben gezegd. In de buurt van Schijf breng ik de nacht door in een berm en de volgende ochtend word ik gewekt door een naderende onweersbui. Ik schuil bij een tankstation en loop daarna in één etappe naar Ulvenhout. 

Wat doe je zoal in Ulvenhout? Welnu, ik hang veel rond in het plaatselijke café waar de drankjes ook op de lat gaan. Tot december zal daar een erg hoge schuld staan, maar... ze hebben een onderpand. Ik heb van iemand een laptop gekregen. Eentje uit de midden jaren tachtig die ze iets hebben opgevoerd om spelletjes op te spelen, maar dat blijkt het achteraf niet te zijn. De accu is dood en dus werkt hij alleen op stroom. Ik zal de laptop in december 2001 ophalen nadat ik mijn schuld heb voldaan en het apparaat al dienst doen tot en met de zomer van 2008. Hij is bij de verhuizing naar Uffelte de container in gegaan. Inclusief alle boeken die ik erop heb geschreven. Eind juli ben ik opeens helemaal genezen van het zwerven en buiten slapen, hoewel ik in september nog een fietstocht zal maken naar Brabant en Limburg en weer terug. Vlak na de moord op Pim Fortuyn ga ik opnieuw naar Ulvenhout maar dan is de magie weg. Ook hebben de handhavers me ontdekt en komen me iedere avond lastig vallen met dreigementen richting boetes en dergelijke. Dan hou ik het maar voor gezien in Brabant. 

Het kwartetje singles zijn de laatste vier die uit Mossley mee zijn gekomen van de 'Monstertocht'. Er resten dan nog twee die ik bij een 'charity' in York heb gekocht en twee die per ongeluk in mijn bakken zijn terecht gekomen in De Karre. Die komen volgende maand aan bod. 

3330 I Don't Know Why - Stevie Wonder (UK, Tamla Motown, 1969)
3331 If You Really love Me - Stevie Wonder (UK, Tamla Motown, 1971)
3332 I'm A Cider Drinker - The Wurzels (UK, EMI, 1975)
3333 Wond'rous Stories - Yes (UK, Atlantic, 1978)
Stevie heb ik beide keren ook in de Nederlandse uitdossing. The Wurzels is een Engels folkbandje met een liefde voor cider en het boerenleven. Het heeft eerst een hit met 'Combine Harvester', een bewerking van Melanie's 'Brand New Key'. Daarna horen ze George Baker's 'Paloma Blanca' en dat wordt 'I'm A Cider Drinker'. George moet aanvaarden dat The Wurzels de grootste hit zullen hebben met zijn liedje. Het is schitterend gepland dat Yes de nummer 3333 is. 

Singles round-up: juni 7

Het wordt nog even flink organiseren in de laatste week van juni. Een bericht achterstand? Dat zou ik eventueel volgende week dinsdag kunnen gebruiken voor de 'Eindstreep' en de Week Spot. Daarna ga ik me schrap zetten voor de samenstelling van de Gele Bak Top 100 van 2026 en het eerste resultaat krijgen jullie meteen op woensdag 1 juli. Omdat ik in het weekend wil doorgaan met de 'Radiolinks' en 'Rondje 70s gebak' heb ik besloten om de Top 100 in negen afleveringen aan jullie voor te stellen en dan steeds op een woensdag. De Top 100 trekt ons dan helemaal door juli en augustus heen. Over de Gele Bak Top 100 gesproken, ik heb nog een aantal singles liggen van vorige week zaterdag. Het is de eerste zaterdag dat ik 'vroeg' begin en er is zeer weinig post. Opeens ligt het plan klaar. Als ik een beetje op tijd klaar ben, kan ik naar Meppel fietsen. Daar is onlangs een nieuwe kringloop geopend die ik nog eens moet checken. Dat blijkt een teleurstelling. De 'oude' kringloop aan de Hugo De Grootstraat levert me desondanks dertien singles en ik scoor twee in Ruinerwold. Het is maar afwachten of één van de singles de Top 100 zal bestormen maar daarvoor moet ik ze eerst wel beluisteren. Eentje heb ik vorige week al in 'Do The 45' gedraaid en deze gaat naar alle waarschijnlijkheid in de Blauwe Bak.  Omdat het op het eerste oog niet veel soeps is, ga ik de singles per drie behandelen. 

* Peter Allen- I Go To Rio (NL, A&M, 1976)
* David Castle- Ten To Eight (Frankrijk, Parachute, 1977)
* Teri De Sario- Ain't Nothing Gonna Keep Me From You (Frankrijk, Casablanca, 1978)
Ik heb de 'nieuwe' kringloopwinkel vorig weekend wel genoemd. Het is van de organisatie 'Red Een Kind' en zit in het oude pand van Amslod, de elektrische fietsen-werkplaats van Dolsma. Hierdoor is het zéér ruim opgezet. Zelfs als de anderhalve meter terug komt, kun je elkaar eenvoudig passeren. Qua platen is het helemaal niets. Wel een koffertje met singles maar die gaan alleen in één keer. Ik zie een single van Pim Maas maar in een dermate slechte staat dat ik het laat voor wat het is. Peter Allen zal pas in 1978 de hitparade bereiken met 'I Go To Rio' maar er staat duidelijk 1976 op het label. David Castle is een pure ballade met piano en orkest, een beetje in dezelfde hoek als Eric Carmen. Het is eigenlijk best goed. Ik moet het eerst nog wel een paar keer horen voordat ik een eindoordeel kan geven. De a-kant van de Teri De Sario-single is geschreven door Barry Gibb, op de b-kant heeft Betty Wright een credit. Eerst de a-kant. Het is snelle doch onderkoelde disco. Het stijgt niet boven het maaiveld uit. 'Sometime Kind Of Thing' dan eens proberen? Dat is een pure ballade. Ik ben niet kapot van Teri's stem om te beginnen en dat haalt helaas wel het plezier van deze kant naar beneden. Ik kijk liever eens of Betty het zelf nog heeft uitgebracht als single. 

* Walter Egan- Hifi Love (NL, Polydor, 1979)
* Theo Vaness- As Long As It's Love (NL, RCA Victor, 1979)
* Gallagher & Lyle- I Wanna Stay With You (UK, A&M, 1976)
Walter Egan is een naam die ik ken uit het 'Hitdossier' maar waarvan ik geen liedje kan neuriën. Ik moet bekennen dat ik hem vorige week heb verward met Joe Egan die samen met Gerry Rafferty Stealers Wheel vormde. Walter Egan weet, in navolging van Kiss, gitaarrock heel goed te mengen met de vierkwartsmaat van de disco waardoor het dansbare rock wordt. Niet een onaardig nummer maar het wiel wordt niet opnieuw uitgevonden. Theo moet officieel onder de 'V' staan, maar het komt vast in de jaren zeventig-bak terecht. Ik vind het dan wel handig om het bij de platen als Theo Van Es te hebben, dus vandaar dat ik 'Vaness' even negeer. Een enorme hit in de Amerikaanse discotheken en dat wordt vanaf de eerste noot duidelijk. Hier is vast goed gekeken en geluisterd naar Dan Hartman. Gewoon voor de Gele Bak. Gallagher & Lyle heb ik al in de Duitse persing met fotohoes maar jullie weten ongetwijfeld van mijn hobby met de Engelse persingen. Toch denk ik dat de Duitse vooral veel opgezet gaat worden. Deze Engelse zit een beetje tegen de 'distortion' aan. 

* G'Race- Man Made In Japan (NL, Carrere, 1981)
* Ted Heath- The Faithful Hussar (UK, Decca, 1956)
* Tippa Irie- Hello Darling (NL, Greensleeves, 1986)
Iemand die in de elpees graait, helpt me bij mijn constatering dat de platen al geruime tijd niet meer zijn aangevuld in Ruinerwold. Dan hou ik opeens een single in mijn handen die in mei is toegevoegd en die zit later in deze 'Singles round-up'. G'Race ligt sinds maart in Ruinerwold en ik heb hem al vaker in de handen gehouden. Omdat het qua sixties enorm tegen valt, strijk ik ditmaal de hand over het hart. Het is een Nederlands antwoord op 'Japanese Boy' van Aneka. En dat is verdomd knap gedaan! Ik vind hem boven verwachting erg leuk. Ted Heath mag mee vanwege de Engelse persing, verder is dit alleen maar gezellig voor de zondagavond. Tippa Irie is een vreemd geval. Het is de Nederlandse single in het Engelse fotohoesje. Voor de rest is het gewoon een grappig nummer en dat heb ik altijd al gevonden. 

* Kincade- Do You Remember Marilyn (Duitsland, Bellaphon, 1973)
* Lyle Lovett- She's No Lady (Duitsland, Curb, 1987)
* Donny Osmond- Sweet And Innocent (Duitsland, MGM, 1971)
De tipnotering van Kincade. Het is een gezellige stamper. In de jaren negentig sta ik geregeld samen met een vriend op vlooienmarkten en braderieën en hij biedt onder andere de volledige cd-collectie van Lyle Lovett. Geen idee of hij ze destijds nieuw heeft gekocht of dat hij ze ook maar heeft opgescharreld. In 1994-95 is Lyle Lovett al een redelijk nostalgische naam. Ik hoef niet zo nodig alles van hem te hebben maar 'She's No Lady' is desondanks erg welkom. 'Donny Osmond of The Osmonds'. Ja, je zou het niet verwachten? Toch is er een goede reden van de Duitse tak van MGM om dit op het hoesje te zetten. Het is namelijk de eerste solo-single van Donny en The Osmonds heeft pas een hit gehad met 'One Bad Apple'. Verder zijn beide onbekende fenomenen aan deze kant van de oceaan. Hij zit evenzeer tegen de pijngrens aan als Little Jimmy. Het is overigens best een grappig nummer, maar ja... dat is 'Long Haired Lover From Liverpool' ook nadat je hebt geaccepteerd dat het een oorwurm is. 

* Gilbert O'Sullivan- Susan Van Heusen (UK, MAM, 1971)
* Mortimer Shuman- Le Lac Majeur (Frankrijk, Philips, 1973)
* Bobby Vourilvee- When Robins Come SInging (Barbados, Doreth Vee, 1975)
Bij Phonogram hebben ze even een lui moment in 1971. Omdat 'Susan Van Heusen' geen hit is geweest in Engeland, wordt besloten een fiks aantal singles over te nemen van de Britten en deze hier in een hoesje te stoppen. Het is stiekem één van de betere singles van de Gilbert buiten 'Nothing Rhymed' om. Ik had 'Get Down' en 'Ooh-Wakka-Doo-Wakka-Day' graag ingeruild voor deze plaat als hit. Dit is zomaar wel een kanshebber voor de Top 100. 'Le Lac Majeur' is één van de weinige nummer 1-hits die ik nog niet op single heb en deze zaterdag is het uitgelezen moment om dat recht te zetten. Bij een snelle beluistering besluit ik een week geleden om de b-kant te draaien van Bobby Vourilvee. Beide kanten zijn erg 'lo-fi' producties zoals we die kennen van Barbados. Bobby heeft iets weg van Fats Domino. 'Broken Hearted Woman' van Aubrey Mann is daarentegen 'deep soul'. Niet echt van de bovenste plank maar wel lekker eigenwijs. Hij mag voor deze kant in de Blauwe Bak. 

Singles round-up: juni 6

Gemak dient de mens. Ik zou eigenlijk 'Het zilveren goud' willen doen, maar dan moet ik een foto maken en daar heb ik nu even geen zin in. Bovendien moet ik nog even nadenken over wat ik precies wil gaan vertellen over juni 2001. Intussen heb ik vrijdag al de foto gemaakt van het meest recente pakket van Chris om te gaan behandelen in een 'Singles round-up' en dus kan ik net zo gemakkelijk deze van de camera halen. De singles zijn afgelopen zaterdag in het tweede uur van 'Do The 45' aan bod gekomen, alleen heb ik daar de jaren zestig weer even gescheiden van de jaren zeventig. Voor de rest kunnen jullie dus 'live' mee luisteren. De koffie is ingeschonken en de apparatuur kan aan voor een veertiental Engelse persingen.

* Darrell Banks- Open The Door To Your Heart (UK, Stateside, 1966)
Een iconische Northern Soul-single. London meent aanvankelijk de rechten te bezitten voor het Revilot-label uit Detroit. Een paar jaar geleden is een Engelse London-single geveild voor een prijs waarvoor je ook een fraaie middenklasser kan kopen. EMI blijkt dan toch de rechtmatige distributeur te zijn van Revilot in Engeland en zo verschijnt deze Stateside-single. Chris biedt hem aan met '4-prong-centre'. Als ik de bestelling heb geplaatst, krijg ik meteen berichtje van hem. Hij heeft de verkeerde foto geplaatst. De '4-prong' is in een 'matige' staat en hij heeft een 'solid centre' voor mij. Ik geef aan liever de '4-prong' te hebben en dan pakt hij het rigoureus aan. Hij geeft me bijna het volledige aankoopbedrag terug en verzendt alsnog de '4-prong-centre'. En...? Ach, hij klinkt voor een plaat van zestig jaar oud en een enorme favoriet in de Northern Soul helemaal niet slecht. Een licht kraakje op de achtergrond maar ik heb het wel minder meegemaakkt. 'Our Love Is In The Pocket' is ietsje rumoeriger maar nog altijd binnen de perken. Het is een knalharde Detroit-opname. Een klassieke 'double-sider'. 

* The Blossoms- You Got Me Hummin' (UK, MGM, 1968)
Chris heeft van beide kanten een geluidsclip toegevoegd maar ik moet nog altijd wennen aan 'Tweedle Dee'. 'You Got Me Hummin' op de b-kant is meteen helemaal raak. Het is ook weer een 'plaatje om naar te kijken' want het is een Engelse demo met een kleur roze dat pijn doet aan de ogen. 'Tweedle Dee' is rockende versie van het oudje maar is voor de soulhobby nauwelijks interessant. Nee, doe me dan maar de uitstekende uitvoering van 'Hummin', ook al moet ik bekennen dat ik de plaat had laten liggen als het niet een demo was geweest. 

* Brenda & The Tabulations- One Girl Too Late (UK, Epic, 1973)
Deze heb ik al in 2018 als Engelse persing van Discogs gehaald, alleen hangt deze tegen de 'distortion' aan. Deze is opeens spotgoedkoop en dat betekent dat ik nu de '4-prong' en de 'solid centre' heb. De laatste is het meest geschikt om te draaien en ik reken het als een upgrade. Er bestaat een kans dat de '4-prong' de algemene jaren zeventig-bak in gaat. Moet ik even bekijken. 

* James Brown & The Famous Flames- Night Train (UK, Sue, 1964)
* James Brown & The Famous Flames- There Was A Time (UK, Polydor, 1968)
'Night Train' ken ik vooral van de soundtrack van 'Quadrophenia' en het eerste dat me opvalt: De versie is daar vertraagd! Het mag de pret niet drukken van een originele Sue uit 1964 met een semi-instrumentaal nummer van James en zijn kornuiten. 'There Was A Time' is officieel gezien de b-kant. Het is eveneens opgenomen door Gene Chandler en zijn versie is gewoon ietsje beter. Mijn persing blijkt nu van december 1969 te zijn en heeft 'There Was A Time' als a-kant plus het King-logo op het label. Het is in 1968 overigens de eerste Engelse single op Polydor, daarvoor heeft Pye International de distributie gedaan van het King-label. 'I Can't Stand Myself When You Touch Me' is een vroege schets van 'Sex Machine' en dergelijke hits. 

* The Delfonics- La-La Means I Love You (UK, Bell, 1968, re: 1971)
* The Delfonics- Ready Or Not (UK, Bell, 1968, re: 1971)
Dan ontbreekt er eentje in het rijtje? Jawel, die zit in het volgende pakket. Ik moet tot mijn schrik concluderen dat ik al wel enkele singles heb van The Delfonics maar nog altijd niet één van de drie 'grote' nummers van de band. Dat is nu ineens recht gezet met deze fraaie heruitgaven uit 1971. De derde is overigens 'Didn't I Blow Your Mind This Time'. 

* Betty Everett- I Can't Say No To You (UK, MCA, 1969)
Fraaie crossover van Betty! 'Better Tomorrow Than Today' is meer upbeat en zeker niet slecht, maar ik geef stiekem de voorkeur aan 'I Can't Say No To You'. 

* The Fiestas- So Fine (UK, London, 1958)
Als jullie willen weten hoe dit plaatje eruit ziet? Blader dan even terug naar de week dat Sugababes de Week Spot heeft. Het Engelse London-label voert tot en met 1958 de 'tri-centres' en de combinatie met de 'silver top' is in 2000 het uitgangspunt voor de Sugababes-single. Na 1958 zullen het ronde middenstukjes worden. Doorgaans is 1958 té lang geleden maar 'So Fine' is gewoon een erg prettig plaatje en het hoeft je de kop niet te kosten. 

* The Glories- I Stand Accused (UK, CBS, 1967)
Ik zie nu dat 'I Worship You Baby' al in 2016 is uitgebracht door Outta Sight. Beter laat dan nooit? Toch maar eens een exemplaar aanschaffen. Intussen mag ik 'I Stand Accused' toevoegen aan de collectie. CBS staat dan op het punt om speciaal een soul-label op te zetten en dat wordt Direction waarop de volgende Engelse singles van The Glories zullen verschijnen. Ik ben wel benieuwd naar de b-kant maar het lijkt erop alsof Chris daar geen schoonmaakmiddel aan heeft verspild. Ook de a-kant heeft wat steenslag gehad maar kan er alleszins mee door. 

* Beryl Marsden- When The Lovelight Starts Shining Thru' His Eyes (UK, Decca, 1964)
Haar andere single is nét verkocht maar ook voor een meer gepeperde prijs. Beryl is ietwat een cultfiguur. Ze komt uit Liverpool en wordt derhalve gerekend tot de Merseybeat, alleen heeft ze een soul in de stem waar menig Engels vakcollega jaloers op kan zijn. De platen worden alleen geen hits en zijn niet vooral gezocht door de verzamelaars van Merseybeat en Mod. Dit is uiteraard een cover van het welbekende Motown-nummer. De b-kant doet het hem helaas niet voor mij. 

* The Olympics- Baby, Do The Philly Dog (UK, Fontana, 1966)
De groep van 'Western Movies' uit 1958. In de midden jaren zestig houdt de groep zich vooral bezig met dansjes. 'The Bounce' uit 1964 staat nog hoog op mijn verlanglijst maar eerst maar eens 'The Philly Dog'. De b-kant bevat een nieuwe opname van 'Western Movies' en dus moeten we het alleen doen met 'Baby, Do The Philly Dog'. 

* Nino Tempo & 5th Ave. Sax- Sister James (UK, A&M, 1973)
Elpees hebben nooit mee gedaan in mijn collectie, maar feitelijk heb ik dit nummer al twintig jaar op elpee. Ik heb eigenlijk nooit kunnen begrijpen waarom uitgerekend 'Sister James' is uitgekozen als single. Volgens mij staan er wel betere nummers op de elpee. Maar vooruit... omdat dit formaat niet meedoet in de collectie hebben we het nu eens op de single. Buiten een klein refreintje om een vrijwel instrumentaal nummer met elektrische piano, saxofoon en een talking box. 'Clair De Lune' brengt de klassieke componist Debussy naar de jazz maar is niets meer dan een novelty in mijn boek. 

* The Watts 103rd St. Rhythm Band- Spreadin' Honey (UK, Jay Boy, 1966, re: 1972)
Ik kijk een beetje verbaasd naar 1966 op het label. 45cat vertelt me dat de single in Amerika is verschenen in 1967 hoewel ik het zelf altijd heb beoordeeld als 1968-69. 'Spreadin' Honey' is een grote 'hit' in mijn setjes in 2010-11 en dan van de originele Amerikaanse Keymen. Het is nu pas dat ik de b-kant eens draai: 'Charley'. Dat is iets meer upbeat en klinkt ook best fijn. 

Morgen maar eens verder gaan met 'Het zilveren goud'. Ik ga nu eerst weer proberen te slapen.

*Radiolinks: 20 en 21 juni

De vakantie is voorbij. Alweer vakantie? Nee, de vakantie van Soul-xotica. Voor mijn echte vakantie moet ik nog ongeveer twee maanden vol aan de bak. Het is te hopen dat de prille zomer dan haar kruit nog niet heeft verschoten. Inmiddels heb ik een achterstand op Soul-xotica maar alles is onder controle. Buiten de radiolinks om zou ik dit weekend 'Het zilveren goud' doen maar wachten ook een aantal singles ongeduldig op een behandeling op Soul-xotica. Vandaag heeft Chris een pakket met 32 singles op de bus gedaan en ga ik rond het weekend ook afrekenen bij Mark. Er zijn dus weer voldoende plannen voor juli. Maar nu eerst de links en de speellijst van 'Do The 45'. De AI van de week is een potje voetbal tussen mijzelf en Napoleon. Ik maak me er verder niet druk over maar als AI ben ik opeens mijn lange haar kwijt. Geen zorgen: In werkelijkheid rust het nog altijd op mijn schouders. Laat me eerst beginnen met de speellijst van Do The 45. In het tweede uur zitten de singles die vandaag of morgen een 'Singles round-up' krijgen. 

Uur 1
1. Maybe Tomorrow - The Jackson 5 (Tamla Motown, NL, 1971)
2. One Step At A Time - Maxine Brown (Wand, US, 1966)
3. Need My Lovin' Supply - Patti Andrews (Riker, UK, 2026)
4. And My Heart Sang - Brenda & The Tabulations (Top & Bottom, US, 1970)
5. Showdown - The Shaladons (Kent Deep Soul, UK, opgenomen in 1967/2026)
6. I'm Going To Rise - Annie & The Caldwells (Luaka Bop, UK, 2025)
7. Nothing But Reasons - The Rayvelles (Funk Night, US, 2024)
8. Let's Fly - Spellbound (Heat, US, 1986)
9. You're Doing It With Her - Rhetta Hughes (South Street Soul, UK, 1968/2026)
10. You're Good For Me - Lou Rawls (Capitol, US, 1968)
11. It's A Shame - Aaron Frazer (Colemine, US, 2026)
12. Baby - James Alexander Bright & Faye Meana (Athens Of The North, UK, 2026)
13. Lovin' Time - Bertha Tillman (Brent, US, 1960)
14. Nothing Like Be Present - Jo-Ann Hamilton & The Kevin Fingier Collective (Fingier, UK, 2026)
15. I Don't Know Why - J. Jones & The Northernaires (JAS, US, 1970)

Uur 2
1. Open The Door To Your Heart - Darrell Banks (Stateside, UK, 1966)
2. You Got Me Hummin' - The Blossoms (MGM, UK, 1968)
3. There Was A Time - James Brown & The Famous Flames (Polydor, UK, 1968)
4. Night Train - James Brown & The Famous Flames (Sue, UK, 1964)
5. I Can't Say No To You - Betty Everett (MCA, UK, 1969)
6. So Fine - The Fiestas (London, UK, 1958)
7. I Stand Accused - The Glories (CBS, UK, 1967)
8. When The Lovelight Starts Shining Thru' His Eyes - Beryl Marsden (Decca, UK, 1964)
9. Baby Do The Philly Dog - The Olympics (Fontana, UK, 1966)
10. Spreadin' Honey - The Watts 103rd St. Rhythm Band (Jay Boy, UK, 1966/1975)
11. The Sweetest Pain - Dexter Wansel (Expansion, UK, 1979/2026)
12. One Girl Too Late - Brenda & The Tabulations (Epic, UK, 1973)
13. La-La Means I Love You - The Delfonics (Bell, UK, 1968/1971)
14. Ready Or Not - The Delfonics (Bell, UK, 1968/1971)
15. Sister James - Nino Tempo & 5th Ave. Sax (A&M, UK, 1973)
16. Just Because - Afro Dimensions (Jay Boy, UK, 1975)
17. Until Then I'll Suffer - Barbara Lynn (Atlantic, UK, 1967/1971)

Uur 3
1. Soul Symphony - Gloria Lynne (Fontana, US, 1964)
2. Good Time Tonight - The Soul Sisters (Soul Sounds, UK, 1963/1970)
3, The Ten Commandments Of Man - Nickie Lee (Dade, US, 1967)
4. Make Me Believe In You - Patti Jo (Celestial Echo 12", UK, 1973/2026)
5. Rio Ritmo - LTF & Moskvin (Scruniversal, UK, 2026)
6. You Don't Get It - Denver Cuss (LRK, UK, 2026)
7. It'll Never Be The Same Again - Little Anthony & The Imperials (United Artists, US, 1969)
8. Keep On Loving Me - Wade Flemons (Vee Jay, US, 1961)
9. Been So Long - Lil' Soul Brothers (Wee 3, US, 1966)
10. Foxy Mama - Robert Parker (Nola, US, 1967)
11. If This Is Our Last Time - First Born (Atlantic, US, 1972)
12. Chico - The Concretes (Licking Fingers, UK, 20004)
13, 27 Sided - Queen B Unlimited (Z Records, UK, 2026)
14. Holy Cow - Lee Dorsey (Stateside, UK, 1966)
15. Give Me Your Love - Sylvia Striplin (Expansion 12", UK, 1980/2018)

Dan vervolgens The Vinyl Countdown. Hierin maar liefst 49 singles. Met de op een na laatste 'verse' jaren zestig-bak en de meest recente plaat stamt uit 2000. Ik ga de artiesten weergeven per decennium. 
Jaren 60: Righteous Brothers, The Rivieras, Jimmie Rodgers, Tommy Roe, Kenny Rogers & The First Edition, Rolling Stones (3), Max Romeo, Ronettes, Ronny, The Roomates, Nino Rota, Normie Rowe, Billy Joe Royal, Barry Ryan (2), Hans Der Sachse, Sambrinco's, Sammy Soul Set, Sam The Sham & The Pharaohs en The Sandpipers.
Jaren 70: Tom T. Hall, Keith Hampshire (2), Tim Hardin, Steve Harley & Cockney Rebel, Harley Quinne, Roy Harper, Harpo, Dan Hartman, Alex Harvey (2), Edwin Hawkins Singers (2), Murray Head, Heavy Jelly, High Noon, Hillside Singers, Chris Hinze en Rob Hoeke. 
Jaren 80: Tracey Ullman, Undertones, Vanity 6, Visage, Rick De Vito, Ween, Max Werner en Mari Wilson.

*Rondje 70s gebak: Bak 20

De eerste tropische dag van het jaar wordt in Uffelte traditioneel afgesloten met vuurwerk en discolampen in de lucht. Volgens de Buienradar zal het in ieder geval tot half vier zo door gaan. Afgelopen nacht hebben we ook regen en onweer gehad en wat me opvalt. Ondanks het warme weer weigert het fietspad tussen Darp en Havelterberg te drogen. Ik ben aardig goed de dag door gescharreld. Alleen in het laatst word ik erg vochtbehoeftig. Twee peperdure flesjes Fristi bij een tankstation, een grote milkshake in Zuidveen en twee flesjes melk in Havelte en thuis heb ik alleen 0.0% witbier op voorraad. Morgen zal het ietsje koeler zijn maar nog altijd erg tropisch voor de tijd van het jaar. In het overzicht van de jaren zeventig-bakken zijn we vanavond aanbeland bij bak 20. Hierin staan 135 singles en loopt van 'Lookin' Through The Eyes Of Love' van The Partridge Family tot en met 'Stumblin' In' van Suzi Quatro en Chris Norman. Het beste uit deze bak is te beluisteren in Spirit Of The Seventies. Ik ga meteen vervolgen met de lijst van drie of meer singles per artiest of band. 

Lynsey De Paul (9), Peaches & Herb (3), The Peddlers (3), Pilot (3), Poco (3), Pointer Sisters (4), Poppy Family (5), Poppys (3), Elvis Presley (3), Billy Preston (4, waarvan 2 met Syreeta), Procol Harum (4), Pussycat (5) en Suzi Quatro (6).

De top tien is evengoed nog lastig. Python Lee Jackson smeekt om een plekje maar valt af. Van Poppy Family heb ik eerst 'Which Way You Goin' Billy' op 5 staan, maar besluit dan toch de opvolger in de top tien te zetten. Die wisselt dan stuivertje met Promises. De top tien is dus zo bepaald. 

10. What Can I Say - Pousette-Dart Band (1976)

9. Hunted - The Passions (1979)

8. Won't Somebody Dance With Me - Lynsey De Paul (1973)

7. Georgie - Pussycat (1976)

6. Nothing Is Real Here - Pugh's Place (1970)

5. Baby It's You - Promises (1978)

4. That's Where I Went Wrong - The Poppy Family (1970)

3. Girlie - The Peddlers (1970)

2. Magnolia - Poco (1973)

1. Pandora's Box - Procol Harum (1975)


Lynsey De Paul, The Peddlers en The Poppy Family hebben elk een tweede single in de show. 'Geen Bier Maar Karnemelk' is mede geschreven door Wim T. Schippers alias Jacques Plafond en mag dus als klein eerbetoon in de show. Buiten de genoemde artiesten in de top tien kunnen jullie platen verwachten van de volgende acts: The Peppers, John Phillips, Wilson Pickett, The Piglets, Ir. Evert v.d. Pik, Pilot, Pink Floyd, The Pioneers, Plastic Bertrand, Plastic People, Playthings, Pluto, Pointer Sisters, The Police, Iggy Pop, The Poppys, Billy Preston, Proudfoot en Python Lee Jackson. 

Singles round-up: juni 5

In het vorige jaar is het de maand mei. Dit jaar heeft Chris ervoor gekozen om in juni de 'Engelse maand' te hebben. Het is een drukke maand voor hem en dit jaar heeft hij in mei een trip naar Amerika gepland om nieuwe platen in te slaan. Zijn oudste dochter heeft een neus voor de platenhandel, maar het overlaten van de drukte met de Engelse persingen gaat een beetje te ver voor Chris. Het is één grote snoepwinkel voor mij. Ik heb gisteren al een aantal gekocht en vanmiddag opnieuw. Zaterdagmorgen plaatst hij de laatste Engelse persingen voor deze maand en dus zaterdagmiddag nog even kijken. Daarna kan ik een pakket van omstreeks dertig tegemoet zien. De liefde voor de Engelse persingen begint ooit met elpees. Voor de geluidskwaliteit hoef je het qua singles niet altijd te doen. Ik heb Engelse persingen die beroerder klinken dan de Amerikaanse. De naamgever van mijn radioshow is daar een fraai voorbeeld van: 'Do The 45' van The Sharpees klinkt erg verwaterd vanaf de Engelse President. In veel gevallen zijn het echter 'plaatjes om naar te kijken' en dat geeft voor mij ook vaak de doorslag. De komende zestien singles zijn uit twee samengevoegde bestellingen en ze zijn afgelopen zaterdag aan bod gekomen in 'Do The 45'. Ook dan op alfabetische volgorde, hoewel ik dan een foutje heb gemaakt met de K en L. In sommige gevallen heb ik zowel de a- als b-kant gedraaid. Ze gaan vanavond dus op herhaling. 

* Afro Dimensions- If You Don't Want My Love (UK, Jay Boy, 1975)
Er zitten enkele 'dubbele' singles bij die ik reeds heb in de Amerikaanse of in een andere Europese persing. Sommige zijn welbekende klassiekers maar ook een paar 'nieuwe' dingen voor mij. Ik begin meteen met zo'n plaatje. Afro Dimensions. Ik heb er nog nooit van gehoord en een blik op de discografie verklaart waarom. Het heeft namelijk maar één single gemaakt. De commentator op 45cat mist hoegenaamd de 'Afro', maar ik hoor het toch duidelijk in het ritme. Het is niet de doorsnee disco of snelle funk. De b-kant heet 'Just Because' en is een ballade. Er is iets 'lo-fi' aan deze plaat en dat maakt het op slag interessant voor mij. Deze kant mag zaterdag de rondjes draven. 

* The Carrolls- Surrender Your Love (UK, Polydor, 1966, re: 1971)
In één van de vorige afleveringen heb ik al een single van The Carrolls te gast. Een familiegroep uit het Engelse Liverpool. De zangeres zal in de jaren zeventig bekendheid verwerven als Faith Brown en sinds maandagavond weet ik dat deze mevrouw borsten heeft als skippyballen. Mijn collega raakt bijna opgewonden als haar naam valt. De single is oorspronkelijk van 1966 maar krijgt een heruitgave in 1971. Polydor is dan goed op de hoogte van wat er speelt binnen de Northern Soul en het vermoeden rijst dat dit ook de reden is geweest om 'Surrender Your Love' opnieuw te persen. De b-kant klinkt mij een beetje flauw in de oren. Ik zal toch vanavond niet last krijgen van Northern-moeheid? 

* Cornelius Brothers & Sister Rose- Treat Her Like A Lady (UK, United Artists, 1971)
Deze heb ik al in de Amerikaanse uitdossing op styreen, maar klinkt niet echt kek vanwege dat materiaal. Sinds een jaar luister ik veel naar een compilatie van het werk van Cornelius Brothers en 'Treat Her Like A Lady' is uiteindelijk gegroeid tot een favoriet. Leuk detail is dat op het label staat dat het 33rpm is. 

* The Decisions- I Can't Forget About You (UK, A&M, 1971)
Dit is de reden waarom ik de 'dubbele' singles niet apart heb vermeld. Chris kondigt de single aan met deze kant, maar het is de b-kant van 'It's Love That Really Counts'. Het is meer upbeat dan de kant waarvoor ik oorspronkelijk de Amerikaanse single heb gekocht. 

* Loleatta Holloway- Bring It On Up (UK, United Artists, 1971)
De recensent in 'Blues & Soul' hoopt in 1971 méér van deze zangeres te horen. Zijn gebeden zijn verhoord. Weliswaar niet prominent als soliste maar wel als achtergrondzangeres. 'Bring It On Up' is een beetje een aftreksel van 'Mr. Big Stuff' van Jean Knight, maar is in zijn geheel niet onaardig. De b-kant heb ik nog niet geluisterd en de recensie in het Engelse tijdschrift maakt me nieuwsgierig. 'Rainbow '71' is van de hand van Curtis Mayfield en reeds opgenomen door Gene Chandler. Toch deel ik niet helemaal het enthousiasme van de Engelsen in 1971. 'Bring It On Up' blijft de betere kant voor mij. 

* Jackson Sisters- Shake Her Loose (UK, Mums, 1974)
De zussen van 'I Believe In Miracles'. De single wordt geadverteerd met 'Shake Her Loose' dat in Amerika de b-kant is van ''When Your Love Is Gone' en ik al in die hoedanigheid heb. 'Boy You're Dynamite' is de a-kant en dat is nieuw voor mij. Het is meer funky maar veel verder dan The Three Degrees komt het niet. Typisch zo'n Engelse persing die ik gewoon móet hebben. 

* Gloria Jones- Heartbeat (UK, Capitol, 1965)
De allereerste Engelse single voor Gloria Jones en uitgebracht in januari 1966. In een tijd dat nog niemand van 'Tainted Love' heeft gehoord en zelfs Marc Bolan nog niet als zodanig bekend staat. Het is een weergaloze stamper en een bijzonder fraai item uit de canon van de Northern Soul. 

* Krystal Generation- Wanted Dead Or Alive (UK, Mercury, 1972)
Een samenwerking tussen Gene Chandler en Simtec Simmons. De plaat wordt in het genoemde 'Blues & Soul' de grond in geschreven vanwege de grote gelijkenis met 'Want Ads' van The Honey Cone. Het wordt ook als reden aangedragen voor het totale floppen van de single in Amerika. De b-kant is een sociologisch drama, maar nee... ik heb wel een plekje in mijn hart voor 'Wanted'. 

* Kenny Lynch- The Drifter (UK, Columbia, 1969)
Een groen EMI-label met een witte A op de voorkant gaat nooit vervelen. De combinatie van Kenny Lynch en 'The Drifter'... Nee, het is niet het Ray Pollard-nummer. Het is een gezellig heupwiegend nummer in een Gilbert O'Sullivan-stijl, maar hee... de man is een absolute legende en zeker in de Engelse Northern Soul-hoek. Ik schrik van de prijs op 45cat want ik heb deze slechts voor tien pond op de kop getikt. De b-kant is countrypop en totaal niet interessant. 

* Barbara Lynn- Take Your Love And Run (UK, Atlantic, 1971)
Ik kan geen oorspronkelijke releasedatum vinden van dit nummer maar volgens 'Blues & Soul' is het een jaar of vier oud. Hier is andermaal het bewijs dat je niet voor de geluidskwaliteit een Engelse single hoeft te kopen want het geluid is mono en zeer minimaal. 'Take Your Love And Run' is de topkant in Engeland. 'Until Then I'll Suffer' is een ballade en dat is het territorium waarin ik Barb het liefste hoor. Ik denk dat ik deze kant zaterdag een kans geef. O ja, mijn specifieke persing komt eigenlijk uit 1972. Het is net in de tijd dat de distributie verandert in Engeland en vanaf 1972 worden er nieuwe catalogusnummers gegeven aan Atlantic-platen. 

* The Orlons- Spinnin' Top (UK, Mojo, 1966, re: 1972)
The Orlons is in 1966 nog niet de ware tegengekomen. De leadzangeres vergelijkt hem met een bromtol waar heel snel de lol vanaf is. Het is een lekker springerig nummer dat het vast goed heeft gedaan op de dansvloer van de Northern Soul-clubs. Op de keerzijde een zeer fraaie versie van 'Anyone Who Had A Heart' maar ook weer niet echt heel geschikt voor een soulshow. Wél de moeite van het vermelden waard!

* Ede Robin- There Must Be A Love Somewhere (UK, Crystal, 1968, re: 1975)
Ik heb de latere bootleg op het Le Cam-label. Dat is dan echter de mono-opname waar er flink is geknoeid aan de Engelse stereo. Het klinkt als een achtbaan op de kermis, hoewel ik nooit in een dergelijke attractie heb gezeten. De flip heet 'Soul Over Easy' van Six Feet Under en is dezelfde instrumentale versie als 'Soul Symphony' van Sons Of Moses. Onmisbaar in een overzicht van de Northern Soul, ook al moet ik nog even wennen aan het merkwaardige stereo. 

* Sue & Sunny- Freedom (UK, Deram, 1971)
De dames hebben al samen plaatjes gemaakt als onder andere The Myrtelles en The Stockingtops en Sunny zal in 1974 een internationale hit scoren met 'Doctor's Orders'. 'Freedom' is een beetje 'almost but not quite', maar best leuk als een Engelse persing. 'Freedom' is geschreven door Lambert en Potter en hierdoor valt het nog ietwat onder de 'blue-eyed soul' maar Sue & Sunny doen het niet erg overtuigend. 

* The Symphonics- Heaven Must Have Sent You (UK, Polydor, 1973)
Van deze single heb ik zaterdag beide kanten gedraaid. Het is een tegenvaller. Alleen 'Heaven' doet het een heel klein beetje voor mij maar het wil me niet echt overtuigen. Het is desondanks een grote hit geweest in de Northern Soul-clubs van Engeland. 

* Frankie Valli- You're Ready Now (UK, Philips, 1966, re: 1970)
Ja, ik heb al zo'n vermoeden dat het de heruitgave is. Het maakt me weinig uit. Ik heb de single overigens in een Europese persing maar deze Engelse lacht me toe voor een zeer schappelijke prijs. 

* Bobby Womack & Peace- Across 110th Street (UK, United Artists, 1973)
Op het moment van schrijven gaat het buiten even flink tekeer. Het lijkt alsof er weer eens twee onweersbuien elkaar ontmoeten achter Rheebruggen en het regent dat het giet. Hopelijk gaat dit morgen de temperatuur iets drukken? Ik zit niet echt op 33 graden te wachten om eerlijk te zijn. De laatste in deze 'Singles round-up' staat voor mij synoniem aan de soundtrack van de Tarantino-film 'Jackie Brown' en in mijn optiek één van de betere Bobby Womack-singles ooit. De plaat is doorgaans meteen uitverkocht maar ik heb een mazzeltje.