Triootje 80s gebak: Deel VI (slot)

Is alles nog onder controle? Ja, ik lig al geruime tijd achterop schema maar op zichzelf moet het allemaal gaan lukken. Ik heb vrijdag twintig singles gekocht in Beilen die wel in één bericht passen en ik heb nog het tweede deel Engelse persingen van Chris. Later deze maand ook nog eentje met een paar hagelnieuwe dingen. Qua werk gaat het lekker op het moment. Ik ben al aardig snel gewend aan het vroeg wakker worden en diep in mijn hart moet ik bekennen dat het me wel weer goed is op deze manier. Je hebt meer aan de dag en 's ochtends is het vaak koeler om te werken dan 's middags om drie uur. Vandaag ga ik de triootjes tot een goed einde brengen. Daarna mag ik aan de slag met de jaren zestig en tachtig om lijsten samen te stellen uit beide. De jaren zestig wordt waarschijnlijk een top 100 omdat de platen doorgaans korter zijn. De jaren tachtig wordt een top 80 zodat ik die in twee shows van elk veertig kan doen. Maar nu voor de laatste keer op Soul-xotica terug naar de jaren tachtig. Het decennium waarin ik opgroei en mijn broer een belangrijke muzikale inspiratiebron is. Maar ook een tijd waar ik lange tijd niets van moet hebben. Het is immers pas sinds 2015 dat ik de verzameling weer heb opengezet voor de jaren tachtig. 

We beginnen deze aflevering met de zesde van de jaren tachtig. De eerste in de bak is een plaatje dat een belangrijke rol in mijn leven heeft gespeeld. Ik had de single niet gekocht als ik de artieste in kwestie die zaterdag niet in Het Bolwerk in Sneek zou zien. Dat wordt mijn allereerste recensie voor de krant. De eerste single in deze zesde bak is 'Take It Out On The Street' van Margriet Eshuijs. De laatste is 'I Love A Man In A Uniform' van Gang Of Four. Er staan precies 135 singles in de bak. Van Margriet staan er drie in in de vijfde bak. Dan nu het overzicht van de groepen en artiesten met drie of meer singles. 

Eurythmics (10), The Extreme (5), Agnetha Faltskog (3), Phil Fearon & Galaxy (3), Fischer-Z (3), Five Star (7), Fleetwood Mac (4), A Flock Of Seagulls (3), Fun Boy Three (3) en Peter Gabriel (3). 

Van Fun Boy Three is 'Tain't What You Do' met Bananarama, de opvolger ('Really Saying Something') noemt Bananarama als eerste ens taat bij mij onder de B. Phil Fearon & Galaxy is inclusief 'Dancing Tight' als Galaxy. Bij Eurythmics zit eveneens de single met Aretha Franklin. De top tien laat zich vrij gemakkelijk samenstellen want er kan maar eentje op nummer 1 staan. 

1. Younger Days - Fatal Flowers (1986)

2. A Gentlemen's Excuse Me - Fish (1990)

3. Feels Like Heaven - Fiction Factory (1985)

4. Sara - Fleetwood Mac (1980)

5. Keepin' The Dream Alive - Freiheit (1988)

6. So Long - Fischer-Z (1980)

7. Come On Home - Everything But The Girl (1986)

8. When I Looked At Him - Exposé (1989)

9. What's Up - 4 Non Blondes (1993)

10. Red Skies - The Fixx (1982)

De derde bak begint met een echte novelty. Ik heb het plaatje eens beluisterd via Youtube als ik me niet vergis. Het is een flexidisc en die draai ik niet graag. Daihatsu tracht al jaren om een poot aan de grond te krijgen in Nederland als automerk en schakelt Ted De Braak in voor deze flexidisc. 'Goed In 'N Daihatsu' is de titel van het schijfje. Als ik denk aan de Cuore dan pas ik niet goed in 'n Daihatsu, maar blijkbaar is dat voor Ted geen probleem. De laatste in de bak is 'Hanna Hanna' van China Crisis. Van deze band staan nog drie in de volgende bak. We komen de band eveneens tegen in het overzicht van drie en meer. 

Herman Brood (5), Bobby Brown (3), James Brown (3), Bucks Fizz (6), Kate Bush (5), BZN (4), Belinda Carlisle (3), Kim Carnes (3), Catatonia (3), The Cats (3), Charlene (3), Chas & Dave (4), Neneh Cherry (5), Chic (4), Chicago (4) en China Crisis (5). 

Deze top tien blijkt lastig. Aan het einde van de rit staat Sam Brown op 1. Daar heb ik nog een tijdje aan getwijfeld maar vanavond voelt het weer goed. Het is een plaat met échte herinneringen uit 1988. 

1. Stop - Sam Brown (1988)

2. When We Were Young - Bucks Fizz (1983)

3. Circle In The Sand - Belinda Carlisle (1988)

4. Christian - China Crisis (1982)

5. The Angler - Gary Brooker (1982)

6. Cloudbusting - Kate Bush (1985)

7. Lovefool - The Cardigans (1997)

8. Somebody Else's Guy - Jocelyn Brown (1984)

9. Game On - Catatonia (1998)

10. Run From Love - Bronski Beat (1985)

Dan tenslotte de laatste bak van de jaren tachtig. Deze zit niet eens voor de helft vol maar is desnondanks de moeite van het noemen waard. Het zijn 49 singles van 'While You See A Chance' van Steve Winwood tot en met 'Dizzy' van Da Zombi Squad. Helaas nog altijd geen jaren tachtig-singles gevonden van ZZ Top. Tot 2015 heb ik wel jaren tachtig-singles gekocht, maar het is pas sinds 2003 dat ik meer van het decennium ben gaan houden. Alhoewel? In 2009 heb ik nog even het snode plan om alles van na 1976 van de hand te doen. In 2015 besluit ik de deur open te zetten voor de jaren tachtig en dat betekent tevens dat ik niet al teveel 'rommel' heb gekocht. Ik kan nog altijd een top tien samenstellen, ook al is het wat krap. De groepen en artiesten met drie of meer singles zijn als volgt: 

Steve Winwood (7), Stevie Wonder (6), Yazoo (3) en Yazz (3). 

De top tien ziet zo uit. 

1. While You See A Chance - Steve Winwood (1981)

2. Standing Outside In The Rain - Skipper Wise (1989)

3. I Lie And I Cheat - Won Ton Ton (1987)

4. The Only Way Is Up - Yazz & The Plastic Population (1988)

5. Teardrops - Womack & Womack (1988)

6. Way Down Now - World Party (1990)

7. Treaty - Yothu Yindi (1990)

8. All You Pretty Girls - XTC (1984)

9. If Only I Could - Sydney Youngblood (1989)

10. Sinful! - Pete Wylie (1986)

*Radiolinks + terugblik op vrijdagavond

Gistermiddag is het begonnen. Er moet weer een AI-plaatje worden gefabriceerd maar kan niet op de juiste inspiratie komen. Opeens weet ik het: Als ik nu eens vrijdagavond combineer met de radiolinks? Op zichzelf had ik geen plannen om lang stil te staan bij vrijdagavond op Soul-xotica, maar het is een gedenkwaardige avond en dagen later beginnen de woorden op te borrelen. Laat me over één ding duidelijk zijn. Als deze avond was gehouden in zomaar een café of een club, dan was ik niet van de partij geweest. Het is omdat het een 'extraatje' is voor KLEIN Paradiso dat ik meteen belangstelling heb. De liefde voor de countrymuziek is nog redelijk vers. Het is sinds een paar jaar Drentse 1000 op de radio dat ik het opeens 'begrijp'. Country past gewoon in het landschap van Drenthe. Uiteraard niet alle country, want veel van het moderne spul mag van mij zo de Drentse Hoofdvaart in worden gekieperd. Ik heb nog even de angst dat het vrijdagavond heel 'modern' gaat worden, maar dat is ongegrond. De muzikanten zijn stuk voor stuk 'oldschool' ingesteld. Het is geen concert maar een 'Songwriters Round' zoals dat gewoonte is in Nashville. Nu zomaar op een vrijdagavond in het landelijk gelegen Echten, Het Drentse Echten wel te verstaan. Door een aantal 'local heroes' is de avond helemaal uitverkocht. 

Wat zou een 'Songwriters Round' precies inhouden? Welnu, een viertal singer-songwriters samen op een podium. Om toerbeurt introduceert eentje een eigen liedje en legt uit waar de inspiratie vandaan is gekomen. Vervolgens begint deze het liedje te spelen waarna de overige muzikanten gaan meespelen met het nummer. De Texaanse countryzanger Nate Kipp is het centrale middelpunt. Hij wordt omringd door Robert Weston en de dames van Orange Blossoms terwijl twee leden van Ramblin' Boots de nummers voorzien van elektrische gitaar en basgitaar. Het eerste liedje op de avond is meteen raak voor mij. Het is afkomstig van de dames Orange Blossoms en ze zijn in bezit van bloedmooie stemmen die ook prachtig kleuren bij de liedjes van de anderen. De voormalige kerk is afgeladen. De voordeur staat wagenwijd open maar het is gelukkig rustig deze avond. Slechts één landbouwvoertuig dat komt inbreken voor een paar seconden. Ook een paar fietsers die zichtbaar genieten van wat ze horen. 

De sfeer op het podium is ongedwongen, Ze hebben niet samen gerepeteerd maar kennen elkaars liedjes al wel. Foutjes zitten bij de entreeprijs inbegrepen en zijn allesbehalve storend. De verhalen zijn soms erg grappig maar soms ook zeer gevoelig. Qua sfeer van de liedjes is het eveneens een dollemansrit met zowel stemmige liedjes als luchtige nummers. Ik ben een 'believer' geworden deze avond en wil nog graag eens nóg zo'n avond mee maken. Het wordt meegenomen in de planning van Echten, zo is me beloofd. De foto is van vrijdagavond en toont de afgeladen kerk en de rij artiesten voor de open deur. 

Dan de radioshows. Op zaterdagavond heb ik twee uren gedaan van negen tot elf omdat Engeland om elf uur moet spelen tegen Noorwegen. Ik wil zelf de wedstrijd ook zien en ach... ik ben sinds afgelopen weekend weer op zaterdag vrij. Ik probeer zoveel mogelijk upbeat te draaien met een zomerse vibe, gedurende de zaterdag bedenk ik link na link en ook dat vormt de speellijst. Do The 45 is hier te beluisteren met de volgende nummers. 

1e uur
1. Soul For Sale - John Schroeder & Orchestra (Pye Disco Demand, UK, 1966/1974)
2. Do You Love Me - The Contours (Oriole, UK, 1962)
3, Rise Up - The Commodores (Atlantic, UK, 1969)
4. Touchdown - The Blossoms (Mojo, UK, 1972)
5. You're Ready Now - Frankie Valli (Philips, UK, 1966/1970)
6. You Just Can't Win - Gene & Jerry (Mercury, UK, 1970)
7. In The Midnight Hour - Nalle (Polydor, Zweden, 1966)
8. Ride Your Pony - Lee Dorsey (Old Gold, UK, 1965/1981)
9. Backfield In Motion - Mel & Tim (Pink Elephant, NL, 1969)
10. The Soul City Walk - Archie Bell & The Drells (Philadelphia International, UK, 1975/1977)
11. Break Out - Mitch Ryder & The Detroit Wheels (Stateside, NL, 1966)
12. You Don't Have To Go - The Chi-Lites (Brunswick, UK, 1976)
13, Comin' Home Baby - Mel Torme (London Atlantic, UK, 1962)
14. The Drifter - Kenny Lynch (Columbia, UK, 1969)
15. Sweet Dreamer - Brenda & Herb (H&L, UK, 1978)
16. Rescue Me - Fontella Bass (Chess, UK, 1965)
17. Boy, You're Dynamite - Jackson Sisters (Mums, UK, 1974)
18. Everything's Gonna Be Alright - P.P. Arnold (Virgin, UK, 1967/1980)
19. Never You Hurt - Laurel Aitken & The Soul Men (Fab, UK, 1966)

2e uur
1. Galaxy Of Love - Crown Heights Affair (Mercury, UK, 1978)
2. It's Gotta Be This Way - Creation (Atlantic, UK, 1974)
3. Sweet Talk - Robin Beck (Mercury, UK, 1979)
4. Watermelon Man - Mongo Santamaria (Original Oldies, UK, 1963/1984)
5. Every Beat Of My Heart - Gladys Knight & The Pips (Original Oldies, UK, 1961/1984)
6. Summer Of Our Love - The Bar-Kays (Mercury, UK, 1976)
7. Key To All Your Love - Summer Vee (Mukatsuku, UK, 2022/2026)
8. The Catfish - Peter Herbolzheimer (Dynamite Cuts, UK, 1975/2024)
9. Give And Take - Jimmy Cliff (Island, UK, 1967)
10. Treat Her Like A Lady - Cornelius Brothers & Sister Rose (United Artists, UK, 1971)
11. Together Forever - Taff Bryan & The 66 (Riker, UK, 2026)
12. Bring It On Up - Loleatta Holloway (United Artists, UK, 1971)
13. Lovin' Is Really My Game - Brainstorm (Tabu 12", UK, 1977)

Zoals jullie zien weer veel Engelse persingen. Dat komt omdat ik een paar wil uitzoeken uit de Engelse koffers en plots heel veel platen tegenkom die wel in de show passen. Doen we ook weer een volledige lijst van The Vinyl Countdown? Ach, waarom niet. The Vinyl Countdown is via deze link te beluisteren. Veiligheidsriemen vast en daar gaan we! (Nederlandse persingen tenzij aangegeven)

Colour by numbers
1. Marie Douceur Marie Colere - Marie Laforêt (Festival, Frankrijk, 1966)
2. Rosetta - Georgie Fame & Alan Price (CBS, 1971)
3. Caravan Of Love - Isley Jasper Isley (Epic, 1985)
4. Green Tambourine - The Lemon Pipers (Buddah, Duitsland, 1968)
5. Let's Stick Together - Bryan Ferry (Island, 1976)
6. Precious - The Jam (Polydor, UK, 1982)
7. Jezebel - Johnny Kendall & The Heralds (RCA Victor, 1964)
8. Groovie Kinda Love - Elki & Owen & Rim Ram band (Blue Elephant, 1970)
9. What Kinda Boy You're Lookin' For - Hot Chocolate (Rak, Duitsland, 1983)
10. Thank You For Loving Me So - Tom Koning (Decca, 1969)
11. Onze Poes En Buurmans Kater - The Evening Stars (Telstar, 1975)
12. Original Sin - Inxs (Mercury, 1984)
13. Love Letters - Ketty Lester (London, UK, 1962)
14. This Is Tomorrow - Bryan Ferry (Polydor, 1977)
15. Agnus Dei - Janus (Friends, 1990)
16. Come Home To Loch Lomond And Me - Kathie Kay (HMV, 1959)
17. Sweet Talkin' Woman - Electric Light Orchestra (Jet, 1978)
18. Girl Crazy - Hot Chocolate (Rak, Duitsland, 1982)

New additions
1. Sweet Love - Ferrari (Negram, 1976)
2. The Declaration - The 5th Dimension (Bell, Duitsland, 1970)
3. Puppet Man - The 5th Dimension (Bell, UK, 1971)
4. Never My Love - The 5th Dimension (Bell, US, 1971)
5. Follow Me - Georgie Fame & Alan Price (CBS, 1971)
6. Do Ya - Electric Light Orchestra (United Artists, US, 1976)
7. Go With Me - Fire And Rain (Mercury, US, 1973)
8. New York Dance - Luisa Fernandez (WEA, Duitsland, 1979)
9. Now Be Thankful - Fairport Convention (Island, UK, 1970)
10. Hello My Love - Theo Van Es (Negram, 1972)
11. Black Pearl - Horace Faith (Fontana, Duitsland, 1971)
12. Telephone Line - Electric Light Orchestra (United Artists, 1976)
13. Last Tango - Esperanto (A&M, 1975)
14. Sunny Afternoon - The Kinks (Pye, 1966)
15. Coconut - Electronic System (Omega, 1973)
16. I'm A Gambler - Lace (Page One, 1969)
17. In The Heat Of The Night - Imagination (Red Bus, 1982)
18. Daytripper - Electric Light Orchestra (Warner Bros., Duitsland, 1974)
19. Funky Like A Train - Equals (Scramble, 1977)
20. As Long As It's Love - Theo Vaness (RCA Victor, 1979)
21. Today I Lost A Friend - Jansen Duyff & Piscaer (Miragram, 1981)
22. Hello Darling - Tippa Irie (Greensleeves, 1986)

Allsods
1. Holidaymaker - Kaleidoscope (Fontana, 1967)
2. Coming On Strong - Brenda Lee (Brunswick, UK, 1966)
3. Baby I Love You - Andy Kim (Dot, 1969)
4. Kiss You All Over - Exile (Rak, 1978)
5. Starstruck - The Kinks (Pye, UK, 1968/2018)
6. Roof Garden - Al Jarreau (WEA, 1982)

Volgende week voorlopig de laatste met de drie bakken, daarna ga ik een paar weken top-zoveel lijstjes doen uit de rondjes, kwartetjes en triootjes van de afgelopen maanden. 

Eerbetoon aan een topper!

Zoals ik afgelopen week al heb geschreven, is de keuze niet zo moeilijk. Of de oude laten opknappen voor een koninklijk bedrag of voor minder gewoon weer een verse Batavus Topper uit de voorraad huurfietsen? Ik kies uiteraard voor het laatste. Kan ik sentimenteel zijn over fietsen? Ja, in het verleden wel. Met name de Marathon waarmee ik in 2001 de 'Monstertocht' heb gedaan, is een voorbeeld van een fiets waarvan ik geen afscheid kan nemen. Het is de fietsenmaker in 2011 die tenslotte weigert nog enig onderhoud uit te voeren aan de fiets welke maakt dat de Marathon het oud ijzer in gaat. Het vlinderstuur mis ik nog altijd maar voor de rest is de fiets vrij log en zwaar in vergelijking met de modellen die ik later heb gehad. De Pioneer had ik, bij wijze van spreken, vijf jaar geleden al kunnen laten opknappen en wellicht nog voor een fraaie prijs kunnen verkopen. Dat zijn we inmiddels wel gepasseerd. Hetzelfde geldt voor de Multicycle die eigenlijk ook tandwielen en ketting nodig heeft. Het zal wel niet gebeuren en de fiets blijft achter in de schuur staan. Met de Topper ben ik beduidend minder sentimenteel, wellicht ook omdat ik precies dezelfde fiets ervoor terug heb gekregen. Deze glimt. Toch kan ik vaststellen dat de oude Topper onderdeel heeft uitgemaakt van een bijzondere periode. Een tijdvak van nog geen drie jaar. Waarmee ik ook de eerste vakantieplannen voor 2026 met jullie ga delen. 

Sinds de Pioneer heb ik jaren lang zelf geen tweewieler tot mijn beschikking. Ik maak dikwijls gebruik van de postfietsen, over log en zwaar gesproken, en eentje daarvan staat momenteel in Steenwijk. Die gebruik ik weer vaak om te bezorgen. Het is echt 'mijn' fiets geworden. In 2020 huur ik een Topper voor de vakantie in Warnsveld, in 2021 doe ik het een week met een gehuurde elektrische fiets en de rest met de zojuist genoemde postfiets. In 2022 is het weer een Topper en hetzelfde recept in 2023. Nachtjes weg vind ik onnodig, ik kan zoveel plezier beleven aan het fietsen vanuit huis en uiteindelijk slaapt het bed thuis altijd het beste. De vakantie van 2023 is best legendarisch. Aan het begin van de twee weken oogt het alsof alleen de eerste week tropisch warm zal zijn. De tweede week is kommer en kwel. Vandaar dat ik de Topper ook voor een week huur. Een paar dagen later is alle regen en ellende van de Buienradar verdwenen en zal het ook de tweede week aangenaam warm worden. Ik heb de woensdag de tropische fietstocht gemaakt met Almelo als keerpunt. Op donderdag wil ik het rustig aan doen. Als het niet in mijn kop zat, dan had de wind me er wel toe verplicht want het is gewoon té heet om te fietsen. Die dag ga ik aan bij de fietsenwinkel en vraag of de Topper te koop is. In principe niet, maar dan ook weer wel. Ik koop die dag de fiets en beschouw het als een eerste cadeau van moeder sinds haar overlijden. In de eerste weken maak ik meteen honderden kilometers. Vanuit het werk toer ik geregeld een stuk rond naar huis en op mijn vrije dagen ga ik bijvoorbeeld naar Zwolle en terug. 

In 2024 heb ik een paar jubilea. In april vier ik dat ik vijftien jaar van de drank af ben en ook de hersenschudding in september 2009 moet dit jaar worden gevierd. Eerst april 2024. Dat moet gevierd worden met een paar nachtjes weg. Ik laat mijn oog vallen op Rhijnauwen bij Bunnik waar ik in 1994 tijdens mijn eerste solistische vakantie ben geweest. In 2000 fiets ik met gemak van Steenwijk naar De Bilt, in 2024 moet ik concluderen dat mijn lijf 24 jaar ouder is geworden. Het is feitelijk té ver weg om op een dag te doen. Ik had het kunnen weten want in 2020 is Warnsveld al teveel van het goede. Het is een paar maanden later als ik in de buurt van Hoogeveen fiets en ik op het bord van de snelweg het Duitse Meppen zie staan. Ik reken snel uit dat ik, mits ik de kortste route aan hou, dat op een dag kan doen. Op en neer. Ik heb dan echter bijna geen tijd om van Meppen te genieten en ben volledig gesloopt als ik terug kom in Uffelte. Aan het begin van de vakantie overdenk ik het nog eens en ga dan zoeken naar een bed & breakfast in Meppen. Ik vind er eentje die wel geschikt lijkt. Niet wetende dat deze in Lingen zit en dat dit nog altijd ruim twintig kilometer vanaf Meppen is. Dat wordt dus de vakantie van 2024. De herberg is niet helemaal wat je ervan mag verwachten en het weer is ook niet altijd even zonnig, maar desondanks is dit een erg bijzondere vakantie. Broeder en ik hebben dan al een afspraak staan in oktober en bij alles wat ik doe, speelt hij in gedachten mee. Ik heb denkbeeldig lange gesprekken met hem terwijl we wandelen in de buurt van Uffelte. We luisteren samen naar de muziek op mijn mp3-speler. Ik heb zelfs Van Der Graaf Generator toegevoegd vanwege zijn liefhebberij voor Peter Hammill. En ik zal meteen na de vakantie het album 'House On The Hill' van Audience voorstellen aan hem. 

In september 2024 is het vijftien jaar na '20092009'. Op de dag zelf moet ik gewoon werken, het is een vrijdag. Donderdag is mijn vrije dag en ik heb al geregeld dat ik op maandag kan werken in plaats van zaterdag. Op zaterdag zal ik Gercoh voor het eerst 'live' bewonderen, maar dat wordt op het laatste moment gecanceld. Helemaal niet erg! Het heeft zo moeten zijn. Op 19 september wil ik weer naar het Cuby + Blizzards-museum maar in Grolloo besluit ik dat ik liever nog verder ga fietsen. Op 21 september gaat de reis via Slagharen naar Hardenberg, een stukje Duitse grens en een lekkere maaltijd in Dalen. Broeder is ook voortdurend aanwezig tijdens deze fietsdagen. We hebben immers de datum al afgesproken. Na zijn overlijden en de begrafenis in Denemarken is de fiets opeens onderdeel van het 'therapeutisch bewegen'. Ik maak een paar mooie fietstochten in de week erna. Broeder heeft evenals de fiets een belangrijke rol gespeeld in de vakantie van 2024 en dus voelt het goed om onderweg te zijn op de fiets, te genieten van de natuur en intussen luisteren naar mooie muziek. 

Daarna wordt het allemaal een stuk lastiger. Ik geniet niet automatisch van iedere fietstocht en bij sommige tochten en uitstapjes duurt het maanden voordat ik het op waarde kan schatten. Het eerste uitstapje naar Hardenberg is als ik mijn vijftigste levensjaar aanvaard. De tweede is als het een jaar geleden is dat broeder ons heeft verlaten. De zomer in Emmer-Compascuum is iets waarover ik het nog steeds niet eens ben met mezelf. Het is meer toeristisch dan Lingen en dan bedoel ik uiteraard het chalet en het vakantiegevoel. Toch wil het echte genieten niet echt lukken. Ik mis het vooruitzicht om broeder te treffen in oktober, dat zal het zijn. 

En zo wordt het 2026. Ook dan gaan de fietstochten niet altijd van harte. Bovendien moet ik concluderen dat het 'feest' voorbij is qua geld. Deze maand is al heel erg pijnlijk en ik durf niet te ver vooruit te kijken. Een chalet zoals afgelopen jaar gaat hem niet worden in 2026. Wellicht ga ik terug naar 2022 en 2023 en ga ik weer vanuit huis fietstochten maken. Of... ik moet nog heel goedkoop twee nachten kunnen crashen in de buurt van Twente, want dat is iets dat oktober 2025 wel teweeg heeft gebracht. Daar is het prachtig fietsen! Hoe dan ook: De fietstochten gaan nu gebeuren met een verse Topper. Alleen de oude koplamp is overgezet want dat is wel een rib uit mijn lijf geweest. Bovendien heeft deze een bredere lichtbundel dan de standaardlamp. O ja, ik heb ook de oude fietsbel mee gekregen. De huidige doet het nog goed maar als die kaduuk gaat, zet ik mijn oude tingeling er weer op. 

Aan kilometertellers doe ik niet meer maar ik schat dat ik sinds september 2023 vijftienduizend kilometer heb afgelegd op de oude Topper. Ik baseer me daarbij op de zevenduizend per jaar die ik doe met de Pioneer en tel daar in ieder geval een dikke duizend per jaar vanaf. Overigens zit ik met vier dagen naar Steenwijk en terug al op honderd kilometer. Ik kan weer vooruit tot 2029? 

Op de foto staat de Topper bij de Woldberg op de middag dat ik hem heb gekocht. 

Rondje 70s gebak: Bak 1

De geplande fietstocht van gisteren gaat vanmiddag alsnog gebeuren. Ik heb een paar kleine boodschapjes en wil daarvoor naar Beilen. Kan ik deze niet in Steenwijk of Meppel krijgen? Jawel, maar qua fietsen is Beilen net iets avontuurlijker. Iets met verandering van spijs. Vanavond ga ik naar een 'Songwriters Round' in Echten en dus is er geen 'Spirit Of The Seventies' op de radio. Ik had aanvankelijk een show van tevoren willen opnemen maar daar heb ik afgelopen avond niet meer de fut voor. Vandaar dat ik de top tien nu al met jullie kan delen en dat er geen sterretje staat in de titel. Er is namelijk ook geen link naar een radioshow. Binnenkort ga ik de top tien-lijstjes van de afgelopen maanden samen kneden tot een top 100 en deze kan dan in drie aflevering op de vrijdagavond. De jaren tachtig moet ik binnenkort ook afmaken zodat dit een top tachtig kan worden plus een top honderd van de jaren zestig. Die kunnen een paar zondagavonden vullen. Nu eerst de allereerste bak van de jaren zeventig in de schijnwerpers. 

Het zal geen verrassing zijn. De bak begint met Abba. Wellicht dat ik me ooit nog eens laat verleiden door een jaren zeventig-artiest waarvan de (achter-)naam met Aa begint, maar er staat niets op mijn zoeklijst. Ik ben de single kwijt geraakt maar in de jaren tachtig had ik ooit 'Un Barg Die Hé Een Krul In De Steert' van De Aal staan, alleen maar omdat die vroeger in het alfabet zit dan Abba. In de jaren zestig is Abdullah de eerste. De jaren zeventig trapt af met 'Ring Ring' van het genoemde Scandinavische gezelschap. Na 135 singles vinden we 'Hey You' van Bachman-Turner Overdrive. Ik ga snel verder met het overzicht van 3-of-meer. 

Abba (13), Alessi (3), Allman Brothers Band (5), America (4), Amsterdam (3), Lynn Anderson (4), Andrea True Connection (3), Aphrodite's Child (5), Apollo 100 (3), The Archies (3), Argent (4), Arrival (3), Atlanta Rhythm Section (3), Atomic Rooster (3), Audience (3), The Babys (4), Baccara (5) en Bachman-Turner Overdrive (4).

De top tien heb ik gistermiddag als volgt bepaald. Het is een momentopname. 

10. A Piece Of The Action - The Babys (1978)

9. Dream On - Aerosmith (1973)

8. Revival - Allman Brothers Band (1970)

7. Break - Aphrodite's Child (1972)

6. Schoolgirl - Argent (1970)

5. Indian Summer - Audience (1971)

4. Dog Days - Atlanta Rhythm Section (1975)

3. Eagle - Abba (1978)

2. Lucy Lucy - Amsterdam (1970)

1. Winter In America - Doug Ashdown (1978)

Voor de liefhebbers: 'Do The 45' duurt morgen van 21.00 tot 23.00 uur en is het meest upbeat en 'summery vibes'. Zondagavond start ik met The Vinyl Countdown op het vaste tijdstip van 21.00 uur en de show duurt dan de gewoonlijke drie uren. 

Gele Bak Top 100 van 2026: 88-77

De foto heb ik gisteravond gemaakt, het bericht wil ik bewaren voor het ontbijt. Het vroeger beginnen met werken heeft zijn voordelen. Zelfs op vrije dagen ben ik vroeg wakker. Vandaag niet rond dezelfde tijd dat ik moet opstaan, maar toch... Ik heb ambitieuze fietsplannen en er is niets dat me in de weg staat. De verse fiets fietst heerlijk en eindelijk kan ik weer eens een tochtje doen die ik de afgelopen maand niet heb aangedurfd. Het ketting begint een maand geleden al op te spelen en ik wil eerst wachten totdat mijn nieuwe salaris is gestort. Dat is pas het einde van de maand en dus maak ik er het beste van. Een paar weken geleden nog op zondagmiddag een blokje om gefietst en dan stroken de ambities al niet met de staat van de fiets waardoor ik het bij Ansen al moet afblazen. Vandaag het tweede deel van de Gele Bak Top 100. We zijn bijna bij nummer 76 en ik weet niet hoe ik zit met tijd enzovoorts. Ik ben echter weer van plan om vier non-stop 'countdowns' te vervaardigen met de eigenlijke singles. Als ik het doe, zal ik deze met jullie delen. Dit keer echt? Ja, ik denk het wel. Deze week de nummers 88 tot en met 77. Ik begin eerst met het overzicht, daarna gaan we op platenjacht door 2025 en 2026. 

88. Don't Say You Don't Remember - Beverly Bremers (NL, Scepter 05-1002, 1971)

87. My Way Of Giving - Chris Farlowe (Zuid Afrika, Immediate IMJ 041, 1967)

86. Paint It Black - Eric Burdon & War (NL, Liberty 5C 006-92332, 1971)

85. Soul & Inspiration - The Righteous Brothers (Duitsland, Verve 58 501, 1966)

84. Will It Go Round In Circles - Billy Preston (NL, A&M 12 594 AT, 1972)

83. Children Of Sanchez - Chuck Mangione (NL, A&M AMS 6650, 1978)

82. You're A Big Girl Now - Black (Duitsland, A&M 390 386-7, 1988)

81. Questions 67 And 68 - Chicago (NL, CBS 7535, 1969, re: 1971)

80. All For A Reason - Alessi (NL, A&M 17609 AT, 1976)

79. Speak To The Sky - Rick Springfield (NL, Capitol 5C 006-93819, 1972)

78. Wildfire - Time Bandits (NL, CBS 651150 7, 1987)

77. Left To My Own Devices - Pet Shop Boys (Duitsland, Parlophone 006 203081 7, 1987)

We beginnen deze struintocht met vakantie. Ofwel... het is de laatste dag voor de vakantie. Ik ben zoals gebruikelijk post aan het bezorgen in Steenwijk en heb niet zo heel veel. Ik moet eveneens in het centrum zijn en dan zie ik bakken vol staan bij Groenendijk. Ik ben bijna klaar en dus parkeer ik even later de fiets om eens flink door alle singles tee gaan. Ze zijn allemaal een euro per stuk en dus mag er veel. Een aantal van deze platen zien we terug in de Top 100. Het is zaterdag 23 augustus en de nummer 80 is er eentje van. Bijna twee weken later heb ik nog altijd vakantie. Van het fietsen is niet veel gekomen in de afgelopen week maar in dit weekend maak ik het goed. De zaterdag is een fraaie tocht door het Drents-Friese Wold maar dan worden er geen platen gekocht en dus zal die dag niet voorbij komen in de Gele Bak Top 100. Op vrijdag 5 september zal het meest droog zijn als ik naar Ruinerwold fiets voor een paar singles en daarna verder naar Nieuwleusen voor nog meer singles. Het is aldaar dat ik de nummers 82 en 77 koop. In de buurt van Ommen gaat het een paar druppels regenen en daarmee krijgt mijn bruine zomerjasje een doop. Het kledingstuk kan niet zo heel goed tegen regen en tot dan toe heb ik het altijd droog weten te houden. De schade is beperkt gebleven en dat is mede te danken aan de diep bruine kleur. 

Op 11 oktober heb ik een paar fijne dagen in Hardenberg achter de rug. Ofwel: Ik heb best genoten van de fietstochten en dan met name die van de woensdag. Concrete vakantieplannen zijn er nog niet maar ik zou best weer eens richting Twente willen. Op de zaterdag na deze week fiets ik naar Assen en koop onder andere de nummer 83. Op donderdag 27 november is het erg wisselvallig en ik zie een fietstocht naar Beilen niet zitten. Ik ga dus met de bus op en neer. Volgens mij is het niet alleen regenachtig maar ook vrij koud want ik kan me opeens herinneren dat ik een hele warme winterjas heb aangehad. Bij de inbrengwinkel laaf ik me andermaal aan de singles en de nummer 88 is een welkome aanvulling. Zo wordt het 2026 en de eerste dagen zijn nog vrij pijnlijk. Ik ben dan nog in de veronderstelling dat ik een gekneusd staartbot heb en dat dit nog heel lang gaat duren. Dan blijkt het een aambei te zijn en binnen een paar weken ben ik weer aan het werk. De dagen thuis zitten betekent ook veel rondhangen op internet. Op 5 januari besluit ik bijvoorbeeld 'Dancing In The Moonlight' van King Harvest te kopen van Discogs van een Engelse dealer. Deze heeft ook de nummer 87 in de aanbieding. Op 14 februari is het Valentijnsdag en mag ik voor mezelf een aantal kadootjes uitzoeken bij de kringloopwinkel in Tuk. Jullie kunnen wel raden wat het is geworden? Een van de presentjes staat heel hoog in deze Top 100. Twee daarvan vormen de nummers 79 en 78 in de lijst. 

Op 27 februari bestel ik onder andere een plaat die ook heel hoog in deze Top 100 zal eindigen. Nee, ik geef nog niks weg! Nummer 85 is een fraaie bonus. Ik denk dat ik het op een b-kant van een heruitgave had staan, maar deze originele met fotohoes voelt als een nieuwe aanschaf. Ik neem een aanloop en maak een hele grote sprong. We gaan naar 24 mei en de vlooienmarkt en braderie in Ruinen. Daar tik ik de nummers 86, 84 en 81 op de kop. Is er een 'bubbling under' in deze Top 100. Wel een beetje want er staan een aantal platen bij die ik wíl noemen en ook een paar die beslist hoger hadden gestaan als ze in een betere staat waren geweest (bijvoorbeeld Black en Time Bandits). Een week later beoordeel ik de Top 100 nog immer als 'spannend'  en dat is een goed teken!

Week Spot: Summer Vee

Wat zijn de plannen voor komende zaterdag? Welnu, ik vind het toch wel aardig om Engeland te volgen op het WK en de aftrap van de volgende wedstrijd is tegelijk met 'Do The 45'. Omdat zaterdag vanaf deze week een vaste vrije dag is, zou ik natuurlijk zaterdag eenmalig de stream een paar uur eerder kunnen pakken. In dat geval wordt het, denk ik, een show van twee uren tussen negen en elf 'onze' tijd, maar ik hou jullie op de hoogte. Ik denk nog even aan een 'special' met jaren zestig-Northern Soul en ach... daar slaat de Week Spot ook geen raar figuur. De 'vibe' moet zomers en feestelijk zijn om het fraaie zomerweer te vieren én als aanloop naar de wedstrijd om elf uur. Summer Vee smeekt dan meteen de Week Spot te zijn, ook al levert dat een heel kort bericht op. Er is eigenlijk zeer weinig te vertellen over de dame. Summer Vaha'akolo is haar echte naam. Een smeltkroes van culturen uit Tãmaki Makaurau in Auckland in Nieuw Zeeland. Ze begint haar carriére op Youtube en verzorgt gastvocalen voor de soundtrack van 'The Panthers'. In 2022 brengt ze 'Key To All Your Love' uit. Het nummer verschijnt in eigen beheer als een 10" en in een oplage van tachtig. Intussen brengt Mukatsuku ons deze gelimiteerde 7"-uitgave van de single in 2026. Hoewel het nummer vier jaar oud is, klinkt het nog altijd even feestelijk, optimistisch en fris en zou het ook voor een hagelnieuwe release kunnen doorgaan. Het is de ideale soundtrack voor het komende weekend!

Singles round-up: juli 1

Een paar dagen van afwezigheid op Soul-xotica en wat kan er evengoed veel gebeuren in zo'n korte tijd. Ik heb afgelopen zaterdag de fiets bij de fietsenmaker gebracht. De opdracht is om hem eens grondig na te kijken. Ketting en tandwielen zullen in ieder geval aan de beurt zijn, de achterband is het meeste profiel ook al verloren. Ik laat de fietsenmaker ditmaal direct weten een budget in gedachten te hebben en hij kijkt pijnlijk als ik de prijs noem. Tja, de afgelopen jaren kost het me eens per jaar de aanschafprijs aan onderhoud en daar wil ik in 2026 onder blijven. Dinsdagmorgen krijg ik telefoon. De reparatie gaat heel hoog uitvallen. Ketting, tandwielen en beide banden zijn aan vervanging toe. Bovendien zit er een scheur in de velg. Dat laatste is me echt een raadsel, maar vooruit maar. Het aanbod is als volgt. Voor de oorspronkelijk aanschafprijs staat een volgende Batavus Topper voor me klaar. Tja, dan is de keuze niet zo moeilijk. Dus... sinds gisteren heb ik een kersverse Topper waarmee ik, hopelijk, opnieuw vijftienduizend kilometer mee kan crossen. Ik heb nog gedacht aan een eerbetoon aan de vorige Topper, wellicht dat ik dit later deze maand ga doen. Met de singles van Chris heb ik toch besloten ze in twee delen te doen omdat een aantal singles 'dubbel' zijn. Voor de goede orde: Dit zijn de eerste zestien singles die jullie afgelopen weekend hebben kunnen horen in 'Do The 45'. Een kleine opruiming van de 'Singles round-up' zodat ik later deze maand ook nog eens iets anders kan publiceren. 

* Arthur Adams- It's Private Tonight (US, Chisa, 1969)
Deze single van Arthur Adams is per ongeluk tussen de Engelse persingen gekomen en maakt deel uit van één van de drie updates van Chris. De plaat oogt aantrekkelijk op rood vinyl en met een fraaie prijs, dus deze mag in ieder geval mee met de Engelse persingen. Het vertrek van Holland-Dozier-Holland bij Motown heeft impact gemaakt en opeens moet het label op zoek gaan naar andere mogelijkheden om de cashflow te verzekeren. Er worden een paar nieuwe labels uit de grond gestampt om ook muzikaal uit te breiden. Denk hierbij aan Venture en Rare Earth. In 1969 komt Chisa daarbij. Deze van Arthur Adams is een promo met gewoon tweemaal hetzelfde nummer. Geen onderscheid in stereo of mono. Het is heerlijke Southern Soul en dat is op zichzelf ook al een uitbreiding van het repertoire van Motown, hoewel het in de vroege jaren zeventig zal kiezen voor de Westkust. 

* The Artistics- I'm Gonna Miss You (UK, MCA, 1966, re: 1970)
Een voorbeeld van een single die ik al heb in de originele Amerikaanse uitdossing op het Brunswick-label. 'Hope We Have'  is de eigenlijke a-kant en aanvankelijk ook mijn favoriet. Dat is in de loop der jaren veranderd naar dit fraaie 'I'm Gonna Miss You'. Als ik me niet vergis is deze kant in 1970 vooral de reden om het van een nieuwe heruitgave te voorzien in Engeland. 

* Ashford & Simpson- Main Line (UK, Warner Bros., 1974)
Een hele fraaie demo met een wit label een een 'A' op de kant van 'Main Line'. Ashford & Simpson doen een lekkere vlotte gospel op deze kant en zo aanstekelijk! De b-kant heet 'Don't Fight It' en dat is meer ingetogen maar zeker niet minder. Wat een prachtige dingen heeft dit echtpaar gemaakt door de jaren heen!

* The Beginning Of The End- Funky Nassau (UK, Atlatnic, 1970, re: 1972)
Een onvervalste disco-klassieker. Het krijgt eerst in 1971 een release in Engeland met rode labels. In 1972 gaat Atlantic niet alleen over op labels met drie kleuren maar ook een geheel nieuwe serie catalogusnummers. Op de a-kant de vocale versie en op de b-kant meer op het muzikale vlak. Een plaatje dat domweg in de collectie thuis hoort. 

* William Bell- Eloise (UK, Stax, 1968)
Nee, niet te verwarren met de hit van Barry Ryan. Er is ook niks dramatisch aan de Eloise van William Bell. Wel een knalharde opname met een intro dat herinneringen oproept aan 'Big Bird' van Eddie Floyd. Ook dat kan ik niet uit het rood houden. De keerzijde heet 'One Plus One' en dat is een pure ballade. Met de elektrische gitaar zou het mij niet verbazen als deze kant het goed doet in de Carib-soul. 

* Bob Brady & The Con Chords- Everybody's Goin' To The Love-In (UK, Bell, 1968)
Ik moet bekennen dat ik soms een beetje hebberig word van al deze fraaie Engelse persingen. Zal ik het maar eerlijk zeggen? Eigenlijk kan Bob Brady me worden gestolen en ik heb de Amerikaanse heel vaak voorbij zien komen. Maar dan... op de Engelse Bell... Een plaatje om te zien! Qua 'sound' heeft het iets van 'Bend Me Shape Me' van Amen Corner. Staccato piano, fraai blazerswerk en een fijne groove, alleen kan ik geen soul ontwaren bij meneer Brady. Het is een lekkere stamper voor op de dansvloer maar ook niet meer dan dat. De b-kant brengt daar eveneens geen verandering in. 

* Solomon Burke- Got To Get You Off My Mind (UK, Atlantic, 1965)
Niet zomaar een Engelse persing maar blijkbaar geperst voor de Deense én de Franse markt. Het heeft 'BIEM' en 'NCB' op het label staan. Het is een zeer gezellig heupwiegend nummer van de hand van Burke zélf. De andere kant heet 'Peepin' en dat heeft zowaar een funky intro en is daarna de vuige rhythm & blues. Ook zeker niet onaardig hoewel mijn voorkeur uit gaat naar het meer soulvolle 'Got To Get You Off My Mind'. 

* Bobby Byrd- (Hot Pants) I'm Coming, I'm Coming, I'm Coming (UK, Mojo, 1971)
Bobby verslikt zich een paar maal in 'I'm Coming' waar James Brown het probleemloos binnen de groove zou kunnen passen. Hij moet zijn meerdere erkennen aan James Brown, maar het neemt niet weg dat het weer eens iets anders is. De groove is losjes gebaseerd op 'Hot Pants' maar voor de rest wordt dat kledingstuk niet genoemd in het nummer. 'Hang It Up' is heel stiekem veel interessanter. Hier horen we Bobby écht zingen en dit zou met een beetje geluk ook best iets kunnen doen in de Northern Soul. 

* The Chantelles- I Want That Boy (UK, Parlophone, 1965)
Nu moet ik even huiswerk doen. Is de Dennis Lambert op de a-kant van het label dezelfde Dennis Lembert als...? Het zou kunnen want hij werkt pas in de late jaren zestig voor het eerst met Brian Potter. Dan lees ik opeens dat de laatste vorige maand is overleden. The Chantelles is een trio roomboterblanke dames uit Engeland en 'I Want That Boy' heeft een lekkere 'girl group sound'. De b-kant neigt naar country en dat slaan we gemakshalve over. 'I Want That Boy' is een fraai staaltje Britse popgeschiedenis als je het mij vraagt. 

* Jimmy Cliff- Give And Take (UK, Island, 1967)
Ik ben dikwijls te laat als deze single eens wordt aangeboden en ik zal ook een paar keer hebben geslikt bij de prijs. Toch maar eens doorbijten want 50 pence of een pond is een illusie geworden. Op Jamaica willen ze ook wel eens iets anders en bedienen zich dan van een luide vorm van soul. 'Give And Take' is een fraai stukje 'island soul' van Jimmy Cliff. Veel van deze singles zijn brandhout maar deze klinkt nog erg stevig. Op de flip staat 'Aim & Ambition' en dat is dan Jimmy's variant op een soulballade. Niet onaardig maar daar heb ik geen vele ponden in geïnvesteerd. 

* The Delfonics- Didn't I Blow Your Mind This Time (UK, Bell, 1970, re: 1972)
Chris biedt ook de Nederlandse aan in een neutrale hoes, maar nee... voor mij dan toch echt de 1972-uitgave. Waarom? Nadat ik 'Ready Or Not' en 'La La Means I Love You' in dezelfde uitdossing heb gekocht. Hij biedt de originele niet aan, maar anders zou ik nog altijd voor deze zilveren Bell zijn gegaan. Een derde absolute klassieker van The Delfonics en evenals Bobby Womack uit een vorige aflevering ook op de soundtrack van 'Jackie Brown'. Ik heb vorige maand nog gekeken of 'Long Time Woman' van Pam Grier al eens als single is verschenen. Helaas nog niet...

* Lee Dorsey- Can You Hear Me (UK, Bell, 1968)
De eerste tonen doen mij meteen denken aan 'Egyptian Reggae', vervolgens klinkt het alsof Lee jaren later nog altijd in de kolenmijn aan het werk is. Het is een erg gezellige danser. Op de keerzijde zingt hij een eerbetoon aan Cynthia maar daar ben ik niet zo zeker over. Ik zou er best aan willen wennen hoewel het heel erg aan de poppy kant blijft. Voor 'Do The 45' blijft 'Can You Hear Me' de betere kant. 

* The Esquires- And Get Away (UK, Stateside, 1967)
Opnieuw een single die ik al in de Amerikaanse persing in de koffers heb staan. Dan draai ik overigens vaker de b-kant, 'Everybody's Laughing', maar eerlijkheid gebiedt te zeggen dat het niet de beste single is van de heren Esquires. Zo'n Engelse Stateside kan ik echter niet weerstaan. 

* Five And A Penny- You Don't Know Where Your Interest Lies (UK, Polydor, 1968, re: 1977)
Het verhaal is bekend. Paul Simon toert door Engeland in 1965 en 1966 en heeft aldaar een elpee uitgebracht: 'The Paul Simon Songbook'. Intussen komt producent Tom Wilson op het idee om Simon's maat Art Garfunkel een tweede stem te laten zingen en een band toe te voegen aan het geheel. Dat is 'Sounds Of Silence'. Hij schrijft 'Homeward Bound' terwijl hij een laatste trein heeft gemist en de nacht moet doorbrengen op een leeg station. Het is ook de tijd dat hij een nummer schrijft: 'You Don't Know Where Your Interest Lies'. Hij ontmoet de Italiaanse zangeres Dana Valery en deze neemt haar versie op terwijl Paul Simon een paar woorden zegt. Een paar jaar later is de Dana Valery-opname al zeer in trek bij de Northern Soul-dansers als blijkt dat Five And A Penny in 1968 ook een versie heeft opgenomen. In 1977 verschijnt dan deze single. Geen van de uitvoeringen kan echt voor soul doorgaan en het is meer de 'exclusiviteit' dat maakt dat het in de jaren zeventig een grote 'hit' is in The Casino in Wigan. Het is een aardige 'nugget'. 

* Gene & Jerry- You Just Can't Win (UK, Mercury, 1970)
Ik woon pas een paar weken in Steenwijk als ik de tijdelijke inbrengwinkel ontdek op het Steenwijkerdiep. Hetzelfde Steenwijkerdiep dat een kwart eeuw later weer het toneel is van grootscheepse sloop- en verbouwwerkzaamheden. De C1000 die ik vast heb genoemd in 2010 en 2011 is inmiddels een Jumbo geworden, maar de oude winkel ligt nu met de grond gelijk. Er tegenover heeft jaren lang een ruïne gestaan van een oud pakhuis. Daar is de grond gesaneerd en zou het nieuwe onderkomen moeten worden van de Aldi, terwijl het 'oude' pand nog maar twintig jaar oud is. Het staat op de plek van de winkel waar ik in 2000 de elpee 'Gettin' Over The Hump' van Simtec & Wylie vind. Er is één nummer op de plaat welke ik meteen als single wens: 'You Just Can't Win'. Dan blijkt jaren later dat Gene Chandler en Jerry Butler het samen op een single hebben gezet. Ik heb de Amerikaanse persing sinds een paar jaar, maar uiteraard klinkt deze Engelse vele malen beter. 

* The Impressions- EP Soulfully (UK, HMV, 1965)
Afgelopen zaterdag heb ik alle vier nummers gedraaid van deze EP. 'Woman's Got Soul' heb ik vorig jaar in de Nederlandse uitdossing met fotohoes gekocht. 'People Get Ready' heb ik nog niet in de uitvoering van The Impressions, maar het is vooral 'You've Been Cheatin' dat het extra interessant maakt. Terwijl de overige drie nummers vooral gospel en harmony zijn, daar is 'Cheatin'  een Northern Soul-favoriet. Helaas zijn deze Engelse EP's heel zacht opgenomen, maar... ze hebben wel de prachtige kartonnen fotohoesjes alsof het echt een mini-album is. Ook weer een plaatje om naar te kijken!