Honderd achteruit 2023-25: Lene Lovich

Mijn voornemen om de 'Honderd achteruit' deze maand te voltooien is niet helemaal gelukt, maar... ik hoef eigenlijk nog maar vier berichten hierna te doen. Vier dubbelafleveringen wel te verstaan. Er zijn wel een paar artiesten bij die een volledig bericht zouden verdienen, maar de aangrenzende titels zijn weer matig gedocumenteerd. Het levert in veel gevallen slechts een alinea op. Lene Lovich krijgt ook een dubbelaflevering maar dan met twee singles. Het is maar goed dat ik de lijsten nog even bekijk want deze had ik bijna over het hoofd gezien. In 2023 staat 'Bird Song' op nummer 90 in de Gele Bak Top 100. Twee jaar later staat 'Say When' op plek 92. Omdat ik de hits nu wel een beetje heb vermoed ik dat ze dit jaar niet in de Top 100 zal staan en dus ben ik met deze dubbelaflevering ineens helemaal uit-to-date. 

Vanaf 2018 doe ik in de zomermaanden 'The Summer Spirit Of' met iedere weekend een jaar uit het verleden in de schijnwerpers. Ik heb zomerse Top 100'-lijsten samengesteld uit de Britse hitlijsten. Een heidens karwei maar ik heb er een paar jaar veel plezier van. Nummer dertien is uiteraard het geluksgetal en in veel lijsten is dat een vrij markante single. Ik besluit een spelletje op te zetten waarbij de luisteraar drie cryptische aanwijzingen krijgt. Hoe gaan we dat noemen? Nou, wat denken we van 'Lucky Number'. Natuurlijk met een verknipte versie van Lene Lovich als jingle. Het brengt menigeen nog altijd hoofdpijn want ja... voor de gemakkelijke spelletjes hoef je niet bij Gerrit aan te kloppen. Ik heb 'Bird Song' op 25 september 2022 gekocht bij het platenwinkeltje aan het Prinsenplein in Meppel. 'Say When' heb ik bijna een jaar geleden in Hoogeveen gekocht. Het is dan donderdag 1 mei en ik heb net mijn uitstapje naar Hardenberg achter de rug. 

Als in 1979 de elpee 'Stateless' verschijnt, gaat ook een geweldig verhaal de ronde. Lene zou staatloos zijn en vandaar de titel van het album. Het is waar dat ze meerdere nationaliteiten in haar bloed heeft zitten, maar ze heeft wel een vaste woon- en verblijfplaats. Ze komt ter wereld op 30 maart 1949 in het Amerikaanse Detroit. Ze heet eigenlijk Lili-Marlene Premilovich. Haar moeder is Engels, haar vader bezit de Amerikaanse nationaliteit hoewel die van Servische afkomst is. Als ze dertien is verhuist ze met haar moeder naar Hull in Engeland. Ze ontmoet daar Les Chappell, een gitarist en liedjesschrijver waarmee ze al sinds haar tienerjaren is bevriend. Chappell zal voor de rest van de eeuw met haar blijven werken. In 1968 maakt ze haar debuut aan de kunstacademie en hier begint ze haar haar te vlechten in de stijl waarmee ze later beroemd zal worden. De jaren erna is ze een beetje overal en nergens en heeft van alles bij het eind. Ze danst voor de Radio 1 Roadshow, maar ook in een erotische club. Ze is één van de vele zangers en zangeressen die te horen zijn op Chuck Berry's live-uitvoering van 'My Ding-A-Ling'. Ze leent haar stem voor gillen in horrorfilms en schrijft liedjes voor Cerrone waaronder de hit 'Supernature'. In 1975 maakt ze een elpee en drie singles met de funkband The Diversions maar dat zal haar geen vette bankrekening opleveren. 

In 1976 neemt ze onder haar eigen naam een single op met drie kerstliedjes. 'I Saw Mommy Kissing Santa Claus' is de lead track op de maxi-single. In 1978 neemt ze een cover op van 'I Think We're Alone Now' van Tommy James & The Shondells en dat brengt Lovich in contact met Dave Robinson, de eigenaar van het Stiff-label. Deze biedt haar meteen een contract aan en 'Lucky Number' is meteen een schot in de roos. In Nederland is de doorbraak een feit als ze naast Herman Brood en Nina Hagen verschijnt in de film 'Cha Cha'. 'Lucky Number' is overal goed voor de top tien. 'Say When' piekt in Nederland op plaats nummer 19, 'Bird Song' moet tevreden zijn met 30. In Engeland is dit bijna hetzelfde hoewel de laatste daar piekt op 39. Amerika is duidelijk niet klaar voor Lene's eigenzinnige muziek. 

Lene zal zich tijdens haar loopbaan vooral inzetten voor de betere behandeling van dieren en doet vele shows voor de organisatie PETA. 'Supernature' van Cerrone heeft dit idealisme ook als onderdeel van de tekst van de hand van Lovich. Het laatste dat we van haar vernemen is in 2025 als ze op tournee gaat met The B-53's en Devo. Haar meest recente studio-album heet 'Shadows And Dust' en dateert alweer van 2005. 

Het zilveren goud: 2000 deel III

Zo wordt het lange weekend me weer door de neus geboord. Ik zou aanvankelijk tot en met donderdag vrij zijn geweest maar de post van zaterdag ligt er nog en nu kan opeens niemand meer herinneren dat ik woensdag ook vrij ben. Het is maar goed dat ik niets heb geboekt voor deze week. Ik begin vandaag met 'Het zilveren goud' en aanvankelijk zonder een foto. Ik 'mis' twee fotomodellen en weet dat ik ze recent nog in de handen heb gehad. Ik moet dus nog eens rondkijken om te zien of ik ze kan vinden. Zo ja, dan komt er vanavond een foto van het kwartetje singles. Zo nee, dan maak ik wel een foto van de overgebleven twee. Ik hik al een week op tegen 'Het zilveren goud'. Zoals jullie ongetwijfeld hebben vernomen in 'Van het concert des levens' heb ik gemengde gevoelens bij het jaar 2001. Omdat ik de naam van de serie moest zoeken heb ik hier meteen het betreffende verhaal. Ik heb het nu even niet gelezen maar ken wel de teneur van het bericht. Dan schiet er opeens een herinnering te binnen welke té leuk is om niet te delen waardoor er een balans komt in deze aflevering van 'Het zilveren goud'. (EDIT: 3 van de 4 maar de tweede Pussycat heeft hetzelfde label en een neutraal hoesje) 

Ik ben ooit wel heel druk geweest met cijfers. Wat dat betreft wacht ik nu ook op iets 'groots'. De eerste zeventien jaar van mijn leven zijn grotendeels alcoholvrij geweest. De shandy en advocaatjes niet meegerekend. Dan volgt een periode van zeventien jaar mét alcohol en bij vlagen zeer overdadig en overweldigend. Nu ben ik inmiddels zeventien jaar zonder en ben ik in blijde verwachting wat er de komende zeventien jaar gaat gebeuren. Zo zie ik ook iets terug van een interval van acht jaar, ook al klopt het niet helemaal. 1993, 2001, 2009, 2017 en 2025 hebben iets gemeen, maar dan opnieuw... omringende jaren zijn ook niet altijd even vrolijk. In vergelijking met 2002 is 2001 nog de 'light'-versie. Depressies maken dermate deel uit van mijn leven dat ik ze zou gaan missen als ze niet zouden komen. In 2001 los ik het nog op met een flinke sloot bier of wijn. 

Bij april 2001 moet ik meteen aan 'haar' denken. Bliksem, het was een mooie meid. Was? Tja, de laatste keren dat ik haar heb gezien was ze veel van haar onschuld verloren en ook qua karakter was ze niet meer dezelfde. Een lief meisje dat op een vaste dag in de week werkte in het plaatselijke café. De donderdag werd een vast uitstapje. Koffie drinken en broodje eten bij haar en daarna aan het bier. Haar dienst duurde tot zes uur en dan kon je mij meestal ook wel opvegen. Sociaal, lief en ondeugend. Zo zou ik haar het liefste willen typeren. Iemand die heel goed kan luisteren en juist dit luisterend oor heb ik zo nodig op dit moment in 2001. Ik bouw een band met haar op en dan komt mijn verjaardag in zicht. Het is een zondag en mijn huisbaas is op de hoogte dat mijn voltallige familie langskomt. Dan nodig ik haar ook uit, vooral om te laten zien aan de familie dat ik erg leuke vrienden heb. Toch zal het erop neer komen dat het lijkt alsof ik haar aan de famile voorstel en dat is nimmer de bedoeling geweest! Ze heeft immers al jaren vaste verkering en er is geen haar op mijn hoofd die daaraan zou willen tornen. De vriendschap is even later helemaal afgelopen. Zonde!

Nog niet meteen na de verjaardag want de eerste weken van mei zit ik nog bij haar aan de bar. Kort daarna loop ik wel tegen een fikse depressie aan en dat zal resulteren in 'De volharding', twee weken op doelloze zwerftocht door Nederland. Om later terug te gaan en 'Swiebertje van Ulvenhout' te worden. In de komende maanden meer daarover. Hoe komt zoiets? Het heeft te maken met de thuissituatie. In het begin ben ik alleen in de kost bij Harrie. Dat gaat allemaal prima. Dingen hoeven niet op de weegschaal en zo rooien we het aardig goed zonder dat er iemand bij inschiet. Dan komt hij op het idee om de zolder te verhuren. Ik denk aan een student(e) maar dan komt hij op de proppen met iemand die ik dan niet kan luchten of zien. Later zal de vriendschap wel worden hersteld. Die weet ook nog iemand die woonruimte zoekt en samen kunnen ze de zolder huren. De nieuwste aanwinst is jarig en heeft afgesproken met Harrie om zijn verjaardag te vieren in de huiskamer. Ik heb weinig belang bij 'hun' feest en ga dus naar het café voor mijn eigen feestje. Na afloop kom ik thuis en trek de schoenen uit om mijn pantoffels aan te trekken. Het feest is nog in volle gang en ik word in de kamer geroepen. 'We gaan straks nog even de stad in. Ga je ook mee?'. Ach, waarom niet? We zitten nog even en dan roept iemand dat de taxi er is. Snel het jasje aan en naar de taxi. De bestemming is de Locomotion. Ik heb in de jaren negentig leren dansen en ga meteen de dansvloer op om te 'trancen'. Toch moet ik bekennen dat het onwennig aanvoelt. Het is alsof mijn voet steeds uit de schoen schiet. Ik kijk naar beneden en zie dat ik de huispantoffels nog aan heb. 

Qua singles zit ik ook in de volgende twee maanden nog in de platen die ik in maart 2001 heb meegenomen vanuit Mossley. Hopelijk kan ik het duo van Pussycat vinden zodat ik een foto kan plaatsen. 

3323 Would I Lie To You - Eurythmics (UK, RCA, 1985)
3324 Urban Guerilla - Hawkwind (UK, United Artists, 1973)
3325 Mississippi - Pussycat (UK, Sonet, 1975)
3326 Smile - Pussycat (UK, Sonet, 1976)

Rondje gebak 70s: Bak 19

Op zichzelf is dit een bak waarvan ik graag had willen draaien in de 'Spirit Of The Seventies' maar ik vind het dit jaar wel weer eens lollig om iets te doen met Bananaramaweek. Dan ben ik nu ook weer genezen voor drie jaar. De negentiende jaren zeventig-bak heeft afgelopen week geen reprise gehad op de radio maar het maakt vandaag wel deel uit van het 'Rondje gebak'. Tegelijk kijk ik met een schuin oog naar de klok. Het blijft bij ambities hoewel ik denk dat ik straks nog wel even een blokje om ga, maar ik zal geen kilometers vreten. Die ga ik de komende week in ieder geval maken?

Deze bak begint met de laatste in de collectie van New Riders Of The Purple Sage, 'Panama Red', De andere, 'I Don't Need No Doctor' is de laatste in de achttiende bak. Deze bak loopt tot en met de beide exemplaren van 'I Think I Love You' van The Partridge Family. Dat zijn zowel de originele Nederlandse Stateside uit 1970 als de Bell-maxi-single uit 1972. Ik zet me schrap voor de lijst van drie of meer. 

The New Seekers (3), Olivia Newton-John (6), Paul Nicholas (4), Normaal (3), Billy Ocean (4), The O'Jays (5), Osibisa (6), Donny Osmond (solo 4, 2 extra met Marie), Little Jimmy Osmond (4), The Osmonds (9), Gilbert O'Sullivan (16), Pacific Gas & Electric (4), Robett Palmer (3) en Paper Lace (3). 

De top tien ziet er dan als volgt uit:

10. Jolene - Dolly Parton (1974)

9. Portsmouth - Mike Oldfield (1976)

8. A Little More Love - Olivia Newton-John (1978)

7. Best Of Both Worlds - Robert Palmer (1978)

6. Kayuta Hill - Partner (1978)

5. Music For Gong Gong - Osibisa (1972)

4. Jackie Blue - Ozark Mountain Daredevils (1975)

3. Lovin' You Ain't Easy - Pagliaro (1972)

2. Crazy Horses - The Osmonds (1972)

1. Nothing Rhymed - Gilbert O'Sullivan (1971)

*Radiolinks 25 en 26 april

Voordat ik verder kan gaan met 'Rondje gebak 70s' moet ik eigenlijk eerst een aflevering doen met de radiolinks. De uitgezochte bakken voor de show van gisteravond staan namelijk op de betreffende jaren zeventig-bak en omdat ik vrijdag geen 'Spirit Of The Seventies' heb gedaan, moet ik de top tien straks ter plekke samenstellen. Verser dan dat gaat het niet snel worden met de betreffende rubriek. Nu eerst de link en de speellijst van 'Do The 45', enkel en alleen Nederlandse persingen uit de jaren zestig tot en met tachtig. De Nederlandse Intruders is een 'novelty' en Sister Janet Mead is goed genoeg voor deze week als de 'Praise Of The Week' maar zal dus niet opnieuw zijn te horen in deze show. De show is overigens hier te beluisteren. 

1. The Horse - Cliff Nobles & Co. (CBS, 1968)
2. Love Is Under Control - Liberation Of Man (CNR, 1976)
3. California Soul - The 5th Dimension (Liberty, 1968)
4. You Got Me Hummin' - The Hassles (United Artists, 1967)
5. Big Boss Man - Shirley (Relax, 1967)
6. Piece Of My Heart - Erma Franklin (Stateside, 1969)
7. Let's Do It Again - Staple Singers (Warner Bros., 1975)
8. Strung Out - Chi-Lites Featuring Gene Record (20th Century Fox, 1981)
9. Fly - Scherrie Payne (Motown, 1977)
10. Love Hangover - Diana Ross (Tamla Motown, 1976)
11. You And I - American Gypsy (CBS, 1982)
12. Let's Go Round Again - Average White Band (RCA Victor, 1980)
13. Soul Entertainer - Respect (Pink Elephant, 1969)
14. Gotta Learn How To Dance - The Fatback Band (Polydor, 1974)
15. If It Don't Fit Don't Force It - Kellee Patterson (Fleet, 1977)
16. The Lord's Prayer - Sister Janet Mead (A&M, 1974)

17. Rain - Dorothy Morrison (Elektra, 1970)
18. Crying In The Rain - Major Lance (Epic, 1963/1976)
19. We Can't Believe You're Gone - Bobby Harris (Atlaantic, 1965/1976)
20. You Put Something On Me - Don Covay & The Goodtimers (Atlantic, 1966/1976)
21. Believe In Me - The Jennings Brothers (Atlantic, 1965/1976)
22. Try Me Again - Ted Taylor (Atlantic, 1965/1976)
23. Raining In My Heart - Clyde McPhatter (Mercury, 196?/1976)
24. Need To Be Loved - Erwin Bouterse & Roetoe (Unice, 1978)
25. Nathan Jones - The Supremes (Tamla Motown, 1970)
26. Venus - Casey & The Pressure Group (Philips, 1970)
27. It's The Magic In You Girl - Steam (Fontana, 1969, b-kant)
28. Na Na Hey Hey Kiss Him Goodbye - Steam (Fontana, 1969, a-kant)
29. Use Ta Be My Girl - The O'Jays (Philadelphia International, 1978)
30. Who's Gonna Love Me - The Imperials (Philips, 1978)
31. Dream World - Don Downing (Scepter, 1975)
32. Make The Sun Shine - Salt And Pepper (CBS, 1972)

33. One Man Band - Ronnie Dyson (CBS, 1973)
34. I'll Be Your Friend - The Intruders (Phonogram Special Products, 1974)
35. I'll Always Love My Mama - The Intruders (Epic, 1973)
36. She's A Winner - The Intruders (Philadelphia International, 1974)
37. Get Closer - James & Bobby Purify (Mercury, 1977)
38. Every Day Will Be Like A Holiday - Byron Lee & The Dragonaires (Jad, 1969)
39. Give Love A Try - The Equals (President, 1967)
40. Stand - Sly & The Family Stone (Epic, 1969)
41. Can't Get You Off Of My Mind - Larry Santos (Casablanca, 1975)
42. A Little Bit Of Soap - The Exciters (Stateside, 1966)
43. Me Myself & I - Cheryl Pepsii Riley (CBS, 1988)
44. Unknown Destination - Massada (Kendari, 1979)
45. You'll Never Know - Hi-Gloss (Rams Horn, 1981)
46. Lovin' Woman - Eloise Whitaker (Rams Horn, 1981)
47. Someone Out There - The Flirtations (Deram, 1968)
48. Viva Tirado - El Chicano (MCA, 1970)
49. A Night To Remember - Shalamar (Solar, 1982)

Vanavond vul ik dit bericht aan met de link naar 'The Vinyl Countdown'. Vanavond maar liefst 47 singles in drie uur en een kwartier. Het is ook nog vrij toevallig dat ik Shocking Blue in de jaren zestig, Mariska Veres in de jaren zeventig en Fun Boy Three in de jaren tachtig heb, dus een fraaie afsluiter van de Bananarama-week. De volgende bands en artiesten zitten in deze show.
Jaren zestig: Samantha Sang, Lon Satton, Savage Rose (2), Armando Savini, Willy Schobben, The Searchers (2), Second City Sound, The Shadows (2), Sandie Shaw (3), The Shirelles, Shocking Blue en The Shioes 
Jaren zeventig: Toots & The Maytals, Topaz, Trammps, John Travolta & Olivia Newton-John, T.Rex (3), Tumbleweeds, Ike & Tina Turner (2), UFO, Uriah Heep, The Valentino's, Mariska Veres, Verka Spinarova, Veronica Unlimited, Paul Da Vinci, Walker Brothers (2) en The Walkers. Verka Spinarova is eigenlijk Vera Spinarova en moet ik ter zijner tijd onder de S van Spinarova plaatsen. 
Jaren tachtig (alleen in 'Colour by numbers' en de laatste n de show, de 'New additions' uit deze bak doe ik later nog eens): Eurythmics (2), Extreme, Falco, John Farnham, Fast Eddie, Scott Fitzgerald, Four Seasons, Freiheit en Fun Boy Three & Bananarama.

De jaren zeventig-bak gaat op herhaling voor 'Spirit Of The Seventies' en zal dan ook centraal komen te staan in 'Rondje gebak'. 

Singles round-up: april 7

'Heb jij de sleutel?'. Mijn collega Ali staat buiten het pand te wachten. De sleutel hangt toch in het kastje? Nee, daar hangt hij niet. Hij heeft meerdere malen een collega geprobeerd te bellen en krijgt steeds de voicemail. De voorvrouw viert weekend en heeft haar telefoon ook uit staan. Jammer maar helaas, maar ik kan niet bezorgen. Onderweg naar de stad kom ik een andere collega tegen en dan is de reconstructie vrij eenvoudig gemaakt. We hebben een sleutel met een code in het kastje maar één collega is chauffeur en heeft het eveneens aan zijn sleutelbos. Collega heeft de zaak geopend met de sleutel uit het kastje en is gaan koffie drinken. Later heeft de chauffeur afgesloten met zijn eigen sleutel en ligt de sleutel uit het kastje op de koffietafel. Enfin, wat gaan we doen? Nou, het is erg mooi op tijd en dus kan ik wellicht vandaag eens flink door de singles bij Groenendijk? Ook dat loopt iets anders dan gepland. 

'Ik heb ze allemaal weg gehaald. Ik had er schoon genoeg van'. Ik ben twee weken geleden bij Groenendijk geweest en ontdek dan ter plekke dat er een single van Heintje in het fotohoesje zit van The Motions. Hij vloekt hartgrondig. Het schijnt dat hij een jukebox-eigenaar in de zaak heeft gehad die uren heeft doorgebracht. Tot zijn verbazing verlaat de man de zaak met een paar singles van Heintje. Wat blijkt? De man is niet geïnteresseerd in de fraaie fotohoesjes en wil de singles zo goedkoop mogelijk hebben. Hij verwisselt ze dus met singles van Heintje uit de eurobak. Wat is er met alle singles gebeurd? 'Die staan weer bij me thuis. Je mag wel eens langskomen'. Dat gaan we zeker nog eens doen! Hij heeft helaas ook de singles van een euro mee naar huis genomen, maar heeft het afgelopen week niet kunnen laten. 'Ik heb een paar singles ingekocht maar vooral geestelijk repertoire'. Laat toch maar even kijken nu we er zijn? Dat blijkt opeens best interessant geestelijk repertoire te zijn en een welkome aanwinst in de verzameling. De meeste singles heb ik dubbel en dus ga ik het hier niet heel uitgebreid doen. 

* The Commodores- Three Times A Lady (UK, Motown, 1978)
* Neil Diamond- I Am... I Said (NL, Uni, 1971)
* The Intruders- I'll Be Your Friend (NL, Phonogram Special Products, 1974)
* Sister Janet Mead- The Lord's Prayer (NL, A&M, 1974)
* The Platters- Smoke Gets In Your Eyes (NL, Mercury, 1959)
* James & Bobby Purify- I'm Your Puppet (NL, Mercury, 1976)
* Frank Sinatra- Lady Day (NL, Reprise, 1971)

The Commodores mag mee vanwege de Engelse persing. Neil Diamond is in een uitdossing zoals ik hem niet eerder heb gezien. Het is een 'gewoon' blauw label met Uni gespeld in zilveren letters, terwijl Phonogram echt wel de 'templates' had voor Uni-labels. The Platters zal ik ongetwijfeld ook hebben maar niet met de aantrekkelijke fotohoes. James & Bobby heb ik in 1990 'per ongeluk' gekocht als gesigneerde single en is de vroegste aanwinst in de Blauwe Bak. Ik wil hem eigenlijk ook best in de jaren zeventig-bak hebben. Ik dacht dat ik ook Frank Sinatra had in een Amerikaanse persing, maar nee... deze is nieuw in de collectie. Omdat die er zo onberispelijk uit ziet in het Nederlandse fotohoesje. Sister Janet Mead doet het Onze Vader op een leuk folkpop-deuntje. Ik heb het gisteren als de 'Praise Of The Week' gedaan maar deze single gaat gewoon in de Gele Bak. Dat geldt ook voor The Intruders. Natúúrlijk is dit niet de soulgroep, het is een bandje uit Amersfoort met twee setjes van twee broers en een vijfde. Het maakt niet bijster originele countrypop maar té nieuwsgierig om het te laten liggen. 

Kwartetje gebak 60s: Deel III

Is alles onder controle? Jazeker! De berichten zijn bekend en zelfs de volgorde waarin ik deze ga publiceren. Dat laatste om het vooral zo gemakkelijk mogelijk te houden voor mezelf. Het Kwartet heb ik ergens vorige week al samengesteld maar het fotomoment wordt aldoor uitgesteld. Verder kan ik direct melden dat ik 'The Spirit Of Bananarama' van vrijdag heel bewust niet heb opgenomen. Wat de Bananaramaweek betreft: Dat is gewoon jolijt binnen het station en een dergelijke show is alleen om de directe fans en luistereaars te amuseren of, liever nog, op te winden. 'Do The 45' moet ik nog knippen en uploaden, dat gaat straks gebeuren. Ook iets met een volgorde. Nu eerst een kwartetje bij de koffie want ik heb ergens nog ambitieuze fietsplannen voor vanmiddag. Het is immers ook een heel klein beetje 'Memory Lane' voor me in dit weekend. Wellicht later meer daarover maar nu eerst het derde deel van de jaren zestig. 

Het begint vrij vooraan in de collectie bakken. We hoeven slechts te bladeren naar de vierde jaren zestig-bak. Deze loopt van 'Choo Choo Train' van The Box Tops, ooit overgenomen van mijn eerste volger en voormalig leverancier van fotohoesjes, en loopt tot 'Birdland' van Chubby Checker. Van zowel The Box Tops als Chubby Checker staan er twee méér in de belendende bakken. The Cats is uiteraard de grote winnaar in deze bak, voor de rest is dit het lijstje van de artiesten en bands met drie of meer singles in de betreffende bak. 

The Box Tops (4), Brainbox (3), André Brasseur (4), Corry Brokken (3), Dave Brubeck (3), The Buffoons (5), Eric Burdon & The Animals (5), The Byrds (7), BZN (3), Canned Heat (4), Johnny Cash (3), The Casuals (3), The Cats (11), Les Chakachas (4), The Champs (3), Ray Charles (8) en Chubby Checker (5). 

De top tien is in een knipoog een feit. 

1. When I Was Young - Eric Burdon & The Animals (1967)

2. Jesamine - The Casuals (1968)

3. Sea Of Delight - Brainbox (1969)

4. Lea - The Cats (1968)

5. Lady Friend - The Byrds (1967)

6. Distant Shores - Chad & Jeremy (1966)

7. Maybe Someday - BZN (1968)

8. Going Up The Country - Canned Heat (1968)

9. Sweet Cream Ladies Forward March - The Box Tops (1968)

10. Pipeline - The Chantays (1963)

Vervolgens maken we een flinke sprong naar de eenentwintigste bak van de jaren zestig. Dan zitten we dus bijna tegen het einde van het alfabet. Ik heb héél veel (van) bands en artiesten met een S als eerste letter en nummer 21 is de laatste van dit decennium van de S. Het begint met 'Drina' van The Spotnicks en stopt bij 'Hear Me Calling' van Ten Years After. 'Amapola' van The Spotnicks is de laatste in de twintigste bak. Desondanks komen we The Spotnicks nog altijd tegen in het lijstje van drie of meer. 

The Spotnicks (5), Dusty Springfield (9), The Springfields (3), Status Quo (5), Henry Stephen (3), Steppenwolf (7), Cat Stevens (3), Billy Stewart (3), Crispian St. Peters (4), Barbra Streisand (3), The Supremes (11), Suzie (4), Swinging Blue Jeans (3), Swinging Soul Machine (3), The Symbols (3), Phil Tate (3) en Tee Set (9). 

Bij het bovenstaande lijstje moet ik opmerken dat ik nog eens door de geschiedenis moet gaan van Steppenwolf. Hier staan namelijk alle singles van de groep waaronder ook zeker eentje uit 1970. Verder zou ik 'Born To Be Wild' wel mogen verdelen. De 1973-Probe in de jaren zeventig en de 'Tour Of Duty'-hoes in de jaren tachtig. De Amerikaanse Roulette is ook niet origineel maar komt dan nog het meest in aanmerking voor de jaren zestig. In geval van The Supremes is dat iedere plaat waaraan The Supremes mee doet, dus ook als Diana Ross & The Supremes en de samenwerking met The Temptations. 

1. Goin' Back - Dusty Springfield (1966)

2. Changes - Crispian St.Peters (1966)

3. Little Girl - Syndicate Of Sound (1966)

4. Matthew And Son - Cat Stevens (1967)

5. Summertime - Billy Stewart (1966)

6. Ich Will Immer Nur Dich - Suzie (1965)

7. Hippy Hippy Shake - Swinging Blue Jeans (1964)

8. Born To Be Wild - Steppenwolf (1968)

9. Na Na Hey Hey Kiss Him Goodbye - Steam (1969)

10. Black Veils Of Melancholy - Status Quo (1968)

De derde in de lijst voor vanavond is de buurman van de eerste uit dit kwartet. Deze loopt van 'I Started A Joke' van The Bee Gees tot en met 'Neon Rainbow' van The Box Tops. Van de gebroeders Gibb staan maar liefst dertien singles in de vorige bak maar deze bak is inmiddels een gepasseerd station. 

The Bee Gees (7), Harry Belafonte (5), Brook Benton (4), Dave Berry (13), Jane Birkin & Serge Gainsbourg (4), Bill Black's Combo (3), Cilla Black (8), Blood Sweat & Tears (3), The Blue Diamonds (9), Bojoura (3), Booker T. & The MG's (8), Pat Boone (14), Boots (3) en David Bowie (3). 

Opvallend is dat Jane Birkin & Serge Gainsbourg steeds dezelfde plaat is, maar in verschillende uitgaven. Broeder heeft nog een duit in het zakje gedaan met de Noorse persing. Zoveel platen van Pat Boone? Ja, ook dat heeft direct met Denemarken te maken. In dat land liggen deze singles in de begin jaren engentig voor het oprapen en sommige zelfs met fotohoesjes. Soms is het alleen maar Deense schlager en kommer en kwel in een bakje en opeens weer een single van Pat Boone. Zo krijg je vanzelf een collectie compleet. 

1. If I Stay Too Long - Big Wheen (1969)

2. Step Inside Love - Cilla Black (1968)

3. And When I Die - Blood Sweat & Tears (1969)

4. The Letter - The Box Tops (1967)

5. I Started A Joke - The Bee Gees (1969)

6. Baby I Need Your Lovin' - Blues Dimension (1968)

7. Summertime Blues - Blue Cheer (1968)

8. I'm The Urban Spaceman - Bonzo Dog Band (1968)

9. Can I Get It From You - Dave Berry (1965)

10. Dream Man - Bojoura (1967)

Dan tot slot de veertiende uit de collectie. Deze trapt af met 'Mighty Quinn' van Manfred Mann en eindigt met 'Why Not Tonight' van The Mojos. Van Manfred Mann staan uiteraard méér singles in de vorige bak alleen heb ik de aantallen niet genoteerd en heb ik niet zoveel zin om het document opnieuw te openen. Volgens mij is bak 13 ook al aan bod geweest. Volgens mij staat 'Come Tomorrow' dan in de top tien. 

Manfred Mann (6), The Marbles (3), Imca Marina (4), The Marmalade (3), Dean Martin (5), De Maskers (3), John Mayall (3), The McCoys (3), Kenneth McKellar (4), Scott McKenzie (4), David McWilliams (6), Sergio Mendes & Brasil '66 (5), The Merrymen (5), Glen Miller (3), Mitch Miller (3) en Millie (3)

De singles van ZZ & De Maskers staan onder de Z en zijn dus niet inbegrepen in dit lijstje. Van Kenneth McKellar heb ik zowaar een gesigneerde plaat en zelfs gepersonaliseerd. Een oud mopje van mijn kameraad Baz die uit de McKellar-clan afkomstig is. Menig dj heeft 'per ongeluk' een persoonlijke gesigneerde EP in de verzameling gekregen en hij stuurt hem mee in een pakketje voor mij. 

1. Days Of Pearly Spencer - David McWilliams (1967)

2. Ragamuffin Man - Manfred Mann (1969)

3. Hang On Sloopy - The McCoys (1965)

4. Sorrow - The Merseys (1966)

5. Sitting By The Window (live in Amsterdam) - Moby Grape (1969)

6. My Boy Lollipop - Millie (1964)

7. Pretty World - Sergio Mendes & Brasil '66 (1969)

8. A Groovy Kind Of Love - The Mindbenders (1966)

9. Only A Fool - Mighty Sparrow & Byron Lee & The Dragonaires (1969)

10. Don't Waste My Time - John Mayall (1969)

Week Spot: Casey & The Pressure Group

De Week Spot is deze week een zware bevalling. Feitelijk heb ik al een hele inleiding geschreven voor een Week Spot als ik naar Discogs ga om de discografie te bekijken. Dan zie ik een recent commentaar bij de zeer gelimiteerde 7"-single. Iemand schrijft dat de single 'gewoon' te koop is op de Bandcamp-pagina. Even kijken en, ja, er zijn nog zeven exemplaren voor de gangbare verkoopprijs (en dus tientjes onder de maximumprijs op Discogs). . Nu ik deze single heb besteld, heb ik opeens geen behoefte meer om de 12" tot Week Spot te maken en bewaar dit liever voor de 7". Ik verwijder het bericht en zit dan opnieuw met de handen in het haar. Ach, weet je wat? Het is BananaramaWeek en het is eens in de zoveel tijd dat ik hier ook aandacht voor heb in 'Do The 45' en met de Week Spot. Ook omdat ik maandag nog een paar singles heb gekocht van Casey & The Pressure Group en omdat 'Venus' nog geen Week Spot is geweest... Het is echter geen recente aanwinst want de single is al sinds eind augustus 1993 bij me in de koffers. 'Venus' van Casey & The Pressure Group (1970) is deze week de Week Spot. 

Cornelius Martin Schrama is de naam. Hij wordt geboren op 18 december 1936 in Den Haag in een muzikale familie. Vader speelt saxofoon en moeder piano en het duurt niet lang voordat Cees de controle heeft over enkele muziekinstrumenten. Zijn eerste instrument is de accordeon, maar stapt daarna over naar gitaar. Later in zijn loopbaan zullen orgel en piano de overhand krijgen. Na het voltooien van de HBS gaat Schrama op tour met Theo Van Est. Als de Ted Easton Showband treden ze op voor in Europa gestationeerde Amerikaanse militairen. In de eind jaren zestig raakt hij betrokken bij The Golden Earrings en speelt hij, als George Martin bij The Beatles, mee op enkele platen. In ruil daarvoor spelen de Earrings weer belangeloos mee op Schrama's platen. Onder zijn eigen naam brengt hij in 1968 'Soul Tango' uit met op de flip 'Snaggle Puss'. De laatste titel bevat de heren van The Golden Earrings. Als Shocking Blue in 1970 bovenaan de Billboard heeft gestaan, besluit Cees tot een coverversie. Op de b-kant komt het twee jaar oude 'Soul Tango' en de laatste wordt opeens een grote hit. 'The Heart Of A Woman' is een nóg grotere hit. Op Wikipedia wordt 'Comin' Home Baby' ook toegeschreven aan The Earrings en dat zou me niks verbazen. De drummer is namelijk allesbehalve jazzy of soulvol, het klinkt net iets teveel 'rock' voor mij. Desondanks staat het plaatje wel in de Blauwe Bak. 

In 1970 maakt Schrama met de hulp van vrienden de elpee 'Powerhouse'. In 1973 kiest hij voor een nieuwe 'move'. De TROS start met het jazzprogramma 'Sesjun' en Schrama is lange tijd hét stemgeluid van de vaderlandse jazz. In de jaren negentig gaat hij het rustiger aan doen. Hij produceert nog wel drie albums voor het Rosenberg Trio. In 2009 krijgt hij de Paul Acket-award uitgereikt voor zijn bewezen diensten. In zijn latere jaren presenteert hij een jazzprogramma voor Baarn FM, de regionale radiozender. Op 22 mei 2019 verlaat hij dit leven in zijn woonplaats Baarn. Hij is dan 82 jaar geworden.