Honderd achteruit 2024: The Kursaal Flyers

De televisie heb ik al heel veel jaren geleden buiten de deur gezet. Ofwel: Ik heb in het hele begin dat ik nét op mezelf woonde een televisie gehad om 'De Terugkeek Op De Week' te kunnen zien, hoewel dat geen groot succes is geworden. In januari 2003 doet de VPRO op een zondagavond een special rondom Van Kooten & De Bie. Bij de kringloopwinkel staat een draagbaar exemplaar in zwart-wit. Deze mag voor 2,50 euro mee en ik installeer het ding om de televisie uit de ether te plukken. Het beeld gaat geregeld op zwart of het gaat rollen als een fruitautomaat. In 2009 heb ik hem mee gegeven aan de schrootboer maar in die tussentijd heb ik hem eigenlijk nooit meer gebruikt. Qua computer en internet blijf ik erbij: Youtube is dé uitvinding voor mij. Inmiddels direct gevolgd door 'De Schatkamer' want ook daar ga ik geregeld een oud tv-programma kijken. Youtube heeft een bepaald algoritme. Als je één ding hebt gezien, gaat het opeens een paar weken of maanden soortgelijke content promoten. Zo zit ik in de zomer van 2023 even op het spoor van Engelse programma's uit de jaren zeventig over de popcultuur. Het is een dinsdagavond en opeens zie ik deze aanbeveling staan. Voordat ik het weet zit ik te kijken en word ik meegezogen in het verhaal. Ik ken de muziek niet echt maar voel al heel snel een band met de ontzettend sympathieke bandleden. Ik heb zelfs nog nachten over ze gedroomd. Onderwerp van de documentaire is The Kursaal Flyers en hen vinden we terug op drie in de Gele Bak Top 100 van 2024. 

De documentaire schijnt meerdere bands en artiesten te hebben gevolgd die nog niet zijn doorgebroken. Helaas ben ik geen andere afleveringen tegen gekomen en een variant op 'De Schatkamer' zou wellicht uitkomst hebben geboden. Hoe dan ook: The Kursaal Flyers is al een tijdje onderweg en hoewel critici de band prijzen, is het commerciële succes nog niet van de grond gekomen. De band gaat voor een eerste maal naar Schotland voor concerten, een omgeving waar hun platen erg goede verkoopcijfers boeken. De band is dan semi-professioneel en moet de reis afleggen in een Ford Transit-busje. 'Little Does She Know' is dan nog niet geschreven en ook is nog niet bekend dat de band zal gaan werken met Mike Batt, dat gaat pas over een paar maanden gebeuren. De volgende dag koop ik op Discogs de Engelse persing van een Nederlandse dealer. Hoewel de plaat smetteloos oogt, is hij dat niet helemaal. Ik krijg mijn geld terug en mag de plaat houden. Even later koop ik de Nederlandse met fotohoes. Op 25 augustus 2023 is dat de Engelse. Op 24 oktober 2023 schaf ik de upgrade met het getoonde fotohoesje aan. Beide keren van Discogs of Marktplaats, daar wil ik van af zijn. 

De band komt voor het eerst bijeen in 1973 in Southend-on-Sea. De plaats is bekend vanwege de Kursaal, een groot pretpark dat in 1973 voor het grootste deel haar deuren moet sluiten. Een gedeelte van Kursaal zet door en biedt een indrukwekkende lijst aan bands die er hebben opgetreden. Onze eigen Golden Earring doet Kursaal aan in gezelschap van Alquin en eenmaal met Lynyrd Skynyrd. The Kursaal Flyers is de naam van het treintje dat wordt gebruikt om het pretpark te promoten. De band bestaat uit zanger Paul Shuttleworth, Richie Bull op banjo en basgitaar, Graeme Douglas op leadgitaar, Wil Birch op drums en Vic Collins op pedal steel. Dave Hatfield speelt het eerste jaar de basgitaar in de band. Aanvankelijk is The Kursaal Flyers een coverband met voornamelijk countryrock-nummers. Uit de genoemde documentaire blijkt dat de band nog altijd diep is geworteld in de country. De banjo speelt een belangrijke rol in de muziek. De band wordt eerst ontdekt door Jonathan King. Waar King 10cc tot ongekende hoogten weet te brengen, daar heeft hij een flinke kluif aan The Kursaal Flyers. 'Chocs Away' is de eerste elpee van de groep op het UK-label maar ondanks dat de twee singles van het album airplay op de radio krijgen, wordt het geen groot succes. Ook het tweede album, 'The Great Artiste', zal geen records verbreken. 

In 1976 komt de band onder contract bij CBS en valt onder de vleugels van Mike Batt. Batt heeft kort daarvoor een paar hele grote Engelse hits gehad als The Wombles, genoemd naar de poppenserie op de BBC waarvoor hij de muziek schrijft. 'The Golden Mile' is de titel van het derde album van de Kursaals en Batt laat de Phil Spector in hem los in 'Little Does She Know'. De manager van de groep regelt een optreden in 'Top Of The Pops' met grote kartonnen wasmachines en wasmiddel als decorstukken. Dat doet de onweerstaanbare single erg goed en het stoot door tot een veertiende plek in de Engelse hitparade. Graeme Douglas vindt het allemaal té commercieel worden en verlaat de band om bij Eddie & The Hotrods te spelen. Hij wordt vervangen door Barry Martin. Er zal nog één album verschijnen, 'Five Live Kursaals' maar als ook deze niet de verkoopcijfers brengt waarop is gehoopt, gaat de band eind 1977 uit elkaar. 

Shuttleworth maakt enkele solo-albums en The Kursaal Flyers heeft reünie-tournees in 1985 en 1988. In het laatste jaar verschijnt zelfs nog een album van de band. In 2003 beginnen Shuttleworth en Collins een nieuwe band met de naam Ugly Guys. The Kursaal Flyers zal de boeken in gaan als een echte eendagsvlieg. Het is werkelijk de enige single geweest die de Engelse top 50 heeft gehaald. In de rest van de wereld is de band alleen bekend bij liefhebbers van Engelse pubrock. 

Gele Bak Top 100 van 2026: 64-53

Het samenstellen van de Gele Bak Top 100 van dit jaar gaat als vanzelfsprekend. Mis ik toch bepaalde titels? Ik draai afgelopen zondag bijvoorbeeld 'Thomas The Rhymer' van Steeleye Span dat, volgens mijn herinnering, de Top 100 niet heeft gehaald. De reden? Ik meen dat er 'iets' is met het vinyl maar dat is nergens op gebaseerd. Intussen zie ik vandaag wel een single die ik al stiekem heb, maar ach... laten we het de hand van broeder noemen. Straks ga ik een middernachtelijke fietstocht maken over vrijwel de gehele periode waarop deze Gele Bak Top 100 is gebaseerd. Eerst ga ik de volgende twaalf aan jullie voorstellen. De komende weken moet ik echt eens gaan beginnen met de opnames zodat ik die binnenkort ook met jullie kan delen. Deze week de nummers 64 tot en met 53. 

64. When There's No You - Engelbert Humperdinck (UK, Decca F 13154, 1971)

63. Walking Down Your Street - The Bangles (NL, CBS 650280 7, 1986)

62. Christmas - Topaz (NL, CBS 7612, 1971)

61. Groovin' With Mr. Bloe - Humbug (UK, CBS S 4811, 1970)

60. You Gotta Help Me - Mighty Wave (Duitsland, Vogue DV 11213, 1971)

59. Think About Your Children - Mary Hopkin (NL, Apple 5C 006-91883, 1971)

58. Room In Your Heart - Living In A Box (Duitsland, Chrysalis 112 577, 1989)

57. Workin' At The Car Wash Blues - Jim Croce (Duitsland, Philips 6073 274, 1973)

56. Seven Seas Of Rhye - Queen (UK, EMI EMI 2121, 1974)

55. A Bit Of... - Kiss AMC (Duitsland, Syncopate 006-203417 7, 1989)

54. Help Me Make It Through The Night - John Holt (UK, Old Gold OG 9271, 1974, re: 1983)

53. Self Control - Laura Branigan (UK, Atlantic A 9676, 1984)

Laura Branigan heb ik dankzij broer in de Duitse uitdossing met de fotohoes. Queen heb ik sinds 1992 als b-kant van 'Friends Will Be Friends' maar ik reken deze originele als een echte nieuwe aanwinst. Laura Branigan zie ik maar als iets symbolisch. Toch nog een beetje 'nalatenschap' in de lijst. De fietstocht begint onder andere met de laatstgenoemde single. De eerste stop is de winkel van Groenendijk in Steenwijk. Op 23 augustus koop ik daar de nummers 59 en 53. Het is het begin van mijn vakantie en deze breng ik de eerste week door in Emmer-Compascuum. Op woensdag 27 augustus ga ik terug naar Sellingen maar zal daar niets vinden dat me er houdt. Ik wil vervolgens in Bourtange kijken en vlak achter Sellingen tref ik iemand met een winkeltje aan huis. Ik koop daar een paar singles en 60 is daar een resultaat van. Een andere single gaan we later tegenkomen in deze lijst. 

De vakantie is voorbij en ik maak me intussen op voor een volgende 'break' in begin oktober. 'Niet verder vertellen dat ik platen van Queen en U2 van je heb gekocht', grap ik tegen Pete. Ja, het is opvallend. Ik moet doorgaans weinig hebben van beide bands maar vind 'Pride' van U2 een prettige uitzondering. Pete is erg schappelijk met de originele Engelse persing van 'Seven Seas Of Rhye' en dus voeg ik deze eveneens toe aan het pakket dat ik op 14 september bij hem afreken. Dan wordt het begin oktober en heb ik een paar dagen geboekt in Hardenberg. In de dagen ervoor ben ik geen singles tegen gekomen, maar voordat ik donderdag 9 oktober Hardenberg achter me laat, ga ik nog even langs een kringloop. Daar kom ik onder andere de nummer 61 tegen. Op zaterdag 11 oktober is het precies een jaar na de uitvaart en deze middag breng ik door in Assen tussen de platen. De nummer 64 is de enige uit die plaats in dit betreffende overzicht. We komen later nog andere singles tegen. Op 27 november ga ik naar Beilen voor een hoop singles en daar is 63 een bewijs van. 

Het vuurwerk is voor de laatste keer de lucht in geschoten en meteen de eerste zaterdag moet ik het jaar muzikaal openen. Op 3 januari ga ik voor een paar boodschappen naar Meppel en ga ook langs de kringloopwinkels. Daar tref ik onder andere Jim Croce. Ik ken het liedje beter als 'Jantjes Blues' van Cornelis Vreeswijk maar fijn om eens het origineel te hebben. Op donderdag 19 maart ben ik helemaal hersteld van de bips en ben intussen al eens op de fiets naar Duitsland geweest. Deze middag fiets ik naar Ruinerwold en daarna met een hele grote bocht om. Het is een middag waarop ik écht geniet van het weer, de omgeving en de fiets. In Ruinerwold tref ik de nummer 62. Hoewel ik later de voorkeur zal geven aan de b-kant, heb ik het nu toch bij de a-kant gehouden. Op 2 mei rook ik 's middags mijn laatste sigaartje... Ik moet bekennen dat ik een paar weken geleden weer ben begonnen maar heb wel een dikke maand zonder de rookwaren gedaan. Ik rook sowieso veel minder dan voorheen en dat is al een verbeterpunt. Die middag koop ik in Steenwijk vrij veel singles en de nummers 58 en 55 liggen beide bij de kringloopwinkel in Tuk. De route eindigt in Ruinen op de braderie van 24 mei. De nummer 54 is de hekkensluiter in dit overzicht. 

Volgende week begin ik bij nummer 52 en gaan we over de helft. Als ik ergens tijd kan vinden, wil ik dan in ieder geval de onderste 50 hebben opgenomen in twee delen. 

Week Spot: Patti Jo

In de zomer heb ik jaren lang 'specials' gedaan in de weekenden op de radio. Lange tijd 'The Summer Spirit Of' met een bepaald jaar in de schijnwerpers. Op een bepaald moment heb ik alle jaren al eens gehad en laat ik het idee varen. 'Do The 45' heeft zich de afgelopen jaren niets aangetrokken van de 'Summer Spirit'. De handel gaat gewoon door en ik maak me stiekem op voor 'The 2026 Collection' waarmee ik eind augustus ga beginnen. Ik heb gedurende het jaar al meerdere 'specials' gedaan en heb nog eentje in voorbereiding waar ik eens goed voor moet gaan zitten. Voor deze zaterdag ga ik voor een gemakkelijke special. Het is opnieuw 'SNOVOS' komende zaterdag. 'Strictly No Original Vinyl Or Styrene' ofwel heruitgaven en bootlegs. Dan met name de heruitgaven uit de nieuwe eeuw. Muzikaal is het jaren zestig tot en met negentig, maar ze zijn na 2000 geperst. Deze heb ik samen in twee koffers staan en dus is het een kwestie van een aantal favorieten uitzoeken. De Week Spot past niet in de koffer vanwege het formaat want dat is een 12"-single: 'Make Me Believe In You' van Patti Jo uit 1973, hoewel de 12" pas veel later is uitgekomen. Ik heb de uitgave die Celestial Echo dit jaar voor Record Store Day heeft geperst. 

Het is pas sinds 1999 dat het nummer in de 12"-uitvoering een zekere status heeft verworven in de disco- en dance-scene. Opvallend is dat de Nederlandse afdeling van Scepter Records in 1973 al zoveel vertrouwen heeft in het nummer dat het wordt geëerd met een single-release. Dat schijfje is zijn gewicht in goud waard. Er staan twee op Discogs die beide rond de 150 euro zitten en niet eens in nieuwstaat verkeren. Nederland is het enige land buiten de VS waar het in 1973 als single wordt uitgebracht. De informatie over Patti Jo is summier maar ik kan er wel iets mee. Ze heet eigenlijk Ethel Patricia Demps. Ze komt ter wereld op 13 september 1947. Haar wieg staat in Otter Creek, ze groeit op in DeLand en verhuist daarna naar Miami. Alle drie plaatsen zijn in de staat Florida. Ze doet mee aan verschillende talentenjachten en met name het radiostation WMBM toont interesse in haar kunsten. Dan ontmoet ze Barry Smith in The Gospel Jazz Singers en de twee werken nauw samen in de jaren zeventig. 

Hoe de ontmoeting met Curtis Mayfield tot stand is gekomen, wordt niet verteld. Curtis is dan de Prince van zijn generatie. Bijna alles wat hij aanraakt, verandert in goud. Met een nadruk bij op bijna alles. Prince heeft onze Lois Lane bijvoorbeeld niet kunnen helpen aan een Amerikaanse doorbraak en Curtis had vast ook méér verwacht uit zijn samenwerking met Patti Jo. Het levert in 1972 en 1973 twee singles op: 'Ain't No Love Lost' (op de 12" de b-kant) en 'Make Me Believe In You'. De laatste verschijnt in 1999 als 12" bij Original Sound Track Records. Dat heeft een remix van de Engelse producent Ashley Beedle op de ene kant en Tom Moulton's mix op de andere. BGP en Soul Brother brengen in respectievelijk 2016 en 2019 de genoemde Curtis Mayfield-nummers uit in de Tom Moulton-mix en deze 12" krijgt in zijn geheel in 2026 een gelimiteerde run door Celestial Echo. Niet alleen twee disco-kanllers door toedoen van Moulton maar ook twee Curtis Mayfield-kanten die destijds zijn geflopt. 

Patti Jo en Smith maken in 1976 nog een single als P.J. Smith & Co. waarbij de Smith van Barry Smith komt en Patti Jo P.J. is. Ze is dan naar New York verhuisd waar ze een rol speelt in de Broadway-musical 'Purlie' en ze is een graag geziene gast in alle mogelijke talkshows in de jaren zeventig. In de jaren tachtig keert ze terug naar DeLand waar ze nog jaren muziek zal maken met haar echtgrenoot Edwin Butler. De laatste heeft deel uitgemaakt van The Prolifics. We zullen nooit weten of Patti Jo nog iets van de herwaardering van haar oudere werk heeft meegemaakt want ze overlijdt op 30 juli 2007 op de zeer jonge leeftijd van 59 jaar. 

Singles round-up: juli 4

Nee hoor, wees niet bang. Met dit verhaal ga ik jullie niet naar bed sturen. We gaan het ook nog even over nieuwe aanwinsten hebben. Het is momenteel erg rustig in de post en vrijdag heb ik maar een handjevol brieven. Het is fraai weer en dus besluit ik vanuit het werk even over Ruinerwold te fietsen. Ik ben vorige maand voor het laatst bij de kringloop geweest en dan is het schokkend hoe weinig 'nieuws' er is toegevoegd. Deze maand is het wel weer flink aangevuld. Qua prijzen is het wel eens extremer geweest. Er zitten verschillende singles bij voor vijftig cent en dat maakt dat ik de gevraagde 2,50 voor King Bee ook wel durf op te hoesten. 18 singles voor 19,50. Ik doe het ervoor. Ik begin eerst het met het vijftal 'dubbele' singles. 

* Chicago- I'm A Man (NL, CBS, 1969)
* Jethro Tull- Bouree (NL, Island, 1969)
* Peter Skellern- You're A Lady (NL, Decca, 1972)
* Squaller- Bla Bla Bla (NL, Pink Elephant, 1974)
* The Tremeloes- Helule Helule (NL, CBS, 1968)
De laatste keer dat ik Peter Skellern heb gekocht is in Beilen en vanwege het fotohoesje. Toch is de single met het hoesje niet smetteloos zoals deze uit Ruinerwold. Ik weet uit mijn hoofd niet hoe 'vers' mijn exemplaren van Chicago en The Tremeloes klinken. Voor vijftig cent per stuk durf ik ze wel mee te nemen. Jethro Tull heb ik niet eens in de Nederlandse persing. De single oogt goed, dus als ik ooit een minder exemplaar tref mét fotohoes? Squaller heb ik nog niet met fotohoes. Voor de overige singles ga ik de draaitafel aanzwengelen. 

* The Allman Brothers Band- Crazy Love (US, Capricorn, 1979)
Er zijn al een hoop uit de familie en de band overleden in 1979 maar Dicky Betts leidt in dat jaar nog altijd de fameuze Allman Brothers Band. De disco heeft haar intrede gedaan maar dat is geheel voorbij gegleden aan de broers. Het is onvervalste southern rock zoals de groep dan al een decennium maakt. Best een lekker nummer!

* Clint Eastwood & General Saint- Stop That Train (NL, Munich, 1983)
Ik vertel mijn Schotse maat dat ik deze single heb gekocht. Tot mijn grote verrassing vertelt hij me dat hij de 12" heeft en dat dit jarenlang de uitsmijter is geweest voor zijn dj-sets. Het is best opvallend. Reggae is in de jaren zeventig al op haar hoogtepunt in Engeland maar veel van onze reggae-hits uit de begin jaren tachtig zijn Engeland gepasseerd. 

* G'Race- Manhattan (NL, WEA, 1983)
En daar doet broeder zijn intrede in het verhaal. Ik heb vorige maand in Ruinerwold een iets vroegere single gekocht van G'Race en heb beide afgelopen zondag gedraaid in 'The Vinyl Countdown'. 'Manhattan' ben ik dan eigenlijk al vergeten, maar als ik het hoor...? Hoe is Peter De Wijn daarmee weggekomen? 'Manhattan' is gewoon 'Iko Iko' met een andere tekst. Hoewel dat dan weer een 'traditional' is, hoort het volgens mij wel op het label te staan. Hoezo komt broeder hier om het hoekje kijken? Hij laat mij een aantal opvolgers van 'Manhattan' na en dat heeft me ietsje doen interesseren in de andere nummers van de band. Hij komt straks nóg eens langs in het verhaal. 

* Jimmy James- If You Think That Funk Is Junk You're Drunk (UK, Pye, 1979)
Bij Jimmy James zijn de b-kanten meestal zeer goed, maar dat betwijfel ik me bij deze single. De a-kant is vooral grappig vanwege de titel. Biddu tekent voor 'Let's Go Disco' op de keerzijde maar dat is evenmin een hoogtepunt. Helaas geen voer voor de Blauwe Bak en komt dus naast het eveneens matige 'Life' in de Gele Bak te staan. 

* King Bee- Back By Dope Demand (NL, Torso Dance, 1990)
Nooit geweten dat het een single is geweest met dubbele a-kant. Ik herinner me alleen dit nummer. In 1990 vind ik dit afschuwelijk, laat me eens zien of het nu beter valt. Het past mooi bij 'Groove Is In The Heart' van Deee-Lite dat volgens mijn herinnering uit dezelfde periode komt. Omdat het wel lekker eigenwijs is gun ik het voor nu een plekje in de Blauwe Bak. Dat kan ik in december altijd nog terugdraaien. 

* Marilyn Martin- Move Closer (Duitsland, Atlantic, 1986)
De hitversie van het prijsnummer van Phyllis Nelson. Op zichzelf vind ik het origineel iets meer 'bite' hebben en iets rauwer klinken, maar het nummer blijft ook bij Marilyn overeind staan. 

* Esther & Abraham Ofarim- Donna-Donna (NL, Philips, 1966)
In 1986 koop ik niet alleen 'Yesterday' van The Beatles op de plaatselijke rommelmarkt maar ook een cassettebandje met 'Golden Oldies'. Het is een voorbespeeld bandje met nagespeelde covers van nummers uit de jaren zestig. Daarop staat ook dit 'Donna-Donna' en het is voor mij lang een raadsel gebleven van wie dit origineel is geweest. Dan bedoel ik niet zo diep in de geschiedenis als Arnold Rypens' 'Originals', maar nu ik daar toch ben: Het origineel heet 'Dona Dona' en stamt uit 1940. Aaron Zeitlin zingt het dan in het stuk 'Esterke'. Arthur Kevess en Teddi Schwartz geven het in 1960 een Engelse vertaling en dan heet het 'Donna Donna'. Joan Baez neemt dit als eerste op en gevolgd door Claude François, Chad & Jeremy en Donovan. François krijgt een credit op het label van de Ofarims samen met Sholom Secunda die het origineel heeft geschreven met Zeitlin. Zo zijn jullie weer helemaal op de hoogte. Muzikaal best een aardig plaatje en een plaatje om te zien met het fraaie fotohoesje en sticker van platenhandel Spans in Meppel. Perfect voor twee euro!

* Leo Sayer- When I Need You (UK, Chrysalis, 1976)
Als ik naar de draaitafel kijk, heb ik opeens een 'flashback' naar 1998. Deze single ligt namelijk ook in Mossley en ik heb het plaatje enige tijd in mijn kamer. Dat heeft, volgens mijn herinnering, ook een sticker op het middenstukje. Eigenlijk had ik deze bij de dubbele singles moeten hebben want ik heb de Nederlandse al eens gekocht. Ik meende al dat ik zes dubbele singles had... Deze Engelse persing klinkt echter een stuk beter!

* Smash- El Garrotin (NL, Omega Internationaal, 1971)
De spanningen zijn hooggespannen. Dit plaatje heeft alleen een release gehad in Spanje en Nederland en het hoesje laat een aantal mannen zien met lang haar. Dit kan serieus wel eens iets leuks worden? Tja, ik weet het niet. Het klinkt over het algemeen ietwat zult-achtig met een wah wah-pedaaltje in de coupletten en klein stukje pittige gitaar voor de refreintjes. Ik scheld het uit voor de Spaanse Clover Leaf. 

* Berdien Stenberg- Rondo Russo (NL, Philips, 1983)
Ik moet gniffelen en tegelijk hoor ik iemand achter me lachen. Ik hoef niet om te kijken want ik herken het lachje meteen. Ik voel een hand op mijn schouder en dan de woorden 'Kom broer, die gaan we kopen!'. Uiteraard staat er niemand achter me maar ik eerbied de stem die ik heb gehoord en zo fluit ik 'Rondo Russo' op de fietstocht naar Uffelte. Bedankt broer!

* Therapy- I'm Into Something Good (Spanje, Logo, 1978)
Bart van Bartsvinyl op Discogs heeft ooit een tic van 'naamgenoten'. Als ik hem de eerste keer bezoek in Uffelte koop ik bijvoorbeeld 'Love Diet' van The Imagination. Niet te verwarren met Imagination. Als hij zijn handel aanbiedt bij De Tafel in Meppel hou ik wekelijks deze single van Therapy in handen. Niet te verwarren met de rockers van Therapy? natuurlijk. Nu heb ik me toch eens laten verleiden tot de single Ze gaan het nummer van Goffin en King te lijf met een Carpenters-achtige benadering als je het mij vraagt. Het is niet onaardig maar het wiel wordt evenmin opnieuw uitgevonden. 

* Toto- I'll Supply The Love (US, Columbia, 1978)
Ik moet hem eerst horen voordat ik hen weer weet te herinneren. Niet uit 1978 maar door de latere 'Past To Present'-compilatie denk ik en de classic rock-radioshows. Wellicht één van de meest groovy Toto-singles want vooral de coupletten zijn erg funky. Leuk plaatje!

* Yazz- Fine Time (NL, Big Life, 1990)
Een plaatje van Yazz dat niet is blijven hangen. Het heeft zowaar een dubby reggae-geluidje. Best een lekkere plaat. Sterker nog: Een hele fijne verrassing!

Het zilveren goud: 2001 deel VI

De afgelopen dagen heb ik zitten broeden. In 'Het zilveren goud' wil ik, in principe, over juli 2001 vertellen, alleen... is er niet zoveel te vertellen. In de aflevering van mei ben ik 'De volharding' aangegaan en vorige maand heb ik geschreven over het vervolg. Dat gaat zo door tot ergens eind juli. Dan is er nog één dingetje dat heel specifiek uit juli 2001 is. Alleen heb ik daar nog nooit over geschreven of het ooit aan iemand verteld? Niet helemaal waar want in 2011 heb ik het ingezonden voor een radioprogramma en is het voorgelezen door een hevig geëmotioneerde presentator. Hoewel? Niet onder mijn eigen naam. Het is verzonden vanaf een Hotmail-account omdat ze wellicht het Gmail-adres herkennen en het pakketje met prijzen (onder andere een klokje) gaat naar die naam in De Buze. Binnenkort kunnen we ons opmaken voor '25 jaar na 9/11'. Ik luister buiten RTV Drenthe vrijwel geen Nederlandse radiozenders maar ook bij de NOS heb ik de 'flashbacks' gemist. Er is in juli nationaal nieuws dat 25 jaar is geleden. En dát nieuws uit 2001 speelt een belangrijke rol in dit verhaal. Wordt het een gezellig verhaal? Tja, ik voel zo'n enorme afstand met die tijd dat ik het wel aandurf om erover te schrijven. Er is niks aan dit verhaal gesleuteld of geromantiseerd. Dit is het verhaal.

Het gevoel dat je niet thuis hoort op deze planeet. Het gaat voor mij terug tot 1989 en 1990. Ik kan me fietstochten herinneren uit die tijd dat ik druk aan het filosoferen ben. Nog niet meteen met de wil om uit de achtbaan te stappen, maar de aanleg is er wel. Het zal nog enkele jaren duren eer de depressieve periodes de kop op steken, hoewel de 'vlucht' naar Amsterdam in 1993 hier ook een wezenlijk onderdeel van is geweest. Met name in 1995 heb ik wel een ziekelijke obsessie met de dood en zelfmoord, maar het zal nooit tot uitvoer komen. Het is vanaf 2009 dat ik heb geaccepteerd dat ik 'rustig moet afwachten' en dat het niet aan mij is om een hoofdstuk af te sluiten. Ofwel... die eerdere gevoelens zijn in hun geheel verdwenen en ik kijk met een iets andere blik naar de wereld en het leven. 

In 2001 zit ik op een doodlopende weg. 'Pun not intended'. Na de legendarische 'Monstertocht' en de liefde die ontstaat, is de terugkomst in Tuk als een koude douche. 'Same shit, different day', dat werk. Ik wil 'iets' doen met mijn idealisme maar weet het geen handen en voeten te geven. Intussen zit ik thuis met de huurbaas en een totaal geschifte klaploper op zolder. Ik zet een vriendschap op het spel dat eerst nog wel goed lijkt uit te pakken. Ze begrijpt wel dat ik haar niet wilde voorstellen aan de familie, maar echt gemakkelijk is de situatie niet geweest en dat heeft de vriendschap wel een knauw gegeven. Na heel veel drank barst de bom en ben ik opeens druk bezig met afscheid nemen van iedereen. Er zit niks anders op om de knapzak te pakken en er even op uit te trekken. Dat is 'De volharding' waarover ik heb geschreven. 

Toch kan ik 'on the road' mijn ei ook niet kwijt. In de winter zal ik, hoe dan ook, terug moeten naar Steenwijk. Er is geen Emmaus in Nederland die me lijkt te willen hebben en de Poolse plannen zijn al lang de prullenmand in gegaan. Ik kom gevangen te zitten in mijn eigen gevangenis gevoed met niet bepaald de meest opbeurende muziek op de koptelefoon. In het café in Ulvenhout, waar ik dan dagelijks ben te vinden als ik niet naar Zevenbergen of iets dergelijks ben gelopen, komt de spoorlijn ter sprake. Er is een spoor vlakbij het huis van de eigenaar waar bijna dagelijks iemand de rails oploopt waardoor het treinverkeer weer stil ligt. Het is met name een goederenspoor waar het 's nachts een drukte van belang is met treinen met zware containers. Volgens de eigenaar komt het alleen in de krant als er een nacht niet iemand voor de trein is gaan staan. Ik kén het station. Het is een druk knooppunt van treinen met inderdaad ook een goederenspoor. Ik heb er 's nachts wel eens gelopen in de buurt dat ik bijna voortdurend treingeluiden hoor. Deze treinen zijn vrijwel onbemand en denderen gestaag door. 

Ik heb niet zo'n hoge nood dat ik het meteen overweeg. Ik laat het rustig op me inwerken. De datum is echter al wel geprikt. 12 juli 2001 zal het gebeuren als het gebeurt. Hoe dichterbij de datum, hoe comfortabeler het gaat voelen. 'Straks hoeft het niet meer'. Ik heb de dag en nacht al een beetje voorbereid. Ik weet hoe lang de wandeling er naartoe duurt en ik weet welke muziek ik als laatste wil horen. Ook de kleren die ik wil aanhebben. Uiteraard deel ik helemaal niets met familie of omgeving, want ja...dan lig ik vanavond nog ergens platgespoten in een gesticht. En dus ga ik deze middag net als de andere middagen gewoon naar het café in Ulvenhout voor een paar koffie en wellicht een paar biertjes. Daar is het opeens het gesprek van de dag. Herman Brood is van het Amsterdam Hilton gesprongen. Opeens voel ik me erg oncomfortabel. Ik ben niet bepaald een Herman Brood-'fan' maar zou me kunnen voorstellen dat mensen mijn abrupte afscheid gaan koppelen aan het nieuws. Dat wil ik niet! En dus.... worden mijn bezopen plannen afgeblazen en ben ik voorlopig een tijdje genezen van de wil om uit het leven te stappen. 'Last night a Herman saved my life'  zou eerst de kop zijn geworden. Nog meer luchtigheid? In Brabant gaat al snel het Belgische mopje rond. 'Het was allicht geen oorlog in Holland en toch viel er brood uit de hemel'. 

Het kan hem aan mij liggen, maar ik had wel iets in het nieuws verwacht als '25 jaar na Herman Brood'. Ik moest nu zelfs heel hard nadenken om deze herinnering naar boven te krijgen. Zoals gezegd is er veel veranderd sinds ik eerst maar eens ben gestopt met zuipen, want hierdoor zijn de waanideeën ook op hun retour gegaan. Bovendien heb ik in de jaren erop geleerd om anders naar de dingen te kijken. Dan de singles. Dat zijn de laatste vier van maart 2001. 'Och, wat schattig', zegt de oudere dame in de 'charity shop' in York als ik Pinky & Perky en 'Nellie The Elephant' kom afrekenen. Pinky & Perky heeft eigenlijk 'Those Magnificent Men In Their Flying Machines' als a-kant maar hij gaat uiteraard mee voor de Beatles-cover. In de tijd van mijn dj-residentie in begin 2001 raak ik een aantal platen kwijt. Daarnaast vind ik een paar extra singles in mijn bakken. Deze zijn Henk, de dj waarmee ik in oktober 2024 de decks deel bij het optreden in De Buze. Ik heb dan besloten Quixotic aan hem terug te geven maar hij blijkt thuis nog een doos vol te hebben. Helemaal niet erg want het is best een leuke single! Henk heeft de b-kant geschreven en is de toetsenist op de plaat. Men Without Hats heb ik gemakshalve verzwegen... 

3334 Yellow Submarine - Pinky & Perky (UK, Music For Pleasure, 1968)
3335 Nellie The Elephant - Toy Dolls (UK, Volume, 1984)
3336 The Safety Dance - Men Without Hats (NL, Statik, 1982)
3337 No More - Quixotic (NL, Red Line, 1987)

Volgende amand ga ik iets in de hens zetten en begin ik wellicht al met de eerste singles van september. De laatste maanden zijn immers goedgevuld qua singles uit 2001. 

*Radiolinks: 18 en 19 juli

Soms zou ik willen dat ik nog een aantal oude pogingen had bewaard. Jammer, maar helaas. De bezem is verschillende keren door het archief gegaan en er is niets meer dat rest uit die tijd. Het is bijna drie jaar geleden dat AI mijn interesse wekt. Ik zie bij een vriend de meest waanzinnige 'photoshops' die met AI zijn gemaakt. In september 2023 begin ik bij één provider. Dat vraagt al snel om een betaald lidmaatschap. De gratis opties zijn binnen een dag op. Ik begin eventueel eind 2023 met een betaalde account maar dat loopt verschillende keren vast en wil niet alles visualiseren dat in mijn hoofd zit. Zo kom ik uit bij Freepik dat inmiddels is omgedopt tot Magnific. Een alles-in-een generator met gratis gebruik van 'stockphotos'. Ik gebruik het uitsluitend voor foto en video en soms een stem. Muziek en dergelijke is niet aan mij besteed. Waarom zou ik wensen dat ik wat oude dingen had bewaard? Welnu, om te laten zien hoe AI als creatieve tool zoveel is veranderd in drie jaar. Vandaag heeft mijn blonde assistente een boodschap op Facebook. Met een realistische stem en je kan, op een nette manier, liplezen. Hoeveel gekker en realistischer gaat het nog worden met AI? Ik wacht rustig af. De belangrijke mededeling is overigens dat The Vinyl Countdown voortaan om negen uur begint op Wolfman Radio maar dat wisten jullie al. Vandaar dat ik geen moeite doe om de video te uploaden. 

Doen we wel een show of...? Het zijn de gewijzigde werktijden. Hoe later op de avond, hoe meer moe ik me ga voelen. Eerder ben ik zaterdagmiddag al veel actiever en kan ik na een rem-slaapje fluitend de show aan van drie uren. Gisteravond valt het opnieuw tegen. Het plan om voor de helft reggae te doen is er niet van gekomen en Marcia Hines (de Week Spot) doet verstoppertje. Als ik ga zoeken naar de bewuste single kom ik stapels Amerikaanse 'originals' tegen en daarmee doe ik dan de show. Do The 45 is hier te beluisteren plus de volledige speellijst. De singles zijn originele Amerikaanse persingen tenzij anders aangegeven. 

1e uur
1. Does Anybody Love Me - Joyce Kennedy (Blue Rock, 1966)
2. You've Been Hunchin All Night - Catherine Miller (Tyson, 1977)
3. Any Day Now - Chuck Jackson (Wand, 1962)
4. More Than Just Friends - The Jackson Sisters (Prophesy, 1973)
5. Didn't We - Fletcher Walker III (Paramount, 1971)
6. What You Need Baby - The Caprells (Ariola America, 1976)
7. All Cried Out - Lamont Dozier (ABC, 1974)
8. Nothing But Reasons - The Rayvelles (Funk Night, 2024)
9. I've Got That Feelin' - Darrell Banks (Atco, 1967)
10. Hey Boy - Brenda & The Tabulations (Dionn, 1967)
11. Just Try Me - The Liberty Belles (Shout, 1968)
12. I Won't Be Such A Fool Anymore - The Modettes (Kent Deep Soul, UK, 1969/2026)
13. A Man Without A Woman - Bruce Channel (Le Cam, 1979)
14. Girls Are Getting Prettier - Edwin Starr (Ric-Tic, 1966)
15. Lovin' Man - The Nirvana Banana (Atlantic, 1967)
16. Let Me Try Again - J.J. Jackson (MagnaGlide, 1975)
17. Power Lord - Victory Travelers (Celestial Echo, UK, 1975/2025)

2e uur
1. Never Love A Robin - Barbara & Brenda (Dynamo, UK, 1967/2025)
2. Thankful For What I Got - Barbara Lewis (Atlantic, 1967)
3. Don't Cry At The Party - The Mad Lads (Capitol, 1964)
4. Losers Weepers - Etta James (Cadet, 1970)
5. She Blew A Good Thing - The Poets (Symbol, 1966)
6. Why Don't You Call On Me - Jackie Moore (Shout, 1968)
7. Just Like Him - P.J. Proby (Liberty, 1965)
8. If We Should Ever Meet - Stranger Cole (Unity, UK, 1968)
9. The First Time Ever I Saw Your Face - Roberta Flack (Atlantic, NL, 1972)
10. Crying Won't Help You Now - Clyde McPhatter (Mercury, 1965/1977)
11. I'll Belong To You - Jean Shy (Dakar, 1972)
12. Nobody Needs Your Love - Jerry Butler (Vee-Jay, 1965)
13. I'm Just A Prisoner - Candi Staton (Fame a-kant, 1969)
14. Heart On A String - Candi Staton (Fame b-kant, 1969)
15. Carpenter Of Love - The Sha La La's (Detour, UK, 2021)
16. I'm In Love With You - DeBarge (Motown, Frankrijk, 1982)

3e uur
1. I Got What You Need - Kim Weston (MGM, 1967)
2. Reach For My Love - The Sunburst Band feat. Tiffany T'zelle (Z Records, UK, 2026)
3. After The Storm - Sunsay & The Soul Surfers (Rocafort, Spanje, 2026)
4. Need My Lovin' Supply - Patti Andrews (Riker, UK, 2026)
5. I Just Can't Stop Loving You - Cornelius Brothers & Sister Rose (United Artists, 1973)
6. You're Doing It With Her - Rhetta Hughes (South Street Soul, UK, 1968/2026)
7. The Seed 3.0 - DJ Bacon (white label, 2026)
8. Come To Me Softly - Jimmy James & The Vagabonds (Atco, 1966)
9. Good Time Tonight - The Soul Sisters (Soul Sounds, UK, 1964/1970)
10. Night Train - James Brown & The Famous Flames (Sue, UK, 1964)
11. After All The Rain Has Gone - Dove (Deena, 2026)
12. Stop The Bus - Tommy Hunt (RK, UK, 1978)
13. Bang On A Drum - Rick Jones (BBC LP, UK, 1973)
14. I Went To The Levee - Sabine McCalla (Ear Hole 12", 2018/2026)
15. Don't Speak - Loaded Honey (Vetra LP, Duitsland, 2025)
16. Heaven In The Afternoon - Lew Kirton (Soul Spectrum, UK, 1978/2018)

Het is inmiddels maandagmiddag want ik moest nog even knippen in de show. Bij de tweede plaat in The Vinyl Countdown kom ik er na 45 seconden achter dat de schuif van de mixer nog op nul staat. Dit heb ik eruit geknipt. De upload is nog maar net begonnen en dus vertel ik eerst wat jullie kunnen verwachten.

Jaren 50-60: The Pretty Things, Alan Price Set, Prince Buster, P.J. Proby, ? & The Mysterians, Otis Redding, Jim Reeves (3), Rejoice!, Paul Revere & The Raiders en Cliff Richard (2).
Jaren 70: Status Quo, Steeleye Span, Steely Dan, Stefania, Henry Stephen, Cat Stevens, Rod Stewart, Stephen Stills (3), Stranglers, Barbra Streisand (2), Styx, Donna Summer (3), Sunny en Billy Swan (2).

Jaren 80-90: Art Garfunkel, Debbie Gibson, Gidea Park, Godley & Creme, G'race (2), Jaki Graham, Clive Griffin, Roni Griffith, Ruud Gullit, Guns N' Roses en Dan Hartman. 

The Vinyl Countdown staat hier ter beluistering.

*Rondje 70s gebak: Bak 9

De vrije zaterdag. Ik moet er nog altijd een beetje aan wennen. De laatste keer dat ik zaterdag helemaal vrij ben, doe ik nog 'Do The 45' op de zaterdagmiddag. Dat zou ik nu niet meer willen. Het komt er in deze jaren vaak op neer dat ik met hemels mooi weer binnen zit om een radioshow te doen en dat het zondagmiddag huilen met de pet op is. Ik heb voor straks een uitstapje naar Diever in petto want ik moet dampvloeistofjes hebben. Op de terugweg vast over Dwingeloo voor boodschapjes bij de Albert Heijn. Ik ben ergens wel gelukkig dat het meest warme eraf is en dat ik weer gewoon kan fietsen zonder dat het zweet me langs het lichaam glijdt. Ik ga nu eerst de negende jaren zeventig-bak onder het vergrootglas leggen. Morgen de laatste van de jaren zeventig-bakken in 'The Vinyl Countdown'. Over twee weken heb ik een show gepland met 'New additions' uit de jaren zeventig en ook met een top tien-lijstje. Daarna kan ik aan de slag met een top honderd uit de jaren zeventig-singles. De jaren zestig, tachtig en negentig zijn inmiddels klaar. 

Op papier begint de bak met 'Italian Concerto' van Ekseption, maar in werkelijkheid staat 'You've Got To Crawl' van The 8th Day als eerste in de bak. Dat kan een foutje zijn van mijn kant. 'Hey St. Peter' van Flash & The Pan is de 135e en laatste in de bak en dat is ook het geval. Ik moet The 8th Day gewoon terug zetten in de vorige bak. Een overzicht van de groepen en artiesten met drie of meer singles in deze bak.

Ekseption (6), Electric Light Orchestra (15), Yvonne Elliman (3), Emerson Lake & Palmer (4), Eruption (3), Theo Van Es (3), David Essex (4), Euson (5), Georgie Fame (3, waarvan 2 met Alan Price), José Feliciano (7), Luisa Fernandez (4), Ferrari (5), Bryan Ferry (7), Fickle Pickle (4), The 5th Dimension (3), First Class (3) en Roberta Flack (6). 

De top tien ziet er als volgt uit:

10. Feel Like Makin' Love - Roberta Flack (1974)

9. I'd Really Love To See You Tonight - England Dan & John Ford Coley (1976)

8. Maybe I'm Amazed - Fickle Pickle (1971)

7. Ella Fue - Fania All Stars (1978)

6. The Weavers Answer - Family (1970)

5. Hey St. Peter - Flash & The Pan (1977)

4. Now Be Thankful - Fairport Convention (1970)

3. Mr. Blue Sky - Electric Light Orchestra (1977)

2. El Doomo - Ellis (1974)

1. A Friend Of Mine - Fields (1972)

Family heeft een extra plaatje in de show en van Electric Light Orchestra draai ik maar liefst vier singles. Het maximum dat toelaatbaar is met onze vergunning. Voor de rest bevat de twee uren muziek van de volgende acts: Ekseption, Elki & Owen & Rim Ram Band, Tony Ellis, England World Cup Squad, Eruption, Exuma, Percy Faith, José Feliciano, Jay Ferguson, Ferrari, Bryan Ferry, Fiddler's Dram, First Class en Fischer-Z. 

Spirit Of The Seventies is hier te beluisteren.