Singles round-up: mei 2

Afgelopen zaterdag heb ik in 'Do The 45' vijf kanten gedraaid uit een Mr. Bongo-box. Voor Record Store Day in 2022 stelt de befaamde dj Kenny Dope een box samen van zijn meest favoriete Braziliaanse muziek waaronder een paar exclusieve eigen mixen. Mr. Bongo lijkt dit concept te herhalen voor Record Store Day want voor 2026 heeft het een identieke box maar dan met Cubaanse muziek als uitgangspunt. Deze heb ik afgelopen week 'blind' gekocht bij Juno. Tien Cubaanse kantjes, daar moeten vast wel zeven of acht leuke dingen bij zitten? Deze box is nog onderweg en ga ik samen in een bericht stoppen met de 'Brasil 45'-box set van Kenny Dope. Komende zaterdag ga ik alvast de andere kanten draaien van deze box en wellicht ook de a-kanten van de Cubaanse box. Het is een 'Singles round-up'-week deze week. Buiten de 'Brasil 45'-box om wil ik eerst even schoon schip maken voor wat betreft de Blauwe Bak. O ja, er zit ook een Gele Bak-single bij. Drie singles die ik vorige week heb afgerekend bij Chris, dan de drie die ik heb besteld met de 'Brasil 45'-box via Discogs, de op-een-na-laatste release op Izipho Soul en tenslotte drie Juno-bestellingen van vorige week die dinsdag pas zijn gearriveerd. De apparatuur kan aan. 

* The Glories- My Sweet Sweet Baby (US, Date, 1968)
Volgende maand gaan we weer geregeld horen van Chris. Dan heeft hij zijn update met de Engelse persingen in de planning. Deze maand is de update een 'mixed bag'. Ik vind één direct interessant en zie dan dat er nog twee uit april in mijn winkelmandje liggen. Ook deze van The Glories. Ik zie nu dat de single ook een Engelse release heeft gehad op Direction, maar ach... 'My Sweet Sweet Baby' klokt in onder de twee minuten en heeft ietwat een Flirtations-geluid. Een 'big city'-productie 'Stand By!' klinkt iets meer funky maar ik vind de ietwat dromerige atmosfeer van 'Baby' wel uitnodigend. 'Stand By!' is iets meer standaard. 

* The Jades- Gotta Find Somebody To Love (US, Imperial, 1969)
Er zijn verschillende groepen die de naam The Jades dragen. Ik heb zelf 'I'm Where It's At', maar dat is een mannelijke groep. Zowel de heren als deze dames komen echter wel uit Los Angeles. 'Gotta Find Somebody' is een b-kant van een demo op het Imperial-label. Een lekker crossover-geluid van de dames. Het effectje van de dames zou een morse kunnen zijn als het liedje een maritiem thema zou hebben. Qua 'heaviness' van de drums zou het uit Detroit kunenn zijn. Een nieuwsgierig ding! 'Wheel Of Fortune' is de eigenlijke a-kant. Een beetje hetzelfde verhaal als bij The Glories. De a-kant is duidelijk gemaakt voor radio airplay en hoewel het zeker niet slecht is, zou ik hier de portemonneee niet voor hebben getrokken. Iets té gewoontjes. 

* Rena Scott- I Finally Found The Love (US, Epic, 1972)
Het is bijna vijf jaar geleden als Izipho Soul 'You're So Far Away' uitbrengt van Rena Scott. Ik heb dan nog nooit van de dame gehoord. Sinds een paar jaar heb ik een single als Little Rena Scott en nu dan deze onder haar eigen naam. De 'cue burn' is nét voordat het nummer begint. Het is lekkere upbeat 70s crossover soul. De andere kant heet 'Testify' en begint heel spannend. Het is eigenlijk de betere kant in de zin van het avontuur. Een overtuigende ballade met een zeer fraai arrangement. Het komt Scott lekker uit de tenen zonder dat het tegen de pijngrens zit. 

* Charly Boy- Zombie (NL, Fontana, 1968)
De volgende drie singles zijn van Discogs-verkoper Vinyleers uit Leiden. Van hem koop ik ook de 'Brasil 45'-box. Deze van Charly Boy is normaal gesproken ietsje duurder, maar de mijne mist een hoekje uit de fotohoes. Niets ernstigs aan de hand. Ik vermoed dat Charly Boy uit België komt, gezien het een Belgische release heeft gehad en 'S. Vanoppens' wel Belgisch overkomt. 'Zombie' doet in het refrien het eerste denken aan een stukje uit 'Mony Mony' van Tommy James & The Shondells. Het is drukke soul met een zéér jonge zanger die alle Sam & Dave-gimmicks onder de knie heeft. Het is meer voor de aardigheid als dat het toe te passen is in de Northern Soul. 'On Your Line' is eenzelfde laken een pak maar dan zonder de novelty van het woord 'zombie'. 

* The Electric Prunes- I Had Too Much To Dream (Japan, Reprise, 1967)
Afgelopen zaterdag de laatste in 'Do The 45' hoewel de single niet voor de Blauwe Bak is. Ik heb pas de betreffende jaren zestig-bak gehad in 'The Vinyl Countdown' en kan niet zo lang wachten. Het begint in maart als ik weer eens nadenk over singles 'die ik altijd nog eens moet hebben'. Ik heb Electric Prunes wel op elpee, maar dat formaat doet niet mee in de verzameling. Ik raak verkikkerd op het Nederlandse fotohoesje en dan zie ik deze exclusieve Japanse promo staan. Hij is flink aan de prijs maar vooruit... het ziet er 'stevig' uit. Dat valt ietsje tegen want de 'gain' moet flink open om er nog iets van te maken, maar het is wel een plaatje om te zien. Als we het nu hebben over een plaatje dat mijn leven heeft veranderd? Wellicht nog eens goed voor een apart bericht en als voorschot op de 'Honderd achteruit 2026' over een paar jaar. 

* Joe South & The Believers- Walk A Mile In My Shoes (Duitsland, Capitol, 1970)
Tja... wat doen we met Joe South? Het is een fraai kassakoopje bij Vinyleers en hoewel ik ook deze in 'Do The 45' heb gedraaid, denk ik dat deze toch het beste terecht komt in de Gele Bak. Ik had stiekem iets meer  op een gospel-benadering gehoopt zoals de Nederlandse vertaling van De Dijk dat bijvoorbeeld wel heeft. Nee, deze komt echt in de Gele Bak terecht en wellicht binnenkort in de Gele Bak Top 100. 

* Julian Jonah ft. Robbie Love- Take My Love (UK, Izipho Soul, 2026)
Ik lig achter op schema bij Izipho Soul. Intussen heeft Patrick een onuitgebrachte 'stepper' uit de vroege jaren tachtig op vinyl doen verschijnen. Ik ben er niet heel happig op en weet nog niet of ik die ga aanschaffen. Met Julian Jonah ben ik ook altijd niet zeker, maar dan zie ik de naam van Robbie Love. Robbie is de dochter van soul-veteraan Mary Love en de vorige samenwerking met Jonah was voro mij eveneens een 'hit'. 'Take My Love' heeft een zeer prettig geluid uit de late jaren tachtig. Het optimisme van Jonah gaat nooit vervelen en Robbie voegt alleen maar meer toe aan dit fijne nummer. Op de keerzijde doet Jonah het met Sugar Rainbow in 'Tell Me'. Ik zie nu dat het is gepresenteerd als dubbele a-kant en ook deze kant mag er zijn. Ik denk dat ik deze komende zaterdag eens ga draaien in de show!

* Dina Ögon- Mellan Slagen (UK, Skyline, 2026)
Tot slot drie van Juno. Dina Ögon heeft 'Mellan Slagan' vorig jaar al in eigen beheer uitgebracht, nu voorziet het Engelse Skyline Recordings de plaat van een globale distributie. Het is een Zweedse band welke, naar eigen zeggen, een huwelijk is tussen Fleetwood Mac, Khruangbin en obscure b-kanten op het Motown-label. 'Mellan Slagen' heeft een bijzondere atmosfeer welke me, inderdaad, meteen aan Khruangbin doet denken. Dus is het automatisch 'groovy' genoeg voor de Blauwe Bak als je het mij vraagt. Op de flip staat 'Pumpan' en dat klinkt meer als psychedelische funk en mist de atmosfeer van de a-kant. 

* Peggy Gou- Na Na Na (UK, Kiss Klassics, 2023, re: 2026)
Ik heb in 2023 een single gekocht op het R&B Classics-label en dat komt uit dezelfde stal als Kiss Klassics. O ja, ook de voormalige Week Spot van Cee Lo Green. Kiss Klassics is zo illegaal als het maar kan, zelfs met 'Promo only, not for resale' op het label. Feitelijk is Peggy Gou de b-kant van Gala's monsterhit 'Freed From Desire' uit 1996, een nummer dat ik heel stiekem al dertig jaar een fantastische plaat vind. In de jaren negentig kan ik daar uiteraard niet voor uit komen. Toch beschouw ik dat teveel als 'pop' om in de Blauwe Bak te kunnen. Dan Peggy Gou... Nota bene het 'fotomodel' van 2023 in 'Van het concert des levens'. Ik heb Peggy veel gedraaid in 'Afterglow' en, ja, ook dit is gewoon een knaller van een pophit, maar tegelijk wel één van de leukste 'nu-disco'-platen van de laatste jaren. 

* Macho- Mucho Macho (UK, Acid Jazz, 2025)
Nog meer Kenny Dope? Ja, ik had jullie gewaarschuwd! In opdracht van Acid Jazz heeft Kenny zich vorig jaar bezig gehouden met plaatjes op het Spring-label. In het kader van 'Spring Revisited' heeft hij een paar nummers onder handen genomen en hier is het resultaat op een single. 'Mucho Macho' verschijnt oorspronkelijk in 1977 op het Event-label, maar dat mag de pret niet drukken. Het is een funk-klassieker met een klassieke groove en Dope laat de moderne technieken afwezig om de tijdloze groove te benadrukken. Millie Jackson neemt in 1973 een versie op van 'Don't Send Nobody Else' dat een jaar later onsterfelijk zal worden gemaakt door Ace Spectrum. De nieuw ontwikkelde groove past het nummer als een comfortabele jas. Ik moet bekennen dat dit de reden van aanschaf is geweest en ik plaats hem daarom op naam van Millie Jackson. 

Week Spot: Daryl Hall & John Oates

Een Week Spot kiezen die er nog niet is. Terwijl het nog niet eens duidelijk wat de 'erg goed' betekent volgens de verkoper? Het lijkt alsof ik deze week een risico neem met het kiezen van de Week Spot maar dat valt reuze mee. De single hoeft slechts uit Emmer-Compascuum te komen en is zaterdagavond ruim op tijd in de singlesbak. Ik heb ook al alternatieven gezien als deze niet in de verwachte conditie is. Het is echter een 'gewone' dinsdagavond voor mij zoals de laatste twee jaar het geval is. Een muziekvriend doet op dinsdag en woensdagavond tussen negen en elf zijn show op een 'concurrerend' radiostation. Hij luistert ook altijd naar mijn shows en dus is het niet meer dan billijk dat ik ook naar zijn shows luister. Bovendien heeft dat station nog een 'oldschool' chatroom, vergelijkbaar met die van Wolfman Radio van vóór 2016. Steevast vijf tot zeven mensen in de chatroom met soms uitschieters naar vijftien. Een gezellige boel van muziekliefhebbers die elkaar beschouwen als 'familie' en de show steunen. In deze show hoor ik dinsdagavond het nummer 'Sara Smile' van Daryl Hall & John Oates en ik ben in alle staten. Ik heb al wel eens over Hall & Oates geschreven, mogelijk als 'Christine' van Executive Suite de Week Spot is. Het verhaal ligt me nog aardig fris in het geheugen. Ja, 16 januari 2019 lijkt binnen Soul-xotica een kattenstapje te zijn. Deze week mag ook John Oates in de schijnwerpers dankzij de Week Spot: 'Sara Smile' van Daryl Hall & John Oates uit 1975. 

Daryl Franklin Hohl komt op 11 oktober 1946 ter wereld in Pottstown, een stadje op zestig kilometer afstand van Philadelphia. Zijn ouders zijn beide actief in de muziek en Daryl begint met het opnemen van muziek als hij op de highschool zit. In 1965 werkt hij reeds als sessiemuzikant voor de heren Gamble en Huff. Hij vormt daarop een eigen zanggroep genaamd The Temptones en probeert in het kielzog te varen van The Delfonics. The Temptones maakt een aantal singles voor het Arctic-label maar zal nooit doorstoten naar de hitparade. In 1967 ontmoet Hall voor de eerste maal Oates. Beide zijn student aan de Temple Univerrsity waar Hall een 'senior' is en Oates een 'freshman'. Er vindt een gevecht plaatst tijdens een dansavond, schijabaar door Griekse letters op de jas van iemand, en zo komen de heren tegenover elkaar te staan. In plaats van doffe dreunen uit te delen, gaan de twee muziek maken. Als de 19-jarige Oates wordt overgeplaatst naar een andere school raken de mannen elkaar uit het oog. Hall werkt intussen met het studioproject Gulliver en speelt mee op 'Keem-O-Sabe' van Electric Indian. Tot slot zit hij in 1970 in de band Executive Suite en neemt de groep zijn 'Christine' op. Deze single is in 2019 dus de Week Spot geweest. 

John William Oates wordt geboren op 7 april 1948 in New York. Oates is overigens een worstelaar die een carrière in de sport aan zich voobij laat gaan om intussen muziek te gaan studeren aan Temple University. Dankzij deze stap kent de wereld nu Hall & Oates. In 1966 maakt Oates de single 'I Need Your Love' als lid van The Masters en deze verschijnt op het Crimson-label uit Philadelphia. Na de kennismaking wonen Daryl en John enige tijd samen en op de brievenbus staat Hall & Oates. Dat zullen ze als artiestennaam gaan gebruiken. Na een jaar gaat Oates een tijdje naar Europa en het is pas eind 1970 als het duo weer bijeen komt. Dan wordt besloten mekaar niet in de steek te laten en is een contract met Atlantic een feit. Op de eerste albums zoekt het duo nog naar een eigen stijl en zit tussen de soul, folk en pop in. Arif Mardin en Todd Rundgren mogen de platen produceren, maar het levert geen succes op. 'She's Gone' wordt gecoverd door Lou Rawls en zo ontstaat de interesse voor het origineel. 'Las Vegas Turnaround', eveneens van het album 'Abandoned Luncheonette', noemt voor het eerst Hall's vriendin Sara terwijl het lied ook over haar gaat. Sara Allen wordt op 23 maart 1954 geboren en is in 1972 nog een stewardess. Ze zal bij Hall blijven tot 2001 en later ook gaan mee schrijven aan grote hits als 'Private Eyes' en 'Maneater'. Het is dezelfde dame als van 'Sara Smile'. Tegen die tijd staat Hall & Oates onder contract bij RCA en weet het wél welke kant het op wil. 

Twee jaar geleden heb ik in deze week 'If I Have To Go Away' van Jigsaw als de Week Spot en Hall & Oates sluit daarbij naadloos aan. Het staat te boek als een onbetwiste klassieker in het blue-eyed soul-genre en neigt voor mij zelfs naar de 'Yacht Rock'. Het zal niet snel opnieuw weer duidelijk worden dat Hall een achtergrond heeft in de Phillysoul, in dit nummer is het hoorbaar. Ik geloof dat de single vandaag op de post is gegaan en dus is deze er morgen of zaterdag. Ruim op tijd voor de show! Het oogt op de foto als de Canadese release en deze heb ik dus uitgekozen als fotomodel. 

Singles round-up: mei 1

Is het in de war met de triootjes en de kwartetjes? Ach, gebak verzuurt niet mits je het in de koelkast bewaart. Volgens de planning gaat 'The Vinyl Countdown' door tot half juli met de huidige lijst en dus kan ik gerust eens een week overslaan. Ik wijzig de bakken toch niet eerder dan eind augustus. Het is afgelopen zaterdag een 'spannende' dag in de post. Vorige week woensdag ben ik met mijn chef overeen gekomen dat ik die vrijdag de ene wijk zal doen en zaterdag de andere. Dan wordt ze opeens ziek en kom ik vrijdag op de zaak met de post van de wijk die ik zaterdag zou doen. Het schema is ook opeens zoek. Ik zet de muziek hard en knal de post weg. Halverwege krijg ik telefoon van de collega die de planning 'opnieuw' heeft gemaakt en ik scheld hem de huid vol. Zaterdagmiddag is het dus maar weer afwachten en warempel... de boodschap is overgekomen. Opnieuw Tuk en opnieuw erg weinig post. Dan stapt de genoemde collega binnen en deze weet niets van het schema van de chef en zegt dat het onvindbaar is. Ook weer uitgepraat. Ik heb het zaterdag erg relaxt en fiets praktisch dóór de kringloopwinkel in Tuk. Nog even kijken? In de stad kom ik langs de oude paardenstallen en ook daar parkeer ik de fiets. Ik grap op Facebook dat ik bijna evenveel poststukken heb. Dat is overdreven, maar met veertig brieven is het wel afgelopen. En dat over zes wijken. Er zijn 23 singles waarvan ik van eentje meteen twee koop. Ik heb ze al even in de 'New additions'-bak gezet en moet ze vanavond klaar zoeken. Dat kan ik doen zonder lijst? Zo staat Secret Sounds abusievelijk op de foto. Wie had er wél moeten staan? Nota bene Bananarama!

Ik heb de singles samengevoegd en in alfabetische volgorde gezet. Op de foto staan de platen nog per decennium onderverdeeld. (A) betekent dat de single van de kringloopwinkel in Tuk komt, in geval van (B) heb ik ze in het centrum van Steenwijk gekocht. De single die ik tweemaal heb gekocht, noem ik straks in het overzicht. Eerst de dubbele singles. 

* Bucks Fizz- My Camera Never Lies (UK, RCA, 1982) (B)
* Electronic System- Coconut (NL, Omega, 1973) (A)
* Harpo- Horoscope (Duitsland, EMI, 1976) (A)
* Murray Head- Superstar (NL, MCA, 1970) (A)
* Lace- I'm A Gambler (NL, Page One, 1969) (A)
* The Rolling Stones- Let's Spend The Night Together (NL, Decca, 1967) (B)
* De Heer Valk- De Oude KNIL-er (NL, Durlaphone, 1965) (A)
Bucks Fizz is de Engelse persing in het poster-hoesje dat helaas helemaal is verstierd door plakband. The Stones zit in het Nederlandse hoesje van 'Melancholy Man' van The Moody Blues en deze wil ik wel op reserve hebben. Ik heb 'Let's Spend The Night Together' ook nog niet in de Nederlandse uitdossing. De Heer Valk heb ik een paar maanden geleden in Ruinerwold gekocht maar die ligt nu in de Kliko. Hij is niet te draaien. Vooruit... dan maar mét fotohoesje in de collectie. Het maakt de plaat niets leuker. 

Ik doe de overige vijftien per drietal.

* Bananarama- Na Na Hey Hey Kiss Him Goodbye (NL, London, 1983) (B)
* Champagne- Valentino (NL, Ariola, 1977) (B)
* Chorale- Riu Riu (NL, Arista, 1978) (B)
Ik heb de versie van Steam vorige week vrijdag gedraaid in de Bananarama-show die ik niet heb opgenomen en gedeeld. De a- en b-kant van de single zitten echter in 'Do The 45' van vorige week. Het gegeven dat Bananarama veel covers heeft opgenomen, maakt het interessant om een show te doen rondom de drie meiden. Het is een natuurgetrouwe cover alleen met een jaren tachtig-productie en de dames in plaats van de mannen van Steam. Altijd gezellig voor een zondagavond. Na 'Rock And Roll Star' wil ik meteen doorpakken met Champagne. Ook hier wordt getracht het Abba-geluid te kopiëren en dat gaat ze goed af. Is Valentino stiekem een variatie op Fernando? Behalve Martin Duiser en Wally Tax hebben ook Janschen & Janschen mee geschreven aan 'Valentino'. Zij zullen een jaar later lauweren oogsten met Luv'. Chorale is zo'n plaatje dat ik alleen van titel ken uit het 'Hitdossier'. Het blijkt een Engels gezelschap te zijn dat progrock met folk doet versmelten. Ik ben er niet heel erg kapot van. 

* Perry Como- It's Impossible (Duitsland, RCA Victor, 1971) (A)
* The Concretes- Chico (Avalanches' Wernham Hogg Remix) (UK, Licking Fingers, 2004) (A)
* David Crosby- Orleans (NL, Atlantic, 1971) (B)
Hoewel het voor een euro zonnig is geprijsd, heb ik Perry Como de vorige keer laten liggen. Wellicht ook de keer daarvoor. Ach, zo vaak kom je hem niet tegen met fotohoes voor een euro en dus strijk ik zaterdag mijn hand over het hard. Van The Concretes liggen er twee exemplaren voor een euro per stuk. De naam zegt me niets maar The Avalanches geeft een fijne associatie. Dan blijkt The Concretes een indie-band te zijn uit Zweden met Victoria Bergsman op zang. Zij zingt en fluit mee op 'Young Folks' van Peter, Björn & John. Hoewel de plaat onder de indiepop valt, heeft het door de Avalanches-remix een bijzondere atmosfeer en draai ik de plaat ook in 'Do The 45'. Ik heb besloten eentje in de Gele en eentje in de Blauwe Bak te zetten. Ik heb bij de paardenstallen van Spijkervet (nee, ik verzin het niet!) voor precies een tientje aan singles als ik naar de kassa wil lopen. Dan valt mijn oog op deze single van David Crosby met daarachter The Moody Blues. 'Orleans' is een Frans volksliedje en ik meen dat ik Graham Nash in het koortje kan horen. 'Blink and you'll miss it' want het is slechts 1 minuut en 56 seconden lang. 

* Husky- Song Of Praise (NL, Ariola, 1975) (A)
* Imagination- In The Heat Of The Night (NL, Red Bus, 1982) (B)
* Kiss AMC- A Bit Of... (Duitsland, Syncopate, 1989) (A)
Dus... wel? Ik zie meteen op het label dat 'Song Of Praise' is geschreven door ene R. Wood. Dat zal vast niet? Het blijkt toch Roy Wood te zijn. Het heet 'Songs Of Praise' in zijn geval en is het openingsnummer van de elpee 'Boulders' uit 1973. Het heeft heel in de verte ook een Wizzard-geluid maar het neigt evenveel naar zult. Eigenlijk is het best een aardig plaatje. Jolley & Swain zijn in 1982 de Stock, Aitken & Waterman van hun generatie want eigenlijk klinkt iedere Imagination-plaat hetzelfde. Andere woorden en een zangmelodie, maar muzikaal is het inwisselbaar. Toch kan ik het ergens wel waarderen. Ook iets met opvoeding want mijn oudste broer is een groot Imagination-fan in die tijd. Dan mag ik terug naar de eerste vrijdag van de herfstvakantie in 1989. Uiteraard luisteren we radio op die dag want Veronica zendt uit op Radio 3. Kiss AMC heeft dan de Alarmschijf. Op de hoes wordt U2 vriendelijk bedankt maar volgens mij heeft er zich dan al een controverse afgespeeld. Het nummer heet oorspronkelijk 'A Bit Of U2' maar deze titel mag niet worden gebruikt. De sample van 'New Year's Day' zou ook niet eerlijk zijn verkregen, hoewel het nummer wordt toegekend aan U2. Ik heb de 12" maar deze bevat niet de single-versie. Engelse rapmeisjes met een sample van U2 en uit de studio van 10cc maar dan met andere technici. Voor de jeugdsentiment. 

* Living In A Box- Room In Your Heart (Duitsland, Chrysalis, 1989) (B)
* Sergio Mendes- Never Gonna Let You Go (NL, A&M, 1983) (A)
* The Montellas- Protection (Duitsland, Arista, 1988) (A)
Ik heb nooit iets gelezen op het Nederlandse nieuws maar Richard Darbyshire van Living In A Box is ons onlangs ontvallen na een lang ziekbed. Op 10 november van het vorige jaar en hij is pas 65 jaar geworden. Hoewel ik nooit een grote Living In A Box-fan ben geweest, heeft 'Room In Your Heart' een fijne associatie. Juist, het is het nummer dat ik in gedachten heb. Een prachtige blue-eyed soul ballade als je het mij vraagt. Misschien toch eens verder duiken in de Living In A Box-discografie? Zus heeft me onlangs voor de vijftiende keer een deel van haar singles beloofd. Ze komt steeds weer terug op haar besluit. Ik neem alvast een voorzetje met Sergio Mendes want ik weet dat zij die ook heeft. Geen idee of ze hem kwijt wil maar Sergio amg voor een euro mee vanuit Tuk. The Montellas is een wilde gok. Geen flauw idee wat ik kan verwachten. De zanger heeft bluesy trekjes maar verder is het eigentijdse pop. Best leuk!

* One/Two- One Step (NL, Polydor, 1988) (A)
* Spargo- Head Up To The Sky (NL, I-Scream, 1980) (A)
* Barry White- I'm Gonna Love You Just A Little More Baby (NL, Philips, 1973) (B)
One/Two is eerst ook een gok maar dan zie ik op de hoes dat het Tineke Schoemaker is van Barrelhouse en Rob Van Donselaar. Het sluit mij aan op de plaat van The Montellas hoewel dit toch wel meer blues is dan pop. Mijn Engelse kameraad Pete heeft de Engelse persing van 'You And Me' van Spargo in zijn handel, maar ik hik op tegen de verzend- en invoerkosten. Intussen deze 'Head Up To The Sky' dan maar? Kan me niet schelen of mijn reputatie eronder gaat lijden of niet, maar ik mag het Spargo-geluid wel. Barry White heb ik zaterdag voor de gein gedraaid in 'Do The 45' en ik ben onder de indruk. Het mag in de Blauwe Bak. 

Diagonaal zeven letters: 3 en 4 mei

De camera is beide dagen thuis gebleven. Zondag bewust vanwege de voorspelde regen. Vanmiddag omdat het min of meer uit de hand is gelopen. Beide keren hangt er voortdurend een 'H' in de linkerbovenhoek want op zichzelf is het niet heel bijzonder wat ik heb gefietst. Of toch stiekem ook wel weer? Ik heb dit jaar nog maar één keer een 'Diagonaal zeven letters' gedaan over mijn ritje naar Duitsland. Ik had aanvankelijk grootse plannen voor afgelopen donderdag maar ja... de wind. Ik sprak gisteren met mijn zus die me de wind hoorde noemen en zei dat ik inmiddels de derde was die het over de wind had. Windkracht 3 hoeft niet een belemmering te zijn, maar voor mijn gevoel is het eerder windkracht 5 of 6 en bovendien vrij koud. Ik heb donderdagavond nog wel mooi even gefietst naar Dwingeloo en royaal terug, maar het is niet de fietstocht die ik in gedachten heb. Zaterdagavond broedt het al een beetje bij mij en tot mijn grote vreugde ben ik zondag vroeg wakker voor mijn doen. Ik ben klaar voor een fietsavontuurtje. In de verkleiningsvorm uiteraard want we gaan weer eens 'de buien halen'. 

Er is een fietstocht van 2025 waar ik in december niet achter de datum kan komen. Ik weet nu opeens te herinneren dat het juli of augustus moet zijn geweest. Dan is het een zondag en wordt zwaar weer voorspeld. Het is erg welkom want het is drukkend warm geweest in de dagen ervoor. Ik fiets deze middag over Ruinen en Echten naar Hoogeveen waar de lucht grijs wordt. In eerste instantie lijk ik de bui te ontwijken totdat ik weer in de buurt kom van Ansen. Tussen Ansen en Rheebruggen hangt een bui die ervoor zorgt dat alle kledingstukken in de centrifuge kunnen. Het gebeurt vaker dat ik de buien ga halen. Zondag heb ik andermaal dat gevoel. De Buienradar vertelt dat Uffelte om vier uur de eerste bui gaat krijgen. Ik zie de buien vanuit het westen komen en halverwege de polder zetten ze opeens koers naar onze regio. Het is een uurtje of half één als ik op de fiets stap. De zon is al verdwenen maar het is nog altijd erg warm. Ik ben gewoon in t-shirt en lange broek, het 'regenjasje' kan ik zo snel niet vinden. Ik ga eerst via Ansen naar Ruinen. Daar bedenk ik me dat ik vergeten ben om te eten en haal een paar broodjes bij de supermarkt. Als ik buiten kom, vallen inmiddels de eerste druppen. Ik schuil even bij de Marskramer onder de luifel en kijk zo de Anserdennen over richting Dwingeloo. Daar is de lucht helder. Misschien kan ik de bui vooruit fietsen? Dat ga ik proberen, maar nee... de bui heeft de turbo erin. Bij Witteveen ga ik de bossen in en het onweer komt steeds dichterbij. Dan passeer ik het theehuis en voordat ik het weet zit ik binnen aan een kop koffie. Gelukkig maar? Ja, want even later gaat het hagelen en ook het onweer neemt toe. Ik heb net een tweede kopje besteld als ik zie dat het iets opklaart. Het is echter al ingeschonken en dus drink ik ook deze nog en ga dan weg. Het drupt nog wat na maar verder begint de lucht op te klaren.

Ik weet niet waarom maar ik heb even idee om naar Dwingeloo te fietsen. Halverwege het bos besluit ik toch maar richting Uffelte te gaan. De eerste keer langs Nyengaerde van de foto en dan richting Dieversluis. De Rijksweg oversteken en dan het fietspaadje dat ik donderdagavond ook heb gedaan. Ik wil eerst het pad van donderdag vervolgen maar ga toch maar over Oldendiever en Wittelte. Op het laatst toch nog even door het bos en bij Booyveen mijn laatste koek gegeten. Op Holtinghe ga ik ook nog toeristisch te werk want ik wil toch nog even over Havelte. Zo ben ik al met al om half vijf weer thuis. Buiten de bui in Ruinen en Witteveen heb ik goeddeels droog gehouden. Mijn broek is zelfs weer opgedroogd tijdens het fietsen. 

We hebben op dit moment schilders. Dat werd wel weer eens tijd. De laatste keer is in 2018 geweest. Ze zijn al sinds de week voor Pasen bezig op het terrein want ze doen de gehele boerderij, de bergingen en garages en ook de andere boerderij. Ze zijn nu toe aan de kozijnen aan de tuinzijde. Natuurlijk moet dat eerst worden geschuurd en daar begint vanmiddag eentje mee. Onder het genot van piratenhits natuurlijk. Ik besluit te gaan fietsen om gewoon weg te zijn. Morgen en woensdag ben ik aan het werk en dan deert het me niet. Ik heb een klein boodschapje in Diever en de heenweg is al toeristisch. In Diever heb ik wel zin in uitbreiding. Ik ga door de bossen naar Hoogersmilde. Daarbij kom ik ook voor het eerst over het nieuwe fietspad. Ik heb in maart 2024 geschreven over 'het verdronken pad'. Een bosven kan de vele regen niet aan en loopt zo nu en dan onder. Ik kom er in 2021 al eens langs en dan is het te doen. Na de regen van december 2023 is het uit de klauwen gelopen. Het pad wordt afgesloten en er zijn plannen voor een nieuw traject. Ik geloof dat ik in september 2024 nog eenmaal langs de ven ben gefietst. Nu ligt er een nieuw betonpad en het is meteen een stuk avontuurlijker geworden met heuvels en bochten. In Hoogersmilde zet ik koers naar het Blauwe Meer. Ook dat heb ik met meerdere foto's geëerd in het verleden. Daarna via Eemster naar Dwingeloo om boodschapjes voor het avondeten te doen. Dan wil ik eerst door het bos naar Ansen maar neem een eerdere afslag. Ik kom half over een camping heen en ga dan naar links. Tot mijn grote verrassing kom ik langs Nyengaerde. Om half acht ben ik thuis. 

Beide fietstochten vallen in de categorie 'door de achtertuin' en het is een combinatie van functioneel fietsen, therapeutisch fietsen (vooral zondag) en muzikaal fietsen (zoals vandaag), maar ik denk dat ik onderhand wel weer klaar ben om eens verder te fietsen. Een bezoekje aan Duitsland ligt weer in de planning. 

*Radiolinks 2 en 3 mei

Na de show van gisteravond heb ik de speellijst gedeeld op Facebook en, jawel, de eerste reactie van een 'nieuwe' luisteraar met de vraag om de link te mogen ontvangen. Toch ben ik wel toe aan een klein beetje ontspanning na de drie uren en ga in plaats daarvan een film kijken. En niet te laat naar bed want ik heb nog plannen om de buien 'op te halen', hoewel het erop lijkt dat we er lokaal bekaaid vanaf komen. De eerder geplande tien millimeter gaan we hier niet beleven? Nu ik met koffie en ontbijtje zit, verdwijnt de zon al zo nu en dan, maar volgens de planning zou het om twee uur los gaan. Dan moet het fietsavontuur grotendeels zijn beëindigd. Ik kan eerst wel de speellijst doen van 'Do The 45'. Het is een zéér diverse show geworden, genre-overschrijdend en zeker met de allerlaatste plaat in de show. De show is hier te beluisteren, nu volgt de volledige speellijst. De foto met Napoleon is een spelletje op Facebook: Raad welke plaat wordt gedraaid. 

1. Everybody Loves The Sunshine - Roy Ayers & The Soulsociety (Sedsoulciety, Duitsland, 1997/2025)
2. I'm Gonna Love You Just A Little More Baby - Barry White (Philips, NL, 1973)
3. Jolene - Gloria Ann Taylor (Selector Sound, US, 1973)
4. Cookies - Brother Soul (Breaks & Beats, UK, 1974/2020)
5. Gimme What You Got - Le Pamplemousse (Breaks & Beats, UK, 1977/2025)
6. King's Knight - Blademasters (Dune Castle, Australië, 2026)
7. Bullets - Loaded Honey (LP Love Made Trees, Vetra, Duitsland, 2025)
8. Over - Loaded Honey (LP Love Made Trees, Vetra, Duitsland, 2025)
9. Chico (Avalanches'Wernham Hogg Remix) - The Concretes (Licking Fingers, UK, 2004)
10. Paint Yourself In The Corner - The Classic Sullivans (Kwanza, UK, 1974)
11. Take My Love - Julian Jonah ft. Robbie Love (Izipho Soul, UK, 2026)
12. The Mexican - Babe Ruth (Odeon, UK, 1972/2020)
13. I Made It (Extended Wooden Floor Remix) - Annie & The Caldwells (Luaka Bop, US, 2026)
14. When A Man Loves A Woman - Percy Sledge (Atlantic, Zweden, 1966)
15. 'Coz I'm Ready - Lenny & The Illustrators (Riker, UK, 2025)
16. Need My Lovin' Supply - Patti Andrews (Riker, UK, 2026)
17. Love Came Runnin' - The Incantations (Riker, UK, 2026)
18. Together Forever - Taff Bryan & The 66 (Riker, UK, 2026)
19. Sha-La-La - Mixed Feelings (Sonic Wax, UK, 1975/2020)
20. Acido Brasil - Scruscru & Los Protos & Tony Lavrtutz (Scruniversal, UK, 2026)
21. Canto Chorando - Dalila (Mr. Bongo, UK, 1968/2018)
22. Flor Lilás (Kenny Dope Remix) - Luli Lucinha E O Bando (Mr. Bongo, UK, 1972/2022)
23. Dedicated To Illiteracy - Gladdy & Sranger with Shorty Perry (Down Town, UK, 1973)
24. Will You Promise - Ebo Taylor (Remined, US, 1976/2026)
25. Voice Of The Voodoo - Cheeba's Reggae Sound Boys (Echo Chamber, UK, 2026)
26. Sleepy People (Oldchap Alteration) - Bettye Crutcher (Act Of Sedition, Frankrijk, 1974/2025)
27. Sou Negro - Toni Tornado (Mr. Bongo, UK, 1970/2022)
28. Primitivo - Milton Banana Trio (Mr. Bongo, UK, 1970/2022)
29. Procissão Dos Mortos - Papete (Mr. Bongo, UK, 1980/2022)
30. Quem Vem Lá (Kenny Dope Remix) - Antonio Carlos & Jocafi (Mr. Bongo, UK, 1971/2022)
31. Jessica - Roy Porter Sound Machine (P-Vine, Japan, 1971/2026)
32. Walk A Mile In My Shoes - Joe South & The Believers (Capitol, Duitsland, 1970)
33. Zombie - Charly Boy (Fontana, NL, 1968)
34. Loaded Honey - Loaded Honey (LP Love Made Trees, Vetra, Duitsland, 2025)
35. Tokyo Rain - Loaded Honey (LP Love Made Trees, Vetra, Duitsland, 2025)
36. Sugar Sugar - Wilson Pickett (Atlantic Gold, US, 1971/1973)
37. Along The Beach - The Village Choir (N.Y.C Street Sound, US, 1976/2024)
38. Especially For You - Manchild (Chi-Sound, US, 1978)
39. Summer In The Parks - The East Coast Connection (New Directions, US, 1974)
40. A Sua Diversão - Ana Frango Elétrico (Psychic Hotline, US, 2025)
41. If There's A Will There's A Way - Don Covay (Rocafort, Spanje, 1972/2025)
42. I Had Too Much To Dream - The Electric Pruens (Reprise, Japan, 1967)

Vanavond komt hier de link van The Vinyl Countdown . Een kleine nachtmerrie. Bij de tweede plaat in de show van Paul McCartney & Wings kom ik na twee minuten erachter dat de schuif van de mixer niet open staat. Tegen het eind van de 'Colour by numbers' doe ik een lange link en wil de microfoon uit doen. Dan zie ik dat deze al minuten lang op 0 staat. Enfin, ik heb een beetje geknipt en zo moest het maar. De muziek die jullie kunnen verwachten? 
Jaren 50-60: Lou Christie, Christie Lane, Petula Clark (2), Dave Clark Five (3), Jimmy Cliff, The Coasters, Colonel Bagshot's Incredible Bucket Band, Perry Como, Corrado El 93, Orville Couch, Count Five en Crazy World Of Arthur Brown. 
Jaren 70: Mayfly, Paul McCartney & Wings (2), Van McCoy (2), George McCrae, Ralph McTell, David McWillians, Sister Janet Mead, Medicine Head, Middle Of The Road, Mighty Wave, Frankie Miller, Jimmy Miller, Steve Miller Band en Mink Deville. Deze bak gaat vrijdag op herhaling en is de volgende gast in 'Rondje gebak 70s'. 
Jaren 80-90: Brimstone, Gary Brooker & Lori Spee, O'chi Brown, Bucks Fizz (2), Cameo, Tevin Campbell, Captain Gumbo, Captain Sensible, Belinda Carlisle, Kim Carnes, The Cars, The Cats, Charlene & Stevie Wonder, Chas & Dave, Chicago en The Chimes. 

*Rondje 70s gebak: Bak 27

De triootjes en kwartetjes heb ik eigenlijk voor de woensdag gereserveerd, maar ik heb er woensdag niet aan gedacht. Plus dat ik graag een 'Singles round-up' wil doen. Ik zal bekijken of ik dit weekend nog een triootje kan verzorgen zodat ik woensdag weer kan vervolgen met de kwartetjes. Mei is nog maar 24 uur jong of de eerste drie singles zijn al gekocht en blijkbaar ook al op de post gedaan in Engeland. Nog even geduld want ik moet bij Chris altijd invoerkosten betalen. Op de dag van de arbeid heb ik vandaag de beuk erin gegooid en geheel tegen mijn zin wijken gelopen die ik eigenlijk morgen zou willen lopen. Muziek op de oren en knallen! Ik begin tijdens de show eindelijk weer een beetje 'zen' te voelen. Ik hoop dat jullie dezelfde vibes krijgen. Hier kunnen jullie dat zelf uit proberen. Ik ga nu 'live' door de bakken want normaal gesproken heb ik dit al vóór de show geregeld. 

De bak hoort te beginnen 'Sultana' van Titanic maar abusievelijk staat één van de twee exemplaren van Tin Tin vooraan ('Toast And Marmalade For Tea'). Deze zit vanavond ook in de show. De laatste in de bak is 'Oh Lonesome Me' van The Walkers. Laat me door de lijst gaan voor de groepen en artiesten met drie of meer singles in deze bak. Trammps (6 volgens de lijst maar ik kan zeggen dat het er 7 zijn), Tremeloes (6), T.Rex (14), Ike & Tina Turner (6), Uriah Heep (4), Vader Abraham (7), Village People (3), Walker Brothers (3), The Walkers (4). 

Ik zie nu dat 'Drums Of Bora Bora' van The Walkers de laatste moet zijn, dan zal die wel als eerste in Bak 28 staan. Enfin, even wat schade herstellen. De top tien wordt zelfs nog tijdens de show aangepast en uiteindelijk kom ik uit op dit bonte gezelschap. 

10. No Regrets - The Walker Brothers (1975)

9. Lost In France - Bonnie Tyler (1976)

8. People Gotta Move - Gino Vannelli (1974)

7. By The Way - The Tremeloes (1970)

6. Good Vibrations - The Troggs (1975)

5. Waterfall - Triumvirat (1979)

4. Rendezvous 6:02 - UK (1979)

3. Return To Fantasy - Uriah Heep (1975)

2. Empty Pages - Traffic (1970)

1. For You - Judie Tzuke (1978)

Buiten deze top tien kun je nummers in de show verwachten van de volgende artiesten en groepen Uriah Heep is met twee nummers vertegnwoordigd.:

Tin Tin, Gary Toms Empire, Toots & The Maytals, Peter Tosh & Mick Jagger, Toto, Trammps, T.Rex (2x), Tubeway Army, The Tymes, UK Subs (2x), Van Halen, Paul Da Vinci, Vineyard, The Wailers, Johnny Wakelin en The Walkers. 

Eindstreep: april 2026

Het zou oorspronkelijk het plan zijn geweest om vandaag een heel eind te fietsen, maar het is de wind die me thuis houdt. Word ik ouder? Een windkracht drie met vier als uitschieter uit het oosten en ik zie het opeens niet zitten. Ik ben vanavond nog wel naar de winkel gefietst in Dwingeloo en daarna met een royale bocht terug maar het komt niet in de buurt van de kilometers die ik aanvankelijk in gedachten heb. De verjaardag is voor mij slechts een kleine mutatie op de kalender en er komen ongetwijfeld nog dagen dit jaar dat ik meer inspiratie en motivatie heb om op de pedalen te stappen. De Discogs-singles zijn op de bus gegaan en ook verwacht ik een Juno-pakket en nog wat nieuwe releases. Op deze dag blijft mijn groene brievenbus leeg en jullie zullen begrijpen dat ik vandaag ook geen singles heb gekocht. Alle tijd om de 'Eindstreep' samen te stellen. Ik doe vanmiddag al een poging maar maak dan een vergissing. Dan nu maar van voren af aan beginnen en daarmee de aprilmaand van 2026 definitief besluiten. 

Vanmiddag begin ik abusievelijk bij de platen die nog onderweg zijn en tel daarbij niet de platen in de Blauwe en Gele Bak. Uiteraard wil ik die getallen wel weten en dus begin ik vanavond opnieuw. De Blauwe Bak is deze maand de grote winnaar. Ik trek deze maand 59 maal de portemonnee voor de Blauwe Bak hoewel er nog twaalf onderweg zijn. De bestelling van Annie & The Caldwells via Bandcamp is nog niet eens in behandeling genomen en het vermoeden is, volgens Bandcamp, dat de single pas op 22 juni wordt verzonden en uiterlijk 5 augustus zal arriveren. Ach ja, we zullen het zien. Gele bak singles koop ik doorgaans 'live' maar ook nu zijn er nog 2 voor de Gele Bak onderweg waaronder een 'big want'. Totaal zijn het dan 25 singles. Er zijn acht singles dubbel of 'upgrades'. Totaal kom ik dan op 92 eenheden want er zitten ook twee 12"-singles bij. De dubbel-single op Act Of Sedition is tweemaal gerekend. Een even maand betekent dat de Blauwe Bak het fotomodel mag aanleveren maar ik begin eerst met de Gele Bak. 

1. Rikki Don't Lose That Number - Steely Dan 

2. Lay Lady Lay - Bob Dylan 

3. Thin Line Between Love And Hate - The Pretenders 

4. Baby I Love You - Dave Edmunds 

5. Just What I Always Wanted - Mari Wilson 

6. Give A Little Love - Aswad 

7. Moonlight And Muzak - M

8. Clean And Neat - Cathy Davey 

9. Desire - Yello 

10. Have You Heard The Word - The Fut 

Tot slot de top tien van de Blauwe Bak

1. What Makes Me Love You - The Sequins 

2. Together Forever - Taff Bryan & The 66

3. Will You Promise - Ebo Taylor 

4. Hard Hard Promises - Alice Clark

5. My Precious Love - Gloria Walker 

6. Come What May - Major Lance 

7. You're Gone - The Delfonics 

8. Especially For You - Manchild 

9. Cookies - Brother Soul 

10. Voice Of The Voodoo - Cheeba's Reggae Sound Boys