Week Spot: Sugababes

Gelukkig was het mis, maar de kogel is door de kerk. Ik ga vanavond opnieuw een show opnemen voor zaterdagavond met louter Engelse persingen. Nu ben ik twee weken geleden halverwege de S gestopt met uitzoeken en dus heb ik ditmaal de tweede bak in de volgspot inclusief titels die ik twee weken geleden niet heb gezien. De Week Spot moet dan ook uit deze greep komen en ik moet er nog even een nachtje over slapen. 'Do The 45' is ooit begonnen als een 'soul-show', hoewel mijn interpretatie van soul wel iets verder gaat dan geplaveide paden. Intussen beschouw ik de show meer als een eerbetoon aan de huidige dj-cultuur met de soul als uitgangspunt. Met name in het laatste uur van de show wil ik nog wel eens voorbij de scheidslijn kijken en ruimte geven voor hagelnieuwe producties, remixen en soms zelfs reggae of ska. In dat kader schaam ik me er niet voor om Sugababes als Week Spot te hebben. 'Een plaatje om naar te kijken', is mijn eerste ingeving als ik de single in 2022 tref. Het is, volgens mij, ook de titel geweest van een bericht. De single die ik eigenlijk alleen heb gekocht omdat-ie er zo mooi uitziet, mag deze week de Week Spot zijn. Het is tevens de 'nieuwste' in mijn Engelse collectie voor wat betreft deze koffers. De Week Spot is 'Overload' van Sugababes uit 2000. 

Wat doe ik zoal in de zomer van 2000. Dat is eenvoudig want daarvoor hoeven jullie alleen maar een jaar terug te scrollen voor 'Het zilveren goud' en 'Het zilveren geheugen'. De vraag is vooral hoe mijn consumentengedrag is ten opzichte van 'nieuwe' muziek in 2000. In de maanden ervoor ben ik in de ban geraakt van Muse nadat ik het optreden op Pinkpop op televisie heb gezien. Dat album schaf ik in oktober 2000 aan en dat zorgt voor een kleine opleving in mijn cd verzamelen. 'Kid A' van Radiohead stamt uit dezelfde periode en verder zijn het vooral oude albums ('Tommy' van The Who en 'bryter Layter' van Nick Drake om een paar te noemen). Tijdens mijn werk in de kunstmest staat Radio 3 aan en daar zal ik ongetwijfeld 'Overload' hebben gehoord, maar het sorteert niets bij mij. Ik leer Sugababes pas in 2002 kennen middels 'Round Round' en 'Overload' valt me voor het eerst op in 2005 of 2006 als een indie-bandje het numemr covert tijdens een optreden in De Singel in Zwolle. Volgens mij is de band Parkside uit Kampen. 'Round Round' en 'Overload' zijn de enige twee van Sugababes die ik direct kan neuriën, maar getuige de lange lijst singles en vele hits in ons land moet ik er nog wel een paar kennen. 

Bij Amy Winehouse heb ik me dikwijls afgevraagd of de zaken zo zijn gegaan zoals Amy wilde of dat de platenmaatschappij en het management haar onder druk heeft gezet. Een mooie dame met een mooie stem is blijkbaar niet genoeg, er moet ook nog een verslaving aan drugs aan te pas komen om haar in de tabloids te houden. 'MTV makes me want to smoke crack', zingt Beck jaren geleden. Sugababes en drugs gaan niet samen maar er is wel een ander opmerkelijk detail in de vroege jaren van de groep. De dames vechten elkaar de tent uit en het leidt tot leden die opstappen. Na verloop van tijd komt de originele bezetting bijeen, is de band bevrijd van zekere platencontracten en is het opeens allemaal liefde tussen de hoofdpersonen. De SugababIes wordt in 1998 samengesteld door All Saints-manager Ron Tom, Sarah Stennett en First Access Entertainment. Siobhán Donaghy en Mutya Buena zijn beide dertien lentes jong en hebben een solo-contract op zak. Nadat ze in een showcase hebben gewerkt, besluiten ze samen verder te gaan. Buena nodigt haar beste vriendin, Keisha Buchanan, uit in de studio en Sugababies zijn een feit. Toch wil platenmaatschappij London de band een volwassen karakter geven en wordt de naam veranderd in Sugababes. Het trekt alles uit de kast voor de debuutsingle 'Overload' welke in augustus 2000 uitkomt. Voor de radiostations en dj's wordt deze demo geperst en uitgegeven met beknopte biografie. De laatste items ontbreken bij mijn exemplaar en dat scheelt aanmerkelijk in de prijs, hoewel die niet goedkoop is geweest. 

Retro-labels is op zichzelf niets bijzonders, behalve dat bij Sugababes het van een hoge kwaliteit is. Het uitgangspunt zijn de 'silver-top'-London-labels van omstreeks 1957. Dan verschijnen de eerste oplagen van de platen met een vinyl 'tri-centre' waar later oplagen een 'round centre' hebben. Het hoesje is een natuurgetrouwe kopie van de bekende London-hoesjes, alleen is deze uitgevoerd in duimendik karton. De plaat schopt het in Engeland tot een zesde plek en het zaadje is geplant voor een succesvolle loopbaan. In Nederland debuteert de single in week 45 in 2000 op de Top 40 en zal twaalf weken later de lijst verlaten. Het heeft dan nummer 14 als piek. Ook in ons land zal Sugababes tussen 2002 en 2008 goede zaken doen met tal van top 10-hits. 

Het is geen 'onveilige werksfeer' maar vooral de rivaliteit van de dames onderling dat maakt dat het komen en gaan wordt. Donaghy stapt in 2001 op nadat ze heeft verklaard dat Buchanan haar uit de groep heeft gepest. In 2005 wordt Buena zwangerschapsverlof geweigerd waardoor ze meteen buiten de band staat. In 2009 wordt Buchanan uit de groep gezet en daarmee zit er geen oorspronkelijk lid meer in de groep dat evenwel blijft doorgaan als Sugababes. In 2011 valt het doek voor de groep en dat is juist als Buchanan, Donaghy en Buena weer aan de slag gaan. Zij hebben echter geen recht op gebruik van de naam Sugababes en dus treedt het trio tot en met 2018 op als Mutya Keisha Siobhan. In 2019 wint de groep een rechtszaak over de naam en sindsdien bestaat Sugababes weer officieel. In recente maanden zijn er nieuwe singles uigekomen van de groep en geeft het grootschalige concerten. 

Kwartetje gebak 60s: Deel V

Het eerder aangekondigde plan om een soort van hitparade te doen voor komende zaterdag is eigenlijk wel van de baan. Ik denk dat het toch een uitzending gaat worden met Engelse persingen en ik moet nog even bekijken welke Week Spot we dan hebben. Ik heb vanavond in de invoerkosten betaald voor een greep Engelse persingen van Midas Touch, maar ik denk dat die door gaan naar de 'live'-show van volgende week. Ik moet dus nog altijd een Week Spot bedenken en dat wil voorlopig even niet. Dus ga ik vanavond verder met het kwartet van de jaren zestig. Daarbij haal ik mezelf in want de vierde bak in de aflevering van vanavond zit zondag pas in 'The Vinyl Countdown'. Vanavond respectievelijk bak 5, 15, 8 en 9 van de jaren zestig en eerder. De top tien van de vijftiende bak bevat immers zelfs een plaat uit de jaren vijftig. 

Ik trap vanavond af met bak 5. Deze start met 'She Wants T'Swim' van Chubby Checker en de hekkensluiter is 'Devil's Grip' van Crazy World Of Arthur Brown. Alle bakken bevatten vanavond de gebruikelijke 135 singles. In geval van Chubby Checker staan er vijf in de vorige bak. 'Fire' van Arthur Brown is de eerste in de volgende bak. Ik vervolg met het lijstje van 3-of-meer singles in de betreffende bak. 

Eddy Christiani (3), Lou Christie (4), Christophe (5), Petula Clark (12), The Dave Clark Five (9), Coasters (4), Joe Cocker (3), Cocktail Trio (8), Judy Collins (3), Perry Como (3) en Arthur Conley (3). 

De top tien-lijstjes gaan vanavond erg gemakkelijk. Classics IV is een single die vooral sinds de 'Monstertocht' in 2001 een speciale betekenis voor me heeft gekregen. Ik hoor het nummer tijdens een plaspauze als ik op de heenweg vlak voor Leeds ben. Ik leer tijdens de 'Monstertocht' het nut van een fietsbroek kennen, want dat kledingstuk ontbreekt tijdens de tocht. Ik mag dan een zachte legging aan hebben om zitvlees te voorkomen, het kan niet verhullen dat mijn geslachtsdeel verdoofd aanvoelt. Ik kan niet heel veel sanitaire stops herinneren behalve degene waarbij ik met een levenloos in mijn handen sta en dit is zo'n geval. 'Aline' heeft eveneens een speciale reden. Als ik zou zijn geboren als een meisje zou ik naar oma aan vaders' kant zijn genoemd. Zij heette Alie. Als meisje zou ik Aline of Alma hebben geheten, vandaar dat Christophe en Alma Cogan een speciaal plekje hebben in mijn hart. Mijn ouders kunnen geen geschikte jongensnaam bedenken. Blijkbaar staat Albert té ver af van Alie voor mijn ouders en dan wordt er gekozen voor de vrijgezelle broer van mijn vader.

1. Traces - Classics IV (1969)

2. Don't Sleep In The Subway - Petula Clark (1967)

3. Psychotic Reaction - Count Five (1966)

4. Delta Lady - Joe Cocker (1969)

5. All The Love In The World - Consortium (1969)

6. Sweet Talkin' Guy - The Chiffons (1966)

7. Aline - Christophe (1965)

8. She Sold Me Magic - Lou Christie (1969)

9. I'd Rather Go Blind - Chicken Shack (1969)

10. Hair - The Cowsills (1968)

Vervolgens de vijftiende bak en daarbij is The Moody Blues de grote winnaar qua aantal singles. De bak trapt af met een Nederbeat-rariteit welke het ook erg goed schijnt te doen in de piratenwereld: 'Trouw Nooit' van Mokum Beat Five. De laatste in de bak is 'Pretty Woman' van Roy Orbison. Hierbij het lijstje van drie en meer. 

The Monkees (11), Chris Montez (4), The Moody Blues (17), The Motions (7), The Move (4), Johnny Nash (3), The Newbeats (5), Nina & Frederik (3), 1910 Fruitgum Co. (5), Rob De Nijs (5), Esther & Abi Ofarim (3), Ohio Express (7), Oliver (3) en Roy Orbison (7).

Eerst zal ik 'Nights In White Satin' op 1 zetten, maar nee... 'Watching And Waiting' is een nummer waar ik echt nooit genoeg van ga krijgen. Een speciale vermelding voor Alf Newman en 'It's A Gas'. Wie bekend is met mijn radioshows zal regelmatig een harde boer horen. Welnu, deze komt uit de plaat van Alf Newman. Het is een plaat waar de boer centraal staat, maar stamt uit een tijd dat er nog geen digitale samples zijn en dergelijke. Het moet dus 'live' en in één take. Het resultaat is dat de eerste twee boeren overtuigend zijn, de tweede heeft het gemaakt tot mijn jingles-folder. Vervolgens een aantal halfbakken pogingen en tenslotte nog een hele diepe en harde. Ik heb er in de jaren vóór de radioshows al veel plezier van bij optredens. Vooral de eerste heeft een verrassingseffect bij optredens. 

1. Watching And Waiting - The Moody Blues (1969)

2. Rainbow Chaser - Nirvana (1968)

3. Blackberry Way - The Move (1968)

4. Everybody's Talkin' - Nilsson (1969)

5. It's Over - Roy Orbison (1964)

6. Freedom - The Motions (1969)

7. Flower-Power-Kleid - Wencke Myhre (1969)

8. It's A Gas - Alf Newman (1966)

9. I Wanna Be Loved By You - Marilyn Monroe (1959)

10. Valleri - The Monkees (1968)

Ik heb afgelopen zondag maar liefst 34 'New additions'. Ik hoef daarom maar een handjevol voor het eerste gedeelte te hebben en dus vraag ik drie luisteraars 's middags voor hun nummers en zoek daarna op zolder de platen uit. De achtste loopt van 'Til I Kissed You' van The Everly Brothers tot en met 'You Were Made For Me' van Freddie & The Dreamers. Van The Everly Brothers heb ik vier in de vorige bak staan. 

The Everly Brothers (5), Marianne Faithfull (4), Georgie Fame (5), Chris Farlowe (4), José Feliciano (5), The 5th Dimension (6), Ella Fitzgerald (4), Fleetwood Mac (5), Flowerpot Men (5), Wayne Fontana (4, waarvan 3 met The Mindbenders), The Fortunes (11), The Foundations (5), The Four Seasons (3), The Four Tops (4), Connie Francis (9) en Barry Frank (3). 

De samenstelling van de top tien is erg spannend want ik heb geen absolute uitschieter. Wel een speciale vermelding van The Fortunes. Ik heb de plaat 'gemist' in de Gele Bak Top 100 van vorig jaar en dat is een grof schandaal. Ik hoor de single zondag opnieuw en sta eigenlijk best versteld. Anders had 'This Golden Ring' of 'Here It Comes Again' in de top tien gestaan, maar nu moet dat deze titel worden. 

1. A Way Of Life - Family Dogg (1969)

2. Summernights - Marianne Faithfull (1965)

3. Is It Really Worth Your While - The Fortunes (1966)

4. Walk Like A Man - The Four Seasons (1963)

5. Magic Forest - Fat Mattress (1969)

6. Temptation - The Everly Brothers (1961)

7. Someone Out There - The Flirtations (1968)

8. Guide Me Orion - Flaming Youth (1969)

9. No Mule's Fool - Family (1969)

10. Game Of Love - Wayne Fontana & The Mindbenders (1965)

De negende bak van de jaren zestig staat dus komende zondag centraal. De nummer 1 is hier echter geen verrassing. De bak begint met de vroegste die ik heb van de Duitse Freddy: 'Wer Das Vergisst'. De laatste is 'Waterdrager' van Boudewijn De Groot en de opvolger is de eerste in de tiende bak. 

Freddy (3), Free (de Nederlandse soulband, 3), Conny Froboess (4), David Garrick (10), Marvin Gaye & Tammi Terrell (3), Geebros (3), Bobby Gentry (6, waarvan 3 met Glen Campbell), Gloria (4), Golden Earrings (13), Bobby Goldsboro (3), Grapefruit (3), Grassroots (3), Ken Griffin (3), Anneke Grönloh (3) en Boudewijn De Groot (8). 

Komende zondag dus onder andere 'The Adventures Of Miss Rosemary La Page' van Grisby Dyke, maar die mist ternauwernood de top tien. Over de nummer 1 hoef ik niet lang na te denken. 

1. Just A Little Bit Of Peace In My Heart - The Golden Earrings (1968)

2. Ode To Billie Joe - Bobby Gentry (1967)

3. Waterdrager - Boudewijn De Groot (1968)

4. Dear Delilah - Grapefruit (1968)

5. Saved By The Bell - Robin Gibb (1969)

6. Storm - Gloria (1968)

7. Don't Want Your Love - The Great Scots (1965)

8. Cloud Nine - Winston G. (1966)

9. Reach Out Of The Darkness - Friend & Lover (1968)

10. Rainbow - David Garrick (1968)

Singles round-up: mei 7

Een ontspannen dagje werken? Zo zou je deze dinsdag kunnen noemen, ja. Normaal gesproken is er voor mij geen post op de dag na Pinkstermaandag maar ik hoor niks van mijn chef. Bovendien heb ik mijn pakket met schoenen zaterdag in Steenwijk laten staan en dus moet ik in ieder geval toch naar de zaak. Er ligt wat Royal Mail. Een aantal magazines in plastic (en dus veel gewicht) en een flinke stapel enveloppen met een goed doel met daarin een pen. Het maakt het lastig te bundelen, maar het is niet veel en ik heb dit morgen liever niet bij de reguliere post. Op de muziek van Ray Barretto en Tito Puente is het goed vertoeven en ik pauzeer voor een pak karnemelk en een schaaltje ananasschijven. Als ik thuis kom, heb ik zin in iets kouds. Het enige dat ik koud heb staan is bier. Bier? Ja, ik moet concluderen dat de 0.0 mijn favoriete frisdrank is geworden en geniet van een alcoholvrij witbiertje na afloop van de inspanning. Nu ga ik dan weer even aan de koffie want ik heb nog dertien singles voor jullie liggen. Of eigenlijk twaalf maar van eentje koop ik er meteen twee. De apparatuur kan aan zodra de koffie is doorgelopen en ingeschonken. 

* Billy Preston- Will It Go Round In Circles (NL, A&M, 1972)
Op deze single laat Billy er geen gras over groeien. Op de b-kant staat namelijk een liedje van zijn oud-bandlid Paul McCartney. Tja, Billy Preston was immers de onofficiële vijfde Beatle. Op de b-kant doet hij 'Blackbird'. Ik zal me echter eerst richten op 'Circles'. Dat is tot mijn grote tevredenheid in dezelfde stijl als 'Nothing From Nothing'. Een lekker fris en vlot nummer met Preston op zowel piano als orgel en met welkome blazers. Op de b-kant niet alleen 'Blackbird' maar ook een aparte vermelding van de publicatiemaatschappij: MacLEN Music. Volgens mij is al het McCartney en Lennon-werk ondergebracht bij Northern Songs. Billy haalt het nummer uit het kleine wereldje van The Beatles en plaatst het in een setting met drums en Billy op klavecimbel. Het is op zichzelf best een interessante cover maar voor mij is 'Circles' de uitschieter. 

* Leon Russell- A Hard Rain's Gonna Fall (NL, Philips, 1971)
Twee jaar voordat Bryan Ferry het in de hitparade brengt, doet Leon Russell al zijn plasje over het Bob Dylan-nummer. Je zou het niet verwachten maar dit heeft een hoog 'Mad Dogs And Englishman'-gehalte maar dan zonder de zang van Joe Cocker. Het is een gebed zonder einde en Russell gaat geduldig door alle coupletten heen waardoor het nummer over de vijf minuten uit komt. 

* Sammy Soul Set- Theme From 'The Cloudy Nights' (NL, Sinalco, 1968)
Heb ik het in de inleiding over 0.0-bier en nu heb ik het over Sinalco. Volgens de overlevering het oudste en nog altijd bestaande merk frisdrank van Europa. De naam komt uit het Latijn en staat voor 'geen alcohol' (sin alco). Ik moet denken aan de elpee 'Sensation' van The Motions maar die is op Simogram en houdt verband met een keten van kruideniers. Dit plaatje wordt in 1968 uitgegeven aan liefhebbers van de frisdrank en zou ook een vel moeten bevatten met een uitnodiging tot een wedstrijd hoezen ontwerpen. Dat item mist in mijn geval. Ondanks de 'soul' in de bandnaam is dit barokke popmuziek met een orgel. In het intro neigt het naar Procol Harum maar het refrein is té springerig voor de band van Gary Brooker. Het is best een geinig plaatje. Het stilt niet echt mijn dorst, misschien zal ik daarvoor een flesje Sinalco moeten raadplegen. Ik ben Sinalco echter nog nooit tegengekomen in een Nederlandse winkel, hoewel het hier wel verkocht zou worden. 

* Sandy Coast- Summertrain (NL, Polydor, 1972)
Het eerste dat opvalt aan de single is een sticker op het label van Radio Crusio. Dat heb ik opgezocht en is een winkel in Bergen Op Zoom. Met dit zomerse weer smaakt dit nummer van Sandy Coast extra goed, de band heeft duidelijk goed geluisterd naar Amerikaanse voorbeelden als The Doobie Brothers en Redbone. Het zal de laatste top tien-hit zijn voor de formatie in de jaren zeventig. Ik vind het een overheerlijk nummer maar dat heb ik altijd gevonden. 

* Speed- Easy To Say (NL, Imperial, 1971)
* Speed- Easy To Say (NL, Imperial, 1971)
Eenmaal met het 'hartje' in tact en beide keren met een neutraal Bovema-hoesje, hoewel de plaat oorspronkelijk een fotohoes kent. Ik associeer het met een Drentse groep, maar nee... de band komt uit Haarlem. Wouter Planteijdt is één van de leden en hij zal in de jaren negentig redelijk bekend worden met de band Sjako!. Maurits Santen is de man die in 1983 'Dieuwertje' opgenomen, Dat nummer komt nog ter sprake als Dieuwertje Blok het tijdelijke verruilt voor het eeuwige. 'Easy To Say' is een kruising tussen Mungo Jerry en glamrock als je het mij vraagt. Het is niet onaardig maar niet genoeg voor een plek op de radio of de hitparade. De genoemde Maurits Santen schrijft de b-kant, 'Mrs. Clear', en daar ben ik dan ook wel weer benieuwd naar. Ik twijfel even of er een meisje zingt, maar kijk... ze zijn piepjong! Planetijdt is nu 68 jaar en zou dan 13 of 14 zijn geweest. De zingende knaap heeft de baard nog niet in de keel. 'Mrs. Clear' is overigens een hele fraaie popsong en eigenlijk de betere kant, hoewel het geen hitmateriaal is. 

* Stephen Stills- Change Partners (NL, Atlantic, 1971)
Alweer zo'n nummer dat ik al jaren wens op een single en dat ik me nu niet beter kan wensen. Top 100-materiaal!

* Tol & Tol- Rounding The Cape (België, Indisc, 1989)
De gebroeders Cees en Thomas Tol keren in de late jaren tachtig 'hun band' BZN de rug toe en debuteren in 1989 met het dramatische 'Eleni'. 'Rounding The Cape' is een van de opvolgers en ik heb het nummer gehoord en gezien op televisie in die tijd. Ik hou de uitverkoopbakken in de gaten maar, nee, deze van Tol & Tol zal daar niet staan voor een rijksdaalder. Blijkbaar wel voor 3,95 bij een andere winkel want deze sticker zit nog altijd op de hoes. In 'Rounding The Cape' brengen Tol & Tol hun ode aan The Shadows. Het is het fantastische instrumentale plaatje dat ik in mijn geheugen heb. Weemoedige gitaren en een orkest op de achtergrond, het neigt even erg naar 'Wonderful Land' en dat is nota bene één van mijn ultieme Shadows-favorieten. 

* The Undertones- It's Going To Happen (NL, Ardeck, 1981)
De band met Feargal Sharkey op de leadzang begint met een 'fade-in' en is vervolgens in het straatje van Dexy's Midnight Runners en een knipoog naar Madness. Heerlijke plaat als altijd!

* Uriah Heep- Lady In Black (Duitsland, Bronze, 1971, re: 1974)
Een hele echte Uriah Heep-klassieker. Oorspronkelijk uitgebracht in Engeland in 1971 maar drie jaar later krijgt het een release met fotohoes in Duitsland. Ik weet dat 'Lang zullen ze spelen' een beetje op de achtergrond is geraakt maar wellicht moest ik nog eens 'Salisbury' van Uriah Heep uitlichten in deze rubriek. 

* Carl Wayne- Way Back In The Fifties (Duitsland, Polydor, 1975)
Colin David Tooley is zijn eigenlijke naam maar hij gebruikt de naam Carl Wayne voor zijn muzikale loopbaan. Via verschillende lokale bands leidt hem dat naar The Move in de late jaren zestig waarvan hij de leadzanger wordt. In de vroege jaren zeventig gaat hij solo en in 1975 mag hij op de revival-toer met 'Way Back In The Fifties'. Het is een compositie en productie van de heren Wayne Bickerton en Tony Waddington die succes hebben gehad met The Rubettes. Hij hoeft zich niet te schamen want Roy Wood zit met Wizzard in die tijd ook nog in de jaren vijftig-nostalgie. 

* Andy Williams- Don't You Believe It (NL, CBS, 1962)
Je moet wel een enorme hufter zijn als je zo'n plaatje met fotohoes tegenkomt voor een euro en hem laat liggen. Ik heb het geluk dat ik me niet zo laat omschrijven want 'Don't You Believe It' is best een bijzonder nummer dat kan wedijveren met 'Can't Get Used To Losing You'. Het vormt een fijn contrast met de hekkensluiter in deze 'Singles round-up'. 

* Frank Zappa- Bobby Brown (Duitsland, CBS, 1979)
Lachen gieren brullen met Frank Zappa. In een zwaar overtrokken doowop-stijl brengt Zappa ons het epistel over de anti-held Bobby Brown. Niet te geloven dat dit mijn eerste Zappa-single is na 37 jaar verzamelen, hoewel ik moet bekennen dat ik de muziek van de man pas sinds de eeuwwisseling kan waarderen. Hoewel de elpees niet meedoen in de collectie heb ik ooit nog wel flink geïnvesteerd in bijvoorbeeld 'Absolutely Free'. 

Singles round-up: mei 6

Is er nog iets spannends gebeurd tussen de vorige 'Singles round-up' en nu? Nou, spannend zou ik het niet willen noemen, maar ik ben nog even op de fiets naar Dwingeloo geweest en terug over het Dwingelderveld naar de schaapskooi van Ansen. Er staat een licht windje en dat houdt het koel op de fiets. Ik heb een paar foto's gemaakt maar het is niet genoeg voor een 'Diagonaal zeven letters' en dus ga ik verder met de 'Singles round-up'. Ik lig een paar berichten achterop schema en heb gewoon ook wel even zin om plaatjes te draaien. De volgende dertien singles bevat op zijn minst één single die rechtstreeks de Blauwe Bak in mag. Ook treffen we de eerste platen uit de jaren tachtig en negentig in deze greep. De apparatuur kan aan en ik ga me nog eenmaal onderdompelen in de muziek. 

* Equals- Funky Like A Train (NL, Scramble, 1977)
Hoewel de plaat op zichzelf me niet zoveel zegt, brengt het hoesje me meteen terug naar de Veemarkthal in Sneek in de vroege jaren negentig. Het is in de tijd dat ik nog alleen zakgeld krijg en eens in de zoveel tijd de vlooienmarkt bezoek. Deze single staat ergens bij een handelaar en die vraagt er, volgens mij, drie gulden voor. Dat geld heb ik niet in 1990. Zesendertig jaar later heb ik meer te besteden en dan kost de single 1,50 euro. Dat zou drie euro zijn als we niet met inflatie hadden te maken. Van de oorspronkelijke Equals is één van de twee blanke tweeling afgehaakt. 'Funky Like A Train' is best een aardig ding, het valt zeker niet tegen. Ik denk niet dat ik dit in 1990 had kunnen waarderen?

* The Four Seasons- Saturday's Father (NL, Philips, 1968)
Ook deze heb ik gisteravond gedraaid in 'The Vinyl Countdown'. Het is pas sinds een paar maanden dat ik een speciale interesse heb gekregen voor het werk van Jake Holmes. Ik ontdek dan namelijk dat Holmes oorspronkelijk 'Dazed And Confused' heeft geschreven maar nooit geen credits heeft gekregen van Led Zeppelin. Holmes schrijft eveneens mee aan 'Saturday's Father'. De flower power is The Four Seasons niet ontgaan en ook dit instituut moet door een lastige psychedelische periode heen. Daar is 'Saturday's Father' een voorbeeld van. Een erg rommelig nummer bomvol effecten, terwijl we stiekem gewoon een 'Walk Like A Man' willen horen. Ik moet nog even flink wennen aan dit schijfje. 

* Tim Hardin- Do The Do (NL, CBS, 1972)
Middels het album 'Painted Head' neemt Tim Hardin in 1972 zijn pet af voor zijn voorbeelden uit de blues. Ik kijk eerst vreemd op als ik lees dat Tim goede vrienden is geweest met Harry Muskee, maar na 'Do The Do' begrijp ik dat wel. Veel 'cowbell' en zelfs een gospelkoor maar ook flitsende gitaren. Het maakt het nummer van Willie Dixon tot een waar feest. 

* John Holt- Help Me Make It Through The Night (UK, Old Gold, 1974, re: 1983)
De single staat onder de 'H' bij deze handelaar met de kant van John Holt naar de voorkant gericht. Eigenlijk is het de b-kant van Ken Boothe's 'Everything I Own'. Ik heb nog niet gecontroleerd maar ik denk dat ik die al heb. Nee, nog niet, dus ik kan hem ook altijd nog onder de B zetten als ik wil. Beide kanten zijn populaire reggae-vertolkingen van grote hits. John Holt's versie van Kris Kristofferson's nummer doet het altijd goed maar dat geldt eveneens voor Ken Boothe's uitvoering van Bread's 'Everything I Own'. De laatste is zelfs nummer 1 in Engeland en is één van de weinige titels dat tweemaal op nummer 1 heeft gestaan maar dan in verschillende uitvoeringen. Dat laatste heeft Ken Boothe te danken aan Boy George. Ik hou het voorlopig toch bij de John Holt-kant totdat ik één van de twee als originele single tref. 

* Jigsaw- You're Not The Only Girl (NL, Basf, 1974)
Jigsaw is meestal een schot in de roos voor mij en dat geldt ook voor 'You're Not The Only Girl'. Zeer pretige radio-pop van de Engelsen. 

* Jupiter- Show Down (NL, Philips, 1972)
De eerste die ik in Ruinen tref met singles heeft een hele hoop Nederpop uit de vroege jaren zeventig. Veel relatief onbekend werk en dat zet bij de volgende handelaar ook de toon. In 1992 heb ik als journalist van de Sneeker een interview met Martin Van Wijk. Hij volgt in 1973 Robbie Van Leeuwen op binnen Shocking Blue maar heeft in meer bands gespeeld. Jupiter is daar eentje van en dat heeft Rudy Bennett van The Motions als middelpunt. Van Wijk is echter de schrijver van 'Show Down'. Het is gezellige glamrock uit de hofstad. 

* Kraayeveld- Mona Lisa (NL, Decca, 1971)
Zoals ik zeg, het zet de toon van de middag. Een kwartier later hou ik Kraayeveld in mijn handen. Een single welke al een hele tijd op mijn verlanglijst staat. Ik kijk naar de prijs. Ik zou het liefste de single eens voor een euro hebben aangeschaft, maar ach... nu we er toch zijn? Vijf euro kan ik wel mee leven. De Bintangs houdt momenteel haar afscheidstournee want na 57 jaar is de koek echt op voor de band. 'Mona Lisa' lijkt me het soort stoplap dat ze desnoods nog in een toegift kunnen spelen. Lekker om hem eindelijk eens te hebben op vinyl. 

* Marillion- Cover My Eyes (Duitsland, EMI, 1991)
Eveneens in de show van gisteravond. Fish is inmiddels solo gegaan en Marillion werkt met de 'nieuwe' zanger waarvan niemand de naam kent en die toch een stuk langer dan Fish bij Marillion heeft gezongen. 'Cover My Eyes' kan ik me nog vaag herinneren uit die tijd. Het heeft iets aanstekelijks in het refrein maar verder kan het niet meten met bijvoorbeeld een 'Kayleigh'. Hoewel Fish springlevend is na zijn vertrek uit Marillion, zal hij een soort van Bon Scott-status krijgen. 

* Mel & Tim- Backfield In Motion (NL, Pink Elephant, 1969)
Deze en de volgende zijn de enige twee die ik koop bij de dealer waar ik twee jaar geleden een tas vol van heb gekocht. Hij heeft alleen een koffertje singles bij zich en verder vooral cd's en een paar bakken met elpees. Veel van de singles zijn exorbitant duur. Dan zie ik deze van Mel & Tim voor vijf euro en eveneens die van Roy Orbison. Voor de rest is het maar matig interessant en prijzen van tien en vijftien euro. 'Backfield In Motion' is niet de meest essentiële plaat van Mel & Tim, maar altijd gezellig om te draaien. Hij mag zonder meer in de Blauwe Bak. 

* Roy Orbison- California Blue (Duitsland, Virgin, 1989)
Hier heb ik opeens heel veel zin in. De single is niet smetteloos maar klinkt wel behoorlijk, alleen niet voor de prijs van vijf euro. Daarvoor zou je een beter exemplaar mogen verwachten. Maar ach... het is fijn om The Big O met dit wereldnummer in de verzameling te hebben. Ik heb zeker tientjes bespaard bij degene met de Nederpop uit de vroege jaren zeventig. 

* The Simon Park Orchestra- Eye Level (NL, Columbia, 1972)
Een hele grote Engelse hit uit 1973 met een Nederlands tintje en een aparte geschiedenis. Jan Stoeckart is een Nederlandse componist en schrijft oorspronkelijk 'Eye Level'. Het is een kruising tussen 'Catootje' en een stuk van Mozart en The Simon Park Orchestra neemt het in eerste instantie op voor De Wolfe Music, de bibliotheek van muziek voor tv en film. Thames Television kiest het nummer uit als thema voor 'Van Der Valk', een Engelse detectiveserie die zich afspeelt in Nederland. Na een aarzelend begin in 1972 wordt 'Eye Level' in 1973 opnieuw uitgegeven en zal het wekenlang op nummer 1 staan in Engeland. Stoeckart werkt onder verschillende namen en zal in 1974 zijn eigen versie opnemen als Jack Trombey, eveneens het pseudoniem dat hij gebruikt voor de Simon Park-versie. Een voormalige radiocollega gebruikt het als 'bed music' en zo krijg ik meteen een zondags gevoel bij de klanken van Simon Park. 

* Pickel Nick Orchestra- Pim Pam Pom (NL, Negram, 1975)
Een goede vriend doet een show op de vrijdagmiddag op zowel de lokale omroep van Steenwijk als op zijn eigen internetradiostation. Ik ben sinds ruim  een jaar een vaste luisteraar want ik kan de lokale omroep op de telefoon ontvangen. Het is een verzoekplaten-show maar hij draait ook geregeld eigen keuzes. Zo hoor ik een paar weken geleden dit 'Pim Pam Pon' van Pickle Nick Orchestra. Een titel die ik alleen ken uit het Hitdossier. Een zeer gezellig instrumentaaltje. Ik geloof dat het door de Tros is gebruikt als herkenningsmelodie. 

* The Power Of Zeus- Hard Working Man (NL, Rare Earth, 1971)
Motown wil met de start van de jaren zeventig de zaken uitbreiden. Met name de filmafdeling zal het platenlabel naar het randje van de afgrond brengen, maar ook de progressieve tak van het Rare Earth-label is een geschiedenis welke het liefste zo snel mogelijk wordt vergeten. Het is alleen de naamgever van het label, Rare Earth, dat nog enige dollars in het laadje brengt. The Power Of Zeus is op zichzelf best leuke Amerikaanse hardrock, een beetje in de sfeer van Mountain, maar kennelijk is er geen Motown-afdeling buiten Nederland en Amerika die het wil uitbrengen als single. 

Singles round-up: mei 5

Pinksterzondag 2024. Ik heb gehoord van een braderie en vlooienmarkt in Ruinen. Dan is het altijd maar weer afwachten hoe laat ik precies wakker word op een zondag en deze betreffende dag aanvaard ik de dag op een redelijk tijdstip. Op de fiets naar Ruinen. Ik weet niet wat ik kan verwachten. Het resultaat? Tientallen singles. Een van de eerste singles die ik vind op deze dag is 'Een Beetje Geld Voor Een Beetje Liefde' van Angelique. Hoewel ik normaliter niet aan Hollands doe, heb ik opeens zin in dit plaatje. Leuk voor op Facebook! De pret is van korte duur want de single blijkt totaal uit het lood te zijn. Ik heb evenwel veel plezier met broeder op Facebook die er het zijne van denkt. Afgelopen jaar regent het van tijd tot tijd en dan laat ik Ruinen maar zitten. Gisteren is dus evengoed een 'trip down memory lane'. Helaas heeft de dealer waar ik heel veel heb gekocht in 2024 slechts een koffertje met singles, maar twee andere standhouders maken het helemaal goed. Ik heb zeven singles die ik al had vóór gisteren en die ga ik eerst benoemen. 

* Kate Bush- Wuthering Heights (UK, EMI, 1977)
* Earth & Fire- Maybe Tomorrow Maybe Tonight (NL, Polydor, 1973)
* The Equals- Viva Bobby Joe (UK, President, 1969)
* Jefferson Airplane- She Has Funny Cars (Duitsland, RCA Victor, 1970)
* Redbone- Poison Ivy (NL, Epic, 1972)
* The Rolling Stones- Paint It Black (NL, Decca, 1966)
* The Zombies- Summertime (NL, Decca, 1964, re: 1972)
De laatste zit per ongeluk in een ander hoesje. Ik heb besloten deze dubbele in de jaren zeventig te zetten. Kate Bush mag mee vanwege de Engelse persing en dat geldt ook voor The Equals. Earth & Fire en The Rolling Stones zijn zonnig geprijsd en mogen mee voor de fotohoes. Bij Jefferson Airplane en Redbone twijfel of ik ze al heb en voor de prijs kan ik ze niet laten liggen. Dan nu de eerste dertien uit Ruinen. 

* Arthur Alexander- Detroit City (NL, Dot, 1965)
Er is één plaatje dat direct de Blauwe Bak in gaat en die komen we tegen in het volgende bericht. Arthur Alexander mag te boek staan als een zwarte rhythm & blues-zanger maar hij volgt in de jaren zestig het voorbeeld van Ray Charles. Ook hij gaat country verweven met zijn rhythm & blues. In geval van 'Detroit City' is het allemaal erg keurig en neigt het voor mij teveel naar country voor de Blauwe Bak. Maar hoe vaak kom je zo'n single tegen? Ik in ieder geval niet. 'You Don't Care' maar even proeven. Oeh, dat is de rhythm & blues waar ik Arthur van ken. Erg goede kant en geschikt voor de Blauwe Bak. Het is een 'Big City'-productie met een gitaartje om het pittig te houden. 

* Andeane- It's Not Right (NL, Munich, 1972)
Het is jaren geleden dat ik regelmatig contact heb met een medewerker van een platendistributeur. Ik ontvang wekelijks updates van hun eigenzinnige releases en op een zeker moment komt Andeane ter sprake. Anneke Konings maakt twee elpees in de jaren zeventig: Een Engelse in 1972 en eentje voor het Elf Provinciën-label in 1975. Beide zijn erg in trek bij verzamelaars. Ik weet niet welk aandeel ik precies heb gehad maar ik krijg een naamsvermelding in het hoesje van de cd met het verzamelde werk van Konings. Zodoende ken ik 'It's Not Right'. Het is geschreven door Don Rosenbaum en heeft een hoog 'Swimming Into Deep Water'-gehalte. Op de b-kant staat het tedere 'For You' en dat is eigenlijk de fijnste van de twee. On-Nederlandse folk van de bovenste plank. 

* Long John Baldry- It's Too Late Now (NL, Pye, 1969)
Baldry heeft in 1969 alle hoop laten varen en laat zich vrijwillig in het hoekje stoppen van Engelbert Humperdinck en dergelijke crooners met opnieuw een lied van de hand van de heren MacAuley en McLeod. Het is 'Let The Heartaches Begin' in het kwadraat. 

* The Beach Boys- Break Away (NL, Capitol, 1969)
Een ontzettend fijne single van de Strandjongens die nog altijd ontbreekt in de collectie. De plaat is smetteloos!

* The Bedrocks- Ob-La-Di, Ob-La-Da (NL, Columbia, 1968)
Als 'The White Album' verschijnt zijn de verschillende platenlabels weer in opperste paraatheid. Staat er een hit tussen welke niet meteen als single wordt uitgebracht? Dat is het geval met het aanstekelijke 'Ob-La-Di, Ob-La-Da'. The Marmalade duikt er bovenop en heeft een grote hit. Arthur Conley en The Bedrocks doen eveneens hun eigen uitvoeringen. Dan besluit Apple alsnog om de versie van The Beatles uit te brengen als single. Norman Smith poogt een soort van popreggae-versie te maken maar het raakt kant noch wal als je het vergelijkt met The Marmalade. Ik ben ook wel benieuwd naar de b-kant. 'Lucy' is eenzelfde laken een pak. Het is net geen reggae. 

* Eric Burdon & War- Paint It Black (NL, Liberty, 1971)
* Eric Burdon & Jimmy Witherspoon- Soledad (NL, United Artists, 1971)
Evenals Kate Bush zijn beide singles van Eric Burdon in 'The Vinyl Countdown' van gisteren. 'Paint It Black' is een zeer aparte bewerking van de Rolling Stones-hit. Er wordt van alles geprobeerd maar of het nu het juiste effect sorteert? Het komt nogal rommelig over op mij. 'Soledad' is daarentegen pure blues waarin Witherspoon vooral floreert op de gitaar en de diepe blues-soul van Burdon afkomstig is. 

* Henson Cargill- Skip A-Rope (NL, Monument, 1968)
Nog meer country uit den ouden doosch. Een heuse klassieker ditmaal en in een puike staat. 

* Dave Cartwright- Nights Of Magic (NL, Transatlantic, 1974)
Ik link hem meteen aan The Strawbs maar dat blijkt niet juist te zijn. Cartwright maakt een elpee in 1971 met een groep 'Friends' die allemaal actief zijn in de Britse folk(rock). Zelf maakt hij een lading elpees en singles en is radiopresentator totdat hij in 2015 plotseling overlijdt. 'Nights Of Magic' is lieflijke folkrock met een schitterend label. 

* Chicago- Questions 67 And 68 (NL, CBS, 1969, re: 1971)
De eerste kennismaking met Chicago, een paar maanden voor 'I'm A Man'. Het zal in het kader van de eerste 'Greatest Hits' zijn geweest dat 'Questions' samen met 'I'm A Man' op een single is uitgebracht. Zoals we gewend zijn van Chicago is dit ook werk van de bovenste plank. Een kanshebber voor de Top 100. 

* Chicory Tip- Survivor (NL, VIP, 1975)
De band mag zijn verhuisd naar een nieuwe platenmaatschappij maar het geluid van 'Son Of My Father' kunnen ze niet van zich afschudden. En dus heeft ook 'Survivor' een Moog en zit er een hele lichte 'phasing' in de coupletten. Het refrein is echter veel te schreeuwerig en bovendien is het concept in 1975 wel uitgewerkt. 

* Windsor Davies & Don Estelle- Whispering Grass (NL, EMI, 1975)
Een gigantische hit in Engeland en blijkbaar ook een Nederlandse release voor dit ding. Het intro heeft menig deathmetalband geïnspireerd maar verder is niemand in ons land geïnteresseerd in dit geval. Toch fijn om hem eens in de collectie te hebben. 

* Electric Light Orchestra- Daytripper (Duitsland, Warner Bros., 1974)
ELO wordt vaak liefkozend 'The Birmingham Beatles' genoemd en als de groep op het podium staat is het nooit beroerd om 'Day Tripper' een uitvoering te geven. Daar is deze live-single het bewijs van. Toch is er niet heel veel anders te maken aan 'Day Tripper' dankzij de ijzersterke gitaarriff. Ik heb ze beter gehoord van Jeff Lynne en de mannen. 

Radiolinks: 23 en 24 mei

'Radio kijken'. We zijn ooit met Wolfman Radio onze tijd ver vooruit geweest, ook al is dat nu niet meer voor te stellen. Het behoeft geen universitaire opleiding om het te ontdekken, maar er wordt bij de grote radiostations niet gedacht aan de mogelijkheid. Zo hebben wij allemaal vanaf 2013 een webcam meelopen tijdens de uitzendingen. Alleen bij 'Floorfillers' op donderdagavond hou ik de camera 'uit', maar voor de rest kun je zien wat een presentator zoal doet als de plaatjes draaien. Uit je neus peuteren bijvoorbeeld. Dat is me één keer overkomen. Het is de allereerste keer 'live' en ik ben erg nerveus. Als er dan iets mis gaat, heb ik opeens behoefte aan een groene lekkernij. Pure zenuwen! Dan is het een zaterdagmiddag in 2014. Ik heb 'Do The 45' vanmiddag en 'The Vinyl Countdown' vanavond. Ik moet later nog wel even naar de winkel, maar ach... tijd zat om dan kleren aan te doen. Omdat het warm is en ik niet verder kom dan mijn terras achter heb ik een korte broek aangetrokken. Het is al een 'collector's item' als ik het in 2009 van Ebay haal want het is een schreeuw uit het verleden. Een glimmend Adidas-broekje uit de tijd dat ook bovenbenen zichtbaar mochten zijn. Ik zit in de uitzending als ik koffie wil halen en dan is er paniek in de chatroom. 'Gerrit! Those shorts!'. Sindsdien zijn de 'short shorts' een 'running gag' geworden op het station. Zelfs Napoleon 'can't unsee them' en wordt midden in de nacht schreeuwend wakker. De eigenlijke Adidas was nóg korter en strakker dan het model op bovenstaande foto...

In Do The 45 heb ik een hele hoop nieuwe muziek die ik kan draaien, inclusief een paar die nog niet aan bod zijn gekomen op Soul-xotica. Ik heb één 'verzoekje' van Engelse vriendin Christine (The Intruders) en voor de rest zoek ik platen uit de bak van 2026 tot dusver. Ik zit te dubben om komende zaterdag een Top 45 te doen over de favoriete soul-aanwinsten van 2026 tot dusver want deze collectie start op 1 december. Een aantal van de platen hebben dan ook in de Top 45 in april gestaan, dus het wordt dan een hitparade met stijgers en zakkers. Ik ga de show later deze week opnemen want ik ben zaterdag opnieuw op pad voor een concert. Ik heb het in maart al over een concert gehad in Echten. Welnu, het zou een festival moeten worden met bands op zaterdagavond, zondagmiddag en zondagavond waarbij je afzonderlijk voor de dagdelen moet reserveren. Dat valt zwaar tegen. De zaterdagavond wordt gecanceld en alleen zondagavond zal een doorgang vinden. De organisatie laat weten dat ze een avond zoeken voor het zondagmiddagprogramma. De 'hoofdact' van komende zaterdag is S. Lois, een eigenzinnige countryzanger met een authentiek Amerikaans geluid. Een 'local hero' die ik wel eens in actie wil zien. Er komt vanzelf een aflevering van 'Recenzeuren' op het pad. Nu eerst de speellijst van 'Do The 45'. 

1. All I Need - Anacostia (CBS, UK 1975)
2. Thanx A Lot - Faragher Brothers (ABC, UK, 1977)
3. Sha-La Bandit - Delores Hall (RCA Victor, US, 1973)
4. Together Forever - Taff Bryan & The 66 (Riker, UK, 2026)
5. Feels Like Summer's Coming On - Jimmy Delphs (Karen, US, 1968)
6. Perdóname - The Altons (Penrose, US, 2025)
7. Berimbao - Jayme Marquues (Mr. Bongo, UK, 1975/2022)
8. I Told You So - Janice (Fantasy, US, 1975)
9. Giving It Back - Phil Hurtt (Fantasy, UK, 1978)
10. I'm Still Here - DeRobert & The Half-Truths (G.E.D. Soul, US, 2026)
11. A Nice Girl Like You - The Intruders (Philadelphia International, Holland, 1974)
12. Under The Silver Moon - Thee Marloes (Big Crown, US, 2026)
13. Joker - James Reese & The Progressions (Najma, UK, 1972/2017)
14. Quem Vem Lá (Kenny Dope Remix) - Antonio Carlos & Jocafi (Mr. Bongo, UK, 2022)
15. I Made It - Annie & The Caldwells (Luaka Bop, UK, 2025)
16. Skiing In The Snow - The Beach Girls (Dynovoice, US, 1964)
17. I'm Gonna Make You Love Me - Madelien Bell (Philips, Holland, 1968)
18. If There's Anything Else You Want - Roddie Joy (Red Bird, US, 1966)
19. I Wanna Swim With Him - The Daisies (Roulette, US, 1964)
20. Zombie - Charly Boy (Fontana, Holland, 1968)
21. One Fine Day - The Chiffons (Stateside, UK, 1963)
22. My Sweet Sweet Baby - The Glories (Date, US, 1968)
23. Tell Us What Went Wrong - Jay Lewis (Capitol, US, 1963)
24. Amame Y No Pienses Mas - Farah Maria (Mr. Bongo, UK, 1974/2026)
25. Rompe Cocorioco - Juan Pablo Torres Y Algo Nuevo (Mr. Bongo, UK, 1978/2026)
26. Amanecer (DJ Koco Edit) - Grupos Ismaelillo (Mr. Bongo, UK, 2026)
27. Paco La Calle - Grupo Los Yoyi (Mr. Bongo, UK, 1977/2026)
28. En Casa Del Trompo No Bailes - Orquesta Riverside (Mr. Bongo, UK, 1977/2026)
29 Tema Par Un Amanecer - Rembert Egues (Mr. Bongo, UK, 1978/2026)
30. Mama Feelgood (Mister Mushi Edit) - Lyn Collins (King Groove, Japan, 2026)
31. Being With You - Smokey Robinson (Motown, France, 1981)
32. Sara Smile - Daryl Hall & John Oates (RCA Victor, US, 1975)
33. Monie Nanga Lobie - Max Nijman & The New Faces (Max, Surinam, 1975)
34. Voice Of The Voodoo - Cheeba's Reggae Sound Boys (Echo Chamber, UK, 2026)
35. Smokin' Cheeba Cheeba - Harlem Underground Band (Paul Winley, UK, 1976/2026)
36. Take My Love - Julian Jonah (Izipho Soul, UK, 2026)
37. Acid Soul - The Santamaria Brothers (Sosilly, Australia, 2026)
38. Mechanical (Sample Break Edit) - Mr. Thelonious (Galaxy Sound Co., US, 2026)
39. Dreaming Of You - Raffaella Carra (CBS, Holland, 1977)
40. Can't You See - Freedom (Miles Away, UK, 1977/2026)
41. Samba Du Adidas - Tony Lavrutz & Los Protos (Scruniversal, UK, 2026)
42. Make Me Believe In You - Patti Jo (Celestial Echo, UK, 1973/2026)

Gistermiddag heb ik een hoop platen gekocht op de braderie in Ruinen en daar ga ik vandaag meteen aan beginnen. Het zijn 46 singles in totaal waarvan er 7 dubbel zijn. De overige 39 kunnen dus in 3 afleveringen van 13. Vijf van deze singles hebben zondagavond meteen hun première beleefd op de radio. In The Vinyl Countdown dus heel veel nieuwe aanwinsten! Hier even een overzicht van de bands en artiesten per decennium. 
Jaren 60: The Everly Brothers, Marianne Faithfull, Georgie Fame, Family, Chris Farlowe, 5th Dimension (2), Five Americans, Clinton Ford, The Fortunes, The Four Seasons (3) en Freddie & The Dreamers. 
Jaren 70: Beverly Bremers, Bobby Bridger, Lonnie Brooks, James Brown, Jackson Browne, Frans De Bruyn, Bufalo Springfield, The Buffoons, The Buggles, Eric Burdon & War, Eric Burdon & Jimmy Witherspoon, Kate Bush, Butterscotch, Jim Capaldi (2), Cape Canary en Peppino Di Capri. 
Jaren 80: Lil Louis, Linx (3), Liquid Gold, Living In A Box, Lois Lane, Loose Ends, The Lotus Eaters, M, Madonna, Mainframe, Marillion (2), Keith Marshall en Matchbox. 

Rondje 70s gebak: Bak 7

Gisteravond had ik nog wel plannen om te publiceren, maar dan opnieuw: Ik kan het later deze week nog eens druk krijgen met de 'Singles round-up'? Het is inmiddels een traditie in Ruinen dat op de zondag van Pinksteren een braderie en vlooienmarkt is. Twee jaar geleden ben ik daar geweest en dat heeft toen heel veel platen opgeleverd. Afgelopen jaar was het soepweer maar deze zondag moet het weer gaan gebeuren. Ook een beetje 'memory lane' voor mij maar wellicht dat ik dit zondag of maandag nog ga benoemen. Ik heb een kwartier geleden de show afgesloten met Delegation en het zal tijdens de uitzending te horen zijn: Ik ben bekaf. Oorzaak? Werken in de brandende zon. Normaal gesproken los ik dat op met een 'schoonheidsslaapje' maar dat durf ik niet aan. Straks dus maar eens de horizontale positie aannemen. De show is hier te beluisteren en jullie krijgen maar liefst dertig platen uit de jaren zeventig voor de kiezen. Laat me eerst de zevende bak eens onder een vergrootglas leggen. 

De bak trapt af met 'Dancin'  van Crown Heights Affair en Joe Dolan is de hekkensluiter met 'You're Such A Good Looking Woman'. Ik ga meteen vervolgen met de acts met drie of meer singles in deze bak. 

Curved Air (3), Terry Dactyl & The Dinosaurs (3), Roger Daltrey (5), Dana (4), Darts (4), Dawn (6), Daydé (3), Kiki Dee (3), Deep Purple (7), Delaney & Bonnie (3), John Denver (4), Neil Diamond (15) en Dizzy Man's Band (11)

De top tien is een eitje. 

10. Love Song - The Damned (1979)

9. Thursday Night - Cuby & The Blizzards (1970)

8. Amoureuse - Kiki Dee (1973)

7. Sultans Of Swing - Dire Straits (1978)

6. Calypso - John Denver (1975)

5. I'm Free - Roger Daltrey (1972)

4. Super Trouper - Deep Purple (1973)

3. Back Street Luv' - Curved Air (1971)

2. Cracklin' Rosie - Neil Diamond (1970)

1. No Place For Our Minds - Crown's Clan (1970)

Roger Daltrey, The Damned, Deep Purple en Neil Diamond hebben nog een tweede in de show. Verder kun je platen verwacthen van de volgende bands en artiesten: 

Crusaders, Alexander Curly, Daddy Longlegs, Dandy, Darts, Dawn, Dead End Kids, Sharif Dean, A Decap Sound, Deco, Desmond Dekker, Gerrit Dekzeil, Delegation, Deodato, Devo en Dizzy Man's Band.