Week Spot: Bobby Womack

De Video Draait. Afgekort is dat dvd. Het is omstreeks 2012 een populaire rubriek op Soul-xotica en dat is niet zo verwonderlijk. Probeer het nu nog maar eens uit te leggen aan de jeugd. Dat je 'vroeger' naar een winkel toe ging om een videofilm te huren. In 2012 zijn de videotheken al schaars geworden, maar nog altijd winstgevend voor een aantal. In Steenwijk hebben we er eentje zitten in de Neerwoldstraat en ik herinner me ook nog eentje aan de Kornputsingel. Die in de Neerwoldstraat is de plek waar we de films halen voor De Buze en ik huur daar vanaf 2011 met enige regelmaat dvd's. Op een gegeven moment lijkt het me wel aardig om ook hierover te schrijven. In 2012 kom ik in Nijeveen te wonen en ontdek al snel een nóg leukere videotheek in Meppel. De vrouwelijke eigenaresse van de zaak heeft een neus voor cultfilms en weet me aan de meest waanzinnige titels te helpen. Dan doet de internetradio in de zomer van 2012 haar intrede en daarna gaat het snel bergafwaarts met de interesse voor films. Overigens ben ik met films net als bij muziek een veelvraat en heb het liefste zoveel mogelijk afwisseling. Een beetje actie, een drama en dan weer eens een film waar totaal geen schot in zit. Voor de films van Quentin Tarantino, of waar hij een hand in heeft, kun je me wakker maken. Toch moet ik bekennen dat het eerst voor mij begint met de muziek. In Engeland koop ik de soundtrack van 'Pulp Fiction' en het zal dan nog bijna vijf jaar duren eer ik de film voor het eerst zie. Ook 'Jackie Brown' zie ik pas jaren na de release en ook hier komt de soundtrack eerst. Op de soundtrack staat ook de Week Spot van deze week: 'Across 110th Street' van Bobby Womack uit 1973. 

Ik geloof dat ik inmiddels meerdere exemplaren van 'Jackie Brown' moet hebben en ik denk dat ik de film wel vijftien keer heb gezien. Even vaak als 'Pulp Fiction', schat ik zo. Ik weet niet of ik hier ooit een 'De Video Draait' aan heb gespendeerd. Persoonlijk vind ik 'Jackie Brown' erg lastig om uit te leggen zonder het plot prijs te geven. Pam Grier speelt de rol van Jackie Brown en zij wordt uit de gevangenis gehaald om een overval te leiden. Zij krijgt daarvoor 'personeel' dat niet zo goed op elkaar ingespeeld is en ondanks de nauwlettende voorbereiding gaat de hele operatie mis. Maar... wat gaat er mis? Dat laat Tarantino aan de de kijker want in het laatste half uur van de film krijg je de overval vanuit verschillende oogpunten te zien. Aan zowel het begin van het einde horen we 'Across 110th Street'. In de film horen we ook 'Long Time Woman', een nummer dat ze jaren geleden heeft opgenomen en dat helaas nooit opnieuw op een single is uitgebracht. Wel 'Across 110th Street' en 'Didn't I Blow Your Mind This Time' van The Delfonics en beide singles heb ik een maand geleden aangeschaft bij Chris in de Engelse persingen. 

Robert Dwayne Womack wordt geboren op 4 maart 1944 in de buurt Fairfax in Cleveland, Ohio. Het is een typische getto en de Womacks leven in armoede maar temidden van geloof en muziek. Vader Friendly Womack is naast een metaalbewerker ook part-time dominee en muzikant. Hij heeft zijn kinderen verboden om zijn gitaar aan te raken maar het bloed kruipt. Bobby is acht jaar oud als hij per ongeluk een snaar breekt op de gitaar. Hij denkt het te kunnen vervangen met een schoenveter. Zijn vader ontdekt het en meent zijn zoon ernstig te straffen: Bobby moet voor zijn vader spelen. Als hij niet onder de indruk raakt, gaat Bobby over de knie en dus speelt deze de sterren van de hemel. Een stukje klassieke gitaar, de blues van Elmore James en country op de koop toe. Vader is hoogst verbaasd over de muzikaliteit van Bobby en hij besluit meteen instrumenten te kopen voor al zijn zoons. Friendly Jr. en Curtis zijn zijn oudere broers, Harry en Cecil zijn jongere broers. De broers gaan aan de gang als The Womack Brothers in de midden jaren vijftig. Sam Cooke zingt nog bij The Soul Stirrers als hij de gebroeders Womack voor het eerst ziet. Hij regelt dat ze op tournee kunnen met The Staple Singers. In 1960 heeft Sam Cooke zijn groep verlaten en zet zijn eigen SAR-label op. Dan benadert hij Bobby en zijn broers en verandert hun naam in The Valentinos. De gospel wordt overboord gezet. De groep heeft twee grote hits: 'Looking For A Love' en 'It's All Over Now'. De laatste krijgt een herkansing als The Rolling Stones een hit hebben met hun cover. Bobby begeleidt ook Sam Cooke bij optredens. 

Dan volgt de tragische dood van Sam Cooke en The Valentinos staat op het punt van omvallen. Als Bobby vervolgens een relatie aanknoopt met Barbara, de weduwe van Sam, begeeft hij zich op glad ijs. Zijn broers willen niks meer met hem van doen hebben en ook radiostations breken massaal zijn platen. Het huwelijk wordt eerst afgeketst omdat Bobby nog te jong is om te trouwen, kort na zijn 21e verjaardag trouwt hij alsnog met Barbara. Hij heeft altijd volgehouden dat hij Barbara heeft proberen te behoeden van grove fouten. In 1970 barst de bom als Barbara ontdekt dat Bobby stiekem een relatie heeft met stiefdochter Linda. De kogel uit Barbara's geweer mist hem op een haarlengte na en naar verluid heeft Linda nadien nooit meer gesproken met haar moeder. Linda zal daarna trouwen met Bobby's jongste broer Cecil Womack. In de jaren tachtig zullen zij beroemd worden als Womack & Womack. De kroost heeft een paar maanden geleden de Week Spot gehad als The Womack Sisters. 

Bobby heeft in 1968 zijn muzikale loopbaan weer opgepikt en heeft zijn eerste solo-hits. Toch zal het vrij ondermaats blijven totdat hij in 1971 tekent bij United Artists. In 1973 tekent hij voor de soundtrack van de Blaxploitation-film 'Across 110th Street' en het titelnummer mag deze week de Week Spot heten. Zijn grootste hit zal hij echter hebben met 'Lookin' For A Love', een update van zijn succes met The Valentinos. Alles is vergeven en vergeten en Bobby wordt weer algemeen geaccepteerd en gerespecteerd. Hij zet in 1976 een benefiet op voor Jackie Wilson . De beroemde muzikanten staan ook in de rij te wachten als Bobby zélf een nieuw album uitbrengt. Overigens heeft hij in 1971 al een nummer geschreven voor de elpee 'Pearl' van Janis Joplin en is de laatste die haar in leven heeft gezien. Womack kan mee praten over persoonlijke drama's. Zijn zoon Truth Bobby overlijdt als hij vier maanden oud is. Hij zit klem tussen bed en muur. Zijn eerste zoon met Barbara pleegt zelfmoord in 1987. Zijn jongere broer Harry wordt in 1974 neergestoken door zijn vriendin. Die treft vrouwenkleding aan in de hotelkamer en veronderstelt dat Harry iets heeft met een andere vrouw. In werkelijkheid zijn de kleren van Bobby's vriendin op dat moment. Nadat hij in de late jaren zestig bevriend is geraakt met Sly Stone gaat hij eveneens drugs gebruiken. Pas in de laten jaren tachtig weet hij van de cocaïne af te komen en meteen daarna begint zijn gezondheid op te spelen. Hij overleeft prostaatkanker In 2012 wordt darmkanker geconstateerd. Hij wordt behandeld en de eerste tekenen lijken goed. Daarna komt ook diabetes om de hoek en begint Womack vroege vormen van Alzheimer te vertonen. Op 27 juni 2014 blaast hij zijn laatste adem uit. Hij is dan pas 70 jaar geworden. 

Even optimistisch eindigen? Het Juno-pakket is vandaag gearriveerd en ik heb nog een aantal Juno-singles van begin deze maand liggen. Ik wil proberen die morgen nog samen te vatten in een bericht. 

Singles round-up: juli 5

Jullie herkennen het vast wel? Het is nog uren tot de lunch of de warme maaltijd en opeens krijg je trek. Het lunchpakket is op en je hebt niks in de zakken zitten om te kauwen. Je brengt je vinger naar de neus, even prikken en hop... daar is het tussendoortje. Wat? Jullie herkennen het niet? Okay, omdat je je eigenlijk kapot moet schamen voor dergelijke eigenaardigheden? Tja, misschien is dit ook wel zo met mijn 45 toeren-verslaving. Als je aan de drugs bent, kan het ook niet altijd restaurant-kwaliteit zijn. Ook dan moet je je verslaving soms stillen met platgestampte aspirientjes dat als cocaïne in de markt wordt gezet. De boog kan niet altijd gespannen zijn en dat geldt ook voor het verzamelen van singles. Soms móet je gewoon graaien in een bak met singles en alles meenemen dat iets van interesse heeft. Met als gevolg dat je blij bent dat je de kassabonnen hebt weggegooid en je niet meer wordt herinnerd aan hoeveel dit ook alweer heeft gekost. Toch ga ik nu even flink in mijn neus zitten. Ik koop namelijk singles in Steenwijk, Noordwolde, Oosterwolde en Tuk. Ik zou ze eerst aanduiden met A, B, C, D maar kan ook net zo goed gaan voor S, N, O en T. Ik ga ze per vijf behandelen en tenslotte de laatste vier. 

* ABC- King Without A Crown (NL, Mercury, 1987) (S)
* Willy & Willeke Alberti- Moederlief (NL, Philips, 1963) (N)
* Cilla  Black- You're My World (NL, Parlophone, 1964) (N)
* Kim Carnes- Draw Of The Cards (Duitsland, EMI America, 1981) (N)
* Cheap Trick- I Want You To Want Me (US, Epic, 1978) (N)
Willy en Willeke staren me aan in Noordwolde. Ik lach ze uit. 'Ik ga jullie lekker niet kopen. Ook al zitten jullie nog in een Favorieten Expres-hoesje en kost het maar een euro. Jullie blijven in Noordwolde'. Dan ga ik tellen en heb ik negen singles. Ruimte voor eentje extra? Ja, de Alberti's dus. Cilla Black heb ik uiteraard al maar deze oogt beter dan mijn oude. Bij Kim Carnes twijfel ik heel erg maar dan weet ik het weer. Ik heb de single een paar jaar geleden van Bula Bula gekocht waarbij we ons samen verbazen over de single. Dit had dus niet gehoeven. Verder hoop ik dat ik 'You Colour My Life' van Patricia Paay heb gekocht. Over onsmakelijke ideeën gesproken, ik heb nog liever snot op de tong dan plas. Patricia Pis mag ook mee vanwege de zonnige prijs maar daar blijkt Cheap Trick in te zitten. Conclusie: Alleen ABC is helemaal nieuw. Het is één van de laatste vinylsingles die broeder in 1987 koopt voordat hij overstapt op de cd. Niet helemaal waar want ik heb een paar latere van hem. Hij heeft deze van ABC heel prominent op zijn kamer staan. Nu lust ik alles van ABC maar deze zit niet in mijn geheugen gegrift. Wel een zeer welkome aanwinst! Voor de Gele Bak Top 100 van 2027.

* Martin Dairy- Johnny (NL, Ariola, 1980) (T)
* Hollander- Good Enough To Rock 'N' Roll (NL, CBS, 1980) (N)
* Carol Line- Single Of The Year (NL, Turning Point, 1984) (N)
* Los Indios Tabajaras- Marta (Duitsland, RCA Victor, 1964) (T)
* Lulu- The Man Who Sold The World (NL, Polydor, 1974) (N)
Opvallend is dat Oosterwolde hoger in het alfabet zit, alsof dat toch een grotere collectie moet zijn. Enfin, het hapje wordt nog even uitgesteld. Martin Dairy ligt al een tijdje in Tuk en ik kijk iedere keer verbaasd naar de single. Wat moet dit zijn? Ik kan hem thuis op Youtube opzoeken maar dat vergeet ik steeds. Geen info over Martin Dairy op NLDiscografie. Het ziet er gewoon Nederlands uit. Geschreven door de gebroeders Schimscheimer en geproduceerd door Emanuel Cooymans. Het management zit in Uden. Het is niet onaardige pop maar het wiel wordt niet opnieuw uitgevonden. Hollander heeft dan opeens een O. Cooymans in de gelederen. Otto komt uit Rosmalen volgens de genoemde site. Het is best gezellige powerpop uit de vroege jaren tachtig. Normaal gesproken heb ik 45cat of Discogs open staan, maar ik blijf voorlopig even op NLDiscografie steken. Carola Klok is de naam en ze komt uit Utrecht. Ze is helaas niet oud geworden, ze is in 2006 overleden op 46-jarige leeftijd. Ze is ook verantwoordelijk voor 'It's All Wrong, But It's Alright' van Sherity uit 1986. Oh god, ik herinner me dit kreng. Ik bedoel de plaat, niet Carola zaliger. Een onvervalste Eddy Ouwens-productie. 'Marta' is de opvolger van 'Maria Elena' en oogt prachig in het fotohoesje. Daar laat ik hem dan ook maar in zitten. Lulu zou wel eens een upgrade kunnen zijn, in ieder geval vanwege het hoesje. 

* Lydia & Her Melody Strings- Have I Told You Lately That I Love You (NL, Imperial, 1959) (N)
* Graham Nash- I Used To Be A King (NL, Atlantic, 1971) (S)
* Osibisa- The Warrior (Duitsland, Bronze, 1975) (O)
* Johnny Pate Quintet- Swinging Shepherd Blues (UK, Parlophone, 1958) (T)
* Peters & Lee- Song From Moulin Rouge (NL, Philips, 1977) (N)
Het ligt een beetje uit elkaar, maar daar is toch de eerste en laatste SNOT. Heb ik Osibisa al? Even het documentje opzoeken... Juist... de Engelse persing maar volgens mij niet in een hele goede staat. Lydia & Her Melody Strings is vanzelfsprekend een pareltje. Ze heeft een lekkere snik in de stem en terwijl de Melody Strings het erg professioneel behandelen, blijft het iets heerlijk kneuterigs houden. Toch maar eens vaker in de paardenstallen van Spijkervet kijken? In mei haal ik hier 'Orleans' vandaan van David Crosby en nu deze fraaie single van Graham Nash. Om in de sfeer te blijven: Ik heb gisteren via Discogs een single van Stephen Stills besteld. Graham Nash kan weinig mis doen bij mij, het is alleen geen 'instant hit' als 'Chicago' of 'Military Madness'. Johnny Pate mag mee vanwege de Engelse persing. De plaat heeft een zwaar leven achter de rug, de fluit bereikt noten die niet op het schrift staan doordat het in een ver verleden met een spijker is afgespeeld. Gewoon omdat ik een junkie ben. Peters & Lee is zelfs tweemaal aanwezig, maar eentje is genoeg. In Mossley was het een sport om Peters & Lee-platen in de container te gooien. 

* Cliff Richard- On My Word (NL, Columbia, 1965) (N)
* Waldo De Los Rios- Eine Kleine Nachtmusik (NL, Hispavox, 1971) (O)
* Waldo De Los Rios- Haydn Toy Symphony In G Major (NL, Hispavox, 1971) (O)
* Waldo De Los Rios: Beethoven 21 (Duitsland, Polydor, 1974) (O)
* Linda Ronstadt- Get Closer (NL, Asylum, 1982) (O)
Cliff moet ik even opzoeken. Ik heb hem sowieso niet in de Nederlandse uitdossing. Wellicht als Engelse? Nee, helemaal nog niet. Even zo goed dus toch nog een mooie aanwinst in Noordwolde. De single is met liefde gedraaid door de eerste eigenaar (m/v) en klinkt zeer redelijk. Het lege hoesje van Waldo De Los Rios heb ik al decennia in de bak zitten. Nu dan drie in één klap. 'Eine Kleine Nachtmusik' is de opvolger van de nummer 1-hit en is volgens hetzelfde stramien. In de digitale wereld luister ik graag naar Haydn. Lekker uitbundig, daar hou ik wel van in klassieke muziek. 'Toy Symphony' is geknipt voor Waldo De Los Rios' behandeling. Een paar jaar later stoomt hij Beethoven klaar voor de disco en neigt het richting 'Popcorn'. Misschien wel de leukste van de drie! 21 januari 1983. Dat is de datum die is gestempeld op het hoesje en label van Linda Ronstadt. Radio Drenthe? Een van de volgende singles heeft namelijk een sticker op het hoesje. Linda is altijd gezellig voor een zondagavond. 

* Rufus- Tonight We Love (NL, MCA, 1981) (O)
* The Security- That Is Why (NL, Top Hole, 1988) (T)
* Silver Convention- Telegram (Denemarken, Polydor, 1977) (O)
* Soft Eyes- Song For Jasmin (Duitsland, Ariola, 1978) (O)
* Dusty Springfield- Nothing Has Been Proved (Duitsland, Parlophone, 1989) (O)
#MeToo maar dan opnieuw uiteen gevallen. Dusty heb ik uiteraard al in de Engelse persing en wellicht had ik hem anders laten liggen. Deze heeft echter een stickertje van Radio Drenthe op de hoes. Plus de vraagprijs van vijftig cent. Deze moet gewoon mee! Gaat Rufus ons nog iets voor de Blauwe Bak opleveren? Niet met de a-kant want dat is funky disco.  'Afterwards' is nog sneller en het komt de soul niet ten goede. Het was te proberen? Van The Security liggen al maanden twee exemplaren van deze single, nu toch maar eentje meegenomen. Top Hole heeft dan een distributiedeal met Dureco. Een bijzonder leuke single! Silver Convention heeft niet heel veel tekst in de grote hits en dat zal wel niet anders zijn op 'Telegram'? Als je ook nog per letter of teken moet betalen zoals bij de telex, dan is de lol er snel van af. Er zit meteen wel een telex-toontje in het intro. Ja, ze hebben nu opeens wel coupletten en refreintjes maar het klinkt niet zo overtuigend als 'Fly Robin Fly' en 'Get Up And Boogie'. Soft Eyes staart me in september ook al aan, nu kan ik de nieuwsgierigheid niet onderdrukken. Het is een Duitse Barry White met The Shadows in een boerenschuur. Ik heb de laatste tien maanden niks gemist. 

* Stone & Eric Charden- Le Prix Des Allumettes (Frankrijk, Ami, 1972) (T)
* Les Swingle Singers- Jazz Sebastian Bach (NL, Philips, 1964) (T)
* The Tarney-Spencer Band- Cathy's Clown (NL, A&M, 1979) (O)
* Working Week- Rodrigo Bay (Duitsland, Virgin, 1986) (O)
Nu is het tijd om de zakdoek te pakken en de vingers schoon te maken. Stone & Eric Charden liggen al sinds 2023 in Tuk als onderdeel van een stel Franse singles. Nu valt me opeens de b-kant op. 'Yamaha'. Het klinkt best feestelijk maar ik associeer koekjes niet met een brommer of motorfiets. De a-kant klinkt iets commerciëler maar de kans is groot dat ik 'Yamaha' in een toekomstige show ga draaien. Les Swingle Singers doen 'Sinfonia' en 'Air' van Bach. Dat is dus erg veel 'ba-da-ba'. Tarney-Spencer Band bereikt bij ons de Tipparade in 1980 en komt dus in de jaren tachtig. De single is iets 'off-centre'. Of zou ik het me verbeelden? Op de b-kant klinkt het een beetje Hall & Oates, de cover van 'Cathy's Clown' zou gemakkelijk in de 'Yacht Rock' passen. Tot slot Working Week met de andere hit uit 'Absolute Beginners'. Altijd een leuk plaatje geweest en een mooie afsluiter voor deze 'Singles round-up'. Ik verwacht in de komende dagen een Juno-pakket dat hopelijk deze maand nog mee kan. Het Discogs-pakket gaat na het weekend worden zoals het lijkt. 

Diagonaal weekend: 24, 25 en 26 juli

Achteraf gezien is het al jaren zo, alleen valt het me dan minder op. Ik heb de laatste paar jaren de luxe gehad om te beginnen wanneer ik maar wilde. Ik heb dikwijls meegemaakt dat ik rond half drie begon en nog altijd voor zes uur klaar was. Nu ik om tien uur aanwezig dien te zijn, is het overduidelijk. Deze morgen ben ik al vóór tien uur op de zaak. De collega's zijn al gevlogen en dus ga ik maar aan de slag met de post. Als ik weg wil, kijk ik op de klok: Precies tien uur. Anderhalf uur later meld ik me weer af. Vrijdag is dit eveneens het geval: Ook een stuk of vijftig poststukken. Het is alleen iets verder fietsen waardoor ik om twaalf uur op de zaak ben. Weekend! Onderweg heb ik me al zitten bedenken: De wind is gunstig voor een fietstocht het noorden in. Ik ben al jaren niet meer bij de kringloop in Wolvega geweest en bovendien heb ik een paar kleine boodschapjes voor bij een drogist. Die hebben ze ook vast wel in Wolvega? Alvorens ik op pad ga naar Wolvega kijk ik eerst binnen bij de kringloop in Tuk. Het bakje singles is niet aangevuld en desondanks vind ik zes die mijn belangstelling hebben. 

Via Tuk over Thij naar Steenwijkerwold. Voor het eerst in de Spar-winkel geweest op de nieuwe locatie en die zit er ook al sinds 2007. Over Marijenkampen naar Willemsoord? Dat klinkt als een goed idee. Even voor Willemsoord eet en drink ik datgene dat ik bij de Spar heb gekocht. Dan laat ik me verleiden tot de knooppunten. Ik kan me niet heugen dat ik ooit over de Friese Veldweg ben gegaan of het is in het tijdperk Solex geweest. Je fietst zeer fraai door de landerijen totdat je even buiten De Blesse uit komt. Vanaf De Blesse kan het niet anders en moet je langs de rijksweg naar Wolvega. Daar tref ik een Zeeman waar ik ook wel iets kan halen en deze blijkt ook de drogisterij-accessoires te hebben. Dan ga ik door naar de kringloop. Helaas: Deze is gesloten in verband met vakantie en gaat pas in augustus weer open. Zo lang ga ik niet wachten. Wat nu? Noordwolde natuurlijk! Daar zit ook een kringloop waar ik even lang niet ben geweest als in Wolvega. De laatste keer moet in april 2024 zijn geweest. Het is overigens ook de eerste keer sinds begin september dat ik weer in Fryslân ben, ook al moeten de residenten in de Stellingwerven niet zoveel hebben van Fries en de Friezen. 

In Noordwolde tik ik tien singles af. Ik schaam me op voorhand al want het is junkie-gedrag met een dito uitkomst. Ik zal mijn achterwerk even wassen voordat ik later vanavond nog met de billen bloot ga. In Noordwolde trakteer ik mezelf op een ijskoude milkshake voor een zeer zonnige prijs. Voor de prijs van een grote heb je op veel adressen een kleintje te pakken. Ik heb weer een aangename zijwind als ik afdaal richting Uffelte. Dat gaat over Wilhelminaoord en Frederiksoord naar Wapserveen. Daar duik ik de bossen in langs het Westerzand en één van mijn ultieme favoriete fietspaadjes. Ik ben op tijd thuis voor de radioshow van mijn kameraad en heb een schoonheidsslaapje. Dan vind ik dat ik wel koekjes bij de koffie verdien. Nog even op en neer naar Dwingeloo? Waarom ook niet! Het begint net weer iets koeler te worden. Ik zie onderweg iets dat al in de planning staat voor het komende weekend. 

Op zaterdag moet er eveneens worden gefietst. De wind is opnieuw westelijk en het is prachtig om het noorden in te fietsen. Terug naar Friesland door het Drents-Friese Wold. De fietstocht begint op het erf. de NAP tot het Doldersummerveld. Vervolgens door Doldersum en Zorgvlied naar Elsloo. Overigens heb ik eerder op de dag het plan om naar Assen te gaan, maar ik vind dat ik wel even genoeg singles heb. 'Famous last words'. Halverwege het Drents-Friese Wold besluit ik er een echte fietsmiddag van te maken. Als ik in Elsloo de Peperstraat op fiets zie ik een schicht voor me naar rechts springen. Het blijkt een ree te zijn. Ik probeer haar (dat veronderstel ik) te vertellen dat ze terug moet het land in want ze staat nu op het omheinde erf van een bungalow. Even verderop steken twee vakgenoten de weg over op steenworp afstand. Ja, het is druk met de dieren. Ik fiets een bocht om naar Tronde. Onderweg kom ik onder andere langs de paaltjasker Vesuvius, genoemd naar de roemruchte oudejaarsploeg. Het schijnt dat de tjasker gedemonteerd bij iemand op zolder staat en dat de oudejaarsploeg in 1977 de molen opnieuw opbouwt op de oude locatie. Na Tronde weet de toeristische planner het ook niet meer want tot Makkinga zit je parallel aan een vrij drukke doorgaande weg. Ik hoop in Makkinga een winkel tegen te komen voor een ijskoude versnapering. Ik heb hem niet gezien! Enfin, ik ga straks langs de Tsjonger naar Oosterwolde. Daar is volop kans om iets te drinken. Ik ben er ook wel aan toe als ik in Oosterwolde aankom. Bij de Albert Heijn haal ik een pak karnemelk-met-smaak en een paar hartige broodjes. Ik negeer even fietsroutes en ga puur op herinnering van bijna een jaar geleden. Dan blijkt dat ik tóch de weg moet oversteken om Oosterwolde uit te komen. Op een bankje geniet ik van de ijskoude drank en kijk rond. O nee toch...?

Jawel, ik ben schuin tegenover de kringloopwinkel waar ik een jaar geleden al eens binnen ben geweest. Het is dan drie keer niks. Ach, hij is nog open... ik kan natuurlijk altijd kijken en niet kopen? Helemaal mis want de singles zijn vijftig cent per stuk. Méér vinyl waarvoor ik me mag schamen! Daarna fiets ik over Langedijke naar Terwisscha en duik weer de NAP op. Die verlaat ik op een zeker punt om iets richting Hoogersmilde en Geeuwenbrug te neigen. Dit is in de buurt van 'het verdronken pad'. Ik kom in 2021 het pad eens langs in de zomer als het al blank staat. Na de sneeuw en regenval van eind 2023 is het fietspad helemaal verdwenen. Sindsdien is het hele fietspad vernieuwd en dat fietst zó mooi en afwisselend dat het een serieuze concurrent is van het Commissaris Cramerpad. In Geeuwenbrug ga ik via Leggelo naar Eemster en fiets dan rechtstreeks naar het centrum van Dwingeloo. Boodschapjes gehaald en zes uren na vertrek ben ik weer in Uffelte. 

Zaterdagmorgen heb ik al een sms-je van W. Ze is aanwezig in Steenwijk en stelt voor iets te gaan doen. Ik jok dat ik op de fiets in het Drents-Friese Wold zit. Eerlijk gezegd wil ik er niet aan denken om met deze hitte in de menigte te zijn in Steenwijk en ga liever even fietsen. Zondag dan? Ja, is ook prima. Dus fiets ik even na het middaguur naar Steenwijk. Dat red ik aardig droog, de eerste regen valt als ik aankom in Steenwijk. We hebben afgesproken bij haar moeder maar zullen meteen de stad in gaan. Daar is de Pasar Malam aan de gang. We struinen wat rond. We proberen een tropisch drankje en W. trakteert op enkele Indonesische hapjes die ze zelf ook lekker vind. Muzikaal is het een karaoke-zanger en later nog twee dansende schoonheden. Dan gaat het opeens weer plensen en we hebben net de Pasar Malam wel weer gezien. Dan zie ik dat de stallen van Spijkervet open zijn. We vluchten daar naar binnen en natuurlijk moet ik kijken naar de platen. Het levert twee op en misschien wel de beste twee van het gehele weekend.  Deze singles ga ik straks in één bericht proppen want dat is voor de meesten al genoeg eer. Er is een hagelnieuwe taveerne aan de Markt. Ik kijk mijn ogen uit want drie weken geleden zat het nog dichtgespijkerd. De uitbater heeft het casco in gebruik genomen en het is een mooie grote huiskamer in een pijpenla. We drinken een kop koffie. Als het droog is, kijken we nog even bij de genoemde danseressen en lopen dan een bochtje om terug naar haar moeder. 

Straks de 29 singles uit de afgelopen 3 dagen. 

*Radiolinks: 25 en 26 juli

De eerste werkdag is alweer een feit. Er is momenteel zeer weinig post te bezorgen en heb een stuk of veertig voor zes verschillende wijken. Een anderhalf uur en het is weg. Je hoort me niet klagen want ik heb werk te doen op Soul-xotica. Ik heb een aangenaam maar zeer druk weekend gehad. Daarover ga ik straks een verhaaltje schrijven. Het weekend heeft ook singles opgeleverd. Weliswaar niet de grootste parels, om het zachtjes uit te drukken, maar dat gaat vandaag het derde bericht worden. Ik neem zaterdag de camera mee en maak tweemaal een foto. De andere ga ik voor het volgende bericht gebruiken, ik kan nu wel de 'Tied zat'-foto gebruiken voor dit bericht. Op zaterdag heb ik een show gedaan met 'SNOVOS': 'Strictly No Original Vinyl Or Styrene' ofwel... heel hard vloeken in de wereld van de Northern Soul. Ik draai uitsluitend heruitgaven, bootlegs en repro's die na 2000 zijn geperst. Met de speellijst beperk ik me tot titel en artiest plus het originele jaar van opname. 

1. Lucky Fellow - Leroy Hutson (1975)
2. Spilt Milk - Alfreda Brockington (1967)
3. The Magic Touch - Melba Moore (1968)
4. Could It Be You - James Hale (1982)
5. Our Lives Are Shaped By What We Love - Odyssey (1971)
6. I Can't Make It - Alvarez (1977)
7. My Cup Runneth Over - Rita Graham (1968)
8. I Can't Do My Thing - Barbara Acklin (1971)
9. The Stars - Barbara Lewis (1970)
10. You Only Live Twice - Lorraine Chandler (1967)
11. If There Were No You - The Natural Resources (1976)
12. I'll Show You How - Cinnamon Soulettes (197?)
13. Young Train - The Originals (1973)
14. You Are Somebody - The Howard Lemon Singers (1975)
15. I Know About Him - The D.C. Blossoms (1967)
16. Blowing Up My Mind - The Exciters (1968)
17. There's Nothing Else To Say - The Incredibles (1967)
18. I Really Hope You Do - The Sophisticates (1967)
19. You're Gonna Miss A Good Thing Baby - John Bowie (1967)
20. What Have I Got Now - Darrow Fletcher (1966)
21. Crazy - The Fascinations (1968)
22. Make Me Believe In You - Patti Jo (1973)
23. Garoto Do Pife - João Do Pife (1975)
24. Käes On Aeg - Velly Joonas (1980)
25. Naughty Boy - Jackie Day (1966)
26. Questions part I & II - Pat Stallworth (1974)
27. Sliced Tomatoes - Just Brothers (1972)
28. When You Have Love - Felony Theft (1972)
29. Wear It On Your Face - The Dells (1968)
30. Stone Man - Sanders Sisters (1971)
31. I've Gotta Go Now - Julie Driscoll & Brian Auger & The Trinity (1968)
32. California Soul - Marlena Shaw (1968)
33. Speak Now - Richard Marks (1975)
34. Looking For Your Love - Adriana Evans (1996)
35. Don't You Care - Alice Clarke (1972)
36. Name It You Got It - Micky Moonshine (1974)
37. I Don't Like To Lose - The Group featuring Cecil Washington (1966)
38. At The Hotel - Eunice Collins (1974)
39. I'll Keep Searching - Black Smoke Band (1977)
40. I'm Gonna Love You A Long Long Time - Patti & The Emblems (1968)
41. Ain't Nothing Like Your Love - The Charisma Band (1975)
42. Chaos - Vivian Copeland (1971)
43. Beat Me Til I'm Blue - The Mohawks (1968)
44. All Of A Sudden - Melvin Moore (1977)

Do The 45 is hier te beluisteren. Op zondagavond zal ik eerst een top 40 van de jaren negentig doen. Een van de platen is al jaren in een erg slechte staat. Er staat eentje op Discogs in nieuwstaat en die bestel ik samen met een paar anderen. Dan besluit ik deze avond maar de eerste veertig uit de top tachtig van de jaren tachtig te doen. Er zijn twee die ik zo snel niet kan vinden en die vervang ik ter plekke door 'New additions'. Het is een knaller van een show met een erg fraaie lijst. 

80. Sometimes - Erasure (1987)
79. Tears Run Rings - Marc Almond (1987)
78. You On My Mind - Swing Out Sister (1989)
77. So Long - Fischer-Z (1980)
76. 5.01 AM - Roger Waters (1984)
75. Duel - Propaganda (1985)
74. Cloudbusting - Kate Bush (1986)
73. Only Crying - Keith Marshall (1981)
72. Birthday - The Sugarcubes (1988)
71. The Angler - Gary Brooker (1982)
70. The Word Girl - Scritti Politti (1985)
69. Town Called Malice - The Jam (1982)
68. Burning Heart - Vandenberg (1982)
67. In The Evening - Sheryl Lee Ralph (1984)
66. She Sells Sanctuary - The Cult (1985)
65. Sweetest Smile - Black (1987)
64. How Are You - The Kinks (1986)
63. Teardrops - Womack & Womack (1988)
62. Food For Thought - UB40 (1980)
61. Never Never - The Assembly (1983)
60. Troy - Sinéad O'Connor (1987)
59. Bring On The Dancing Horses - Echo & The Bunnymen (1985)
58. Keeping The Dream Alive - Freiheit (1988)
57. Live To Tell - Madonna (1986)
56. Anak - Freddie Aguilar (1980)
55. Rattlesnakes - Lloyd Cole & The Commotions (1984)
54. My Girl And Me - Gangway (1988)
53. Pilot Of The Airwaves - Charlie Dore (1980)
52. Endless Road - Time Bandits (1985)
51. Sara - Fleetwood Mac (1980)
50. Steppin' Out - Joe Jackson (1982)
49. The Only Way Is Up - Yazz & The Pastic Population (1988)
48. Christian - China Crisis (1982)
47. Downtown - One 2 Many (19811)
46. This World Of Water - New Musik (1980)
45. Hold On - Santana (1982)
44. Shipyard Town - Gerry Rafferty (1988)
43. Fred Astaire - The Mo (1981)
42. Fade To Grey - Visage (1980)
41. I Lie And I Cheat - Won Ton Ton (1986)

The Vinyl Summer Spirit is hier te beluisteren. Het vervolg van de jaren tachtig is over drie weken. Volgende week zondag de onderste vijftig van de top honderd over de jaren zestig. 

*Rondje 70s gebak: Bak 25

Is dit dan de laatste 'Rondje 70s gebak'? In principe wel want ik heb nu alle jaren zeventig-bakken behandeld. Volgende week ga ik echter een show doen met 'New additions' van de afgelopen zeven maanden en ga ook daaruit een top tien samenstellen. Daarna kan ik gaan zitten voor een top 100 die ik ga uitsmeren over drie shows en dan zijn we eind augustus klaar voor een nieuwe ronde met de heringerichte bakken. Ik heb een zeer actieve fietsdag gehad. Er is belachelijk weinig post te bezorgen en dus ben ik om twaalf uur al klaar. Ik heb wel zin om even naar de kringloop in Wolvega te fietsen. Eerst al een paar singles gekocht in Tuk. Wolvega blijkt dicht en dus probeer ik het in Noordwolde. De opbrengst is om te janken en getuigt van puur junkiegedrag. De fietstocht is erg fraai en verdient een verhaaltje. Vanavond nog even op en neer naar Dwingeloo en voor morgen heb ik eveneens ambitieuze fietsplannen.. Eerst maar eens deze vijfentwintigste bak onder het vergrootglas leggen. 

Op papier begint deze met 'Down Down' van Status Quo, maar in werkelijkheid trapt hij af met 'Roll Over Lay Down'. Foutje van mezelf? Ja, want de laatste zou 'Co Co' van The Sweet moeten zijn en dat is nu 'Funny Funny'. Wel twee exemplaren van zowel 'Funny Funny' en 'Co Co' en dat maakt dat er 136 singles in deze bak zitten. Het overzicht van 3-of-meer: 

Status Quo (11, 4 meer in de vorige bak), Bonnie St.Claire (4), Stealers Wheel (4), Cat Stevens (8), Ray Stevens (3), Rod Stewart (9), Stephen Stills (5), Stranglers (3), Styx (5), Donna Summer (18), Supersister (3), Supertramp (5), Sutherland Brothers & Quiver (4), Billy Swan (4) en The Sweet (4, plus 18 in de volgende bak). 

Met name de strijd tussen de nummers 1 en 2 is hardnekkig, maar de top tien ziet er als volgt uit: 

10. It Doesn't Matter - Stephen Stills & Manassas (1972)

9. Lady - Styx (1973)

8. Haitian Divorce - Steely Dan (1976)

7. Why Did You Do It - Stretch (1975)

6. Dreamer - Supertramp (1974)

5. One Morning In May - Sundown (1976)

4. Could It Be Magic - Donna Summer (1976)

3. On The Border - Al Stewart (1976)

2. She Was Naked - Super Sister (1970)

1. You Got Me Anyway - Sutherland Brothers & Quiver (1973)

Donna Summer en Supertramp hebben een tweede single in de show. Voor de rest kunnen jullie genieten van plaatjes van de volgende bands en artiesten:

Status Quo, Bonnie St.Claire & Unit Gloria, Stealers Wheel, Steeleye Span, Cat Stevens, Shakin' Stevens & The Sunsets, Amii Stewart, Rod Stewart, Stills-Young Band, Stories, Stranglers, Sue & Sunny, Sugarloaf & Jerry Corbetta, Sunny, Surfers, Sven & Charlotte en The Sweet. 

Spirit Of The Seventies is hier te beluisteren.

Honderd achteruit 2024: The Kursaal Flyers

De televisie heb ik al heel veel jaren geleden buiten de deur gezet. Ofwel: Ik heb in het hele begin dat ik nét op mezelf woonde een televisie gehad om 'De Terugkeek Op De Week' te kunnen zien, hoewel dat geen groot succes is geworden. In januari 2003 doet de VPRO op een zondagavond een special rondom Van Kooten & De Bie. Bij de kringloopwinkel staat een draagbaar exemplaar in zwart-wit. Deze mag voor 2,50 euro mee en ik installeer het ding om de televisie uit de ether te plukken. Het beeld gaat geregeld op zwart of het gaat rollen als een fruitautomaat. In 2009 heb ik hem mee gegeven aan de schrootboer maar in die tussentijd heb ik hem eigenlijk nooit meer gebruikt. Qua computer en internet blijf ik erbij: Youtube is dé uitvinding voor mij. Inmiddels direct gevolgd door 'De Schatkamer' want ook daar ga ik geregeld een oud tv-programma kijken. Youtube heeft een bepaald algoritme. Als je één ding hebt gezien, gaat het opeens een paar weken of maanden soortgelijke content promoten. Zo zit ik in de zomer van 2023 even op het spoor van Engelse programma's uit de jaren zeventig over de popcultuur. Het is een dinsdagavond en opeens zie ik deze aanbeveling staan. Voordat ik het weet zit ik te kijken en word ik meegezogen in het verhaal. Ik ken de muziek niet echt maar voel al heel snel een band met de ontzettend sympathieke bandleden. Ik heb zelfs nog nachten over ze gedroomd. Onderwerp van de documentaire is The Kursaal Flyers en hen vinden we terug op drie in de Gele Bak Top 100 van 2024. 

De documentaire schijnt meerdere bands en artiesten te hebben gevolgd die nog niet zijn doorgebroken. Helaas ben ik geen andere afleveringen tegen gekomen en een variant op 'De Schatkamer' zou wellicht uitkomst hebben geboden. Hoe dan ook: The Kursaal Flyers is al een tijdje onderweg en hoewel critici de band prijzen, is het commerciële succes nog niet van de grond gekomen. De band gaat voor een eerste maal naar Schotland voor concerten, een omgeving waar hun platen erg goede verkoopcijfers boeken. De band is dan semi-professioneel en moet de reis afleggen in een Ford Transit-busje. 'Little Does She Know' is dan nog niet geschreven en ook is nog niet bekend dat de band zal gaan werken met Mike Batt, dat gaat pas over een paar maanden gebeuren. De volgende dag koop ik op Discogs de Engelse persing van een Nederlandse dealer. Hoewel de plaat smetteloos oogt, is hij dat niet helemaal. Ik krijg mijn geld terug en mag de plaat houden. Even later koop ik de Nederlandse met fotohoes. Op 25 augustus 2023 is dat de Engelse. Op 24 oktober 2023 schaf ik de upgrade met het getoonde fotohoesje aan. Beide keren van Discogs of Marktplaats, daar wil ik van af zijn. 

De band komt voor het eerst bijeen in 1973 in Southend-on-Sea. De plaats is bekend vanwege de Kursaal, een groot pretpark dat in 1973 voor het grootste deel haar deuren moet sluiten. Een gedeelte van Kursaal zet door en biedt een indrukwekkende lijst aan bands die er hebben opgetreden. Onze eigen Golden Earring doet Kursaal aan in gezelschap van Alquin en eenmaal met Lynyrd Skynyrd. The Kursaal Flyers is de naam van het treintje dat wordt gebruikt om het pretpark te promoten. De band bestaat uit zanger Paul Shuttleworth, Richie Bull op banjo en basgitaar, Graeme Douglas op leadgitaar, Wil Birch op drums en Vic Collins op pedal steel. Dave Hatfield speelt het eerste jaar de basgitaar in de band. Aanvankelijk is The Kursaal Flyers een coverband met voornamelijk countryrock-nummers. Uit de genoemde documentaire blijkt dat de band nog altijd diep is geworteld in de country. De banjo speelt een belangrijke rol in de muziek. De band wordt eerst ontdekt door Jonathan King. Waar King 10cc tot ongekende hoogten weet te brengen, daar heeft hij een flinke kluif aan The Kursaal Flyers. 'Chocs Away' is de eerste elpee van de groep op het UK-label maar ondanks dat de twee singles van het album airplay op de radio krijgen, wordt het geen groot succes. Ook het tweede album, 'The Great Artiste', zal geen records verbreken. 

In 1976 komt de band onder contract bij CBS en valt onder de vleugels van Mike Batt. Batt heeft kort daarvoor een paar hele grote Engelse hits gehad als The Wombles, genoemd naar de poppenserie op de BBC waarvoor hij de muziek schrijft. 'The Golden Mile' is de titel van het derde album van de Kursaals en Batt laat de Phil Spector in hem los in 'Little Does She Know'. De manager van de groep regelt een optreden in 'Top Of The Pops' met grote kartonnen wasmachines en wasmiddel als decorstukken. Dat doet de onweerstaanbare single erg goed en het stoot door tot een veertiende plek in de Engelse hitparade. Graeme Douglas vindt het allemaal té commercieel worden en verlaat de band om bij Eddie & The Hotrods te spelen. Hij wordt vervangen door Barry Martin. Er zal nog één album verschijnen, 'Five Live Kursaals' maar als ook deze niet de verkoopcijfers brengt waarop is gehoopt, gaat de band eind 1977 uit elkaar. 

Shuttleworth maakt enkele solo-albums en The Kursaal Flyers heeft reünie-tournees in 1985 en 1988. In het laatste jaar verschijnt zelfs nog een album van de band. In 2003 beginnen Shuttleworth en Collins een nieuwe band met de naam Ugly Guys. The Kursaal Flyers zal de boeken in gaan als een echte eendagsvlieg. Het is werkelijk de enige single geweest die de Engelse top 50 heeft gehaald. In de rest van de wereld is de band alleen bekend bij liefhebbers van Engelse pubrock. 

Gele Bak Top 100 van 2026: 64-53

Het samenstellen van de Gele Bak Top 100 van dit jaar gaat als vanzelfsprekend. Mis ik toch bepaalde titels? Ik draai afgelopen zondag bijvoorbeeld 'Thomas The Rhymer' van Steeleye Span dat, volgens mijn herinnering, de Top 100 niet heeft gehaald. De reden? Ik meen dat er 'iets' is met het vinyl maar dat is nergens op gebaseerd. Intussen zie ik vandaag wel een single die ik al stiekem heb, maar ach... laten we het de hand van broeder noemen. Straks ga ik een middernachtelijke fietstocht maken over vrijwel de gehele periode waarop deze Gele Bak Top 100 is gebaseerd. Eerst ga ik de volgende twaalf aan jullie voorstellen. De komende weken moet ik echt eens gaan beginnen met de opnames zodat ik die binnenkort ook met jullie kan delen. Deze week de nummers 64 tot en met 53. 

64. When There's No You - Engelbert Humperdinck (UK, Decca F 13154, 1971)

63. Walking Down Your Street - The Bangles (NL, CBS 650280 7, 1986)

62. Christmas - Topaz (NL, CBS 7612, 1971)

61. Groovin' With Mr. Bloe - Humbug (UK, CBS S 4811, 1970)

60. You Gotta Help Me - Mighty Wave (Duitsland, Vogue DV 11213, 1971)

59. Think About Your Children - Mary Hopkin (NL, Apple 5C 006-91883, 1971)

58. Room In Your Heart - Living In A Box (Duitsland, Chrysalis 112 577, 1989)

57. Workin' At The Car Wash Blues - Jim Croce (Duitsland, Philips 6073 274, 1973)

56. Seven Seas Of Rhye - Queen (UK, EMI EMI 2121, 1974)

55. A Bit Of... - Kiss AMC (Duitsland, Syncopate 006-203417 7, 1989)

54. Help Me Make It Through The Night - John Holt (UK, Old Gold OG 9271, 1974, re: 1983)

53. Self Control - Laura Branigan (UK, Atlantic A 9676, 1984)

Laura Branigan heb ik dankzij broer in de Duitse uitdossing met de fotohoes. Queen heb ik sinds 1992 als b-kant van 'Friends Will Be Friends' maar ik reken deze originele als een echte nieuwe aanwinst. Laura Branigan zie ik maar als iets symbolisch. Toch nog een beetje 'nalatenschap' in de lijst. De fietstocht begint onder andere met de laatstgenoemde single. De eerste stop is de winkel van Groenendijk in Steenwijk. Op 23 augustus koop ik daar de nummers 59 en 53. Het is het begin van mijn vakantie en deze breng ik de eerste week door in Emmer-Compascuum. Op woensdag 27 augustus ga ik terug naar Sellingen maar zal daar niets vinden dat me er houdt. Ik wil vervolgens in Bourtange kijken en vlak achter Sellingen tref ik iemand met een winkeltje aan huis. Ik koop daar een paar singles en 60 is daar een resultaat van. Een andere single gaan we later tegenkomen in deze lijst. 

De vakantie is voorbij en ik maak me intussen op voor een volgende 'break' in begin oktober. 'Niet verder vertellen dat ik platen van Queen en U2 van je heb gekocht', grap ik tegen Pete. Ja, het is opvallend. Ik moet doorgaans weinig hebben van beide bands maar vind 'Pride' van U2 een prettige uitzondering. Pete is erg schappelijk met de originele Engelse persing van 'Seven Seas Of Rhye' en dus voeg ik deze eveneens toe aan het pakket dat ik op 14 september bij hem afreken. Dan wordt het begin oktober en heb ik een paar dagen geboekt in Hardenberg. In de dagen ervoor ben ik geen singles tegen gekomen, maar voordat ik donderdag 9 oktober Hardenberg achter me laat, ga ik nog even langs een kringloop. Daar kom ik onder andere de nummer 61 tegen. Op zaterdag 11 oktober is het precies een jaar na de uitvaart en deze middag breng ik door in Assen tussen de platen. De nummer 64 is de enige uit die plaats in dit betreffende overzicht. We komen later nog andere singles tegen. Op 27 november ga ik naar Beilen voor een hoop singles en daar is 63 een bewijs van. 

Het vuurwerk is voor de laatste keer de lucht in geschoten en meteen de eerste zaterdag moet ik het jaar muzikaal openen. Op 3 januari ga ik voor een paar boodschappen naar Meppel en ga ook langs de kringloopwinkels. Daar tref ik onder andere Jim Croce. Ik ken het liedje beter als 'Jantjes Blues' van Cornelis Vreeswijk maar fijn om eens het origineel te hebben. Op donderdag 19 maart ben ik helemaal hersteld van de bips en ben intussen al eens op de fiets naar Duitsland geweest. Deze middag fiets ik naar Ruinerwold en daarna met een hele grote bocht om. Het is een middag waarop ik écht geniet van het weer, de omgeving en de fiets. In Ruinerwold tref ik de nummer 62. Hoewel ik later de voorkeur zal geven aan de b-kant, heb ik het nu toch bij de a-kant gehouden. Op 2 mei rook ik 's middags mijn laatste sigaartje... Ik moet bekennen dat ik een paar weken geleden weer ben begonnen maar heb wel een dikke maand zonder de rookwaren gedaan. Ik rook sowieso veel minder dan voorheen en dat is al een verbeterpunt. Die middag koop ik in Steenwijk vrij veel singles en de nummers 58 en 55 liggen beide bij de kringloopwinkel in Tuk. De route eindigt in Ruinen op de braderie van 24 mei. De nummer 54 is de hekkensluiter in dit overzicht. 

Volgende week begin ik bij nummer 52 en gaan we over de helft. Als ik ergens tijd kan vinden, wil ik dan in ieder geval de onderste 50 hebben opgenomen in twee delen.