Even denk ik dat de Week Spot zichzelf heeft aangemeld. Het is dinsdagmiddag dat ik lees van het overlijden van Dexter Wansel. 'The Sweetest Pain', zeg ik meteen. Dat klopt! Die heb ik recent gekocht en dus kan ik zaterdag twee vliegen in een klap slaan met een eerbetoon en de Week Spot. Ik heb hem zelfs in de lijst staan en wil het bericht gaan voorbereiden als ik zie dat deze niet in de lijst van recente aanwinsten staat. Ik heb de lijst op alle manieren bekeken, zelfs ondersteboven, maar géén Dexter Wansel. Hoe zit het dan? Expansion heeft recent 'The Sweetest Pain' opnieuw geperst en daar heb ik updates over gekregen van Juno. Ik denk dat de plaat zelfs in mijn boodschappenmandje heeft gezeten en dat ik deze eens in een vlaag heb geleegd. Helaas, geen Dexter Wansel in mijn show en de beste man is zondag ook nog eens van ons heen gegaan. Dan moet de Week Spot opeens uit de greep van gisteren komen en dan is The Platters ongeveer de enige kandidaat die nog niet eerder een Week Spot heeft gehad. Deze week dus de klassieke Northern Soul-hit van The Platters: 'Washed Ashore' uit 1967.
De Britse folkrockband Fairport Convention wisselt vaker van leden dan van sokken en er is een 'grijze' periode rond 1973 dat niemand meer precies weet wie allemaal lid zijn geweest gedurende het jaar. 'Fairport Confusion', spotten de leden zélf. Als de laatste uit de originele bezetting wordt geconfronteerd met de opmerking dat er geen enkel oud lid bij zit die nooit het schip heeft verlaten, antwoordt deze met: 'Lekker boeiend. Als een kerkkoor 150 jaar bestaat hoor je ook niemand klagen dat er geen origineel lid meer bij zit'. Dat is ook het verhaal van The Platters, ook al is de stamboom hiervan wel helemaal bekend. Volgend jaar viert de groep haar 75-jarig bestaan. De eerste Platters bestaan uit de broers Alex en Gaynel Hodge samen met Curtis Williams, Joe Jefferson en Cornell Gunter. De groep tieners wordt geleid door A&R-manager Ralph Bass en deze vervangt al in 1953 Gunter door Tony Williams. Als Herb Reed in 1953 afzwaait uit het Amerikaanse leger vervangt deze Jefferson. Met nog wat bijschaven komt Zola Taylor als zangeres bij de groep en moeten ook de broers Hodge het veld ruimen. De groep komt in contact met Buck Ram en in 1953 wordt de eerste plaat gemaakt voor het Federal-label. In deze jaren neemt The Platters een vroege versie op van 'Only You', maar Federal ziet er geen brood in. Met dank aan The Penguins ('Earth Angel') krijgt de onsuccesvolle groep met Buck Ram aan een contract bij Mercury.
The Platters zal tot en met 1965 blijven verbonden aan Mercury. 'Only You' is het eerste product op Mercury en meteen goud aan alle kanten. Hetzelfde zal het geval zijn met opvolgers als 'The Great Pretender', 'Smoke Gets In Your Eyes' en... ach... je zingt ze allemaal mee als ze voorbij komen op de radio. De groep zal een enorme inspiratie zijn voor zanggroepen in de daaropvolgende decennia, zélf ondervindt de groep dat het al snel gedateerd klinkt. Zeker als de rhythm & blues ruiger en volwassener wordt en een groep als The Beatles opeens algemeen wordt geaccepteerd. Tussen 1959 en 1965 heeft de groep zelfs twee zangeressen. Naast Zola Taylor maakt Barbara Randolph deel uit van The Platters. Zij zal in de late jaren zestig enkele uitstekende singles maken voor Motown. In de late jaren zestig is Sonny Turner de leadzanger van de groep. Zola Taylor is vervangen door Sandra Dawn. Verder geen beroemde leden behalve dan dat David Lynch uiteraard niet de gelijknamige filmregisseur is. Vanaf 1970 zijn er verschillende Platters actief. Ik heb nog ergens een single van Buck Ram Platters uit de midden jaren zeventig, maar ook Herb Reed heeft zijn Platters vanaf de late jaren zeventig. De naam 'Platters' is geregistreerd en zelfs oud-leden die de groepsnaam in een andere vorm gebruiken, zitten dikwijls fout. Er volgen vele rechtszaken. Ik probeer een logisch verband te vinden om het kort en krachtig samen te vatten, maar helaas... Ik kan er geen touw aan vastbinden.
In februari 1967 kent The Platters een korte opleving als 'With This Ring' doordringt in de Amerikaanse top 20. 'Washed Ashore', de opvolger, brengt het tot 56 op de Billboard. Zoals ik gisteren heb geschreven in de 'Singles round-up' is 'Washed Ashore' een samenwerking met de 'hippe' songschrijvers Tony Hestor en Richard 'Popcorn' Wylie uit Detroit. Terwijl Motown in deze stad regeert met een ijzeren hand weten Hestor en Wylie zich staande te houden met eigen platenlabels. De 'Detroit Sound' is niet een geregistreerd handelsmerk en dus kunnen de heren een variatie maken op het thema. 'Washed Ashore' mag snel zijn vergeten door de Amerikaanse consument en niet-verkochte exemplaren gaan richting Engeland waar het een grote 'hit' zal worden in de Northern Soul. De b-kant van de single is echter onversneden 'granny pop' zoals iemand op 45cat het noemt.
Wat ik nog wijs kan maken uit de rechtsgang van The Platters is dat de genoemde Buck Ram Platters eigenlijk zo illegaal zijn als het maar kan. Ook het gebruik door Herb Reed wordt betwist. Maar, nogmaals, het is niet heel erg interessant of relevant voor de Week Spot over wie nu gelijk heeft. Feit is dat 'Washed Ashore' van de laatste bezetting is uit een tijd dat er nog weinig onduidelijkheid is. Wikipedia noemt een laatste bezetting in 2024 welke, ongetwijfeld, nog altijd actief is.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten