Het wordt nog even flink organiseren in de laatste week van juni. Een bericht achterstand? Dat zou ik eventueel volgende week dinsdag kunnen gebruiken voor de 'Eindstreep' en de Week Spot. Daarna ga ik me schrap zetten voor de samenstelling van de Gele Bak Top 100 van 2026 en het eerste resultaat krijgen jullie meteen op woensdag 1 juli. Omdat ik in het weekend wil doorgaan met de 'Radiolinks' en 'Rondje 70s gebak' heb ik besloten om de Top 100 in negen afleveringen aan jullie voor te stellen en dan steeds op een woensdag. De Top 100 trekt ons dan helemaal door juli en augustus heen. Over de Gele Bak Top 100 gesproken, ik heb nog een aantal singles liggen van vorige week zaterdag. Het is de eerste zaterdag dat ik 'vroeg' begin en er is zeer weinig post. Opeens ligt het plan klaar. Als ik een beetje op tijd klaar ben, kan ik naar Meppel fietsen. Daar is onlangs een nieuwe kringloop geopend die ik nog eens moet checken. Dat blijkt een teleurstelling. De 'oude' kringloop aan de Hugo De Grootstraat levert me desondanks dertien singles en ik scoor twee in Ruinerwold. Het is maar afwachten of één van de singles de Top 100 zal bestormen maar daarvoor moet ik ze eerst wel beluisteren. Eentje heb ik vorige week al in 'Do The 45' gedraaid en deze gaat naar alle waarschijnlijkheid in de Blauwe Bak. Omdat het op het eerste oog niet veel soeps is, ga ik de singles per drie behandelen.
* Peter Allen- I Go To Rio (NL, A&M, 1976)
* David Castle- Ten To Eight (Frankrijk, Parachute, 1977)
* Teri De Sario- Ain't Nothing Gonna Keep Me From You (Frankrijk, Casablanca, 1978)
Ik heb de 'nieuwe' kringloopwinkel vorig weekend wel genoemd. Het is van de organisatie 'Red Een Kind' en zit in het oude pand van Amslod, de elektrische fietsen-werkplaats van Dolsma. Hierdoor is het zéér ruim opgezet. Zelfs als de anderhalve meter terug komt, kun je elkaar eenvoudig passeren. Qua platen is het helemaal niets. Wel een koffertje met singles maar die gaan alleen in één keer. Ik zie een single van Pim Maas maar in een dermate slechte staat dat ik het laat voor wat het is. Peter Allen zal pas in 1978 de hitparade bereiken met 'I Go To Rio' maar er staat duidelijk 1976 op het label. David Castle is een pure ballade met piano en orkest, een beetje in dezelfde hoek als Eric Carmen. Het is eigenlijk best goed. Ik moet het eerst nog wel een paar keer horen voordat ik een eindoordeel kan geven. De a-kant van de Teri De Sario-single is geschreven door Barry Gibb, op de b-kant heeft Betty Wright een credit. Eerst de a-kant. Het is snelle doch onderkoelde disco. Het stijgt niet boven het maaiveld uit. 'Sometime Kind Of Thing' dan eens proberen? Dat is een pure ballade. Ik ben niet kapot van Teri's stem om te beginnen en dat haalt helaas wel het plezier van deze kant naar beneden. Ik kijk liever eens of Betty het zelf nog heeft uitgebracht als single.
* Walter Egan- Hifi Love (NL, Polydor, 1979)
* Theo Vaness- As Long As It's Love (NL, RCA Victor, 1979)
* Gallagher & Lyle- I Wanna Stay With You (UK, A&M, 1976)
Walter Egan is een naam die ik ken uit het 'Hitdossier' maar waarvan ik geen liedje kan neuriën. Ik moet bekennen dat ik hem vorige week heb verward met Joe Egan die samen met Gerry Rafferty Stealers Wheel vormde. Walter Egan weet, in navolging van Kiss, gitaarrock heel goed te mengen met de vierkwartsmaat van de disco waardoor het dansbare rock wordt. Niet een onaardig nummer maar het wiel wordt niet opnieuw uitgevonden. Theo moet officieel onder de 'V' staan, maar het komt vast in de jaren zeventig-bak terecht. Ik vind het dan wel handig om het bij de platen als Theo Van Es te hebben, dus vandaar dat ik 'Vaness' even negeer. Een enorme hit in de Amerikaanse discotheken en dat wordt vanaf de eerste noot duidelijk. Hier is vast goed gekeken en geluisterd naar Dan Hartman. Gewoon voor de Gele Bak. Gallagher & Lyle heb ik al in de Duitse persing met fotohoes maar jullie weten ongetwijfeld van mijn hobby met de Engelse persingen. Toch denk ik dat de Duitse vooral veel opgezet gaat worden. Deze Engelse zit een beetje tegen de 'distortion' aan.
* G'Race- Man Made In Japan (NL, Carrere, 1981)
* Ted Heath- The Faithful Hussar (UK, Decca, 1956)
* Tippa Irie- Hello Darling (NL, Greensleeves, 1986)
Iemand die in de elpees graait, helpt me bij mijn constatering dat de platen al geruime tijd niet meer zijn aangevuld in Ruinerwold. Dan hou ik opeens een single in mijn handen die in mei is toegevoegd en die zit later in deze 'Singles round-up'. G'Race ligt sinds maart in Ruinerwold en ik heb hem al vaker in de handen gehouden. Omdat het qua sixties enorm tegen valt, strijk ik ditmaal de hand over het hart. Het is een Nederlands antwoord op 'Japanese Boy' van Aneka. En dat is verdomd knap gedaan! Ik vind hem boven verwachting erg leuk. Ted Heath mag mee vanwege de Engelse persing, verder is dit alleen maar gezellig voor de zondagavond. Tippa Irie is een vreemd geval. Het is de Nederlandse single in het Engelse fotohoesje. Voor de rest is het gewoon een grappig nummer en dat heb ik altijd al gevonden.
* Kincade- Do You Remember Marilyn (Duitsland, Bellaphon, 1973)
* Lyle Lovett- She's No Lady (Duitsland, Curb, 1987)
* Donny Osmond- Sweet And Innocent (Duitsland, MGM, 1971)
De tipnotering van Kincade. Het is een gezellige stamper. In de jaren negentig sta ik geregeld samen met een vriend op vlooienmarkten en braderieën en hij biedt onder andere de volledige cd-collectie van Lyle Lovett. Geen idee of hij ze destijds nieuw heeft gekocht of dat hij ze ook maar heeft opgescharreld. In 1994-95 is Lyle Lovett al een redelijk nostalgische naam. Ik hoef niet zo nodig alles van hem te hebben maar 'She's No Lady' is desondanks erg welkom. 'Donny Osmond of The Osmonds'. Ja, je zou het niet verwachten? Toch is er een goede reden van de Duitse tak van MGM om dit op het hoesje te zetten. Het is namelijk de eerste solo-single van Donny en The Osmonds heeft pas een hit gehad met 'One Bad Apple'. Verder zijn beide onbekende fenomenen aan deze kant van de oceaan. Hij zit evenzeer tegen de pijngrens aan als Little Jimmy. Het is overigens best een grappig nummer, maar ja... dat is 'Long Haired Lover From Liverpool' ook nadat je hebt geaccepteerd dat het een oorwurm is.
* Gilbert O'Sullivan- Susan Van Heusen (UK, MAM, 1971)
* Mortimer Shuman- Le Lac Majeur (Frankrijk, Philips, 1973)
* Bobby Vourilvee- When Robins Come SInging (Barbados, Doreth Vee, 1975)
Bij Phonogram hebben ze even een lui moment in 1971. Omdat 'Susan Van Heusen' geen hit is geweest in Engeland, wordt besloten een fiks aantal singles over te nemen van de Britten en deze hier in een hoesje te stoppen. Het is stiekem één van de betere singles van de Gilbert buiten 'Nothing Rhymed' om. Ik had 'Get Down' en 'Ooh-Wakka-Doo-Wakka-Day' graag ingeruild voor deze plaat als hit. Dit is zomaar wel een kanshebber voor de Top 100. 'Le Lac Majeur' is één van de weinige nummer 1-hits die ik nog niet op single heb en deze zaterdag is het uitgelezen moment om dat recht te zetten. Bij een snelle beluistering besluit ik een week geleden om de b-kant te draaien van Bobby Vourilvee. Beide kanten zijn erg 'lo-fi' producties zoals we die kennen van Barbados. Bobby heeft iets weg van Fats Domino. 'Broken Hearted Woman' van Aubrey Mann is daarentegen 'deep soul'. Niet echt van de bovenste plank maar wel lekker eigenwijs. Hij mag voor deze kant in de Blauwe Bak.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten