Voetbal kan me twee jaar lang worden gestolen. Ik heb helemaal niks met de sport en eerste en eredivisie-werk volg ik helemaal niet. Behalve als het EK of WK is. Dit is begonnen in 2000. In De Bilt kijken we iedere avond naar de wedstrijd om acht uur. Het maakt niet uit wie speelt. Om toerbeurt zorgen we voor een kratje pils en we proberen vooraf de score te voorspellen. Het is niet zo dat ik tegenwoordig alle wedstrijden op de voet volg, maar in geval van Oranje kijk ik wel zoveel mogelijk de EK- en WK-wedstrijden. Afgelopen nacht betekende het dat het nachtwerk was. Na 90 minuten 1-0 voorsprong dankzij Gakpo denk ik stiekem aan mijn bedje. Daar kan ik over een kwartier in liggen. Tegelijk valt de gelijkmaker en met verlengingen, penalties en even napraten met mijn Schotse maat is het pas half zeven als ik klaar ben voor het bed. Anderhalf uur later gaat de wekker voor de volgende werkdag. Ik heb nog zes hagelnieuwe releases liggen plus dat de drie van Discogs gisteren zijn gearriveerd. Dat herinnert me ook aan een extra model op de foto maar die ben ik nu vergeten. Ik trap af met deze drie.
* The Jades- The Love Of A Woman (US, Liberty, 1970)
Dit is de single die Mark per ongeluk aan iemand anders heeft verkocht. Een paar maanden geleden heb ik al een andere single gekocht van The Jades en deze is me erg goed bevallen. Dit is de opvolger van de betreffende single. Meteen als Mark het opmerkt, ga ik zoeken op Discogs. Dan zie ik dat mijn oude maat Jörg uit Duitsland eentje heeft. Niet in de beste conditie maar onder andere met 'ringwear' op het label. Ik hoop dat dit bij de conditie in zit en dat het styreen een stuk beter klinkt. Ik kan Jörg's gedachten lezen, hij zit wel tegen de 'distortion' aan, maar op zichzelf is er nog genoeg te genieten. 'The Love Of A Woman' is geschreven door de gebroeders Gibb en is een fraaie ballade voor The Jades. Wat hou ik van de combinatie van The Jades met de dramatische arrangementen. Dit is opnieuw smullen!
* The Nirvana Banana- Lovin' Man (US, Atlantic, 1967)
Jörg doet uitsluitend in Amerikaanse persingen. De hoofdmoot ligt hem in de soul en Mod maar op Discogs heeft hij zijn handel uitgebreid. Zelfs garagerock. Omdat hij drie singles voor één prijs kan verzenden, kies ik er nog twee uit. The Nirvana Banana maakt me nieuwsgierig. Het is lekkere garagerock maar ik heb het beslist beter gehoord. 'Rainy Day Stagedoor Mama' is meer van hetzelfde. Een beetje ? & The Mysterians maar dan zonder prominente Farfisa. Uiteraard is deze single voor e Gele Bak.
* Dexter Wansel- Solutions (US, Philadelphia International, 1978)
Ik had ook de recente Expansion-uitgave in dit bericht willen hebben, maar ach... het is inmiddels de Week Spot geweest en dus staat het hoe dan ook in mijn archief. 'Solutions' is niet onaardige synth-funk-disco van Wansel. In 1978 vraagt het wereldnieuws ook al om oplossingen en wereldvrede. 'I'm In Love' op de flip is een ballade zoals Earth Wind & Fire deze had kunnen doen. Misschien wel de betere kant!
* Mose Dillon Bluestette- Rejoice In Righteousness (UK, Echo Chamber, 2026)
Ik moet nog altijd even uitvogelen hoe ik onderdeel kan worden van de groep. Echo Chamber is een ambitieus plan gestart op Bandcamp. Voor een vaste maandelijkse bijdrage heb je beschikking tot alle digitale tracks, exclusieve mixen en, voor mij vooral interessant, gelimiteerde lathe-singles die niet in de algemene verkoop komen. Intussen presenteert Si Cheeba ons zijn nieuwste release. 'Rejoice' staat ingetekend voor 26 juli maar ik ga uiteraard weer voor de proefpersing. Mose Dillon Bluestette is jazz maar dan van het soort waarmee de Mods uit de voeten kunnen. 'Rejoice' zou met de juiste dj's een 'Comin' Home Baby'-status kunnen krijgen in deze hoek van de muziek. want het is woest aantrekkelijk. 'Rejoice' is de meest commerciële kant van de twee en ik heb het plaatje al een paar maal gedraaid in 'Do The 45'.
* Aaron Frazer- It's A Shame (US, Colemine, 2026)
Er is een tijd geweest dat ik iedere Colemine-single blind kocht. In geval van Aaron Frazer en Durand Jones & The Indications beluister ik eerst aandachtig beide kanten voordat ik tot aanschaf over ga. 'The Fool' klinkt meteen aantrekkelijk bij de eerste luisterbeurt. Aan 'It's A Shame' moet ik even wennen en... het nieuws is dat dit inmiddels een feit is. Een zeer fraaie 'double-sider' en zonder meer één van de betere Aaron Frazer-releases van de afgelopen jaren.
* Tommy Hill- All My Love (UK, Summit/Super Disco Edits, 1982, re: 2026)
Facebook komt met de suggestie. Of ik Russell Payne ken? We hebben nogal wat gezamenlijke vrienden. Dan zie ik dat hij de baas is van Super Disco Edits en dat is wel een fijn label om in de gaten te houden. Het is overigens niet alleen disco dat op het programma staat. Hij heeft jaren geleden ook 'Joker' van James Reese & The Progressions van een officiële Engelse persing voorzien. Nu dan Tommy Hill. Hij neemt deze single op in 1982. De originele banden zijn half vergaan maar desondanks worden deze zorgvuldig gerestaureerd en het resultaat is deze fijne single. Tommy Hill gaat niet voor half werk want er is niks 'lo-fi' of low-budget aan deze opname. Het is gewoon een lekker post-disco-plaatje dat zo had kunnen worden overgenomen door een groot platenlabel. 'Can't Get Over You' is een ballade en ook niet te versmaden.
* LTF & Moskvin- Ola! (UK, Scruniversal, 2026)
Het is vooral de b-kant, 'Rio Ritmo', dat mijn hart sneller doet kloppen maar omdat een single twee kanten heeft, schaf ik hem voor deze reden aan. Het is wederom een dijenkletser uit de koker van Scruniversal met fijne samples en een stevige beat.
* The Modettes- I Won't Be Such A Fool Anymore (UK, Kent Deep Soul, 1969, re: 2026)
Uiteraard niet te verwarren met de Engelse Modettes dat omstreeks 1980 een aantal platen maakt. Kent kiest voor twee plaatjes die haar oorsprong hebben op het GWP-label. The Modettes is een groep met een zangeres op kop en het is precies dat het zegt op het label: Deep Soul in optima forma. Op de flip een kantje van The Shaladons uit 1967. 'Showdown' is prachtige melodieuze samenzang maar echt 'deep' gaat het niet.
* Sugar Bear & The Sensations- What About Me Girl (UK, Athens Of The North, 1973, re: 2026)
Athens Of The North grossiert eveneens in 'the rarest of the rare'. Dit is een single van een Texaanse band. Het is 'sweet soul' met duideliike invloeden uit doowop en zanggroepjes van de jaren vijftig. Het past zelfs wel iets in de 'lowrider'. 'It Won't Be Long' op de flip is iets meer uptempo maar mist de magie van de a-kant.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten