Singles round-up: mei 8

Ho, wacht even Gerrit! Het is inmiddels de tweede week van juni! Afgelopen weekend ben ik weer eens bezig met het terugzetten van singles in de 'tijdelijke Blauwe Bak' als ik opeens een tweetal singles zie met de plastic Juno-hoesjes erom heen. Dat betekent vaak één ding. Ze zijn nog niet op de foto geweest voor een 'Singles round-up'. Even nakijken en... warempel. Ik zou oorspronkelijk van plan zijn geweest om ze in een laatste 'Singles round-up' te doen met nieuwe releases of anders op zijn minst direct in de volgende maand te behandelen. Dat is tot op heden nog niet gebeurd en dus voeg ik een 'Singles round-up' toe aan de bestaande reeks van mei. De eerste single ben ik eigenlijk al een beetje 'vergeten' en ga ik deze week tot Week Spot maken. Het wordt vandaag dan ook niet een hele uitgebreide 'Singles round-up', het is meer dat ik de schade wil inhalen. 

* Annie & The Caldwells- I Made It (UK, Luaka Bop, 2025)
Dit plaatje mag deze week de Week Spot zijn en dus ga ik straks nog eens het verhaal uit de doeken doen. Op de b-kant staat 'I'm Going To Rise' en dat is een meer 'deep gospel' van de dames. De hoofdmoot van de single is echter de dansvloer-kraker 'I Made It' in zijn oorspronkelijke hoedanigheid. 

* Lyn Collins- Mama Feelgood (Japan, King Groove, 2026)
Uiteraard is dit een nummer uit de vroege jaren zeventig maar het betreft hier een speciale mix door Mister Mushi. De single heeft zelfs de tiende plek gehaald in de 'Eindstreep' over mei maar heeft desondanks geen bericht gekregen op Soul-xotica. Bij deze dus. Ik durf Mister Mushi wel te bestempelen als de Japanse Kenny Dope. Een dj met een neus voor eigenzinnige plaatjes. Hij voegt eigenlijk alleen wat extra bas toe aan de bestaande nummers en benadrukt de originele baspartijen en breidt ze uit waar mogelijk. Hij brengt zijn platen uit op zijn eigen King Groove-label en met twee plaatjes van het Amerikaanse King-label hoeft het etiket weinig aanpassing. De toevoeging van Groove aan de naam en verder oogt het als een seventies-productie op King. Op deze single staat het aantrekkelijke 'Mama Feelgood' van Lyn Collins en op de flip het klassieke 'Soul Power '74' van Maceo & The Macks. Twee essentiële James Brown-producties die alleen maar beter worden na de behandeling van Mister Mushi. 

* Mr. Thelonious- Mechanical (US, Galaxy Sound Co., 2026)
Nu al één van de ontdekkingen van 2026. Zoveel als ik van Mr. Thelonious heb gehoord in de afgelopen maanden heeft hij me nog nooit teleurgesteld. Nu neemt hij 'I'm Your Mechanical Man' van Jerry Butler onder handen, van oudsher een album-track uit 1974. Hij nodigt andere dj's uit hun visie te delen op het nummer want voorts bevat de single de 'stems' voor de 'drum break'. Overigens is dit de vijftigste release op het Galaxy Sound Co.-label en zeker al de zevende dit jaar van de hand van de mysterieuze Mr. Thelonious. 

* Santamarai Brothers- EP We Got Latin Soul (Canada, Sosilly, 12", 2026)
Met zo'n titel heb je meteen mijn aandacht, maar toch moet ik concluderen dat het niet helemaal is wat ik ervan verwacht. Alleen 'Acid Soul', met veel samples van Ray Barretto, is als eerste nummer op de b-kant het meest interessant. Het zijn twee broers die resideren in Canada en zich vooral bezig houden met moderne dansmuziek en de EP is me dan ook iets aan de té hippe kant. 'Acid Soul' past echter wel weer in het straatje van Cheeba's Latin Bros. en dat trekt me over de streep, voor de rest kan ik voorlopig nog niets interessants ontwaren op de EP.