Eindstreep: augustus 2010

Een Keltisch-orthodoxe vriend wenstte me een jaar geleden op Facebook een gelukkig nieuwjaar. Het kerkelijke jaar begint evenals het academische op 1 september. Eigenlijk voelt september voor mij sinds twee jaar ook als een nieuw begin. Zoals de bomen hun bladeren verliezen, deze worden gevegeteerd door de paddestoelen en zo in het voorjaar weer tot nieuw leven komen en in de zomer op hun hoogtepunt van schoonheid zijn. Die cyclus spreekt me aan en dus is het vanavond een beetje oudejaarsavond voor mij.

Voor ik verder ga... Blogger heeft 1 september ook aangegrepen om veranderingen in te voeren. Dankzij de gebruiksgeschiedenis ben ik er na uren in geslaagd weer hier terecht te komen. JavaScript zou een en ander niet meer ondersteunen. De dagen van bloggen per telefoon lijken geteld?

Ik heb mijn nieuwe jaar ingeluid met alcoholvrije kinderchampagne, het verjaardagscadeautje van Willemijn.

Bij het samenstellen van de Eindstreep kwam ik uit op elf kandidaten. De nummer elf is dus de afvallige van de maand.

1. Cruel Storm-Espers (Hedendaagse traditionals, 23-8-10)
2. How Can I Be Sure-Dusty Springfield (A day without Dusty, 29-8-10)
3. All I Need-Air (Zuurstof voor de hersens, 22-8-10)
4. Everyday Is Like Sunday-Morrissey (Mijn haatliefde voor Morrissey, 24-8-10)
5. On The Run-Accents (Met nadruk, 19-8-10)
6. Walking With The Waves-Samara Lubelski (Samara mag altijd een potje breken, 27-8-10)
7. Someday We'll Be Together-Diana Ross & The Supremes (Afkicken en overnieuw beginnen, 18-8-10)
8. Tell The World We're Not In-Peddlers (30 jaar voor 'ontvrienden', 31-8-10)
* Hoewel het verder ook een warrig verhaal was, zit er 40 jaar tussen 1970 en 2010.
9. Gotta Get Enough Time-Sharon Tandy & Fleur De Lys (Boodschapjes gedaan, 25-8-10)
10. She Likes Weeds-Tee Set (Een spriet in een hooiberg, 21-8-10)
Afvallige van de maand: Elusive Butterfly-Four Tops (Hitgroep heeft diepe gronden, 20-8-10)

20 Years Ago Today: 501-506

Even een vluggertje vandaag.
Buiten het fotomodel om, zijn de behandelde single weinig soeps. Een soort van hoesbui.

501 Veronica-Elvis Costello
De eerste vrucht uit de samenwerking tussen Costello en Sir Paul McCartney was in 1989 een tipnotering.
502 Midnight Blues-Bakertrain
Ik herinner me nog dat broer Henk in 1984 naar een optreden van Bakertrain ging en Jelte een grapje maakte over Anske, de plaatselijke bakker, en 'Stop That Train' van Clint Eastwood & General Saint. De eigenlijke Baker is Eize Bakker. Hij was in 1969 leadzanger van de Friese bluesgroep Art. 461. Tegenwoordig is hij naast Brood-look-a-like als Edward Baker ook allround-eenmansorkest. 'Midnight Blues' is uit 1983.
503 Double Barrel-Sundance Kid
Uit de rijksdaalder-bak van V&D, de plestik versie van de Dave & Ansil Collins-hit.
504 Samson And Delilah-Big Secret
Had niet verklapt hoeven worden!
505 Plastic Man-Real Thing
Vier jaar vóór hun hit 'You To Me Are Everything' maakte de groep al disco. Protodisco wordt dit achteraf genoemd. Een blauwe bak-kandidaat die even heeft gewonnen met verstoppertje.
506 Suzanne Suzanne-Pop Tops
In De Karre noemen ze dit 'zeute' muziek. Ik noem het afval.

Wat riep James Dean in 'Rebel Without A Cause'? The Cats? Long Tall Ernie And The Shakers? Nee, I've Got The Bullets was het juiste antwoord. Peter en Erik Ten Berge ontvangen elk een muisgrijze goodiesbag. Misschien zit er nog wat eetbaars tussen?

compensatie voor bar weer

Die 'indian summer' laat lang op zich wachten. Vrijwillig ziek worden op een fiets kan altijd en mijn nieuwe tent opzetten in een moeras trekt me ook niet. Dus blijf ik in de omgeving. Compensatiedrang. Marianne leerde me vorig jaar de betekenis ervan. Als ik terugkijk op het laatste half jaar: geharrewar met UWV en soos, de helft van de tijd van een dubbeltje moeten rondkomen, het overlijden van heit... Ja, ik was wel toe aan vakantie! Nu het weer niet wil meewerken, zoek ik andere vormen van compensatie. Bijvoorbeeld weer eens ouderwetsch platen shoppen in Zwolle.

Eigenlijk ging ik ook voor kleren, maar slaagde niet op dat gebied. An's kringloophal zit in het oude TNT-gebouw bij het station. Hoewel slechts vijftig cent per stuk waren de singles niet veel soeps. Bij de kringloop aan het spoor had ik meer geluk. Zij boden een collectie singles uit een dansschool. Tenslotte bij Minstrel drie nieuwe elpees gekocht en een hoop singles. De langspelers komen nog uitgebreid aan bod, enkele singles misschien ook?

Elpees
* Espers- III (2009)
* Marissa Nadler- s/t (2011)
* Snowblink- Long Live (2010)

Singles
* Bow Wow Wow- I Want Candy
* CCS- Hurricane Coming
* Chiffons- Sweet Talkin' Guy
De originele Engelse persing in nieuwstaat. Duur? Ja. Nou en? Rotweer!
* Clambake- River Deep Mountain High
Weinig verrassende cover uit 1973.
* Consortium- All The Love In The World
Nu mét fotohoes.
* Terry Dactyl & The Dinosaurs- Sea Side Shuffle
Nu mét fotohoes.
* Bobby Darin- If I Were A Carpenter
* Donovan- Catch The Wind
* Fania All Stars- Ella Fue
* Flavium- Nobody Knows You When You're Down And Out
* Patsy Gallant- From New York To L.A.
* Hues Corporation- Rock The Boat
Nu mét fotohoes en betere staat.
* Johnny & The Hurricanes- Reveille Rock
De Nederlandse persing.
* Tim Knol- Gonna Get There
Dit was een exclusieve release op de laatste Record Store Day. 's Avonds hoorde ik de b-kant, 'What The Hell', zonder voorkennis op de radio. Ik heb hem toen meteen gereserveerd.
* Kokomo- Asia Minor
De tune van 'Joost Mag Het Weten'.
* Ramsey Lewis Trio- Dancing In The Street
* Lighthouse- Sunny Days
* Liquid Smoke- I Who Have Nothing
De eerste 'I love you' in het refrein werd ooit voor een Veronica-jingle gebruikt. Verder een tegenvaller, beetje Vanilla Fudge.
* Trini Lopez- Goody Goody
* Lydia & Her Melody Strings- Send Me The Pillow
* Mr. Bloe- Groovin' With Mr. Bloe
Heb je nóóit genoeg van?
* New Musik- This World Of Water
Ruim 18 jaar gezocht!
* 1910 Fruitgum Co.- Simon Says
* Rare Earth- I Just Want To Celebrate
Nu de Duitse fotohoes.
* Righteous Brothers- You've Lost That Lovin' Feeling
De Engelse Old Gold uit 1984.
* Shadows- Song For Duke
* Tony Sherman- I Wrote You A Letter
* Tony Sherman- Sing With Me
* Soulful Dynamics- Mademoiselle Ninette
Nu met de Nederlandse fotohoes. Op de dansschool heette zo'n stamper een jive...
* Starbuck- Moonlight Feels Right
Vervanger van een slachtoffer van de kiwiramp uit 2009.
* Style Council- Have You Ever Had It Blue
* Toby Jug- Woke Up To Slow
Zeldzame spin-off van René & His Alligators uit 1971 voor 50 cent.
* Trinity- 002.345.709
* Bob Vrieling- Prikkebeen
Hellup!

Schijf van 5: brainshakers

Een jaar geleden begon ik met de Hersenschuddingschijven op zondag. Zo'n vaste rubriek op zondag beviel wel, hoewel Kleur bekennen bij het beluisteren van 'Blue' van Joni Mitchell ontstond. In het nieuwe jaar volgde de Schijf van 5 om vandaag weer even terug naar af te gaan. Als deze Schijf geen verrassingen had gekend, was ik er niet aan begonnen...

Over twee weken is het tien jaar na 9/11, negen dagen later twee jaar na 20092009. De daaropvolgende tijd kocht ik als een gek cd's, maar zoals de hersenschudding voor meer blanco heeft gezorgd, weet ik de aanleiding ervan niet meer.

Op vijf een dubbele notering. 'Rockferry' van Duffy kocht ik vlak na de klap vanwege 'Warwick Avenue', alleen is de cd al twee jaar zoek. Het hoesje van die treurwilg heb ik bij de laatste opruiming weggegooid. Zoals ik waarschijnlijk die middag in 2009 ook de cd heb afgevoerd. Björk is weer terecht! Van haar zet ik 'All Is Full Of Love' op 5.

Gisteren heb ik tevergeefs gezocht naar het vinyl, dus dan maar binnenkort op cd: Het album 'The Night Before' van de Belgische groep Hooverphonic. Omdat de nieuwe zangeres knuffelzacht klinkt en Hooverphonic nergens onrust opwekt, kies ik voor de laatste single 'Heartbroken'.

Op donderdag 17 september 2009 maak ik kennis met bloesemremedie, kruip uit mijn schulp en ga fietsen. Heel veel fietsen. Zondag zelfs teveel fietsen en te weinig eten. Die avond draai ik een verzamel-cd terwijl ik lauwe thee drink op een bankje in Ruinerwold. Opeens overal kippevel. Het is de stem van Maureen McGovern en 'The Morning After' (1973). Later leer ik nog 'We May Never Pass This Way Again' kennen, toch heb ik Maureen vorig jaar ten onrechte niet genoemd en zet haar met de eerstgenoemde op drie.

Dan op 2 ons fotomodel. Vorig jaar in november voelde ik op zondagavond aan mijn hoofd. Ik voel mijn hand, links en rechts functioneert en nergens tegenaan geknald. Toch heb ik de middag ervoor 'Cause And Effect' van Miepje Mena voor 5 euri gekocht. 'I'm In Love' staat op 2. Sindsdien zit die in de verbandtrommel. Voor de volgende hersenschudding!

Alles wat ik nodig had was een beetje lucht. Een zacht bedje van synthesizers met het allerliefste stemmetje dat 'All I Need' in charmant Frangels zingt. Air staat nog steeds op 1 en zal daar nog lang blijven staan! De ultieme hersenschuddingsoundtrack.

Er vanuit gaand dat de vakantie voorlopig niet doorgaat, het weer is de reden, gaan we volgende week titels met 'boom' doen.

De Video Draait: On The Edge

Ik lig achter. Het is nu zondagavond en gisteren twijfelde ik nog wat. Ik heb gistermiddag vinyl gekocht, draai op dit moment de derde van Espers, maar ga morgen daarover schrijven. Vrijdagavond had ik 'a cosy night in' met drie films. Ze hadden alledrie wel verbanden, maar ook weer niet. Een ongelukkige jeugd? James Dean misschien en anders wel de hoofdrolspelers uit 'On The Edge'. Maar hoewel het een hel was om op te groeien onder het regime van Ceaucescu, lijken de familie-omstandigheden van Lalilu en Eva nog draaglijk. Met een auto van het klif rijden, is in zowel 'Rebel Without A Cause' als 'On The Edge' de grote gemene deler, maar er zit wel duidelijk vijftig jaar tussen!

Waar het in 'Rebel Without A Cause' een test is om bij de groep van Buzz te horen en de laatste per ongeluk te pletter slaat, daar is het in 'On The Edge' (2001) een wanhoopsdaad. Jonathan stopt na het verlies van zijn vader de neus vol coke en rijdt in een gestolen auto van een klif. Het is echter een cabriolet met de kap naar beneden en doordat Jonathan geen gordel draagt, wordt hij uit de wagen geslingerd.

Hij komt in therapie bij psychiater Figure (Stephen Rea). Jonathan staat echter sarcastisch tegenover de werkwijze van Figure. Met Toby houdt Jonathan zonder medeweten van Figure er een nachtleven op na, bovendien wordt hij verliefd op de mysterieuze Rachel, iets wat 'not done' is in dergelijke instellingen. Dan belooft Figure zijn patiënten meer vrijheid als ze afspreken voor oud en nieuw geen poging te zullen doen om uit het leven te stappen. Het is evenwel zonder medeweten van Figure dat Jonathan, Toby, Rachel en nog een stel patiënten op oudjaarsavond naar het huis van Rachel's vader rijden.

Om twaalf uur ligt Jonathan met Rachel te vrijen en rijdt Toby met een gestolen Mercedes van het klif. Rachel wordt naar huis gehaald en Jonathan blijft achter bij patiënten die er al jaren zitten. Hij weet Rachel te vinden, maar kan hij haar weerhouden van de fatale sprong?

Voor een buitenstaander mag het een indrukwekkende film zijn, voor iemand die het van dichtbij heeft gemaakt, is het her en der iets té ideaal en cliché. Misschien toegespitst op de leeftijdscategorie 13-17 jaar. Met de soundtrack is echter niets mis! 'Saturday night gems' van Smashing Pumpkins, Therapy, Supergrass en The Jam. O ja, en veel Ravel... Maar hoezeer beide films raakvlakken hebben, lijkt 'On The Edge' mij een kortere houdbaarheidsdatum te hebben dan 'Rebel Without A Cause', hoewel hij in 2011 nog steeds kan. Rest me nog te zeggen dat die derde film 'The Way I Spend The End Of The World' (Catelin Mitelescu, 2006) was. Erg indrukwekkend!

veelbelovende zwanenzang

Het toppunt van balen? Als eendagsvlieg je dag niet hebben! Het mopje zou goed toepasbaar zijn op het verhaal van Clor. Muziekliefhebbers uit de omgeving van Brixton voorspelden de band een gouden toekomst en toch was niet iedereen direct even enthousiast over het debuutalbum en zwanenzang-in-één. Er stonden namelijk ook een drietal hits op. Hoewel? 'Outlines' was de grootste en bleef in Engeland op 43 steken...

EP (Electronic Partner) Beute in Steenwijk verkocht tot een paar jaar geleden cd's, maar de inkoper las de New Musical Express en keek de Engelse Top Of The Pops. Waarom zou je bij Free Record Shop of Ilmer een cd van The Boo Radleys in de bestelling doen als die bij Beute in de schappen ligt? Natúúrlijk raakte Beute ze aan de straatstenen niet kwijt en liggen de Britpop- en indie-cd's binnen een half jaar voor een paar euri voor het oprapen.

Eind 2007 hebben ze er genoeg van of gaan grandioos opruimen. Ik haal veel voor weinig, van Saint Etienne tot de laatste van Pet Shop Boys en van Moby tot Laura Cantrell. En waag ik wel eens een gokje. Bijvoorbeeld voor € 1,50 voor een abstract geel hoesje met een Mondrianistisch lijnenspel en een krulkabel. Clor. Dit kán van alles zijn!

Ik val meteen als een blok voor het album. Tijdens de fietsvakantie van 2008 draai ik hem soms wel drie keer per dag! De cd opent met gillende heavy metal-gitaren, het intro van 'Good Stuff', zélf een stevig stukje electropop. Muzikaal loopt het uiteen van synthipop naar electropunk, hoewel 'Stuck In A Tight Spot' uit de koker van Mike Patton had kunnen komen. En is 'Love + Pain' de 'floorfiller' voor een nieuwe generatie. New Musical Express stelt in 2010 een lijst samen van 'the best albums you've never heard' en Clor staat bovenaan!

Britse popmuziek wordt over het algemeen snel gezapig. Eindeloos terug grijpen naar The Beatles óf schaamteloos klonen van Oasis en Coldplay (de laatste is weer een Radiohead-kloon). Clor is dan een stuk creatiever, maar de creativiteit enerzijds en de hitverwachtingen anderzijds, doet Clor op zijn hoogtepunt uiteenspatten. Het is mei 2006. Het album is negen maanden oud en zou binnenkort in Amerika worden uitgebracht, als oprichters en gitaristen Barry Dobbin en Luke Smith de stekker eruit trekken. Britpop kon weer voorspelbaar worden!

de eclipse van 1999

Sinds de brand in de radiotoren van Hoogersmilde ben ik enigzins verstoken van radio. Ik kan Radio 1 alleen met een hoop ruis uit de ether vissen en ben dus niet up-to-date met de actualiteiten. Zo ontdekte ik pas gisteren dat zondagavond de zonsverduistering was geweest. Iets gemist? Welnee! Ik had hem in 1999 al voor negentig procent gezien...

Dat toeval niet bestaat, werd me in augustus 1998 duidelijk. Men neme een idealist uit een Engelse commune, een Armand-fan die van Vianen naar Steenwijk rijdt op een Solex en een bijna-vijftiger in een midlife crisis die terug wil naar 1968. Voeg daaraan toe twee markante broers, de ene 'married in a fever' en diep ongelukkig, de andere woont met vriendin en kinderen in een Pipo-wagen. Om tot de Eclips-ploeg te komen, schrappen we Kees (die van de midlife crisis) en voegen de stille Anna en Alberdina mét eigenwijze vriend en jengelkind toe. Wat een stel!

Eigenlijk had ik geen geld voor het uitstapje, maar ik sloot een deal met Berend, de oudste broer. Hij mijn nagenoeg nieuwe Altar t-shirt en hij zal in ruil voor me zorgen. Maandagavond 9 augustus 1999 vertrekken we in colonne naar Trois Ponts, een gehucht in de buurt van Malmédy. Ik rijd met Desmon (de Armand-fan) in zijn Ghostbusters-achtige Mercedes ambulance uit 1972, Anna op het verpleegstersbankje. Dinsdag rijden we door naar Trier, waar de broers bijna ruzie krijgen, maar de vrede bewaren omdat 'die uit die Engelse commune zo onbezorgd en dankbaar is'. Zonder dat ik het in de gaten heb, hou ik de boel bij elkaar.

Het moment is bijna daar! Ergens voorbij Kaiserslautern is hij volledig zichtbaar, maar wij stoppen bij een verlaten heuveltop bij een miniscuul dorpje. Luid trommelend op djembé verwelkomen wij deze woensdag 11 augustus 1999 het unieke verschijnsel. Van een prachtige zomerdag wordt het ineens kil en grijs, het weerlicht en begint te regenen. 'Part of the show'! Als het moment zich voltrekt, schreeuwen we ons schor. We hebben het overleefd! Daarna breekt de zon weer door en is het weer net zo'n mooie dag als vóór de verduistering.

De Eclips-ploeg komt in maart 2000 nog eenmaal samen op een geflopt lentefeest. Dan zijn de fricties over en weer zover opgelopen dat de vriendschap voorbij is. Ik heb de souvenirs weggegooid, wat rest is een fijne herinnering. De soundtrack? Een album van de cultheld Sixto Rodriguez met ondermeer 'Sugar Man'. Geen idee of ik dan de juiste hoes heb uitgezocht?