Een ontspannen dagje werken? Zo zou je deze dinsdag kunnen noemen, ja. Normaal gesproken is er voor mij geen post op de dag na Pinkstermaandag maar ik hoor niks van mijn chef. Bovendien heb ik mijn pakket met schoenen zaterdag in Steenwijk laten staan en dus moet ik in ieder geval toch naar de zaak. Er ligt wat Royal Mail. Een aantal magazines in plastic (en dus veel gewicht) en een flinke stapel enveloppen met een goed doel met daarin een pen. Het maakt het lastig te bundelen, maar het is niet veel en ik heb dit morgen liever niet bij de reguliere post. Op de muziek van Ray Barretto en Tito Puente is het goed vertoeven en ik pauzeer voor een pak karnemelk en een schaaltje ananasschijven. Als ik thuis kom, heb ik zin in iets kouds. Het enige dat ik koud heb staan is bier. Bier? Ja, ik moet concluderen dat de 0.0 mijn favoriete frisdrank is geworden en geniet van een alcoholvrij witbiertje na afloop van de inspanning. Nu ga ik dan weer even aan de koffie want ik heb nog dertien singles voor jullie liggen. Of eigenlijk twaalf maar van eentje koop ik er meteen twee. De apparatuur kan aan zodra de koffie is doorgelopen en ingeschonken.
* Billy Preston- Will It Go Round In Circles (NL, A&M, 1972)
Op deze single laat Billy er geen gras over groeien. Op de b-kant staat namelijk een liedje van zijn oud-bandlid Paul McCartney. Tja, Billy Preston was immers de onofficiële vijfde Beatle. Op de b-kant doet hij 'Blackbird'. Ik zal me echter eerst richten op 'Circles'. Dat is tot mijn grote tevredenheid in dezelfde stijl als 'Nothing From Nothing'. Een lekker fris en vlot nummer met Preston op zowel piano als orgel en met welkome blazers. Op de b-kant niet alleen 'Blackbird' maar ook een aparte vermelding van de publicatiemaatschappij: MacLEN Music. Volgens mij is al het McCartney en Lennon-werk ondergebracht bij Northern Songs. Billy haalt het nummer uit het kleine wereldje van The Beatles en plaatst het in een setting met drums en Billy op klavecimbel. Het is op zichzelf best een interessante cover maar voor mij is 'Circles' de uitschieter.
* Leon Russell- A Hard Rain's Gonna Fall (NL, Philips, 1971)
Twee jaar voordat Bryan Ferry het in de hitparade brengt, doet Leon Russell al zijn plasje over het Bob Dylan-nummer. Je zou het niet verwachten maar dit heeft een hoog 'Mad Dogs And Englishman'-gehalte maar dan zonder de zang van Joe Cocker. Het is een gebed zonder einde en Russell gaat geduldig door alle coupletten heen waardoor het nummer over de vijf minuten uit komt.
* Sammy Soul Set- Theme From 'The Cloudy Nights' (NL, Sinalco, 1968)
Heb ik het in de inleiding over 0.0-bier en nu heb ik het over Sinalco. Volgens de overlevering het oudste en nog altijd bestaande merk frisdrank van Europa. De naam komt uit het Latijn en staat voor 'geen alcohol' (sin alco). Ik moet denken aan de elpee 'Sensation' van The Motions maar die is op Simogram en houdt verband met een keten van kruideniers. Dit plaatje wordt in 1968 uitgegeven aan liefhebbers van de frisdrank en zou ook een vel moeten bevatten met een uitnodiging tot een wedstrijd hoezen ontwerpen. Dat item mist in mijn geval. Ondanks de 'soul' in de bandnaam is dit barokke popmuziek met een orgel. In het intro neigt het naar Procol Harum maar het refrein is té springerig voor de band van Gary Brooker. Het is best een geinig plaatje. Het stilt niet echt mijn dorst, misschien zal ik daarvoor een flesje Sinalco moeten raadplegen. Ik ben Sinalco echter nog nooit tegengekomen in een Nederlandse winkel, hoewel het hier wel verkocht zou worden.
* Sandy Coast- Summertrain (NL, Polydor, 1972)
Het eerste dat opvalt aan de single is een sticker op het label van Radio Crusio. Dat heb ik opgezocht en is een winkel in Bergen Op Zoom. Met dit zomerse weer smaakt dit nummer van Sandy Coast extra goed, de band heeft duidelijk goed geluisterd naar Amerikaanse voorbeelden als The Doobie Brothers en Redbone. Het zal de laatste top tien-hit zijn voor de formatie in de jaren zeventig. Ik vind het een overheerlijk nummer maar dat heb ik altijd gevonden.
* Speed- Easy To Say (NL, Imperial, 1971)
* Speed- Easy To Say (NL, Imperial, 1971)
Eenmaal met het 'hartje' in tact en beide keren met een neutraal Bovema-hoesje, hoewel de plaat oorspronkelijk een fotohoes kent. Ik associeer het met een Drentse groep, maar nee... de band komt uit Haarlem. Wouter Planteijdt is één van de leden en hij zal in de jaren negentig redelijk bekend worden met de band Sjako!. Maurits Santen is de man die in 1983 'Dieuwertje' opgenomen, Dat nummer komt nog ter sprake als Dieuwertje Blok het tijdelijke verruilt voor het eeuwige. 'Easy To Say' is een kruising tussen Mungo Jerry en glamrock als je het mij vraagt. Het is niet onaardig maar niet genoeg voor een plek op de radio of de hitparade. De genoemde Maurits Santen schrijft de b-kant, 'Mrs. Clear', en daar ben ik dan ook wel weer benieuwd naar. Ik twijfel even of er een meisje zingt, maar kijk... ze zijn piepjong! Planetijdt is nu 68 jaar en zou dan 13 of 14 zijn geweest. De zingende knaap heeft de baard nog niet in de keel. 'Mrs. Clear' is overigens een hele fraaie popsong en eigenlijk de betere kant, hoewel het geen hitmateriaal is.
* Stephen Stills- Change Partners (NL, Atlantic, 1971)
Alweer zo'n nummer dat ik al jaren wens op een single en dat ik me nu niet beter kan wensen. Top 100-materiaal!
* Tol & Tol- Rounding The Cape (België, Indisc, 1989)
De gebroeders Cees en Thomas Tol keren in de late jaren tachtig 'hun band' BZN de rug toe en debuteren in 1989 met het dramatische 'Eleni'. 'Rounding The Cape' is een van de opvolgers en ik heb het nummer gehoord en gezien op televisie in die tijd. Ik hou de uitverkoopbakken in de gaten maar, nee, deze van Tol & Tol zal daar niet staan voor een rijksdaalder. Blijkbaar wel voor 3,95 bij een andere winkel want deze sticker zit nog altijd op de hoes. In 'Rounding The Cape' brengen Tol & Tol hun ode aan The Shadows. Het is het fantastische instrumentale plaatje dat ik in mijn geheugen heb. Weemoedige gitaren en een orkest op de achtergrond, het neigt even erg naar 'Wonderful Land' en dat is nota bene één van mijn ultieme Shadows-favorieten.
* The Undertones- It's Going To Happen (NL, Ardeck, 1981)
De band met Feargal Sharkey op de leadzang begint met een 'fade-in' en is vervolgens in het straatje van Dexy's Midnight Runners en een knipoog naar Madness. Heerlijke plaat als altijd!
* Uriah Heep- Lady In Black (Duitsland, Bronze, 1971, re: 1974)
Een hele echte Uriah Heep-klassieker. Oorspronkelijk uitgebracht in Engeland in 1971 maar drie jaar later krijgt het een release met fotohoes in Duitsland. Ik weet dat 'Lang zullen ze spelen' een beetje op de achtergrond is geraakt maar wellicht moest ik nog eens 'Salisbury' van Uriah Heep uitlichten in deze rubriek.
* Carl Wayne- Way Back In The Fifties (Duitsland, Polydor, 1975)
Colin David Tooley is zijn eigenlijke naam maar hij gebruikt de naam Carl Wayne voor zijn muzikale loopbaan. Via verschillende lokale bands leidt hem dat naar The Move in de late jaren zestig waarvan hij de leadzanger wordt. In de vroege jaren zeventig gaat hij solo en in 1975 mag hij op de revival-toer met 'Way Back In The Fifties'. Het is een compositie en productie van de heren Wayne Bickerton en Tony Waddington die succes hebben gehad met The Rubettes. Hij hoeft zich niet te schamen want Roy Wood zit met Wizzard in die tijd ook nog in de jaren vijftig-nostalgie.
* Andy Williams- Don't You Believe It (NL, CBS, 1962)
Je moet wel een enorme hufter zijn als je zo'n plaatje met fotohoes tegenkomt voor een euro en hem laat liggen. Ik heb het geluk dat ik me niet zo laat omschrijven want 'Don't You Believe It' is best een bijzonder nummer dat kan wedijveren met 'Can't Get Used To Losing You'. Het vormt een fijn contrast met de hekkensluiter in deze 'Singles round-up'.
* Frank Zappa- Bobby Brown (Duitsland, CBS, 1979)
Lachen gieren brullen met Frank Zappa. In een zwaar overtrokken doowop-stijl brengt Zappa ons het epistel over de anti-held Bobby Brown. Niet te geloven dat dit mijn eerste Zappa-single is na 37 jaar verzamelen, hoewel ik moet bekennen dat ik de muziek van de man pas sinds de eeuwwisseling kan waarderen. Hoewel de elpees niet meedoen in de collectie heb ik ooit nog wel flink geïnvesteerd in bijvoorbeeld 'Absolutely Free'.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten