Is er iets te vinden over Farah Maria? Zeer weinig maar genoeg om het tot Week Spot te maken. Bovendien is de 'Singles round-up' ook een lang verhaal geworden (ik heb er twee uren aan geschreven!). Van een aantal singles van Farah is niet bekend wanneer ze exact zijn verschenen. In de jaren zeventig of toch nog in het voorgaande decennium? Net zoals bijvoorbeeld in de gospel hecht men er dan geen waarde aan om een jaartal te drukken op de labels waardoor ze in 2026 lastig zijn te identificeren. Het lijkt erop alsof ze muzikaal vooral actief is geweest in de jaren zeventig en ze pas op latere leeftijd is gaan acteren. Op de zoekmachines wordt ze vooral vanwege dat laatste herinnerd. Ook kan ik geen verdere info vinden over het nummer behalve dat het in 2019 op een compilatie staat van Cubaanse muziek uit de jaren zeventig. Het is op voorhand het voornaamste excuus om de 'Cuban Box Set' in de verzameling te hebben, mits het zaterdag méér verrassingen op de draaitafels brengt. 'Amama Y No Pienses Mas' van Farah Maria uit 1974 is deze week de Week Spot.
Van Farah weten we dat ze is geboren op 7 december 1944 als Fara Garcia Gallava. Op 30 december 2020 blaast ze haar laatste adem uit op dezelfde plaats waar ze deze incarnatie heeft aanvaard: Havana in Cuba. Is dit misschien ook het juiste moment om met jullie te delen dat ik ben gestopt met de sigaren? Het is al bijna drie weken sinds mijn laatste sigaar. Ik heb sindsdien één sigaretje gehad en verder hang ik aan de vape. Het ontwennen van de nicotine zal niet eenvoudig zijn, maar het roken gaat me tegen staan en bovendien heb ik een nieuwe 'challenge' nodig voor de komende zeventien jaar. Cuba en sigaren... maar nu weer terug naar Farah Maria. Haar eerste elpee stamt uit 1970. Haar meest recente album is van 1994. Pas in de nieuwe eeuw verschijnt ze in een drietal Cubaanse films en als ze overlijdt, zal ze vooral worden herinnerd als een actrice.
Het is niet de eerste samenwerking tussen Mr. Bongo en DJ Koco. In 2024 heeft hij de selecties mogen maken voor een 'Brazil45'-box set voor Record Store Day. Zijn echte naam luidt Kosuke Suzuki en hij is actief in de muziek sinds de eeuwwisseling. Zijn stijl moet ik nog even verder zien te ontdekken buiten dat het een begenadigd 'turntablist' is. 'Is dat niet zonde van de platen?', hoor ik eens een journalist vragen aan een Nederlandse 'turntablist'. Zijn antwoord is ontwapenend. 'Je hoort Max Verstappen ook niet klagen dat zijn banden slijten'.
Wat blijft is de muziek. 'Amame Y No Pienses Mas' heeft dezelfde klasse als bijvoorbeeld Bettye Swann ten tijde van 'Kiss My Love Goodbye', maar het is dan gezongen in een andere taal door niet een erg typische soulzangeres. Het is opnieuw de 'atmosfeer' die maakt dat ik niet genoeg kan krijgen van dit ene schijfje uit de box set.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten