De keuze voor een Week Spot is deze week een zware bevalling. Het is gewoon dat ik geen keuze kan maken. Zoals het nu lijkt krijgen jullie morgen in ieder geval het 'Rondje gebak' van de seventies met de bijbehorende link. Het triootje van de jaren tachtig komt in het weekend en ook een aflevering van 'Het zilveren goud'. Morgen verwacht ik de volgende vracht van Juno en die kunnen dan weer na het weekend. Nu eerst de 'oude' vracht van Juno. Deze is een week geleden gearriveerd en bevat een 12" die ik meteen afgelopen zaterdag heb kunnen draaien. Ik zit heel erg te dubben bij één van de singles uit dit pakket maar heb de knoop nog niet doorgehakt. De apparatuur mag vandaag nog eenmaal aan voor de volgende zes schijven.
* Sadar Bahar & Marc Davis- Disco Gospel Vol. 2 (UK, Mr. Bongo 12", 2026)
Mr. Bongo laat er in de promo geen gras over groeien. De heren Badar en Davis zijn direct geïnspireerd door de mannen van Divine Disco en doen het op hun eigen manier. Ook zij zijn voortdurend op zoek naar de meest swingende nummers die zijn gemaakt ter ere van een hogere macht en voorzien deze van een eigentijdse 'rework'. Toch moet ik zaterdag meteen al een duidelijk verschil opmerken ten opzichte van Divine Disco, het ontbreekt ietwat aan bas bij de heren Badar en Davis. De Divine Disco-producties doen de glazen in de kast rammelen. Op deze tweede schijf in de 'Disco Gospel'-serie neemt het een nummer van Myrna Summers en The Yancy Family onder handen. Ik heb zaterdag de show besloten met Myrna Summers. Mijn allereerste gospelsingle is 'God Gave Me A Song' van Interdenominational Youth Choir Of Washingtong D.C. And Maryland en daarop is Myrna de leadzangeres. In 1981 geeft ze ons 'So Much To Live For'. 'Lifted Me Higher' van The Yancy Family is oorspronkelijk uit 1989. Dat klinkt qua sound meteen een stuk moderner met, dan, eigentijdse elektronica. Zelfs met de bas op tien wil het niet echt dreunen in mijn koptelefoon en dat is een beetje jammer. Aan de 'cuts' ligt het hem niet. Yancy Family heeft een erg royaal intro. Later een aantrekkelijke zangeres. Misschien is deze kant zelfs wel beter dan Myrna Summers, maar het blijft jammer dat het niet wil beuken.
* Blademasters- King's Knight (Australië, Dune Castle, 2026)
'Instrumental cinematic funk'. Zo omschrijft het Australische duo Blademasters zelf haar stijl. Het bestaat uit de heren Lachlan Stuckey en Patrick Ryan. 'King's Knight' is het debuut van het duo. Het begint met een akoestische gitaar dat zo uit een film zou kunnen komen. Sterker nog: Het lijkt ergens op. Dan vallen de drums in en neemt de piano de 'lead' over. Het blijft cinematisch en het is bovenal een 'hook' die ik vaker hoor in nummers en waarvan ik niet genoeg kan krijgen. Zo sluit het bijvoorbeeld naadloos aan op het tweede deel van 'Questions' van Pat Stallworth maar ook 'Fulton County Line' van Tommy Stewart. 'Live By The Blade' op de keerzijde biedt evenveel 'suspense' als de a-kant. Heerlijke groovy muziek waar ik niet genoeg van ga krijgen!
* Candido- Candido's Funk (UK, Dynamite Cuts, 1973, re: 2025)
Is het al opgevallen? Er is momenteel iets Braziliaans aan de gang in de Blauwe Bak. Iets dat op het punt van uitbreiding staat. Nu heeft in dit geval het Dynamite Cuts altijd al mijn speciale interesse. Hier twee klassieke Braziliaanse funktracks van Candido uit 1973 die voor de eerste maal zijn samengebracht op een single. Het is vooral 'Soulwanco' op de keerzijde dat meteen mijn interesse heeft. De bongo's in het intro en de aantrekkelijke blazers maken dat deze kant méér Braziliaans is dan Amerikaans, waar de beide opnames overigens wel plaats hebben gehad.
* Bobby Hebb & Alice Clarke- Hard Hard Promises (UK, Soul Direction, unreleased 60s/70s, re: 2026)
Alice Clarke trekt meteen de aandacht. Een duet? Nee, het zit anders. Bobby Hebb is naast een populaire zanger ook een songschrijver en hij zet 'Hard Heart Promises' op papier. Hij neemt zelf ook een demo op. Het is niet duidelijk of hij het plan heeft om het zelf uit te brengen of dat het puur als demo is bedoeld. Feit is dat Soul Direction de beschikking heeft gekregen over de tape en dat dit heeft geresulteerd in deze single. Alice Clarke krijgt in 1972 haar eerste en enige kans om een elpee op te nemen en deze bevat maar liefst drie liedjes uit de pen van Bobby Hebb waaronder ook 'Hard Hard Promises'. Ja, 'Heart' is een tweede 'Hard' geworden. De uitvoering van Alice ligt een stuk hoger qua tempo en bevat verder de heerlijke zang van Alice. Op de achterkant van het hoesje ook het gerucht dat Alice lid zou zijn geweest van een geloofsgemeenschap dat haar leden niet toestaat een bad te nemen of haar te wassen. Vandaar dat Alice haar korte kapsel heeft? Het mag duidelijk zijn dat ik deze schijf heb gekocht voor Alice Clark?
* Jeb Loy Nichols- Do The Get Together (Finland, Timmion, 2026)
Komende zaterdag is het Record Store Day. Ik heb wel plannen voor een bezoek aan een platenzaak maak niet in het kader van Record Store Day. De tijd van het gekleurde vinyl kan weer aanbreken als zijnde 'indie exclusives'. Van deze single van Jeb Loy Nichols zijn alleen maar flessengroene exemplaren en dat is altijd jammer. Ik kijk bij mensen niet naar kleurtjes maar vinyl moet gewoon zwart zijn. Cold Diamond & Mink doet de begeleiding en dat zit dus wel goed. Oei, ik ben kleurenblind. Het is 'transparent turquoise' en er blijkt wél zwart vinyl te zijn. Enfin. Jeb Loy is een blanke meneer uit het Amerikaanse Wyoming die tegenwoordig woonachtig is in Wales. Hij heeft vorig jaar een album gemaakt voor Timmion waar de b-kant, 'First Night Away From Home', de openingstrack is. Jeb Loy heeft niet echt een soulstem. Ik zou het eerder richting country of blues denken maar het is Cold Diamond & Mink en Emilia Sisco die de soul geven. Ik vind de b-kant sowieso de meer interessante kant.
* Scruscru, Los Protos & Tony Lavrute- Inspetores De Umidade (Armenië, Scruniversal, 2026)
Welnu, bij deze single heb ik zitten twijfelen en dan vooral bij de b-kant. 'Acido Brasil' is nog niet geïdentificeerde Braziliaanse funk uit de jaren zeventig met een hiphop-beat uit de late jaren tachtig en een bijzonder smakelijk origineel. Ja vooruit, dit wordt de Week Spot. Straks dus nog een bonus-berichtje.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten