Singles round-up: april 3

Zestien Blauwe Bak-singles in één bericht is een beetje veel van het goede en ik heb het wel gehad als ik klaar ben. Ik verwacht dat ik alweer vroeg wakker ben vanwege de schilders maar ook dat valt reuze mee. Ik heb niet de indruk dat ze momenteel aan het werk zijn bij mijn huis. Wellicht eerst de garages? Ik ben binnen de 'Singles round-up' nog altijd op zoek naar een geschikte Week Spot voor deze week en dus trap ik vandaag af met de 'mystery box'. Ik heb zojuist een paar platen nagekeken. Er is eentje waarvan ik doorgaans de b-kant draai en dit blijkt de demo te zijn van de a-kant. Er is eentje die ik écht dubbel heb plus eentje die ik al wel heb maar niet in deze persing met b-kant. Ik ga deze dus gewoon in alfabetische volgorde aanbieden. Omdat Mark deze singles niet verder heeft gespecificeerd, ga ik deze bij de a-kanten noemen en moet de beluistering ervan beslissen wat de favoriete kant gaat worden. 

* Sam Baker- Just A Glance Away (US, Seventy-Seven, 1967, re: 1976)
Oorspronkelijk dus een single uit 1967 op het Sound Stage 7-label. Deze komt eventueel gewoon in de koffers te staan want ik heb eveneens een Sound Plus van deze Sam Baker. Het is Deep Soul dat ook weer genoeg gitaar bevat voor een plekje in de Carib Soul. 'Safe In The Arms Of Love' is nóg meer drama dan de a-kant en beide kanten zijn heerlijk, hoewel ik nieg naar 'Safe' vanwege het arrangement. 

* Brook Benton- Makin' Love Is Good For You (US, Olde World, 1978)
Misschien heb ik het plaatje destijds geen eerlijke kans gegeven omdat ik de b-kant kan gebruiken voor een 'Listen Very Carefully' . 'Better Times' is oorspronkelijk de b-kant van deze single en mijn favoriet gebleken. Nu heb ik hier de a-kant van deze single tweemaal: Stereo aan een kant en mono op de andere. Tony Joe White heeft het geschreven en dat moet wel de moeite waard zijn. Het is meer funky dan 'Better Times' en hoewel Brook een schreeuw uit het verleden is, past zo'n nummer hem best. Hij is best wel aardig maar niet heel erg essentieel. 

* Chairmen Of The Board- Finder's Keepers (US, Invictus, 1973)
Het nummer heb ik volgens mij wel maar niet in de uitvoering van Chairmen zoals nu blijkt. Het is Motown op zijn meest funky zonder dat dit overigens op Motown is. Integendeel, Invictus is het label dat is begonnen door Holland-Dozier-Holland nadat dit trio ontslag heeft genomen bij Motown. Het is echter het geluid van de funky Motown-nummers van omstreeks 1973. De b-kant biedt de instrumentale versie en dus zijn we ook hier snel klaar. 

* The Facts Of Life- Looks Like We Made It (US, Kayvette, 1977)
Ik heb 'Sometimes' van deze band en die heb ik niet eens via Mark gekocht. 'Looks' is heerlijke 'sweet soul' met aantrekkelijke samenzang van man en vrouw en een smaakvol arrangement. 'Lost Inside Of You' is van de hand van Barbra Streisand en Leon Russell, hoewel die eerste het pas in 1981 voor het eerst gebruikt als b-kant. Het is méér van de 'sweet soul' maar nu met een extra poppy lading. Ik vind beide kanten erg goed. 

* Al Green- I Can't Get Next To You (US, Hi, 1970)
Het jaar 2026 is nu al een beetje het jaar van Al Green. Dit is inmiddels de derde single van de zanger. Klassieker dan dit wordt het natuurlijk niet. Green doet zijn kijk op het nummer van The Temptations. Ik geef licht de voorkeur aan de laatste, maar ach...'Ride Sally Ride' op de keerzijde is door Green zelf op papier gezet. De Mustang heeft technische problemen waardoor het een stuk minder jaagt dan Wilson Pickett. Opvallend is ook dat Don Bryant een paar jaar eerder 'Doin' The Mustang' heeft gedaan voor Hi. Geen idee waarom het label van Willie Mitchell zo blijft door hameren op de Wilson Pickett-klassieker. 

* Wilbert Harrison- My Heart Is Yours (US, Fury, 1962, re: 1972)
Deze kan ik meteen wel bij de b-kant noemen. Geen idee wie 'Soul King E. Soeagnie' is geweest, maar deze heeft het label versierd met de zwarte viltstift. Ik heb al wel een uitvoering van 'Let's Stick Together' van Wilbert Harrison maar is dat niet 'Let's Work Together' als de 'one man-band'? 'My Heart Is Yours' riekt naar Fats Domino en Clarence Henry.. Hee wacht eens... Ik heb nóg een versie van 'Let's Stick Together' en dat is volgens mij deze uitvoering. Ik heb hem niet in mijn chronologische volgorde staan maar ik heb eens een heruitgave gekregen van kameraad Albert. Deze is in 2024 nog Week Spot geweest. Dit is een rechtstreekse reproductie van de originele 1962-single en mag derhalve in de koffers. 

* Ingram Family- The Funk Lies In Our Music (US, Excello, 1976)
De a-kant is funky zoals de titel doet vermoeden. De b-kant heeft in 'She's All Alone' een oorverdovend fraaie ballade. Definitief dé kant voor mij. 

* Denise Lasalle- My Toot Toot (NL, Break, 1985)
Die heb ik uiteraard al met fotohoes en gewoon in de jaren tachtig-bak. Dit vinyl ziet er wel smetteloos uit dus wellicht een upgrade voor mijn oude. 

* Cheryl Lynn- Shake It Up Tonight (US, Columbia, 1981)
De a-kant is 'in your face'-disco en wellicht is de a-kant iets interessanter? 'Baby' neigt meer naar Chaka Khan waardoor ik opeens toch weer meer team 'Shake' ben. Het wiel wordt echter niet opnieuw uitgevonden. 

* Manchild- Especially For You (US, Chi-Sound, 1978)
De eerste groep van de latere producer Babyface. Ik heb al 'These Are The Things That Are Special To Me' van deze band en dat is in 2022 een grote favoriet. 'Especially For You' is meteen de magische 'sweet soul' op de a-kant. Ik ben ook wel nieuwsgierig naar de b-kant want dat is een cover van The Doobie Brothers. 'Takin' It To The Streets' is best een eigenwijze coverversie. Een 'double-sider' als je het mij vraagt. 

* Vivienne McKone- Sing (UK, FFRR, 1992)
Een goede kennis van mij heeft jaren lang voor het Engelse London-label gewerkt en vertelt graag over zijn ervaring met artiesten en bands op het label. Daarbijk komt ook FFRR geregeld ter sprake. Het zal me beniuewen of hij Vivienne McKone weet te herinneren. Oh, is het minder obscuur dan ik dacht? 'Sing' heeft het tot 47 geschopt in de Engelse hitpuree en de opvolger is na een weekje op 69 alweer verdwenen. 'Sing' is best aardig. Een beetje poppy maar wel smakelijk. Ik denk dat ik hier nog wel plek voor heb in de koffer. 

* Peaches & Herb- The Ten Commandments Of Love (NL, CBS, 1968)
Ik geloof dat ik deze single eerder bij Mark heb gezien. Dan denk ik van 'Ach... wie weet vind ik hem nog eens met fotohoes'. Het is een klassieke uitvoering van een klassiek nummer. 'What A Lovely Way' is ietsje aantrekkelijker in mijn boek. 

* The Stylistics- First Impressions (US, Mercury, 1978)
Nee, niet hetzelfde nummer als The Impressions. Beide kanten zijn geschreven, gearrangeerd en geproduceerd door Teddy Randazzo dus dat kan geen teleurstelling opleveren. Juist, beide kanten is The Stylistics op hun allerbest. Ik mag zaterdag een keuze maken tussen de twee kanten.