Singles round-up: april 1

Doorgaans publiceer ik in het weekend een 'gezellig' verhaal maar ik heb momenteel even niet de juiste inspiratie. Wat in het vat zit verzuurt doorgaans niet en omdat de maand april nog lang genoeg duurt en ik het luchtdicht heb verpakt, denk ik dat het wel een paar weken vers gaat blijven. Ik ben natuurlijk een paar weken verstoken geweest van sociale media en tegelijkertijd heeft ook kameraad Chris een onbedoelde kleine pauze gehad. Hij publiceert doorgaans aan het begin van de maand een update van zijn handel en meestal met een thema. Toch is het pas afgelopen week dat hij de eerste echte update van 2026 doet. Een bonte mix van Amerikaanse persingen en een flink aantal bootlegs en dergelijke. Zoals gewoonlijk publiceert hij lukraak favorieten op Facebook met een linkje naar zijn handel en zo maak ik kennis met Gloria Walker. Deze is tien pond goedkoper ten opzichte van zijn gebruikelijke vraagprijs (omdat hij, naar eigen zeggen, tegen een nestje is aangelopen) en dus is mijn eerste Midas Touch-bestelling van 2026 een feit. Ik trap af met dit trio. 

* The East Coast Connection- Summer In The Parks (US, New Directions, 1974)
'Remember where you heard it first'. In geval van East Coast Connection moet dat de soulshow van kameraad Lee zijn geweest. Ik geloof dat het nummer op de 'North Of Watford'-compilatie staat met 'Modern Soul' dat gretig aftrek vindt in de cirkels van de Northern Soul. 'Summer' is een funky feestje met heel veel 'namedropping' en een rijke instrumentatie. Het werkt aanstekelijk en zelfs nu heb ik moeite om stil te zitten in mijn stoel. 

* Bunny Sigler- Sunny Sunday (US, Parkway, 1967)
Speelt de wens voor aangenaam weer een rol bij het uitzoeken van de singles? Ik hou het zelf op doodeenvoudig toeval. Bunny Sigler heeft dan patent op de medleys en 'Sunny Sunday' is de keerzijde van 'Lovey Dovey' in een mix met 'You're So Fine'. Die kan ik meteen overslaan want dat gaat niet heel interessant worden. 'Sunny Sunday' raakt wel de gevoelige snaar en als bonus komt daar het leuke kleurrijke fotohoesje bij. Leon Huff doet mee aan de productie en dus is het helemaal Philadelphia? Welnu, het klinkt meer als Detroit. Het lijkt een kruising te zijn tussen 'Sunny' van Bobby Hebb en 'Monday Monday' van The Mamas & The Papas, maar wel een lekker laidback nummer. Misschien heeft het fotohoesje nog het meeste de doorslag gegeven. 

* Gloria Walker- My Precious Love (US, People, 1971)
Ik ken Gloria vooral van haar werk op het Flmaing Arrow-label uit de late jaren zestig, maar in het begin van het volgende decennium maakt ze platen voor Federal. Dat is dan pas het People-label begonnen en Gloria Walker is een vreemde eend in de bijt als het komt tot People. Het label wordt vooral geassocieerd met James Brown-producties en geen spoor van de 'bad mudda' op de platen van Walker. Walkier is op haar best in de ballades en 'My Precious Love' is daar het levende bewijs van, nu echter wel met een fraai crossover-arrangement. Ik geloof dat het officieel gezien de b-kant is. Deze is gewoon onweerstaanbaar! 'Papa's Got The Wagon' riekt inderdaad meer naar de 'sista funk' zoals dat gangbaar is op People en Federal. Het is niet slecht maar het is niet echt waar ik voor ga. 

Ik schrijf al bij het krieken van de dag het 'Rondje gebak' van de jaren zeventig en zit op dat moment vol met ambitieuze plannen. Toch moet ik erkennen dat mijn slaapgewoontes de afgelopen week erg in de war zijn gestuurd en na drie koppen koffie sta ik te tollen op mijn benen. Toch nog maar even een knippertje doen? Van de ambitieuze fietsplannen komt niets terecht. Wel heb ik een boodschapje in Steenwijk want de batterijen van mijn vapes lopen op de laatste benen. Ik zou het kunnen combineren met de kringloop in Tuk of... even kijken of Groenendijk open is. In dat laatste geval ben ik nét op tijd: Over twintig minuten gaat hij dicht. Dan ontdek ik dat hij méér heeft dan alleen singles voor een euro en ik moet binnenkort terug om de hele partij eens door te nemen. Sommige platen zijn véél te duur geprijsd maar hij heeft blijkbaar weinig op met Motown en soul en dus hou ik goede hoop. Ik vind voor totaal 34 euro in de 'dure' bakken en omdat ik 35 contant heb, moet ik nog een single voor een euro uitzoeken. Dat is de laatste in het overzicht. 

* Black Nativity- EP Christ Is Born (NL, Stateside, 1962)
Het Nederlandse EMI-Bovema ziet een businessmodel in zwarte gospel in de vroege jaren zestig en haalt de distributie aan van onder andere Peacock en Vee Jay. Ik heb in dat kader al een stokoude opname van The Staple Singers en ook deze EP maakt onderdeel uit van de batch. Ik heb gisteravond meteen het titelnummer gedraaid. Eigenlijk een paar weken te laat qua thema maar het is een gezellig swingend feestje. 'Sweet Little Jesus Boy' is de enige Amerikaanse single die ik kan vinden en dat is een pure 'deep gospel'. 'My Way's Cloudy' is meer 'rocking gospel'-stijl. De a-kant is dan het meest interessant. Het enthousiaste 'Christ Is Born' wordt daar gekoppeld aan het iets meer gedragen 'Rise Up Sheppard And Follow' dat even moet groeien bij mij. De plaat mag hoe dan ook in de gospelkoffer. 

* Bob Dylan- Lay Lady Lay (NL, CBS, 1969)
Ben ik nou helemaal...? Tja, de prijzen zijn fors maar ik wik en weeg iedere plaat nauwkeurig. Dit exemplaar ziet er smetteloos uit met het fotohoesje en het is per slot van rekening mijn ultieme Bob Dylan-favoriet. 'Nashville Skyline' is sowieso mijn favoriete Dylan-album. Deze single komt vanavond overigens al langs in 'The Vinyl Countdown' want de jaren zestig-bak herbergt mijn Bob Dylan-collectie uit de jaren zestig. Ik moet 'Nashville Skyline' straks bijzetten op mijn mp3-speler, het is zo'n héérlijk album. 

* Marianne Faithfull- Yesterday (UK, Decca, 1965)
Goed gegokt! Ja, ik heb de single al jaren in de Franse uitdossing maar het gaat me hier om de Engelse persing. Voor drie euro durf ik de gok wel aan. Het vinyl klinkt puntgaaf voor een single van ruim zestig jaar oud. Zelfs Marianne zou hebben gewenst dat ze er nog zo fris uit zag na zestig jaar. Hij valt uiteraard onder de Engelse persingen maar feitelijk is deze geperst voor de Deense markt getuige de 'N.C.B.'-vermelding op het label. 

* The Fut- Have You Heard The Word (US, Fut, 1970, re: 1973)
Ik weet te herinneren van de 'Rare Record Price Guide' dat er 'iets' is met deze plaat. Dat klopt. Net als dat 'Incense' van The Anglos jaren lang ten onrechte is toegeschreven aan Steve Winwood gaat er ten tijde van de release van 'Have You Heard The Word' van The Fut een hardnekkig gerucht dat dit een 'chance meeting' is tussen Maurice Gibb van The Bee Gees en leden van The Beatles. De originele Engelse Beacon is daarom niet aan te slepen en al gauw verschijnt de eerste bootleg. Deze van The Fut staat te boek als de eerste Beatles-'bootleg' maar dat durf ik te betwijfelen. Heeft niemand eerder 'My Bonnie' van Tony Sheridan & The Beatles illegaal uitgebracht? Enfin, The Fut heeft niets te maken met de Fab Four of Maurice Gibb. Ik kan wel begrijpen dat de legende lang heeft bestaan. Ik zou het eerder in de hoek van The Rutles en Neil Innes hebben gestopt, The Beatles heeft wel zelfspot maar zou nooit zó erg de draak met zichzelf steken. De b-kant heet 'Futting Around' en dat is pure ska, zeker helemaal niets met The Beatles van doen. De b-kant is een veel betere opname ten opzichte van 'Have You Heard The Word'. Over de b-kant is verder geen info te vinden en dus heb ik een hulplijntje uitgezet. 

* Marvin Gaye- Take This Heart Of Mine (NL, Tamla Motown, 1966)
Ja, deze mag gewoon voor vier euro met de fotohoes. Dan blijkt dat de beste man nog nooit op Discogs is geweest. Daar kun je je voordeel mee doen, maar anderzijds? Hij heeft platen staan die gewoon veel té duur zijn. Dat zijn wellicht platenbeursprijzen geweest in de jaren tachtig toen Nederbeat verzamelen nog voor de 'happy few' was. Ik ben nooit een hele grote Marvin-fan geweest maar je kan ook onmogelijk bezwaar maken tegn 'Take This Heart Of Mine'. De combinatie met het fotohoesje geeft de doorslag. 

* Kayak- We Are Not Amused (NL, EMI, 1975)
Drie euro is de minimumprijs zoals het lijkt en dat is al snel een euro voor mij qua gevoel. Deze van Kayak oogt erg goed en ik heb hem nog niet. Hoewel de groep de beschikking heeft over moderne synthesizers zit dit op een fijne manier in de barokke pophoek. Vooral in de coupletten. 'Buy with confidence'. Ik moet erkennen dat ik tot nu toe nog geen afgedraaid vinyl ben tegengekomen dus dat geeft goede hoop voor de rest van zijn aanbod. 

* O'Hara's Playboys- Spicks And Specks (NL, Fontana, 1967)
Deze heb ik al in de Engelse uitdossing. De Nederlandse met fotohoes ben ik nog niet eerder tegengekomen en al helemaal niet voor drie euro. In Engeland zijn de ogen in 1967 gericht op Australië als daar een hele grote nationale hit is. John O'Hara en zijn kornuiten nemen hun versie op van 'Spicks And Specks', niet wetende dat de Australiërs elk moment in Engeland kunnen landen om hun plaatje te promoten. In Nederland krijgt O'Hara Playboys hierdoor een dubbele notering naast The Bee Gees. 

* Steely Dan- Rikki Don't Lose That Number (NL, Probe, 1974)
Tja, ook zo'n plaatje... Het ontbreekt al jaren in de collectie buiten dat ik de elpee heb. En wat heb ik opeens erg veel zin in dit plaatje. Bij deze is dat dan opgelost. 

Ik moet bekennen dat ik niet vaak contanten in de portemonnee heb zitten. Het zou de bedoeling zijn geweest dat ik twee weken geleden naar een concert zou gaan in Echten maar dat is uitgesteld tot eind mei. Omdat je daar alleen en uitsluitend contant kan betalen, heb ik de vrijdag van tevoren flink lopen pinnen. Omdat Groenendijk ook geen pin hanteert, betekent het dat ik waardebonnen in de zak heb. Ik heb vijfendertig euro in briefgeld en voor vierendertig aan singles. Ik moet dus nog eentje uitzoeken van een euro. Dat valt niet mee. De meeste die ik 'random' pak heb ik al of hebben totaal niet mijn interesse. Dan deze laatste single. 

* Miles Davis- Concierto De Aranjuez (Frankrijk, CBS, 1965)
Ik ben eigenlijk best verbaasd dat deze niet bij de 'dure' singles staat. Het is een EP met twee delen van Rodrigo's Concerto De Aranjuez. Ik ben niet een hele grote fan van Miles Davis of van deze opname maar het lijkt het hoogst haalbare te zijn drie minuten voor sluitingstijd. 

Binnenkort maar eens een zaterdag uittrekken om door alle bakken te gaan. En uiteraard vooraf flink pinnen want dit gaat lollig worden!