dinsdag 28 april 2026
Week Spot: Dalila
Officieel vijftigplusser. Mag ik nu ook al bijna met een roze strippenkaart in het openbaar vervoer? Of krijg ik vrije reisdagen op mijn ov-chip? Een jaar geleden verblijf ik een paar dagen in Hardenberg om vooral kilometers te maken in Duitsland. Het is op deze dag dat ik heel snel ga wennen aan een album dat ik niet lang daarvoor heb gedownload: Een compilatie van het klassieke werk van Ray Barretto. Dit veroorzaakt een hernieuwde interesse voor 'The Soul Drummers' dat ik meteen tot Week Spot bombardeer. Jullie zullen het al iets in de gaten hebben, ik heb de laatste tijd iets met Braziliaanse funk. Als het nog niet duidelijk is dan komt dat later deze week wel uit want er is een singles-box onderweg van Discogs. Nee, nog niet onderweg. Als de verkoper hem morgen op de post doet, kan hij er evenwel nog voor het weekend zijn. In navolging van Ray Barretto wil ik ook dit jaar wel een tropische verrassing hebben als Week Spot in de week van mijn verjaardag. Ik zou kunnen wachten op de genoemde singles-box maar feitelijk is eerder dit jaar het vuurtje aangestoken door Dalila. Een plaat dat iedere keer weer een feestje is om te draaien in 'Do The 45' en deze week mag deze dan in het kader van de Week Spot. Dat wordt dan 'Canto Chorando' van Dalila uit 1968.
Het is omstreeks 2015 als ik net ben begonnen met 'Tuesday Night Music Club'. Ik heb een rubriek genaamd 'Sample versus original' waarbij ik in sommige gevallen een complete plaat ontleedt en dan weer eens ga zoeken naar markante samples. 'Ain't No Other Man' van Christina Aguilera is dan al jaren een grote favoriet van mij. Ook een link met 28 april 2025. De eerste plaat die ik hoor als vijftigjarige is bij de buurtsuper in Hardenberg en is 'Beautiful'. Soms ligt de humor op straat en in andere gevallen komt het uit de luidsprekers van de buurtsuper. Ik ben benieuwd naar de 'hook' uit 'Ain't No Other Man' en kom zo op 'Hippy Skippy Moon Strut' van The Moon People. Ontzettend duur! Dan zie ik dat er een alternatieve versie is met organist Dave 'Baby' Cortez: 'Happy Soul With A Hook'. Ik koop mijn exemplaar rechtstreeks van Mr. Bongo 'himself' en het is één van de laatste nieuwe exemplaren. Sinds 2018 zit het in de promo van 'Do The 45'.
Mr. Bongo is eigenlijk een dj met een eclectische muzieksmaak. In eeerste instantie blijft het bij deze ene release op het Mr. Bongo-label. In 2023 koop ik bijvoorbeeld Kit Sebastian dat Turkse psychedelische soulpop maakt. Sindsdien heb ik wel echt een zwak gekregen voor Mr. Bongo-releases. De singles krijgen steevast een sticker met een eigen recensie van Mr. Bongo en de passie die daaruit spreekt werkt aanstekelijk. In navolging van onder andere Dave Cortez & The Moon People zit hij in 2018 nog altijd in de latin en presenteert een single van Neyde Alexandre. Het is echter de b-kant die een paar maanden geleden doet swingen in mijn stoel. Ik trek de stoute schoenen aan en schaf één van de laatste nieuwe exemplaren aan bij Juno in de uitverkoop. De single is namelijk al in 2018 uitgegeven. Sindsdien is 'Canto Chorando' bijna een wekelijks terugkerend muzikaal feestje geworden.
De enige Engelse informatie over Dalila komt van Discogs. Dalila De Silva Costa heet ze voluit en ze wordt in 1945 geboren in São Gabriel in Rio Grande De Sul. Ze start haar loopbaan in Porto Alegre waar ze in één van de meest populaire nachtclubs Elis Regina mag vervangen. In 1965 trekt ze naar Rio De Janeiro en maakt haar eerste twee elpees voor het Polydor-label. 'Canto Chorando' is in 1968 haar eerste single op het Copacabana-label. Zoals we onlangs nog hebben gezien in de 'Singles round-up' met de single van Spiral Starecase is het dan de gewoonte om in Brazilië singles te persen op 33 toeren en dat is eveneens het geval bij de twee singles uit 1968 en 1969. Haar eerste Europese optreden is met Alcione in Italië en in de jaren tachtig zal ze naar Zweden verhuizen. Ze maakt in 2000 een cd en zal in 2004 het leven laten. Ze ligt begraven in Stockholm.
Ik moet bekennen dat ik een boerenlul ben als het aankomt op Braziliaanse muziek. Wellicht dat er een bepaalde aanduding is voor de muziekstijl, maar ik kan alleen maar beschrijven wat ik hoor. En dat begint vrij klein en traag waarna het grote feest losbarst. Dan is het opeens erg lastig om stil te blijven zitten. Mijn verjaardag mag dan (nog niet) een groot feest zijn geweest in 2026, desnoods wacht ik met het grote feest totdat ik zaterdagavond Dalila weer mag draaien.
De Mr. Bongo-uitgave komt in een neutraal hoesje. Toch kan ik het hoesje van de Copacabana-single uit 1968 niet weerstaan en kies voor deze illustratie boven dit bericht. Morgen de laatste 'Singles round-up' met vooral nieuwe releases en heruitgaven.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)


Geen opmerkingen:
Een reactie posten