maandag 27 april 2026

Het zilveren goud: 2000 deel III


Zo wordt het lange weekend me weer door de neus geboord. Ik zou aanvankelijk tot en met donderdag vrij zijn geweest maar de post van zaterdag ligt er nog en nu kan opeens niemand meer herinneren dat ik woensdag ook vrij ben. Het is maar goed dat ik niets heb geboekt voor deze week. Ik begin vandaag met 'Het zilveren goud' en aanvankelijk zonder een foto. Ik 'mis' twee fotomodellen en weet dat ik ze recent nog in de handen heb gehad. Ik moet dus nog eens rondkijken om te zien of ik ze kan vinden. Zo ja, dan komt er vanavond een foto van het kwartetje singles. Zo nee, dan maak ik wel een foto van de overgebleven twee. Ik hik al een week op tegen 'Het zilveren goud'. Zoals jullie ongetwijfeld hebben vernomen in 'Van het concert des levens' heb ik gemengde gevoelens bij het jaar 2001. Omdat ik de naam van de serie moest zoeken heb ik hier meteen het betreffende verhaal. Ik heb het nu even niet gelezen maar ken wel de teneur van het bericht. Dan schiet er opeens een herinnering te binnen welke té leuk is om niet te delen waardoor er een balans komt in deze aflevering van 'Het zilveren goud'. (EDIT: 3 van de 4 maar de tweede Pussycat heeft hetzelfde label en een neutraal hoesje) 

Ik ben ooit wel heel druk geweest met cijfers. Wat dat betreft wacht ik nu ook op iets 'groots'. De eerste zeventien jaar van mijn leven zijn grotendeels alcoholvrij geweest. De shandy en advocaatjes niet meegerekend. Dan volgt een periode van zeventien jaar mét alcohol en bij vlagen zeer overdadig en overweldigend. Nu ben ik inmiddels zeventien jaar zonder en ben ik in blijde verwachting wat er de komende zeventien jaar gaat gebeuren. Zo zie ik ook iets terug van een interval van acht jaar, ook al klopt het niet helemaal. 1993, 2001, 2009, 2017 en 2025 hebben iets gemeen, maar dan opnieuw... omringende jaren zijn ook niet altijd even vrolijk. In vergelijking met 2002 is 2001 nog de 'light'-versie. Depressies maken dermate deel uit van mijn leven dat ik ze zou gaan missen als ze niet zouden komen. In 2001 los ik het nog op met een flinke sloot bier of wijn. 

Bij april 2001 moet ik meteen aan 'haar' denken. Bliksem, het was een mooie meid. Was? Tja, de laatste keren dat ik haar heb gezien was ze veel van haar onschuld verloren en ook qua karakter was ze niet meer dezelfde. Een lief meisje dat op een vaste dag in de week werkte in het plaatselijke café. De donderdag werd een vast uitstapje. Koffie drinken en broodje eten bij haar en daarna aan het bier. Haar dienst duurde tot zes uur en dan kon je mij meestal ook wel opvegen. Sociaal, lief en ondeugend. Zo zou ik haar het liefste willen typeren. Iemand die heel goed kan luisteren en juist dit luisterend oor heb ik zo nodig op dit moment in 2001. Ik bouw een band met haar op en dan komt mijn verjaardag in zicht. Het is een zondag en mijn huisbaas is op de hoogte dat mijn voltallige familie langskomt. Dan nodig ik haar ook uit, vooral om te laten zien aan de familie dat ik erg leuke vrienden heb. Toch zal het erop neer komen dat het lijkt alsof ik haar aan de famile voorstel en dat is nimmer de bedoeling geweest! Ze heeft immers al jaren vaste verkering en er is geen haar op mijn hoofd die daaraan zou willen tornen. De vriendschap is even later helemaal afgelopen. Zonde!

Nog niet meteen na de verjaardag want de eerste weken van mei zit ik nog bij haar aan de bar. Kort daarna loop ik wel tegen een fikse depressie aan en dat zal resulteren in 'De volharding', twee weken op doelloze zwerftocht door Nederland. Om later terug te gaan en 'Swiebertje van Ulvenhout' te worden. In de komende maanden meer daarover. Hoe komt zoiets? Het heeft te maken met de thuissituatie. In het begin ben ik alleen in de kost bij Harrie. Dat gaat allemaal prima. Dingen hoeven niet op de weegschaal en zo rooien we het aardig goed zonder dat er iemand bij inschiet. Dan komt hij op het idee om de zolder te verhuren. Ik denk aan een student(e) maar dan komt hij op de proppen met iemand die ik dan niet kan luchten of zien. Later zal de vriendschap wel worden hersteld. Die weet ook nog iemand die woonruimte zoekt en samen kunnen ze de zolder huren. De nieuwste aanwinst is jarig en heeft afgesproken met Harrie om zijn verjaardag te vieren in de huiskamer. Ik heb weinig belang bij 'hun' feest en ga dus naar het café voor mijn eigen feestje. Na afloop kom ik thuis en trek de schoenen uit om mijn pantoffels aan te trekken. Het feest is nog in volle gang en ik word in de kamer geroepen. 'We gaan straks nog even de stad in. Ga je ook mee?'. Ach, waarom niet? We zitten nog even en dan roept iemand dat de taxi er is. Snel het jasje aan en naar de taxi. De bestemming is de Locomotion. Ik heb in de jaren negentig leren dansen en ga meteen de dansvloer op om te 'trancen'. Toch moet ik bekennen dat het onwennig aanvoelt. Het is alsof mijn voet steeds uit de schoen schiet. Ik kijk naar beneden en zie dat ik de huispantoffels nog aan heb. 

Qua singles zit ik ook in de volgende twee maanden nog in de platen die ik in maart 2001 heb meegenomen vanuit Mossley. Hopelijk kan ik het duo van Pussycat vinden zodat ik een foto kan plaatsen. 

3323 Would I Lie To You - Eurythmics (UK, RCA, 1985)
3324 Urban Guerilla - Hawkwind (UK, United Artists, 1973)
3325 Mississippi - Pussycat (UK, Sonet, 1975)
3326 Smile - Pussycat (UK, Sonet, 1976)

Geen opmerkingen:

Een reactie posten