Na twee 'lastige' Week Spots wil ik nu dan echt eens voor een band of artiest gaan waarover ik met goed fatsoen een bericht kan schrijven. Als ik kijk naar de recente aanwinsten is er eentje die er toch wel een beetje met kop en schouders bovenuit steekt. Het nummer zélf ken ik het beste in de uitvoering van een andere band en vind het plaatje curieus genoeg om erbij in een pakket te hebben. Het is afgelopen zaterdag dat me het opnieuw opvalt. Hoewel het teveel een liedje is om een 'builder' te zijn, blijft het nummer wel bouwen en bouwen in mijn beleving. Dus, laat me eens gek doen en laten we deze week The Jackson 5 in de Week Spot hebben met 'Maybe Tomorrow' uit 1971. Daar moet vast wel informatie over zijn te vinden?
Hoewel de groep in één adem wordt genoemd met Tamla Motown en dus Detroit, is The Jackson 5 eveneens een band welke heel ergens anders haar roots heeft. In 1971 heeft de groep een hit met 'Goin' Back To Indiana' en dat is precies de staat waar het hele verhaal begint. In de plaats Gary om precies te zijn. In 1964 is The Jackson 5 een feit met de broers Jackie, Tito, Jermaine, Marlon en Michael. Vader Joe Jackson is de manager van het stel. Jackie Jackson is het tweede kind van de Jackson-familie en is geboren op 4 mei 1951. Hij is de oudste van de broers. Toriano Adaryll is beter bekend onder de naam Tito. Hij komt op 15 oktober 1953 en is op 15 september 2024 van ons heen gegaan. Jermaine ziet op 11 december 1954 het levenslicht. Marlon is eerder deze maand 69 jaar geworden en dan is alleen nog Michael over. De zou deze zomer 68 zijn geworden, maar hij is ons uiteraard ontvallen in de zomer van 2009. Jackie is overigens getrouwd met een vrouw uit Steenwijk. Ze hebben samen een tweeling, hoewel Jackie diverse kinderen heeft uit eerdere huwelijken.
Het is 1964 als Tito speelt op de gitaar van zijn vader en een snaar breekt. Vader Joe is licht ontvlambaar maar is desondanks zo onder de indruk van Tito's muzikale kunsten dat hij een gitaar koopt voor zijn zoon. Michael is dan pas vijf jaar oud maar speelt al de conga's in de groep. Twee schoolvrienden helpen de broers met drums en toetsen. Marlon komt in 1965 bij de groep als bespeler van de tamboerijn en kort daarop wordt voorgesteld om als The Jackson 5 verder te gaan. In de eerste jaren moet de groep het hebben van talentenjachten. De eerste zege is in 1966 op de lokale Theodore Roosevelt High School waar de jonge Michael onder andere 'Barefootin' zingt. In de zomer van 1967 komen de boekingen op gang en doet de groep auditie voor het One-Derful!-label in Chicago. Ze nemen 'Big Boy' op voor het label maar dat besluit het niet uit te geven. Het is in recente jaren evenwel uitgebracht als single. Joe vindt een aantrekkelijker contract bij Steeltown. Dat is een lokaal platenlabel uit Gary in Indiana en voor dit label neemt The Jackson 5 een nieuwe versie op van 'Big Boy' en dat is in 1968 de eerste single van de groep. 'We Don't Have To Be Over 21' is een andere fijne single van de vroege Jacksons maar ook deze heeft een tegenvallende verkoop, ondanks een nationale distributie door Atlantic. In de zomer opent The Jackson 5 voor Bobby Taylor & The Vancouvers en Taylor is erg onder de indruk van de groep. Hij laat een tape afspelen op het hoofdkantoor van Motown. Berry Gordy heeft hen al eerder gehoord maar toen geweigerd omdat hij niet nóg meer minderjarigen aan boord wilde hebben. Stevie Wonder was elf toen hij bij Motown kwam. De tape van Taylor brengt Gordy op andere gedachten.
The Jackson 5 wordt gepresenteerd als een ontdekking van Diana Ross, maar dat is onderdeel van de PR-machine van Motown. Het mes snijdt aan twee kanten: Het presenteert Ross als een individu in plaats van de leadzangeres van een groep en de bekende naam vestigt de aandacht op de nieuwe groep. De rest is geschiedenis. 'I Want You Back' is eind 1969 al een hit in Amerika, Europa volgt in de eerste weken van 1970. Gek genoeg is 'Maybe Tomorrow' in 1971 niet als single uitgebracht in Engeland. Het verschijnt pas in 1972 als b-kant voor 'Little Bitty Pretty One'. Uiteraard zal dit nummer in 1987 worden gecoverd door UB40 en dat is hoe ik de plaat leer kennen. Tot een paar jaar geleden wist ik niet eens dat het origineel van The Jackson 5 was. In de tijd van de kraakkroeg in Zwolle en de tweede minidisc-speler heb ik een 'feest'-minidisc samengesteld waar 'Maybe Tomorrow' van UB40 onderdeel van uit maakt. Toch moet ik die versie meteen vergeten als ik zaterdag omver wordt geblazen door het origineel. The Jackson 5 heeft in 1969 een zevenjarig contract bij Motown. Als het afloopt in 1976 trekt de groep naar Philadelphia en tekent bij Epic. Zullen we de rest dan echt maar als geschiedenis af doen?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten