Eigenlijk doe ik liever niet meer dan twee berichten op een dag, maar ja... de Week Spot had ik gisteren moeten doen. Dan blijf ik steken in een film op Youtube en valt het me tegen dat ik niet méér kan vinden over Don Downing. Straks ga ik jullie even op sleeptouw nemen langs de plekken die ik vanmiddag heb bezocht, maar... laten we het eerst eens hebben over Baz. Mijn Schotse maat en vast luisteraar van Wolfman Radio. Baz is overigens niet zijn echte naam, daar doet hij nogal geheimzinnig over, maar hij heeft een talent voor typetjes spelen. Het schijnt dat zijn imitatie van Basil uit 'Fawlty Towers' zó goed is dat zijn maten hem Baz zijn gaan noemen. Ik heb overigens ook aan Baz te danken dat ik weer terug ben op Facebook. Hij heeft een oude account liggen van een acteur. Die heeft hij leeggehaald en de inloggegevens naar mij gestuurd. Het is een paar weken geleden als Nazareth voorbij komt in mijn show en Baz opmerkt dat hij 'Bad Bad Boy' heeft liggen. De Engelse Mooncrest? Die heb ik nog niet. Baz stuurt opnieuw een pakketje toe en nu met twee extra singles die ook best de moeite waard zijn. Daar begin ik vandaag mee.
* The Goodies- Father Christmas Do Not Touch Me (UK, Bradley's, 1974)
Mijn radiocollega Lee gaat tien jaar geleden even door een vinyl-revival. Hij trekt 'charity shops' leeg met vooral platen uit zijn jeugd. Deze digitaliseert hij op een afschuwelijke manier, zo'n rechtstreeks usb-pickup-geval uit China. Een paar jaar later is hij het zat en doet hij de platen weer van de hand. Naar het schijnt heeft hij toen deze van The Goodies naar Baz gestuurd. Hij is zeer welkom want deze ontbreekt in de collectie. Het is 'Glory Glory Hallelujah' maar dan met een heerlijke dubbelzinnige tekst over een handtastelijke kerstman. Het is in Engeland een dubbele a-kant met 'The Inbetweenies' op de keerzijde. Dat is een parodie op de Bay City Rollers en geschikt voor de overige 51 weken per jaar..
* Nazareth- Bad Bad Boy (UK, Mooncrest, 1973)
Ik heb deze single op de Duitse Philips en de Engelse Old Gold-heruitgave maar klinkt nergens zo fijn als van de stokoude Mooncrest. Niet in de allerbeste staat maar hij kan ermee door. Het blijft een knalnummer!
* Thompson Twins- Don't Mess With Doctor Dream (UK, Arista, 1985)
Baz heeft een verleden als kok en banketbakker maar heeft ook in een kunstgalerie gewerkt. Hij heeft tal van beroemde personen ontmoet en kan daar heerlijk over vertellen. Een legendarisch verhaal mét foto is de dag in 1984 dat hij het ontbijt mag klaar maken voor Thompson Twins. Vanwege dit gegeven heeft hij deze single toegevoegd en die is meer dan welkom! Ik heb al de Duitse maar die is niet smetteloos. Bovendien klinkt een Engelse persing zoveel beter!
Dan de fietstocht. Waar gaan we heen? Ik speel enige tijd met Beilen en denk dan aan Pesse en Hoogeveen. Als ik de fiets uit de schuur haal, weet ik het nog altijd niet zeker. In ieder geval geen Beilen. Het wordt Hoogeveen of Ruinerwold. Ach, ik kan best eerst naar Ruinerwold fietsen en desnoods een eindje in de richting van Hoogeveen. De jas gaat los over het t-shirt en de muziek op de oren. In Ruinerwold voelt het alsof ik 'close' ben bij één van de singles. Toch zit de sorteerder eveneens op Discogs en zal de single ook hier nier beneden de honderd euro gaan. Ook een paar aanvullingen op de jaren zestig waaronder 'Road Runner' van The Pretty Things. Zou er nog meer zijn? 'Midnight To Six Men', 'Cry To Me' of 'Come See Me' misschien? Ik moet het in de gaten houden. Vanuit de kringloop heb ik nog altijd geen plan en fiets eerst door Blijdenstein. Dan ontstaat het idee. Laten we via de Weidenweg naar Broekhuizen fietsen. Bij Weerwille de weg oversteken en via Koekangerveld gaan. Desnoods een stukje door het bos en anders de weg oversteken naar Ruinen. Het wordt het laatste. Weer eens via Oldehave gefietst. Dat is lang geleden. In Ruinen doe ik boodschappen en neem ook iets mee te eten en te drinken. Ik wil eerst naar de molen maar besluit dan het bankje op te zoeken waar ik vorige week maandag de dorst heb gestild. Daarna via Ansen weer terug naar huis. Geen spectaculaire kilometers maar wel genieten! Ik ga beginnen met de dubbele singles.
* Bay City Rollers- Summerlove Sensation (NL, Bell, 1974)
* Alvin Cash- The Ali Shuffle (Spanje, Zafiro, 1977)
* The Cats- Sure He's A Cat (NL, Imperial, 1967)
* Alan Price Set- Hi-Lili Hi-Lo (NL, Decca, 1966)
* Jim Reeves- He'll Have To Go (Australië, RCA, 1960)
* Santana- She's Not There (NL, CBS, 1977)
Bay City Rollers heb ik al in de Duitse persing. Alvin Cash heb ik ook al maar niet in deze Spaanse Zafiro. The Cats moet een upgrade worden en daarvoor moet ik het plaatje even opzetten. Ja, deze klinkt beter dan mijn oude. Ik hecht waarde aan 'hartjes' en in dat kader gaat Alan Price Set een kleine upgrade worden. Jim Reeves lijkt Engels maar blijkt Australisch te zijn. Santana heb ik nog niet met fotohoes. Nu dan de overige acht.
* Circus- Beer Or Sangria (NL, Negram, 1974)
Er staat een jongeman te bladeren in de singles en hij zoekt voornamelijk Hollandstalig. Jammer, want anders had ik zeker 'Huilen Is Voor Jou Te Laat' van Corry & De Rekels meegenomen. Het hoort gewoon in de collectie en deze is met de fotohoes. 'Beer Or Sangria' zou anders ook zomaar een piratenhit kunnen worden in 2026? Ook bekend als 'Geen Bier Maar Karnemelk' van Evert Van Der Pik.
* The Duke Of Burlington- Indian Fig (NL, Pink Elephant, 1971)
Eigenlijk de b-kant van 'Clapping Wings'. De single is tweemaal uitgebracht in ons land. Eerst met 'Clapping Wings' als a-kant op het zwarte label en een paar maanden later met verwisselde kanten en rose labels. Helaas is 'Indian Fig' geen tweede 'Flash'. Het is een wat flauw instrumentaal nummer met mondharp. 'Clapping Wings' lijkt griezelig veel op 'House Of The King' van Focus maar dan nét even anders. Het is de betere van de twee!
* Ruud Gullit- Not The Dancing Kind (Duitsland, WEA, 1984)
Tenminste... ik denk dat ik deze nog niet heb? Nee, goed gegokt! Altijd een leuke single gevonden.
* Zemda Jacks- Earthquake! (UK, Magnet, 1975)
Pete Shelley tekent voor de productie en Jacks is later één van de zangeressen uit Silver Convention. 'Earthquake' geeft me een 'Dokter Bernard'-gevoel om ene of andere reden. Dreigende geluiden en ik denk dat Zenda's stem erg in de buurt zit van Bonnie. Het is echter een knipoog naar George 'Shadow' Morton en zijn meidengroep-producties uit de midden jaren zestig.
* Supremes & Four Tops- River Deep, Mountain High (NL, Tamla Motown, 1971)
Hoezo 'close'? Ik heb een jaar geleden al het vermoeden dat ik erg dicht in de buurt ben van 'A Taste Of Honey'. Engelsen betalen grif vijfhonderd euro voor deze single die alleen in ons land is uitgebracht. De laatste keer op Marktplaats is het ook niet beneden de honderd. Deze mag wat mij betreft de Blauwe Bak in, hoewel 'River Deep Mountain High' niet het meest soulvolle nummer ooit is (in mijn beleving) en de uitvoering door de beide groepen matig is.
* Topaz- Christmas (NL, CBS, 1971)
Wisse Scheper komt uit Drachten en George Snijder heeft gespeeld bij Pugh's Place uit Leeuwarden en toch opereert de band vanuit Groningen. Chris Hinze produceert de plaat en 'Christmas' klinkt niet heel erg kerstachtig hoewel de tekst wel gaat over dit feest. Het is een progressief rockgeluid met fluit. Toch nog een klein stukje 'Stille Nacht' tot besluit. 'Who Are You' op de flip dan. Ook een lekker progressief geluid. Best een bijzondere single. Jan Prins is ook lid en hij heeft in 1968 een single gemaakt als Prince John die ik eveneens in de verzameling heb.
* De heer Valk- De Oude KNIL-er (NL, Durlaphone, 1965)
De eerste singles van The Cats zijn op Durlaphone en dat trekt meteen mijn aandacht. De heer Valk blijkt een comedian te zijn van Molukse komaf. Hij is bekend van een radioprogramma voor de Indische gemeenschap en die hebben zich vast een deuk gelachen om deze man. De plaat is brandhout en het niet meer dan een novelty en de nieuwsgierigheid naar het Durlaphone-label. Buiten The Cats heeft het nog één Engelstalige popsingle uitgebracht en voor de rest is het gewijde muziek en kleinkunst.
* Larry Williams- Short Fat Fanny (België, Moonglow, 1957)
Ik weet niet of een schoonmaakbeurt hier gaat helpen want het stof zit er na 69 jaar bijna in gebakken. Het is lekkere oude rhythm & blues maar gewoon voor de Gele Bak.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten