Afgelopen maandag heb ik de camera van nieuwe batterijen voorzien. En ja hoor... meteen is de eerste foto weer DSCN001. Ofwel: Het apparaat telt niet meer door en begint iedere keer opnieuw. Voor Soul-xotica betekent dit dat ik de bestandjes uit de vorige weken moet verwijderen om niet steeds de melding 'DSCN001 bestaat al. Wilt u het vervangen?' te krijgen. Het hoort niet zo te zijn, maar dan opnieuw: Het apparaat heeft ongeveer achttien jaar geleden de fabriek verlaten. Even wachten totdat de hype voorbij is en dan weer eens kijken naar een ander exemplaar van mijn vorige Coolpix. De kringloopwinkel in Dedemsvaart vermeldt het weeknummer op de prijsstickers. Daar kan ik aan aflezen dat de 'interessante' singles in week 30 aan de winkel zijn toegevoegd. Ik ben intussen nog wel eens in de buurt geweest tijdens openingstijden maar nooit de neiging gehad om weer binnen te kijken. Ik ben uiterst gelukkig dat ik maandag ben afgestapt. Wat zou er nog méér hebben gelegen in week 30? De singles getuigen van een fijne muzieksmaak van iemand die deze schijfjes tussen 1967 en 1973 heeft gekocht. Cuby, psychedelica, progressieve rock... het ligt er allemaal. Ik kan me van vorig jaar februari herinneren dat er al een paar 'zonnesteek'-platen bij zitten. In week 30 moet de persoon die de singles van stickers heeft voorzien ook in de brandende zon hebben gezeten. Daar doe ik dan mijn voordeel mee, hoewel er uiterst bizarre dingen tussen zitten. Een single zonder hoes met een diepe kras voor 30 euro? Enfin, ik tref er maandag twaalf waarvan er vijf dubbel zijn.
De singles hebben allemaal stickers van rondom week 30. De singles in de 'goedkope' bak zijn al interessant, maar als ik ben vol verbazing als ik de bak uit het kastje mag bekijken. Er zijn vijf singles zó leuk dat ik ze niet kan laten liggen hoewel ik ze al eens heb,
* Django- Timothy (NL, Polydor, 1971)
* Dusk- Angel Baby (NL, Stateside, 1971)
* George Howe- Maxwell's Silver Hammer (Duitsland, MCA, 1969)
* John Kongos- Tokoloshe Man (NL, Ariola, 1971)
* Ruby Nash- Blame It On The Summer Sun (NL, Polydor, 1971)
Django heeft een hele aardige geschiedenis. In de vroege jaren zeventig wordt het Friese dorpje Bantega opgeschrikt door een stel Amerikanen. Ze hebben een bandje en weten zichzelf in de kijker te spelen bij Polydor. Peter Koelewijn heeft de eer om de plaat te mogen produceren, maar hij is niet bepaald onder de indruk van de Amerikanen. De plaat flopt en Polydor ziet een opvolger niet zitten. Een paar weken later staat een sjieke Amerikaanse zakenman voor de deur van Koelewijn. Hij smeekt Koelewijn met een goedgevulde envelop om nóg een plaat op te nemen met Django. Wat blijkt? De zakenman is de vader van de zanger. De vader heeft een véél jongere vriendin waar zijn zoon ook een oogje op heeft. Het idee is dat Django een hit kan scoren zodat zoonlief zo ver mogelijk bij de vrouw van de zakenman weg blijft. Ondanks de envelop is de tweede opname er nooit gekomen en een paar jaar later zijn de Amerikanen weer gevlogen. Ik kan deze niet laten liggen voor een euro. Dusk, John Kongos en Ruby Nash zijn welkome upgrades. George Howe heb ik al in een Scandinavische uitdossing.
* Audience- Bella Donna Moonshine (NL, Philips, 1970)
Nee maar... Deze single ligt dus al vanaf week 30 voor 3 euro te wachten op mij. Ik heb hem dinsdag al even gedraaid en het eerste dat opvalt... Hij is heel erg mono. De banjo in de brug van het nummer komt er dan ook niet echt lekker uit. Beetje jammer maar wel met een smetteloos hoesje. Het gaat nog moeilijk worden met de 'Eindstreep' van deze maand.
* The Bonzo Dog Band- I Want To Be With You (NL, Liberty, 1969)
Dan The Bonzos. Zowaar twee nummers die ik helemaal niet ken. Het hoesje ligt in tweeën en de voorkant mist een hoek maar dat mag de pret niet drukken. Het zijn nummers die niet de verzamel-cd hebben gehaald die ik ooit heb gekocht. 'I Want To Be With You' komt uit de pen van Neil Innes en hier is hij alvast aan het oefenen voor The World. De grappen en grollen blijven op de achtergrond en het is gewoon een erg fijne popsong zoals alleen Neil Innes deze weet te schrijven. 'We Were Wrong' op de flip is van Vivian Stanshall en deze meen ik wel eens eerder te hebben gehoord. Het is een pastiche op de popmuziek van jaren ervoor uiteraard met een kwinkslag. Het is geen tweede 'I'm The Urban Spaceman' maar erg leuk om deze in de collectie te hebben.
* Louis Van Dyke- A Whiter Shade Of Pale (NL, Artone, 1969)
Louis Van Dijk brengt op een zeker moment 'When A Man Loves A Woman' uit, een album waarop hij de grote pophits onder handen neemt. 'A Whiter Shade Of Pale' is verhoudingsgewijs aardig te pruimen. Uiteraard houdt hij zich aanvankelijk vooral aan de orgel-melodie maar gaat verderop improviseren. Ik moet bekennen dat ik ademloos zit te luisteren. Op de flip doet hij 'With A Little Help From My Friends' en neemt daarbij The Beatles als uitgangspunt. Jazzy uitvoeringen van The Beatles kennen we alleen wel.
* Albert Hammond- When I'm Gone (NL, CBS, 1981)
'The odd one out'. Het is, volgens mij, de eerste single die ik uit de bak haal voordat ik Audience en andere pareltjes vind. Voor een euro mag die wel mee! Het is bovendien een uitstekende plaat maar ik wil nu weer terug naar de jaren zestig en zeventig.
* Laurent & The Mardi Gras- Sing Sing Barbara (NL, Disc AZ, 1971)
Deze single heeft zowaar een naam op het hoesje. Is de persoon met de uitmuntende muziekkeuze dan een dame? Goede smaak, Janny! Michel Taieb is zijn echte naam maar gebruikt Michel Laurent of gewoon Laurent voor zijn muzikale carrière. The Mardi Gras is het groepje Amerikanen dat in Parijs is neergestreken en onder andere 'Too Busy Thinking 'Bout My Baby' heeft gemaakt. 'Sing Sing Barbara' is een gewoon popliedje met het dominante Farfisa-orgeltje van The Mardi Gras.
* Van Morrison- Like A Cannonball (NL, Warner Bros., 1972)
'Like A Cannonball' heeft qua zang in de coupletten veel weg van 'It's All Over Now Baby Blue' van Them en dat is een prettige associatie voor mij. Van The Man is altijd goed en deze single is geen uitzondering. De laatste jaren zijn ze de Blauwe Bak in gegaan maar deze is uitsluitend voor de Gele Bak. Het wordt weer gezellig op de zondagavond!
* Pretty Things- October 26 (NL, Harvest, 1971)
Het is momenteel een Pretty Things-feestje maar deze had ik zeker niet zien aankomen. De ruige rhythm & blues behoort al lang tot het verleden en Pretty Things maakt perfecte progressieve rockmuziek in 1971. We gaan het straks opnieuw hebben over dit orkest.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten