Als ik meteen met een eindconclusie mag beginnen: De 'heenweg' verloopt wat stroef maar vervolgens krijg ik de smaak te pakken en krijg ik last van adrenaline. Pas drie uren nadat ik thuis ben gearriveerd, raak ik dat kwijt en kan ik gaan slapen. Ik heb in de afgelopen maanden vaak het idee gehad om dit jaar de vakantie te vieren in Twente. Met name het uitstapje in oktober is me erg goed bevallen. Het landelijke, het agrarische en de afwisseling van bos, heide en heuvels. Hier kan ik gerust een paar dagen ravotten. O ja... en Duitsland! Wat is het plan? Er is niet echt een plan. Ik ben wel vaker op een dag naar Nijverdal en terug gefietst. Dan hebben we ook nog de héle lange tocht in 2023 dat me in Almelo brengt. Zo extreem gaat het vandaag toch zeker niet worden? Zal ik het dan toch prijs geven? Het is extreem geworden!
Een Engelse radiovriend verzucht in de chatroom over de wegwerkzaamheden in zijn land. Ik haak daar meteen op in. Ik zou een aluminium hoedje kunnen opzetten en kunnen zeggen dat 'ze' met 'iets groots' in de weer zijn. Ik denk dat het met de infrastructuur van 5G heeft te maken en dat ze 'ons' hiermee 'in de gaten gaan houden'. Nee, het zal vast de speling van het lot zijn maar hier in de omgeving ligt om de vijf kilometer een straat open. Dat maakt het tot Ommen extra spannend. Weerwille is afgesloten voor alle verkeer en ik heb het aan de stok met de verkeersregelaar. Het bord voor fietsers staat zó dat je via de autoweg moet. Geen eerdere waarschuwingen dat je via Broekhuizen moet fietsen. 'Het bord staat goed, ik heb gisteren nog gekeken'. Dan maar terug en over Broekhuizen naar Koekange. Ik heb wel brood in huis maar geen beleg en dus stop ik in Koekange voor bekers ijskoffie, broodjes en beleg. Dat is voor straks. Binnendoor via Balkbrug naar Ommen. Nét op tijd want ook deze weg gaat er volgende week uit.
Waarom Ommen? Een paar weken geleden meen ik dat het nog wél kan. Via een advertentie op de site van Buienradar zie ik een arrangement van drie nachten in een vrij eenvoudig hotel in Ommen. Ik had bijna geboekt maar ben blij dat ik dit niet heb gedaan. Het zou dan ook voor de komende week zijn geweest en dat ziet er niet heel vrolijk uit qua weersverwachtingen. Even na Ommen is de Top 40 van de jaren negentig voorbij en berg ik de koptelefoon op. Bij Eerde duik ik de bossen in en fiets naar Den Ham. Hier ben ik in 2023 langs gekomen en meen dat ik hongerig genoeg ben voor een groot bord eten. Na een paar frietjes moet ik er vanaf zien. Ik volg de knooppunten hoewel dat funest kan zijn in deze regio. De plattegrondjes beslaan opeens slechts tien kilometer en alles buiten dat gebied zie je niet. Ik schuif door naar Vroomshoop. Op een bepaald moment zit ik op de Saksenroute en, nee, liever niet! De andere optie is om het Zwolsche Kanaal te volgen en dan volgt Vriezenveen. Hoge Hexel lijkt bij Ommen nog een héél eind weg, maar ja... de kleinere kaartjes. Ik realiseer me niet dat als ik in Vriezenveen ben al voorbij Hoge Hexel ben. In Vriezenveen ga ik even lekker zitten met een ijskoud pak zuivel en de laatste broodjes. Ofwel... ik heb nog wel broodjes en beleg over maar de laatste durf ik niet meer aan. Als ik Vriezenveen uit fiets, zie ik een handwijzer. Oh nee toch.... Ik zit weer vlak boven Almelo.
De stad zélf mijd ik als de pest. Mariaparochie is daarentegen wel feestelijk en ik zou vanuit daar naar Harbrinkhoek kunnen. Het betekent wel dat ik een lang kaal stuk met de kop in de wind heb. Niet dat het een halve storm waait, maar je merkt het wel. Bij Harbrinkhoek vind ik dat we wel ver genoeg zijn gegaan en fiets langs een provinciale weg naar Geesteren. Daar zie ik op de klok dat het vier uur is. 'Tied zat', zoals ze daar ongetwijfeld ook zullen zeggen. Ik fiets toeristisch én agrarisch naar Langeveen. Daar begint het te jeuken. Ik heb hier in oktober ook gefietst en zit een paar kilometer van de Duitse grens af. Even in het buitenland kijken? Ja, vijf kilometer lang terwijl je over de grens kan pissen. Itterbeck verschijnt ook even op de handwijzers maar nee... ik heb nu even geen zin om vapes te kopen. Ik moet weer naar huis. Bij Balderhaar ga ik weer de grens over. Vervolgens over Bruchterveld en dan is het een echte herhaling van oktober. Naar Hardenberg. In oktober gaat het hier pas echt serieus regenen zodat ik alsnog kletsnat ben. Nu ben ik nat van het zweet en dat is een stuk aangenamer! Ik heb even het plan om te dineren in Hardenberg, maar... als de shoarma verkeerd valt en je zit tussen Slagharen en Hoogeveen? Bovendien is het me té vroeg. Ik verlaat Hardenberg rond een uurtje of zes en tracht nu in tegengestelde richting te fietsen wat ik laatst op de zondagmiddag heb gedaan. Over Collendoorn naar Lutten en oversteken naar Slagharen. Daar doe ik het me hoegenaamd niet aan tijd om de Jumbo te bezoeken en spurt verder naar Hoogeveen. De keuze is daar niet echt reuze en ik eindig weer aan tafel bij Adam. Hier heb ik in maart ook heerlijk gegeten en ook nu smaakt de kapsalon weer als vanouds. Hij stopt extra pepertjes in de kebab.
Het is half negen als ik de maaltijd heb verorberd en ben in principe al onderweg naar huis als me opeens iets te binnen schiet. Met het oog op de pepertjes heb ik bij thuiskomst vast belang bij frisdrank. Ook het broodbeleg moet er nog komen en een koekje bij de koffie zou ook fijn zijn. In Hoogeveen moet er vast nog wel iets open zijn? Dat valt tegen. De dames van het casino hebben het over een Albert Heijn buiten het centrum. Ik denk meteen aan het winkelcentrum dat me leidt naar de weg naar Echten. Dat zou me goed uit komen! Helaas, bij een tankstation koop ik een pak hele dure koeken en fiets vervolgens onder Wolfsbos langs. Zuidelijker dan dat kom je niet. Dan zie ik een afslag maar dat is niet voor fietsers. Even later tref ik alsnog de Albert Heijn en zo kan een anderhalve literfles Fernandes me thuis helpen bij de verwerking van de pepers. Ik fiets dan ook maar via het Bethesda-ziekenhuis en binnendoor over Fluitenberg. Ik ben niet heel erg slaperig maar wil desondanks wakker blijven. Ik zet The Gathering aan op tien en dat begeleidt me tot Rheebruggen. Ik ben even na tien uur thuis in Uffelte en ben om half negen van huis gegaan.
Het fototoestel is thuis gebleven en dus maar een Google-foto van de 'grensovergang' bij Balderhaar.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten