Dit herinnert me opeens aan 'Postsierlijk', de serie over mijn postwerk door de jaren heen. Deze is erg abrupt gestopt. Wellicht dat ik binnenkort weer de draad ga op pakken maar vandaag kunnen we het alvast even over het werk hebben. Ik heb vanavond geleerd dat onze voorvrouw uit haar functie is gezet. Is dat te begrijpen? Ja, eigenlijk wel. We zijn jaren lang ietwat in de steek gelaten. We konden gewoon 'ons ding' doen zonder dat iemand zich er druk over maakte. Ik kon bijvoorbeeld beginnen wanneer ik maar wilde. Haar functie raakte steeds meer overbodig. Ze had goed beschouwd maar een uurtje werk per dag maar moest de vijf uren vol maken. Voor mezelf zie ik ook nog een verandering komen, maar het is te vroeg om daarop voor te sorteren. Laat zeggen dat het iets is waar ik persoonlijk niet op zit te wachten, maar ik heb geen alternatief. Het alternatief is dat ik weer binnen op een afdeling moet gaan zitten inpakken en daar heb ik ook weinig zin aan. Enfin, vandaag de nummer vijf uit de Gele Bak Top 100 van 2024: 'Calypso' van John Denver uit 1975.
Hoezo moet ik het over het werk hebben? Welnu, ik moet geregeld bezorgen op het industrieterrein van Steenwijk. Daar zit sinds enige jaren ook een stoffeerderij die zich heeft toegelegd op pleziervaart. De naam van het bedrijf? Calypso. Geen idee of John Denver hier de aanleiding is geweest of gewoon het klassieke verhaal, maar ik jodel in mijn hoofd altijd het nummer van ome John als ik daar ben geweest. Op 26 april 2024 ga ik door de singles van een handelaar waar ik geregeld bestel. Hij is namelijk ook de dealer voor de blanco hoesjes. Dan bedenk ik me dat ik 'Calypso' nog altijd niet op single heb. Gek als het is maar ik kan me niet herinneren dat ik de single ooit 'in het wild' ben tegengekomen. Ik ben nu echter in één keer klaar want mijn 'Calypso' klinkt als een klok en heeft een prachtig fotohoesje.
'The day I always remember'. Nee, niet de derde september van The Temptations, maar wel de elfde oktober van John Denver. Ik luister die ochtend 'live' naar Omrop Fryslân als op het journaal wordt verteld dat John Denver is neergestort met zijn vliegtuig. Het eerste nummer dat Omrop Fryslân kan vinden is 'Leaving On A Jet Plane'. Een beetje wrang. Die middag ga ik op de scooter de Afsluitdijk over om een weekje te 'kamperen' in Ruigoord. Dat zal de start zijn van een kortstondig krakersavontuur. Enfin, daar heb ik jaren geleden al over geschreven. Ik heb dan gemengde gevoelens bij John Denver. Enerzijds fouter dan fout maar tegelijk heeft de man ook een paar prachtige nummers geschreven die hun weerga niet kennen. 'Calypso' is daar een fraai voorbeeld van.
Henry John Deutschendorf Jr. wordt geboren op oudejaarsdag in 1943. Zijn wieg staat in Roswell in de staat New Mexico. Zijn vader is een onderscheiden piloot die verschillende snelheidsrecords op zijn naam heeft staan in een supersonische bommenwerper in 1961. Zijn vader kan maar moeilijk liefde tonen voor zijn kinderen en door zijn werk verhuist het gezin regelmatig. Hierdoor kan John maar moeilijk wennen aan een 'thuis'. Hij brengt het grootste deel van zijn jeugd door in Tucson in Arizona. Als elfjarige krijgt hij zijn eerste gitaar en het is op aanraden van Randy Sparks, van New Christy Minstrels, dat hij zijn naam verandert. Deutschendorf gaat geen miljoenenverkoop opleveren? Tijdens zijn schooltijd zingt hij in de folkrockgroep The Alpine Trio en in 1965 treedt hij toe tot The Chad Mitchell Trio. Hij vervangt dan de naamgever en blijft bij het trio tot 1969. Omstreeks 1967 schrijft Denver een eigen liedje met de werktitel 'I Hate To Go'. Hij maakt een aantal cassettebandjes met het liedje en geeft deze met kerst aan enkele vrienden. Milt Okun is daar eentje van. Hij produceert de platen voor The Chad Mitchell Trio alsook voor Peter, Paul & Mary. Deze nemen als eerste 'Leaving On A Jet Plane' op. 'Rhymes & Reasons' is het eerste album voor John Denver maar krijgt een matige promotie van RCA. John onderneemt dan zelf maar een tournee en kan dan opeens buigen over de hitversie van Peter, Paul & Mary. In 1971 zal de echte doorbraak een feit zijn.
'Poems, Prayers & Promises' is het album dat in grote kwantiteiten over de toonbank gaat, gesterkt door de hit 'Take Me Home Country Roads'. 'Rocky Mountain High' is zijn eerste album dat piekt in de lijsten en vooral in 1974-75 zal hij een reeks hits hebben. Gek genoeg staat 'Calypso' daar niet tussen, maar wel de b-kant: 'I'm Sorry'. Denver zal zijn hoogtijdagen hebben in de jaren zeventig maar is ook in het volgende decennium nog actief. Buiten de muziek is nog zijn grote liefde voor vliegtuigjes. In 1979 heeft hij de band hersteld met zijn vader en deze geeft hem vlieglessen. In 1989 heeft hij al een ongeluk met een machine uit 1931 als hij een noodlanding moet maken. Halverwege de jaren negentig wordt Denver gepakt met alcohol op achter het stuur en mag hij geen motorvoertuig besturen. Daar valt het vliegtuig ook onder. Hij is dus in overtreding als hij op 11 oktober 1997 een stukje gaat vliegen.
'I'm Sorry' piekt op nummer 1 in de Amerikaanse hitparade en heeft dus 'Calypso' op de b-kant. Nederland is één van de weinige landen waar het als a-kant verschijnt en hier is het goed voor een tweede plek op de hitparade.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten