De ontknoping van de Gele Bak Top 100 is nabij. Volgende week ga ik jullie de top vier presenteren. Traditiegetrouw schrijf ik dan ook alvast een bericht over de nummer 1, maar dat gaat dit jaar onderdeel uitmaken van de top 4. Ik kan alvast laten doorschemeren dat ik de uitvoerende(n) in een toekomstig bericht in de 'Honderd achteruit' historisch ag behandelen. Het verhaaltje van volgende week zal echt specifiek gaan over deze plaat en de rol die het in mijn leven heeft gespeeld. Dat klinkt zwaarder dan het is! Eerdere beloften om de singles in verschillende mixen op te nemen en te publiceren zijn er niet van gekomen. In plaats daarvan ga ik volgende week zondag de nummers 100 tot en met 50 draaien en de top 49 in de week erna. Waarom eindigen met nummer 50? Omdat Prince Buster niet heel erg lekker gaat vallen om vijf over negen. Maar nu over naar de nummers 16 tot en met 5 en daarna het fietstochtje langs de singles.
16. Dancing In The Moonlight - Thin Lizzy (UK, Vertigo 6059 177, 1977)
15. In The Country - Cliff Richard & The Shadows (NL, Columbia DB 8094, 1967)
14. Never Never - The Assembly (Duitsland, Mute INT 111.815, 1983)
13. A Girl I Knew - The Savage Rose (Denemarken, Polydor XM 62089, 1968)
12. Standing In The Road - Blackfoot Sue (Duitsland, DJM 12216 AT, 1972)
11. Summer Is Over - Dusty Springfield (NL, Philips 6006 366, 1964, re: 1974)
10. Rikki Don't Lose That Number - Steely Dan (NL, Probe 5C 006-95438, 1974)
9. Andmoreagain - Love (UK, Elektra K 12113, 1967, re: 1973)
8. Dancing In The Moonlight - Boffalongo (UK, United Artists UP 35144, 1970)
7. I Had Too Much To Dream - The Electric Prunes (Japan, Reprise JET-1735, 1967)
6. Bella Donna Moonshine - Audience (NL, Philips 6073 300, 1970)
5. Expecting To Fly - Buffalo Springfield (NL, Atlantic 2091 137, 1968, re: 1971)
De vakantie begint in 2026 morgen voor mij. Als ik de Buienradar moet geloven gaan maandag, dinsdag en woensdag redelijke dagen worden en dus zal er dan veel worden gefietst. In 2025 ben ik op 28 augustus onderweg naar huis en ga langs de inbrengwinkel in Emmen. Buiten raak ik aan de praat met een collega-verzamelaar en hij laat me zijn aanwinsten zien. 'In The Country' wisselt buiten de winkel van eigenaar. Hij houdt ook 'Expecting To Fly' van Buffalo Springfield in zijn handen. Nee, die gaat niet weg! Dat doet mij vanaf dat moment wel actief zoeken naar deze single. Intussen vind ik binnen de nummer 11. Een week later is het vrijdag 5 september. Ik fiets dan over Ruinerwold en De Wijk naar Nieuwleusen. Daar koop ik veel singles en heb daarna een fraaie fietstocht terug over ondermeer Balkbrug. De nummer 14 is één van de prijsnummers van deze middag. Op 8 september plaats ik een bestelling bij Pete in Engeland vooral voor de Engelse 'Radar Love'. De nummer 16 gaat eveneens mee in het pakket. Op 11 oktober verras ik Assen met een bezoek. Eigenlijk had ik Blackfoot Sue liever als een Engelse Jam gehad, maar die vind ik wellicht nog wel eens. Op 19 oktober schaf ik mijn exemplaar aan van Buffalo Springfield op Discogs.
Als ik nu toch bezig ben met de 'big wants', ik moet ook altijd nog eens 'Alone Again Or' van Love op single hebben. Op 21 oktober vind ik de single bij Bart's Vinyl op Discogs. Het is een Engelse persing uit 1973. Helaas is de 'Alone Again Or'-kant héél zacht opgenomen en schuift mijn interesse al snel naar 'Andmoreagain' op de b-kant. Gewoon één van de allermooiste platen ooit gemaakt! Boffalongo komt op 17 december in de collectie en, jawel, dit is de oer-versie van het nummer dat we collectief kennen van Toploader. Op 8 februari koop ik de twee singles van Savage Rose op Discogs waarvan 'A Girl I Knew' wel de aanjager is. Ik ken het voornamelijk in de langzame elpee-versie maar ben inmiddels gaan houden van deze meer upbeat single-opname. Op 9 maart ga ik naar Duitsland voor de vapes en koop een paar singles in Dedemsvaart. Audience is daarbij de grootste verrassing. De single ligt op me te wachten voor gewoon een euro! Op 11 april doe ik boodschappen bij Groenendijk in Steenwijk en tik Steely Dan op de kop. Een andere 'big want' is The Electric Prunes. Een single die altijd duur is en welke ik liever niet op Amerikaans styreen heb. Dan zie ik deze Japanner die in de verte lijkt op een Engelse persing. Met het fotohoesje is dit alleen al een prachtig item om naar te kijken. Audiotechnisch klinkt het ook als een klok, een geestverruimende klok wel te verstaan.
Morgenavond de top 33 van de top 100 over de jaren zeventig en zondag de top 40 van de top 80 over de jaren tachtig. In de komende twee weken ga ik de bakken ook weer opnieuw inrichten door de singles uit 2026 tot dusver in de collectie te plaatsen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten