'Het kan nooit eens normaal bij de Louwsma's'. Het is een gevleugelde uitspraak van de beste vriend van mijn broer. Samen bezochten ze veel wedstrijden van SC Heerenveen en hij kan er over mee praten. Ik weet niet meer over welke club het ging, maar er is een 'grote' club dat nog altijd ophaalacties van oud papier heeft. Ze staan op het punt om te vertrekken om Heerenveen uit te zien bij deze club als broeder opeens naar binnen stormt en terug komt met een paar dozen met oude kranten. Die heeft hij persoonlijk overhandigd aan de voorzitter van de club. Hij is ook al eens in compleet Sinterklaas-tenue bij een uitwedstrijd geweest. De vriend gebruikt deze woorden ook in 2023 als ik op Facebook schrijf dat ik die dag door Gaasterland naar Jutrijp ben gefietst en 's avonds weer terug. Ik heb gisteren geregeld aan zijn woorden moeten denken want het is een extreem plan. Ik durf er niet over te schrijven omdat ik niet weet of ik het ga volbrengen. Welnu, met vlag en wimpel. Ik heb in 2022 al even dit plan maar wil het dan met een gehuurde elektrische fiets doen. Dat wordt dan een 'gewone' fiets en de dag dat ik besluit Earnewâld te bezoeken. Afgelopen weekend borrelt het opeens op: Ik zou toch nog eens op de fiets naar Dokkum?
In de eerste schetsen hou ik nog rekening met vermoeidheid in Leeuwarden. Ik zou met fiets aan boord van de trein van Leeuwarden naar Steenwijk kunnen gaan. Echter, mijn financiële situatie op dit moment hikt op tegen deze kostbare onderneming en ach... ik fiets ook wel eens naar Nijverdal en terug. Ik heb de Fietsersbond geraadpleegd. De heenweg mag rechttoe rechtaan zijn. De kortste route wil me dwars door Drachten hebben en daar heb ik geen zin in. 'Makkelijk doorfietsen' is dan de betere optie. Ik stap even na zeven uur op de pedalen. Het zomerjasje komt nu wel van pas. Er hangt een klein dekentje mist boven de weilanden, maar de zon laat zich ook al merken. Hoe mooi woon ik? Zo mooi dat zelfs 'makkelijk doorfietsen' erg toeristisch aanvoelt. Via Wittelte en Oldendiever naar Diever en vervolgens het Drents-Friese Wold in. Ofwel... ik blijf vooral op het fietspad op de doorgaande weg naar Wateren en pak pas in het laatst iets van het Drents-Friese Wold mee. Ik heb een paar maanden geleden een thermoskan gekocht en zo kan ik na een uurtje genieten van twee mokken koffie. Hij heeft toch iets gelekt in de tas, maar ik kan ermee leven. Na de koffiestop zet ik de muziek aan. Het wordt de show met de nummers 100 tot en met 51 van de jaren zestig. Over Langedijke naar Oosterwolde. Daar gok ik op een fietspaadje en kom uit waar ik wil uitkomen. Verder het noordwesten in naar Donkerbroek en ik schuif meteen door naar Wijnjewoude. Ik heb wat korte notities gemaakt en hoe ik de A7 over wil, is niet echt duidelijk. In Wijnjewoude koop ik iets te knagen want de boterham thuis is inmiddels drie uren geleden. Ik ga naar Ureterp en Frieschepalen en ga daar de snelweg over. Flink doorfietsen naar Surhuisterveen. Hier dreigt de lucht met vochtigheid maar het blijft droog.
Na Surhuisterveen verder over Surhuizum naar Buitenpost. Het is dan twaalf uur 's middags en in de radioshow draai ik de nummer 51. Ik stop de koptelefoon in de tas en ga zonder muziek verder. Vanaf Kollum is er wat onduidelijkheid over fietspaden die zouden zijn afgesloten, maar volgens mijn gevoel kan ik niet directer fietsen en tegelijk toeristisch. Als je in de weilanden rondom Dokkum bent, wil je immers langs de Ee fietsen. Tussen half één en één uur ben ik in Dokkum.
Ik ben in 2003 voor het laatst in Dokkum geweest. Ik heb in 2023 nog geschreven over de avonturen van destijds. Dit bericht. Ik meen dat het 2022 moet zijn geweest met aanloop op de fietstocht naar Earnewâld, maar in 2023 is idt precies twintig jaar geleden. Ik heb mezelf lekker gemaakt met een paar dingen. Het Keerpunt zou nog wel moeten bestaan? Daar ga ik lekker lunchen. Nee, ik kan zelfs niet meer het pand herkennen waar het heeft gezeten. Dan de visboer die me na 'de overval' uit de brand heeft geholpen? Nee, die zit er ook niet. Nog even vluchtig gekeken naar het café waar ik vrijdagavonden heb zitten buizen en ook hiervan is geen spoor meer. De Waag is natuurlijk wel open maar dat vind ik een beetje té luxe. Er tegenover zit een 'hip' tentje met moeilijke koffie en thee en broodjes. Nou, dat laatste zijn dan tosti's. Ik geniet een tosti en twee van de meest eenvoudige koffies die er zijn. Ik maak nog een rondje door de stad terwijl ik geniet van een sigaartje. Nee, ik heb het wel weer gezien! Ik heb het idee om 'voor de grap' een foto te maken terwijl ik op het bankje uit het bericht van 2023 lig. 'Homeless and drunk'. Het kost me nog enige moeite om het te vinden en dan zit een Elfstedentocht-fietser daar te genieten van het uitzicht. Hij kijkt al problematisch als ik aan de andere kant van de bank kom zitten en hij weet maar geen afscheid te nemen van de plek. Ik wel! Ik ben er klaar mee en stap weer op de fiets. Over de bolwerken naar Birdaard. Op het bolwerk schiet ik nog de bovenstaande foto.
Terug wil ik over Leeuwarden en Heerenveen met misschien nog een bochtje extra als ik daar behoefte aan heb. Naar Birdaard zit je aan de Elfstedenroute en ook de vroegere Rietlandenroute die ik in 2009 heb gefietst. Het is bij vlagen erg heet. In Birdaard besluit ik nog even over Bartlehiem te gaan in de hoop dat ik een foto kan maken van het bruggetje. Volgens mij heb ik het verkeerde bruggetje op de foto gezet en moet je ook aan de overkant van het water zijn om deze goed op de foto te krijgen. Ik heb even het idee om richting Gytsjerk te gaan en wellicht aan de oostkant langs Leeuwarden te schuiven. Op een driesprong zie ik er van af. Ik heb erge dorst en kan dus net zo goed over Leeuwarden fietsen. Na Lekkum een enorme witte schimmel en op een gegeven moment zit ik in de buurt van de Emmakade. Kijk! Dit weet ik dan wel weer. Bij een cafetaria een broodje braadworst en een ijskoud flesje Fanta gehad. Ik schuif richting Goutum. Ik heb even het idee om over Goutum en dan richting Grou en Âldeboarn te gaan. Toch zit ik opeens op de weg naar Wytgaard en Reduzum en dat is me ook wel best. Heerenveen wordt inmiddels aangegeven op de handwijzers en dat ik is een flink stuk fietsen. Ik zet de muziek weer aan op de koptelefoon en verwonder me hoeveel er is veranderd. Sommige dingen ook weer niet zoals 'De Blauwe Tent' bij Reduzum, een beroemd chauffeursrestaurant. Rechtdoor naar Jirnsum en inmiddels heb ik weer dorst, maar in dit dorp kunnen ze me niet helpen. In Akkrum zit wel een winkel en daar haarl ik verschillende flesjes ijskoude zuivel en een paar slaatjes. Ik had even in Akkrum moeten kijken voor een bankje want onderweg naar Heerenveen duurt dat zeker een paar kilometer. Ik zit opeens aan de andere kant van de snelweg en kom niet meer vlak langs de molen van Vegelinsoord, dat is óók nieuw voor mij. Even later dan toch een bankje op een zonovergoten plek en daar geniet ik van de ijskoude lekkernijen. Verder door naar Haskerdijken en Nieuwebrug en zo kom ik Heerenveen binnen fietsen.
Na het centrum is er een kleine vergissing en ik meen dat ik op de doorgaande weg naar Oudeschoot moet zitten. In werkelijkheid fiets ik achter Thialf langs. Er is geen man overboord. Na Oudeschoot gaat het eigenlijk vrij snel. Je bent zo ter hoogte van Ter Idzard en vlak daarna begint Wolvega ook al in het vizier te komen. Bij Oldeholtwolde eet ik mijn laatste slaatje. In Wolvega doe ik het niet meer aan tijd om een winkel te zoeken. Ik knal gewoon via De Blesse en Willemsoord naar Witte Paarden. Omdat de Tukseweg in Steenwijk eruit ligt, kies ik om vanuit Witte Paarden richting Baars te gaan en langs de uitkijktoren naar Tuk. Daar heb ik even last van een spasme welke toont dat ik het wel heb gehad. Via het Woldmeenthepad hoop ik nog op tijd te zijn voor het tankstation voor een vers doosje sigaren. Helaas, die is al dicht. Bij de Albert Heijn haal ik brood en het is dan half negen. Ik heb zelfs nog wel moed om even over De Kamp te fietsen en ga daarna rechtstreeks via Havelterberg, Darp en langs Havelte naar huis. Vanaf Steenwijk heb ik de verlichting aan, maar het is bij Havelte pas écht nodig. Ik ben even voor tien uur weer terug in Uffelte.
Conclusie: Een zeer fraaie fietsdag maar ook de reden dat ik het vandaag even rustig aan doe. Morgen maar weer kilometers knallen! Met Dokkum ben ik nu wel helemaal klaar, dat hoofdstuk kan ik voorgoed afsluiten en ik voel geen enkele behoefte meer om deze uithoek ooit te bezoeken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten