Het is precies andersom met de voetbalwedstrijd van een paar weken geleden. Dan geloof ik stellig dat de match begint ná mijn show op de radio. Bij nadere inspectie blijkt dat hij die ochtend al is gespeeld. Ik had het 'live' kunnen mee maken want het was de 'tropische' vrijdag toen ik vrij was van het werk. Ik heb het dinsdagmorgen nog met collega's over de zonsverduistering gehad. Vanavond om half acht en wat al niet meer. Ik hoef niet naar de eclips zelf te kijken, die ervaring heb ik al uit 1999. Ik hoop erop dat het even net zo duister gaat worden als in 1999 en het lijkt me wel speciaal om dan onderweg te zijn op de fiets. Toch heb ik het dinsdag overdag, voor de zeer welkome verandering, even smoordruk in het werk. Ik ben pas om half vijf klaar. Doodop maar het loont niet meer de moeite om thuis een hazenslaapje te doen en om half acht weer op de fiets te zitten. Ik blijf dus wakker. Rond half acht wil het maar niet 'eclipsen' en ik stap op de fiets voor boodschappen in Dwingeloo. Pas bij thuiskomst moet ik concluderen dat het morgenavond is. Als ik dat had geweten? De slaap gaat daarna in etappes. Afgelopen avond wil ik ook een hazenslaapje doen en zet alleen de wekker op de telefoon. Niet gehoord en ik ben om vijf uur wakker. Even eruit geweest en daarna weer een paar uur slapen. De combinatie van fietsen en het warme weer maakt dat ik kapot ben. Vandaag vijf in de 'Singles round-up' maar met speciale belangstelling voor één single.
In 1997 ben ik al vijf jaar wekelijks in de weer als recensent voor het Sneeker Nieuwsblad, maar heb desondanks nog geen naam in Friesland zoals het lijkt. In 1997 lijkt daar verandering in te komen. Ik word gevraagd door Friesland Pop om mee te schrijven aan een boek over de Friese popgeschiedenis. Met een stel schrijvers, vooral muzikanten, nemen we ieder een regio en een tijdvak voor onze rekening. Ik ga me richten op de Zuidwesthoek van Friesland en met name de jaren zestig en zeventig. Dan moet je bij Doede Bleeker zijn! Hij is ons een paar jaar geleden ontvallen, maar Doede is een legende in de Friese popmuziek. In het dagelijks leven is hij visboer, in zijn vrije tijd treedt hij op met zijn gitaar en vaak ietwat onsmakelijke liedjes. 'Switsokken' (zweetsokken) is zijn grootste hit. Ik zit een uur met Doede te praten en hij leert me veel nieuwe feitjes kennen. Daarna moet hij weer aan het werk en dat wordt beloond met een heerlijk visje. Toch zal mijn bijdrage het boek niet halen, want... ik moet nog beginnen met schrijven. Dan de Kleine Prijs Van Sneek. In 1992 moet ik de finale missen vanwege hooikoorts maar verder is dit een vaste prik voor mij: Voorronde in Het Bolwerk en de finale. In 1997 mag ik plaats nemen in de jury. De rest van de vakjury bestaat uit een metalgitarist (waarmee ik naar de voorrondes rij) en onder andere Hubert Heeringa, saxofonist bij de Jazzpolitie en dergelijke. Met de laatste krijg ik het in de tweede of derde voorronde flink aan de stok. Het is nota bene in Joure en de 'speciale' single heeft er ook iets mee van doen....
Ik ben er niet trots op maar na de drankjes lopen de gemoederen hoog op en doe ik dingen die ik niet had mogen doen. Wat is er aan de hand? Daarvoor moeten we terug naar de allereerste voorronde in Iduna in Drachten. Ik stap de zaal binnen en de eerste band mag de soundcheck doen. Ik hoor een zacht tinkelende synthesizer en dat valt meteen op. De Kleine Prijs is erg gitaar-georiënteerd. De eerste band van de avond is Sippe Sibbele, een bandje uit... Joure. Van de rest van de avond weet ik niet meer veel behalve dat het weer erg doorsnee is. Red Hot Chili Peppers en Rage Against The Machine hebben hun stempel gedrukt op de Friese popmuziek want het regent crossover-gitaarbandjes. Een beetje Britpop her en der maar vooral veel brullende gitaren. Sippe Sibbele heeft meteen een heel ander geluid. Licht-symfonisch, prog-motiefjes en een 'ongehoord' geluid op Friese podia in dat decennium. Ik ben ervan overtuigd dat we niet boven dit niveau zullen uitkomen en bestempel hen meteen als de ultieme favoriet. Dan volgt de voorronde in Joure. Wederom 'wannabe-' Rage Against The Machine-klonen, een Friese troubadour waarbij de zinnen niet passen binnen de muziek en meer doorsnee. Ik onthoud me deze avond van een favoriet bij de eindbeslissing terwijl die van mij doorslaggevend gaat zijn. Ik heb geen enkele goede band of artiest gezien. Dan krijg ik het aan de stok met deze Heeringa. Het is einde jury van de Kleine Prijs voor mij. Maar... de uiteindelijke winnaar van de Kleine Prijs Van Sneek is... Sippe Sibbele!
Vervolgens is het de zomer van 1998. Ik verblijf dan al enkele maanden in Mossley maar breng de vakantie door in Jutrijp met een uitstapje naar het Dicky Woodstock-festival en een paar nachten in Spijkenisse. 'Er is ook nog post voor je gekomen', zegt moeder als ze me een paar enveloppen geeft. Ja, de bands en platenlabels kennen mijn adres in Jutrijp en sturen me vaak de cd's rechtstreeks. Ik open een pakketje van Marista, het platenlabel van wijlen Marius De Boer. Het bevat een 7"-single van Sippe Sibbele. Dat is blijkbaar hoe ze de gewonnen studiotijd hebben benut? Er is later nog wel een cd-album verschenen. Ik weet niet meer precies of ik die heb gehad. Ik heb begin 2002 even contact met een vrouw die het cd-tje wél heeft. Voor alle duidelijkheid: We hebben het over de zomer van 1998 en dan een 7"-single. Dat is dan allesbehalve hip. Alleen in de punk en de underground gaat vinyl een tijdje door, maar een melodieuze band als Sippe Sibbele zou meer baat moeten hebben bij een cd? Het toont maar weer aan hoe lekker eigenzinnig de groep is en dat maakt het voor mij de ultieme winnaar van de Kleine Prijs.
De single gaat uiteraard mee naar Mossley en daarna naar De Bilt, Tuk en twee adressen in Steenwijk. In 2005 stel ik maandelijks een Top 100 samen en daar staat 'Boatflow' vaak in. De a-kant, 'Back Stabbing Girl', is namelijk wel op de cd uitgebracht. Het is een professionele opname in de studio van Walter Tremp in Bitgum (voorheen Beetgum). 'Boatflow' is afkomstig van de demo en is opgenomen in de Landscape Studio's in Gau. De Landscape heeft een ietwat 'lo-fi'-geluid, vooral als het niet 200 decibels hoeft te zijn. Ik ben van het geluid gaan houden dankzij een cassette van een bevriend gospelrock-bandje. De drums klinken onbedoeld erg ruimtelijk. Dezelfde charme hoor je terug in 'Boatflow'. De naaldkwaliteit is niet altijd overal even goed en de plaat valt nog wel eens buiten het hoesje. Omstreeks 2015 bemerk ik dat de single kwalijk meer is te draaien. Desondanks zet ik 'Boatflow' in de top tien van 'Triootje gebak' en is het afgelopen zondag één van de veertig platen uit e jaren negentig en later. Oorspronkelijk zal ik deze show op 26 juli doen, maar dan opnieuw... De oude single is niet te draaien en dat vind ik zonde. Ik kijk rond op Discogs en zie eentje staan bij een dealer in België. Die heeft geen idee hoe hij aan de plaat is gekomen. Hij heeft wel vrienden in Leeuwarden. Ik draai 'Boatflow' zondag voor het eerst en tot mijn ergernis blijft hij halverwege even steken. Dat kan een stofje zijn geweest. Binnenkort maar eens goed reinigen want hij is krasvrij. Ik heb in 2015 nog contact gezocht met een oud-lid van de groep om te kijken of ze nog een single hadden liggen. Nee, dat is niet het geval. We blijven echter wel 'vrienden' tot januari en omstreeks 2017 sluis ik een nieuw muzikaal project van hem door naar Wolfman Radio.
* Sippe Sibbele- Back Stabbing Girl (NL, Marista, 1998)
* Average White Band- Feel No Fret (Frankrijk, RCA Victor, 1979)
* Livin' Blues- L.B. Boogie (NL, Philips, 1972)
* Steppenwolf- Who Needs Ya (UK, Probe, 1970)
* Stephen Stills- Love The One You're With (België, Atlantic, 1971)
Van Average White Band heb ik alleen de a-kant gehoord en dat is niet echt Blauwe Bak-materiaal. Ik ga de b-kant even opzoeken op Youtube. Het is een twijfelgevalletje. Beide kanten nogal funky en dat hoor ik, vreemd genoeg, liever niet van de Average White Band. 'Fire Burning' geeft het een plekje in de Blauwe Bak. Livin' Blues is een herinnering aan 1994 en 1995 en een snackbar met een jukebox in IJlst. Fijn om dit plaatje eindelijk eens te hebben. Ik proef nog de eigengemaakte pindasaus. Steppenwolf mag mee vanwege de Engelse persing. Stephen Stills heb ik nu eindelijk eens in een puike staat. Sippe Sibbele ga ik echter wel als 'dubbel' rekenen, de kans is klein dat we die nog in een Gele Bak Top 100 gaan tegenkomen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten