De tweede Facebook-loze dag. Ik heb vanavond contact gelegd met zijn zus. Onze familie-'app' op Messenger zou immers nog een reden kunnen zijn om actie te ondernemen. Ook mis ik ergens wel de 'Five A Day' en heb nog geen contact met Mark kunnen krijgen op een andere manier. Ik moet eveneens nog altijd bezwaar aan tekenen, maar ach... ik heb zes maanden de tijd. Laten we het over Soul-xotica hebben en meer specifiek over de Week Spot. Dat laatste fenomeen is deze week jarig. Het is veertien jaar geleden dat ik de eerste Week Spot heb gepresenteerd op... Facebook. Ik heb dan (tijdelijk) een pagina opgezet voor de dj-activiteiten van DJ Soul-X en bij gebrek aan optredens ga ik favoriete Northern Soul-ontdekkingen delen met de vijf volgers. In week 6 van 2012 schrijf ik 'Tune Of The Week' bij Gladys Knight & The Pips en twee weken later hetzelfde bij de uiteindelijke Week Spot van week 8 in 2012. In week 7 post ik gewoon een favoriet en maak dat later de Week Spot. In daaropvolgende jaren wil ik altijd graag een 'classic' Week Spot hebben en dit jaar is geen uitzondering. Ik twijfel bij een paar en zie dan de volgende staan in de lijst: 'Breakaway' van Toni Basil uit 1966. Dat is warempel ook nog een artiest waar je iets over kan vertellen en dus mag HIJ de Week Spot hebben deze week.
Hij? Ja, de single krijgt in 1966 een recensie waaruit blijkt dat de journalist de plaat niet heeft beluisterd. Hij noemt Toni niet eenmaal een 'hij', maar ook de vervoegingen als hem en zijn. De befaamde Engelse sessiedrummer Bobby Graham overkomt hetzelfde. Decca brengt een single van hem uit als Bobbi Graham. Terug naar Toni. Zij heet voluit Antonia Christina Basilotta. We hoeven dankzij Wikipedia niet meer te gissen naar haar leeftijd want ze is geboren op 22 september 1943. Vooral ten tijde van haar hit 'Mickey' wordt volop gespeculeerd over haar leeftijd en de officiële andere kant van 'Breakaway' heet 'I'm 28' en dat klopt dus ook niet. Ze is dan 22 of 23, dat hangt af of de plaat voor of na haar verjaardag is uitgebracht. Haar ouders werken beide in de entertainment en het lijkt voor Toni ook de logische keuze voor een carrière. Ze gebruikt de naam Toni al sinds haar tienertijd. Ze houdt zich vooral bezig met dansen en wordt verkozen als cheerleader op de high school. Feitelijk is het kostuum dat ze draagt bij de uitvoering van 'Mickey' hetzelfde pak dat ze draagt in deze periode.
Toni zal zich in haar loopbaan vooral bezig houden met dans en choreografie. Ze werkt met onder andere David Bowie tijdens zijn 'Diamond Dogs'-tournee in 1974 en in 1980 met Talking Heads. In 1966 mag ze dan een plaatje opnemen voor A&M. Graham Gouldman schrijft de a-kant en is pure pop, de b-kant is van de hand van Ed Cobb en is een snelle stamper in de traditie van 'Tainted Love'. Het wordt geen hit en vanzelfsprekend wordt het plaatje in de jaren zeventig omarmd door de Northern Soul-liefhebbers in Engeland. Ik gebruik voor de afbeelding een scan van de originele demo en lijkt het meest op de Alma-uitgave die ik heb. Zo'n origineel zit dik over de twaalfhonderd euro en zelfs de eerste uitgave op het latere Stardust-label is een fortuin waard. In 1979 neemt de Engelse band Racey een liedje op voor 'Kitty'. In 1981 ontstaat het idee van Basil om Kitty een geslachtsverandering te laten ondergaan en de 'Oh Mickey, you're so fine'-chant is een nieuwe toevoeging aan het nummer en door Basil zélf bedacht. De eerste oplage van de single is via Radialchoice Records. Dankzij MTV krijgt het een distributie middels het Chrysalis-label en wordt het een grote hit. Dankzij broeder heb ik ook de Engelse Radialchoice in de collectie staan. Hij heeft het plaatje blijkbaar in de laatste tien jaar eens tweedehands gekocht, wellicht nadat hij het heeft gehoord in mijn radioshows.
In Amerika zal ze in 1983 nog twee kleine hits hebben maar ze zal altijd worden herinnerd voor het aanstekelijke 'Mickey'. In ons land woont het in de Tipparade, hoewel de Nationale Hitparade plek 39 toekent. In Amerika, Australië en Canada staat het op nummer 1. In Engeland en Nieuw Zeeland piekt het op nummer 2. In de hoek van de Northern Soul staat ze vooral te boek als de zangeres van 'Breakaway'. Ik heb de prijzen voor een origineel al genoemd en dat zegt genoet. Mijn single is een uitgave op het Spaanse Alma-label waarvan ik nog altijd niet zeker weet of dat een volledig legaal label is of toch een soort van bootleg. Het is momenteel de meest voordelige manier om het gezochte plaatje te bemachtigen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten