Singles round-up: februari 8

Resumé. Het is eind februari en het weer gaat eindelijk sporen tonen van het voorjaar. Ik heb een vrije dag en dus zal er ongetwijfeld veel en ver zijn gefietst? Nee, het wil op ene of andere manier niet. Ik heb, evenals maandag, best een stukje om gefietst maar het gaat nog niet van harte. Maandag fiets ik vanaf Meppel langs de Hoogeveense Vaart naar Rogat en dan over Broekhuizen naar Ruinerwold. Vanmiddag zijn de singles bij de kringloopwinkel in Ruinerwold de voornaamste motivatie. Ik fiets terug door de weilanden tussen Ruienrwold en Weerwille tot bijna in Ruinen, dan richting Ansen en over Rheebruggen naar huis. Normaal gesproken kan ik de tocht nog vele malen uitbreiden onderweg maar het wil niet. Ik ben de schaamte voorbij voor wat betreft de singles van maandag want ook vanmiddag heb ik een demonstratie gegeven van junkiegedrag. Vijftien singles en merendeels jaren zestig is helemaal niet verkeerd voor de betaalde prijs, buiten dat ik veel van de singles al heb. Ik hoop op een paar upgrades. Ik ga deze 'Singles round-up' dan ook beginnen met een lijstje dubbele singles.

* The Crystals- Da Doo Ron Ron (NL, London, 1963)
* Honest Men- Help (NL, Imperial, 1970)
* The Kinks- Sunny Afternoon (NL, Pye, 1966)
* The Pretty Things- A House In The Country (NL, Fontana, 1966)
* Cliff Richard- The Day I Met Marie (NL, Columbia, 1967)
* Them- Gloria (NL, Decca, 1967)
Ik heb oorspronkelijk ook een single van maandag gerekend bij de dubbele singles. Toch nog even checken? Nee, de eerste titel uit het volgende lijstje heb ik in de uitvoering van Revolution System. Het is veelal sixties bij de kringloop in Ruinerwold. De singles zijn over het algemeen erg goed maar zitten verpakt in plastic hoesjes. Ik vermoed dat ze altijd in een mapje hebben gezeten. De prijzen lopen uiteen van 25 cent tot 5 euro. Er liggen nog een paar singles. 'Ik Heb Geen Zin Om Op Te Staan' van Het bijvoorbeeld en een paar van The Beatles. Ik heb nog even staan dralen bij de paarse Parlophone van 'She Loves You' maar nee... je kan niet alles willen hebben. De overige singles ga ik per drie aan jullie voorstellen. 

* Anarchic System- Carmen Brasilia (Frankrijk, AZ, 1972)
* Shirley Bassey- For All We Know (Duitsland, United Artists, 1971)
* Jim Capaldi- Eve (NL, Island, 1972)
Ik heb een paar dagen gedacht dat ik 'Carmen Brasilia' al had, maar dat blijkt in een andere versie te zijn door een groep die ook 'Popcorn' op de plaat heeft gezet. Ik ben nu wel benieuwd want 'Popcorn' van Anarchic System is de gezongen versie. Je moet niet op zoek zijn naar de zin van het leven want het gaat vooral over 'poppy pop poppy corn'. Het is dezelfde voorinstelling van de Moog als met Popcorn maar nu met thema van 'Carmen' van Bizet als deuntje. Er wordt niet gzzongen op deze versie. Shirley Bassey behoeft een wasbeurt en daar zal ze vast van opknappen. Nee helaas, het zit toch dieper in het vinyl. Het fotohoesje wint het echter voor mij, de schijf kom ik wellicht nog wel eens anders tegen. Een jaar geleden word ik gegrepen door 'It's All Up To You' van Jim Capaldi en ik investeer zelfs in een Engelse persing in april van dat jaar. 'Eve' is de eerste echte solo-plaat van Jim Capaldi in Nederland. Het is best een aardige single maar niet de magie van 'It's All Up To You'. Wellicht nog altijd wel goed voor de Gele Bak Top 100 maar geen top tien. 

* Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick & Tich- Bend It (NL, Fontana, 1966)
* Ian Dury- Inbetweenies (NL, Stiff, 1979)
* The Everly Brothers- The Girl Sang The Blues (NL, Warner Bros., 1963)
Moet ik dit controleren? Nee, ik weet zeker dat 'Bend It' nog ontbreekt in het lijstje van singles van Dave Dee en zijn maten. Als de overige sixties-singles uit Ruinerwold ook zo zijn, dan zitten er een paar welkome upgrades bij. Dan zomaar opeens een Ian Dury-single. Altijd leuk. Qua groove is het meteen 'Hit Me With Your Rhythm Stick'. Een erg leuk nummer en ik ben blij met deze aanwinst! Bij The Everlys twijfel ikeven. Ga ik hier twee euro in investeren? De prijssticker is zeer slordig op het label geplakt, maar vooruit... we nemen hem mee. 'The Girl Sang The Blues' is de laatste van The Everly Brothers in oude stijl. Dan komt de 'British Invasion' en vinden Don en Phil zich opnieuw uit. De single is niet smetteloos maar kan ermee door. Ik heb ze wel minder gehoord. 

* Ferre Grignard- La Si Do (Frankrijk, Barclay, 1967)
* Pee Wee Hunt- Good-Bye Blues (NL, Capitol, 1960)
* Jigsaw- Baby Don't Do It (België, Basf, 1975)
'La Si Do' valt zwaar tegen maar volgens mij is 'Yellow You Yellow Me' de meer bekende kant van deze single. Het is in ieder geval meer het geluid van de folky band die we kennen van 'Ring Ring I've Got To Sing' en 'Drunken Sailor' waar de a-kant meer weg heeft van bubblegum. Helaas is het vinyl stevig afgedraaid. Pee Wee heeft bijna de pensioengerechtigde leeftijd maar klink desondanks nog goed voor de leeftijd. Zoals de titel van het album doet vermoeden is het instrumentale dixie met een bluesy ondertoon. Jigsaw is nog niet in aanraking gekomen met Richard Hewson en klinkt lekker 'back to basic'. Ik mag het eigen geluid van Jigsaw erg graag horen en dus is dit een kleine schot in de roos. 

* Big Pete Lancaster- Chain Gang (NL, Ariola, 1974)
* Limousine- Goodbye And Thank You (NL, Ariola, 1976)
* Thijs Van Der Molen- Drinke Totteme Zinke (NL, Imperial, 1968)
Ja, ik moet meteen denken aan Carl Douglas als ik het fotohoesje zie van Big Pete Lancaster. Het zal de band om het hoofd van Piet zijn. 'Chain Gang' is een kruising tussen Carl Douglas en Sam Cooke. Terwijl de gevangenen bezig zijn met de arbeid maken ze kungfu-geluiden. Noem ik hem Piet? Ja, in 1964-65 laat hij zich Piet Lancaster noemen. Hij doet dan vooral Duitse hertalingen van Engelse hits. Een week geleden krijg ik iets speciaals voorgeschoteld op Youtube. De 250e uitzending van Toppop. Het wordt gevierd met een speciale trein die van station naar station rijdt (en waarvoor een deel van de gebruikelijke treinritten wordt opgeofferd voor dit project) en op menig station staat een band of artiest te playbacken. Zo komt ook Limousine voorbij en hun laatste hit: 'Goodbye And Thank You'. Ik moet bekennen dat ik de groep eigenlijk alleen maar ken van hun meer funky singles. Ik wil hem ook nog eens met fotohoes hebben en dan ook in een betere staat. Dit is een thuisbrenger. 'Goodbye And Thank You' is een fantastische ballade. Ach, het is een week na carnaval en Thijs heeft een fraai fotohoesje. 

* Martha Pendelton- Money Honey (NL, Ariola, 1976)
* Connie Stevens- Too Young To Go Steady (UK, Warner Bros., 1960)
* Tumbleweeds- Somewhere Between (NL, Basf, 1975)
Eigenlijk heet ze Martha Ward, Pendleton is de achternaam van haar moeder. Op deze single wordt het overal eigenwijs geschreven als Pendelton. Ze is in de jaren zeventig lid van Rainbow Train en Hot Skin. De Californische trouwt later met Hans Hollestelle. Tot zover de biografische gegevens. Nu de muziek. Dat klinkt erg Amerikaans en commercieel in mijn oren maar wel erg fijn. Ik had minder kunnen gokken voor een euro. Bij Connie Stevens heb ik een paar weken geleden al getwijfeld. Het vinyl ziet er niet heel gezellig uit, maar ja... het is wel een Engelse persing. Maandag ben ik minder kritisch en gaat deze mee. Misschien dat een wasbeurtje nog iets kan opklaren, maar het geluid is brandschoon. Een lekkere zwijmelballade om je veel te jonge meisje bij in de armen te sluiten. Dan tenslotte de Tumbleweeds. Ik heb Ruud Hermans ooit in levende lijve mogen begroeten en in de jaren erna luister ik geregeld naar zijn countryshow op Radio 2. 'Somewhere Between' ben ik altijd ontweken maar sinds een paar jaar heb ik opeens iets met country. Ik ga nu gewoon stoppen me te schamen want ik vind het een heerlijk plaatje!

Eens bekijken hoeveel platen uit bovenstaande vijftien de top tien op zaterdag zullen behalen. Morgan ga ik in ieder geval verder met de 'Rondje gebak' en de link naar 'Spirit Of The Seventies'. Live luisteren kan ook... 23.00 op www.wolfmanradio.co.uk en het schijnt ook te werken met Alexa en dergelijke apparaten.