Eindstreep: september 2010

September 2011 was een rare maand. Hoewel ik vakantie eigenlijk al uit mijn hoofd had gezet, bleef het knagen. Vinylspeurtochten bleken niet de voldoening te brengen. Toen kwam Keulen in beeld, maar ook dat mocht niet baten. Op zaterdag 3 september schreef ik 'zo klaar als een Cuby'. Een weekend kamperen met een bezoek aan het Cuby-museum ging niet door, wel kocht ik de single 'Distant Smile'. De 70e verjaardag van Harry Muskee hebben we in juni gememoreerd. Afgelopen maandagavond kwam het bericht dat Muskee in zijn woonplaats Rolde was overleden.

Vorig jaar september en met name de 22e was het begin van een nieuwe fase. In 'Oeps!' wil ik 'iets' niet vertellen, nu kan ik zeggen dat ik die dag een hoop dameskleding heb gekocht en een start maakte met het 'crossdressen'. Het samenstellen van de top tien was een makkie! Ik heb Lou Reed nauwelijks aangeraakt in een jaar...

1. The Ravens-Emily Jane White (zwart-Wit, 26-9-10)
2. Red Telephone-Love (vaal dood lief!, 1-9-10)
3. Have You Seen Her-Chi Lites (oeps!, 22-9-10)
4. Fresh Out Of Tears-Joe Tex (Tex-appeal, 21-9-10)
5. Isobel-Björk (aaibaarheidsfactor van een speenvarken, 26-9-10)
6. Smokey Joe's-Tina & The Mustangs (ride Tina! ride!, 9-9-10)
7. World-Bee Gees (wereldplaat, 13-9-10)
8. Third Chance-Gathering (derde kennismaking, 15-9-10)
9. Won't Get Fooled Again-Who (who is de mol?, 2-9-10)
10. Can't Get Used To Losing You-Andy Williams (universeel liefdesverdriet, 29-9-10)
* Afvallige van de maand: LP 'Berlin'-Lou Reed (held of heroïne, 19-9-10)

De Video Draait: Lola Rennt

Ik ben zelden een film tegen gekomen waarvan de titel zo goed de lading dekt. 'Lola Rennt' (Duitsland, 1998, 83 min.) toont vooral de roodharige Lola die voor haar leven rent. Of, beter gezegd, voor het leven van haar vriendje. Die heeft 100.000 Duitse Marken laten slingeren, die hij om twaalf uur moet inleveren bij zijn criminele baas, anders wacht de kogel. Het is twintig minuten voor twaalf en Lola mag een ton zien op te hoesten. Gelukkig is haar vader bankdirecteur...

Die wil echter niets van haar weten en werkt Lola de deur uit. Die rent verder naar haar vriendje Manni, die net een supermarkt aan het overvallen is. Met de buit op zak zetten ze het op een lopen. Al gauw zijn ze omsingeld door politie. Een agent lost per ongeluk een schokt en raakt Lola in het hart. Dit is echter niet hét moment om dood te gaan en de film begint opnieuw.

Weer stormt Lola de kamer uit en rent naar de bank. Nu pakt ze het pistool van de bewaker en dwingt haar vader om 100.000 mark in een tas te doen. Ze spurt weer weg en is precies op tijd bij Manni. Alleen wordt die net geschept door een auto. Dit is echter niet hét moment om dood te gaan en dus begint de film opnieuw.

Als in 'Groundhog Day' leert Lola wel van de voorgaande keren. Deze derde keer behoedt ze mensen van het noodlot. Dat kost tijd en haar vader gaat net lunchen, als ze aankomt bij de bank. Dan krijgt ze een idee. Manni ziet intussen een zwerver fietsen met 'zijn' geld. Ook die zet een achtervolging in...

Een mix van 'Groundhog Day' en 'Jackie Brown'? Ongeveer... Wat de film extra leuk maakt, is het gebruik van animatie. We zien Lola als tekenfilmfiguurtje op televisie. Ook aardig zijn de korte flitsen die de levensverhalen van de voorbijgangers uitbeelden. Bovendien komt de hippe dansmuziek ook bij de makers uit de koker. Er is dus niks 'geleend'.

Lola is niemand minder dan een onherkenbare (door de knalrode pruik) Franka Potente die later ondermeer in 'Blow' zal spelen. Kort maar krachtig, anders kan ik 'Lola Rennt' niet beschrijven.

bijna vergeten!

Vrijdag is het twee weken geleden dat ik 's middags op de fiets naar Heerenveen ben geweest. Vooral De Lege Knip stond al maanden op mijn lijstje, vorig jaar juli kocht ik daar een paar leuke singles. De nieuwe naast Thialf was vorig jaar erg prijzig, maar scheelde nu niet alles. In de kleding hadden ze een actie van 'vijf halen, duurste betalen', dus dat was in ieder geval lachen! Was ik bijna vergeten mijn aanwinsten op vinyl te melden...

* BB & Q Band- Genie
* Colin Blunstone- Wonderful
Ditmaal de Engelse persing.
* Joe Cocker- With A Little Help From My Friends
De Nederlandse had ik nog niet met fotohoes, maar helaas is de single brandhout.
* Fast Radio- Under My Thumb
* A Flock Of Seagulls- Wishing
* Houseband- So Mixed Up
Vooral de b-kant is erg leuk!
* Los Machucambos- Pepito
Hit uit 61 voor Christus, maar wat krijg ik hier goede luim van!
* Pointer Sisters- Slowhand
* Poppys- Non Non Rien'na Changé
Uniek exemplaar! Zou oma in 1971 kadootje hebben gezocht voor kleinzoon? Dit plaatje hebben gekozen omdat het op nummer 1 stond? Niet wetende dat de knaap fan was van Led Zeppelin? Hij het kadootje niet durfde te weigeren omdat het van oma kwam? Het heeft 40 jaar in de kast gelegen en is hagelnieuw. Meestal is deze hit helemaal grijsgedraaid...

20 Years Ago Today: 526-535

Ik ben niet meer zo trouw aan deze serie als in het begin. Toen verontschuldigde ik me wel eens als ik een dag te laat was. Tegenwoordig vat ik liever een week samen in een bericht. Vandaag de singles die ik in de week van 24 september tot 1 oktober 1991 toevoegde aan mijn collectie. De eerste twee had ik al eerder gekocht, maar nog niet ingeschreven. Nummers 528 tot en met 532 kocht ik op woensdag 25 september in Leeuwarden, 533 een dag later bij V&D in Sneek. 534 kocht ik op 30 september bij Sunrise, uit de vijf gulden-bak en The Clash voor een gulden.

526 Knowing Me Knowing You-Abba
Ik háát Abba! Zus Willemien moest vaak op me passen en ze draaide continu bandjes van Abba en E.L.O. Die laatste lust ik wél weer! Van Abba kan ik een enkel nummer waarderen, waaronder deze. Hij zwierf wel 16 maanden rond zonder een nummer.
527 Take Your Mama For A Ride-Lulu
Die had ik in mei gekocht, maar heeft me nooit kunnen overtuigen. Omwille van de anderhalve gulden toch maar een nummer gegeven. Met zeven gulden zakgeld per week kun je geen miskoop veroorloven!
528 In Your Life-Tower
De supergroep van Boudewijn De Groot en Eelco Gelling. Het door actrice Linda Van Dijck meegeschreven b-kantje 'Slow Motion Mind' is tegenwoordig een blauwe bak-resident.
529 Put Your Hand In The Hand-Ocean
Toen ik in 1998 de kerkdiensten van de Clifton Methodist Church in York bezocht, stond dit lied eens op de liturgie. Een andere keer was dat 'Black And White', dat we kennen van Greyhound en Three Dog Night!
530 I'm A Man/ 25 Or 6 To 4-Chicago
Een vreemd Duits plaatje uit 1973 met beide albumtracks verknipt tot twee minuten.
531 Penny Lane-Beatles
532 Lazy Sunday-Small Faces
533 All My Loving-Los Manolos
Tros Paradeplaat op 18 juli 1991, mijn eerste vakantiewerkdag. Meer uit sentiment gekocht. Later had ik hem nog op een héle leuke cd: 'A Tropical Salute To The Beatles'. Vooral de 'Hey Jude'-samba was uit de kunst!
534 Amapola-Spotnicks
Mooi hoor, met fotohoes!
535 This Is England-Clash
Net als de punk zélf was ook The Clash in 1985 over het hoogtepunt heen. Dit is de Engelse persing in de 'posterhoes'. Een poster die opgevouwen is tot het formaat van een fotohoes.

de journalistieke wanhoop nabij

Ik had ze nog liggen, de nieuwe albums van Marissa Nadler en Espers. Ben ik een beetje folk-moe aan het worden? Feit is dat ik me de afgelopen weken helemaal heb vastgebeten in de soul en funk. Alles draait om het ritme. Kan een zachte melodie me echt niet meer bekoren? Of... waren mijn verwachtingen na 'Espers II' (2006) té hoog en valt 'Espers III' (2009) daarbij in het niet? Of heb ik het talent verloren om iemand te overtuigen en ben ik veroordeeld tot passief luisteraar?

De prangende levensvragen van een muziekjournalist. Vergelijk het met een doos Belgische pralines. De liefhebber eet de doos erbij op. Wat valt erover te vertellen? Belgische chocola spreekt voor zich. Die vanillevulling. Zalig! Maar daarover kun je als lezer pas oordelen als je hem zelf op de tong legt. En wat nu als je helemaal niks met chocola hebt? Of niet het verschil proeft tussen Jamin en een Brusselse patisserie?

Espers is in dat kader de Belgische chocola. Gewoon goed! De 'state of art' van de 21e eeuwse nu-folkrock. Stuk voor stuk meesters (m/v) op hun instrumenten en de immer prachtige fluwelen stem van Meg Baird. Maar dan... Waar 'II' en het debuutalbum vol stonden met sterke melodieën, daar mis ik ze op 'III'. 'Caroline' mag er zijn, maar is geen 'Dead Queen' of 'Cruel Storm'. 'Another Moon Song' en 'Sightings' zijn qua begeleiding 'los zand'. De nummers lopen veelal in elkaar over. Daardoor is het minder een verzameling liedjes.

Er is één man opgestapt, zodat de dames de overhand hebben. Toch mis ik soms de herkenbare cello-idioterie van Helena Espvall. Brooke Sietinson is als gitariste alom aanwezig, toch is het vooral Greg Weeks die de regie heeft. En zijn geluid kennen we inmiddels wel.

We kunnen door als muziekjournalist! 'Espers III' is minder dan zijn voorganger, zeker niet slecht. De instrumentbeheersing is wederom van de bovenste plank, maar ja, de liedjes... Het laat zich lezen als een suite. De liefhebber zet zijn tanden in de plastic beschermhoes, maar de toevallige passant kun je er niet mee overtuigen.

Schijf van 5: vuur

Er wordt heel wat met vuur gespeeld in de titels. Dit onderwerp gaat volgend jaar zeker nog eens op herhaling! De ene is nog mooier of specialer dan de andere. Dat we dit niet eerder hadden bedacht? Dertig jaar geleden leerde ik op de basisschool lezen en schrijven. Vandaar dat op Soul-xotica tot eind november de woorden van het toenmalige leesplankje voorbij komen. Na boom, roos en vis brengt ons dat deze week bij een brandbare kwestie...

Het mopje was al bedacht. Ze waren bij de receptie van Meininger me bijna zat, vanwege mijn voortdurende internetgebruik. Ze stelden als voorwaarde dat ik een Duitse titel in de komende Schünf von 5 zou zetten. Maar ja, toen was ik alweer thuis. Om toch het legendarische etmaal in Keulen te vieren, blijft Nena op 5 met 'Feuer Und Flamme'.

Op de hoes van een vroege verzamelelpee van Electric Light Orchestra beschrijft Jeff Lynne hoe hij in de eerste jaren 'zocht' naar het juiste groepsgeluid. Pas vanaf 'A New World Record' uit 1976 had hij het gevonden. 'Face The Music' uit mijn geboortejaar mag er anders ook zijn! Op 4 zet ik de openingstrack 'Fire On High'.

Engeland was in de late jaren zestig een bron van creativiteit. Hendrix ontwikkelde daar zijn techniek en er was een Londenaar die baanbrekend werk op het gebied van podiumpresentatie deed. Arthur Brown, naamgever van Crazy World Of Arthur Brown, zong niet alleen 'Fire' naar de top van de Engelse hitparade, hij zette zichzelf ook in brand. Natuurlijk droeg hij dan een brandwerend pak. 'Fire' uit 1968 mag op 3.

Ik kocht 'Dummy' van Portishead in 2000 op cd, nadat ik het album jarenlang op cassette had gehad. Emmaus Mossley-kameraad John Canning wees me op 'It's A Fire' waarin de zangeres hoorbaar week wordt. Het was één van de redenen om ook het vinyl te kopen. De cd is echter nét te lang voor een enkel album en dus werd een nummer geschrapt. Laat dit nu net 'It's A Fire' zijn... Hij mag vandaag op 2.

Brian Wilson slaat tegenwoordig de plank nog wel eens mis, maar wordt voortdurend op handen gedragen. Het is niet eerlijk dat Roy Wood niet zoveel lof krijgt. Geobsedeerd door barok en popmuziek zocht Wood en bleef zich ontwikkelen. Na een album met Electric Light Orchestra doet hij de groep over aan Jeff Lynne en levert zélf met 'Boulders' (1973) een miskend meesterwerk af. Ik kies echter voor zo'n sublieme popsingle van The Move uit 1968: 'Fire Brigade'.

Volgende week zien we ze vliegen. Niet alleen mussen, maar ook meeuwen, kraaien en eenden. Vogels in het algemeen. Net als vuur ook een onuitputbare bron. Zondag kiezen we vijf.

het Keulse gedonder: even slikken

Ik had eigenlijk op dit moment schouderklopjes mogen uitdelen in Ehrenfeld. Of met de metro terug naar de herberg. Maar ik moest dit niet in Steenwijk schrijven en toch doe ik dat. Het is voorbij! De dag begon zo goed. Om tien uur liep ik vanaf de herberg de stad in. Nadat ik bij een Konditorei twee potten koffie en een stuk verrukkelijke taart had verorberd, dwaalde ik letterlijk door de stad. De onderbreking van afgelopen nacht had me niet goed gedaan. Ik meed de winkelpromenades en besloot de Rijn eens over te steken.

Dat zag er mooi uit. Groene uiterwaarden. Ik ging lopen. Eerst zou ik de Severinsbrücke, de eerstvolgende brug, over. Toen de tweede, maar het werd de derde bij het dorp Rodenkirche, zes kilometer vanaf de Dom. Mouwen en broekspijpen opgerold, fles sinas en broodjes bij me. Eenmaal terug aan de kant van de stad speelde ik een spelletje met een plattegrond en was tegen vier uur op de Neumarkt.

Ik zou even pinnen voor de avond, dan kort slaapje, douche en verkleden. Bord pasta verschanzen en dan naar Ehrenfeld voor het soulfeestje. De spaarbank met de S. Transactie werd akkoord bevonden en toen... Toen moest hij de pinpas uitspugen, maar verder dan een paar milimeter stak die niet uit. Ik had mijn nagels geknipt en had dus geen grip. Na dertig seconden de mededeling dat de pas om veiligheidsredenen werd ingeslikt...

Daar sta je! Nog twintig euro op zak. De wetenschap dat Arnhem per ICE achtendertig euro kost. Hulde aan Meininger! Zonder aarzeling kon ik de twee nachten cancellen en kreeg mijn 35 euro terug. Om zes uur stond ik met bagage weer op Hauptbahnhof.

Elk nadeel hep ze voordeel. De ICE is uit de vaart. Het alternatief kost een uur extra en vier overstappen, maar... Voor 29 euro sta ik in Steenwijk. Over vier weken, met het volgende soulfeest, gaan we weer voor een weekend!