Wellicht heb ik het volgende verhaal al eerder eens genoemd? Ik heb even snel gescrold door de berichten van de afgelopen weken, maar ik kan het niet vinden. Het Riker-label verschijnt begin 2025 als een donderslag bij heldere hemel. Ik weet uit eigen ervaring dat kunstmatige intelligentie ten aanzien van creatieve producten iedere maand wordt verfijnd en dat ik het eigenlijk jammer vind dat ik vorig jaar de projecten uit 2023 heb weggegooid. Het zou anno 2026 een mooie vergelijking kunnen opleveren. Met 'negative prompts' waarmee je moet aangeven dat een hand standaard vijf vingers heeft en dat een persoon twee armen heeft en niet nog een derde op de rug. Ogen die in een rechte positie moet worden gesitueerd en niet het linkeroog op wanghoogte. Als je vervolgens kijkt naar wat AI tegenwoordig kan? Over twee jaar lachen we ons weer helemaal stuk over hoeveel moeite ik nu moet doen om een foto of video te maken. Dat is het enige waarvoor ik AI gebruik. Geen ChatGPT of Google AI-functies voor tekst, nieuws en informatievoorziening. De muziek laat ik ook graag over aan de professionals. De enige muzikale dingen die ik tot dusver heb gedaan, komen voor 95 procent uit een doosje en alles klinkt alsof je het al duizend keer eerder heb gehoord. Qua foto en video ben ik echter ver gevorderd, zeker als ik online sommige AI-foto's en video's tegenkom van het niveau 'lik-mijn-vestje'. Dat brengt ons vanavond ook bij de Week Spot en dat is 'Together Forever' van Taff Bryan & The 66.
Het begint in de eerste maanden van 2025. Mijn bevriende labeleigenaren plaatsen opeens 'statements' op Facebook waarin ze verklaren dat ze nóóit AI zullen toepassen voor hun muziek. Ik vraag Liam van LRK wat hij bedoelt en hij stuurt me een link van een hele andere plaat. Het klinkt mij té plastic en retro om het te willen bestellen. Blijkbaar is de storm op sociale media vooral te wijten aan Riker Records. Dat is net opgestaan met twee singles die klinken als authentieke jaren zestig-opnames, maar waar de zang afkomstig is van anonieme 'voice artists'. Als ik Lenny & The Illustrators voor het eerst hoor, is de plaat al lang uitverkocht en doet het al, naar mijn mening, rare prijzen op Discogs. Hij zit dan omstreeks de vijftig euro. Een half jaar later gaan ze over de honderd en moet ik mezelf tevreden stellen met eentje van tachtig euro. Riker is vanaf dag één een 'cult'. Sinds begin dit jaar volg ik Riker op Facebook en ben ik met de laatste zes releases op tijd om ze te bestellen voor de reguliere prijs van vijftien pond per stuk. Dat wil zeggen... Ik zou eigenlijk niet de laatste twee kopen maar ben gisteren alsnog overstag gegaan. Dat is meteen ook het einde van Riker.
Colin Day heeft besloten dat het welletjes is. Twaalf singles, samen een 'dirty dozen' zoals hij zelf zegt, één album en een tweede in het volgende jaar plus een reeds uitverkochte eenzijdig bespeelbare 'souvenir-single' (waarvoor ik ook te laat ben). Dat is alles wat we van Riker mogen verwachten. Colin is officieel met pensioen en de eerste Rikers waren puur voor de lol. Het is hem tegengevallen hoeveel werk dit heeft opgeleverd en dat botst met zijn plan om het eens wat rustiger aan te doen. De laatste twee singles zijn iets meer in een Modern Soul-stijl met zelfs experimentele drum'n'bass op één kant en dat heeft me gisteren alsnog de bestelling doen plaatsen. Deze zaterdag komen Lenny & The Illustrators en de eerste vier van 2026 aan bod in 'The 2026 Collection'. De eerste is op nieuwjaarsdag 2026 te gast als Week Spot en daar ben ik ook verder in gegaan op Colin Day en zijn projecten. Taff Bryan & The 66 wordt in februari aan ons voorgesteld en in maart start de 'pre-order' voor de single. Ik ben meteen 'fan' van dit nummer en ik reken het nog altijd tot één van de absolute hoogtepunten uit het repertoire van Riker. Er staat nu, zeven maanden later, eentje op Discogs en die mag inmiddels ook weer tachtig pond kosten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten