Lekker bezig! Driemaal een 'Singles round-up' op rij? Ja, ik heb het wandelavontuur afgeblazen en ben nu wel in de stemming voor de 'Singles round-up'. Omdat deze rubriek vaak iets langer in beslag neemt, doe ik deze liever op deze winderige en druilerige zondagmiddag dan op een doordeweekse dag met werk in het vooruitzicht. Ik denk dat ik alle singles van oktober nu ook wel binnen heb. De meest recente op LRK staat op het punt om te worden verzonden maar iets zegt me dat ik daar weer invoerkosten over moet betalen. In de nieuwe maand gaan de laatste twee Riker-singles op de post. Afgelopen donderdag krijg ik een 'alert' van Juno over de nieuwste single van The Charities en dan ben ik vlug bereid. Ik heb een paar andere singles al weken in mijn boodschappenmandje liggen en dus plaats ik de bestelling. Tot mijn grote verrassing dit keer geen extra invoerkosten en binnen 48 uur na bestelling op de mat in Uffelte. Dat zijn vijf singles plus de laatste aanwinst van het Echo Chamber-label. Volgende week kan ik in de 'Eindstreep' uit de voeten met zowel een top tien van de Blauwe Bak als van de algemene singles.
* Madeline Bell- That's What Friends Are For (UK, Dynamite Cuts, 1976, re: 2026)
Nee, het is niet het nummer dat later door Dionne Warwick is opgenomen. Madeline houdt niet van stil zitten. Nadat ze in de late jaren zestig heeft mogen proberen net zo groot en befaamd te worden als Dusty Springfield, speelt ze in de vroege jaren zeventig in Blue Mink en maakt in 1972 een uitstekende solo-elpee. In 1976 leent ze zich voor 'library music', muziek die is gecomponeerd en opgenomen voor gebruik op televisie, in film en reclames. De opdrachtgever hoeft dan niet moeilijk te doen met toestemming vragen aan de artiesten en rechten af te dragen enzovoorts. 'That's What Friends Are For' is geschreven door Madeline met Alan Parker. De volledige bezetting wordt vermeld op het hoesje en dat laat enkele 'grote' namen zien op het gebied van studiomuzikanten in de jaren zeventig. Mike Moran zal in 1977 meedoen aan het songfestival met Lynsey De Paul en hij is toetsenist en arrangeur van de b-kant. Dat is dan weer een cover van 'That's The Way I Like It' van KC & The Sunshine Band en daar zie ik niet zo het nut van in. Niet alleen omdat dit het domweg niet haalt bij het origineel, maar volgens mij willen de heren KC nog steeds geld zien als het in een reclame wordt gebruikt. 'That's What Friends Are For' is een tropische verrassing. Het swingt als een trein zonder dat het heel erg soulvol wordt maar dat is in dit geval helemaal niet erg. Puike release van Dynamite Cuts welke eerder niet verkrijgbaar was.
* The Break Cracker- I Want You Forward (UK, Echo Labs, 2026)
Ik haal The Break Cracker en The Beat Broker altijd door elkaar. Nu heeft Simon het mysterie opgehelderd: Het is steeds dezelfde dj. Zijn eerste plaat is als The Beat Broker maar dan blijkt al iemand op Instagram deze naam te hebben. Zo wordt het The Break Cracker. Een man met een neus voor exotica. Hij heeft een fantastische uitvoering gevonden van 'I Want You Back' van The Jackson 5 op een elpee van een obscure bigband. Dat heeft hij gelardeerd met wat algemene Jamaicaanse reggae-kreten. Alles bij elkaar is het een feestje dat van de draaitafel spat! Op 'Funky Drummer' gaat hij uit van een klassieke sample en breidt de drums uit en ook dat swingt als een tiet. Deze krijgt zaterdag ook een herkansing.
* The Charities- Movin' On (UK, Colemine, 2026)
'Silver splattered vinyl'. Tja, het lijkt er niet op dat er een zwarte vinylversie komt en dan dus deze maar. De heren Charities hebben het uitgemaakt met hun liefje en proberen verder te gaan met hun levens en dat gaat ze niet gemakkelijk af. Ik ken het nummer inmiddels omdat ik het heel vaak op Youtube heb gedraaid. Beide kanten zijn typisch voor de 'lowrider soul' hoewel deze in de scene vast nog een paar standjes lager worden gezet met de pitch control. Totdat Facebook mijn account op slot heeft gegooid, volgde ik de band en heb hen leren kennen als ontzettend sympathieke lui met een gedrevenheid die je zelden ziet.
* Scarlett Fagan- Awaken (UK, Unique Soul, 2026)
Piepjong en helemaal nieuw. Scarlett kent zeker de klassieke namen uit de soul maar beschouwt Amy Winehouse als haar grote voorbeeld. Ik maak een paar weken geleden kennis met 'Awaken' en het is meteen de speelsheid dat me opvalt. Ik heb de plaat in mijn 'Lovely Pair' in de Northern Soul-show van mijn collega en hoor dan ook een stukje van de b-kant. Eerst 'Awaken' voor de tweede maal vandaag. Qua muziek is er niet veel geïnvesteerd maar dat is ook niet belangrijk. Het is de speelse manier van zingen dat deze plaat maakt tot wat het is. Met een beetje mazzel kan Scarlett nog heel groot worden! 'Arise' neigt weer naar 'lowrider' en is ook niet te versmaden. Weer de speelsheid in de zang. Een ding is duidelijk: Scarlett weet haar stem uitermate goed te beheersen. 'Arise' komt zaterdag ook in de show. Twee uitstekende kanten van een grote belofte.
* Laura Nyro- Sweet Dream Fade (Spanje, Jai Alai, 1995, re: 2026)
Na een roerig bestaan op deze aardboll blaast Laura Nyro op 8 april 1997 haar laatste adem uit. Ze is dan pas 49 jaar jong. Haar laatste oorspronkelijke album dateert van 1993 maar in 1995 neemt ze 'Sweet Dream Fade' op. Het blijft echter tot 2001 op de plank liggen en verschijnt dan op een cd. Jai Alai brengt een paar maanden geleden twee singles uit en normaliter koop ik alles op het label. Toch kan de andere single me niet zo boeien en haal ik de hand over het hart bij Laura. Ze wordt bijgestaan door The Brecker Brothers en de legendarische drummer Bernard 'Pretty' Purdie. Het is een prachtnummer waar ik Alex dankbaar voor ben dat hij dit een kans heeft gegeven. Op de flip staat 'Blue In The Heart' van Irma Thomas. Dat is eveneens een opname uit de jaren negentig en ditmaal meer bluesy. Laura blijft de reden van aanschaf, de jaren negentig-blues heb ik nu wel weer een beetje gehoord.
* Vondells- Soldier Boy (US, Airtown, 1968, re: 2026)
De keerzijde schijnt Northern Soul te zijn maar voor mij is 'Soldier Boy' de reden van aanschaf. Dit is namelijk heeeele traaaaage 'lowrider soul'. Je voelt de bumper van de verlaagde Cadillac nog altijd over het asfalt schuren. Het origineel is niet te betalen en dus heeft Secret Stash 500 schijfjes op de markt gebracht. Ik heb nummertje 418 voor wie het interesseert want ze zijn met de hand genummerd. Vietnam ontmoet 'lowrider'. 'Hey Girl You've Changed' is inderdaad meer upbeat maar klinkt nog altijd ontzettend 'lo-fi'. Ik zie wel waarom ook Northern Soul-fans hier krom voor liggen en met de dj's uit de Chicano Soul in de mix brengt zo'n plaatje 700 dollar op als er niks over is van het vinyl. In 'VG'-conditie schommelt deze rond de 2500 dollar. Deze Secret Stash-uitgave gaat vast verticaal in prijs stijgen als het eenmaal is uitverkocht!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten