Jullie herkennen het vast wel? Het is nog uren tot de lunch of de warme maaltijd en opeens krijg je trek. Het lunchpakket is op en je hebt niks in de zakken zitten om te kauwen. Je brengt je vinger naar de neus, even prikken en hop... daar is het tussendoortje. Wat? Jullie herkennen het niet? Okay, omdat je je eigenlijk kapot moet schamen voor dergelijke eigenaardigheden? Tja, misschien is dit ook wel zo met mijn 45 toeren-verslaving. Als je aan de drugs bent, kan het ook niet altijd restaurant-kwaliteit zijn. Ook dan moet je je verslaving soms stillen met platgestampte aspirientjes dat als cocaïne in de markt wordt gezet. De boog kan niet altijd gespannen zijn en dat geldt ook voor het verzamelen van singles. Soms móet je gewoon graaien in een bak met singles en alles meenemen dat iets van interesse heeft. Met als gevolg dat je blij bent dat je de kassabonnen hebt weggegooid en je niet meer wordt herinnerd aan hoeveel dit ook alweer heeft gekost. Toch ga ik nu even flink in mijn neus zitten. Ik koop namelijk singles in Steenwijk, Noordwolde, Oosterwolde en Tuk. Ik zou ze eerst aanduiden met A, B, C, D maar kan ook net zo goed gaan voor S, N, O en T. Ik ga ze per vijf behandelen en tenslotte de laatste vier.
* ABC- King Without A Crown (NL, Mercury, 1987) (S)
* Willy & Willeke Alberti- Moederlief (NL, Philips, 1963) (N)
* Cilla Black- You're My World (NL, Parlophone, 1964) (N)
* Kim Carnes- Draw Of The Cards (Duitsland, EMI America, 1981) (N)
* Cheap Trick- I Want You To Want Me (US, Epic, 1978) (N)
Willy en Willeke staren me aan in Noordwolde. Ik lach ze uit. 'Ik ga jullie lekker niet kopen. Ook al zitten jullie nog in een Favorieten Expres-hoesje en kost het maar een euro. Jullie blijven in Noordwolde'. Dan ga ik tellen en heb ik negen singles. Ruimte voor eentje extra? Ja, de Alberti's dus. Cilla Black heb ik uiteraard al maar deze oogt beter dan mijn oude. Bij Kim Carnes twijfel ik heel erg maar dan weet ik het weer. Ik heb de single een paar jaar geleden van Bula Bula gekocht waarbij we ons samen verbazen over de single. Dit had dus niet gehoeven. Verder hoop ik dat ik 'You Colour My Life' van Patricia Paay heb gekocht. Over onsmakelijke ideeën gesproken, ik heb nog liever snot op de tong dan plas. Patricia Pis mag ook mee vanwege de zonnige prijs maar daar blijkt Cheap Trick in te zitten. Conclusie: Alleen ABC is helemaal nieuw. Het is één van de laatste vinylsingles die broeder in 1987 koopt voordat hij overstapt op de cd. Niet helemaal waar want ik heb een paar latere van hem. Hij heeft deze van ABC heel prominent op zijn kamer staan. Nu lust ik alles van ABC maar deze zit niet in mijn geheugen gegrift. Wel een zeer welkome aanwinst! Voor de Gele Bak Top 100 van 2027.
* Martin Dairy- Johnny (NL, Ariola, 1980) (T)
* Hollander- Good Enough To Rock 'N' Roll (NL, CBS, 1980) (N)
* Carol Line- Single Of The Year (NL, Turning Point, 1984) (N)
* Los Indios Tabajaras- Marta (Duitsland, RCA Victor, 1964) (T)
* Lulu- The Man Who Sold The World (NL, Polydor, 1974) (N)
Opvallend is dat Oosterwolde hoger in het alfabet zit, alsof dat toch een grotere collectie moet zijn. Enfin, het hapje wordt nog even uitgesteld. Martin Dairy ligt al een tijdje in Tuk en ik kijk iedere keer verbaasd naar de single. Wat moet dit zijn? Ik kan hem thuis op Youtube opzoeken maar dat vergeet ik steeds. Geen info over Martin Dairy op NLDiscografie. Het ziet er gewoon Nederlands uit. Geschreven door de gebroeders Schimscheimer en geproduceerd door Emanuel Cooymans. Het management zit in Uden. Het is niet onaardige pop maar het wiel wordt niet opnieuw uitgevonden. Hollander heeft dan opeens een O. Cooymans in de gelederen. Otto komt uit Rosmalen volgens de genoemde site. Het is best gezellige powerpop uit de vroege jaren tachtig. Normaal gesproken heb ik 45cat of Discogs open staan, maar ik blijf voorlopig even op NLDiscografie steken. Carola Klok is de naam en ze komt uit Utrecht. Ze is helaas niet oud geworden, ze is in 2006 overleden op 46-jarige leeftijd. Ze is ook verantwoordelijk voor 'It's All Wrong, But It's Alright' van Sherity uit 1986. Oh god, ik herinner me dit kreng. Ik bedoel de plaat, niet Carola zaliger. Een onvervalste Eddy Ouwens-productie. 'Marta' is de opvolger van 'Maria Elena' en oogt prachig in het fotohoesje. Daar laat ik hem dan ook maar in zitten. Lulu zou wel eens een upgrade kunnen zijn, in ieder geval vanwege het hoesje.
* Lydia & Her Melody Strings- Have I Told You Lately That I Love You (NL, Imperial, 1959) (N)
* Graham Nash- I Used To Be A King (NL, Atlantic, 1971) (S)
* Osibisa- The Warrior (Duitsland, Bronze, 1975) (O)
* Johnny Pate Quintet- Swinging Shepherd Blues (UK, Parlophone, 1958) (T)
* Peters & Lee- Song From Moulin Rouge (NL, Philips, 1977) (N)
Het ligt een beetje uit elkaar, maar daar is toch de eerste en laatste SNOT. Heb ik Osibisa al? Even het documentje opzoeken... Juist... de Engelse persing maar volgens mij niet in een hele goede staat. Lydia & Her Melody Strings is vanzelfsprekend een pareltje. Ze heeft een lekkere snik in de stem en terwijl de Melody Strings het erg professioneel behandelen, blijft het iets heerlijk kneuterigs houden. Toch maar eens vaker in de paardenstallen van Spijkervet kijken? In mei haal ik hier 'Orleans' vandaan van David Crosby en nu deze fraaie single van Graham Nash. Om in de sfeer te blijven: Ik heb gisteren via Discogs een single van Stephen Stills besteld. Graham Nash kan weinig mis doen bij mij, het is alleen geen 'instant hit' als 'Chicago' of 'Military Madness'. Johnny Pate mag mee vanwege de Engelse persing. De plaat heeft een zwaar leven achter de rug, de fluit bereikt noten die niet op het schrift staan doordat het in een ver verleden met een spijker is afgespeeld. Gewoon omdat ik een junkie ben. Peters & Lee is zelfs tweemaal aanwezig, maar eentje is genoeg. In Mossley was het een sport om Peters & Lee-platen in de container te gooien.
* Cliff Richard- On My Word (NL, Columbia, 1965) (N)
* Waldo De Los Rios- Eine Kleine Nachtmusik (NL, Hispavox, 1971) (O)
* Waldo De Los Rios- Haydn Toy Symphony In G Major (NL, Hispavox, 1971) (O)
* Waldo De Los Rios: Beethoven 21 (Duitsland, Polydor, 1974) (O)
* Linda Ronstadt- Get Closer (NL, Asylum, 1982) (O)
Cliff moet ik even opzoeken. Ik heb hem sowieso niet in de Nederlandse uitdossing. Wellicht als Engelse? Nee, helemaal nog niet. Even zo goed dus toch nog een mooie aanwinst in Noordwolde. De single is met liefde gedraaid door de eerste eigenaar (m/v) en klinkt zeer redelijk. Het lege hoesje van Waldo De Los Rios heb ik al decennia in de bak zitten. Nu dan drie in één klap. 'Eine Kleine Nachtmusik' is de opvolger van de nummer 1-hit en is volgens hetzelfde stramien. In de digitale wereld luister ik graag naar Haydn. Lekker uitbundig, daar hou ik wel van in klassieke muziek. 'Toy Symphony' is geknipt voor Waldo De Los Rios' behandeling. Een paar jaar later stoomt hij Beethoven klaar voor de disco en neigt het richting 'Popcorn'. Misschien wel de leukste van de drie! 21 januari 1983. Dat is de datum die is gestempeld op het hoesje en label van Linda Ronstadt. Radio Drenthe? Een van de volgende singles heeft namelijk een sticker op het hoesje. Linda is altijd gezellig voor een zondagavond.
* Rufus- Tonight We Love (NL, MCA, 1981) (O)
* The Security- That Is Why (NL, Top Hole, 1988) (T)
* Silver Convention- Telegram (Denemarken, Polydor, 1977) (O)
* Soft Eyes- Song For Jasmin (Duitsland, Ariola, 1978) (O)
* Dusty Springfield- Nothing Has Been Proved (Duitsland, Parlophone, 1989) (O)
#MeToo maar dan opnieuw uiteen gevallen. Dusty heb ik uiteraard al in de Engelse persing en wellicht had ik hem anders laten liggen. Deze heeft echter een stickertje van Radio Drenthe op de hoes. Plus de vraagprijs van vijftig cent. Deze moet gewoon mee! Gaat Rufus ons nog iets voor de Blauwe Bak opleveren? Niet met de a-kant want dat is funky disco. 'Afterwards' is nog sneller en het komt de soul niet ten goede. Het was te proberen? Van The Security liggen al maanden twee exemplaren van deze single, nu toch maar eentje meegenomen. Top Hole heeft dan een distributiedeal met Dureco. Een bijzonder leuke single! Silver Convention heeft niet heel veel tekst in de grote hits en dat zal wel niet anders zijn op 'Telegram'? Als je ook nog per letter of teken moet betalen zoals bij de telex, dan is de lol er snel van af. Er zit meteen wel een telex-toontje in het intro. Ja, ze hebben nu opeens wel coupletten en refreintjes maar het klinkt niet zo overtuigend als 'Fly Robin Fly' en 'Get Up And Boogie'. Soft Eyes staart me in september ook al aan, nu kan ik de nieuwsgierigheid niet onderdrukken. Het is een Duitse Barry White met The Shadows in een boerenschuur. Ik heb de laatste tien maanden niks gemist.
* Stone & Eric Charden- Le Prix Des Allumettes (Frankrijk, Ami, 1972) (T)
* Les Swingle Singers- Jazz Sebastian Bach (NL, Philips, 1964) (T)
* The Tarney-Spencer Band- Cathy's Clown (NL, A&M, 1979) (O)
* Working Week- Rodrigo Bay (Duitsland, Virgin, 1986) (O)
Nu is het tijd om de zakdoek te pakken en de vingers schoon te maken. Stone & Eric Charden liggen al sinds 2023 in Tuk als onderdeel van een stel Franse singles. Nu valt me opeens de b-kant op. 'Yamaha'. Het klinkt best feestelijk maar ik associeer koekjes niet met een brommer of motorfiets. De a-kant klinkt iets commerciëler maar de kans is groot dat ik 'Yamaha' in een toekomstige show ga draaien. Les Swingle Singers doen 'Sinfonia' en 'Air' van Bach. Dat is dus erg veel 'ba-da-ba'. Tarney-Spencer Band bereikt bij ons de Tipparade in 1980 en komt dus in de jaren tachtig. De single is iets 'off-centre'. Of zou ik het me verbeelden? Op de b-kant klinkt het een beetje Hall & Oates, de cover van 'Cathy's Clown' zou gemakkelijk in de 'Yacht Rock' passen. Tot slot Working Week met de andere hit uit 'Absolute Beginners'. Altijd een leuk plaatje geweest en een mooie afsluiter voor deze 'Singles round-up'. Ik verwacht in de komende dagen een Juno-pakket dat hopelijk deze maand nog mee kan. Het Discogs-pakket gaat na het weekend worden zoals het lijkt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten