Geen sleutel, wél friet

Afgelopen weekend heb ik het 'gezellige' verhaal overgeslagen. Ik heb even het plan om dit weekend al meteen met de 'Singles round-up' te beginnen, maar hee... Het is pas de vijfde juli! Ik heb het niet nagekeken maar volgens mij is het alweer een flinke tijd geleden dat ik voor het laatst twintig jaar terug in de tijd ben gegaan. Dat heeft een reden. Ik beschouw het merendeel van 2005, 2006 en 2007 niet als mijn beste jaren. Met name 2006 is een soort van roes. Ah, volgens mij weet ik het wél. Ik heb de laatste keer geschreven over mijn dj-escapades in De Singel in Zwolle. Dat komt goed uit want dat komt ook in dit bericht voorbij. Ik moet héél hard nadenken om herinneringen uit 2006 naar boven te halen want dat heb ik goed verstopt. Laat het dan ook nog een herinnering zijn die ik wil opdiepen en het is helemaal goed. Tja, ik ben niet trots op de tijd waarover dit verhaal gaat maar het is op zichzelf best lollig om te vertellen. We gaan terug naar het Pinksterweekeinde van 2006. 

Wat heeft de Norderney hiermee te maken? De zaterdag van Pinksteren begint voor mij op de 'Pikkepoelie', een overdekte permanente vlooienmarkt welke eens in de zoveel weken op zaterdag is geopend. Ik ben er wel vaker geweest en met name in begin 2005 haal ik heel veel 12"-es van dit adres. Het zijn altijd dezelfde handelaren die hun koopwaar permanent hebben uitgestald dus eens in de zoveel maanden is genoeg voor mij. Deze zaterdag ben ik vroeg wakker want ik moet die middag aan het werk op een punkfestival bij De Buze. Ik tref een aantal singles en dan valt mijn oog op de poster van het Veronica-schip. Een klein scheurtje onderin maar met twee houten balkjes aan boven- en onderkant. Ik weet niet meer wat ik ervoor heb gegeven. Ik geloof een tientje. 's Middags en vroeg op de avond is er dus het punkfestival. In de stijl van de crustpunk. Er staan in de achtertuin een paar neringen. Een zogenaamde distro dat cd's en tijdschriften verkoopt, een veganistische vreettent en eentje met zelfgemaakte sleutelhangers en dergelijke. Ik schiet in de lach bij een sleutelhanger. Geïnspireerd door de 'ja/nee'-stickers op de brievenbus staat hier 'Nee: Geen patat, Ja: Wél friet'. Het is gedrukt op een groot uitgevallen button zonder speld maar met een sleutelhanger eraan vast. De koop is snel gesloten en ik maak meteen mijn huissleutel vast. De overbuurman van De Buze is een schroothandelaar en sinds een paar weken staat vlak voor onze deur een total loss-verklaarde Suzuki Alto. Er begint eentje op zaterdagavond en voordat we het in de gaten hebben, staan dertig man te dansen en te hossen op de Suzuki. 

De volgende middag is er muziek in Park Ramswoerthe. Ik ben in de korte broek en deze heeft geen broekzakken. Wel een achterzak en daar stop ik snel de huissleutel in. Met de nieuwe 'oversized' sleutelhanger. Even later zit ik bij wat vrienden in het gras en voel de huissleutel steken in mijn kont. Ik besluit hem even op het gras neer te leggen. Ik denk dat het feest daarna verder gaat in het café en het is al een paar uur later als ik het me opeens bedenk. De huissleutel met de sleutelhanger! Die ligt nog in het gras bij de theekoepel! Het begtint duister te worden als ik ga zoeken maar geen resultaat. Wat nu? Ik kan mijn huis niet in en moet iets anders verzinnen. Ik bel aan bij Marianne en, ja, daar kan ik wel crashen. De volgende dag is Pinkstermaandag en ik ga nog wel naar het park om te zoeken maar zonder resultaat. De theekoepel is tot overmaat van ramp gesloten. Dus blijf ik ook Pinkstermaandag maar rondhangen bij Marianne. Paultje is er die dag ook en we kijken op televisie naar Pinkpop. Toch staat mijn kop er niet naar want ik wil gewoon mijn huissleutel terug hebben. Dinsdagmorgen tref ik wel iemand bij de theekoepel. Ja! Die sleutel met de grappige sleutelhanger. Daar hebben ze bij de theekoepel ook smakelijk om moeten lachen. Ja, die ligt inmiddels op de bar en ze had hem die middag naar de politie gebracht. 

Het is eveneens de tijd van het WK voetbal. Ik volg het echter totaal niet. Een week later op zondag heb ik weer mijn residentiële optreden in De Singel in Zwolle. Ik heb de gegevens erbij gezocht. Het WK vindt dat jaar plaats in Duitsland. Op zondag 11 juni 2006 speelt Nederland tegen Servië-Montenegro. In Leipzig wordt de wedstrijd besloten met 0-1 in het voordeel van Oranje. De wedstrijd begint om drie uur 's middags. Als de pot wordt gespeeld, zeul ik met de tassen met elpees en singles naar het station en reis naar Zwolle. Het is snikheet op deze dag. Het zou me niks verbazen als het over de dertig graden is geweest. Vooruit... ik ben toch aan het goochelen met info: De gemiddelde temperatuur is 23,2 met uitschieters naar 30 graden. De laatste temperatuur is erg lokaal en van kracht op 11, 12 en 13 juni. Desondanks heb ik de lange broek aan. Volgens mij heb ik hem nog vanwege 'sentimental reasons' maar het is een blauwe spijkerbroek met wijd uitlopende pijpen. Rond de middel zit hij erg strak en de broekzakken zijn meer decoratief dan functioneel. Van het optreden weet ik nog dat ik de middag open met 'Do You Love Me' van The Contours want ik heb weken ervoor de originele Engelse Oriole gekocht. Het voetbalpubliek heeft een stevig antwoord: Meteen naar buiten en het mooie weer in. De zaak zal grotendeels leeg blijven die middag. Alleen de dj, personeel en mensen die binnen een drankje komen halen om buiten op te drinken. De huissleutel met grote sleutelhanger zit klem in mijn broekzak en dat irriteert me flink. Achter de dj-tafels is een rand en daar leg ik de sleutel tijdelijk neer. 

Uitbater Dirk besluit zelfs om even de zaak op slot te doen en een pizza te eten op een terras van een concullega. Na een uur of acht wordt het koeler en is het ook binnen in De Singel beter uit te houden. Er komt al wat meer volk en ik draai weer de sterren van de hemel. Het is het vaste ritueel. De Singel gaat steevast rond een uur of vier dicht. Eerst ruim ik mijn platen op en daarna help ik mee met de schoonmaak. Daarna volgt de nazit en vaak passeert dan ook nog een jointje de stamtafel. Rond een uur of zes gaat de eerste trein naar Steenwijk en daar zit ik dan aan boord met mijn tassen platen. Ik kom thuis en sta met mijn platen voor de achterdeur. Ik kan mezelf wel voor de kop slaan. De sleutel met grote sleutelhanger ligt nog op het randje achter de dj-tafel in Zwolle. 

Wat nu? De platen staan in mijn achtertuin. Over een paar uren staat daar de felle zon op en heb ik een verzameling fruitschalen. Mobiel heb ik niet maar wel een paar euro op de chipknip. Naar de telefooncel (ja, die hebben we nog in 2006!) en De Singel bellen. Na een paar keer neemt de schoonmaakster de telefoon op. De sleutel met de grappige sleutelhanger? Ja, die ligt op het randje. Ik pak meteen de eerste trein naar Zwolle. Ik haal de sleutelhanger los en geef deze aan de schoonmaakster. Ik hoop dat ze er plezier van heeft gehad. Daarna met de trein terug en rennen naar huis. Ik ben nét op tijd want een half uur later staat de zon wel vol op mijn terras waar ik de platen heb neergezet. Nee: Geen grote sleutelhangers met teksten, Ja: Wél de huissleutel.