donderdag 23 juli 2026

Honderd achteruit 2024: The Kursaal Flyers


De televisie heb ik al heel veel jaren geleden buiten de deur gezet. Ofwel: Ik heb in het hele begin dat ik nét op mezelf woonde een televisie gehad om 'De Terugkeek Op De Week' te kunnen zien, hoewel dat geen groot succes is geworden. In januari 2003 doet de VPRO op een zondagavond een special rondom Van Kooten & De Bie. Bij de kringloopwinkel staat een draagbaar exemplaar in zwart-wit. Deze mag voor 2,50 euro mee en ik installeer het ding om de televisie uit de ether te plukken. Het beeld gaat geregeld op zwart of het gaat rollen als een fruitautomaat. In 2009 heb ik hem mee gegeven aan de schrootboer maar in die tussentijd heb ik hem eigenlijk nooit meer gebruikt. Qua computer en internet blijf ik erbij: Youtube is dé uitvinding voor mij. Inmiddels direct gevolgd door 'De Schatkamer' want ook daar ga ik geregeld een oud tv-programma kijken. Youtube heeft een bepaald algoritme. Als je één ding hebt gezien, gaat het opeens een paar weken of maanden soortgelijke content promoten. Zo zit ik in de zomer van 2023 even op het spoor van Engelse programma's uit de jaren zeventig over de popcultuur. Het is een dinsdagavond en opeens zie ik deze aanbeveling staan. Voordat ik het weet zit ik te kijken en word ik meegezogen in het verhaal. Ik ken de muziek niet echt maar voel al heel snel een band met de ontzettend sympathieke bandleden. Ik heb zelfs nog nachten over ze gedroomd. Onderwerp van de documentaire is The Kursaal Flyers en hen vinden we terug op drie in de Gele Bak Top 100 van 2024. 

De documentaire schijnt meerdere bands en artiesten te hebben gevolgd die nog niet zijn doorgebroken. Helaas ben ik geen andere afleveringen tegen gekomen en een variant op 'De Schatkamer' zou wellicht uitkomst hebben geboden. Hoe dan ook: The Kursaal Flyers is al een tijdje onderweg en hoewel critici de band prijzen, is het commerciële succes nog niet van de grond gekomen. De band gaat voor een eerste maal naar Schotland voor concerten, een omgeving waar hun platen erg goede verkoopcijfers boeken. De band is dan semi-professioneel en moet de reis afleggen in een Ford Transit-busje. 'Little Does She Know' is dan nog niet geschreven en ook is nog niet bekend dat de band zal gaan werken met Mike Batt, dat gaat pas over een paar maanden gebeuren. De volgende dag koop ik op Discogs de Engelse persing van een Nederlandse dealer. Hoewel de plaat smetteloos oogt, is hij dat niet helemaal. Ik krijg mijn geld terug en mag de plaat houden. Even later koop ik de Nederlandse met fotohoes. Op 25 augustus 2023 is dat de Engelse. Op 24 oktober 2023 schaf ik de upgrade met het getoonde fotohoesje aan. Beide keren van Discogs of Marktplaats, daar wil ik van af zijn. 

De band komt voor het eerst bijeen in 1973 in Southend-on-Sea. De plaats is bekend vanwege de Kursaal, een groot pretpark dat in 1973 voor het grootste deel haar deuren moet sluiten. Een gedeelte van Kursaal zet door en biedt een indrukwekkende lijst aan bands die er hebben opgetreden. Onze eigen Golden Earring doet Kursaal aan in gezelschap van Alquin en eenmaal met Lynyrd Skynyrd. The Kursaal Flyers is de naam van het treintje dat wordt gebruikt om het pretpark te promoten. De band bestaat uit zanger Paul Shuttleworth, Richie Bull op banjo en basgitaar, Graeme Douglas op leadgitaar, Wil Birch op drums en Vic Collins op pedal steel. Dave Hatfield speelt het eerste jaar de basgitaar in de band. Aanvankelijk is The Kursaal Flyers een coverband met voornamelijk countryrock-nummers. Uit de genoemde documentaire blijkt dat de band nog altijd diep is geworteld in de country. De banjo speelt een belangrijke rol in de muziek. De band wordt eerst ontdekt door Jonathan King. Waar King 10cc tot ongekende hoogten weet te brengen, daar heeft hij een flinke kluif aan The Kursaal Flyers. 'Chocs Away' is de eerste elpee van de groep op het UK-label maar ondanks dat de twee singles van het album airplay op de radio krijgen, wordt het geen groot succes. Ook het tweede album, 'The Great Artiste', zal geen records verbreken. 

In 1976 komt de band onder contract bij CBS en valt onder de vleugels van Mike Batt. Batt heeft kort daarvoor een paar hele grote Engelse hits gehad als The Wombles, genoemd naar de poppenserie op de BBC waarvoor hij de muziek schrijft. 'The Golden Mile' is de titel van het derde album van de Kursaals en Batt laat de Phil Spector in hem los in 'Little Does She Know'. De manager van de groep regelt een optreden in 'Top Of The Pops' met grote kartonnen wasmachines en wasmiddel als decorstukken. Dat doet de onweerstaanbare single erg goed en het stoot door tot een veertiende plek in de Engelse hitparade. Graeme Douglas vindt het allemaal té commercieel worden en verlaat de band om bij Eddie & The Hotrods te spelen. Hij wordt vervangen door Barry Martin. Er zal nog één album verschijnen, 'Five Live Kursaals' maar als ook deze niet de verkoopcijfers brengt waarop is gehoopt, gaat de band eind 1977 uit elkaar. 

Shuttleworth maakt enkele solo-albums en The Kursaal Flyers heeft reünie-tournees in 1985 en 1988. In het laatste jaar verschijnt zelfs nog een album van de band. In 2003 beginnen Shuttleworth en Collins een nieuwe band met de naam Ugly Guys. The Kursaal Flyers zal de boeken in gaan als een echte eendagsvlieg. Het is werkelijk de enige single geweest die de Engelse top 50 heeft gehaald. In de rest van de wereld is de band alleen bekend bij liefhebbers van Engelse pubrock. 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten