Jullie zullen het verschil al hebben opgemerkt? Het feest is voorbij. Ofwel, ik heb een paar jaar zeer ongedwongen kunnen leven en me geen zorgen hoeven te maken over geld. Is dat nu abrupt voorbij? Welnu, ik heb een gigantische afrekening gekregen van het stroom waar ik normaal gesproken geld voor terug kreeg. Mijn leverancier weet het niet goed uit te leggen maar het staat als een paal boven water dat er gedokt zal moeten worden. Gelukkig wel in maandelijkse termijnen, maar het betekent wel dat ik de financiën weer in de gaten moet houden. Tot overmaat van ramp komt daar ook nog de 'nieuwe' fiets bij en dan kan ik mijn lol wel op in juli. Toch vind ik zo nu en dan een gaatje om me tóch over te geven aan de vinylhobby. Zo ook een week geleden. Eigenlijk moet ik deze vrijdag aan het werk maar ik heb me ziek gemeld met niet een erg plausibele reden. Er spelen verschillende factoren, zowel geestelijk als lichamelijk en ik wil erger voorkomen. Het is de vrijdag van de 'Songwriters Round' in Echten en ik heb nog veel werk te verzetten voordat ik daar aan toe ben. Er hoort een winkelbezoek bij en ik besluit dat op die middag in Beilen te doen. Uiteraard kan ik het niet laten om toch even te kijken bij de inbrengwinkel. Ditmaal op budget want ik wil eigenlijk niet meer dan tien kopen. Het worden er twintig maar dat is niks vergeleken bij de gebruikelijke zestig van dat adres. Het is niet allemaal even veel soeps en dus kan ik ze samenvatten in één bericht. Gisteren heb ik overigens nog achttien broertjes en zusjes van deze twintig gekocht en die kunnen binnenkort ook in een enkel bericht.
De schade is beperkt gebleven. Ik heb alleen de jaren zeventig nagekeken en er zijn twee singles 'dubbel' die ik bewust heb gekocht vanwege de fotohoesjes. Er zitten twijfelgevallen bij maar die blijk ik niet (meer) te hebben. Omdat het allemaal niet heel erg verheffend is, ga ik de singles per vier behandelen.
* Louis Armstrong- Someday (Duitsland, Kapp, 1964)
* Barefoot Jerry- Summit Ridge Drive (NL, Monument, 1976)
* Judy Collins- Amazing Grace (NL, Elektra, 1971)
* Debarge- All This Love (Frankrijk, Motown, 1982)
Niet meer? Ja, ik meen dat ik Judy Collins ergens moet hebben, maar het blijkt dat ik er altijd omheen ben gefietst. Ik heb de single wel enige tijd gehad in Mossley in Engeland maar die is uiteraard achtergebleven bij mijn verhuizing naar De Bilt. Mijn zus is goed bevriend met de dochter van kennissen van mijn ouders. Het meisje lijdt aan een ernstige ziekte en overlijdt als ze dertien of veertien is. Het 'goede nieuws' is dat tegenwoordig lotgenoten véél ouder worden dankzij onderzoek en medicijnen. Op de uitvaart wordt 'Waarheen Waarvoor' van Mieke Telkamp gedraaid. Mijn vader mag graag op zondag naar een geheime zender luisteren met alleen stichtelijke muziek. Iedere keer als 'Waarheen Waarvoor' voorbij komt, begint mijn zus heel hard te huilen en is de gezellige huiselijke sfeer opeens ver te zoeken. Dit verklaart waarom ik een gruwelijke hekel heb aan 'Waarheen Waarvoor' en dus ook 'Amazing Grace'. In Beilen ligt het kleinood echter met het Nederlandse fotohoesje en dat staat mooi bij de overige singles van Judy Collins in de collectie. Louis Armstrong is verwarrend. 'I Still Get Jealous' is volgens het label de a-kant maar 'Someday' staat het grootst op de hoes en blijkt ook de hit te zijn geweest. Het ding is charmant met het fotohoesje en de enige reden dat het mee mag. Barefoot Jerry oogt interessant. Ik ken de band van naam maar verder ook niet. Ik associeer de groep met countryrock en bluegrass maar het klinkt op deze single meer als een instrumentale boogie-band met hoofdrol voor de mondharmonica. Judy sla ik uiteraard over en ben meer benieuwd naar Debarge. Oef, dat is een lekker nummer dat niet heel erg in mijn geheugen staat gegrift. Ik vind het 'classy' genoeg voor de Blauwe Bak. Zelfs de b-kant is niks mis mee! Tot vanavond in 'Do The 45'!
* Kayak- Want You To Be Mine (NL, Vertigo, 1978)
* Kon Kan- I Beg Your Pardon (Duitsland, Atlantic, 1988)
* Linda & The Funky Boys- We Got Love (Duitsland, RCA Victor, 1976)
* Liquid Gold- Substitute (NL, CNR, 1979)
Ik ben in november voor het laatst bij deze winkel in Beilen geweest. Er is veel veranderd sindsdien. De winkel is kleiner geworden omdat de eettent ernaast is uitgebreid. De ingang is nu ook aan de zijkant van het pand waar ik normaal gesproken de fiets heb geparkeerd. Er is nog maar één kraam met singles over. De verkoper met de naslag emaille borden heeft tot een paar jaar geleden singles staan, maar dat zijn nu alleen nog elpees. De piraat van vorig jaar is verdwenen en dus rest alleen de bananendozen. Linda & The Funky Boys en Liquid Gold komen duidelijk weer uit de collectie met de 'L' waarvan ik in november bijvoorbeeld drie singles van Linx heb gekocht. Bij Kayak twijfel ik nog steeds, maar nee.. ik lijk hem nog niet te hebben. Een paar weken te laat voor de Top 100. Kon Kan brengt fijne herinneringen uit 1989 naar boven en mag dus mee voor een zuinige euro. Dat geldt ook voor Linda & The Funky Boys. Deze singles zijn nooit interessant voor de Blauwe Bak. Die Adrian Baker tóch. Die naam duikt opeens overal op. Samen met Eddie Seago is hij de schrijver van 'Substitute' en hij verricht eveneens alle handelingen in de studio. Het is knap in elkaar gezette confectie-disco, maar ik kan hier wel tegen.
* Keith Marshall- Only Crying (Frankrijk, Arrival, 1981)
* Donny & Marie Osmond- Deep Purple (NL, MGM, 1974)
* Suzi Quatro- Devil Gate Drive (Duitsland, Rak, 1974)
* Cliff Richard- I Can't Ask For Anymore Than You (NL, EMI, 1976)
Ik weet niet eens eerlijk of Keith Marshall de Top 100 heeft gehaald. Als het niet het geval is, dan ligt dat aan het feit dat mijn oude compleet krom is. Het kan nog altijd wél zo zijn want mijn zus heeft haar exemplaar aan mij beloofd. Toch verandert ze geregeld van gedachten en nu heb ik de single voor een euro in een puike staat. Nou ja, na een grondige schoonmaak waarschijnlijk wel. Donny & Marie mogen uiteraard mee vanwege het fotohoesje. 'Devil Gate Drive' is een fijn knalnummer van Suzi dat ik nog altijd niet heb als single. Bij Cliff heb ik ook altijd een zwak. Ik moet bekennen dat ik het één van de leukere singles van Cliff uit deze periode vind.
* Jim Reeves- The Blizzard (Duitsland, RCA Victor, 1961)
* Jim Reeves- Could I Be Falling In Love (Duitsland, RCA Victor, 1966)
* Mike Rondell & The High Five- To Be Or Not To Be (NL, Poker, 1976)
* Ruddy Thomas & Barry Biggs- Reflections Of My Life (NL, Friends, 1983)
Singles van Jim Reeves met fotohoes zijn geen rariteit. Ik heb al een flinke collectie en zeg ook heel vaak 'nee'. Soms haal ik de hand over het hart en dat is hier andermaal het geval. Overigens krijgt 'Could I Be Falling In Love' pas in 1969 een wereldwijde release, maar Duitsland is er in 1966 vroeg bij. Mike Rondell mag mee omdat ik me jolig voel. Muzikaal is het een soort van 'Save Your Kisses For Me'. Rondell zal later onder zijn eigen naam tv-presentator worden bij de NCRV: Jaap De Groot. Sommige liedjes moet je van afblijven en dat geldt voor mij voor 'Reflections Of My Life'. Ik meen me te herinneren dat broeder deze single heeft gehad en hem soms draait om mij te plagen. Nu nog onder de T van Thomas maar meer waarschijnlijk naast de jaren tachtig-singles van Barry Biggs.
* Three Dog Night- Black And White (Duitsland, Probe, 1972)
* War- Why Can't We Be Friends (NL, United Artists, 1975)
* Danny Williams: Dancin' Easy (NL, Mercury, 1977)
* Wilson Phillips- Impulsive (Duitsland, SBK, 1990)
Three Dog Night heb ik al in de Nederlandse uitdossing, maar de Duitse heeft een fotohoesje waarbij zorg is besteed aan de lay-out. War heb ik in de neutrale hoes. Danny Williams is gemaakt in de Phillysoul-trend maar het boeit me niet genoeg voor een plek in de Blauwe Bak. Wilson Phillips vind ik altijd fijn maar moet bekennen dat deze niet is blijven hangen na 36 jaar.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten