Blauwe Bak Veteranen deel 34

De foto stamt al van vrijdagavond en zaterdagavond denk ik na over een onderwerp voor de 'Sweet 16' in het derde uur van 'Do The 45' als ik deze zestien singles zie liggen. En jawel, ik heb ze zaterdagavond allemaal gedraaid en het nieuws is dat jullie de betreffende 'Do The 45' kunnen vinden op de Mixcloud-pagina van Wolfmanradioshows. Omdat ik heb besloten 'Het zilveren goud' tot eens per week te beperken, heb ik in principe nog altijd ruimte voor de 'Eretitel' en dat gaat het tweede bericht worden. Even bekijken of ik dan nog zin heb in het vijfendertigste deel van de 'Blauwe Bak Veteranen', want zolang het kan, zet ik deze serie graag voort! Vandaag nog heel even voorzichtig mee gedaan in een Ebay-veiling van een 'big want', maar de geluidskwaliteit is té minimaal om voluit te gaan en het is waarschijnlijk de laatste keer geweest dat ik zo dichtbij een voordelig exemplaar van 'You Want To Change Me' van Bobby Hebb ben geweest. De winnaar heeft het 'koopje van het jaar' met 32 dollar, want voor die prijs neem je de 'distortion' voor lief. In deze aflevering van de 'Blauwe Bak Veteranen' vertrekken we op 17 maart 2013 en eindigen op de dag van mijn 38e verjaardag.

Ik tik zo nu en dan voor de grap 'northern' in op Marktplaats in de rubriek 'Vinylsingles'. Dat levert in de eerste plaats exemplaren op van Dream Academy's 'Life In A Northern Town' en dan kan de lol beginnen. Voor veel Nederlandse handelaren is een Amerikaanse promo met een wit label al snel 'Northern Soul' terwijl het in feite pure pop of country is. Dan zijn er de gelukzoekers die fenomenale bedragen vragen voor een plaat met een zeer summiere beschrijving van de conditie. 'Plaat draait goed' doet mij geen zestig euro uit de portemonnee toveren. Toch kun je het meemaken dat je opeens een dealer treft die verstand van zaken heeft. Zo heb ik Rare Gems Odyssey voor een dievenprijs van Marktplaats gehaald en tref ik in 2013 deze Suri-soul-dj die besloten heeft afstand te doen van zijn verzameling. Hij is dan al een paar jaar meer geïnteresseerd in reggae. Bij hem variëren de prijzen. We onderhouden een fijn email-contact gedurende een maand en bij de tweede bestelling doet hij mij een geweldig aanbod: Twintig singles voor een tientje als kassakoopje. Met een 'upgrade' van The Manhattans' 'Kiss And Say Goodbye', enkele Motown Yesteryears-heruitgaven, Les Envahisseurs en Names & Faces voor de Suri-soul-collectie en een paar dingen waar ik het niet meer over wil hebben. Ik heb jaren later nog eens gezien dat hij actief was op Marktplaats maar bij een laatste controle heb ik hem niet kunnen vinden. Het lijkt erop alsof hij zo nu en dan even twee of drie maanden zeer actief is op Marktplaats en vervolgens twee jaar helemaal niet. Bovendien zijn veel van zijn 'dure' platen voor de echte liefhebbers en deze vindt je niet tot nauwelijks op Marktplaats waar iedereen voor een dubbeltje op de eerste rang wil. Ik begin echter deze aflevering met twee van het wereldwijde web. Geen idee of ik de eerste bij Rarenorthernsoul heb gekocht of elders. Feit is dat de heruitgave dan pas is verschenen.

360. Gonna Be A Big Thing-The Yum Yums (UK, AJR/Outta Sight, 1965, re: 2013)
361. Living A Lie-High Keys (UK, Verve, 1966, re: 201?)
362. This Is Soul-R.B. Greaves (Barbados, Atlantic, 1970, re: 1974)
363. Loving Arms-Millie Jackson (US, Spring, 1975, re: 1977)
Over 'big wants' gesproken: Er is een tijd waarin ik zelfs erover nadenk om serieus te bieden op een 'metal acetate bootleg' van The Yum Yums als Outta Sight net op tijd aankomt met deze heruitgave. Het origineel is gewoon onvindbaar en als er al eentje opduikt, is de kans ook nog eens groot dat het een vervalsing is. Originele persingen zitten rond de duizend euro. High Keys heet eigenlijk The High-Keys maar de producent van het plaatje doet geen enkele moeite om te laten zien dat het een échte bootleg is. Inclusief een intro dat dichtgeslibd klinkt alsof de mp3-bezitter heeft geprobeerd om 'cue burn' weg te poetsen. Ook voor een origineel van deze single kun je een middenklasser kopen met nog zeker een paar maanden APK. R.B. Greaves is de eerste van vandaag van de voorgenoemde Suri-soul-dj. Ik twijfel of het een persing is van Jamaica of Barbados, maar ga toch voor het laatste. 'This Is Soul' is oorspronkelijk als b-kant verschenen op een Spaanse single uit 1970. 'Home To Stay' heb ik zaterdag gedraaid en is origineel uit 1969. De laatste klinkt me als de beste reden om dit een specifieke release in het Caribisch gebied te geven. 'Loving Arms' is een live-versie en ik draai de plaat meestal om voor 'If You're Not Back In Love By Mondoy'. Vaak gevolgd door Bettye Swann's 'I Want Sunday Back Again' omdat het zo'n leuke link blijft. Yum Yums staat in de koffers, R.B. Greaves en Millie Jackson in de reserve en High Keys in de Ere-Blauwe Bak.

364. Don't Cry No More-King Floyd (US, Chimneyville, 1974)
365. Can't Get You Off Of My Mind-Larry Santos (NL, Casablanca, 1975)
366. The Sweeter He Is-The Soul Children (US, Stax, 1969)
367. A Lot Of Love-Taj Mahal (NL, CBS, 1969)
De laatste drie van 25 maart 2013 plus nog eentje van 3 april van hetzelfde jaar. The Soul Children heb ik in 2010 eveneens in de Nederlandse uitdossing gekocht, maar deze is een zeer matige staat. Maar dan opnieuw: Deze Amerikaanse is op styreen. Leuk om 'part one' en 'part two' achter elkaar te draaien? Welnu, de single-edits verschillen een beetje waardoor dit een stuk lastiger wordt. Taj Mahal haal ik eveneens van Marktplaats. De plaat wordt zonder hoes verkocht. ,,Zal ik je even een hoesje toesturen", vraag ik de verkoper. ,,Niet nodig", is zijn oordeel. En zo arriveert de single vanuit Sneek in een bubbeltjesenvelop en de plaat ingewikkeld in keukenpapier. Tja...? Larry Santos is de enige die in de koffers staat, de rest staat in de reserve.

368. If He Were Mine-Paula Durante (bootleg, GJM, 1967, re: 1974?)
369. Packing Up-Damon Fox (UK, Fairmount/Outta Sight, 1966, re: 2012)
370. Can't Stop Loving You Baby-Barbra Mercer (US, Golden World, 1966)
371. Look What You've Done To My Heart-Shirley & The Shirelles (Denemarken, Bell, 1969)
De eerste drie schaf ik op 6 april 2013 aan via Rarenorthernsoul. Paula Durante is een gewilde bootleg van een zeer lastig te vinden origineel. De plaat heeft een 'edge chip' welke nog buiten het bereik van de inloopgroef zit en dat betekent dat de plaat voor een spotprijsje weg mag. In een betere staat doet die weliswaar een fractie van een origineel maar dat is nog altijd een pittig bedrag! Je krijgt er een héérlijk dof geluid voor terug. Voor mij hét geluid van de Northern Soul! Damon Fox staat ook al een tijdje op mijn zoeklijst en ook daar speur ik inmiddels naar de (dure) bootleg. Foutje bedankt! De bootleg-mensen willen het als een 'echte' doen lijken en persen het op styreen terwijl het origineel op vinyl is geperst (en dat laatste is vrij uitzonderlijk bij Amerikaanse persingen uit die tijd). Barbra Mercer is een volgende stap in de Golden World-collectie ook al weet ik dan al dat ik nimmer de verzameling compleet ga krijgen. Shirley & The Shirelles komt van Marktplaats en koop ik op 13 april 2013. Barbra Mercer en Shirley & The Shirelles staan in de koffers, Paula Durante in de reserve en de zeer opgefokte Damon Fox mag rusten in de Ere-Blauwe Bak.

372. Who's Making Love-Young-Holt Unlimited (NL, Brunswick, 1969)
373. Mighty Cloud Of Joy-The Mighty Clouds Of Joy (NL, ABC, 1974)
374. You Made Me A Woman-ALfreda Brockington (US, Phil-L.A. Of Soul, 1970)
375. Easy Baby-The Daydreams (US, Dial, 1966)
Young-Holt Unlimited komt van Ebay, als ik me niet vergis. Volgens mij in dezelfde koop als 'Incense' van The Anglos. Ik bied een flinke prijs omdat de plaat met fotohoes wordt afgebeeld. Het blijkt een fotokopie te zijn van de Franse hoes en de Nederlandse persing is van een matige kwaliteit. De handelaar geeft me desondanks een plusje in de feedback maar met een 'o.k.' dat schril afsteekt tegen de rest van de laaiende reacties in mijn Ebay-feedback. Mighty Clouds Of Joy koop ik op 27 april 2013 bij de kringloop in Tuk en dezelfde dag win ik Alfreda Brockington in een Ebay-veiling. De volgende dag is dit het geval met The Daydreams en dat plaatje kleurt mijn 38e verjaardag. Het brengt me meteen terug naar Giethoorn waar ik die middag met W. wandel en koffie met appelgebak geniet. Mighty Clouds Of Joy en The Daydreams maken nog altijd deel uit van de koffers. Alfreda en Young Holt Unlimited moeten genoeg nemen met de reserve-Blauwe Bak.

Het zilveren goud: februari + maart 1995 deel I

Als het mogelijk zou zijn om een jaar uit te wissen, dan zou 1995 bovenaan mijn lijstje staan. Er zijn in de nieuwe eeuw ook een aantal jaren waarmee ik niet meer zoveel op heb, maar 1995 doet eigenlijk een paar weken tot maanden al pijn. Omdat 'Het zilveren goud' zo'n leuke serie is en 1996 en 1997 mooie jaren zijn om over te schrijven, moet ik dit jaar dus even door de zure appel heen bijten. Ik ben de regisseur van Soul-xotica en bepaal dus zelf wat ik met de wereld wil delen en wat niet, zonder dat ik nu meteen al een lijst heb liggen waar ik het niet over wil hebben. Ik zal over verschillende onderwerpen en voorvallen schrijven waar de tenen me van krom gaan staan, maar ik kan onmogelijk 1995 omturnen in een fantasierijk sprookje. Ik pak vanavond in het eerste deel van maart 1995 ook meteen de singles uit februari van dat jaar mee en ben qua verhaaltje ook in de eerstgenoemde maand. We gaan in de tijdmachine terug naar februari 1995 en mijn Jeugdwerkgarantieplanwet-contract ibj de gemeente afloopt.

Ik zag vanavond dat het precies achttien jaar is geleden dat Leefbaar Rotterdam onder leiding van Fortuyn een monsterzege heeft behaald en 's avonds in een televisie-programma schittert met andere lijsttrekkers waarbij Ad Melkert 'the life of the party' is. Ik heb zelden iemand zo zuur zien kijken. Het is dezelfde Melkert die een paar jaar eerder de Jeugdwerkgarantieplanwet en de Banenpool de nek heeft omgedraaid. Het laatste wordt vervangen door de zogenaamde Melkertbanen en ook deze zijn alweer jaren van de baan. Het JWG heeft nooit optimaal 'gewerkt'. Het is meer bezigheidstherapie voor schoolverlaters die een half jaar later toevallig werkloos zijn. Nee, ik moet erkennen dat ik later wel interessante 'baantjes' heb gehad, maar in 1994-95 is het toch vooral bezigheidstherapie. Natuurlijk hoort het bij de leidinggevenden om het personeel zo op te voeden dat ze nog bruikbare stenen zelf van de oplegger opstapelen op het terrein en niet op een hoop te gooien. Omdat ik op dat moment werkloos ben en een uitkering ontvang, kan ik dan mooi worden gebruikt om de stenen te stapelen. Het mogen ook niet bestaande vacatures zijn. Na een half jaar kan worden verlengd naar een tweede termijn, maar dan is het definitief over. Je kan nergens voorgoed blijven, anders dan bij de Banenpool en de latere Melkertbanen. Ik heb bij de gemeente tweemaal een half jaar gewerkt. Dat is met inbegrip van het demonteren en herbouwen van de droogloods bij de houtzaagmolen. In de zomer van 1994 word ik met keet en al verhuisd naar dorpen om rommel te rapen. Hoewel ik nimmer in het café heb gezeten (zoals ooit wel is beweerd door collega's), zijn het weinig productieve weken. Eind januari komt het einde van het dienstverband met rasse schreden in zicht en heeft de sociale dienst al een volgend station voor mij gevonden.

Wie is verantwoordelijk geweest voor dit grandioze idee? Natuurlijk heeft mijn vaste consulente een stevige vinger in de pap. Heeft zij het nieuwe adres 'gebruikt' om mij weer 'normaal' te laten worden? Ik ben met alles een beetje later en dat geldt eveneens voor de rebellie. Als andere kinderen op vijftienjarige leeftijd hun ouders de eerste grijze haren bezorgen, ben ik nog een brave borst. Rond mijn twintigste komt dan eindelijk eens het beest los in mij en dat gaat dan meteen gepaard met de deelname aan een duivelse deathmetalband en een fascinatie voor het occultisme. Dat 'scoort' goed in het dorp. De halve gemeenteraad van de gereformeerde kerk is aanwezig bij het debuutoptreden van de band. Met lang haar en een duivelse sik ben ik nauwelijks representatief te noemen (hoewel er dan nog wel een gave zachte huid schuil gaat achter de beharing) en heb ik al aangegeven mijn symbolen niet te willen af doen voor wie dan ook. Zo komt mijn consulente op het idee om me als conciërge te sturen naar een christelijke basisschool. Met de kennis van 2020 kan ik zeggen dat ik een héle leuke periode had kunnen hebben. Ik zie echter in de véél té oude hoofdonderwijzer iemand doe ik moet 'bevechten' en had mezelf een jaar eerder of een jaar later beter in het gezelschap gepast van de overige onderwijzers. Als verlate opstandige puber zijn dit juist de mensen waartegen je je afzet. Er is echter één onderwijzer bij wie ik over een paar maanden nog eens op bezoek ga. Hij zegt hardop dat hij door mijn façade heen prikt en iemand ziet die aan een vroegere versie van hemzelf doet denken. Hij heeft dan ook nooit begrepen waarom ze mij naar deze plek hebben kunnen sturen, ook al praat hij niet goed over hoe ik ben weg gegaan. Dat is een kwestie van een grote mond geweest. Ik meen in mijn recht te staan nu is uitgekomen dat de hoofdonderwijzer over mij heeft gelogen naar de gemeente toe. Alsof ik niet genoeg in het echt heb uitgehaald dat mijn carrière vroegtijdig kan beëindigen. Ik denk dat ik zes weken op de school ben geweest en daar zit de voorjaarsvakantie bij in. De zaterdag vóór de voorjaarsvakantie koop ik de singles van februari 1995.

2097 Blommenkinders-Armand (NL, Fontana, 1967)
2098 Andorra-Colin Blunstone (NL, Epic, 1973)
2099 Upon A Painted Ocean-Barry McGuire (Duitsland, RCA Victor, 1965)
2100 Moef Gaga-The Mods (NL, Philips, 1966)
2101 Only You-The Platters (NL, Mercury, 1956)
2102 Good Times-Cliff Richard (NL, Columbia, 1969)
2103 Goodbye Sam, Hello Samantha-Cliff Richard (NL, Columbia, 1970)
2104 You Don't Know What You Mean To Me-Sam & Dave (NL, Atlantic, 1968)
2105 Gilbert Green-Soft Pillow (NL, Park, 1968)
2106 Water Water-Tommy Steele (NL, Philips, 1958)
Deze singles komen van de vlooienmarkt in Sneek en ik heb deze ochtend ook nog elpees gekocht. 'World Of Hits Vol. 3', de Decca-compilatie met 'Nothing But A Heartache' van The Flirtations is daar eentje van. Ik 'mis' ook nog steeds een aantal platen want ik kan me herinneren dat 'The Price' van Hearts Of Soul deze dag heb gekocht. Die plaat heb ik echter in twintig jaar niet meer gezien in of rond mijn collectie. Ik moet het dus doen met de singles die anno 2020 in de bakken staan en waarvan ik me kan herinneren dat ik ze deze dag heb gekocht. Voor het tijdsbesef: Armand kost in februari 1995 zeven en een halve gulden, puntgaaf en met fotohoes. Colin Blunstone kost dan bijvoorbeeld weer niet meer dan een gulden en is eveneens met fotohoes. 'Upon A Painted Ocean' is de opvolger van 'Eve Of Destruction' en klinkt bijna hetzelfde. The Mods is een gewild item in de nieuwe eeuw. Toch mist de mijne al het kleurrijke fotohoesje in 1995. 'Good Times' van Cliff Richard heeft in 1995 geen fotohoes, deze vervang ik in 2010. Sam & Dave is de Nederlandse persing zonder fotohoes en in 2011 vervang ik deze door eentje met fotohoes. Ik heb hem ook in de Duitse persing. Soft Pillow is een Nederpop-band met een nummer van The Bee Gees dat ook bekend is (vooral in Duitsland) als 'Everybody Knows'. Veel platen van Park-Basart krijgen een Amerikaanse uitgave en ik zie dat Soft Pillow een persing heeft gehad op Musicor. Honest Men uit Enschede is de eerste Nederlandse band met een single op het Motown-label. Tenslotte Tommy Steele. Eigenlijk is 'Shiralee' de a-kant en het verschijnt in november 1957 op bakeliet en twee maanden later als single. Philips is dus nog redelijk lang door gegaan met de 78 toeren-platen?

In één van de volgende afleveringen zal ik meer erover vertellen maar sinds mijn 'bedevaart' in december 1994 wordt Tuk meer en meer een hangplek voor mij. Ik zal er vele weekenden en weekdagen spenderen in 1995. Ik koop op verschillende momenten singles en weet bij veel niet meer precies wanneer en waar ik ze heb gekocht. Die heb ik samengevoegd bij de singles van maart 1995, maar het zijn in werkelijkheid nog veel meer geweest!

2107 Couch Potatoes E.P.-Antic Hay + Disturbing Foresights (NL, WRF, 1990)
2108 My Best Friend's Girl-The Cars (Duitsland, Elektra, 1979)
2109 Rattlesnakes-Lloyd Cole & The Commotions (NL, Polydor, 1984)
2110 Forest Fire-Lloyd Cole & The Commotions (NL, Polydor, 1984)
Tha Cars komt van 'De Gouden Kikker' en is vermoedelijk hetzelfde weekend als de houseparty. Dat is wellicht het eerstvolgende verhaal dat ik wel uit de doeken wil doen. De overige drie associeer ik met de kringloopwinkel in Steenwijk. De eerste single is een plaatje dat is verkocht door middel van zogenaamde distro's. In 2006 zal ik nog eens flink boodschappen doen bij zo'n distro. Het plaatje hoort oorspronkelijk bij de fanzine Couch Potatoes en dat heeft een hoog AFA-gehalte. De plaat zelf heb ik echter nooit gedraaid en dat geloof ik graag.

Week Spot Kwartet week 10

Ik ben net klaar met 'Afterglow' en heb de foto al eerder op de avond genomen. Ik heb in 2016 bewust gekozen voor deze rubriek op de donderdagavond omdat het vrij ontspannen is om dit te schrijven en dat dit nog net even kan voor het slapen gaan. Toch wijst de praktijk vaak uit dat ik niet meer aan publiceren toe kom op de vroege vrijdagmorgen. Hoe dit in het vervolg gaat, kan ik niets over zeggen maar vanavond neem ik wel even de moeite om een bericht te schrijven. Vandaag de vier Week Spots uit week 10 in 2016, 2017, 2018 en 2019.

2016: My Love Keeps Getting Stronger-Gloria Edwards (1972?)
Het is omstreeks 2010 dat deze opname van Gloria Edwards wordt ontdekt. Tot zover ik kan nagaan is het nooit officieel als single verschenen en de eerste maal dat ik verneem van het nummer is middels een mp3 van een bedroevende geluidskwaliteit. Door het gepiep (dat vaak voorkomt bij vroege mp3's in een zeer lage bitrate) heen hoor ik echter een geweldig nummer. In 2016 brengt Record Shack uit Oostenrijk het dan eindelijk op een officiële single en dat is een opname waar ik nog altijd van geniet. Het is echter de b-kant van een nummer dat ik, ik zweer het jullie, nog nooit hebt gedraaid. Beter dan Gloria Edwards kan het immers niet worden? Ik ben afgelopen maandag met een collega op de plek geweest waar ik dit voor het eerst hoor. Het is het stuk tussen Meppel en De Wijk ter hoogte van de afslag naar Rogat. De mp3 maakt deel uit van de 'Northern Soul Jukebox'.

2017: For The First Time-The Georgia Prophets (1969)
Mijn 2017 begint in diepe armoede en sta ik een paar maanden praktisch 'droog' voor wat betreft het vinyl. Ik heb in 2016 echter genoeg singles gekocht waarvan enkele smeken om alsnog Week Spot te worden. Daaraan kunnen jullie het niet hebben gemerkt. The Georgia Prophets is een single die ik omstreeks maart of april 2016 koop van Mark en dat plaatje is verder gaan groeien middels de 'Vakantiemix' zodat ik het bijna een jaar later alsnog de Week Spot maak.

2018: Looking Over My Shoulder-Marva Hicks (1978)
Dan lukt het in 2018 beter? Nou, ook dan moet ik een voordeeltje krijgen om wat lucht te krijgen. Dat gebeurt vanaf half februari en dan trakteer ik mezelf wel op singles. Marva Hicks is zo'n single die me naar deze bewuste periode brengt in 2018. Eigenlijk is het best een bijzonder jaar geweest als ik er zo aan terugdenk. En de singles uit dat jaar bewijzen het: Ik draai ook Marva Hicks altijd nog met evenveel enthousiasme als de eerste keer dat het op mijn draaitafel ligt. En dan ook nog in de fraaie Engelse promo-versie. Wat wil een mens nog meer?

2019: Cry To Me-Loleatta Holloway (1974)
In maart 2019 lijkt het allemaal nog zonnig qua financiën en nu zal ik pas in mei even vastlopen op dat gebied. Anno 2020 hoop ik het hele verhaal te kunnen uitzingen zonder al teveel problemen. Het zou leuk zijn als het vakantiegeld dit jaar echt als een meevallertje komt in plaats van dat ik achterop ben met de huur, wat de voorgaande jaren steeds het geval is geweest. Hand op de knip en geen rare sprongen! Ik kan in de eerste maanden van het jaar nog vrolijk iedere maand tot twee maanden afrekenen bij Mark en een fraaie partij tegemoet zien. Ik hoop later deze maand de huidige negentien te kunnen afrekenen, verder gaat morgen in Schotland een partijtje singles op de post waaronder de Engelse Jay Boy van George McCrae. Ook sta ik op het punt om twee singles op Discogs af te rekenen waaronder een hagelnieuwe single (hoewel... het is in november uitgebracht). Er komen dus afleveringen van de 'Singles round-up' deze maand! 'Cry To Me' van Loleatta Holloway is nog altijd zinderend mooi, maar toch is het moeilijk om het styreen goed te houden en verbeeld ik me dat de plaat achteruit hobbelt per draaibeurt. Zaterdag mag die toch nog een keertje als onderdeel van de Week Spot Carousel. Overigens zijn de laatste Do The 45-shows alsook andere shows van mijn hand te vinden op Mixcloud. Even zoeken naar Wolfmanradioshows en er staat uren luistergenot op jullie te wachten!

Blauwe Bak Veteranen deel 33

Tot een paar maanden geleden publiceerde ik bijna iedere woensdag een aflevering van 'Het zilveren goud'. Afgelopen maand is de serie echter helemaal niet langs geweest op Soul-xotica. Betekent dit dat ik in februari 1995 geen singles heb gekocht? Nee, ik heb wel singles gekocht en totaal tien die nog in de bakken staan. Bij maart 1995 reken ik 46 singles. Ik dreig al met tweemaal per week, vooral omdat ik de platen het liefst zo fraai mogelijk op de foto kan zetten. Zeven afleveringen van acht singles zou dan heel erg mooi zijn. Toch gaat het niet helemaal van harte. Het probleem is gewoon dat als ik één jaar uit mijn leven zou mogen vergeten, dat het waarschijnlijk 1995 zou zijn. Tweemaal per week terug naar die ellendige tijd? Nee, ik heb vanmorgen besloten om het rigoureus aan te pakken en vier afleveringen van veertien singles te doen. Steeds met een klein verhaaltje over die tijd. Een tijd waar ik niet trots op kan zijn en mijn eigenwaarde is op dat moment ook miniem. Omdat ik al heb aangekondigd om zaterdag te beginnen en vanavond een aflevering van de 'Blauwe Bak Veteranen' te doen, heb ik mezelf dermate lekker gemaakt met het laatste dat ik het ook wil doorzetten. Komend weekend (misschien ook wel vrijdag?) het eerste deel van 'Het zilveren goud' met tien singles van februari en vier van maart 1995 en dan ga ik het over werk hebben in het bericht. Vanavond gaan we terug naar een fijnere periode: De reis gaat vanavond van 19 februari naar 14 maart 2013.

Laten we eerst eens kijken naar de einddatum in dit bericht: Donderdag 14 maart 2013. Mijn enige zwager (dat krijg je als je slechts één zus hebt) viert deze dag zijn vijftigste verjaardag. Nu ben ik al jaren niet meer op de verjaardagsfeesten geweest van zus en zwager, meestal omdat deze doordeweeks vallen en dat is in 2013 dus eveneens het geval. Toch zit er voor mezelf een kleine 'verplichting' aan het bezoeken van deze verjaardag. Omdat mijn beide broers in Denemarken wonen, ben ik de enige broer van mijn zus die in Nederland woont en ik voel me verplicht bij deze specifieke verjaardag te zijn. Niet dat mijn zwager een uitgebreid feest geeft want het is gewoon net zo'n visite als wanneer hij 43 of 57 wordt. Ik kan deze middag vrij van het sorteren in de post en heb dan nog geen verplichtingen met radioshows op donderdagavond. Niets staat me in de weg om volledig met de trein naar IJlst te gaan. Dat is een kleine buitenlandse reis. Het gaat sneller om in Heerenveen uit de trein te stappen en met de bus naar Sneek te gaan. Per trein moet je over Leeuwarden en dan maar hopen dat je een rechtstreekse trein naar IJlst en Stavoren hebt. Aan de andere kant: Met de trein heb ik een excuus om even de Friese hoofdstad in te duiken en dat doe ik ook op deze bewuste avond. De rit van Leeuwarden naar IJlst is een drama. Er rijden door een ongeval geen treinen tussen Mantgum en Sneek en dus moeten we met zijn allen overstappen op een bus. Op het station duurt het dan ook nog twintig minuten voordat de trein naar IJlst arriveert. Met andere woorden: Ik arriveer erg laat op de verjaardag, maar gelukkig is het ongeval op het nieuws geweest en kom ik ermee weg. De jacht naar de singles komt niet aan bod.

Deze avond vindt echter een bijeenkomst plaats in De Buze in Steenwijk waar ik erg graag bij had willen zijn. Het is maar een geluk gebleken dat het zo is gelopen. Op deze bijeenkomst wordt de vrijwilligers koeltjes medegedeeld dat De Buze geen muziekpodium meer is. Het gaat ingezet worden voor naschoolse opvang en ander jongerenwerk. Tot mijn grote verbazing laten de aanwezige vrijwilligers zich het kaas niet van het brood eten en besluiten ter plekke om zelf de organisatie van de concerten te gaan doen. Het struikelblok voor de beheermaatschappij is het al dan niet aanstellen van een podium-programmeur. Na een jaren lange strijd is De Buze pas weer open gegaan en wordt dit weekend het tweede concert gegeven. Het podium is nu helemaal los gemaakt van het jongerenwerk en mag zich weer richten op het aanbieden van een cultureel verantwoord muziekprogramma. Ik ben in 2013 nog altijd vrijwilliger bij De Buze maar vind het steeds bezwaarlijker worden om diensten te draaien en tien kilometer midden in de nacht te fietsen. Na de uitkomst van de overleg besluit ik een week later een punt te zetten achter mijn vrijwillige activiteiten in De Buze. Ze mogen me echter altijd bellen voor een dj-optreden en dit zal ik voor nop blijven doen. Dat gebeurt nog twee of drie keer na die tijd.

344. Get On Up-The Esquires (US, Bunky, 1967)
345. No One To Love-Pat Lewis (UK, Solid Hit/Outta Sight, 1967, re: 2011) 346. You Pulled A Fast One-The Flirtations (UK< Racetrack, 2013)
347. Hey Sah-Lo-Ney-Mickey Lee Lane (bootleg, Swan, 1965, re: 2013)
Met The Esquires nemen we meteen afscheid van februari 2013. Het is de laatste single die ik van 'mijn Duitse maat' in München koop. Nee, niet de laatste plaat die ik van hem koop, maar de laatste uit deze vangst. Ik heb in maart 2013 weer wat geld om handen en dat betekent onder andere dat de soul-collectie weer verder mag groeien. De 'Northern Soul Jukebox' vormt daarbij een belangrijke inspiratiebron en dat helpt em aan 'Look What I Almost Missed' van Pat Lewis. Dat staat samen met 'No One To Love' op een Outta Sight-heruitgave, ook al reken ik 'No One To Love' tegenwoordig als reden om hem in de koffer te houden. Ik koop in deze periode eveneens twee Polydor-singles van The Flirtations maar die staan al jaren in de algemene bakken. 'You Pulled A Fast One' is een vrij recente opname van The Flirtations met producent Ian Levine en begin 2013 verschijnt dit als single. Mickey Lee Lane staat te boek als een bootleg heowel ik de plaat via Rarenorthernsoul heb gekocht. Het is qua label een directe reproductie van de stereo-uitvoering van de originele Amerikaanse single. Pat Lewis reken ik op 7 maart af, de overige twee op 8 maart 2013. Esquires en Pat Lewis staan in de koffers, The Flirtations in de reserve-Blauwe Bak en Mickey Lee Lane in de Ere-Blauwe Bak.

348. Goodbye Baby-Unknown Boddie Artist (US, Boddie/Numero Music Group, 2010)
349. Midnight Blue-Wendy Alleyne (Barbados, Wirl, 1976)
350. Don't Ever Be Lonely-Cornelius Brothers & Sister Rose (US, United Artists, 1972)
351. It Takes The Dark To Make You See The Light-Joe Haywood (US, Rampage, 1972)
We beginnen dit kwartet met een laatste plaatje dat ik bij Rarenorthernsoul heb gekocht. Ik ben ernstig aan het twijfelen bij deze plaat maar het is de lo-fi atmosfeer die me tenslotte in pakt en me de plaat doet bestellen. Er is sindsdien een wereld voor me open gegaan. Nee, we weten nog steeds niet welke zangeres of meidengroep verantwoordelijk is geweest voor deze opnames, maar het opent voor mij wel de weg naar Numero Music Group. De plaat verschijnt met Record Store Day in 2010 als box met drie singles en allemaal 'onbekende' demo's uit de archieven van Boddie. Volgende week sta ik bij King Kong in Leeuwarden oog in oog met de felbegeerde box met vijftig vinyl-singles uit de Boddie-stal en heb dikwijls getwijfeld om deze te kopen, maar nee... 250 euro is en blijft een hoop geld. Op 12 maart 2013 ben ik aan het speuren op Marktplaats en maak kennis met een verkoper waarmee ik deze maand heel veel zaken zal doen. Ik zal er jaren later nog mijn voordeel mee doen als de interesse meer richting Carib- en Suri-soul gaat. Wendy Alleyne is mijn eerste single op het Wirl-label, buiten de oer-versie van 'Big Bamboo' van Emile Straker & The Merrymen. Overigens is dit het rode label zonder de vermelding van The Dynamics. Op de blauwe labels wordt The Dynamics wél genoemd. Cornelius Brothers en hun zusje Rose hebben nooit een slechte plaat gemaakt. 'I'm So Glad' is de eigenlijke a-kant, maar de b-kant is iets meer 'classy' en meteen mijn favoriet. Joe Haywood is een held uit de Carib-soul en 'It Takes The Dark' is mans' laatste plaat uit 1972. Alle vier singles staan in de koffers.

352. Do You Ever-The Manhattans (US, De Luxe, 1971, re: 1973)
353. Shout Bamalama-Mickey Murray (US, SSS International, 1967)
354. Let's Go Together-Pat Lewis (US, Golden World, 1966)
355. Love Is All Right-Jesse James (UK, Harthon/Outta Sight, 1968, re: 2012)
De eigenlijke a-kant van The Manhattans is 'If My Heart Could Speak' maar ik heb 'Do You Ever' altijd de fijnere kant gevonden. Mickey Murray staat ten onrechte in de reserve-Blauwe Bak omdat ik zojuist het prachtige 'Lonely Room' heb ontdekt. Pat Lewis maakt deel uit van de Golden World-verzameling en aanvankelijk koop ik de plaat voor 'Can't Shake It Loose'. De andere kant is toch ietsje interessanter. Jesse James is de schrijver van het liedje dat vooral bekendheid zal genieten als het instrumentale 'The Horse'. Het origineel wordt in 2012 samengebracht met het 'She's Wanted' van Larry Clinton. Dit staat in de Ere-Blauwe Bak maar zou vanwege Larry Clinton wel weer terug in de koffers mogen. Mickey Murray en Pat Lewis staan in de reserve-bak en The Manhattans in de koffer. De eerste twee koop ik van de Marktplaats-gast uit Den Haag, Pat Lewis komt op 12 maart van 'mijn maat in München' en Jesse James koop ik bij Rarenorthernsoul op 13 maart 2013.

356. Tear Stained Face-Don Varner (UK, Soul City, 1967, re: 2002?)
357. Don'tcha Hear Me Callin' To Ya-The 5th Dimension (US, Soul City, 1969)
358. Breaking Down The Walls Of Heartache-Johnny Johnson & The Bandwagon (UK, Epic, 1968, re: 1979)
359. Shiftless Shady Jealous Kind Of People-The O'Jays (NL, Epic, 1973)
Dave Godin heeft jaren geleden een standbeeld gekregen op Soul-xotica. Hij zet Motown op de kaart in Engeland, bedenkt de termen 'Northern Soul' en 'deep soul' en heeft een platenzaak vanaf de eind jaren zestig: Soul City. Hij brengt dan ook singles uit van Amerikaanse labels zonder een vaste distributie in Engeland. Soul City gaat als platenlabel ter ziele als hij en zijn vrienden aan de slag kunnen bij eerst Mojo en later Contempo. Soul City krijgt omstreeks de eeuwwisseling een reïncarnatie. Don Varner stamt uit die latere tijd. Wat opvalt is de slechte audio-opname. Deze komt van Rarenorthernsoul, de overige drie koop ik op 14 maart 2013 bij King Kong in Leeuwarden. Het zijn er overigens veel meer maar de meeste zijn inmiddels verhuisd naar de algemene bakken. 'Take Your Time' van S.O.S. Band en 'Beautiful Brown Eyes' van Solomon Burke schieten me dan zo te binnen alsook een andere O'Jays-single. The 5th Dimension heb ik dan al jaren als de Deense Liberty en ook dan heb ik de b-kant al ontdekt. Johnny Johnson komt uit de 'Disc-O Doubles'-serie en is op blauw vinyl. Nederland is in het begin niet bepaald consistent met het Philadelphia-label. 'Back Stabbers' verschijnt op CBS en 'Shiftless' (en ook '992 Arguments') op Epic. Johnny Johnson staat in de Ere-Blauwe Bak en de overige drie in de reserve-Blauwe Bak.

Week Spot: L.T.D.

Het is weer fijn geregeld. Ik heb mijn vrije dag en wil eerst eens lekker uitslapen, maar dat word me niet gegund. Om acht uur zit ik meteen in het lawaai van het hoveniersbedrijf. Ze hebben vorige week eerst de bomen op het plein onder handen genomen en nu moet opeens het gras worden gemaaid. Dat gebeurt niet met zomaar een grasmaaier want daar kan ik nog wel doorheen slapen. Nee, het is een bosmaaier en een soort van bladblazer. Van acht tot half tien doe ik verwoede pogingen om de slaap te vatten. Dan wordt het rustig en kan ik alsnog slapen maar volgende keer liever op een dag dat ik aan het werk ben. Tot zover mijn klaagzang over deze voorbije dinsdag. Laten we even kijken naar Soul-xotica. Ik heb een schets gemaakt van 'Het zilveren goud' en dat geeft me morgen de gelegenheid om een volgende aflevering van de 'Blauwe Bak Veteranen' te doen. Ik heb totaal 56 singles in 'Het zilveren goud' van februari en maart 1995 en dus gaat die serie binnenkort weer op woensdag en zaterdag plaats hebben. Het 'Week Spot Kwartet' gaat naar de donderdag en de 'Eretitel' gaat voorlopig in de remise. Dan ga ik nu verder met de kersverse Week Spot en dat mag deze week 'Party With You' van L.T.D. zijn, een obscuur b-kantje uit 1983.

L.T.D. kent in ons land twee wapenfeiten. Ten eerste is daar 'Back In Love Again'. Een nummer dat ik toevallig eens mee pik als het op Radio 2 wordt gedraaid. Het is de periode waarin ik 'Floorfillers' doe op de donderdagavond en 'Back In Love Again' wordt nog een soort van culthit in deze show. Verder is daar de Sky Radio-ballade 'Shine On'. Hoewel de elpee met dezelfde titel een groot verkoopsucces is, scoort de single vreemd genoeg alleen in Nederland. L.T.D. heeft een vreemde geschiedenis en feitelijk heeft de band haar laatste stuiptrekkingen bereikt als de Week Spot op de markt wordt gebracht. 'Party With You (All Night)' is de b-kant van de laatste succesvolle single in Amerika: 'For You' uit 1983.

Arthur 'Lorenzo' Carnegie (gitaar, fluit en alt- en tenorsaxofoon), Jake Riley (trombone), Carle Wayne Vickers (trompet, fluit en sopraansaxofoon) en Abraham 'Onion' Miller (tenorsax en zang) formeren in 1968 Love Men Ltd. met zanger-toetsenist Jimmy 'J.D.' Davis. De heren hebben voor die tijd gewerkt met The Fantastic Soul Men Orchestra waarmee het Sam & Dave heeft begeleid tijdens tournees. Het verhaal begint in Greensville in de staat North Carolina maar kort daarop bekostigen de mannen de aanschaf van een oude auto en rijden daarmee naar New York. Baritonsaxofonist Tobi Wynn voegt zich bij de groep en tijdens een optreden ontmoeten de heren drummer Jeffrey Osborne. Deze zal in 1978 het drumstel verlaten en de leadzanger worden van de groep. Na twee jaar in New York verhuist het de uitdijende groep naar Los Angeles en wordt versterkt door Jeffrey's broer Billy, Celeste Cole, Henry E. Davis en Robert Santiel. De groep is zich dan al L.T.D. gaan noemen, hetgeen staat voor Love, Togetherness & Devotion. De eerste platen blijven onopgemerkt totdat de single 'Love Ballad' verschijnt in 1976. De grote doorbraak komt echter met 'Back In Love Again' dat de groep ook buiten de Verenigde Staten op de kaart zet. Na het album 'Shine On' uit 1980 komt echter het verval in de groep als Jeffrey Osborne het solo gaat proberen. In 1983 tekent het bij het onafhankelijke Montage-label, de eerste van vele kleine maatschappijen waarvoor L.T.D. platen zal maken. 'For You' is een ballade in de traditie van 'Shine On', de b-kant is echter lekkere upbeat disco en precies dat geluid dat steeds sterker wordt in 'Do The 45' op de zaterdagavond.

Naast veteraan Carle Vickers zien we op het label de naam van Doni Hagen en Robert Palmer. Het heeft enig zoekwerk gekost, maar nee.. het is niet de Engelse Robert Palmer . Volgens de telling van Discogs zelfs de vierde Robert Palmer die actief is in de muziek. 'For You' bereikt slechts een vijftigste plek in de Amerikaanse R&B en dat is tevens de laatste single die in een hitlijst zal komen. Soms is de band mijlenver op de achtergrond, maar het is desondanks ruim een halve eeuw actief. In de late jaren negentig is er zelfs een illegale L.T.D. in het circuit welke door de originele groepsleden tot een halt wordt gebracht. Er is nog altijd een L.T.D actief ook al heeft het meer weinig uit te staan met de groep mannen die in de late jaren zestig zijn begonnen met de band.

TIEN JAAR SOUL-XOTICA: Blauwe Bak Veteranen deel 32

Nee. Een groot techneut zal ik nimmer worden... Dat zijn op 2 maart 2010 mijn eerste woorden op Soul-xotica en ik kan het tien jaar later bevestigen. Op 2 maart 2010 heb ik net het euvel van een los zittend kabeltje van de mixer hersteld en onlangs heb ik nog bijna mijn mengtafel afgeschreven vanwege een onstabiele stand op de volume-controle van mijn koptelefoon. In het bericht, 'Sappig Loesje' genaamd, ga ik door de plaatjes die ik deze morgen voor mijn ontbijt heb gehad en waarbij Juicy Lucy's 'Who Do You Love' mij doet besluiten om mijn oude Blogspot-account leeg te ruimen en daarvoor in de plek Soul-xotica te brengen. Ik heb door de jaren heen vaak grote feesten gehouden bij de meest lullige jubilea en toch ga ik op deze tiende verjaardag gewoon verder met de dagelijkse gang van zaken. Ik moet nog steeds een planning maken voor 'Het zilveren goud' en ik weet niet of de 'Blauwe Bak Veteranen' daarmee in het gedrang komen, vandaar dat ik graag het moment wil aanwenden om weer eens een duik te doen in de geschiedenis van de Blauwe Bak. Inclusief een paar 'verhuisberichten' en een periode waarin het best lekker gaat. We gaan terug naar de maanden januari en februari 2013. Na een paar pittige weken heb ik eindelijk weer wat geld te besteden en dus druppelen de singles ook weer langzaam binnen.

Op 2 maart 2013 publiceer ik 'Potverdrie jaar' en dat vier ik met 'Substitute' van Clout. De plaat die me terugneemt naar mijn eigen derde verjaardag. Ik schrijf dat bericht op een pas opnieuw geïnstalleerde laptop. Ik heb de laptop gekregen van iemand als ik pas met Soul-xotica ben begonnen, maar ga deze pas vanaf eind 2011 gebruiken op het internet. Tot die tijd speelt mijn internet zich af op de Nokia N95. Doordat ik niet regelmatig updates uitvoer, moet op een bepaald moment een virus zijn binnengeslopen dankzij een 'dodgy' download-site waar ik 'The Night Before' van Hooverphonic haal voor een radioshow. De dvd-speler op de laptop wil de audio-cd wel lezen maar weigert het om te zetten naar een bruikbare mp3-file en dus ga ik even snuffelen op het internet. Dat is me duur komen te staan? Ik heb vooral spijt van het feit dat vrijwel alle Soul-x-rated-afleveringen zijn verdwenen. Ik heb alleen nog de Engelse afleveringen en die zijn ook al pijnlijk genoeg om naar te luisteren. In februari 2013 crasht de laptop en Marianne bouwt het opnieuw op voor mij. De laptop zal tot januari 2015 dienst blijven doen en dan is het echt afgelopen... met mijn geduld. Het betekent dat de 'nieuwe' computer alweer vijf jaar in mijn huis staat en vermoedelijk een jaar of zeven of acht zal zijn. Het is een jonkie vergeleken bij mijn uitzend-computer want deze wordt dit jaar achttien! Uit de goede oude tijd toen nog machines werden gemaakt voor het leven!

328. Let My Heart And Soul Be Free-Tan Geers (Canada, Soul Tribe, 1968, re: 2012?)
329. Doomsday-Evelyn Thomas (UK, 20th Century, 1976)
330. Are You My Woman-The Chi-Lites (US, Brunswick, 1970)
331. Undecided-Inez & Charlie Foxx (US, Dynamo, 1968)
Ik heb de Soul Tribe-uitgave net toegevoegd aan 45cat en een reactie achtergelaten bij het origineel. Daar wordt namelijk een waarde gegeven van 28 dollar. Ik kan me herinneren dat in de zomer van 2012 een gebroken(!) single is verkocht welke met sellotape was geplakt. 'Priced to sell'? 275 Engelse ponden. Het is hoe ik deze 'double-sider' leer kennen en hap meteen toe als ik in januari 2013 deze heruitgave zie op het Soul Tribe-label. Voor mij is het 'moody' 'Heart And Soul' de favoriet, de andere kant is meer funky Northern Soul. Deze en Evelyn Thomas komen van Rarenorthernsoul en Buydiscorecords als vervolg op vorige week. Het eerste exemplaar van 'Doomsday' is zo krom als een hoepel en ik krijg later een beter exemplaar toegestuurd. Dat is tegelijk met de andere Evelyn Thomas-single die we straks tegenkomen. The Chi-Lites is vorige week verhuisd naar de Blauwe Bak-koffers. De slechte opname maakt dat ik de plaat een tijd in de reserve-Blauwe Bak heb gehouden, maar bij gebrek aan beter heb ik hem weer terug gezet. Het intro is gesampled door Jay-Z in 'Crazy In Love' met Beyonce en dat maakt dat de plaat erg in trek is. Inez en Charlie staan volgens de lijst in de reserve-Blauwe Bak maar zijn al maanden geleden terug gegaan in de koffers. 'I Ain't Going For That' is de eigenlijke a-kant maar ik heb altijd een voorkeur gehad voor 'Undecided'. Tan Geers, Chi-Lites en Inez & Charlie staan anno 2020 in de koffers en Evelyn Thomas in de reserve-Blauwe Bak.

332. You're My Lovin' Baby-The Sweet Things (US, Date, 1966)
333. THe Night-Frankie Valli & The Four Seasons (NL, Rare Earth, 1972)
334. Love Don't You Go Through No Changes On Me-Sister Sledge (Duitsland, Atlantic, 1974)
335. Thinking Of You-Sister Sledge (Duitsland, Cotillion, 1979)
Het komt niet vaak voor dat alle vier in de Blauwe Bak-koffers staan maar hier is een zeldzaam voorbeeld. Sweet Things win ik samen met Inez & Charlie en The Chi-Lites in een veiling van 'mijn maat in Chicago' en reken ik af op 27 januari 2013. Sweet Things is een vroege Van McCoy-productie uit de tijd dat hij de scepter zwaait over het Date-label. De oorspronkelijke Peaches uit Peaches & Herb is één van de originele Sweet Things dat slechts twee singles maakt in 1966. De keerzijde van deze eerste, 'Don't Come Looking For Me', krijgt decennia later nog een kleine cultstatus in Engeland. Ik ben op een goed moment aan het zoeken op Marktplaats als ik een partijtje vind van The Four Seasons. Het zijn vooral singles uit de jaren zeventig, de latere remix van 'December 1963' en een paar BR-uitgaven van jaren zestig-favorieten. Mijn meeste aandacht gaat uit naar 'The Night' in de Nederlandse fotohoes. De singles gaan alleen in één partij. Ik neem contact op met de verkoper, maar helaas... die heeft ze net verkocht en was vergeten de advertentie te verwijderen. Een week later heb ik opnieuw bericht van hem: Hij heeft een kakelvers exemplaar van 'The Night' gevonden. Dan kijk ik bij de rest van zijn handel en zie daar een nestje singles van Sister Sledge. Waaronder de nummer 334 waarvan ik enorm ben gaan houden sinds een klein jaar. De totaalprijs rechtvaardigt de waarde van de single en ik neem de rest op de koop toe. Iedere Northern Soul-blogger zou proberen de naam van Ian Levine buiten beschouwing te houden, behalve ondergetekende. Ik ben een jaar eerder gevallen voor 'Footsteps Following Me' van Frances Nero op Ian's Motorcity-label. Als ik dat eens laat horen aan een soul-vriendin merkt deze op dat het intro is 'geleend' van 'Thinking Of You' van Sister Sledge. Sindsdien staat deze ook in de Blauwe Bak-koffers. De overige singles staan in de betreffende 'algemene' bakken. Frankie Valli heb ik blijkbaar op 2 februari en Sister Sledge op 3 februari afgerekend. Ze zijn wel in één pakket gearriveerd.

336. Stranded In The Wilderness-Doris Jones (UK, NEMS, 1976)
337. I May Not Be All You Want-Carla Thomas (US, Stax, 1972)
338. Weak Spot-Evelyn Thomas (UK, 20th Century, 1975)
339. Way Back Home-Jr. Walker & The All Stars (UK, Tamla Motown, 1971, re: 1973)
Op 15 februari 2013 reken ik een aantal singles af bij Buydiscorecords. Dat zijn er meer dan vier. Ook de live-versie van 'Free Ride' van The Three Degrees zit in dit partijtje maar deze is jaren geleden afgevoerd naar de 'algemene' jaren zeventig-bak. Ian Levine komt wederom ter sprake. Doris Jones vormt in 1975 met het echtpaar Brenda en Herb Rooney The Exciters. De groep die in 1963 een hit heeft gehad met 'Tell Him' en door Levine uit de mottenballen is gehaald voor 'Reaching For The Best', een Northern Soul-hit in 1975. Levine is zelf Northern Soul-dj in deze tijd en ontdekt menig Modern Soul-klassieker, maar heeft tevens de aspiraties om 'nieuwe' Northern Soul te maken. Zijn producties worden met gemengde gevoelens ontvangen, vooral omdat het mainstream hits worden. Evelyn Thomas' 'Weak Spot' is daarvan één van de grootste. Het heeft mij een paar maanden eerder geïnspireerd om van de 'Tune Of The Week' de 'Week Spot' te maken. Carla Thomas is een promo met prachtige Southern Soul uit de vroege jaren zeventig. Jr. Walker heeft oorspronkelijk geen release gehad in Engeland, deze verschijnt pas in 1973. De matige kwaliteit houdt het in de reserve-Blauwe Bak waar ook de rest staat.

340. Jump Back In The Arms Of Love-Bobbi Lynn (US, Look, 1970)
341. Deep Freeze-The Adorables (US, Golden World, 1964)
342. Mama Didn't Raise No Fools-Sugar Pie DeSanto (US, Checker, 1965)
343. To Get Your Love Back-Nella Dodds (US, Wand, 1965)
Ik ben eigenlijk op zoek naar een voordelige uitgave van 'Earthquake' van Bobbi Lynn (welke ik eind 2013 ook zal kopen) als ik deze Look-single voor praktisch niks tegenkom. Ik denk lange tijd dat het midden jaren zestig is vanwege de mono-opname. Mac Gayden moet aardig zijn binnen gelopen dankzij The Love Affair's uitvoering van zijn 'Everlasting Love' als hij met Lynn de studio in gaat om dit stampertje aan het vinyl toe te vertrouwen. Het staat bij mij in de Ere-Blauwe Bak evenals The Adorables. Bobbi Lynn reken ik af op 18 februari en de overige drie (en nog eentje voor de volgende keer) de volgende dag. The Adorables is een volgende stap in mijn mislukte Golden World-verzameling. Het is een lekkere stamper maar ik heb er anno 2020 helemaal niks meer mee. Sugar Pie DeSanto is een grote verrassing. Ik heb jaren lang een cd met het beste van Sugar Pie en daar staat 'Mama' genoteerd als 'unreleased'. Het betekent echter dat het nog niet eerder op cd is verschenen. Deze drie zijn afkomstig van 'mijn maat in München' waar ik nog geregeld mailings van krijg. Toch is het alweer jaren geleden dat ik voor het laatst bij hem heb besteld. Nella Dodds is een fraaie 'double-sider' met 'P's & Q's', maar ik ga uiteindelijk overstag voor 'To Get Your Love Back'. DeSanto en Dodds staan overigens gewoon in de koffers. In de volgende aflevering gaan we van 19 februari naar de vijftigste verjaardag van mijn zwager: 14 maart 2013.

Met genegenheid terugblikken: Politiek correct 2019

De inspiratie voor 'Met genegenheid terugblikken' piekt vooral in de eerdere afleveringen. Het is gewoon een stuk eenvoudiger om een paar jaar terug over de schouder te kijken dan de recente jaren. Bij 2019 zou ik ook menig fietstocht, wandeltocht of vakantiedag kunnen gebruiken, maar daarover heb ik afgelopen jaar immers uitgebreid geschreven. In het begin van deze serie (die vanavond definitief tot een einde komt) wil ik ook iets uitlichten waarover ik niet veel heb geschreven op Soul-xotica maar wat wel een wezenlijk onderdeel heeft uitgemaakt van het bewuste jaar. Als ik terug kijk op 2019 dan zie ik allereerst de tien jaar zonder de drank en de succesvolle (lig)fietstocht. Vervolgens een kapotte ligfiets in de schuur en vooral veel werk met behulp van een elektrische fiets. Wat kan ik over het werk schrijven? Niet genoeg om tot een boeiend verhaal te komen. Ik doe het werk echter met heel veel plezier en heb iedere dag wel een 'hoogtepuntje' tijdens de werkzaamheden, alleen kan ik dat vaak een week later al niet meer herinneren. Is er dan nog iets uit 2019 dat ik nooit ter sprake heb gebracht en dat toch zeer sterk aanwezig is geweest gedurende het jaar? Volmondig ja! Er is wel iets, alleen heb ik altijd geprobeerd om dat zoveel mogelijk voor mezelf te houden. Een dag voor de tiende verjaardag van Soul-xotica mag het er dan toch eenmalig uit.

,,Wie voor zijn dertigste niet-links is, heeft geen hart. Wie na zijn dertigste niet-rechts is, heeft geen verstand". Deze wijsheid pik ik eens mee uit een Duitse film. In een documentaire die ik recent heb gezien, heb ik geleerd dat je voor je dertigste 'kneedbaar' bent en daardoor eenvoudig een ander patroon kan aannemen. Na dertig jaar in het leven ben je zó geprogrammeerd geraakt dat een plotselinge verandering zwaar kan vallen. Ik moet erkennen dat het een paar jaar heeft geduurd bij mij. Het is begin 2016 als een Steenwijker kameraad (die dan enige tijd in Duitsland woont) een paar uitlatingen doet op Facebook waar ik van schrik. Ik herinner nog goed de dagen dat we samen flyers aan het uitdelen waren van de SP en zijn uitlatingen staan lijnrecht tegenover het gedachtegoed van deze partij. Ik besluit niet onder het bericht zélf te antwoorden maar om hem een privé-berichtje te sturen. Hij spreekt dan profetische woorden naar mij toe. ,,De rollen zijn omgedraaid. Op dit moment zijn de goedwillende mensen niet per definitie links. Er is in de linkse hoek van de maatschappij steeds meer verzet tegen de eindeloze vluchtelingenstroom". Ik kan er begin 2016 nog helemaal niks mee. Ik moet bekennen dat ik politiek té weinig actief ben en dat ik zelfs niet helemaal op de hoogte ben van het nieuws dat op dat moment speelt. Mijn reacties op dergelijke berichten op Facebook zijn dan vaak ook kinderlijk naïef en niet zelden word me (terecht) de mond gesnoerd.

Een aantal collega's bij Wolfman Radio zijn echter wel politiek actief en bevinden zich stuk voor stuk in het 'Remain'-kamp bij het Brexit-referendum. Ik heb in 2016 nog niet echt een mening over de Europese Unie. Als je je niet verdiept in de materie en uit gaat van datgene dat je in de jaren negentig is beloofd? We kennen allemaal de uitslag van het referendum en deze avond vind bij mij een eerste verandering plaats. Ik meen tot dat moment dat wij, als links, de gemoedelijke kant vormen van het politieke spectrum tegenover de 'gemene' en op geld beluste rechterkant. Als ik vervolgens zie dat 'Remain' meteen op de eerste avond zegt dat ze de Brexit op alle manieren zullen dwarsbomen, krijg ik een ander inzicht. Ik word kritischer ten opzichte van links en kijk al eens om het hoekje bij partijen aan de rechterflank. Ook al heeft dat nog geen effect op de laatste verkiezingen. Ik geloof dat de SP mijn stem heeft gekregen omdat het aan de linkerkant de partij is waarmee ik het het minst oneens ben. Ik ben nog altijd in de veronderstelling dat het 'over links' zal moeten gaan om er zelf nog wat beter van te worden. Mijn stem heeft geen invloed want de SP krimpt per verkiezing en ik zou anno 2020 geen enkele reden meer kunnen vinden om mijn stem aan deze partij te geven.

Het is pas in 2019 als de stukjes op zijn plek vallen voor mij. Ik volg de politiek dan inmiddels twee jaar op de voet. Ik probeer zoveel mogelijk complete debatten mee te krijgen en trek steevast een uur uit voor het vragenuurtje op dinsdagmiddag. Het vragenuur staat overigens een paar dagen later volledig op Youtube. Daarbij ben ik me ook meer gaan verdiepen in de gang van zaken met de Europese Unie. Als je eenmaal de beerput opentrekt, dan is er geen weg meer terug en het betekent dat ik een goed deel van mijn leven heb ingericht voor 'onderzoek' op het internet naar hoe bepaalde zaken in elkaar steken. Hoewel ik de journalistiek al lange tijd geleden heb afgezworen en ik dankzij het ongeval van 2009 een deel van mijn grammatica kwijt ben, word mijn journalistiek instinct weer aangewakkerd. 'No for an answer', bestaat niet meer en we willen het naadje van de kous weten. Word je er gelukkiger van? Nee, dat niet echt. Maar... zoals ik eerder schreef... als je de beerput eenmaal hebt geopend, is er geen weg terug.

Het is in augustus dat ik tot de ontdekking kom en daarvan ben ik een tijdje flink van de kaart. Ik ga in zien dat ik niet langer links ben en juist een zwaai naar rechts heb gemaakt. Het voelt aanvankelijk alsof ik een switch heb gemaakt van 'good guy' naar 'bad guy' en ik probeer op alle manieren te toetsen of ik nog steeds de 'good guy' ben. Na verloop van tijd kan ik gelukkig concluderen dat ikzelf totaal niet ben veranderd maar dat ik mag vaststellen dat mijn blik op de wereld (en met name de politiek) drastisch is veranderd. Het jaar 2019 heeft vooral in het teken gestaan van de acceptatie van mijn nieuwe standpunten en ze, desgevraagd, te kunnen uitdragen. Omdat er hier niet naar wordt gevraagd en ik evenmin trek heb om Soul-xotica om te gooien naar een politiek weblog zal ik er hier niet verder op in gaan. Elkanders standpunten politiek aanvechten is tot zover, maar je mag de mening van een ander best respecteren. Wat dat laatste betreft is helemaal niets veranderd want zo stond ik vóór 2019 ook in het leven. Het is uiteindelijk het Engelse 'remain'-kamp geweest die dat mijns inziens niet heeft gerespecteerd en dat heeft me 'wakker' gemaakt. Eigenlijk moest ik ze dankbaar zijn, maar aan de andere kant: Gewoon verder 'slapen' is ook een optie...