Singles round-up: juni 4

Heus! Jullie moeten me geloven! Het was echt niet de bedoeling afgelopen zaterdag. Na een drukke meimaand kan ik ook de borst nat maken voor juni want ik heb al een paar extra bij Chris besteld en verwacht de nodige 'pre-orders'. Daarnaast ligt ook nog een bestelling bij Mark in de planning. Voor een euro mag echter veel en vooral als het singles zijn uit de jaren zestig en zeventig. De kwaliteit van, met name, de jaren zestig singles zijn erg overtuigend. Alsof deze in mapjes zijn bewaard. Het begint al meteen met 'Hello Susie' van Amen Corner en dan gaat het hek van de dam. Van de totaal 43 singles die ik zaterdag heb gekocht zijn 16 'dubbel' en vaak bedoeld als upgrade. Deze zestien ga ik nu in één bericht stoppen.

* Amen Corner- If Paradise Is Half As Nice (NL, Immediate, 1969)
* Amen Corner- Hello Susie (NL, Immediate, 1969)
* Bolland & Bolland- Spaceman (NL, Negram, 1978)
* Cynthia Clay- Lonely Without You (NL, Dureco, 1974, re: 1979)
Er is van alles mis met Nederlandse Negram- en EMI-persingen uit de jaren 1969 tot en met 1971-72. Het vinyl is flinterdun en wil graag krom trekken. Met name met 'She Likes Weeds' van Tee Set blijkt het enorm lastig om een vlak exemplaar te vinden. De hoesjes zijn eveneens dun en hebben de neiging te gaan scheuren en verpulveren. In geval van 'Hello Susie' mis ik al jaren de achterkant terwijl ook de voorkant half is vergaan. 'Half As Nice' scheelt in de oude vorm niet alles maar evengoed is dit een upgrade. Bolland & Bolland heb ik tot nu toe alleen met een neutrale hoes. Van Cynthia Clay heb ik reeds de originele persing van 'Lonely Wihout You', het thema uit de film 'Verbrande Brug'. Deze heeft overigens ook 'Black And White' als de b-kant. De laatste is dan weer mede geschreven door Raymond Van Het Groenewoud.

* Bobby Darin- If I Were A Carpenter (NL, Atlantic, 1966)
* The Dells- I Can Sing A Rainbow/Love Is Blue (US, Cadet, 1969)
* Andy Gibb- Shadow Dancing (NL, RSO, 1978)
* The Guess Who- American Woman (NL, RCA Victor, 1970)
Bobby Darin heb ik in ieder geval in de Zuidafrikaanse persing. In 2011 gekocht bij Minstrel in Zwolle uit dezelfde partij waar ik bijna een jaar geleden flink boodschappen heb gedaan. The Dells heb ik nog niet in de Amerikaanse persing maar heb sinds jaar en dag al de Engelse persing in de Blauwe Bak staan. Ik vermoed dat de Cadet dan ook gewoon in de jaren zestig-bak komt. Andy Gibb heb ik in de Duitse persing met een andere fotohoes. The Guess Who heb ik in de bruin met gele fotohoes. Deze rood met blauwe heeft bovendien een single om door een ringetje te halen.

* Eddie Howell- Man From Manhattan (NL, Warner Bros., 1975)
* Millie Jackson- If You're Not Back In Love By Monday (UK, Spring, 1977)
* KC & The Sunshine Band- Please Don't Go (NL, TK, 1979)
* Amanda Lear- Follow Me (Duitsland, Ariola, 1978)
De eerste heb ik met de oranje fotohoes. Naar het schijnt is dat de eerste persing. De single flopt in eerste instantie en ik denk dat het pas een hit is geworden nadat is gebleken dat de mannen van Queen hun medewerking hebben verleend aan de plaat. De hitversie komt met deze gele fotohoes. Millie Jackson heb ik in ieder geval op een jaren tachtig-heruitgave. De Engelse persing kan deze dan vervangen in de Blauwe Bak. Mijn exemplaar van 'Please Don't Go' heeft een half vergaan fotohoesje en dus is dit echt een upgrade. Ik heb in de jaren negentig eens Amanda Lear gekocht maar daar mist een hoekje uit de single. Ik weet eigenlijk niet of ik hem intussen eens heb vervangen. Deze met fotohoes oogt wel fraai en het is per slot van rekening Pride Month.

* Mr. Albert Show- Wild Sensation (NL, Philips, 1970)
* Cliff Richard- Silvery Rain (NL, Columbia, 1971)
* Softones- That Old Black Magic (NL, Avco, 1975)
* The Staple Singers- Let's Do It Again (NL, Warner Bros., 1976)
Ik heb in al deze jaren dat ik platen verzamel nog nooit Mr. Albert Show mét fotohoes gezien. Het heeft me sowieso al zweetdruppels gekost om de single te vinden. Cliff Richard heb ik in september in de Duitse uitdossing gekocht, de Nederlandse is dus een extraatje. In de allereerste Blauwe Bak Top 40 in 2011 staat 'Why Why Baby' van Softones op nummer 40 als ik me niet vergis. Het hoesje is niet bijster goed meer en dus kan ik deze niet laten liggen. The Staple Singers heb ik in de Duitse persing in de Blauwe Bak maar is niet echt in een fraaie staat. De Nederlandse mag nu in de Blauwe Bak en nu kan de oude weer terug in de Gele Bak.

Week Spot: Sandra Feva

Vaak lig ik een aantal berichten achter maar vanavond ga ik het tegenovergestelde doen. Vandaag een dubbel bericht zodat ik donderdagavond kan 'snipperen' zonder dat ik achterop schema kom te liggen. Als het vrijdag ook niets wordt, is de schade enigszins beperkt. Nu ga ik eerst de nieuwe Week Spot aan jullie voorstellen. Ik kijk uitsluitend naar de singles die ik recent bij Mark heb gekocht en vraag mezelf of ik Sandra Feva of Sandra Richardson al eens als Week Spot heb gehad. Het antwoord luidt ontkennend. Dus is het de hoogste tijd om deze zangeres eens in het zonnetje te zetten en de meest recente aanschaf van Sandra is een mooie aanleiding. Opnieuw een vrij 'moderne' Week Spot want deze komt uit 1989 en klinkt ook zo: 'Love Came Right On Time' van Sandra Feva. Tijdens de 'Singles round-up' is het jaartal nog niet duidelijk maar het is in 1989 op een album verschenen volgens Wikipedia.

Ik leer Sandra via een omweg kennen. Mark biedt op een bepaald moment een Kent Deep Soul-uitgave aan met Eddie Parker op de a-kant. Omdat ik altijd wel interesse heb voor een Kent-release reserveer ik de single. Deze komt in augustus 2020 mijn collectie binnen. Ik heb dan al vakantie, ook al is het kamperen in de daaropvolgende week gepland. Alhoewel? Ik hink dan al op twee gedachten met het kamperen. De coronamaatregelen staan dan even op een laag pitje, ook al is het nog wel lastig met douches. Ik krijg dan het idee om een paar dagen in Ruinen te kamperen zodat ik thuis kan douchen en incidenteel een radioshow kan doen. Dat verdwijnt als het KNMI storm voorspelt. Dat kan mijn tentje niet meer aan. Over kamperen gesproken... Ik denk dat ik binnenkort de tent weer eens ga opzetten en de schade ga opnemen. Ergens heb ik wel weer zin in een paar dagen in Sleen. Het kamperen wordt hem niet in 2020 en dus vier ik de vakantie in Zutphen. Voor de fietstocht er naartoe heb ik een speciale 'Vakantiemix' opgenomen met alle recente aanwinsten. Ik zet Sandra Richardson ook in de mix zodat ik het nummer beter kan leren kennen. En dat is gelukt! Ik heb de Eddie Parker-kant nooit meer gedraaid en ga standaard voor 'Deserted Garden' van Sandra Richardson.

Sandra Arnold komt op 14 mei 1947 ter wereld in Los Angeles maar groeit op in Detroit. In de vroege jaren zeventig begint ze haar zangcarrière als Sandra Richardson. Haar eerste single verschijnt in 1971 op het Buddah-label. Het is geen succes en Richardson moet zich tevreden stellen met kleinere labels vanaf dat moment. Toch levert ze met haar debuut een 'original' welke vele malen gecoverd zal worden. We hebben het over 'I Feel A Song' dat in 1974 een hit zal geven aan Gladys Knight & The Pips.  Ze neemt in de vroege jaren zeventig een aantal nummers op die op de plank blijven liggen. Eentje haalt in 2016 een Kent Anniversary-single en 'Deserted Garden' wordt gebruikt voor een Kent Deep Soul. In 1979 verandert ze haar naam in Sandra Feva, maar is ook actief als Sandra Dance of Sandra Feva-Dance.

Ze maakt in 1979 een elpee en verscheidene singles voor het 'nieuwe' Venture-label van Isaac Hayes en zijn toenmalige echtgenote. 'The Need To Be' is haar eerste nationale hitsingle en deze heb ik ook sinds enige tijd in de bakken staan. Ze krijgt echter de meeste bekendheid als achtergrondzangeres. In deze hoedanigheid werkt ze met Aretha Franklin, Prince en George Clinton. In de late jaren tachtig is ze actief voor het minuscule Jerni-label en 'Love Came Right On Time' is daarvan een voorbeeld. Discogs zegt 1988, maar het verschijnt in 1989 op een album. Tja, dezelfde twijfel als bij andere Jerni-releases. 1988-89 vind ik acceptabel genoeg want zo klinkt de plaat namelijk ook.

Sandra heeft in 2000 een beroerte, maar daar komt ze aardig uit. In 2009 wordt ze predikant in de Third New Hope Baptist Church. Ze overlijdt op 26 juni 2020 op 72-jarige leeftijd. Of ze ooit bewust is geweest van de interesse in haar vroegere werk? Dat vertelt de geschiedenis niet.

Van het concert des levens: 2009

Een paar weken geleden heb ik nog een plaat in gedachten welke als afbeelding kan dienen bij 2009. Op dit moment wil die niet te binnen schieten. Ik besluit maar eens in de Top 100 van het jaar te kijken om een titel te vinden die ik kan associëren met 2009. 'Sober' van Pink overbrugt 2008 met 2009 maar staat nog altijd bij de vijftig best verkochte singles van 2009. 'Rehab' van Rihanna is wel van 2009 maar als er één 'Rehab' voor mij verbonden is, moet het wel Amy's 'Rehab' zijn. Dat nummer is dan alweer een paar jaar oud. Ik ben een paar jaar geleden begonnen met 'Van het concert des levens' ten tijde van mijn 45e levensjaar. Ik zit inmiddels in mijn 48e  en dus is het een rubriek van een lange adem. We komen nu echter bij een jaar dat ik bijna dag voor dag zou kunnen beschrijven of op zijn minst in drie delen. Nee. Het moet gewoon één bericht worden net zoals de overige jaren. 2009 is in vele opzichten een erg bijzonder jaar. Voor mij is er de tijd van vóór 2009 en de tijd erna. Hoewel ik niet overal de diepte kan in gaan, zal ik proberen het verhaal van 2009 binnen een bericht te vatten.

Ik verklaar het nieuwe jaar voor geopend in gezelschap van W. in een kroeg in Steenwijk. Als ik haar heb thuis gebracht, wil ik via het park terug naar huis lopen. Daar tref ik een paar kerels die ik ken uit de horeca. Zij hebben de stevige soorten drugs vaak binnen handbereik en ik word door een van hen uitgenodigd om mee te komen. De hoofdbewoner van het huis verspert me de toegang. Eigenlijk ben ik hem nog altijd dankbaar. Onderweg naar huis neem ik me voor om dit jaar eens van de poedertjes en andere chemicaliën af te blijven. Omdat ik een recreatief gebruiker ben, gaat dat me geen enkele moeite kosten. Verder begint 2009 waar 2008 is opgehouden. Nog altijd thuis met een depressie en lange (en kostbare) zuipsessies in de plaatselijke horeca. De huisarts schrijft me zwaardere medicatie voor. Ik haal het wel in huis maar schrik als ik de bijsluiter zie. Er wordt erg gewaarschuwd voor gebruik met alcohol en ik weet dat dit laatste een probleem is gaan worden. Ik ga weer aan het werk en wil meteen volledige dagen en een volledige werkweek maar dit wordt tegengehouden door het SW-bedrijf. Doel is om minder vrije tijd te hebben en zo minder te drinken. Het schiet niet op want in de nacht hoef ik niet te werken en kan ik dus flink tekeer gaan. Als nasleep van de bankencrisis van 2008 is de vroege dienst tijdelijk geschrapt en begin ik iedere dag om twee uur 's middags. Als er geld is... dan is het feest! In februari ga ik zo naar Leeuwarden om heel veel platen te kopen. In maart is het bedrijf té laat met uitbetalen waardoor ik op verschillende adressen op de pof moet. En als het geld binnen is...? Dan volgt een zéér wild weekend waarbij mijn maandsalaris grotendeels verdwijnt. Zo kan het niet langer! Op 2 april 2009 hak ik de knoop door. Mijn laatste biertje en daarna professionele hulp zoeken. Ofwel: Geen afkickcentra voor mij want als ik eenmaal besluit met de alcohol te stoppen, dan staat dat vast!

De psychiatrie is voor mij de juiste uitweg. Ik hoef niet uit te zoeken of ik zonder de alcohol kan maar wil juist onderzoeken wat me ertoe heeft aan gezet. In april 2009 heb ik vooral nodig 'om even ergens anders te zijn'. Zo nu en dan even kijken in Steenwijk maar verder even weg uit het cirkeltje. Het tijdelijke verblijf in Meppel doet me goed, ook al is de psychiatrie niet de oplossing voor mij. Zij willen me vooral in een afkickcentrum hebben maar ik blijf 'No no no' zeggen totdat er toch een intake is. Tijdens deze intake blijkt dat ik hier aan het verkeerde adres ben. Ik word geholpen door mijn huisje in Steenwijk weer op orde te krijgen en na een aantal weken word ik gepusht om vaker naar huis te gaan. Ik ben dan een voetreflexzonetherapie begonnen bij een goede vriendin en daar heb ik uiteindelijk het meeste aan gehad. Ik moet mezelf leren accepteren en waarderen. De zucht naar alcohol heb ik nooit meer gevoeld. Na veertien jaar kan ik wel zeggen dat 'nuchter zijn' méér verslavend is dan bier en wijn! De zomer breekt aan en een herboren Gerrit geniet met volle teugen van fietstochten en 'zweven'. Dat laatste komt vooral tot uitdrukking in augustus en september. Ik meen dat ik zonder de alcohol ineens tien keer zoveel energie heb en dat ik daarnaast niet voldoende hoef te eten. In één van mijn 'vakantieverhalen' heb ik de vrijdag beschreven waarop ik in de hitte van Tijnje naar Kampen ben gefietst en in de nacht van Zwolle naar Steenwijk. Dit gaat natuurlijk niet goed komen?

Als de zomer voorbij is, breekt er een lastige periode aan. Ik kom een week mijn huis niet uit en een afspraak met de voetreflexzone is daarbij het eerste uitstapje. Dat geeft me een dot energie en bovendien begin ik dan met bloesemremedie. Een aantal kruiden in druppelvorm. Om de kruiden 'vers' te houden is het aangelengd met rum. Ik associeer rum niet met drank en van een druppeltje wordt zelfs een vlo nog niet dronken. Ik gebruik het in het weekend van zondag 20 september. De 20e van de 09e maand in 2009. Ik maak een fietstocht naar Grolloo en ben al erg vermoeid als ik bij Diever ben. In Vledder fiets ik in een afgevallen tak op het fietspad en maak een salto. Voor de tweede keer in een jaar word ik wakker in de omgeving van een ziekenhuis. Er wordt gesproken van een lichte hersenschudding maar ze kunnen me verder niet helpen. In het oordeel van de arts wordt gesproken over alcoholgebruik, maar... dat komt door de bloesemremedie. Het flesje is gebroken en maakt dat mijn jas naar rum ruikt. De lichte hersenschudding mag gerust een zware hersenschudding heten want ik weet van voren niet dat ik van achteren leef. Zo ga ik op een zekere middag in mijn pyjama naar het station omdat ik ben vergeten me aan te kleden. Er is vooral op taalkundig vlak schade toegebracht. Ik heb 't kofschip nooit hoeven te gebruiken vóór 2009. Nu is het mijn favoriete vaartuig. Ook de concentratie is minder geworden sinds de buiteling.

Ik heb eind 2009 dan nog te maken met ambulante verslavingszorg maar daar ben ik aardig snel klaar mee. Er is gewoon niemand die kan geloven dat ik sinds april 2009 geen druppel meer heb gedronken. Geen moeilijk moment of een terugslag. Er ontstaat wel weer steeds meer de wens om het 'hoe en waarom' te onderzoeken. Dat zal in 2010 een vervolg krijgen. De vakantie heb ik, geloof ik, vorig jaar nog eens beschreven en sla ik even over. Het 'kiwi-incident' is een nasleep van de hersenschudding. Begin december voelt mijn vader zich niet fit en rijdt met de auto naar de dokter. Het is de laatste keer geweest dat hij achter het stuur heeft gezeten. Hij gaat met spoed naar het ziekenhuis waar ze een kunstgreep uithalen. Hij zal binnenkort terug moeten komen voor een volledige operatie. Dat laatste gebeurt op oudejaarsdag 2009. Het is nog best spannend en achteraf bezien ben ik nog altijd blij dat hij dát heeft overleefd. Hoe zou anders oudejaarsdagen zijn geweest? Ik mag dan geheel gezond zijn, hersteld van de hersenschudding en me heerlijk voelen zonder de drankjes, voor mijn vader wordt wel duidelijk dat een nóg grotere operatie onmogelijk is en hiermee het einde wordt ingeluid.

Singles round-up: juni 3

Gisteren is een vermoeiende dag geweest en dat effect voel ik vandaag. Ik heb wellicht morgenmiddag een klein boodschapje in Steenwijk en wie weet? Misschien zit daar nog een klein fietstochtje in. Ik denk dat ik vandaag niet verder kom dan een bochtje rond het dorp wandelen. Ik maak dan nu eerst het rijtje 'originele' singles af. De aflevering met de zestien 'dubbele' singles kan later wel eens. Voor de laatste keer op deze zondagmiddag zet ik de draaitafels aan maar het is uiteraard niet voor het laatst vandaag. Vanavond weer een drie uur durende truc met drie Gele Bakken. Ik heb nog geen idee of één van de zevenentwintig daarin voor komt. Ik moet de bakken nog zoeken. Hierbij de laatste negen 'unieke' singles.

* Van McCoy- Night Walk (NL, H&L, 1976)
Van McCoy is een held voor me, ook al heb ik niet zoveel interesse voor zijn hits uit de midden jaren zeventig. 'Night Walk' is zoals verwacht een bak disco met daarover de mierzoete violen van zijn orkest. Bovendien is het instrumentaal en daarvan ben ik in geen geval kapot inzake de Blauwe Bak. 'Love Child' kan daar niets aan veranderen. Gewoon voor de Gele Bak.

* Maureen McGovern- Different Worlds (NL, Warner Bros., 1980)
In de jaren zeventig is Maureen dé uitgelezen stem om titelsongs te vertolken van rampenfilms. Ze trapt de jaren tachtig een stuk lichtvoetiger af. 'Angie' is een Amerikaanse soapserie en dit 'Different Worlds' klinkt een stuk luchtiger dan 'The Morning After' en dergelijke. Ik had niet veel verwacht en wat dat betreft zijn mijn verwachtingen uitgekomen. In het archief ermee!

* Roger Miller- King Of The Road (NL, Philips, 1965)
Nu is de prangende vraag: Heeft Smit & Scherpenhuizen destijds de correcte prijs gekregen voor de single? Op de achterkant zit een sticker van de platenzaak uit Haarlem en dat toont de prijs van '3,95' welke is doorgekrast en vervangen door '4,25'. Persoonlijk associeer ik de standaardprijs van 4,25 gulden met 1968 maar dan opnieuw... ik koop in 1965 nog geen platen. De plaat is in een absolute nieuwstaat. Beter dan dit kun je je niet wensen? Het fotohoesje is ook prachtig en hoewel ik nooit meer dan een euro zou betalen voor dit plaatje, voelt het aan alsof het van onschatbare waarde is.

* Raydio- You Can't Change That (NL, Arista, 1979)
Ik dank de kennis van de muziekgeschiedenis voor een groot gedeelte aan het feit dat ik de jongste ben. Als ik een jaar of drie ben, gaan de nummers op de radio opvallen en Raydio heeft een hele sterke herinnering aan mijn kindertijd. Ik associeer het niet met mijn oudste broer of mijn zus maar enkel en alleen met het Hilversumse landschap van 1979.

* David Rose- The Stripper (UK, MGM, 1962, re: 1971)
Vorig jaar heb ik eens een complete albumlijst van 1968 in een uurtje gestopt en daarbij komt ook 'The Stripper' voorbij. Het staat dan op een verzamelalbum dat in de Engelse album top twintig is gekomen. Hier heb ik hem dan op vinyl. David Rose heeft het nummer in 1958 voor het eerst opgenomen maar het verschijnt niet eerder dan 1962 als single. In 1971 wordt het opnieuw een Engelse hit. Het is een stuk dat heel vaak voor televisie is gebruikt en ik probeer nu te herinneren waarvan ik het zou kennen. Ik geef het op...

* Shakin' Stevens- Green Door (NL, Epic, 1981)
* Shakin' Stevens- It's Raining (NL, Epic, 1981)
De halve singles-collectie van Shakin' Stevens ligt bij Groenendijk voor een euro te wachten op een liefhebber. Ik had bijna nog een derde meegenomen, maar nee... twee is eerst wel even genoeg. Natuurlijk is het niets bijzonders anders dan prettige muziek voor op de zondagavond en fijne herinneringen aan de jaren tachtig. Meer woorden ga ik er ook niet vuil aan maken.

* Triumvirat- Waterfall (NL, Harvest, 1978)
Ik dank het aan mijn chef in Meppel. Hij heeft het nummer eens op de radio gehoord en was vergeten 'hoe goed het was'. Thuis ga ik het nummer meteen opzoeken en heb het sindsdien een paar keren in mijn show gedraaid. Nu heb ik dan de single-edit van het nummer en ik maak een vreugdedansje als ik hem in mijn handen hou. Net op tijd voor de Gele Bak Top 100!

* Dana Valery- He Brings Down The Raindrops (Duitsland, Warner Bros., 1978)
Wat als ik nu geen interesse had voor Northern Soul? Dan zou ik de plaat meteen laten liggen. Toch ben ik bekend met de naam van Dana Valery en de vaste volgers ongetwijfeld ook. Dana is een Italiaanse zangeres die een paar zwerftochten heeft gemaakt. Het begint in Engeland waar ze Paul Simon ontmoet en waarmee ze 'You Don't Know Where Your Interest Lies' opneemt. Het wordt geen hit maar is wel een klapper van een Northern Soul-hit in latere jaren. In 1971 neemt ze een elpee op voor het Amerikaanse Brunswick waarop ze gebruik mag maken van backing tapes van onder andere Jackie Wilson. In dat kader heeft ze een Week Spot gehad. In 1978 werkt ze samen met de productiemaatschappij van Mike Curb. Het is een fraaie ballade en erg mooi gezongen maar uiteraard niet voor de Blauwe Bak. Dát zou ik ook niet hebben verwacht maar dankzij de associatie met Northern Soul kan ik deze niet laten liggen.

Singles round-up: juni 2

Het ligt nog wel in de planning om straks een eindje te fietsen, maar ach... dat gaat vast geen wereldreis worden. Met het oog op 'The Vinyl Countdown' van vanavond vind ik het echter wel handig om te weten welke van de mogelijke soulvolle platen in de Blauwe Bak zullen komen te staan en dus geef ik het vandaag nóg een aflevering. Ik heb de singles niet eens geteld als ik ga afrekenen en mag het voor het oog doen van de verkoper. Als ik bij drieëndertig ben, roept hij de prijs van veertig. Ik reken nog even door en zie dat ik dan drie voor nop heb. Zullen we nog afdingen naar vijfendertig of...? Nee, de platen zijn dik de moeite waard en dus betaal ik gewoon veertig euro. Er zitten immers platen bij die bij een andere dealer gemakkelijk een tientje per stuk hadden kunnen opbrengen? Laten we eens zien of er bij de volgende negen ook nog een paar fraaie verrassingen zitten.

* The Comsat Angels- Day One (NL, Jive, 1984)
Echt zo'n plaatje dat ik qua titel uit het Hitdossier ken maar dat ik helemaal niet voor de geest kan halen. Ik kijk even snel op de Wikipedia-pagina van de band en het blijkt dat 'Day One' alleen iets van betekenis is geweest in ons land. Hier staat het in de Tipparade, in Engeland komt het niet voorbij de 'breakers'-lijst. Wellicht dat de plaat extra is gepromoot vanwege een live-versie op de b-kant welke is opgenomen in de hoofdstedelijke club De Meervaart. De band staat te boek als post-punk en daar kan ik me wel in vinden. Het is best een lekker plaatje dus goed gegokt!

* Bobby Darin- The Girl That Stood Beside Me (NL, Atlantic, 1966)
Ook deze heb ik hoogstpersoonlijk toegevoegd aan 45cat omdat-ie daar ontbreekt. De single is niet alleen want het komt in het gezelschap van 'If I Were A Carpenter'. Omdat ik de laatste al heb, reken ik deze single bij de 'dubbele' platen. Zou de a-kant zijn geschreven door Cat Stevens? Nee, het blijkt een typefout te zijn want Geoff Stephens (en dus niet Stevens) heeft het nummer geschreven. Bobby is in 1966 helemaal op de folkrock-toer geslagen. 'Girl' is geen 'Carpenter' maar het is niet onaardig. Op de keerzijde neemt Darin een andere Tim Hardin-song onder handen, te weten 'Reason To Believe'. Toch is dit de voorganger van 'If I Were A Carpenter' als ik het catalogusnummer moet geloven.

* Euson- Leon (NL, Polydor, 1973)
Het is aan de late kant maar ik heb toch even gecontroleerd of ik deze nog niet had. Nee dus en er is geen man over boord. Tja, zo'n plaatje van Euson voor een euro kan ik niet laten liggen, zeker als die met fotohoes is. Ik hoef de plaat niet op te zetten want natuurlijk is dit pure pop en uitsluitend voor de Gele Bak bestemd.

* José Feliciano- Why (NL, Private Stock, 1976)
José Feliciano kan geen kwaad doen bij mij. 'Why' is een crossover tussen reggae en blues en samengevat in een prettige popsong. Niets bijzonders aan de hand maar ik kan niet genoeg krijgen van de man.

* Rob Grill- Rock Sugar (NL, Mercury, 1979)
Alsof de mannen nog tijd weten te vinden tussen opnames en concertreeksen door. John McVie heeft dit plaatje van Rob Grill geproduceerd en naast McVie doen ook Mick Fleetwood en Lindsey Buckingham mee op de plaat. Het zal niet bepaald gezellig zijn geweest in de studio als we de kruisende relaties in ogenschouw nemen. Muzikaal is het Fleetwood Mac maar dan met een kerel in plaats van Stevie en Christine.

* Leon Hayward- Hurtin' Inside (NL, United Artists, 1976)
Leon Hayward is natuurlijk Leon Haywood en 'Hurtin' Inside' is een nummer uit den ouden doosch waar ik toch niet een jaartal bij kan vinden. Het klinkt als vroege jaren zestig in mijn oren. Of toch? 'Hurtin' Inside' heeft 'Pain In My Heart' tussen haakjes en de laatste titel is in 1965 verschenen als b-kant van een Imperial-single in Amerika. Het is wel duidelijk in welke kringen dit een 'hit' is geweest want het past zowel in de Carib als in de Belgische Popcorn. Op de keerzijde staat 'If This Is A Man's World' van Irma Thomas. Dat is oorspronkelijk in 1966 uitgebracht als 'It's A Man's Woman's World' en is natuurlijk een antwoord op James Brown's relaas. Ome James heeft het zelfs geproduceerd. O ja, deze komt natuurlijk met stip binnen in de Blauwe Bak maar dat spreekt voor zich.

* Z.Z. Hill- This Time They Told The Truth (US, Columbia, 1978)
En dat geldt ook voor Z.Z. Daarvoor hoef ik de plaat niet eens op te zetten. De a-kant is een bluesy ballade met een prachtig arrangement en de soulvolle stem van Hill. De keerzijde heet 'Near But Yet So Far' en, hoewel hij er niet bij is betrokken, heeft een Swamp Dogg-achtige productie. Het is meer upbeat dan 'This Time' en lekker eigenwijs zoals we dat van Ziezie zijn gewend. Volmondig Blauwe Bak!

* Incognito- Always There (Duitsland, Talkin Loud, 1991)
De zomer van 1991... Eindexamen van de LEAO, een hele lange vakantie, het verschrikkelijke vakantiewerk in de polder en... muziek! Voor mij persoonlijk in 1991 zijn dat de hits uit de jaren zestig en zeventig maar ongemerkt hebben de hits van de dag een positieve invloed op mij. 'Always There' is daarvan een voorbeeld. Ik heb jaren lang de cd-single gehad en dit geeft me altijd een brede glimlach en dat doet het anno 2023 nog altijd. Erg blij met deze single!

* Kasenetz-Katz Singing Orchestral Circus- Quick Joey Small (NL, Buddah, 1969)
Jerry Kasenetz en Jeff Katz zijn in 1968 verantwoordelijk voor de geboorte van de 'bubblegum'-muziek en de opmars van het Buddah-label. Hun Circus heeft verschillende namen en bestaat uit leden van de bands die ze in die tijd produceren. Op 'Quick Joey Small' horen we duidelijk de zanger van 1910 Fruitgum Co. Op 'Mr. Jensen' is het een andere zanger en dit lijkt meer als een antwoord op 'Excerpt From A Teenage Opera' met ditmaal wellicht een gesjeesde talkshow-host met een eigen videokanaal als onderwerp? Ach nee, hij is maar twee jaar ouder dan mij en dus kan ik hem niet 'old' noemen. Evenals de Amen Corner-singles die ik de 'dubbele' aflevering ga doen, is het fotohoesje hier van een uitzonderlijke kwaliteit voor de leeftijd.

Singles round-up: juni 1

Waar zullen we ons na vijftien afleveringen van de 'Singles round-up' eens mee bezig houden in juni? Met opnieuw dit aantal? :Laten we hopen van niet, ook al is een goed begin het halve werk. Ik had me een paar weken geleden vergist. Ik meende dat 'Tafel In De Tuin' in Meppel was terwijl ik daar net eens op een zaterdag moest helpen in de bezorging. Dat was gisteren. Deze dag ben ik gewoon in Steenwijk. Er is vrij veel en ik heb de hele middag werk, ook al heb ik een uurtje onderbreking gehad. Het centrum is blijven liggen voor mij en het laatste stuk is het 'zwaarste': De Oosterstraat. Dé winkelstraat van Steenwijk en doorgaans erg druk op een zaterdagmiddag. Ook al zou je een boete willen riskeren, dan is het nog niet geschikt om daar te fietsen. De adressen liggen fraai verspreid over de Oosterstraat. Ik ben onderweg van de drogisten naar de Hema als ik langs Groenendijk kom. Opeens is het halt en moet ik wel even pauzeren! Vier bakken met singles voor een euro per stuk? Jullie raden het al! Het zijn totaal 43 singles geworden waarvan 16 dubbel of upgrades. De overige 27 ga ik in drie delen doen en ik begin nu met de eerste negen.

* Paula Abdul- Straight Up (Duitsland, Virgin, 1988)
Groenendijk is in de eerste plek een boekwinkel. De vrouw des huizes bestiert het 'nieuwe' gedeelte, manlief is meer van de antieke boeken en... de platen! In de tijd dat ik in Steenwijk woon, ga ik regelmatig een zaterdagmiddag langs om te grasduinen door de elpees. Met mijn verjaardag in 2018 heb ik er een paar singles gekocht maar verder ligt hier de nadruk op de elpees. Nu dan opeens vier bakken met singles. De eerste platen die ik vind heb ik al. De staat van met name de hoesjes zijn zó uitzonderlijk dat ik ze niet kan laten liggen. Ik richt me eerst op de 'originele' singles en plaats daarna nog eens de foto en het bericht van de zestien. In alfabetische volgorde begint het een beetje kleurloos met Paula Abdul. Een nummer waar ik in 1989 een gruwelijke hekel aan heb, maar sinds een paar jaar groeit het verlangen. Een euro is een heel mooi prijsje.

* Adamo- Inch' Allah (NL, HMV, 1967)
Ik koop bij lange na niet alles meer van Adamo dat ik tegenkom. De man neemt al een flinke plek in in de betreffende jaren zestig-bak en veel verder dan 'Vouz Permettez, Monsieur' en 'She Was An Angel' komt het niet. Toch staat 'Inch' Allah' al een tijdje op een soort van wenslijstje. De oorzaak hiervan is de 'Hitfabriek', het Vlaamse muziekprogramma dat in de vroege jaren negentig wordt uitgezonden in Nederland. Het is in tegenstelling tot andere platen van Adamo een héél klein beetje folkrock en nét genoeg om bij mij in de smaak te vallen.

* Shirley Bassey- Goldfinger (NL, Columbia, 1965)
* Shirley Bassey- Goldfinger (US, United Artists, 1965)
Euh... hebben we 'Goldfinger' nog niet? Het is pas later op de middag dat ik me herinner dat ik in Assen een single van Shirley heb gekocht waarbij 'Goldfinger' op de b-kant staat. De uitvoering van John Barry heb ik vorige week nog gedraaid in de show. Nee, ik heb verder geen enkele uitvoering van Shirley Bassey. En nu? Nu heb ik er twee! De originele Nederlandse heeft uiteraard mijn voorkeur. Het Amerikaanse styreen mag mee omdat die maar een euro is.

* Jimmy Bellmartin- Why Don't You Send Me (NL, Polydor, 1974)
Kijk! En nou wordt het interessant? Bij Jimmy Bellmartin twijfel ik sterk maar de partij bij Groenendijk heeft erg veel 'interessant' werk uit de midden jaren zeventig. Het zou afkomstig kunnen zijn van een discotheek ware het niet dat de hoesjes in een té goede staat zijn. 'Send' is teveel in de Oscar Harris-traditie en dat had ik al een beetje verwacht. Op de keerzijde staat 'Send Me A Letter' uit 1972 en dat is opgeleukt met elektrische gitaren. Ook een hoop 'la-la-la' dat het niet bepaald meer soulvol maakt. Zoals ik al had verwacht, is de algemene jaren zeventig-bak het hoogst haalbare voor Jimmy.

* Buckeye- Where Will Your Heart Take You (NL, Polydor, 1979)
Op een ene of andere manier komt het fotohoesje me erg bekend voor. Feit is dat ik de plaat altijd links heb laten liggen. Ik moet even kijken op Discogs om te zien wat voor tag zij eraan hangen. AOR. Adult Oriented Rock. Ik denk dat ik me daar wel in kan vinden. Het klinkt heel erg Amerikaans en glad zoals veel van de rock van het continent van omstreeks 1979. Het is niet een onaardig plaatje maar het springt er ook niet uit.

* Etta Cameron- Maybe Tomorrow (België, Barclay, 1975)
Deze single is helemaal ongedocumenteerd. Ik heb zelf de informatie toegevoegd aan 45cat want het lijkt erop alsof de plaat nergens anders is uitgebracht. Iets dat me pas later opvalt... Het stamt uit de tijd van het handwerk en iemand heeft zijn best gedaan om van 'Maybe Tomorrow' een mooi logo te maken. Alleen staat daar 'Mayby Tomorrow'. Ik moet zeggen... de plaat bevalt me nu al. Het is een poging om op de disco-trein te stappen maar de arrangementen en de koortjes geven het een aparte sfeer voor mij. Ik kan dit wel plaatsen tussen 'oddballs' als Norma Jenkins. En omdat het zó obscuur is, mag ik het best een kans geven. 'One Two Three Four' gaat helemaal nergens over. Een beetje 'kuntrie'-achtige pop.

* Eric Carmen- Never Gonna Fall In Love Again (NL, Arista, 1975)
En opeens moet ik weer denken aan het boek dat ik regelmatig doorblader in de bibliotheek in York. Een boek voor en door muziekliefhebbers welke best kunnen relativeren. Platenmaatschappij Arista wordt daar omschreven als een 'last resort'. Ben je creatief tot helemaal niets meer in staat en kun je alleen nog een slap aftreksel weergeven van je succesvolle jaren? Arista wacht met een contract! Ook Eric Carmen kan op weinig mededogen rekenen en dat dan vooral vanwege 'All By Myself'. 'Never Gonna Fall In Lov Again' is niet geheel verrassend in dezelfde sfeer als de grote hit, alleen is het nu meer upbeat. Een stuk beter te verteren dan 'All By Myself' als je het mij vraagt. Het doet heel in de verte denken aan The Raspberries maar dan minder rock.

* The Coasters- Yakety-Yak (NL, London, 1958)
Oeh... wat een feestje en wat een prachtige staat!Meer kan ik hier niet over kwijt!

Eindstreep: mei 2023

Een half uur geleden heb ik de stream verlaten en ga nu terug naar Soul-xotica om de voorbije maand af te sluiten. Gelukkig heb ik het rekenwerk vanmiddag al gedaan en hoef ik nu in principe alleen de top tien-lijstjes samen te stellen. Dat zijn er twee omdat ik een maand geleden nog niet weet hoeveel singles Mark me gaat sturen. Ze zijn in april afgerekend maar tellen mee voor deze maand. Laat me dan maar beginnen met de cijfers. Mark heeft me 46 singles gestuurd. Gedurende mei kan ik 10 'unieke' singles rekenen tot de Blauwe Bak. Er zijn 28 singles nieuw in de Gele Bak en maar liefst 27 dubbel en/of upgrades. Ook heb ik vijf 'pre-orders' geplaatst waarvan sommige pas in juli worden verwacht. Overigens heb ik vanmiddag zeven afgerekend bij Chris in Engeland en dat is ditmaal eens kwaliteits-soul en een 'original' van een plaatje waar de meningen heel erg over verdeeld zijn, maar ik vind het een knaller. Ik begin met de Gele Bak.

1. EP Banzai! Here's Zmiv, Beware! - Zmiv
2. Sleep Sleep Sleep - Ro-d-ys
3. Tomorrow - The Condors
4. All Because Of You - Geordie
5. Hi Hi Hazel - The Troggs
6. Hold Me - P.J. Proby
7. Dream With Me - John Mayall
8. 5-4-3-2-1 Zero! - Rob E.G.
9. I'm Gonna Be Strong - Gene Pitney
10. When You Walk In The Room - The Searchers

En hierbij de top tien uit de Blauwe Bak.

1. Lonely - Ed Boze
2. Got To Get A Hold Of Myself - Chuck Bernard
3. Kaes On Aeg - Velly Joonas
4. Keepin' My Head Above The Water - Ted Taylor
5. I Had A Girl - Ray Zeiner
6. I'm So Lonely - Simon Said
7. Sweet Dreams - Betty Black & The Family Fortune
8. One Look Over My Shoulder - Average White Band
9. Tighter And Tighter - Endeavors
10. It's All Over Now - Norma Jenkins