Singles round-up: juli 2

Wellicht heb ik vanavond dan wel zin om mezelf door ruim vijftig singles te worstelen? Ik ben ambitieus en heb van beide partijen een foto genomen. Een geluk bij een ongeluk. Op de vloer van de zolder ligt mijn usb-kabel voor de mp3-speler. Wat doet deze hier? Welnu, ik heb sinds een paar weken de eigenaardigheid dat ik de usb-kabel in de camera laat zitten. Ik leg deze dan op de poef als ik de foto neem. Gisteren ben ik bijvoorbeeld weer naar boven gelopen omdat de usb-kabel nog op de poef ligt. Gisteren heb ik daarbij per ongeluk ook het kabeltje voor de mp3-speler mee genomen. Dat had nog een drama kunnen opleveren als ik het apparaat had willen laden. Waarmee ik mezelf ook meteen herinner dat de telefoon aan de lader moet. Dat is nu dan ook weer opgelost. Ik trap af met de resterende zestien van Chris. De eerste van Cissy Houston had in de vorige aflevering moeten zitten, maar deze ligt dan op een ander stapeltje vanwege de Week Spot. De a-kanten van de singles zitten in de eerste twee uren van deze Do The 45. Ik moet de apparatuur even aanzetten om mijn eigen geheugen her en der op te frissen en een paar b-kanten te proeven. 

* Cissy Houston- I Just Don't Know What To Do With Myself (UK, Pye International, 1970)
Hiervan moet ik de keerzijde nog proeven. Dat is 'This Quiet Place', een andere Bacharach/David-compositie welke van een vers arrangement wordt voorzien. Het klapt muzikaal alle kanten op en hoewel Cissy een fantastische gospelsoul-strot heeft, zie ik dit nummer niet op de speellijst van 'Do The 45' staan. 

* B.B. King- Don't Answer The Door (UK, HMV, 1966)
Een groen label met een witte A en dus een Engelse demo. Daar gaat mijn hart altijd sneller van kloppen en dan maakt het eigenlijk niet uit van welke artiest het is. Hoewel de man natuurlijk wordt geassocieerd met de blues kan B.B. King beslist een potje breken bij mij. Want hoe je het ook wendt of keert, 'Don't Answer The Door' is blues en niets anders dan de blues. Toch mag het bij mij vrolijk in de Engelse soul-koffers. Eigenlijk moest ik 'The Thrill Is Gone' ook weer eens terug in de Blauwe Bak moeten plaatsen. Het verhaal gaat in een 'Part 2' verder op de keerzijde. 

* Major Lance- Dark And Lonely (UK, Contempo, 1973)
De a-kant is een live-uitvoering van het Motown-nummer 'My Girl'. Hij voert het nummer uit in de legendarische Northern Soul-club The Golden Torch (of kortweg The Torch) in Tunstall, Stoke-on-Trent. Het is rond dezelfde tijd dat Lance besluit zijn bedje op te maken in Engeland omdat hij hier beter aan de bak komt met zijn muziek dan in zijn thuisland Amerika. 'My Girl' is erg sfeervol maar niet de kant waarvoor ik het heb gekocht. 'Dark And Lonely' komt uit de pen van zijn vriend Jerry Butler Dat heeft ingebouwde klasse en in goede handen bij Major. 

* Kevin 'King' Lear- The Power Of Love (UK, Page One, 1968)
Volgens Discogs een zanger uit Gravesend in Kent. Handig om te weten omdat Page One ook wel eens Amerikaanse dingen heeft uitgebracht. Kevin Lear maakt een handjevol singles voor het label waaronder een versie van 'The Snake'. Kevin heeft weliswaar een krachtige stem maar hij wil teveel als een soulvolle Tom Jones klinken en dat is hij niet. Wel een fraai item met de originele Page One-hoes!

* Phillip Mitchell- Ain't No Love In My Life (UK, London, 1973)
Ik ken Mitchell vooral als liedjesschrijver. Joe Simon weet bijvoorbeeld altijd raad met zijn nummers. Toch kan hij er zelf ook wat van in 'Ain't No Love In My Life'. Pure klasse. Er zit iets van een hele oude ritmebox in de begeleiding. 'Turning Over The Ground' is meer het geijkte Hi-werk want daar is dit plaatje oorspronkelijk verschenen. 'Ain't No Love' blijft mijn favoriete kant. 

* Cliff Nobles & Co.- Switch It On (UK, Columbia, 1969)
Cliff Nobles zal het beste worden herinnerd voor een plaatje waaraan zijn naam is verbonden, maar hijzelf niet hoorbaar is. Ik heb het dan over 'The Horse', de instrumentale versie van 'Love Is All Right'. Zo komen we bij deze single uit 1969. Een ontzettend leuk instrumentaal nummer dat ik beslist nog eens wil gaan gebruiken in de toekomst voor een show. of een jingle. Mike Terry doet het arrangement en ik vermoed dat het Dennis Coffey op de elektrische gitaar is in de coupletten. De b-kant is een heel ander nummer en ditmaal wel met Cliff aan de microfoon. 'Burning Desire' is ook zeer de moeite waard. Een fraaie 'double-sider'. 

* The Parliaments- Testify (UK, Track, 1967, re: 1969)
Ja, eerlijk is eerlijk. De 1969-uitgave heeft een ander catalogusnummer. De jongens achter The Who staan in goed contact met Groovesville in Detroit en zo maakt Engeland kennis met The Parliaments. De groep zal een paar jaar later uitgroeien tot Parliament en Funkadelic. De b-kant blijkt ook zeer de moeite waard: 'I Can Feel The Ice Melting'. Het heeft een echte Groovesville-sound, vriendelijker dan Motown maar wel met een vette knipoog. 'Testify' is meer de 'hit' voor de dansvloer. 

* Lloyd Price- Mr. & Mrs. Untrue (UK, Wand, 1971)
Mighty Sam. Die naam zoek ik in de radioshow. De versie van Mighty Sam is jaren later opnieuw uitgegeven met een andere naam om de dj's en verzamelaars verder in verwarring te brengen. Dat is dan van toepassing op de b-kant zoals het schijnt. De a-kant is een cover van Fair Weather's 'Natural Sinner' en als ik af ga op de recensie in 'Blues & Soul' dan mag ik deze overslaan. In geval van 'Mr. & Mrs. Untrue' ben ik ook weinig enthousiast want Price weet het nummer niet de juiste lading te geven. Mooi als een Engelse Wand-exportsingle voor de Scandinavische markt. 

* Roy Redmond- That Old Time Feeling (UK, Warner Bros., 1967)
Mark heeft me afgelopen week laten weten dat hij eind september en begin oktober opnieuw gaat verhuizen. Hij is al begonnen met de opruimwerkzaamheden en biedt een aantal muziekboeken aan. Het boek over de muziek van de stad Chicago van Robert Pruter heb ik links laten liggen. Wel heeft hij een 'Manship Guide' van Engelse soul-singles. Deze ga ik binnenkort bij hem afrekenen. Natuurlijk is alle info online te vinden, maar het is best fraai om alle soulvolle Engelse persingen samen te hebben in een overzicht. Staat Roy Redmond daar ook tussen? Geen idee! Ik heb nog nooit van de man gehoord. De a-kant is een versie van het Beatles-nummer 'Good Day Sunshine' en dat is in alle hoeken van de wereld uitgebracht. 'That Old Time Feeling' is een lekkere soul-stamper. 'Good Day Sunshine' is op zichzelf best curieus. Het nummer is vertraagd en heeft een gospelachtig koortje in het refrein. Meer dan curieus wordt het echter ook niet. 

* The Shirelles- Last Minute Miracle (UK, Pye Disco Demand, 1967, re: 1975)
Jaren geleden stel ik nog wel eens een top tien-lijstje samen voor de Northern Soul-show van mijn Wolfman-collega. The Shirelles maakt daar altijd onderdeel van uit. Het is een 'pop stomper' zoals de snobs het noemen, maar wel van het meest aantrekkelijke soort in mijn beleving. 'Last Minute Miracle' moet verschrikkelijk gedateerd hebben geklonken in 1967. Op de b-kant staat 'March' dat ik sinds jaren als bootleg heb op O.O.T.P. (Out Of The Past). Een wens die in vervulling is gegaan. 

* Cissy Stone- Gone But Not Forgotten (UK, Decca, 1976)
Op het moment dat Chris deze op de pagina plaatst, heeft het nog geen geluidsclip. Even gokken dan? Het is vlotte disco uit Engeland. Op de b-kant staat 'Part Of The Band' dat ze zelf heeft geschreven. Nee, dat klinkt meer glamrock in mijn oren. 'Gone But Not Forgotten' is een onweerstaanbaar poepje disco. 

* Felice Taylor- I'm Under The Influence Of Love (UK, President, 1967)
Barry White is een geduldig man. Hij broedt tien jaar op het concept van een meidengroep en een groots orkest, die zowel samen als apart opereren onder dezelfde paraplu. In 1967 maakt hij de eerste schetsen Felice Taylor en The Bob Keene Orchestra. Een van de dames Love Unlimited is weer de zus van Felice en 'I'm Under The Influence Of Love' zal in de jaren zeventig één van de prijsnummers worden van Barry White's project. Hier dus de altijd fijne Felice Taylor met een oerversie van 'Influence'. 

* Phil Upchurch Combo- You Can't Sit Down (UK, Sue, 1964)
Phil is ons een paar maanden geleden ontvallen. Ik wil aandacht besteden aan de man in 'Do The 45' en zoek 'The Devil Made Me Do It' uit 1973 klaar. Het is pas bij het publiceren van de speellijst op Facebook dat ik de fout ontdek: Deze single is van Robert Upchurch. Ik heb hem zelfs her en der gedocumenteerd als Phil Upchurch. Oeps... Hier hebben we dan Phil's grootste hit, een lekkere instrumentale Mod-stamper van de hoogste orde. 

* The Velvettes- He's The One I Want (UK, Mercury, 1964)
Nee, het is geen tikfout. Het is niet The Velvelettes en ook niet The Velvets. The Velvettes is een zwart Zuid Afrikaans damestrio dat geregeld in Engeland is te vinden. Daar worden ook de platen gemaakt en onder andere met Cyril Davies R&B All Stars. 'He's The One I Want' klinkt in alle opzichten als een verloren Phil Spector-productie. De b-kant heet 'That Little Boy Of Mine' maar daar is geen klap aan!

* Mary Wells- Set My Soul On Fire (UK, Atlantic, 1967)
Mary Wells heeft in 1965 de deur hard dicht gegooid bij Motown. Haar eerste project is het vertolken van Beatles-nummers met een bigband. In 1967 komt ze in contact met Cecil Womack en die is verantwoordelijk voor dit plaatje dat op meerdere fronten Motown ademt. Beide kanten zijn geschreven door Wells en Womack en dat smaakt naar meer. Overigens is Cecil's naam verkeerd gespeld als Wommack. 

* Brenton Wood- Baby You Got It (UK, Liberty, 1968)
Tot slot dit kleinood van Brenton. Een paar singles na 'Gimme Little Sign' besluit hij de rollen om te draaien. 'Baby You Got It' klinkt als een tweede 'I Think You've Got Your Fools Mixed Up' en dat is de kant die ik het liefste hoor van deze zanger. 

Gele Bak Top 100 van 2026: 76-65

Het volgende deel van de Top 100 is een makkie voor mij. Op twee na heb ik alle platen dit jaar gekocht waardoor ze beneden in een aparte bak staan. Eentje uit 2025 ligt beneden op een stapeltje en dus hoef ik boven maar eentje uit te zoeken. Het maakt ook dat de fietstocht compacter is dan de vorige twee afleveringen. Over lijstjes gesproken: Ik heb vanmorgen gekeken naar de Top 80 van de jaren tachtig. Ik filter de singles uit de jaren negentig en later eruit en kom dan op een Top 40 van de jaren negentig enzovoorts. Ik heb dus voer voor drie zondagavonden. De jaren zestig ga ik binnenkort omsmeden tot een Top 100 en kan deze ook in twee afleveringen doen. De jaren zeventig wordt ook een Top 100 en ga ik in drie vrijdagen doen, maar daarmee begin ik niet eerder dan over drie weken. De jaren zestig heeft voorrang, daarmee zou ik over drie weken kunnen beginnen. In de Gele Bak Top 100 klimmen we deze week van nummer 76 naar 65. Ik ga eerst het overzicht doen en daarna het verhaaltje. 

76. Bend It - Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick & Tich (NL, Fontana 267 625 TF, 1967)

75. We Are Not Amused - Kayak (NL, EMI 5C 006-25097, 1975)

74. Last Tango - Esperanto (NL, A&M 13957 AT, 1975)

73. I Want To Be With You - The Bonzo Dog Band (NL, Liberty 5C 006-90897 M, 1969)

72. She's No Lady - Lyle Lovett (Duitsland, Curb ZB42123, 1987)

71. It's Going To Happen - The Undertones (NL, EMI 1A 006-74381, 1981)

70. Mona Lisa - Kraayeveld (NL, Decca 6100 034, 1971)

69. Give A Little Love - Aswad (Duitsland, Island 109 999, 1988)

68. Can't Let Go - Earth, Wind & Fire (UK, CBS S CBS 8077, 1979)

67. Pride - U2 (UK, Island IS 202, 1984)

66. Ten To Eight - David Castle (Frankrijk, Parachute 45.PA.140.311, 1977)

65. California Blue - Roy Orbison (Duitsland, Virgin 112 389, 1989)

De vakantie ss alweer afgesloten als ik de fietstocht begin vanavond. Hoewel? Ik heb natuurlijk wel een vooruitzicht in oktober maar het is nog maar afwachten of dat een fijne vakantie gaat worden. Ik leer Pete kennen bij mijn eerste kennismaking met Wolfman Radio in 2012. Het is maanden voordat ik zelf zal gaan uitzenden voor het station. Pete is een radio-collega van twee medewerkers en is de enige sponsor die is toegelaten. Pete steunt hen met gratis cd's. Hij handelt dan alleen in cd's en relatiegeschenken. Een paar jaar later vertelt hij me dat hij vinyl gaat verkopen. Lange tijd zijn dat alleen hagelnieuwe elpees en hij biedt zo nu en dan wat demo's aan uit de jaren zeventig, maar niets interessant genoeg om een bestelling te plaatsen. Dan koopt hij een jaar geleden een partij rocksingles en dat heeft mijn interesse. Singles van Nazareth, de Engelse 'Radar Love' van Golden Earring en nog een paar. In september plaats ik drie bestellingen bij hem. Daarna is het er niet meer van gekomen, hoewel ik een paar weken geleden heb getwijfeld. Hij biedt de Engelse 'Lady Eleanor' van Lindisfarne aan met het originele Engelse fotohoesje. Zeldzaam zou ik het niet willen noemen, maar een Engelse single op een groot label van voor 1980 met een fotohoes is niet de standaard. Ik plaats de tweede bestelling op 14 september en dat bevat onder andere de nummer 67. Op 2 november plaats ik een bestelling op Discogs met als hoofdmoot 'I'm Gonna Change' van The Velours. Uiteraard vul ik het pakketje aan met wat kassakoopjes en zo komt de nummer 68 bij me wonen. Ik vind het niet geschikt voor de Blauwe Bak en zo staat het nu in de Top 100. 

Op 3 januari denk ik nog altijd dat ik mijn staartbeen heb gekneusd. Ik heb enkele boodschapjes nodig en ga met de bus naar Meppel. Er ligt sneeuw. Ik stap uit bij de bushalte aan de Hugo De Grootstraat en kan dan net zo goed de weg oversteken en bij de kringloop kijken. De nummer 74 is het gevolg hiervan. Donderdag 26 februari ben ik alweer weken verlost van de pijntjes en kan weer fietsen. Het wordt een bezoekje aan de kringloop in Ruinerwold. Daar tref ik onder andere de nummer 76. Bij thuiskomst nog eens kijken: Nee, deze heb ik nog niet! Op maandag 9 maart fiets ik naar Duitsland voor een voorraad vapes en steek aan bij de kringloop in Dedemsvaart. De nummer 73 is daar een volkomen verrassing. Het is één van de weinige Bonzo-nummers die ik niet ken. Hij valt een beetje tegen en dat is de reden dat die niet in de top twintig staat. Op 11 april fiets ik 's middags naar Steenwijk voor een paar boodschapjes. Ik zie dat Groenendijk nog open is en wip binnen voor een paar singles. Nummer 75 is daar een voorbeeld van. Op 21 april kijk ik 's middags even in de voorraad bij de kringloopwinkel in Tuk en tref maar liefst twee exemplaren van de nummer 69. Het is een cover van het duet van de heren Hammond en West en is in 1988 een grote hit voor Aswad in Engeland. 

Op 24 mei is het Pinksterzondag en is traditiegetrouw een braderie en vlooienmarkt in Ruinen. Twee jaar geleden heb ik een berg singles gekocht en hoop dit jaar op hetzelfde. Het valt ietsje tegen, maar de kwaliteit is vele malen beter. De nummers 65, 70 en 71 zijn afkomstig van deze dag. Op 13 juni ben ik pas begonnen met mijn nieuwe werktijden en ik ben rond de middag klaar in Steenwijk. Ik heb genoeg energie om even naar Meppel en Ruinerwold te fietsen voor singles. De nummer 66 gaat mee vanuit Meppel en in Ruinerwold is 72 één van de meer interessante singles. 

Week Spot: Marcia Griffiths

De 'Singles round-up' wordt andermaal uitgesteld. Ik heb gewoon niet zoveel zin om de apparatuur aan te zetten en dus ga ik eerst verder met de Week Spot en morgen de volgende aflevering van de Gele Bak Top 100. Daarna kan ik altijd nog kijken om een 'Singles round-up' of twee te doen. Ik moet het idee nog verder uitwerken als ik er iets mee ga doen, maar ik heb vanmiddag iets bedacht voor komende zaterdag. Ik heb in de afgelopen maanden meerdere malen de deur open gezet voor reggae- en ska-singles en enkele daarvan zijn in de Blauwe Bak terecht gekomen. Daarnaast heb ik ook de nodige soulplaten van artiesten die ook met reggae worden geassocieerd. En ik kan een deel van de Carib kwijt in zo'n show. Ik weet niet of het een volledige show wordt of een uurtje, maar de Week Spot is in ieder geval onvervalste lover's rock. Een plaatje met een bijzondere herinnering. Voorheen is het té pijnlijk om erover te schrijven, maar nu zie ik het ineens wel zitten. Het is per slot van rekening zeventien jaar geleden. Ik leer 'The First Time Ever I Saw Your Face' van Marcia Griffiths kennen middels de psychiatrische afdeling waar ik in 2009 een paar weken verblijf. Het valt samen met het stoppen van mijn alcoholgebruik. Vanuit hier wordt bepaald welke extra hulp goed voor mij zou zijn, maar ik heb de regie zélf in handen genomen en gehouden. Het nummer verschijnt in de midden jaren zeventig niet als single maar is wel het prijsnummer van de nieuwe elpee van Griffiths en een 'grote hit'  in de lover's rock, de zoetsappige reggae speciaal voor verliefde stellen. Het is deze week de Week Spot. 

'U hoeft geen geld meer af te dragen voor het pensioen. Met uw gedrag haalt u dat toch niet', aldus de woorden van de psychiater die heeft besloten me een tijdje in te sluiten. Het is fraai zomers weer en de beste man heeft té lang in de zon gezeten. Hij is volledig verbrand in zijn gezicht en het jaagt me de stuipen op het lijf. Maar goed... ik neem het aanbod graag aan. Ik heb dan zelf al besloten dat ik nooit meer ga drinken en vind het wel fijn om even uit Steenwijk te zijn en niet in de buurt van de horeca. De eerste dagen mag ik alleen onder begeleiding van het erf af. Ik weet zondagmiddag te 'ontsnappen' voor een 'brisk walk'. Ik ren en huil mijn voorraad tranen eruit. Dan kom ik tot een inzicht en zo kom ik met een behandelplan terug op de afdeling. Ik heb een Steenwijk een vrouw leren kennen die aan voetreflexologie dot. Ik ken haar als een gezellige vriendin waarmee ik een paar keer ben wezen dansen na afloop van een kroegavontuur. Ik denk dat zij me wel kan helpen? Ik start een week later met de voetreflexen en merk dat ik me steeds 'sterker' voel. 'Feelin' Stronger Everyday' van Chicago is dan een telefoontoppertje voor mij, maar ook 'Rehab' van Amy Winehouse. Dat laatste blijkt heel toepasselijk want de psychiaters van het ziekenhuis willen me naar een kliniek door verwijzen. Dat lijkt me geen goed plan. Ik ben ervan overtuigd dat ik nooit meer ga drinken en kan zelfs wennen aan dat idee. Het helpt me niet om opgesloten te zitten met mensen waarbij dat méér moeite kost. 

De woensdag na mijn opname mag ik voor het eerst alleen naar buiten. Ik ga meteen de stad in om platen te kopen. Na afloop moet ik blazen en, nee, ik heb geen alcohol aangeraakt. De zaterdag erna komt W. naar Meppel om me te treffen. We spreken af in de horeca. Ik kan gewoon een biertje voor haar bestellen aan de bar en ermee naar het tafeltje lopen. Geen haar op mijn hoofd. Zelf zit ik dan aan de Rivella totdat ik daar het zuur van krijg. Idemdito met bitter lemon en tonic. IJsthee met prik zal mijn nieuwe 'bier' worden. Alcoholvrije pils heeft me nooit aangesproken totdat ik een paar weken geleden 0.0 Guinness heb gehad. Sindsdien is de 0.0 mijn favoriete frisdrank geworden. Vaak Hertog Jan of witbier. Ook dan moet ik na afloop blazen. Helaas, zoete lieve Gerritje blijft voorlopig nog wel even in Meppel en blijft met zijn tengels van de drank af. 

In de eerste dagen moet mijn maag worden geleegd. Ik weet dus mijn casco gewicht! In de eerste weken krijg ik ook prikjes om te ontwennen van de alcohol. Een drama! Ik ben niet goed met naalden behalve als ze op een platenspeler zitten. Voor het beste effect moet deze in de bil worden ingebracht. Het brengt herinneringen naar boven van het tandartsbezoek in Mossley in 1998 waarbij ik teveel verdovingen krijg toegediend. De bil voelt verdoofd aan na de prik. Pas op de laatste dag blijkt dat het net zo goed via de arm kan worden ingebracht. Ik maak er mijn eigen feestje van. De Numark PT01 met koptelefoon en bakjes met singles en ik dj erop los terwijl de rest televisie zit te kijken. De behandelende artsen willen me naar één specifieke kliniek hebben en deze zit dan in de polders van Staphorst. Een plek waar alcohol, drugs en tabak taboe is. Je krijgt één kop koffie met cafeïne per dag. Telefoon en boeken moet je inleveren want alles staat in het teken van dingen samen doen. Samen knutselen... Jippie! Samen uit wandelen... Ga zo maar door. Ik ga voor een intakegesprek en tijdens dat gesprek wordt duidelijk dat deze kliniek me niet gaat helpen. 'Jij redt het wel zonder ons', aldus de psychiater van de betreffende kliniek. Terug op de afdeling wordt dan volledig ingezet op terugkeer naar huis in Steenwijk, maar... ik vind het net zo gezellig worden. Met name de avond van het Songfestival. De Toppers vertegenwoordigen ons land met 'Shine'. Ik zou deze avond naar Steenwijk gaan om de volgende dag naar de voetreflexologe te gaan. De sfeer voor de tv is reuze en zo blijf ik nog een nacht. Tot grote ergernis van het personeel! 

Er zit ook handvaardigheid in het traject. Ik heb mezelf een doel gesteld: Ik wil leren breien. Het kost me eerst heel veel moeite om de begeleider te overtuigen en als ik er niets van bak, wil ze me opeens niet meer helpen. Ga maar knippen en plakken. Ik ben het lokaal uitgelopen en nooit meer terug geweest. Er is een cliënte die al maanden op de afdeling zit. Haar voet en arm in het gips. Het blijkt preventief te zijn. Ze is schizofreen en de stemmen in haar hoofd vertellen haar dat ze stenen moet gooien op haar voet. Ik probeer haar eens ervan te weerhouden en krijg dan de wind van voren van het personeel. Op een bepaald moment zijn alle stenen opgeruimd door het personeel. Dan fluistert ze me toe: 'Ik weet nog ergens een stapeltje te liggen'. Jawel, als ze niet in een 'bui' is, is het een erg lieve vrouw. Erg vrolijk totdat ze moeilijk gaat kijken en naar buiten loopt. Dan is het weer zover. Ze is gek op handenarbeid. 'Ik heb iets voor je gemaakt', zegt ze op een zeker moment. 'Je nieuwe elpee'. Ik denk even dat ik iemand wil aanvliegen. Ze toont me een fruitschaal gemaakt van een elpee. Nee, het is niet één van mijn elpees. Ze laat me een kastje zien in de woonkamer met een hele stapel elpees voor dergelijke doeleinden. Ik haal er een paar uit en vraag of ik ze mag hebben. Het antwoord luidt ontkennend. 'Ze zijn eigendom van het ziekenhuis'. Toch weet ik een moment te vinden om een twintigtal in een rugzak te krijgen en het pand uit te smokkelen. Ik zou wat 'afval' mee terug nemen, maar dat is er nooit van gekomen. Een van de platen is 'Sweet Bitter Love' van Marcia Griffiths op het Engelse Trojan-label. De platen zijn ex-bibliotheek en Marcia is flink mishandeld. De plaat blijft overtikken. Desondanks beschouw ik het als één van de betere platen samen met een Motown-album van Barbara McNair. 

Een paar jaar later zit ik net bij Wolfman Radio als mijn radiocollega EmZ op de donderdagavond geregeld 'First Time Ever' draait in haar show met 'love songs'. De elpee blijft echter onaangeroerd in de kast staan en ik doe niet mijn best op een beter exemplaar op te duiken. Dan zie ik dat het Engelse label Harlem Shuffle 'First Time' als single heeft uitgebracht en vanwege de herinneringen van april en mei 2009 mag deze mee. In juni 2009 is mijn traject aldaar afgelopen. Ik zal een aanvraag doen voor een speciale therapie maar kom niet door de intake heen. Dan krijg ik te maken met ambulante zorg op het gebied van alcoholverslaving en deze werk ik eind 2009 de deur uit. Intussen heeft '20092009' ook plaats gevonden en in het ziekenhuis zegt men dat ze alcohol in mijn bloed hebben gevonden, wat niet waar kan zijn. Conclusie is echter wel dat ik sinds 2 april 2009 geen druppel alcohol meer heb gedronken en daar mogen gerust nog zeventien jaren bij komen nu ik de alcoholvrije witbiertjes heb. 

Triootje 80s gebak: Deel VI (slot)

Is alles nog onder controle? Ja, ik lig al geruime tijd achterop schema maar op zichzelf moet het allemaal gaan lukken. Ik heb vrijdag twintig singles gekocht in Beilen die wel in één bericht passen en ik heb nog het tweede deel Engelse persingen van Chris. Later deze maand ook nog eentje met een paar hagelnieuwe dingen. Qua werk gaat het lekker op het moment. Ik ben al aardig snel gewend aan het vroeg wakker worden en diep in mijn hart moet ik bekennen dat het me wel weer goed is op deze manier. Je hebt meer aan de dag en 's ochtends is het vaak koeler om te werken dan 's middags om drie uur. Vandaag ga ik de triootjes tot een goed einde brengen. Daarna mag ik aan de slag met de jaren zestig en tachtig om lijsten samen te stellen uit beide. De jaren zestig wordt waarschijnlijk een top 100 omdat de platen doorgaans korter zijn. De jaren tachtig wordt een top 80 zodat ik die in twee shows van elk veertig kan doen. Maar nu voor de laatste keer op Soul-xotica terug naar de jaren tachtig. Het decennium waarin ik opgroei en mijn broer een belangrijke muzikale inspiratiebron is. Maar ook een tijd waar ik lange tijd niets van moet hebben. Het is immers pas sinds 2015 dat ik de verzameling weer heb opengezet voor de jaren tachtig. 

We beginnen deze aflevering met de zesde van de jaren tachtig. De eerste in de bak is een plaatje dat een belangrijke rol in mijn leven heeft gespeeld. Ik had de single niet gekocht als ik de artieste in kwestie die zaterdag niet in Het Bolwerk in Sneek zou zien. Dat wordt mijn allereerste recensie voor de krant. De eerste single in deze zesde bak is 'Take It Out On The Street' van Margriet Eshuijs. De laatste is 'I Love A Man In A Uniform' van Gang Of Four. Er staan precies 135 singles in de bak. Van Margriet staan er drie in in de vijfde bak. Dan nu het overzicht van de groepen en artiesten met drie of meer singles. 

Eurythmics (10), The Extreme (5), Agnetha Faltskog (3), Phil Fearon & Galaxy (3), Fischer-Z (3), Five Star (7), Fleetwood Mac (4), A Flock Of Seagulls (3), Fun Boy Three (3) en Peter Gabriel (3). 

Van Fun Boy Three is 'Tain't What You Do' met Bananarama, de opvolger ('Really Saying Something') noemt Bananarama als eerste ens taat bij mij onder de B. Phil Fearon & Galaxy is inclusief 'Dancing Tight' als Galaxy. Bij Eurythmics zit eveneens de single met Aretha Franklin. De top tien laat zich vrij gemakkelijk samenstellen want er kan maar eentje op nummer 1 staan. 

1. Younger Days - Fatal Flowers (1986)

2. A Gentlemen's Excuse Me - Fish (1990)

3. Feels Like Heaven - Fiction Factory (1985)

4. Sara - Fleetwood Mac (1980)

5. Keepin' The Dream Alive - Freiheit (1988)

6. So Long - Fischer-Z (1980)

7. Come On Home - Everything But The Girl (1986)

8. When I Looked At Him - Exposé (1989)

9. What's Up - 4 Non Blondes (1993)

10. Red Skies - The Fixx (1982)

De derde bak begint met een echte novelty. Ik heb het plaatje eens beluisterd via Youtube als ik me niet vergis. Het is een flexidisc en die draai ik niet graag. Daihatsu tracht al jaren om een poot aan de grond te krijgen in Nederland als automerk en schakelt Ted De Braak in voor deze flexidisc. 'Goed In 'N Daihatsu' is de titel van het schijfje. Als ik denk aan de Cuore dan pas ik niet goed in 'n Daihatsu, maar blijkbaar is dat voor Ted geen probleem. De laatste in de bak is 'Hanna Hanna' van China Crisis. Van deze band staan nog drie in de volgende bak. We komen de band eveneens tegen in het overzicht van drie en meer. 

Herman Brood (5), Bobby Brown (3), James Brown (3), Bucks Fizz (6), Kate Bush (5), BZN (4), Belinda Carlisle (3), Kim Carnes (3), Catatonia (3), The Cats (3), Charlene (3), Chas & Dave (4), Neneh Cherry (5), Chic (4), Chicago (4) en China Crisis (5). 

Deze top tien blijkt lastig. Aan het einde van de rit staat Sam Brown op 1. Daar heb ik nog een tijdje aan getwijfeld maar vanavond voelt het weer goed. Het is een plaat met échte herinneringen uit 1988. 

1. Stop - Sam Brown (1988)

2. When We Were Young - Bucks Fizz (1983)

3. Circle In The Sand - Belinda Carlisle (1988)

4. Christian - China Crisis (1982)

5. The Angler - Gary Brooker (1982)

6. Cloudbusting - Kate Bush (1985)

7. Lovefool - The Cardigans (1997)

8. Somebody Else's Guy - Jocelyn Brown (1984)

9. Game On - Catatonia (1998)

10. Run From Love - Bronski Beat (1985)

Dan tenslotte de laatste bak van de jaren tachtig. Deze zit niet eens voor de helft vol maar is desnondanks de moeite van het noemen waard. Het zijn 49 singles van 'While You See A Chance' van Steve Winwood tot en met 'Dizzy' van Da Zombi Squad. Helaas nog altijd geen jaren tachtig-singles gevonden van ZZ Top. Tot 2015 heb ik wel jaren tachtig-singles gekocht, maar het is pas sinds 2003 dat ik meer van het decennium ben gaan houden. Alhoewel? In 2009 heb ik nog even het snode plan om alles van na 1976 van de hand te doen. In 2015 besluit ik de deur open te zetten voor de jaren tachtig en dat betekent tevens dat ik niet al teveel 'rommel' heb gekocht. Ik kan nog altijd een top tien samenstellen, ook al is het wat krap. De groepen en artiesten met drie of meer singles zijn als volgt: 

Steve Winwood (7), Stevie Wonder (6), Yazoo (3) en Yazz (3). 

De top tien ziet zo uit. 

1. While You See A Chance - Steve Winwood (1981)

2. Standing Outside In The Rain - Skipper Wise (1989)

3. I Lie And I Cheat - Won Ton Ton (1987)

4. The Only Way Is Up - Yazz & The Plastic Population (1988)

5. Teardrops - Womack & Womack (1988)

6. Way Down Now - World Party (1990)

7. Treaty - Yothu Yindi (1990)

8. All You Pretty Girls - XTC (1984)

9. If Only I Could - Sydney Youngblood (1989)

10. Sinful! - Pete Wylie (1986)

*Radiolinks + terugblik op vrijdagavond

Gistermiddag is het begonnen. Er moet weer een AI-plaatje worden gefabriceerd maar kan niet op de juiste inspiratie komen. Opeens weet ik het: Als ik nu eens vrijdagavond combineer met de radiolinks? Op zichzelf had ik geen plannen om lang stil te staan bij vrijdagavond op Soul-xotica, maar het is een gedenkwaardige avond en dagen later beginnen de woorden op te borrelen. Laat me over één ding duidelijk zijn. Als deze avond was gehouden in zomaar een café of een club, dan was ik niet van de partij geweest. Het is omdat het een 'extraatje' is voor KLEIN Paradiso dat ik meteen belangstelling heb. De liefde voor de countrymuziek is nog redelijk vers. Het is sinds een paar jaar Drentse 1000 op de radio dat ik het opeens 'begrijp'. Country past gewoon in het landschap van Drenthe. Uiteraard niet alle country, want veel van het moderne spul mag van mij zo de Drentse Hoofdvaart in worden gekieperd. Ik heb nog even de angst dat het vrijdagavond heel 'modern' gaat worden, maar dat is ongegrond. De muzikanten zijn stuk voor stuk 'oldschool' ingesteld. Het is geen concert maar een 'Songwriters Round' zoals dat gewoonte is in Nashville. Nu zomaar op een vrijdagavond in het landelijk gelegen Echten, Het Drentse Echten wel te verstaan. Door een aantal 'local heroes' is de avond helemaal uitverkocht. 

Wat zou een 'Songwriters Round' precies inhouden? Welnu, een viertal singer-songwriters samen op een podium. Om toerbeurt introduceert eentje een eigen liedje en legt uit waar de inspiratie vandaan is gekomen. Vervolgens begint deze het liedje te spelen waarna de overige muzikanten gaan meespelen met het nummer. De Texaanse countryzanger Nate Kipp is het centrale middelpunt. Hij wordt omringd door Robert Weston en de dames van Orange Blossoms terwijl twee leden van Ramblin' Boots de nummers voorzien van elektrische gitaar en basgitaar. Het eerste liedje op de avond is meteen raak voor mij. Het is afkomstig van de dames Orange Blossoms en ze zijn in bezit van bloedmooie stemmen die ook prachtig kleuren bij de liedjes van de anderen. De voormalige kerk is afgeladen. De voordeur staat wagenwijd open maar het is gelukkig rustig deze avond. Slechts één landbouwvoertuig dat komt inbreken voor een paar seconden. Ook een paar fietsers die zichtbaar genieten van wat ze horen. 

De sfeer op het podium is ongedwongen, Ze hebben niet samen gerepeteerd maar kennen elkaars liedjes al wel. Foutjes zitten bij de entreeprijs inbegrepen en zijn allesbehalve storend. De verhalen zijn soms erg grappig maar soms ook zeer gevoelig. Qua sfeer van de liedjes is het eveneens een dollemansrit met zowel stemmige liedjes als luchtige nummers. Ik ben een 'believer' geworden deze avond en wil nog graag eens nóg zo'n avond mee maken. Het wordt meegenomen in de planning van Echten, zo is me beloofd. De foto is van vrijdagavond en toont de afgeladen kerk en de rij artiesten voor de open deur. 

Dan de radioshows. Op zaterdagavond heb ik twee uren gedaan van negen tot elf omdat Engeland om elf uur moet spelen tegen Noorwegen. Ik wil zelf de wedstrijd ook zien en ach... ik ben sinds afgelopen weekend weer op zaterdag vrij. Ik probeer zoveel mogelijk upbeat te draaien met een zomerse vibe, gedurende de zaterdag bedenk ik link na link en ook dat vormt de speellijst. Do The 45 is hier te beluisteren met de volgende nummers. 

1e uur
1. Soul For Sale - John Schroeder & Orchestra (Pye Disco Demand, UK, 1966/1974)
2. Do You Love Me - The Contours (Oriole, UK, 1962)
3, Rise Up - The Commodores (Atlantic, UK, 1969)
4. Touchdown - The Blossoms (Mojo, UK, 1972)
5. You're Ready Now - Frankie Valli (Philips, UK, 1966/1970)
6. You Just Can't Win - Gene & Jerry (Mercury, UK, 1970)
7. In The Midnight Hour - Nalle (Polydor, Zweden, 1966)
8. Ride Your Pony - Lee Dorsey (Old Gold, UK, 1965/1981)
9. Backfield In Motion - Mel & Tim (Pink Elephant, NL, 1969)
10. The Soul City Walk - Archie Bell & The Drells (Philadelphia International, UK, 1975/1977)
11. Break Out - Mitch Ryder & The Detroit Wheels (Stateside, NL, 1966)
12. You Don't Have To Go - The Chi-Lites (Brunswick, UK, 1976)
13, Comin' Home Baby - Mel Torme (London Atlantic, UK, 1962)
14. The Drifter - Kenny Lynch (Columbia, UK, 1969)
15. Sweet Dreamer - Brenda & Herb (H&L, UK, 1978)
16. Rescue Me - Fontella Bass (Chess, UK, 1965)
17. Boy, You're Dynamite - Jackson Sisters (Mums, UK, 1974)
18. Everything's Gonna Be Alright - P.P. Arnold (Virgin, UK, 1967/1980)
19. Never You Hurt - Laurel Aitken & The Soul Men (Fab, UK, 1966)

2e uur
1. Galaxy Of Love - Crown Heights Affair (Mercury, UK, 1978)
2. It's Gotta Be This Way - Creation (Atlantic, UK, 1974)
3. Sweet Talk - Robin Beck (Mercury, UK, 1979)
4. Watermelon Man - Mongo Santamaria (Original Oldies, UK, 1963/1984)
5. Every Beat Of My Heart - Gladys Knight & The Pips (Original Oldies, UK, 1961/1984)
6. Summer Of Our Love - The Bar-Kays (Mercury, UK, 1976)
7. Key To All Your Love - Summer Vee (Mukatsuku, UK, 2022/2026)
8. The Catfish - Peter Herbolzheimer (Dynamite Cuts, UK, 1975/2024)
9. Give And Take - Jimmy Cliff (Island, UK, 1967)
10. Treat Her Like A Lady - Cornelius Brothers & Sister Rose (United Artists, UK, 1971)
11. Together Forever - Taff Bryan & The 66 (Riker, UK, 2026)
12. Bring It On Up - Loleatta Holloway (United Artists, UK, 1971)
13. Lovin' Is Really My Game - Brainstorm (Tabu 12", UK, 1977)

Zoals jullie zien weer veel Engelse persingen. Dat komt omdat ik een paar wil uitzoeken uit de Engelse koffers en plots heel veel platen tegenkom die wel in de show passen. Doen we ook weer een volledige lijst van The Vinyl Countdown? Ach, waarom niet. The Vinyl Countdown is via deze link te beluisteren. Veiligheidsriemen vast en daar gaan we! (Nederlandse persingen tenzij aangegeven)

Colour by numbers
1. Marie Douceur Marie Colere - Marie Laforêt (Festival, Frankrijk, 1966)
2. Rosetta - Georgie Fame & Alan Price (CBS, 1971)
3. Caravan Of Love - Isley Jasper Isley (Epic, 1985)
4. Green Tambourine - The Lemon Pipers (Buddah, Duitsland, 1968)
5. Let's Stick Together - Bryan Ferry (Island, 1976)
6. Precious - The Jam (Polydor, UK, 1982)
7. Jezebel - Johnny Kendall & The Heralds (RCA Victor, 1964)
8. Groovie Kinda Love - Elki & Owen & Rim Ram band (Blue Elephant, 1970)
9. What Kinda Boy You're Lookin' For - Hot Chocolate (Rak, Duitsland, 1983)
10. Thank You For Loving Me So - Tom Koning (Decca, 1969)
11. Onze Poes En Buurmans Kater - The Evening Stars (Telstar, 1975)
12. Original Sin - Inxs (Mercury, 1984)
13. Love Letters - Ketty Lester (London, UK, 1962)
14. This Is Tomorrow - Bryan Ferry (Polydor, 1977)
15. Agnus Dei - Janus (Friends, 1990)
16. Come Home To Loch Lomond And Me - Kathie Kay (HMV, 1959)
17. Sweet Talkin' Woman - Electric Light Orchestra (Jet, 1978)
18. Girl Crazy - Hot Chocolate (Rak, Duitsland, 1982)

New additions
1. Sweet Love - Ferrari (Negram, 1976)
2. The Declaration - The 5th Dimension (Bell, Duitsland, 1970)
3. Puppet Man - The 5th Dimension (Bell, UK, 1971)
4. Never My Love - The 5th Dimension (Bell, US, 1971)
5. Follow Me - Georgie Fame & Alan Price (CBS, 1971)
6. Do Ya - Electric Light Orchestra (United Artists, US, 1976)
7. Go With Me - Fire And Rain (Mercury, US, 1973)
8. New York Dance - Luisa Fernandez (WEA, Duitsland, 1979)
9. Now Be Thankful - Fairport Convention (Island, UK, 1970)
10. Hello My Love - Theo Van Es (Negram, 1972)
11. Black Pearl - Horace Faith (Fontana, Duitsland, 1971)
12. Telephone Line - Electric Light Orchestra (United Artists, 1976)
13. Last Tango - Esperanto (A&M, 1975)
14. Sunny Afternoon - The Kinks (Pye, 1966)
15. Coconut - Electronic System (Omega, 1973)
16. I'm A Gambler - Lace (Page One, 1969)
17. In The Heat Of The Night - Imagination (Red Bus, 1982)
18. Daytripper - Electric Light Orchestra (Warner Bros., Duitsland, 1974)
19. Funky Like A Train - Equals (Scramble, 1977)
20. As Long As It's Love - Theo Vaness (RCA Victor, 1979)
21. Today I Lost A Friend - Jansen Duyff & Piscaer (Miragram, 1981)
22. Hello Darling - Tippa Irie (Greensleeves, 1986)

Allsods
1. Holidaymaker - Kaleidoscope (Fontana, 1967)
2. Coming On Strong - Brenda Lee (Brunswick, UK, 1966)
3. Baby I Love You - Andy Kim (Dot, 1969)
4. Kiss You All Over - Exile (Rak, 1978)
5. Starstruck - The Kinks (Pye, UK, 1968/2018)
6. Roof Garden - Al Jarreau (WEA, 1982)

Volgende week voorlopig de laatste met de drie bakken, daarna ga ik een paar weken top-zoveel lijstjes doen uit de rondjes, kwartetjes en triootjes van de afgelopen maanden. 

Eerbetoon aan een topper!

Zoals ik afgelopen week al heb geschreven, is de keuze niet zo moeilijk. Of de oude laten opknappen voor een koninklijk bedrag of voor minder gewoon weer een verse Batavus Topper uit de voorraad huurfietsen? Ik kies uiteraard voor het laatste. Kan ik sentimenteel zijn over fietsen? Ja, in het verleden wel. Met name de Marathon waarmee ik in 2001 de 'Monstertocht' heb gedaan, is een voorbeeld van een fiets waarvan ik geen afscheid kan nemen. Het is de fietsenmaker in 2011 die tenslotte weigert nog enig onderhoud uit te voeren aan de fiets welke maakt dat de Marathon het oud ijzer in gaat. Het vlinderstuur mis ik nog altijd maar voor de rest is de fiets vrij log en zwaar in vergelijking met de modellen die ik later heb gehad. De Pioneer had ik, bij wijze van spreken, vijf jaar geleden al kunnen laten opknappen en wellicht nog voor een fraaie prijs kunnen verkopen. Dat zijn we inmiddels wel gepasseerd. Hetzelfde geldt voor de Multicycle die eigenlijk ook tandwielen en ketting nodig heeft. Het zal wel niet gebeuren en de fiets blijft achter in de schuur staan. Met de Topper ben ik beduidend minder sentimenteel, wellicht ook omdat ik precies dezelfde fiets ervoor terug heb gekregen. Deze glimt. Toch kan ik vaststellen dat de oude Topper onderdeel heeft uitgemaakt van een bijzondere periode. Een tijdvak van nog geen drie jaar. Waarmee ik ook de eerste vakantieplannen voor 2026 met jullie ga delen. 

Sinds de Pioneer heb ik jaren lang zelf geen tweewieler tot mijn beschikking. Ik maak dikwijls gebruik van de postfietsen, over log en zwaar gesproken, en eentje daarvan staat momenteel in Steenwijk. Die gebruik ik weer vaak om te bezorgen. Het is echt 'mijn' fiets geworden. In 2020 huur ik een Topper voor de vakantie in Warnsveld, in 2021 doe ik het een week met een gehuurde elektrische fiets en de rest met de zojuist genoemde postfiets. In 2022 is het weer een Topper en hetzelfde recept in 2023. Nachtjes weg vind ik onnodig, ik kan zoveel plezier beleven aan het fietsen vanuit huis en uiteindelijk slaapt het bed thuis altijd het beste. De vakantie van 2023 is best legendarisch. Aan het begin van de twee weken oogt het alsof alleen de eerste week tropisch warm zal zijn. De tweede week is kommer en kwel. Vandaar dat ik de Topper ook voor een week huur. Een paar dagen later is alle regen en ellende van de Buienradar verdwenen en zal het ook de tweede week aangenaam warm worden. Ik heb de woensdag de tropische fietstocht gemaakt met Almelo als keerpunt. Op donderdag wil ik het rustig aan doen. Als het niet in mijn kop zat, dan had de wind me er wel toe verplicht want het is gewoon té heet om te fietsen. Die dag ga ik aan bij de fietsenwinkel en vraag of de Topper te koop is. In principe niet, maar dan ook weer wel. Ik koop die dag de fiets en beschouw het als een eerste cadeau van moeder sinds haar overlijden. In de eerste weken maak ik meteen honderden kilometers. Vanuit het werk toer ik geregeld een stuk rond naar huis en op mijn vrije dagen ga ik bijvoorbeeld naar Zwolle en terug. 

In 2024 heb ik een paar jubilea. In april vier ik dat ik vijftien jaar van de drank af ben en ook de hersenschudding in september 2009 moet dit jaar worden gevierd. Eerst april 2024. Dat moet gevierd worden met een paar nachtjes weg. Ik laat mijn oog vallen op Rhijnauwen bij Bunnik waar ik in 1994 tijdens mijn eerste solistische vakantie ben geweest. In 2000 fiets ik met gemak van Steenwijk naar De Bilt, in 2024 moet ik concluderen dat mijn lijf 24 jaar ouder is geworden. Het is feitelijk té ver weg om op een dag te doen. Ik had het kunnen weten want in 2020 is Warnsveld al teveel van het goede. Het is een paar maanden later als ik in de buurt van Hoogeveen fiets en ik op het bord van de snelweg het Duitse Meppen zie staan. Ik reken snel uit dat ik, mits ik de kortste route aan hou, dat op een dag kan doen. Op en neer. Ik heb dan echter bijna geen tijd om van Meppen te genieten en ben volledig gesloopt als ik terug kom in Uffelte. Aan het begin van de vakantie overdenk ik het nog eens en ga dan zoeken naar een bed & breakfast in Meppen. Ik vind er eentje die wel geschikt lijkt. Niet wetende dat deze in Lingen zit en dat dit nog altijd ruim twintig kilometer vanaf Meppen is. Dat wordt dus de vakantie van 2024. De herberg is niet helemaal wat je ervan mag verwachten en het weer is ook niet altijd even zonnig, maar desondanks is dit een erg bijzondere vakantie. Broeder en ik hebben dan al een afspraak staan in oktober en bij alles wat ik doe, speelt hij in gedachten mee. Ik heb denkbeeldig lange gesprekken met hem terwijl we wandelen in de buurt van Uffelte. We luisteren samen naar de muziek op mijn mp3-speler. Ik heb zelfs Van Der Graaf Generator toegevoegd vanwege zijn liefhebberij voor Peter Hammill. En ik zal meteen na de vakantie het album 'House On The Hill' van Audience voorstellen aan hem. 

In september 2024 is het vijftien jaar na '20092009'. Op de dag zelf moet ik gewoon werken, het is een vrijdag. Donderdag is mijn vrije dag en ik heb al geregeld dat ik op maandag kan werken in plaats van zaterdag. Op zaterdag zal ik Gercoh voor het eerst 'live' bewonderen, maar dat wordt op het laatste moment gecanceld. Helemaal niet erg! Het heeft zo moeten zijn. Op 19 september wil ik weer naar het Cuby + Blizzards-museum maar in Grolloo besluit ik dat ik liever nog verder ga fietsen. Op 21 september gaat de reis via Slagharen naar Hardenberg, een stukje Duitse grens en een lekkere maaltijd in Dalen. Broeder is ook voortdurend aanwezig tijdens deze fietsdagen. We hebben immers de datum al afgesproken. Na zijn overlijden en de begrafenis in Denemarken is de fiets opeens onderdeel van het 'therapeutisch bewegen'. Ik maak een paar mooie fietstochten in de week erna. Broeder heeft evenals de fiets een belangrijke rol gespeeld in de vakantie van 2024 en dus voelt het goed om onderweg te zijn op de fiets, te genieten van de natuur en intussen luisteren naar mooie muziek. 

Daarna wordt het allemaal een stuk lastiger. Ik geniet niet automatisch van iedere fietstocht en bij sommige tochten en uitstapjes duurt het maanden voordat ik het op waarde kan schatten. Het eerste uitstapje naar Hardenberg is als ik mijn vijftigste levensjaar aanvaard. De tweede is als het een jaar geleden is dat broeder ons heeft verlaten. De zomer in Emmer-Compascuum is iets waarover ik het nog steeds niet eens ben met mezelf. Het is meer toeristisch dan Lingen en dan bedoel ik uiteraard het chalet en het vakantiegevoel. Toch wil het echte genieten niet echt lukken. Ik mis het vooruitzicht om broeder te treffen in oktober, dat zal het zijn. 

En zo wordt het 2026. Ook dan gaan de fietstochten niet altijd van harte. Bovendien moet ik concluderen dat het 'feest' voorbij is qua geld. Deze maand is al heel erg pijnlijk en ik durf niet te ver vooruit te kijken. Een chalet zoals afgelopen jaar gaat hem niet worden in 2026. Wellicht ga ik terug naar 2022 en 2023 en ga ik weer vanuit huis fietstochten maken. Of... ik moet nog heel goedkoop twee nachten kunnen crashen in de buurt van Twente, want dat is iets dat oktober 2025 wel teweeg heeft gebracht. Daar is het prachtig fietsen! Hoe dan ook: De fietstochten gaan nu gebeuren met een verse Topper. Alleen de oude koplamp is overgezet want dat is wel een rib uit mijn lijf geweest. Bovendien heeft deze een bredere lichtbundel dan de standaardlamp. O ja, ik heb ook de oude fietsbel mee gekregen. De huidige doet het nog goed maar als die kaduuk gaat, zet ik mijn oude tingeling er weer op. 

Aan kilometertellers doe ik niet meer maar ik schat dat ik sinds september 2023 vijftienduizend kilometer heb afgelegd op de oude Topper. Ik baseer me daarbij op de zevenduizend per jaar die ik doe met de Pioneer en tel daar in ieder geval een dikke duizend per jaar vanaf. Overigens zit ik met vier dagen naar Steenwijk en terug al op honderd kilometer. Ik kan weer vooruit tot 2029? 

Op de foto staat de Topper bij de Woldberg op de middag dat ik hem heb gekocht. 

Rondje 70s gebak: Bak 1

De geplande fietstocht van gisteren gaat vanmiddag alsnog gebeuren. Ik heb een paar kleine boodschapjes en wil daarvoor naar Beilen. Kan ik deze niet in Steenwijk of Meppel krijgen? Jawel, maar qua fietsen is Beilen net iets avontuurlijker. Iets met verandering van spijs. Vanavond ga ik naar een 'Songwriters Round' in Echten en dus is er geen 'Spirit Of The Seventies' op de radio. Ik had aanvankelijk een show van tevoren willen opnemen maar daar heb ik afgelopen avond niet meer de fut voor. Vandaar dat ik de top tien nu al met jullie kan delen en dat er geen sterretje staat in de titel. Er is namelijk ook geen link naar een radioshow. Binnenkort ga ik de top tien-lijstjes van de afgelopen maanden samen kneden tot een top 100 en deze kan dan in drie aflevering op de vrijdagavond. De jaren tachtig moet ik binnenkort ook afmaken zodat dit een top tachtig kan worden plus een top honderd van de jaren zestig. Die kunnen een paar zondagavonden vullen. Nu eerst de allereerste bak van de jaren zeventig in de schijnwerpers. 

Het zal geen verrassing zijn. De bak begint met Abba. Wellicht dat ik me ooit nog eens laat verleiden door een jaren zeventig-artiest waarvan de (achter-)naam met Aa begint, maar er staat niets op mijn zoeklijst. Ik ben de single kwijt geraakt maar in de jaren tachtig had ik ooit 'Un Barg Die Hé Een Krul In De Steert' van De Aal staan, alleen maar omdat die vroeger in het alfabet zit dan Abba. In de jaren zestig is Abdullah de eerste. De jaren zeventig trapt af met 'Ring Ring' van het genoemde Scandinavische gezelschap. Na 135 singles vinden we 'Hey You' van Bachman-Turner Overdrive. Ik ga snel verder met het overzicht van 3-of-meer. 

Abba (13), Alessi (3), Allman Brothers Band (5), America (4), Amsterdam (3), Lynn Anderson (4), Andrea True Connection (3), Aphrodite's Child (5), Apollo 100 (3), The Archies (3), Argent (4), Arrival (3), Atlanta Rhythm Section (3), Atomic Rooster (3), Audience (3), The Babys (4), Baccara (5) en Bachman-Turner Overdrive (4).

De top tien heb ik gistermiddag als volgt bepaald. Het is een momentopname. 

10. A Piece Of The Action - The Babys (1978)

9. Dream On - Aerosmith (1973)

8. Revival - Allman Brothers Band (1970)

7. Break - Aphrodite's Child (1972)

6. Schoolgirl - Argent (1970)

5. Indian Summer - Audience (1971)

4. Dog Days - Atlanta Rhythm Section (1975)

3. Eagle - Abba (1978)

2. Lucy Lucy - Amsterdam (1970)

1. Winter In America - Doug Ashdown (1978)

Voor de liefhebbers: 'Do The 45' duurt morgen van 21.00 tot 23.00 uur en is het meest upbeat en 'summery vibes'. Zondagavond start ik met The Vinyl Countdown op het vaste tijdstip van 21.00 uur en de show duurt dan de gewoonlijke drie uren.