Deze aflevering van de 'Singles round-up' wordt mede mogelijk gemaakt door... Paypal. Zij hebben momenteel nog even betaald voor deze platen maar denk dat ik morgen de schuld ga inlossen. Wat wel een beetje onhandig uit komt want vrijdag gaan de laatste drie Riker-singles in de verkoop. Paypal doet nog minstens een week 'raar' en ik ga er vanuit dat ik deze ga missen. Er zit een eenzijdig bespeelbaar plaatje bij dat in een oplage gaat van honderd en dat is het meest interessante. Die is na het weekend wel uitverkocht! Enfin, het werd ook wel weer eens tijd om bij Juno af te rekenen en je kan niet alles hebben. Wat zeg ik? Nee Gerrit, je kan niet alles hebben. Ik heb twee afleveringen van de 'Singles round-up' voor jullie in petto. Deze eerste moet wel gaan passen vóór de Northern Soul-show van mijn Wolfman-collega. Na de show heb ik vaak niet meer veel inspiratie maar we zullen zien! Eerst maar de aflevering met de 'nieuwe' singles. Zes hagelnieuwe singles en drie heruitgaven. Vier van de negen hebben afgelopen zaterdag de opwachting gemaakt in 'Do The 45'.
* Diplomats Of Soul ft. Incognito & Natalie Duncan- I Love You (UK, Diplomats Of Soul, 2024)
Ik heb de telling al drie keer overnieuw gedaan. Diplomats Of Soul heb ik zaterdag gedraaid. Het is een plaatje waar ik in 2024 schijnbaar al interesse voor heb gehad. Ik klik op een gegeven moment op 'wishlist' op de site van Juno en zie dan een hoop singles staan die ik ooit in mijn boodschappenmandje had, maar die uitverkocht waren. Als de singles opnieuw beschikbaar zijn, komen die blijkbaar in de 'wishlist'. Diplomats Of Soul is een duo van dj's en producenten met een fijne neus voor jazzy en soulvolle dance. Het werkt nauw samen met Incognito. Ik heb al 'Brighter Tomorrow' op 10" en 'Sweet Power Your Embrace' op single. Dat zijn beide opnames uit 2015 die recent opnieuw zijn geperst. 'I Love You' heeft die liefde nog niet gevonden maar het smeekt er wel om. Een fijn plaatje!
* Mike James Kirkland- What Have We Done (UK, Dynamite Cuts, 1972, re: 2026)
Mijn collectie 'nieuwe' singles begint feitelijk bij het Italiaanse Cannonball-label waarvan ik geregeld de nieuwste releases koop. Ik ben Alberto helemaal kwijt geraakt. Hij is tegenwoordig opeens schrijver, autobiograaf, geworden en heeft geen oog meer voor nieuw werk op Cannonball. Jammer maar helaas. Hij bezorgt ons in 2020 en 2021 twee singles van Mike James Kirkland, beide onafgemaakte demo's uit 1989-90. Hij zal het meest bekend worden als Bo Kirkland en heeft in Engeland een hit in 1977 met Ruth Davis: 'You're Gonna Get Next To Me'. In 1972 maakt hij een elpee als Mike James Kirkland en dat plak vinyl is al jaren favoriet bij dj's . Het maatschappijkritische 'What Have We Done' is één van de prijsnummers van de elpee en dat heeft Dynamite Cuts nu uitgebracht als single. Het hangt heel erg in de hoek van Marvin Gaye's 'What's Going On' maar dan met een ingebouwde klasse die zijn weerga niet kent. Ook deze heb ik zaterdag gedraaid in de show.
* Mamas Gun- This Is The Day (US, Ubiquity, 2026)
Binnenkort komt Mamas Gun nog voorbij in 'Lang zullen ze draaien' want het album 'Dig!' heeft zeker bijgedragen aan mijn zomer van 2026. Ik kijk rond of er singles zijn getrokken van het album. Nee, tot op heden niets. Dan zie ik 'This Is The Day' staan. Het is oorspronkelijk de laatste track op één van de vorige albums van de band, maar daar is het alleen maar akoestisch. Het schijnt dat de band toch nog een bandversie heeft opgenomen, maar die is nooit uitgebracht. Tot Record Store Day van dit jaar. 'This Is The Day' kabbelt als een vredig beekje, een groove waar ik niet genoeg van kan krijgen. De frontman van Mamas Gun is weer de helft van Young Gun Silver Fox maar daar ga ik het later nog eens over hebben!
* Jalen Ngonda- All About Me (US, Daptone, 2026)
Jalen wordt een paar jaar geleden ontzettend 'gehyped' vanwege een promo-single op Daptone. Dat is zwaar gelimiteerd en binnen een paar uren is er geen exemplaar meer te vinden. Behalve op Discogs waar het de meest idiote prijzen doet. De single verschijnt overigens een half jaar later 'gewoon', maar ik 'mis' het enthousiasme van mijn vakbroeders. Gewoon een mannelijke neo-soul-zanger die uit hetzelfde kopje als Marvin Gaye heeft gedronken. Ik verlies al snel mijn interesse en zie dan 'All About Me' staan met een dub-versie op de b-kant. Wat blijkt? Jalen heeft een andere afslag genomen en presenteert ons een heerlijk soulvol reggae-deuntje. Het kan erg goed in zowel reggae als soul.
* Jeb Loy Nichols- Step In (Finland, Timmion, 2026)
Naar aanleiding van 'Lang zullen ze spelen' kijk ik bij Juno of ik iets heb gemist. Welnu, ik had bijna 'Step In' gemist. Ze hebben nog één exemplaar liggen. Ik heb beide nummers vanmiddag nog gehoord en dus hoef ik de plaat niet op te zetten. Jeb Loy Nichols is nu al het geluid van de herfst voor mij en mag daarmee de plek in nemen van Loaded Honey van vorig jaar. Ook dit kabbelt heerlijk door met Jeb Loy's eigenaardige stem en Emilia Sisco op achtergrondzang plus de onmiskenbare instrumentatie van Cold Diamond & Mink. Dit is momenteel smullen voor mij!
* Sofia Rubina- Soul Morning (UK, LRK, 2026)
Komende zaterdag is ze de tweede in de show. Sofia heeft al een aantal digitale nummers uitgebracht op LRK en dit is dan haar debuut op het vinyl. Als LRK-supporter koop ik sowieso alles op het label, maar mijn eerste kennismaking met Sofia is niet erg overtuigend. Nu ik 'Soul Morning' voor het eerst draai, ben ik blij dat ik hem heb besteld. Het is namelijk errug goed! Sofia is niet humeurig in de ochtend maar gaat ook niet in polonaise rond de ontbijttafel. Het is lekker laidback en lief. 'Truth About Love' op de b-kant klinkt bij het intro al erg fijn. We gaan dezelfde kant op als 'Soul Morning'. Een prachtige soulvolle stem met een ontspannen bandje op de achtergrond. Ik neig bij LRK vaak naar de b-kanten en dit lijkt geen uitzondering te worden. Misschien wel ietsje beter dan 'Soul Morning' in mijn oren.
* Spice- The Last Time (Japan, TSG/P-Vine, 1976, re: 2023)
Ik denk dat deze in de opruiming is? Er staan heel wat bandjes genaamd Spice in het kruidenrekje. Eentje daarvan is zelfs een voorloper van Uriah Heep, maar nee... dit is andere spijs. Dit is de Spice die in 1976 een elpee en een single hebben gemaakt voor het kleine TSG-label en dat P-Vine beide in 2023 opnieuw heeft uitgebracht. 'The Last Time' is onweerstaanbare disco-soul met een fraai arrangement. De mannen van Spice laten niets aan het toeval over en dat maakt dat het album inmiddels ruim over de duizend euro zit. Dan hebben we het over het origineel en niet de P-Vine-heruitgave. 'I'm So Glad To Say' op de b-kant is zelfs ietsje commerciëler maar ik mag beide kanten ontzettend graag.
* Peter Thomas Sound Orchester- Black Power (Duitsland, Mocambo, 1969, re: 2026)
Een paar maanden geleden heb ik toch eindelijk een account aangemaakt op Bandcamp. Ik kocht altijd de dingen rechtstreeks via Paypal en dan heb je geen account nodig. Sindsdien bestookt het me met aanbiedingen van artiesten en platenlabels waar ik eerder iets van heb gekocht. Zo ook Mocambo. Van dat label heb ik twee jaar geleden een single gekocht van The Sound Stylistics. De nieuwste in de catalogus heeft meteen mijn interesse maar... het is een novelty! Ik heb in het begin van Soul-xotica al eens geschreven over de 'Popshopping'-elpees. Een dubbelaar met reclameplaatjes uit Duitsland van de jaren zestig en zeventig. Dat is de kennismaking met Peter Thomas, later voortgezet door 'St. Pauli Affairs'. Thomas schrijft veel reclames maar ook muziek voor tv en film. In 1969 krijgt hij de opdracht om de muziek te schrijven voor de serie 'Nur 20' en daarvoor huurt hij een Amerikaanse zangeres in die pas in Duitsland is komen wonen. Donna Gaines speelt een rol in 'Hair' en zal jaren later beroemd worden als... Donna Summer. De Engelstalige 'Black Power' wordt wel op plaat uitgebracht maar recent is de Duitse opname ontdekt in de archieven van Thomas. Dat heeft nu een release. Het klinkt een beetje statig als Shirley Bassey in een James Bond-thema. Het is het belang van een novelty dat heeft gewonnen.
* Yahya a.k.a. Constantine Weir- Rising Sun (UK, Itez, 2026)
Het is precies een jaar geleden als Echo Chamber een single uitbrengt van Yahya. Ofwel: Hij doet de distributie van de plaat. Hij zorgt eveneens voor de verspreiding van de elpee en nu is er een tweede single. Yahya is woonachtig in Scandinavië en zit in de maatschappijkritische hoek anno 2026. Ik heb niet veel met teveel politiek gepreek in platen, maar Yahya weet het binnen de perken te houden. Een aantal jaren geleden bezoekt hij Paul Weller, zelf al jaren fan van Yahya, en maken ze samen muziek. Daar zijn de twee nummers op deze single een restant van. De eerste oplage van de gelimiteerde single is in een uur uitverkocht. Het is pure 'blue-eyed soulpop' met de duidelijke artistieke aanwezigheid van Paul Weller, maar hier kan ik niet lang over nadenken. Dan te bedenken dat het géén digitale release heeft en ik overtuigd moest worden met dertig seconden van een soundclip. Ik heb hem zaterdag helemaal gedraaid. Niet de meest ultieme soulplaat van het jaar maar wel een bijzonder document!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten