We zijn al twee afleveringen onderweg met 'Het zilveren goud' in september 2001 maar nog nergens is een single ter sprake gekomen? Dat klopt. De finale van de rit heeft de singles als 'bonus' die deze maand voorbij zijn gekomen in 'Het zilveren goud'. Komende woensdag krijgen jullie als vanzelfsprekend de 'Eindstreep'. De vier woensdagen erna ga ik een meer definitieve top tachtig van de jaren tachtig doen. Ik moet hem nog altijd samenstellen. Het idee is ontstaan tijdens de 'Vinyl Summer Spirit' van afgelopen zomer. Bij de jaren zestig en tachtig ga ik dan uit van de lijsten die ik heb gemaakt voor de triootjes en kwartetjes. Van de jaren zestig ga ik later ook nog opnieuw een top honderd samenstellen. Deze twee lijsten kunnen dan op de zondagen in december in 'The Vinyl Countdown'. Ik ben dus helemaal op de fiets naar Limburg gegaan om mijn toekomst te plannen. Ik wil weer terug het idealisme in. Een dagtaak zonder dat ik voor mezelf hoef te zorgen, daar komt het, geloof ik, in 2001 wel op neer. De ene 'companion' heeft goed voor me 'gezorgd' in de afgelopen dagen en dat maakt me hoopvol. Hij verwijst me zondag door naar de slaapplek van het Leger Des Heils in Maastricht en geeft me geld voor een buskaartje. Dinsdag mag ik zelfs langs komen voor een kopje thee. De leider van het geheel is er pas woensdag weer. En deze beledigt me tot op het bot. Met een waas voor de ogen fiets ik weg en ga door België. Ik weet een goed deel van de tocht de volgende dag niet eens meer te herinneren. Het wordt pas 'helder' als het donker is geworden en ik bij Budel de grens oversteek.
De cassettes heb ik wel een beetje gehoord na een week 'on the road' en Arrow Classic Rock gaat ook teveel herhalen. Ik zoek op de zenderschaal van de radio en kom dan uit bij... 'Theater Van Het Sentiment'. Het gaat over 1976 en de invoering van de autogordels. Vanaf dat moment zal ik een vast luisteraar worden van het programma. Het is inmiddels wel donker geworden en ik heb geen idee waar ik nu naartoe wil. 'Take a brisk walk', adviseerde Jacqui in Mossley altijd. Zij helpt me daar bij mijn depressie en een wandeling 'alsof je nog even snel voor sluitingstijd naar de winkel moet' is volgens haar een prima manier om stoom af te blazen. De fietstocht door België is 'brisk' geweest. Ik ben eigenlijk doodop en moet straks mijn mooie hoofd ergens laten rusten. Ik vind een bossage nabij Leenderstrijp. Het is nat en het regent ook nog altijd. Ik pak me in in slaapzak en deken en trek de lekke plastic biertank over me heen als tent. Dat levert de volgende ochtend een wekdienst op.
Een witte auto met rode strepen en blauwe lampjes op het dak. De mannen zijn ook gekleed in stemmig blauw. Ze zijn alleen maar blij dat het goed met me gaat want ze waren best een beetje geschrokken. Ik beloof dat ik de boel zal inpakken en verder ga fietsen. Ze zijn erg relaxt en dat heb ik wel anders meegemaakt. Waar fiets ik naartoe? Opeens weet ik het. Ik ga naar De Bilt! Niet om langdurig te verblijven maar wellicht kan ik me daar wel even douchen en een warme nacht slapen. In Den Bosch heb ik het eigenlijk wel gehad met het fietsen door de miezerige regen. Als ik nu gewoon met de fiets aan boord van de trein ga? Paspoort klaar houden? Dat doe ik. Van Den Bosch naar Utrecht. Vraag me niet hoe je dan moet reizen. De conducteur heeft een vrije dag genomen en dus hebben fiets en ik een gratis ritje. Op Utrecht Centraal dreigt nog wel even een papiertje. Ik ben namelijk met de fiets in de stationshal en wil naar de bussen maar daar mag je helemaal niet komen met de fiets. Gelukkig kan ik de handhavers overtuigen en eentje loopt met me mee naar de uitgang van het station. Het is rond etenstijd als ik in De Bilt arriveer. Voor de laatste keer word ik hier met open armen ontvangen.
Dan blijkt er opeens een hele aardige verrassing te zijn voor mij. Stephen, ook bekend als 'The Doc', is 'companion' geworden samen met een andere Engelsman, Yorkie. 'The Doc', vanwege zijn uiterlijke gelijkenis met 'The Doc' uit 'Back To The Future', is ooit een paar dagen in Mossley geweest. Het is gek maar ik heb dan meteen een 'band' met hem. Het is alsof ik hem al eeuwen ken. Yorkie ken ik minder goed en daar ben ik nooit helemaal zeker over geworden, maar Stephen is een zeer aangename verrassing. Ik zal tot zondagmiddag in De Bilt blijven. Intussen bied ik mezelf aan om nog wat 'dure' platen van prijsstickers te voorzien. Dit zorgt ervoor dat ik nog een aantal achterover kan drukken en dat zijn de singles in de afleveringen van 'Het zilveren goud' van deze maand. Het afscheid van Stephen valt zwaar, niet wetende dat hij later in dit jaar nog aan bod gaat komen. Ik fiets uit De Bilt vandaan en door het Gooi naar de polders. Halverwege de polders is het al donker, maar hee... ik ben onderweg naar thuis in Tuk. Nee, de pont van Genemuiden vaart niet meer op dit tijdstip en dus moet ik over Cellemuiden naar Hasselt om aan de overkant van het water te komen. Het is midden in de nacht als ik terug ben in Tuk. Mijn idealisme heeft een flinke knauw opgelopen en intussen is de lucht in Tuk weer iets geklaard sinds mijn uitbarsting in het café van een paar weken eerder.
3350 Free Four - Pink Floyd (NL, Harvest, 1972)
3351 Beaucoups Of Blues - Ringo Starr (NL, Apple, 1970)
3352 It Don't Come Easy - Ringo Starr (NL, Apple, 1971)
3353 Peace Train - Cat Stevens (NL, Ilsnad, 1972)
3354 Join Together - The Who (UK, Track, 1971)
3355 Let's See Action _ The Who (NL, Polydor, 1972)
De singles van The Who verdienen nieuwe blanco hoesjes zoals Pink Floyd die al jaren geleden heeft gekregen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten