Het zilveren goud: juli 1996 deel II

De eerste werkdag zit erop en het is een dag om nooit te vergeten. Rustig aan beginnen en je meteen kapot zweten? Het heeft echter niet zoveel met het werk te maken dan wel met het weer. Vooral in Meppel zelf is het erg benauwd en heb ik voortdurend het zweet op het voorhoofd staan. Ik mag morgen een dagje uitblazen en vrijdag weer aan de slag. Is alles nu opgelost? Nee, er is weinig opgelost in de afgelopen drie maanden behalve dat ik weer wat meer rust in mijn lijf heb gevonden. Ik zou nog gemakkelijk drie maanden thuis kunnen zitten, maar ik weet zeker dat de bedrijfsarts dan vroeg of laat over een psycholoog was begonnen en daar heb ik nu juist niet zoveel trek in. In ieder geval deze en volgende week op woensdag en vrijdag en daarna waarschijnlijk weer een beetje opbouwen. Ook heb ik vanmorgen mijn vakantie vastgelegd en dat gaat de laatste week augustus en eerste week september worden. Vanavond ga ik het opnieuw over werk hebben, maar dan over het werk van vijfentwintig jaar geleden. De eerste weken als ondersteunend redacteur van het Sneeker Nieuwsblad. Het is begin juli en de komkommertijd is aangebroken.

Qua uren moet je erg flexibel zijn op de krantenredactie. In de zomer zijn vooral in de weekeinden de activiteiten en is doordeweeks weinig te beleven om de krant te vullen. Het betekent veel vrije tijd. In de maanden november en december haal je deze uren weer met gemak in. Maar toch moet de krant nog altijd wel worden gevuld. Mijn collega heeft een idee. Met de ogen dicht een plaats aanwijzen op een kaartje van het verspreidingsgebied en deze morgen met een bericht komen over het betreffende dorp. Hij komt uit op Folsgare en ik heb Tirns als plaats. Ik krijg daarbij echter nog wel een beperking opgelegd. De kruidenier van Tirns is net een paar maanden ervoor gestopt en heeft reeds uitgebreid aandacht gehad in de krant. Het moet dus een andere insteek hebben. De kruidenier is tot voor kort de enige winkel in het dorp en het gespreksonderwerp bedenk ik op de fiets naar het dorp: Hoe functioneert het dorp nu het de ontmoetingsplek bij de winkel is kwijtgeraakt. Het begint evenwel stroef.

De eerste de beste waarbij ik aanbel, doet opeens heel erg mysterieus. Ze wil niet met naam en toenaam in de krant alsof het een moordzaak zou zijn. Dan kom ik uiteindelijk toch nog terecht bij twee mensen die meer los willen laten. 'Tirns mist nu het kloppend dorpshart', is de kop van het verhaal, maar dan in het Fries. Het is inderdaad het citaat van één van de dames. Ik heb met Cees afgesproken dat we rond een uur of twaalf weer terug zullen zijn op de redactie om het bericht uit te werken. Folsgare is niet veel levendiger dan Tirns op een doordeweekse dag in juli en hij heeft een archeoloog gevonden op zijn zoektocht in de weilanden rondom het dorp. We werken elk onze stukken uit en ze worden een week later samen geplaatst in het katern van de krant. Anno 2021 schijnt Hommerts zelfs een kaatsvereniging te hebben, maar in de jaren negentig wordt kaatsen uitsluitend ten noorden en westen van Sneek uitgeoefend. Tirns is een voorbeeld van een dorp waar menig bewoner lid is van de kaatsclub. Zo ook de voormalige kruidenier. 'Je moet heel wat mans zijn om de man buiten de perken te houden', zegt één van de geïnterviewden en dan opnieuw in het mooiste Fries. Hoewel ik nog steeds niet weet wat 'perken' zijn in het kaatsen, moet dit fraaie stukje jargon in het bericht. En met resultaat! De volgende dag wordt mijn artikel geselecteerd voor de streekbladen-rubriek op Omrop Fryslân. Ik ben weer trots als een pauw, hoewel ik het wel sneu vind dat het verhaal van Cees wordt overgeslagen. Tirns is voor mij een extra opsteker. Ik begin mijn draai te vinden in de 'smeuïge' verhalen, zoals een collega die noemt. Zet mij maar met blocnote en pen tegenover iemand met een bijzonder verhaal en het artikel vloeit uit de pen. Toch leg ik ook al snel mijn journalistieke loopbaan in de waagschaal en daar moest ik het de volgende keer maar over hebben. Nu dan de zes singles die ik van mijn collega heb gekregen. Of...? Er zitten een paar twijfelgevallen tussen.

2531 Meisje Ik Ben Een Zeeman-New Four (NL, CNR, 1980)
2532 It's So Easy-Linda Ronstadt (UK, Asylum, 1977)
2533 My Friend Stan-Slade (NL, Polydor, 1973)
2534 Rockin' All Over The World-Status Quo (NL, Vertigo, 1977)
2535 Whatever You Want-Status Quo (NL, Vertigo, 1979)
2536 Don't Stop The Music-Yarbrough & Peoples (NL, Mercury, 1980)

Er staan me nog een paar dingen bij van 1996. Er zit een Status Quo-single bij en ik denk het meeste aan 'Rockin', maar twijfel of het toch niet 'Whatever You Want' is geweest. Bij de eerste staat namelijk een andere naam op het hoesje geschreven dan mijn collega of haar vriend. Dat geldt ook voor Yarbrough & Peoples en ik vermoed dat ik die eens anders heb gekocht in 1995 of 1996. Feit is dat ik de plaat in 1997 al heb als het op een 'fout' cassettebandje terecht komt. Ook bij de Slade-single heb ik twijfels. Het is 'Everyday' of 'My Friend Stan' geweest. Enfin, ik hou het maar zo want de platen zullen vroeg of laat toch eens aan bod moeten komen. Volgende week de laatste single die ik in juli 1996 heb gekocht en de rest van de maand weer 'oude' aanwinsten waarbij ik me niet meer kan herinneren wanneer ik ze heb gekocht.

Week Spot: Adriana Evans

Tot een week geleden dacht ik dat ik het dit jaar heel anders zou doen met de 'Vinyl Summer Spirti Of'. Nu blijkt dat ik vorig jaar de jaren negentig en nieuwe eeuw eveneens los van de jaren tachtig heb behandeld. Deze zondag ga ik me bezig houden met het jaar 1990. Als ik het volgend jaar opnieuw doe, zal het wederom 1991 worden of ik moet nog flink aan de bak om méér interessant werk van 1992 te krijgen. De rest van de jaren negentig is té minimaal om een uur vol te krijgen, laat staan drie uren. Zaterdag zal ik me richten op alle soul en aanverwante zaken van 1990 tot en met de dag van vandaag. Qua jaren negentig zit ik namelijk ook nog maar net aan een uurtje. Morgen ga ik weer een kwart eeuw terug in de tijd naar juli 1996 en de beginperiode van mijn JWG-baantje op de redactie van de krant. Vanavond kan ik ook een reisje maken van vijfentwintig jaar, alleen dan minder persoonlijk. Hoewel de kersverse Week Spot pas vier weken geleden op single is uitgebracht, stamt het nummer oorspronkelijk uit 1996. Ik heb het dan over 'Looking For Your Love' van Adriana Evans.

Soul4Real is de naam van een Spaanse platenmaatschappij, opgezet door een aantal soul-liefhebbers die eveneens een festival in stand houden. Soul4Real doet niet aan rechtstreekse heruitgaven. Het zijn altijd 'exclusieve' singles in een gelimiteerde oplage. Vaak zijn het onuitgebrachte demo-opnames en de single van Adriana Evans valt daarbij uit de toon. Het nummer is namelijk al vijfentwintig jaar beschikbaar, maar dan voornamelijk op cd. Ik weet zelfs niet eens of er een vinyl-versie van het album bestaat, maar feit is dat dj's zweren bij een single. Hierdoor is toch nog steeds sprake van een 'exclusieve' single. Er wordt veel aandacht besteed aan de singles en dat kun je zien aan de fraaie gelamineerde fotohoes. Op de keerzijde een kort verhaaltje en daar wil ik wel even op inhaken.

Alex Aguayo beschrijft hier dat muziek veranderlijk is als het weer. Hoe in de late jaren tachtig de synthesizers en andere elektronica haar intrede heeft gedaan in de muziek en dat 'pas rond 1996' een aantal muzikanten terug wil naar de basis. Het is maar net uit welke positie je dat bekijkt. In de rock heb je de 'stoner'-beweging waar met behulp van authentieke apparatuur en opnametechnieken wordt getracht om in de buurt te komen van oude Black Sabbath-elpees. In 1996 heb je in Engeland de band Kula Shaker welke schaamteloos de jaren zestig dunnetjes overdoet. In de wereld van de soul heeft de harde elektronische bassdrum nog de overhand en zet het Daptone-label omstreeks 2003 de trend in om weer authentieke soul te maken. Natuurlijk wil Adriana dit ook in 1996, maar zover ik kan nagaan is ze één van de weinigen in het genre dat dit besef al in 1996 heeft.

Adriana Evans wordt voor het eerst opgemerkt als ze meedoet op een plaat van Dred Scott, de man die ook haar debuutalbum zal produceren. Hoewel het album in 1996 wordt opgenomen, vermeldt Wikipedia 1997 als verschijningsjaar en het piekt op een 33e plek in de Amerikaanse Hiphop/R&B-hitlijst. Er verschijnen twee singles van het album, maar deze doen erg weinig. Evans heeft hoge verwachtingen van het album en voelt zich gedesillusioneerd als dit niet uitkomt. Ze vertrekt daarop naar Brazilië en haar volgende werk dateert pas van 2004. Sindsdien brengt ze geregeld werk uit, alleen blijft het nu ver buiten het bereik van de mainstream-hitparade. Haar debuutalbum wordt in de soul nog altijd geroemd, hoewel de vinyl-dj's toch vaak zijn gefocust op singles. Soul4Real heeft nu dan het verrukkelijke 'Looking For Your Love' uitgebracht op een single.

Haar meest recente album is van 2010 en verder is ze inmiddels getrouwd met Dred Scott. 'Looking For Your Love' is nooit eerder als (cd-)single verschenen en toch is dit het liedje dat al jaren in de lucht hangt. Hoewel het nummer niet bepaald nieuw is, bepaalt het nu al voor een zeker deel het geluid van mijn zomer van 2021.

Singles round-up: juli 2

Van het fietsen is niets meer terecht gekomen, maar... ik heb wel zalig gewandeld! Ik heb een paar boodschapjes in Havelte en tot zover ik me kan bedenken, zitten daar geen producten bij die zo spoedig mogelijk weer gekoeld moeten worden. Ik heb een paar weken geleden ontdekt dat ik vorig jaar een 'Vinyl Summer Spirit Of 1983' heb gedaan en van alle shows ben ik deze helemaal vergeten. Ik heb de opname van de show nog op de computer staan en zo heb ik vanavond wel zin om daar een stuk van terug te horen. Zo vertrek ik even voor half zeven van huis. Rugzakje om en eerst langs de Rijksweg naar Havelte. Daarna via de Uffelterkerkweg en door het bos terug. Het zijn geen spectaculaire kilometers en ik ben evenmin uren onderweg, maar het werkt wel verkwikkend. En... de show over 1983 blijkt zeer fijne muziek op te leveren! Gisteravond heb ik de tweede show gedaan over 1978 en dat voornemen speelt in mijn hoofd als ik door de plaatjes ga bij 'Malle Pietje'. Ik neem twee uit 1978 mee en eentje daarvan heeft het geschopt tot de show (welke nu al weer op onze Wolfmanradioshows-pagina op Mixcloud staat). Nu dan de laatste negen singles van donderdag.

* Eddie Money- Maybe I'm A Fool (UK, CBS, 1978)
Ik begin vanavond met een artiest die ons vorig jaar is ontvallen. Ik leer Eddie Money aanvankelijk kennen in de late jaren tachtig als met name de dj's van Veronica veelvuldig 'Take Me Home Tonight' draaien, het nummer waarop Ronnie Spector nog een stukje zingt van 'Be My Baby'. Jaren later neem ik kennis van 'Baby Hold On'. Ooit is het een top tien geweest, maar inmiddels zijn het eerder tien uren. Als er vóór 1978 nog geen radio was uitgevonden, hadden ze het wellicht geïntroduceerd na het horen van 'Baby Hold On'. Het staat in een persoonlijke lijst van de meest radio-genieke liedjes. De verwachtingen zijn dus hooggespannen bij 'Maybe I'm A Fool' dat ik verder nog niet ken. Oef, dit klinkt erg goed in mijn oren! 'Blue-eyed soul', zou ik het willen noemen en zou het nummer best kunnen voorstellen in de reserve-Blauwe Bak. De b-kant heet 'Nobody' en heeft opnieuw een aantrekkelijk arrangement, nu meer gestoeld op Stax en Atlantic uit het voorgaande decennium. Vooruit! Ik ga de single toevoegen aan de reserve-Blauwe Bak!

* The Moonglows- Junior (NL, Funckler, 1961)
Ik hoop dat ik iets van de prijs kan krijgen en deze als 'gratis' mag rekenen. De plaat is onooglijk smerig en ik wil het best eens proberen om hem schoon te krijgen. Baat het niet dan schaadt het niet, want hij is 'as is' eigenlijk niet om aan te horen. 'Beatnik' op de b-kant klinkt daarentegen schoner, maar daar ben ik weer niet helemaal zeker over. Het lijkt een antwoord op 'Alley Oop' en eigenlijk vind ik die luie rhythm & blues ook weer erg smakelijk. Ach vooruit, ik gun het de reserve-Blauwe Bak. Ik heb 'Junior' al gehoord op Youtube en eigenlijk is die niet veel meer interessant en dus hou ik het 'as is' bij 'Beatnik'.

* Elvis Presley- Jailhouse Rock (UK, RCA, 1957)
Volgens 45cat is deze uitvoering een 're-issue', maar vermeldt het desondanks bij de originele single uit 1957. Dat geldt dan weer niet voor jaren zeventig-uitgaven van de plaat. Nu valt me opeens de initialen J.D. op in het zilver van RCA en de datum van aanschaf: 4 juni 1960. Hoewel het in Nederland tot 1974 niet op de hitparade heeft gestaan, kan ik me voorstellen dat de plaat lange tijd 'populair' is gebleven en vermoedt dat de Engelse persing met het ronde zilveren RCA-label en rond 'hartje' met vier bevestigingspunten uit 1960 moet stammen. Ik heb de plaat ook in de Duitse persing uit 1957 maar deze is nauwelijks te draaien. Deze klinkt beter dan dat je zou verwachten van een plaat van ruim zestig jaar oud welke al jaren zonder een hoes rond zwerft. Complimenten aan J.D. Niet alleen omdat hij de platen zo goed heeft gehouden, maar ook vanwege zijn muziekkeuze. Ik ga graag nog eens terug naar Steenwijk om meer van deze platen te halen!

* The Rollers- Violetta (NL, Delta, 1962)
Opnieuw Indorock en nu uit Zaandam. Op de a-kant een deuntje dat we beter kennen als 'Hör Mein Lied, Violetta', maar op de keerzijde wordt het pas echt spannend. 'Rollers Express' is een serieuze concurrent voor The Ventures. En zo kan het je zomaar overkomen. Met weinig hoge verwachtingen naar een kringloopwinkel gaan en plots tegen een nestje Indorock-platen aan lopen terwijl de uitbaters geen idee hebben van de waarde van de platen. Helaas zonder fotohoes en niet ongeschonden uit de strijd gekomen, maar nog altijd erg leuk om te draaien!

* Hurricane Smith- Who Was It? (NL, Columbia, 1972)
Ik heb lange tijd niets moeten hebben van Hurricane Smith tot die ene avond, inmiddels een paar jaar geleden. Hurricane Smith is onderdeel van 'Raddraaien' en ik ga huiswerk doen. Dan ontdek ik dat Hurricane niemand minder is dan Norman Smith. Hem ken ik van de platenlabels van de eerste Pink Floyd-platen. Als Hurricane Smith is hij een opvallende man in de muziekbusiness. Hij verschijnt nooit zonder kostuum op televisie en geeft de man een zekere charme. Iets dat zijn geringe zangkwaliteiten compenseert. 'Who Was It?' is een nummer uit de pen van Gilbert O'Sullivan en dat past zijn slomeduikelaar-stem als geen ander. Geen kanshebber voor de 'Eindstreep' van deze maand, maar wel leuk om hem op vinyl te hebben.

* Status Quo- Living On An Island (UK, Vertigo, 1979)
De plaat is eigenlijk geperst in Frankrijk en heeft ook de copyright-disclaimer in het Frans, maar het is duidelijk voor de Engelse markt gemaakt. Als 'Living' niet de respons krijgt van de radio, verschijnt het in ons land opnieuw als 'Runaway' en is het alsnog een hit. In Engeland is 'Living On An Island' de a-kant van de single. Dat is iets heel anders in vergelijking met de gebruikelijke boogies. Een lekker zomers plaatje met akoestische gitaren, fraaie harmoniezang en nergens echt van beukenstein. Echt iets anders, alleen willen de fans dit niet horen en wordt 'Runaway' spoedig de a-kant. En dat is vanaf de eerste noot weer hetzelfde oude mopje.

* Rod Stewart- Hot Legs (NL, Warner Bros., 1978)
Ik koop doorgaans niet alles van Rod Stewart wat ik tegenkom en ik zou in principe ook best zonder 'Hot Legs' kunnen leven. Het is het vooruitzicht op het afgelopen radio-weekend met het jaar 1978 dat me over de streep trekt. 'Hot Legs' heeft de show gehaald, voor Eddie Money heb ik geen plek. Wat kan ik verder vertellen over deze van Rod The Mod. Welnu, dat het vinyl in een uitzonderlijke staat is en ook ik zal het niet grijs draaien.

* Suzanne Vega- Marlene On The Wall (UK, A&M, 1985)
Als ik de plaat uit de bak vis, denk ik nog het eerste aan 'Luka'. Ik weet dat ik reeds een Suzanne Vega-single heb (eigenlijk twee als ik 'Tom's Diner' met DNA erbij reken), maar ik herken dit fotohoesje niet en dus moet dat wel goed zitten. Enfin, het blijkt dat ik 'Marlene On The Wall' reeds in een andere persing heb en met een sterk afwijkende fotohoes. Engelse persingen zijn derhalve altijd welkom en deze mag dus naast de Duitse of Nederlandse in de collectie. Een klein beetje verwarring op het label en dan moet ik andermaal 45cat raadplegen. Dit blijkt de tweede uitgave te zijn. Begin 1986 nodigt de BBC Vega uit voor een concert en van dat optreden verschijnt eerst een EP en vervolgens perst A&M 'Marlene On The Wall' opnieuw en nu met de live-versie van 'Small Blue Thing' op de keerzijde. De tweede keer wordt 'Marlene' wel een bescheiden hit in Engeland.

* Visage- Mind Of A Toy (Duitsland, Polydor, 1980)
De opvolger van 'Fade To Grey' en een plaatje dat klinkt als een klok. Ik hou van 'underdogs' en vind het wellicht nóg leuker dan de grote hit. Iedere gek heeft recht op zijn gebrek en dus schaam ik me hier niet voor. Resumé: Ik hoef dus nooit meer lage verwachtingen te hebben bij een kringloopwinkel. 'You can't judge a book by looking at the cover'. Ondanks dat de platenhoek nogal rommelig oogt, blijkt de kwaliteit boven verwachting en rechtvaardigt de prijs van 1,50 euro en vijftig cent voor de oudjes zonder hoes. Binnenkort nóg maar eens met een bezoekje vereren.

Gele Bak Top 100: 64-56

Het ontwaken op zondagmorgen begint vol ambities. Het zonnetje schijnt immers prachtig en alles zegt me dat het wel eens een soort van herhaling van vorige week kan worden. Ik zet meteen een volle kan koffie zodat ik eventueel een thermosfles mee kan hebben. Dan raadpleeg ik de Buienradar en dat voorspelt voor Uffelte een stevige bui. Vroeg op de middag en dus ga ik deze afwachten. Als deze echter om half vijf plaats heeft, is het wel duidelijk dat het fietsen niets meer wordt. De volle pot koffie zit dan inmiddels ook al in de maag. Een bijzonder luie en huiselijke dag is het gevolg, maar dat is niet erg. Nu hik ik eigenlijk tegen hetzelfde op. Ik wil enerzijds nog wel even fietsen, maar er wordt een flinke bui verwacht. Ik ga eerst maar het volgende deel van de 'Gele Bak Top 100' aan jullie voorschotelen, vanavond volgt het tweede deel van de 'Singles round-up'. Nog altijd geen nieuws over de singles van Mark, er is intussen wel een hagelnieuwe release binnengekomen. Hierbij de nummers 64 tot en met 56.

64. California Calling - Fickle Pickle (NL, Negram DEX 03, 1972)

63. Bad Boy - Miami Sound Machine (NL, Epic A-6255, 1985)

62. Sunshine Girl - Herman's Hermits (UK, Columbia DB 8446, 1968)

61. Skydiver - Daniel Boone (Duitsland, Penny Farthing BF 18195, 1973)

60. Calling Out To Carol - Stan Ridgway (EEG, I.R.S. 006-24 1008 7, 1989)

59. Mercy - Ohio Express (UK, Buddah 201044, 1969)

58. Desperate Dan - Lieutenant Pigeon (Duitsland, Decca DL 25552, 1973)

57. Kissin' In The Back Row Of The Movies - The Drifters (UK, Bell BELL 1358, 1974)

56. Bangla Desh - George Harrison (NL, Apple 5C 006-05095, 1971)

Gele Bak Top 100: 73-65

En omdat ik nog altijd een bericht achterop schema lig, doe ik ook meteen het tweede deel van dit weekend. Dat moest ik wel kunnen doen in de zeven minuten die de magnetron nodig heeft voor mijn 'midnight snack'. Of eigenlijk is het nog avondeten, want het slapen gaat bijna weer helemaal mis. Ik wil een schoonheidsslaapje doen voor de show en ontwaak om kwart voor elf. Dat is weer net té krap om een maaltijd voor te bereiden, maar het lijkt alsof ik hier rekening mee heb gehouden. Ik heb namelijk een heel klein magnetron-hapje gehaald bij de buurtsuper. Dan vervolg ik nu met de nummers 73 tot en met 65 uit de Gele Bak Top 100 van dit jaar.

73. Un Canto A Galicia - Julio Iglesias (Duitsland, Decca DL 25528, 1972)

72. In The Country - The Farmer's Boys (EEG, EMI 1A 006-20 0311 7, 1984)

71. Eyes Without A Face - Billy Idol (Duitsland, Chrysalis 106 520, 1984)

70. To Turn To Stone - Frida (NL, Polydor 2002 189, 1982)

69. It's Great Fun - The Hearts Of Soul (NL, Park BP 1049, 1972)

68. The Swords Of A Thousand Men - Tenpole Tudor (België, Stiff BUY 109, 1981)

67. Only The Lonely - Roy Orbison (NL, London FLX 3133, 1960, re: 1964)

66/ Don't You Leave - The Tee Set (NL, Delta DS 1224, 1966)

65. Cigarettes, Women & Wine - Chicory Tip (NL, CBS 1668, 1973)

Gele Bak Top 100: 82-74

Hoe is het eigenlijk afgelopen met de Coronasokken van een paar weken geleden? Het bezoekje aan Steenwijk wordt aldoor uitgesteld en intussen kan ik hoegenaamd geen sok vinden welke nog bescherming biedt aan mijn grote teen. Welnu, ik ben afgelopen week tweemaal in Steenwijk geweest en beide keren de sokken glad vergeten. Daar staat tegenover dat ik op een onverwachte plek nog twee splinternieuwe sokken heb gevonden. Dat ik daar niet eerder heb gekeken? Het is meestal in de vakantie dat ik nieuwe sokken koop en deze hebben naar alle waarschijnlijkheid hier twee jaar ongedragen gelegen. De gatenkazen kunnen de container in en intussen moest ik nog altijd een nieuw voorraadje halen. Ik ben de komende week ook tweemaal in Meppel en daar hebben ze ook wel een Scapino. Vandaag heb ik een vrijwel inactieve dag gehad. Morgen lijkt het wel weer aardig fietsweer te worden. Niet té warm en slechts een hele kleine buienkans voor deze contreien. Toch moet het niet weer zo'n klets worden als vorige week. Ik moet woensdag immers een beetje fit zijn voor het werk. Vanavond trap ik af met het eerste deel van de drie afleveringen 'Gele Bak Top 100' die jullie van mij krijgen. Ik tel af van 82 naar 74.

82. You Bring Out The Best In Me - Derek & Cyndi (NL, Philadelphia International PIR 2662, 1974)

81. The Bitch Is Back - Elton John (NL, DJM 6102 333, 1974)

80. Candy Love - Lili & Sussie (NL, Dureco/High Fashion 5174, 1986)

79. Goody Two Shoes - Adam Ant (NL, CBS A 2367, 1982)

78. Hooked For Life - Trammps (NL, Atlantic ATL 10664, 1975)

77. Down By The River - Albert Hammond (NL, Epic EPC 3526, 1975)

76. Maybe A Lifetime - Greenfield & Cook (NL, Polydor 2050 317, 1974)

75. N'Avoue Jamais - Guy Mardel (NL, Vogue AZ 1186, 1965)

74. Stay The Night - Chicago (Duitsland, Warner Bros. 929 306-7, 1984)

Singles round-up: juli 1

Het slapen is weer even helemaal in de war. Ik heb nog wel een paar dagen om het te herstellen voordat ik woensdag weer ga beginnen, maar vervelend is het wel. Gisteravond had ik even behoefte aan een hazenslaapje om vervolgens verder te gaan met het samenstellen van de speellijst. Ik heb zowel het alarm op de wekkerradio als de telefoon gezet, maar ik zweer jullie dat ik niets heb gehoord. Waarschijnlijk heb ik Q Music kunnen 'gebruiken' in een droom want deze blijft 2,5 uur door gaan. Ik ontwaak de eerste keer om vier uur in de nacht. Het maakt dat ik vandaag een zeer inactieve dag heb gehad. Terug naar gistermiddag: Zoals ik heb geschreven in 'Het zilveren goud' wil ik het alsnog proberen bij 'Malle Pietje' maar verwacht niet veel. Omdat ik rechtstreeks naar het industrieterrein Groot Verlaat moet, is het handiger om over Darp en Havelterberg te fietsen. Nog wel even door Onna omdat het kan. Terug heb ik boodschappen gedaan op de Oostermeenthe en vervolgens wel over Kallenkote en langs de kazerne naar huis. Is het niet veel? Welnu, de singles kosten 1,50 euro en ze hebben enkele honderden liggen. De meeste liggen op onordelijke stapels in een kast gepropt. De onderste kast moest ik eventueel nog eens bekijken en, nu ik weet dat ze goedkoper weg mogen, wellicht nog eens door de stapel jukebox-singles zonder hoes. Ik verlaat de zaak met achttien singles en deze kan ik in twee afleveringen kwijt. Maandag het tweede deel.

* Bee Gees- Spirits Having Flown (NL, RSO, 1980)
* Bee Gees- E-S-P (US, Warner Bros., 1987)
Het is lastig om er een vinger op te leggen. Ik verwacht in eerste instantie een hoop piratenhits, maar dat valt nog wel mee. Opvallend is dat heel veel platen 'dubbel' zijn en daar zitten ook wel grote hits bij. Een aantal (waaronder 'E-S-P') zijn erg luxueus uitgevoerd met een apart blanco hoesje met cellofaan achter de fotohoes in een plastic beschermhoesje. Ofwel: Iemand die heel erg zuinig moet zijn geweest op zijn of haar platen! Allereerst 'Spirits Having Flown'. Het is vorig jaar september of oktober als ik de plaat wil draaien en cosntateer dat een flink deel van de plaat is verdwenen. Sindsdien heb ik mijn voelsprieten aan. 'Malle Pietje' biedt de plaat zelfs twee keer en na enig beraad neem ik deze mee. Als de platen vijftig cent waren geweest, had ik ze beide meegenomen! 'E-S-P' is nog één van de zeer weinig ontbrekende singles in mijn verzameling van de gebroeders Gibb. Leuk om deze weer eens te horen. Mijn oudste broer heeft de single en zo komt het ooit nog op een cassettebandje terecht. Niet hun sterkste werk, maar het ontbreekt in de collectie.

* Continental Uptight Band- On The Ride (NL, Imperial, 1972)
Het zal me benieuwen? Mijn eerste exemplaar koop ik in 2005 en daarvan is het fotohoesje deels vergaan. Ook is de single niet in een bijster goede staat. Nu staat me iets van bij dat ik hem intussen een upgrade heb gegeven maar zonder de fotohoes. Nu heb ik het plaatje compleet. Het vinyl moet in ieder geval de beste van het trio zijn. Blijft een knaller waar ik altijd goede luim van krijg, hoewel het erg vergeten is in de snelle wereld van de popmuziek.

* Earth & Fire- 78th Avenue (België, Polydor, 1977)
Kennen jullie Piet nog? De man die de stickertjes op de platen van Polydor moest plakken. Eerst in Nederland waarbij hij liep weg te dromen bij de foto van Jerney Kaagman en vergat een label te plakken op 'Thanks For The Love'. Functie elders, was het devies. Dan maar bij de Belgische Polydor en opnieuw staat hij oog in oog met een foto van Jerney. Opnieuw weer geen label op de b-kant en voordat hij ontslag krijgt, heeft het fotohoesje veilig gesteld. Dat ontbreekt eveneens in dit geval. '78th Avenue' is het nummer dat nooit de 'greatest hits'-cd's heeft gehaald en daardoor helemaal nieuw is voor mij. Het is een 'best of both worlds'. Enerzijds redelijk disco-achtig, maar tegelijk ook met eigenzinnige toetsenpartijen om het symfonisch en progressief te houden, plus een refreintje om de vingers bij af te likken. Erg smakelijk!

* Electric Johnny & His Skyrockets- Johnny's Beat (NL, CNR, 1960)
Dan zijn daar nog de stapels van singles zonder hoes. Natuurlijk moet ik daar tussen kijken want dat is gegarandeerd een halve eeuw of ouder? Zelfs meer dan een halve eeuw! De singles lijken wel uit een jukebox te komen. Ik neem ze mee in de hoop dat ik een prijsje kan maken en dan hoor ik dat de singles voor vijftig cent mogen. Dat is beter! Ik zoek voornamelijk de Nederbeat-dingen uit. Klinkt niet verkeerd voor een plaat van zestig jaar oud! Dan heb ik het over de conditie van de plaat. Electric Johnny is één van de meest vooraanstaande indorock-gitaristen uit die tijd en het zal geen verrassing zijn als ik zeg dat ook 'Johnny's Beat' klinkt als The Ventures uit de polder.

* The Giants- Sarie Marijs (NL, Artone, 1962)
Op het gebied van de oudjes heb ik ook 'A Lot Of Love' van Taj Mahal op het stapeltje liggen. Totdat ik bij de eindcontrole de plaat uit het (neutrale) hoesje haal en zie dat deze ernstig is bevuild. Laat maar. The Giants is net zo instrumentaal als dat ik het heb verwacht, maar... er is veel gebeurd in de twee jaar sinds 'Johnny's Beat'. Dit heeft een veel steviger geluid! Daardoor rockt het ook een stuk lekkerder. De groep zal zich na dit debuut Willy & The Giants gaan noemen.

* Icehouse- Hey Little Girl (Duitsland, Chrysalis, 1982)
Het is al een oud grapje. Het dateert al uit de tijd dat we nog onze eigen Hollandse guldens hadden. Als de singles een gulden per stuk waren (of minder), dan mocht opeens van alles. Waren ze maar een dubbeltje per stuk duurder, dan werd ik kritisch. Dat geldt ook voor donderdag. Ik weet dat ik Icehouse wellicht wel voor vijftig cent of een euro kan vinden, maar ik heb er NU zin in en dus mag het mee. Qua staat kan ik het niet beter wensen en dus is het een wijs besluit geweest om vijftig cent extra te lappen?

* Little Richard- Long Tall Sally (NL, Artone, 1959)
Ik ben nog niet vaak gelukkig geweest met plaatjes van Little Richard. Mijn beide Ronnex-exemplaren van 'Tutti Frutti' zijn niet te draaien. 'Long Tall Sally' klinkt goed voor de leeftijd. Ik doe het ervoor.

* Los Piratos- Na-Na-Na-Hé-Hé (NL, Decca, 1969)
Ik weet niet of de plaat op zijn plek staat, maar ik heb al wel eerder een exemplaar gehad van dit plaatje. Echter niet met het fotohoesje en dus mag die mee. Stan Haag heeft een nieuwe tekst geschreven op 'Na Na Hey Hey, Kiss Him Goodbye' van Steam en het plaatje wordt na een avond flink tetteren op de plaat gezet door de Veronica-jocks uit die tijd. Rob Out zingt duidelijk de lead en doet dat in de herkenbare Egbert Douwe-stijl. Leuk als Veronica-relikwie. De komende drie berichten komen weer in het teken van de Gele Bak Top 100 en de overige acht singles volgen maandag. Twee daarvan kunnen wellicht zondagavond al voorbij komen in de 'Vinyl Summer Spirit Of 1978'/