vrijdag 26 december 2025

Blauwe Bak Top 100 van 2025: top 4


Hoewel de weerboeren zeggen dat het lekker koud en gezond weer buiten is, laat ik mijn neus niet zien buiten de deur. Ik heb morgen een vrij actieve dag en wil de boel niet forceren. Ik moet toegeven dat de pijn minder word maar ik moet nog altijd wel bepaalde bewegingen vermijden. Wat staat er op de rol? Op het moment dat ik woensdag bij de Albert Heijn ben, wordt er tegenover een broek bezorgd die ik eigenlijk voor de kerst had gereserveerd. Alleen ontdek ik dit als ik weer terug ben in Uffelte. Deze moet ik morgen als eerste halen. Dan met de bus naar Meppel voor onder andere dampvloeistoffen. 's Avonds is de verlichte trekkertocht en nog later op de avond de top vijftig van de Blauwe Bak Top 100 op de radio. Toch heb ik vandaag niet stil gezeten. Onder het genot van de Drentse 1000 op de radio heb ik vanmiddag, op papier, de jaren zestig- en zevenig-bakken aangevuld. Het fysieke werk stel ik nog even een week uit. Ik heb ook een aantal zéér dramatische platen uit de jaren zestig laten verdwijnen naar de kliko. Het resultaat is dat de laatste jaren zestig-bak nu weer goed gevuld is en dat de jaren zeventig een extra bak erbij krijgt. Nu eerst de top vier van de Blauwe Bak Top 100 van dit jaar.

4. I Have No Right To Love You - Marjorie Ingram (US, Bennett BR-100, B, 1969)

3. Just Loving You - Tearra (UK, Soul Junction SJ558, A, 1980?, re: 2024)

2. Can't Call Me Baby - Thee Sinseers (US, Colemine CLMN-248, A, 2024)

1. Joker - James Reese & The Progressions (UK, Najma, 1972, re: 2015)

De top vier laat zien hoe lastig het is geweest om tot een Top 100 te komen, maar is wel een fraai overzicht van een jaar verzamelen. Marjorie Ingram is een jaar geleden pas gearriveerd en speelt dus al tijdens kerst in 2024 voor mij. Tearra staat al heel lang op mijn verlanglijstje en dankzij Soul Junction heb ik hem nu in de verzameling. Thee Sinseers is niet zomaar een beetje favoriet. Ik heb het nieuwste album, inclusief 'Can't Call Me Baby', op mijn mp3-speler staan en dus geniet ik ook tijdens het werk van deze prachtplaat. Dikwijls stokt mijn adem tijdens dit nummer. Het zou de gedoodverfde nummer 1 zijn geweest als ik in de afgelopen weken niet heel hard word gegrepen door James Reese & The Progressions. Dat is de ultieme nummer 1 van dit jaar en tevens de laatste Week Spot. 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten