Week Spot Kwartet: week 7

Allereerst wil ik jullie bedanken voor de wensen in de afgelopen week. Ik ben deze week vrij geweest (lees: ziek) en heb voor komende woensdag een afspraak gepland op het werk. Ik hoop kort daarop weer aan de slag te gaan. Het is even erg nodig voor mij om pas op de plaats te maken en dat heb ik de afgelopen week getracht te doen. Dingen worden allemaal weer wat positiever en daarbij hebben fietstochtjes en plezier in kringloopwinkels zeker aan bij gedragen. Ik heb vorige week ook dikwijls lopen denken aan de eerste jaren in de post en dan met name de eerste weken van 2016. Ik ga 2015 uit met een hoop spanning: Zal het postbedrijf me in dienst nemen of laten ze me stikken? In dezelfde tijd als dat ik met de eerste serie 'Week Spot Kwartetten' aan de slag ga, teken ik mijn eerste contract. Dat is weinig feestelijk. Na een lange vermoeiende dag in Genemuiden (huis aan huis) zit ik aan een tafel in de werkruimte terwijl mijn collega's de concentratie nodig hebben. Om nog maar te zwijgen van de twee verlengingen want dat gebeurt thuis middels een digitale handtekening. 2016 is een bijzonder jaar geweest voor mij en hoewel ik me er dan niet van bewust ben, kijk ik zelfs met genegenheid terug op die eerste weken. Misschien dat ik die maar moet behandelen in 'Genegenheid tot terugblikken'?

2016: Ain't Nobody Home-Howard Tate (1966)
Goed idee om de eerste weken van 2016 weer eens naar voren te halen in de genoemde rubriek. Deze plaat van Howard Tate staat synoniem aan deze periode. Ik ken de naam van Howard al een paar jaar en heb al eens eerder willen investeren in een single van hem, maar het krijgt het laatste zetje als ik de single zie bij een Franse vriend op Facebook. Dan ontdek ik iets dat ik nooit heb geweten. Het is 1989 als B.B. King een 'comeback' beleeft dankzij de heren van U2 en dan verschijnt 'Ain't Nobody Home' op single in ons land. Ik heb nooit geweten dat dit eigenlijk een cover is van Howard Tate, want ja... het blijkt in deze chronologische volgorde te zijn. De single haal ik overigens van Discogs via mijn Oostenrijkse 'maat'. Bij Week Spots van de afgelopen jaren zou het overbodig moeten zijn om het te vermelden, maar de aflevering van vandaag heeft twee uit de Blauwe Bak-koffers en twee uit de reserve-bakken. Tate staat nog altijd in de koffers.

2017: Love Shine-Timmy Thomas (1976)
Uitzonderlijk weer is van alle tijden? Eind september 2016 stijgt het kwik nog eenmaal naar tropische temperaturen. Ik heb een vrije dag en wil fietsen. En toch... voor één keer niet op de Pioneer. De gedachte aan een plakkerig t-shirt op het kussen van de houten stoel... Nee, ik pak ditmaal de gewone fiets. Ook dan een bezoekje aan de kringloop in Dieverbrug (met een paar dvd's die ik nog altijd moet kijken) en dan de koele bossen in van het Drents-Friese Wold. De 'Vakantiemixen' van dat jaar houden me muzikaal gezelschap en tijdens deze rit hoor ik zo 'Love Shine' van Timmy Thomas. Een plaatje dat meteen na aanschaf is ondergesneeuwd. Later op deze middag besluit ik ook The Trinikas te gaan kopen. Begin 2017 besluit ik deze single dan alsnog de Week Spot te maken met dank aan de herinnering van de tropische septemberdag. De plaat staat evenwel in de reserve-Blauwe Bak naast zijn grootste hit.

2018: It's A Cryin' Shame-Gayle McCormick (1971)
Voor deze plaat moeten we verder terug in de tijd. Ik denk dat het 2010 is geweest. Via het forum vraag ik wel eens naar een plaat waar ik nieuwsgierig naar ben. Het is een zaterdagmiddag en ik kijk binnen bij Groenendijk in Steenwijk dat dan nog een heuse elpee-afdeling heeft. Ik zie daar het album van Gayle McCormick staan. Wat zou het zijn? Country? Zo vraag ik 'Cryin' Shame' via het forum en wordt het nummer onderdeel van de 'Telefoontoppertjes' op de Nokia N95. Toch geeft me dit niet de reden om de elpee te kopen hoewel ik het plaatje leuk blijft. Ik ga uiteindelijk overstag als de single opduikt bij Buydiscorecords. In 2018 mag het alsnog de 'Classic Week Spot' van die week zijn hoewel de plaat al jaren in de reserve-Blauwe Bak staat.

2019: I'll Always Have You There-Doug Gibbs (1972)
En zo is het dan januari of februari 2019. Op een dinsdagmiddag loop ik vanuit huis naar Havelte. Er zijn hagelbuien op dat moment en ik prijs me gelukkig met de nieuwe winterjas die me lekker warm houdt. Dezelfde winterjas waar ik nog altijd zoveel plezier aan beleef. Ik trakteer mijn oren op de eerste 'Vakantiemixen' voor 2019 en zo hoor ik deze van Doug Gibbs. Een plaatje dat eigenlijk ook meteen ondergesneeuwd is geraakt. Ik besef me tussen Uffelte en Havelte dat ik hier met een 'gem' te maken heb en besluit het meteen Week Spot te maken zodra ik meer informatie heb over Doug Gibbs. Voor wat dat betreft is het hier hetzelfde verhaal als Jimmy Dockett in deze week in 2020, de informatievoorziening is belabberd.

Singles round-up: februari 3

Horizontaal of desnoods diagonaal zeven letters of toch maar een grote 'Singles round-up' ervan maken? Ik besluit tot het laatste. Het is reeds in het begin van de week als ik zie dat het deze zondag soepweer gaat worden en om 'het hoofd eens lekker leeg te maken', verlang ik al een tijdje naar een wedstrijdje op de fiets tegen de storm. Waarbij ik dan meteen kan opmerken dat het dan even een voordeel heeft dat ik niet afhankelijk ben van de ligfiets. De laatste is alleen bruikbaar tot windkracht zes. De zijwindgevoeligheid maakt dat het meer weg heeft van windsurfen dan van fietsen. Woensdagmiddag oogt het niet onaardig. Koud maar zonnig en de wind heeft zijn stormkracht uren geleden verloren. Ik zit bovendien bijna zonder dampvloeistof en dus ontstaat het plan voor een bezoekje aan Diever. Onderdeel van de traditie is dan om naar Dwingeloo te fietsen en vanuit daar 'toeristisch' terug te gaan naar Uffelte. Bij het verlaten van Diever heb ik al zin om even in Dieverbrug te kijken. Ik ben afgelopen zomer voor het laatst in de kringloopwinkel geweest en vond toen opeens weer 'nieuwe' titels. Laat me heel erg duidelijk zijn: Het is vaak niet veel soeps wat er ligt maar op zijn minst zit er een beetje verloop in de handel in Dieverbrug.

Nu ook weer een leuk jaren zeventig-plaatje van Sunny dat ik nog niet eerder had gezien. Hetzelfde geldt voor Right Said Fred en misschien heb ik Frida de vorige keren over geslagen. Het valt me nu pas op dat het de Engelse persing is en voor vijftig cent mag deze mee! Ik kijk even bij de dvd's, maar... ik heb nog stapels films liggen waar ik nauwelijks aan toe kom. Een (Nederlandse) box set van Monty Python oogt interessant, maar dan opnieuw... het is ongeveer twee keer per jaar dat ik even in een Monty Python-mood ben en weet mezelf dan wel te vermaken met Youtube. Ik reken de singles af en stap weer naar buiten. Tevreden? Nee, niet echt want drie vind ik heel minimaal. Hoewel het al later op de middag is, wil ik nog wel even mijn best doen om bij 'De Siepel' in Dwingeloo binnen te wippen. Ik kijk eerst ook even of Bart de zaak open heeft, maar helaas. Bij 'De Siepel' is niets veranderd ten opzichte van mijn laatste bezoek en ik neem een paar singles mee waar ik in oktober bij heb getwijfeld. Ik heb Olivia en Cat Stevens al, maar kan deze niet weerstaan. De laatste omdat ik hem niet met fotohoes heb en de eerste omdat het de Engelse persing is. Van deze vijf heb ik reeds een foto gemaakt en zou een aparte 'Singles round-up' worden. Dan wordt het zaterdagmiddag...

Als het écht moet? Dan is de vloeistof uit Diever wel te dampen, maar lekker vind ik het niet. Zo speel ik met het idee om langs te gaan bij de Primera in Steenwijk voor flesjes 'Cuban Cigar' van Bookwill (de 18 mg-variant). Toegegeven: Er zijn meer exotische dampsappen om de markt, maar deze specifieke vind ik lekker weg dampen. Dan denk ik opeens aan Tuk. Hoelang is het geleden dat ik voor het laatst bij de kringloop in Tuk ben geweest? Ik denk dat het is geweest toen de stekker van mijn telefoon stuk was gegaan. Zou het nog steeds zo bedroevend zijn met de singles? Ik plan weinig maar ga gewoon lekker fietsen. Over Holtinghe naar Wapserveen. Vervolgens naar Frederiksoord (en even een plan om over Wilhelminaoord te gaan). Toch maar gewoon de weg naar Steenwijk en in Eesveen binnendoor naar De Bult. Langs de Woldberg naar Tuk en zo naar de kringloopwinkel. Boven staan alleen rijen elpees en geen enkele single te bekennen. Ik fiets richting de stad en denk aan alternatieven. Ik ben ook al lang niet meer bij Van Der Laan geweest maar die had ook weinig verloop in de singles. In 2009 heb ik hier echter nog de eerste single van Anita Meyer gevonden. Tot mijn grote verbazing staan de platen inmiddels beneden en zelfs met een frisse vangst singles. Veel piratenspul en grootmoeders tijd maar ook een aantal uit de jaren tachtig. Voor vijftig cent mogen ze mee en dus zoek ik tien uit. Nu heb ik dan een stapeltje van vijftien singles. Niet veel om de hakken om het zwakjes uit te drukken. Ik heb niet eens zin om ze te beluisteren en dus geef ik maar gewoon de titels en artiesten op. De singles zullen op de zondagavonden vanaf elf uur aan bod komen in 'The Vinyl Countdown - The 7" Collection' met volgende week wellicht een 'special' met 'New Additions' zoals ik ze noem. Broek laten zakken en met de billen bloot, hoewel de platen samen slechts een tientje hebben gekost...

* The Band Of The Black Watch- Scotch On The Rocks (UK, Spark, 1975)
* Boys Town Gang- Just Can't Help Believing (NL, Rams Horn, 1983)
* Dale- Simon Simon (Duitsland, Paisley Park, 1988)
* Daisy Dynamite- Botch-A-Me (NL, Polydor, 1973) eindelijk met fotohoes
* Frida- I Know There's Something Going On (UK, Polar, 1982)
* Siedah Garrett- K.I.S.S.I.N.G. (Duitsland, Qwest, 1988)
* Janet Jackson- The Pleasure Principle (Duitsland, A&M, 1986)
* The Mighty Clouds Of Joy- Mighty Cloud Of Joy (Duitsland, ABC, 1974) Nederlandse met fotohoes in Blauwe Bak, deze is voor de algemene jaren zeventig-bak
* Olivia Newton John- A Little More (UK, EMI, 1978) weer in de Engelse persing zoals in Mossley
* Right Said Fred- Don't Talk Just Kiss (NL, Tug, 1991)
* Roxy Music- Take A Chance With Me (NL, Polydor, 1982)
* Alvin Stardust- A Wonderful Time Up There (NL, Stiff, 1981)
* Cat Stevens- Lady D'Arbanville (NL, Island, 1970) nu met fotohoes
* Sunny- Doctor's Orders (NL, CBS, 1974)
* Trio Hellenique- Varko Sto Giala (NL, CNR, 1965) ook bekend als 'Pinda Pinda'. Echt voor de novelty...

Eretitel: 'Morning Glory'

Ik heb de foto's voor de volgende twee 'Singles round-up'-afleveringen reeds gemaakt, maar kom eigenlijk er niet aan toe om daar eens goed voor te gaan zitten. Vanavond heb ik opnieuw een 'Laid(back) Night Show' gedaan, omdat ik toch nog steeds 'vrij' ben, en daardoor komt in eerste instantie vanavond ook weinig van publiceren. Dan moet ik nu nog maar snel een berichtje plaatsen, want ik ben eigenlijk al een beetje gaar. Over de radioshows gesproken: Wolfman Radio heeft sinds een week een eigen Mixcloud-kanaal waarop een aantal van mijn shows (inclusief die van vanavond) opnieuw te beluisteren zijn. In de 'Eretitel' hebben we wederom een titel uit de 'Summer Spirit Of'-serie. Dat is een hit uit de zomer van 1976 hoewel het liedje een paar jaar ouder is. Het staat echter niet op de eerste plek. Tijdens het gloren van de ochtend van de vijftiende februari behandel ik driemaal 'Morning Glory'.

3. Oasis (1995)
Ik heb dikwijls de discussie met een radio-collega die meent dat Oasis de 'grootste' band uit de jaren negentig is geweest. 'Groot' in welke zin? Het wint voor mij zeker niet de originaliteitsprijs want daarvoor heeft het teveel geleend van The Beatles en andere jaren zestig-bands. Blur was op het moment van de hype de tegenhanger en deze band heb ik altijd veel interessanter geworden, mede omdat iedere single anders klonk dan de vorige. In Nederland hebben we niet veel last gehad van Oasis. 'Wonderwall' is de grootste hit en piekt zelfs buiten de top tien in ons land. Hoe 'groot' de band in Engeland is, zie ik in de eerste weken in York. Track Records aan High Ousegate in York heeft 's ochtends een tafel bomvol exemplaren van 'All Around The World' op cd-single en cassette. 's Middags is de tafel nagenoeg leeg. De albums krijg je binnen de kortste keren voor dievenprijsjes aangeboden, want... iedereen heeft hem al! 'Groot' in de zin van succes, dat klopt, maar verder moet ik weinig hebben van de gebroeders Gallagher en hun kornuiten (hoewel ik 'D'you Know What I Mean' op vinylsingle heb). 'Morning Glory' eindigt op de derde plek in deze 'Eretitel'.

2. James & Bobby Purify (1976)
'I stand corrected said the man in the orthopedic shoes'. Ik heb altijd gedacht dat dit een oudere opname was van de Purify's, maar nee... het is de opvolger van 'I'm Your Puppet'. En dan wel de hit-versie want dat nummer komt oorspronkelijk wel weer uit 1966. Wat me dan ook weer brengt bij mijn eigen exemplaar van 'I'm Your Puppet'. Die krabbels op de hoes...? Ik begin steeds meer erin te geloven dat het de handtekeningen zijn de James & Bobby uit 1976. 'Morning Glory' is niet echt mijn kop thee, maar als ik deze nog eens voor een leuke prijs tref? Voorlopig mag het op de tweede plaats.

1. Tim Buckley (1967)
Oasis en de Purify's vormen absoluut geen concurrentie met de winnaar in deze 'Eretitel'. Als Tim Buckley mee doet, zijn de overige kansen snel verkeken. Ik leer het nummer in 2009 kennen, een paar weken nadat ik ben gestopt met drinken. Ik ben dan nog niet echt thuis op het internet en download de track van een vage database. Het blijkt echter een sfeerrijke cover te zijn en ik ben inmiddels de naam van de artiest vergeten. Het is verdwenen met de eerste 'crash' van de Nokia N95. Een goede cover maar niet zo goed als het origineel. Dat steekt met kop en schouders boven alle covers uit en zet ik hierbij op nummer 1.

Week Spot: Jimmy Dockett

Nadat Ciara afgelopen weekend heeft huis gehouden in mijn hoofd begint het weer rustig te worden en klaart het her en der al een beetje op. Ik heb desondanks op het werk laten weten dat ik in ieder geval deze week nog vrijaf wil. Intussen probeer ik 'leuke dingen' te doen en omdat mijn dampvloeistof bijna op is, organiseer ik een fietstochtje naar Diever en Dwingeloo. Bij de kringloopwinkels in Dieverbrug en Dwingeloo koop ik totaal vijf singles, niets bijzonders, en ik twijfel momenteel even of ik de, vanmiddag gearriveerde, single van Nobody's Children bij deze vijf zal voegen of bij de singles van Mark. En of ik wellicht een tijdje wacht met de vijf totdat er meerdere kringloopvondsten zijn gedaan in deze maand. Hoe dan ook: Eerst maar eens de Week Spot aankondigen van deze week en daar ben ik heel erg snel klaar mee: 'Count Your Blessings And Move On' van Jimmy Dockett uit 1973.

Ik heb nog even mijn hoop gevestigd op Sir Shambling, maar deze heeft helaas ook geen biografie van Jimmy Dockett. Het is een redelijk beknopt verhaal. Een geboortedatum, een sterfdatum, de naam van zijn vrouw waarmee hij ook platen opneemt en een rits singles op 45cat waarvan de meeste op zijn eigen Flo-Feel-label. James Alfred Dockett wordt op 1 februari 1941 geboren in Conyers in de staat Georgia. Hij is met name in de jaren zeventig en tachtig actief als soulzanger en eveneens betrokken in dd disco. Met zijn vrouw Barbara Stroman vormt hij in 1979 het duo Interlude hoewel ze kort daarna weer onder hun eigen namen uitkomen op de platen. In de jaren tachtig maken ze platen voor het Star-Vision label dat vermoedelijk eveneens van Dockett zelf is geweest. Het enige andere dat we weten is dat Jimmy op 22 juli 2013 is overleden en Discogs heeft links naar twee pagina's die met de uitvaart hebben te maken. Helaas zijn de biografieën en het gedetailleerde 'in memoriam' daar al verdwenen van de site. Hierdoor kan ik niet veel meer zinnigs vertellen over Jimmy Dockett en wat ons rest is de muziek.

Ik reserveer de single aanvankelijk voor 'When We First Met', maar de reden is me ontgaan als de single binnen komt in de collectie. Het is al snel 'Count Your Blessings And Move On' dat de meeste stemmen krijgt. Sinds ik de plaat zaterdagavond in 'Do The 45' heb gedraaid, blijft deze door mijn hoofd spoken en is dit wellicht het moment om de single tot Week Spot te bombarderen. Hetgeen dus resulteert in dit korte bericht.

Blauwe Bak Veteranen deel 29

Laat er geen misverstanden over bestaan: Het is erg leuk om een verzameling van enkele duizenden singles te hebben! Toch hebben we weer een nieuwe variatie op het thema. Ditmaal een single uit de Blauwe Bak die weigert om te komen opdagen voor de fotosessie. Het staat niet in de bak waar ik de single heb ingedeeld en heb deze, de Ere-Blauwe Bak, tot tweemaal toe helemaal door gelopen. Ik kijk ook in de andere soul-bakken op plekken waar die zou kunnen staan, maar helaas. Tot slot ook de gospel-bak nog maar eens bekeken en intussen naar boven om in de 'algemene' jaren zestig-bak te kijken. Helaas... ik geef het op. De single moet 'ergens' zijn en ga hem dus wel meenemen in deze aflevering van de Blauwe Bak Veteranen. Voor de foto kies ik maar een andere single op het Parkway-label zodat het lijkt alsof die er tussen ligt. Het is hiermee inmiddels wel een half uur later geworden als ik aan het bericht begin, maar vooruit maar. In deze aflevering fiets ik door de maanden juni en juli in het jaar 2012.

Nog even terug naar april? Het weekend dat ik de derde alcoholloze verjaardag vier, maak ik een uitgebreide fietstocht die eerst met de trein moet beginnen. Het idee om naar de Veluwe te gaan, gaat overboord als ik op Zwolle hoor dat er geen treinen naar Amersfoort gaan. Dan zie ik dat er een trein naar Gramsbergen gaat. Van daaruit zou ik de Vechtdal kunnen op pakken en eens zien hoe het eerste stuk nu werkelijk in elkaar steekt? Zo fiets ik deze zondagmorgen Duitsland binnen en wordt de route als maar langer. In Nordhorn heb ik besloten naar Schüttorf te fietsen en vanuit daar de grens over te steken naar Enschede. Als ik net weer op de fiets zit en de stad achter me heb gelaten, worden mijn oren getrakteerd op een plaatje dat naar meer smaakt. Het is de eerste plaat in de aflevering van de 'Blauwe Bak Veteranen' van vanavond. Een zéér obscuur plaatje dat vrijwel alleen maar als bootleg te bemachtigen is.

280. I Don't Like To Lose-The Group featuring Cecil Washington (US, Soul Sounds, 1966, re: 198?)
281. Love Diet-The Imagination (US, 20th Century, 1974)
282. Family Affair-MFSB (NL, Epic, 1973)
283. Stand By Your Man-Candi Staton (NL, Capitol, 1971)
The Group komt van Ebay, de overige drie uit... Uffelte! Ik woon dan uiteraard nog in Nijeveen waar we dat weekend net de dorpsfeesten hebben. De vorige avond heb ik verzucht dat mijn oude exemplaar van 'Summertime' van Billy Stewart helemaal stuk is en ik wil dolgraag een 'upgrade'. Ik kijk op Marktplaats en zie deze staan bij een handelaar uit Uffelte. Er volgt wat mail-contact en al gauw krijg ik de uitnodiging om de single te komen halen in plaats van te verzenden. Het is iets dat ik Bart nog altijd eens wil vragen want volgens mij was het in de Schoolstraat. Een huis met een flinke voortuin en een schuur achter huis. Die kan ik op de Schoolstraat niet meer vinden. Het bezoek is eenmalig want bij een volgende afspraak blijkt dat hij naar de Achterhoek is verhuisd. Dan gaat De Tafel open in Meppel en zie ik op een moment zijn visitekaartje liggen en blijkt dat ik weer volop aan het shoppen ben bij Bart, die nog altijd actief is op Discogs. Billy Stewart staat al tijden niet meer in de Blauwe Bak, evenals een stapel singles die ik deze avond bij hem vandaan haal. Bart houdt dan al van bands met 'bekende' namen en dat is eveneens het geval met The Imagination. Het is uiteraard niet de gladde Imagination uit de jaren tachtig en 'Love Diet' blijkt in 2012 al een gezocht plaatje te zijn in de Modern Soul. MFSB brengt het Sly & The Family Stone-nummer in een opgevoerd tempo en met Leon Huff op de elektrische piano in de 'lead'. Als ik in augustus 2012 Candi Staton post in een Northern Soul-groep op Facebook is daar ene Lee Madge waarmee ik net vrienden ben geworden. Lee schrijft dat het een 'horris' is en ik vraag hem wat een 'horris' is. ,,Een vette typefout", is het antwoord. Hij bedoelt echter een 'horrid' en duidt daarmee op de Victoriaanse tekst dat een vrouw gewoon alles maar moet pikken van haar man. De eerste twee staan in de koffers, de overige twee in de reserve-Blauwe Bak.

284. Don't Bring Me Down-Rita Dacosta (US, Mohawk, 1969, re: 1974)
285. The Call Of The Wild One-Sherry Grooms (US, ABC-Paramount, 1966)
286. That Same Old Song-Sherry Grooms (Frankrijk, ABC, 1967)
287. I'll Do Anything-Doris Troy (UK, Mojo, 1965, re: 1971)
The Group heb ik op 12 juni afgerekend en de singles uit Uffelte zijn van 14 juni. Dan maak ik een sprong van bijna twee weken. Rond deze tijd is mijn verhuisvergoeding aan het opraken en moet ik het bekostigen van mijn uitkering. Op 25 juni schaf ik Rita Dacosta aan en op 28 juni de singles van Sherry Grooms. Rita Dacosta komt van Ebay en daar is me meteen al duidelijk dat het om de bootleg gaat. Beetje jammer dat ik toen niet heb gezocht naar de legitieme Contempo-uitgave uit 1975. Als ik me niet vergis is Rita Dacosta één van de bootlegs op styreen welke origineel op vinyl is. Styreen 'oogt' echter meer Amerikaans en 'origineel' en dat zal de reden zijn geweest om de bootleg op styreen te drukken. Sherry Grooms komt van Ebay en van een Nederlandse handelaar. De Sherry Grooms-singles gaan mee als 'bonus' en zijn tegenwoordig de enige die nog in de Blauwe Bak wonen, ook al zitten ze beide op het randje van de pure girlgroup-pop. Doris Troy win ik in een veiling terwijl ik bij een concert in De Buze ben. De volgende ochtend word ik verwacht voor een gesprek bij Reestmond, maar dat blijkt al snel mijn eerste werkdag te zijn. Omdat dit niet de afspraak is, maak ik me uit de voeten. Ik ben nog erg brak van de vorige avond en heb 's avonds een feestje bij mijn zus die de volgende dag vijfentwintig jaar is getrouwd. Omdat mijn contactpersoon bij de gemeente dan net met vakantie is gegaan, begint voor mij ook de onofficiële vakantie tot eind augustus. Terug naar de singles. Rita en 'The Call Of The Wild One' staan in de reserve-Blauwe Bak, de andere Sherry Grooms in de Ere-Blauwe Bak en Doris Troy woont nog altijd in de koffers.

288. You've Made Me So Very Happy-Brenda Holloway (NL, Tamla Motown, 1967)
289. My Honey And Me-Luther Ingram (UK, Stax, 1969)
290. Clean Up Woman-Betty Wright (UK, Atlantic, 1971)
291. Find Somebody New-The Soulettes (US, Dud Sound, 1970)
Brenda, Luther en Betty reken ik op 7 juli af, The Soulettes een dag later. Brenda Holloway heb ik op Marktplaats gevonden en ik moet eerst een maand de hoogste bieder zijn voordat ik de plaat mag hebben. Hij gaat trouwens samen met 'The Name Game' van Shirley Ellis die ik alweer jaren geleden heb verbannen naar de jaren zestig-bak. Brenda's overtuigende 'Happy' met de échte snik mag in de reserve-Blauwe Bak staan. Op het moment van de opname is net haar verkering uit en dankt hem echt in het nummer dat de snik veroorzaakt. Ingram en Wright komen van Buydiscorecords. Luther Ingram heeft een fijne 'double-sider' in petto met het Northern-achtige 'My Honey And Me' en het meer funky 'Puttin' Game Down'. Zelfs anno 2020 is het lastig om de favoriet te kiezen. Helemaal belachelijk dat het in de Ere-Blauwe Bak staat want deze mag van mij gewoon weer in de koffers. Nog altijd relevant in mijn beleving! Betty staat in de reserve-Blauwe Bak en hiervan moet ik nog eens de ballad op de b-kant proberen. Ik heb net geleerd dat het de eerste Engelse Atlantic is via de distributie van Kinney (de Engelse Negram). Atlantic werd voor die tijd door Polydor in de markt gezet. Ik ben uiteraard op zoek naar 'Bring Your Fine Self Home' van The Soulettes als ik 'Find Soembody New' zie op Ebay. Dan blijken er verschillende groepen te zijn met dezelfde naam. 'Fine Self' is zéér lastig te vinden. The Soulettes weet ik voor een leuke prijs binnen te halen en heb hem ook voor het vijfvoudige zien gaan. Het is de eerste keer dat ik bij 'mijn maat' in Chicago koop. Waarom dat nu niet meer het geval is? De verzendkosten zijn omhoog gegaan. Eerder was één single van veertien dollar en iedere volgende single een dollar extra. Een pakketje van vijf singles kostte dan achttien of negentien dollar en dat is te behappen. Nu verspringt het bij de tweede meteen al naar 24 dollar en dan pas begint de dollar voor iedere extra single. Er zijn een paar Amerikaanse dealers die het goedkoper kunnen, maar Chicago hoort daar niet bij. The Soulettes staat nog altijd in de koffers.

292. Just Ain't No Love-Barbara Acklin (US, Brunswick, 1969)
293. S.O.S.-Christine Cooper (US, Parkway, 1966)
294. Too Late To Turn Back Now-Cornelius Brothers & Sister Rose (US, United Artists, 1972)
295. She'll Come Tonight-Amos Tamela & His Mustang Soul (NL, Omega, 1968)
Deze vier singles heb ik op 23 juli afgerekend. Acklin en Cooper komen uit Ebay-veilingen, Cornelius Brother uit een andere veiling en Amos Tamela van Marktplaats. De laatste is me aanbevolen door een Nederbeat-verzamelaar. ,,Je kan hem voor een tientje krijgen", zijn de woorden in de zomer van 2012. Het geeft nu een waarde aan van zestig euro! Ik betaal een tientje voor mijn puntgave single. Cornelius Brothers & Sister Rose is het schoolvoorbeeld van hoe verschrikkelijk styreen kan zijn en toch heeft het nummer extra charme gekregen voor mij door het geknetter. Het heeft ook een Nederlandse release gehad maar ik ben bang dat ik het bij deze Amerikaanse ga houden. Christine Cooper speelt verstoppertje en ook Barbara Acklin heeft op styreen haar beste tijd gehad. Acklin en Cornelius Brothers staan in de koffers, Tamela in de reserve-bak en Christine Cooper zou in principe in de Ere-Blauwe Bak moeten staan. Cornelius Brothers kondigt tevens iets aan: We gaan nu ook letten op de meer melodieuze nummers uit de jaren zeventig. Het is zonder meer de ultieme favoriet uit deze aflevering.

Eretitel: 'Don't Be Cruel'

Ik ben nog niet bij de brievenbus geweest en weet dus niet of de Engelse single vandaag is bezorgd. Het zou ook erg kort dag zijn om die meteen vandaag al van een oordeel te voorzien. Over de Week Spot moet ik nog een besluit nemen en dus gaat die mee voor morgen. Ik zal even een paar berichten moeten 'inhalen' en dus is er nog ruimte voor eentje extra. 'Genegenheid tot terugblikken'? Ik vind het lastig om één moment uit het 'rijke' 2016 te pakken en bovendien wil het op dit moment ook niet zo lekker schrijven. Hetzelfde geldt voor een andere vlucht in het verleden. Eén vlucht naar het verleden daar gelaten en dat is de 'Blauwe Bak Veteranen'. Er is een kans dat ik daar straks nog een aflevering van doe. Eerst echter het voorgerecht dat is blijven liggen: De 'Eretitel'. Ik zit nog steeds in de titels van de hits uit de 'Summer Spirit Of'-serie van 2018 en volgens mij gaat het vanavond over 1988. Bobby Brown is de aanleiding voor deze 'Eretitel'. Ik zal beloven minder gemeen te zijn en ga jullie niet langer in spanning laten. De 'Eretitel' is vanavond 'Don't Be Cruel'.

3. Elvis Presley (1956)
Hij mag dan de 'King Of Rock And Roll' heten, maar daarvan is in de oorspronkelijke recensies geen sprake. 'Don't Be Cruel' vormt een single met 'Hound Dog' en de kanten zijn meerdere malen verwisseld. Een tijdschrift roemt 'Hound Dog' als rhythm & blues maar is er tevens zeker van dat een groot gedeelte van zijn aanhang het schijfje zal omdraaien om de 'Pres' de blues te horen zingen. Daarmee wordt dan 'Don't Be Cruel' bedoeld dat ik moeilijk als blues kan bekijken, maar vooruit... dit is 1956 als de recensie wordt geschreven. Rock & roll is een paraplu-term welke pas een jaar later haar intrede zal doen. Hoewel ik in mijn ECI-tijd nog eens een cd heb gekocht met de 28 grootste successen van Elvis heb ik nooit echt iets met de man gehad. Het zijn vooral goede vrienden die idolaat zijn van Elvis. Dan denk ik aan schoolkameraad Henk, Klaas van de jukeboxen en Freddy waarmee ik in 1997 een kort levend muzikaal duo heb. The King komt in deze 'Eretitel' niet verder dan een derde plek.

2. Supergrass (1997)
Ik luister teveel naar mainstream-radiostations om het wel en wee van de Britpop mee te krijgen. Hilversum draait het wel maar niet prominent of vaak genoeg om alle namen uit elkaar te kunnen houden. Daardoor verwar ik vaak Supergrass met Dodgy. Beide bands hebben als overeenkomst dat ze uit Engeland komen en niet als Oasis en Blur alleen maar het Beatles vs. Stones-gevecht van de jaren zestig opnieuw aan het uitbeelden zijn. Zowel Supergrass als Dodgy neigt meer naar de kant van bijvoorbeeld The Kinks. Geen hoofdrolspeler in het gevecht met The Beatles, maar wel bands die het een interessant geheel maken. 'Don't Be Cruel' is in 1997 een bonustrack op de cd-single van 'Late In The Day' en zal, bij mijn weten, nooit anders verschijnen op een album. Het kan zomaar uit de jaren zestig komen. Supergrass mag dus op twee.

1. Bobby Brown (1988)
De 'Eretitel' is echt een kwestie van smaak op het moment van samenstellen. Ik zou me zomaar kunnen voorstellen dat deze top drie er morgen heel anders zou uitzien. Op een vreemde manier ben ik op dit moment even te porren voor de synthesizer-beats en gladde jaren tachtig-productie van Bobby Brown. Dat mag uniek heten: Oudjes en jaren zestig-geluiden op twee en drie en de voormalige New Edition-zanger en man van Whitney Houston op de eerste plek. Het kan verkeren en toch gaat eht vandaag gebeuren. En straks ga ik verder met de 'Blauwe Bak Veteranen' omdat het zo leuk is!

Blauwe Bak Veteranen deel 28

In de vorige aflevering ben ik op 18 april 2012 gestopt met een paar aankopen op Ebay. Dezelfde middag heb ik een boodschapje in Meppel dat maakt dat ik bij de kringloopwinkel naar binnen stap en een paar singles koop. Dat is vandaag het begin van de 'Blauwe Bak Veteranen'. We gaan dwars door april en de gehele maand mei. Een tijd in Nijeveen waar ik met een zekere genegenheid op terug kijk. Nijeveen is iets heel anders dan Steenwijk. Een post-collega is vorig jaar naar Nijeveen verhuisd en het schijnt dat hij momenteel alles in Meppel wil accepteren om maar weg te kunnen. Okay, ik moet toegeven, ik heb me ook nooit echt in het dorpsleven begeven en ik vind de mensen in Uffelte vanaf dag 1 vriendelijker dan de vier jaar in Nijeveen. Het voordeel is dat je een kwartier (met een gunstige wind) hoeft te fietsen om in het centrum van Meppel te komen. Bijvoorbeeld voor als je de vijftien euro bezorgkosten van de shoarmaboer wilt besparen. Wat me meteen de eerste nacht opvalt: In Nijeveen is het 's nachts donker en stil. In Uffelte is het nog een graadje erger. Nijeveen vangt nog wat licht op van Meppel, hier is het meteen pikkedonker als het gaat schemeren. Terug naar Nijeveen en naar een paar mooie weken waar ik met enige weemoed naar terug kijk. Ik word er niet héél weemoedig van, want ik zou mijn plekje in Uffelte voor geen goud willen ruilen. We gaan terug naar de maanden april en mei in 2012 aan de hand van de soul-plaatjes uit die tijd.

Als 18 april op een dinsdag is... dan is 21 april op een vrijdag. En dat moet de dag zijn dat ik de sleutel in lever bij de woningstichting. Een week later, op mijn verjaardag, haal ik het voor de eerste keer op om te kijken of Betty Everett is gearriveerd. Een week later, Dodenherdenking, opnieuw de sleutel gehaald en, ja, dan ligt het verwachte pakketje op de mat en kan ik de deur van de Rembrandtstraat voor de laatste keer op slot doen. Mijn verjaardag is in aantocht en de volgende dag zal er weer een soul-feest zijn in Keulen. Daar heb ik idee bij maar uiteindelijk zal het anders lopen in dat weekend. Ik ben trouwens ook nooit weer in Keulen geweest en het lokt me nu al helemaal niet meer. Ik probeer te bedenken waarom ik naar Meppel ben geweest. Is dit de middag geweest dat ik de klok heb gekocht? Niet dat ik uitsluitend voor een klok naar Meppel fiets, maar ik kijk deze middag bij Xenos en zie dan de klok die hier nog eens voorbij heb laten komen (maandag 31 oktober 2016: 'Terug met de klok'). Nee, ik denk dat ik in de war ben met een andere middag. Hoe dan ook: Ik besluit even binnen te kijken bij de 'oude' kringloopwinkel bij de brug in Meppel. Ik weet nog dat ik met pijn en moeite een leeg fotohoesje van Chubby Checker kan mee krijgen. Ja, het is niet uitsluitend soul dat uit deze winkel komt. Het levert twee singles op voor de Blauwe Bak-collectie.

264. I Feel A Song-Gladys Knight & The Pips (NL, Buddah, 1974)
265. Spy For Brotherhood-The Miracles featuring Billy Griffin (US, Columbia, 1976)
The Miracles duurt een behoorlijke tijd voordat ik eraan kan wennen. Ik laat het eens voorbijkomen in een aflevering van 'Soul-x-rated' en hierdoor ga ik het waarderen. Dat gaat nog mondjesmaat in 2012 want dan ben ik vooral ingesteld op 'klassieke' Northern Soul en niet op de disco welke The Miracles maakt in de midden jaren zeventig. Het is aanvankelijk nieuwsgierigheid. Is dit dezelfde groep als van Smokey Robinson? Ja, het is dezelfde Miracles en Billy Griffin is de nieuwe 'leider' van de formatie. De plaat staat nog niet zo heel erg lang in de reserve-Blauwe Bak, het heeft nog best een paar jaar in de koffers gestaan. Ik heb inmiddels daarentegen interessantere disco in de koffers staan. Gladys staat bij de meeste anderen in de reserve-Blauwe Bak. In het begin neig ik nog vaak naar de b-kant ('Don't Burn Down The Bridge') maar de a-kant is momenteel de enige reden om hem uit de bak te halen.

266. Nothing Worse Than Being Alone-The Ad-Libs (US, Share, 1969)
267. Do The 45-The Sharpees (US, One-derful!, 1966)
The Ad-Libs schaf ik aan op zaterdag 22 april en het duurt dan nog zeker een week voordat hij binnen is. De plaat is daarentegen in week 14 al de Week Spot geweest. Ra ra, hoe kan dat? In het begin heb ik helemaal geen idee bij de 'tune of the week' en kan het ook een nummer zijn dat me is opgevallen op de 'Northern Soul Jukebox'. Het is in deze week dat ik geregeld op en neer fiets naar Steenwijk om daar op te ruimen en dan hoor ik het nummer dermate vaak dat ik besluit het 'tune of the week' te noemen. De plaat zelf win ik pas een paar weken later in een veiling. Ik heb dan een paar pond teveel betaald voor een single die beslist goedkoper is te krijgen (en zelfs op een Engelse Contempo!) maar het mag de pret niet drukken. Ik ga niet meer terug in het bericht om te 'editen' maar ik ontdek nu dat 21 en 28 april op een zaterdag waren. Het klopt wel dat ik op 20 april de sleutel heb ingeleverd en op 27 april min of meer mijn verjaardag heb gevierd. 's Middags heb ik met Marianne afgesproken in Steenwijk en 's avonds zal ik plaatjes draaien bij de 'Vinylotheek' in De Buze. Eén van de barmeisjes krijgt lucht ervan dat ik de volgende dag jarig ben en hangt spontaan slingers op en laat lekkernijen halen van de supermarkt. Ik doe intussen wat ik het liefste doe: Lekker plaatjes draaien! Ik heb dan net Ann D'Andrea binenn gekregen en deze plaat maakt overuren op deze avond. De volgende dag vier ik het solistisch met een etentje bij de chinees in Meppel en kijk 's avonds een rits dvd's die ik heb gehuurd. Ook bestel ik intussen een single. Een beetje een pijnlijk verhaal. In december 2011 staat 'Do The 45' al hoog op mijn verlanglijstje. Ik zoek aanvankelijk naar de Engelse President-uitgave en vind dan een zeldzame demo. Het is druk in de veiling en ik ben vastberaden: Deze móet ik hebben! De plaat kost uiteindelijk zo'n dertig pond en dan arriveert hij pas na een paar weken. De teleurstelling is groot. President maakt gebruik van een hele zachte mono-opname en bovendien is het vinyl niet smetteloos. Onbruikbaar. Op mijn verjaardag koop ik alsnog de Amerikaanse persing welke voor stuivers en dubbeltjes is te vinden. Beide singles staan nog altijd in de koffers.

268. Layers And Layers-By George & Co. (US, Veep, 1967)
269. Learning How To Fly-The Exciters (US, Today, 1970)
270. My Song-The Jewels (US, Federal, 1965, re: ??)
271. Man Is Born-Jackie Ross (US, U.S.A., 1970)
272. Love Is The Only Solution-Martha Star (UK, Thelma/Outta Sight, 1966, re: 2010)
Ik ben in de eerste jaren een trouwe klant van Rarenorthernsoul en haar budget-afdeling Buydiscorecords. Ik combineer zelfs de aankopen uit beide winkels. The Jewels is een beetje duurder (acht pond of zoiets) en Martha Star is gewoon 'new old stock' voor de normale Outta Sight-prijs. De overige singles komen van Buydiscorecords en zijn drie of vijf pond elk. Veep wordt flink verzameld door de dames en heren Northern Soul-liefhebbers maar deze single is een 'underdog' op het label. 'Layers And Layers' is de totaal onbekende en ondergewaardeerde keerzijde van 'When The Lovelight Starts Shinin' Thru' Her Eyes', een cover van The Supremes. The Exciters is de grote hit gebleken en zit ook in één van de eerste afleveringen van 'Do The 45'. The Jewels is een gek ding. Ik koop het als een heruitgave, maar daarover is geen informatie te vinden. Ik heb een vraag uitgezet op 45cat en ik hoop dat ik een antwoord krijg. Het voelt té jaren tachtig-vinyl aan voor 1965. Jackie Ross is een vreemde eend in de bijt met haar antimilitarisme-boodschap, mar het nummer blijft me bekoren. Het staat sinds een jaar weer in de koffers nadat het een tijdje in de reserve-Blauwe Bak heeft gestaan. Martha Star staat daarentegen in de Ere-Blauwe Bak, want dat is de locatie voor een 'stormer' als deze. The Jewels staat in de reserve-Blauwe Bak en de eerste twee in de koffers.

Ik koop deze singles op 3 mei 2012 en ze arriveren een week later op vrijdag. Ik heb die middag een gesprek met iemand in Ruinerwold over een business-model. Een business-model? Ja, ik heb haar kaartje meegenomen van het prikbord in de Jumbo omdat 'veel geld verdienen' me wel iets lijkt. Het is een assortiment aan 'alternatieve' levensmiddelenen het begint met een drankje dat ontzettend gezond voor je moet zijn. Je moet 's ochtends op de nuchtere maag een glaasje drinken. Ik koop een flesje en probeer het thuis. Té smerig voor woorden! Het is een soort van piramide-constructie maar dan met spul dat je moet inkopen en verkopen. Hiervoor moet je vaste klanten werven die vervolgens weer bij jou gaan inkopen. Op mijn beurt moet ik dan weer geld af staan aan de dame in Ruinerwold die ook weer een percentage moet afstaan aan haar meerdere. Nadat ik het drankje heb geproefd, weet ik het helemaal zeker. Dit kan ik niet verkopen! Ik ben eigenlijk best benieuwd hoe het met haar handel is gegaan in de afgelopen acht jaar... In Meppel ga ik aan om een microfoon te kopen bij de Kijkshop. Ik ga volgende week namelijk beginnen met de 'Soul-x-rated'!

273. It's A Woman's World-The Gypsies (US, Old Town, 1966, re: 1974)
274. One More Chance-Barbara & Brenda (US, Heidi, 1965)
275. You Shook Me Up-Roy Hamilton (UK, RCA Victor, 1965, re: 2012)
The Gypsies win ik op 8 mei 2012 in een veiling en ik weet dan nog niet dat het een bootleg is. The Gypsies is feitelijk de voorloper van The Flirtations met de oorspronkelijke zangeres die in Amerika blijft om voor haar gezin te zorgen. De single is omstreeks 1974 een grote 'hit' in de Northern Soul en dat resulteert in deze bootleg. Van Barbara & Brenda wil ik lange tijd 'Never Love A Robin' hebben. Zelfs als een bootleg binnen handbereik ligt, bedank ik voor de eer. Misschien dat ik hem toch nog eens moest opzoeken? Voor de rest koop ik in 2012 drie andere bereleuke singles van Barb en Bren en 'One More Chance' is de eerste kennismaking met het overige werk van het duo. Ik koop de single op 9 mei. Een week later bestel ik 'You've Got Your Mind On Other Things' van Beverly Ann. Het is de eerste single die ik rechtstreeks van de recente 'bootlegger' koop. De plaat is ietsje krom getrokken en dat maakt Beverly Ann tot een drama. Pas in november leer ik Roy Hamilton waarderen en deze heeft minder last van de gewijzigde vorm. Beverly Ann koop ik in 2014 alsnog van dezelfde handelaar en dan met haar andere succesnummer op de keerzijde. The Gypsies staat in de Ere-Blauwe Bak, Roy Hamilton in de reserve en Barbara & Brenda staat acht jaar later nog altijd in de koffer.

276. You're Ready Now-Frankie Valli (België, Philips, 1966, re: 1971)
277. You Babe-Dana Valery (UK, Go Ahead, 1972, re: 2012)
278. I Should Have Known Better-Mary Wells (US, 20th Century Fox, 1965)
279. Gotta Get My Baby Back-Damon Fox (US, Crimson, 1967)
Hemelvaartsdag 2012. Ik hang 's middags rond op Facebook en zie dat 's avonds een dj zal optreden in café De Singel in Zwolle. Omdat ik eens op vrijdag vrij ben, besluit ik op de fiets te stappen naar Zwolle. Op de terugweg moet ik in Rouveen ontzettend nodig uit de broek. Hoewel het middernacht is, durf ik het niet aan om bij iemand in de voortuin te urineren. Ik ben naarstig op zoek naar een stil plekje waar ik even mijn blaas kan ontlasten. Als ik op de fiets stap, schakelt de 'Northern Soul Jukebox' over naar Frankie Valli. Dat plaatje moet dus heel snel in mijn bezit komen! Hij komt van Marktplaats en op 23 mei wordt de koop vastgelegd. Drie dagen later blijkt dat de single van Dana Valery aardig hard gaat en dus koop ik nog maar snel een exemplaar. Eind maart verzorg ik het voorprogramma van een Beatles-tribute uit Emmeloord en de week vooraf hoor ik Mary Wells' bigband-versies van 'Please Please Me' en 'I Should Have Known Better'. Het is dan té kort tijd om de plaat binnen te hebben voor zaterdag. Op 27 mei koop ik hem alsnog op Ebay bij een Franse handelaar waarmee ik vaker zaken ga doen. Net als bij Barbara & Brenda kijk ik ook naar alternatieven. Damon Fox' 'Packing Up' is erg moeilijk te vinden en peperduur. 'Gotta Get My Baby Back' is een stuk voordeliger, hoewel ik zie dat deze vorig jaar voor 35 euro is verkocht op Ebay. Het is geen 'Packing Up' en dat is in 2012 aanvankelijk een teleurstelling. Deze plaat koop ik op 31 mei 2012 en dat betekent dat we in de volgende aflevering verder kunnen met juni 2012. Alleen Dana staat nog in de koffers. Frankie Valli mag in de Ere-Blauwe Bak en de overige twee in de reserve.