vrijdag 9 januari 2026
Postsierlijk deel 2
Het jubileum is geruisloos aan me voorbij gegaan. Ik heb niet eens de tijd gehad om het te melden op de zaak of ik zit met mijn achterwerk in de berm nabij Zuidveen. In november heb ik een voorschotje gegeven op het feit dat ik vijftien jaar geleden mijn roeping heb gevonden. De eerste avonturen in de post zijn in de sneeuw en dus word ik opeens herinnerd aan deze serie. Binnen een bericht blijkt namelijk al dat ik niet het héle verhaal kan doen en het eigenlijk ook best in stukjes wil doen. In het eerste deel ben ik in Steenwijk begonnen. Het verhaal stopt als ik naar Nijeveen verhuis en daarmee in een andere gemeente én provincie ga wonen. Dit bericht zal voornamelijk gaan over de sortering, hoewel dat gedeeltelijk parallel loopt met de volgende afleveringen. Ik sta inmiddels een paar jaar op de wachtlijst voor de sociale werkvoorziening. Het is de afspraak dat je bij verhuizing naar een andere gemeente automatisch op een vergelijkbare plek terecht komt. In geval van de gemeente Meppel sta ik op plek 28 en met een gemiddelde instroom van 6 per jaar gaat dat nog wel even duren? Dan gaan de zaken opeens heel erg snel...
Wat heeft Geert Wilders ermee te maken? Welnu, hij is weggelopen uit het Catshuis en daarmee staan nieuwe verkiezingen op stapel. VVD heeft als voornemen om de sociale werkvoorziening gecontroleerd te laten 'doodbloeden'. Als bij een volgende verkiezingsronde bijvoorbeeld het PVDA of de SP de grootste zou worden, zou een kans bestaan dat deze snode plannen worden teruggedraaid. Zo mag de gemeente Meppel opeens 24 plekken weggeven in de sociale werkvoorziening. Er zijn een paar die afvallen en daarmee schuif ik door naar de felbegeerde plek. Met de wachtlijstconsulent van de gemeente heb ik mijn voorkeur besproken: Ik wil in Meppel ook dolgraag weer in de post aan het werk. Om een vreemde reden (er is altijd tekort aan personeel bij de bezorgers) kunnen ze me geen functie als postbezorger aanbieden, maar ze zoeken wel mensen voor de sortering. Ik weet niet wat ik me hierbij moet voorstellen, maar vooruit... dan heb ik toch een voet achter de deur gezet. Ik stel me er iets bij voor dat ik de post moet sorteren voor de bezorgers. Iets dat me niet logisch lijkt omdat iedere bezorger zijn eigen manier van sorteren en bezorgen heeft. Er is in juli 2012 sprake van een valse start als het erop lijkt dat ik in de schoonmaak terecht komt. Na een 'vakantie' die parallel loopt aan het verlof van de wachtlijstconsulent wordt me andermaal beloofd dat ik in de post aan het werk kom. Zo begin ik in eind augustus 2012 aan mijn periode in de post in Meppel. Dat was vorig jaar februari 12,5 jaar geleden, maar ik heb bedankt voor gebak en feestelijkheden.
Er is een groot verschil tussen de post in Meppel en Steenwijk. In de laatste plaats halen we alleen rechtstreeks de post van de gemeente en een handjevol bedrijven. Daar drukken we een stempel op en gaan deze bezorgen. Het zijn dus uitsluitend adressen in Steenwijk. Meppel heeft een heuse kaartenbak van klanten waar we alle post verzamelen. Vervolgens gaan we zien of we zoveel mogelijk zélf kunnen bezorgen (in Meppel en Nijeveen) en proberen we de rest zoveel mogelijk te slijten bij collega-bedrijven (onder andere Business Post). Het restant gaat gebundeld in de juiste gewichtscategorie naar PostNL waar het wordt gefrankeerd en bezorgd. Het is geen vetpot, maar hee... we vallen onder de sociale werkvoorziening en dat hoeft in principe geen winst te maken om te kunnen blijven draaien. Ik maak kennis met 'de dames'. Eentje is van rond mijn leeftijd en de ander een flink stuk ouder. Het probleem is alleen... het is geen fulltime baan. Het begint pas 's middags met een paar korte sorteermomenten. Het échte werk is pas na drie uur en daarna is het aanpoten tot ongeveer zeven uur. De overige tijd (en de dagen dat ik niet ben ingeroosterd) zit ik gewoon in de 'handel van de dag' op de inpakafdeling. In het hele begin weet ik trouwens ook niet zeker of ik wel wil doorgaan met de sortering. Het kost enige moeite om het onder de knie te krijgen en eigenlijk is het puur administratief waar ik liever met een fiets en een tas met post op weg wil. Wat heeft de doorslag gegeven? De oudere dame! In haar tref ik méér dan alleen een fijne collega. Onze chemie werkt aanstekelijk, een half woord is genoeg om de machine te laten draaien als een trein. Met de nodige grapjes tussendoor want we hebben precies hetzelfde gevoel voor inktzwarte humor. Opeens ga ik het sorteren leuk vinden!
De eerste verandering in de zaak komt in april 2013. Het bestuur van het sociale werkvoorzieningsbedrijf is niet enthousiast over de jaarcijfers van de post en het lijkt er even op dat de boel zal worden opgedoekt. Dan meldt zich een fietskoeriersbedrijf dat zich ook will profileren op de reguliere postmarkt. Het zal de redding worden van de postafdeling in Meppel. De collega-bedrijven worden fors uitgebreid waardoor er steeds minder naar PostNL hoeft. Bovendien hoeven we niet meer zélf naar PostNL te rijden. Wij sorteren en in Zwolle wordt de boel gefrankeerd. De PostNL gaat in een bulk vanuit Zwolle. Ik krijg al snel de taak om de roosters op te stellen. We hebben dan één collega (buiten mezelf en de genoemde dames) die niet lekker in de groep ligt. Het is erg kinderachtig, maar ik besluit haar niet meer in te plannen. Dat is in mei 2013 een eerste crisis in de sortering. Eind 2013 heeft het bedrijf een open dag. Het is dan al bekend dat naar alle waarschijnlijkheid de laatste groep sociale werkplaats-klanten ontslag gaat krijgen. Het postbedrijf laat weten dat ze me graag willen behouden voor de post. Wordt vervolgd. In december begint het spannend te worden als een lokaal uitzendbureau in de bres springt. Het besluit ons allen in dienst te nemen per 1 januari 2014 en ons werkzaam te houden op de vaste werkplek. Een jaar later wordt het contract niet verlengd vanuit het uitzendbureau maar ziet de gemeente wél in dat dit niet de manier is. We worden gemotiveerd om aangepast werk in het vrije bedrijfsleven te vinden. Ik kaart aan dat het postbedrijf me graag wil overnemen. Dat is aan dovemansoren. In plaats daarvan moet ik maar bij defensie solliciteren en productiebedrijven. In de loop van 2015 komen de gesprekken met het postbedrijf toch op gang en op 1 januari treed ik in dienst via een payroll-constructie.
Hoewel de twee dames en ondergetekende lange tijd de vaste spil blijven van de sortering, hebben we van tijd tot tijd versterking. Het is een komen en gaan want voor de meesten is het niet heel erg interessant werk. Ik word claustrofobisch op de inpakafdeling en besluit mezelf aan te bieden om de uren aan te vullen in de bezorging. Ik ben altijd vrij op woensdag en met het oog op de bezorging ga ik naar de dinsdag als vrije dag. Dat valt samen met 'Tuesday Night Music Club' op de radio. Maandag en vrijdag zijn in ieder geval mijn vaste sorteerdagen, de eerste vooral samen met de oudere collega. Ik ken maar weinig mensen die uitkijken naar de maandag, maar het is mijn hoogtepunt van de week binnen het werk. Lekker werken met mijn fijne collega en tussendoor de meest harde grappen naar elkaar toe. We hebben een paar keer uitbreiding en ik denk dat M. in 2018 of 2019 bij de groep is gekomen. Ik zit dan al voor tachtig procent in de bezorging. Het werk is 'minder' geworden. Niet in de zin van kwantiteit, maar in het geval van kwaliteit. Er is steeds minder sorteren nu het meeste werk in Zwolle wordt verricht. M. heeft er geen moeite mee (zij is ook het liefste zo weinig mogelijk op de inpakafdeling) en dus hevel ik stukje bij beetje mijn werk over aan haar. Met twee vaste waarden: Op maandag werk ik samen met mijn oudere collega en op vrijdagmiddag met de andere dame. Eind 2019 komt het nieuws dat mijn oudere collega elders gaat werken en dan is opeens ook mijn enthousiasme voor de sortering weg. Ik kan niet abrupt de sortering opzeggen en blijf het doen tot 2021. Ik ga mezelf uiteindelijk aanbieden voor Steenwijk om helemaal uit de sortering weg te gaan. De oudere collega komt eind 2020 nog heel even terug maar over een paar weken gaat ze met pensioen.
In de volgende aflevering ga ik door de hoogte- en dieptepunten van de postbezorging in Meppel.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)


Geen opmerkingen:
Een reactie posten