Morgen ga ik de reguliere 'Honderd achteruit' vervolgen met een dubbelaflevering. Omdat ik in deze weken een soort van hink-stap-sprong ga maken in de Gele Bak Top 100 van 2023 en er twee fotohoesjes zijn die nog niet aan bod zijn gekomen, doe ik eerst even deze korte aflevering. Ik ga even fietsen door de nummers in de Gele Bak Top 100 en de platen uitlichten die al eerder ter sprake zijn gekomen. Zo heb ik in 2022 bijvoorbeeld een dubbelaflevering over Marianne Faithfull maar dat is weken of maanden voordat ik de nummer 67 uit de Top 100 van 2023 koop. De nummer 75 is een paar maanden geleden wel ter sprake gekomen in de 'Honderd achteruit' maar ik ben vergeten dat ik de plaat in dat jaar ook in de Top 100 heb gezet. Ik wil niet oneerbiedig overkomen maar ik geloof dat bij 75 ongeveer de 'bubbling under' begint, daar waarbij de latere edities geen 'bubbling under' kennen. Ik ga even snel van nummer 67 naar nummer 77. Een paar platen zullen nog in een bericht aan bod komen, anderen hebben hun moment reeds gehad.
Zoals gezegd begin ik bij de nummer 67. 'All I Wanna Do In Life' van Marianne Faithfull heb ik op 23 januari 2023 gekocht in Assen. Precies twee maanden eerder heb ik de 'Honderd achteruit' over de betreffende artiest gedaan. Het hoesje is nog niet aan bod gekomen hoewel ik moet benadrukken dat ik de plaat in een neutrale hoes heb. Op nummer 70 treffen we een plaat die ik in 2022 op nummer 79 heb staan. Een foutje waar ik pas maanden na dato achter kom. Ik heb 'Hi Hi Hazel' op 27 februari 2024 voorzien van een bericht. Op 72 zien we 'The Diary Of Horace Wimp' van Electric Light Orchestra. Op 12 december 2024 doe ik een aflevering van de 'Honderd achteruit' met daarin een kwartetje singles van de groep. Drie daarvan staan in de Gele Bak Top 100 van 2023 en eentje in de lijst van 2024.
Op 75 staat dan 'I Who Have Nothing' van Shirley Bassey. Het heeft 'Goldfinger' op de keerzijde en hierdoor heb ik de plaat op 4 november 2025 genoemd in de inleiding. Het had toen een dubbelaflevering moeten zijn met het hoesje van 'I Who Have Nothing' als bonus. Tenslotte vinden we op nummer 76 'Hard To Say I'm Sorry' van Chicago. Daarvoor moeten we terug naar een dubbelaflevering op 5 december 2024. In dat bericht concentreer ik me ook op de latere jaren van Chicago daar waar ik eerder al eens over de vroegere jaren van de band heb geschreven.
De volgende aflevering van de 'Honderd achteruit' heeft de nummers 71 en 73 te gast. De band van 74 kan wel een compleet bericht opleveren en dat geldt ook voor de nummer 77.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten