Eindstreep: juli 2026

Het feest is over? Zoiets heb ik wel eerder deze maand geschreven maar het heeft nog niet zijn weerslag op de singles. Ik trek deze maand maar liefst 101 maal de portemonnee voor singles. De Blauwe Bak komt er erg bekaaid af maar dat is helemaal niet erg. Er zijn negentien singles 'onderweg' die de Blauwe Bak voor een gedeelte gaan spekken. Daar reken ik de twee 'pre-orders' niet bij want die komen niet eerder uit dan in september. In totaal zijn het precies 100 singles en één 12"-EP. Met de laatste erbij zijn het tien voor de Blauwe Bak tegenover vierenvijftig voor de Gele Bak. Verder zijn er zestien dubbele singles. Ik hoef deze maand niet tweemaal een top tien samen te stellen en dus gooi ik de singles bij elkaar op één hoop. Dan is dit de top tien over deze maand: 

1. Back By Dope Demand - King Bee (1990)

2. L.B. Boogie - Livin' Blues (1972)

3. Fine Time - Yazz (1989)

4. Want You To Be Mine - Kayak (1978)

5. On My Word - Cliff Richard (1965)

6. Nem Kaldi - Derya Yildirim & Grup Simsek (2016)

7. King Without A Crown - ABC (1987)

8. Crazy Love - Allman Brothers Band (1979)

9. Have I Told You Lately That I Love You - Lydia & Her Melody Strings (1959)

10. You & I - Les Imprimés (2026)

*Rondje 70s gebak: 2026

De vijf singles zijn vanmiddag opgehaald en ik heb vier reeds gedraaid in de show. Tegelijk moet ik de batterijen vervangen voor de camera en ik heb niet zoveel zin om deze te zoeken. Vandaar dat ik vanavond in ieder geval nog één 'Rondje 70s gebak' doe. Ik heb zojuist de show afgesloten met Osibisa. Eigenlijk heb ik deze al vóór 2026 en dat geldt voor nog een paar in de show. Het heeft niet zoveel zin om door deze jaren zeventig-bak te gaan want de enige artiest met drie-of-meer is Waldo De Los Rios. De top tien stel ik samen uit de Gele Bak Top 100 en zijn de hoogst genoteerde jaren zeventig-platen die ik tot dusver in 2026 heb gekocht. Het geeft iets weg van het verloop van de Gele Bak Top 100 maar tegelijk ook niet alles. De top tien is als volgt: 

10. Change Partners - Stephen Stills (1971)

9. Susan Van Heusen - Gilbert O'Sullivan (1971)

8. Lady In Black - Uriah Heep (1970)

7. Dancing In The Moonlight - King Harvest (1973)

6. Summertrain - Sandy Coast (1972)

5. October 26 - Pretty Things (1971)

4. Rikki Don't Lose That Bumber - Steely Dan (1974)

3. Bella Donna Moonshine - Audience (1970)

2. Serenade - Steve Miller Band (1977)

1. I Don't Believe In Miracles - Colin Blunstone (1972)

Stephen Stills heeft een tweede single in de show. Verder kunnen jullie nummers verwachten van de volgende bands en artiesten: Peter Allen, Average White Band, Barefoot Jerry, Chicory Tip, Ian Dury, The Goodies, Hot Chocolate, The Jaggerz, Laurent & Mardi Gras, Livin' Blues, Van Morrison, Nazareth, Osibisa, The Simon Park Orchestra, Peters & Lee, Suzi Quatro, Waldo De Los Rios, Steppenwolf, Tumbleweeds en Frank Zappa. 

The Vinyl Summer Spirit Of The Seventies is hier te beluisteren. 

Later vanavond ga ik me buigen over de 'Eindstreep'. 

Gele Bak Top 100 van 2026: 52-41

Zou ik vandaag nog toe komen aan een 'Singles round-up'. Het antwoord is nee. Ik heb nog een paar nieuwe singles van eind vorige maand die ik ook nog moet behandelen en met het nieuwe Juno-pakket zijn dat totaal 13 platen. Teveel voor één bericht en bovendien verwacht ik volgende week de twee laatste Riker-releases. Later dus maar eens in twee afleveringen doen. Wel kan ik morgen het Discogs-pakket ophalen uit Diever en dat zijn slechts vijf singles. Die kan ik morgen in een berichtje stoppen en daarna de 'Eindstreep'. Het 6000e bericht komt nu ook in zicht. In de Gele Bak Top 100 zijn we bijna toe aan de top veertig. Ik heb verschillende keren gedacht om de singles op te nemen maar dat is er nog steeds niet van gekomen. Zoals het nu lijkt ga ik ze in de periode van kerst en oud en nieuw 'live' op de radio draaien, maar de non-stop mixen zijn erg fijn voor de fietsavonturen. Vandaag tel ik af van nummer 52 naar 41. Daarna een fietstocht van bijna een jaar lang. 

52. Let's Think About Livin' - Bob Luman (NL, Warner Bros. WB 5172, 1960)

51. Evening's Child - Savage Rose (Denemarken, Polydor XM 62 092, 1968)

50. Big Five - Prince Buster (UK, Prince Buster PB 1, 1970)

49. Moonlight And Muzak - M (NL, MCA 101242, 1979)

48. If You Know What I Mean - Neil Diamond (NL, CBS CBS 4398, 1976)

47. Change Partners - Stephen Stills (NL, Atlantic 2091 117, 1971)

46. Baby Toys - The Toys (UK, Stateside SS 539, 1966)

45. It's Magical - Colin Blunstone (NL, Epic EPC 2413, 1974)

44. Green Hornet Theme - Al Hirt (Duitsland, RCA Victor 47-8925, 1966)

43. Let's Dance - David Bowie (Duitsland, EMI America 1A 006-86660, 1983)

42. Susan Van Heusen - Gilbert O'Sullivan (UK, MAM 6101 656, 1971)

41. Human - Human League (Duitsland, Virgin 108 290, 1986)

De fietstocht langs deze twaalf singles begint iets meer dan een jaar geleden. Op 28 juli moet ik post bezorgen in Tuk en besluit even om het hoekje te kijken bij de kringloopwinkel. Het zijn de eerste tweedehands en 'algemene' singles van dit verzameljaar. Als ik Colin Blunstone uit de bak trek, denk ik nog aan 'I Don't Believe In Miracles'. Hoe mooi zou het zijn als ik deze single hier zou treffen? Nog zeven maanden geduld. De nummer 45 is dus de eerste op de route. Dan wordt het 23 augustus en heb ik bijna vakantie. Bij Groenendijk in Steenwijk tref ik onder andere de nummer 41. Op 28 augustus zit het kampeeravontuur erop, ook al heb ik de ongekende luxe van een chalet. Op de terugweg koop ik een berg singles in Emmen waaronder de nummer 52 en 43. Daarna neem ik een hele lange aanloop, gevolgd door een gigantische sprong. Van 28 augustus ga ik namelijk naar 27 november. Dan tref ik in Beilen de nummer 48 in de Gele Bak Top 100. 

Het jaar is nog niet voorbij want op 11 december bezoek ik opnieuw Ruinerwold. Daar tref ik de nummer 44 met fraaie fotohoes voor een redelijk hoge prijs. Ik weet dat een Facebook-maat daar eerder een exemplaar heeft gekocht. Dat klopt! De mijne is weliswaar in een betere staat maar hij had, naar eigen zeggen, nooit de vraagprijs betaald. Op 17 december plaats ik een bestelling op Discogs voor een single die we een heel eind verderop in deze Top 100 tegen komen. De nummer 50 is lekker 'stout' want ondanks dat dit de 'bleeped' versie is, regent het nog altijd 'cocky' en 'pussy' in het nummer. 'Pun not intended', want eigenlijk is het een pikante uitvoering van 'Rainy Night In Georgia' van Tony Joe White. Rarenorthernsoul biedt momenteel een héél goedkoop pakket Engelse persingen aan op Columbia en eentje van Jan & Dean op Liberty. De soundfile speelt 'Leader Of The Laundromat' van The Detergents, een 'spoof' op 'Leader Of The Pack' van The Shangri-La's. De plaat staat wel een op een verlanglijstje, maar ik zie bij de overige singles wat dingen staan waar ik minder interesse in heb. Ook biedt het opnieuw een pakket aan met Statesides maar dat is vrij veel overlap met het pakket van 6 januari. Daar vinden we ook de nummer 46. Op 8 februari heb ik opeens zin in een single van Savage Rose. Deze staat uiteraard hoger genoteerd. De handelaar heeft ook een vroege single van Anisette en een opvolger van de Savage Rose-single. In het laatste geval is het de nummer 51. Op 21 april wip ik even binnen bij de kringloopwinkel in Tuk en dan mag nummer 49 mee. Op 24 mei is de braderie in Ruinen en aldaar is 47 een van de singles. Tenslotte fiets ik op 13 juni vanuit het werk naar Meppel en Ruinerwold en vind tot mijn grote verrassing de nummer 42. 

Week Spot: Bobby Womack

De Video Draait. Afgekort is dat dvd. Het is omstreeks 2012 een populaire rubriek op Soul-xotica en dat is niet zo verwonderlijk. Probeer het nu nog maar eens uit te leggen aan de jeugd. Dat je 'vroeger' naar een winkel toe ging om een videofilm te huren. In 2012 zijn de videotheken al schaars geworden, maar nog altijd winstgevend voor een aantal. In Steenwijk hebben we er eentje zitten in de Neerwoldstraat en ik herinner me ook nog eentje aan de Kornputsingel. Die in de Neerwoldstraat is de plek waar we de films halen voor De Buze en ik huur daar vanaf 2011 met enige regelmaat dvd's. Op een gegeven moment lijkt het me wel aardig om ook hierover te schrijven. In 2012 kom ik in Nijeveen te wonen en ontdek al snel een nóg leukere videotheek in Meppel. De vrouwelijke eigenaresse van de zaak heeft een neus voor cultfilms en weet me aan de meest waanzinnige titels te helpen. Dan doet de internetradio in de zomer van 2012 haar intrede en daarna gaat het snel bergafwaarts met de interesse voor films. Overigens ben ik met films net als bij muziek een veelvraat en heb het liefste zoveel mogelijk afwisseling. Een beetje actie, een drama en dan weer eens een film waar totaal geen schot in zit. Voor de films van Quentin Tarantino, of waar hij een hand in heeft, kun je me wakker maken. Toch moet ik bekennen dat het eerst voor mij begint met de muziek. In Engeland koop ik de soundtrack van 'Pulp Fiction' en het zal dan nog bijna vijf jaar duren eer ik de film voor het eerst zie. Ook 'Jackie Brown' zie ik pas jaren na de release en ook hier komt de soundtrack eerst. Op de soundtrack staat ook de Week Spot van deze week: 'Across 110th Street' van Bobby Womack uit 1973. 

Ik geloof dat ik inmiddels meerdere exemplaren van 'Jackie Brown' moet hebben en ik denk dat ik de film wel vijftien keer heb gezien. Even vaak als 'Pulp Fiction', schat ik zo. Ik weet niet of ik hier ooit een 'De Video Draait' aan heb gespendeerd. Persoonlijk vind ik 'Jackie Brown' erg lastig om uit te leggen zonder het plot prijs te geven. Pam Grier speelt de rol van Jackie Brown en zij wordt uit de gevangenis gehaald om een overval te leiden. Zij krijgt daarvoor 'personeel' dat niet zo goed op elkaar ingespeeld is en ondanks de nauwlettende voorbereiding gaat de hele operatie mis. Maar... wat gaat er mis? Dat laat Tarantino aan de de kijker want in het laatste half uur van de film krijg je de overval vanuit verschillende oogpunten te zien. Aan zowel het begin van het einde horen we 'Across 110th Street'. In de film horen we ook 'Long Time Woman', een nummer dat ze jaren geleden heeft opgenomen en dat helaas nooit opnieuw op een single is uitgebracht. Wel 'Across 110th Street' en 'Didn't I Blow Your Mind This Time' van The Delfonics en beide singles heb ik een maand geleden aangeschaft bij Chris in de Engelse persingen. 

Robert Dwayne Womack wordt geboren op 4 maart 1944 in de buurt Fairfax in Cleveland, Ohio. Het is een typische getto en de Womacks leven in armoede maar temidden van geloof en muziek. Vader Friendly Womack is naast een metaalbewerker ook part-time dominee en muzikant. Hij heeft zijn kinderen verboden om zijn gitaar aan te raken maar het bloed kruipt. Bobby is acht jaar oud als hij per ongeluk een snaar breekt op de gitaar. Hij denkt het te kunnen vervangen met een schoenveter. Zijn vader ontdekt het en meent zijn zoon ernstig te straffen: Bobby moet voor zijn vader spelen. Als hij niet onder de indruk raakt, gaat Bobby over de knie en dus speelt deze de sterren van de hemel. Een stukje klassieke gitaar, de blues van Elmore James en country op de koop toe. Vader is hoogst verbaasd over de muzikaliteit van Bobby en hij besluit meteen instrumenten te kopen voor al zijn zoons. Friendly Jr. en Curtis zijn zijn oudere broers, Harry en Cecil zijn jongere broers. De broers gaan aan de gang als The Womack Brothers in de midden jaren vijftig. Sam Cooke zingt nog bij The Soul Stirrers als hij de gebroeders Womack voor het eerst ziet. Hij regelt dat ze op tournee kunnen met The Staple Singers. In 1960 heeft Sam Cooke zijn groep verlaten en zet zijn eigen SAR-label op. Dan benadert hij Bobby en zijn broers en verandert hun naam in The Valentinos. De gospel wordt overboord gezet. De groep heeft twee grote hits: 'Looking For A Love' en 'It's All Over Now'. De laatste krijgt een herkansing als The Rolling Stones een hit hebben met hun cover. Bobby begeleidt ook Sam Cooke bij optredens. 

Dan volgt de tragische dood van Sam Cooke en The Valentinos staat op het punt van omvallen. Als Bobby vervolgens een relatie aanknoopt met Barbara, de weduwe van Sam, begeeft hij zich op glad ijs. Zijn broers willen niks meer met hem van doen hebben en ook radiostations breken massaal zijn platen. Het huwelijk wordt eerst afgeketst omdat Bobby nog te jong is om te trouwen, kort na zijn 21e verjaardag trouwt hij alsnog met Barbara. Hij heeft altijd volgehouden dat hij Barbara heeft proberen te behoeden van grove fouten. In 1970 barst de bom als Barbara ontdekt dat Bobby stiekem een relatie heeft met stiefdochter Linda. De kogel uit Barbara's geweer mist hem op een haarlengte na en naar verluid heeft Linda nadien nooit meer gesproken met haar moeder. Linda zal daarna trouwen met Bobby's jongste broer Cecil Womack. In de jaren tachtig zullen zij beroemd worden als Womack & Womack. De kroost heeft een paar maanden geleden de Week Spot gehad als The Womack Sisters. 

Bobby heeft in 1968 zijn muzikale loopbaan weer opgepikt en heeft zijn eerste solo-hits. Toch zal het vrij ondermaats blijven totdat hij in 1971 tekent bij United Artists. In 1973 tekent hij voor de soundtrack van de Blaxploitation-film 'Across 110th Street' en het titelnummer mag deze week de Week Spot heten. Zijn grootste hit zal hij echter hebben met 'Lookin' For A Love', een update van zijn succes met The Valentinos. Alles is vergeven en vergeten en Bobby wordt weer algemeen geaccepteerd en gerespecteerd. Hij zet in 1976 een benefiet op voor Jackie Wilson . De beroemde muzikanten staan ook in de rij te wachten als Bobby zélf een nieuw album uitbrengt. Overigens heeft hij in 1971 al een nummer geschreven voor de elpee 'Pearl' van Janis Joplin en is de laatste die haar in leven heeft gezien. Womack kan mee praten over persoonlijke drama's. Zijn zoon Truth Bobby overlijdt als hij vier maanden oud is. Hij zit klem tussen bed en muur. Zijn eerste zoon met Barbara pleegt zelfmoord in 1987. Zijn jongere broer Harry wordt in 1974 neergestoken door zijn vriendin. Die treft vrouwenkleding aan in de hotelkamer en veronderstelt dat Harry iets heeft met een andere vrouw. In werkelijkheid zijn de kleren van Bobby's vriendin op dat moment. Nadat hij in de late jaren zestig bevriend is geraakt met Sly Stone gaat hij eveneens drugs gebruiken. Pas in de laten jaren tachtig weet hij van de cocaïne af te komen en meteen daarna begint zijn gezondheid op te spelen. Hij overleeft prostaatkanker In 2012 wordt darmkanker geconstateerd. Hij wordt behandeld en de eerste tekenen lijken goed. Daarna komt ook diabetes om de hoek en begint Womack vroege vormen van Alzheimer te vertonen. Op 27 juni 2014 blaast hij zijn laatste adem uit. Hij is dan pas 70 jaar geworden. 

Even optimistisch eindigen? Het Juno-pakket is vandaag gearriveerd en ik heb nog een aantal Juno-singles van begin deze maand liggen. Ik wil proberen die morgen nog samen te vatten in een bericht. 

Singles round-up: juli 5

Jullie herkennen het vast wel? Het is nog uren tot de lunch of de warme maaltijd en opeens krijg je trek. Het lunchpakket is op en je hebt niks in de zakken zitten om te kauwen. Je brengt je vinger naar de neus, even prikken en hop... daar is het tussendoortje. Wat? Jullie herkennen het niet? Okay, omdat je je eigenlijk kapot moet schamen voor dergelijke eigenaardigheden? Tja, misschien is dit ook wel zo met mijn 45 toeren-verslaving. Als je aan de drugs bent, kan het ook niet altijd restaurant-kwaliteit zijn. Ook dan moet je je verslaving soms stillen met platgestampte aspirientjes dat als cocaïne in de markt wordt gezet. De boog kan niet altijd gespannen zijn en dat geldt ook voor het verzamelen van singles. Soms móet je gewoon graaien in een bak met singles en alles meenemen dat iets van interesse heeft. Met als gevolg dat je blij bent dat je de kassabonnen hebt weggegooid en je niet meer wordt herinnerd aan hoeveel dit ook alweer heeft gekost. Toch ga ik nu even flink in mijn neus zitten. Ik koop namelijk singles in Steenwijk, Noordwolde, Oosterwolde en Tuk. Ik zou ze eerst aanduiden met A, B, C, D maar kan ook net zo goed gaan voor S, N, O en T. Ik ga ze per vijf behandelen en tenslotte de laatste vier. 

* ABC- King Without A Crown (NL, Mercury, 1987) (S)
* Willy & Willeke Alberti- Moederlief (NL, Philips, 1963) (N)
* Cilla  Black- You're My World (NL, Parlophone, 1964) (N)
* Kim Carnes- Draw Of The Cards (Duitsland, EMI America, 1981) (N)
* Cheap Trick- I Want You To Want Me (US, Epic, 1978) (N)
Willy en Willeke staren me aan in Noordwolde. Ik lach ze uit. 'Ik ga jullie lekker niet kopen. Ook al zitten jullie nog in een Favorieten Expres-hoesje en kost het maar een euro. Jullie blijven in Noordwolde'. Dan ga ik tellen en heb ik negen singles. Ruimte voor eentje extra? Ja, de Alberti's dus. Cilla Black heb ik uiteraard al maar deze oogt beter dan mijn oude. Bij Kim Carnes twijfel ik heel erg maar dan weet ik het weer. Ik heb de single een paar jaar geleden van Bula Bula gekocht waarbij we ons samen verbazen over de single. Dit had dus niet gehoeven. Verder hoop ik dat ik 'You Colour My Life' van Patricia Paay heb gekocht. Over onsmakelijke ideeën gesproken, ik heb nog liever snot op de tong dan plas. Patricia Pis mag ook mee vanwege de zonnige prijs maar daar blijkt Cheap Trick in te zitten. Conclusie: Alleen ABC is helemaal nieuw. Het is één van de laatste vinylsingles die broeder in 1987 koopt voordat hij overstapt op de cd. Niet helemaal waar want ik heb een paar latere van hem. Hij heeft deze van ABC heel prominent op zijn kamer staan. Nu lust ik alles van ABC maar deze zit niet in mijn geheugen gegrift. Wel een zeer welkome aanwinst! Voor de Gele Bak Top 100 van 2027.

* Martin Dairy- Johnny (NL, Ariola, 1980) (T)
* Hollander- Good Enough To Rock 'N' Roll (NL, CBS, 1980) (N)
* Carol Line- Single Of The Year (NL, Turning Point, 1984) (N)
* Los Indios Tabajaras- Marta (Duitsland, RCA Victor, 1964) (T)
* Lulu- The Man Who Sold The World (NL, Polydor, 1974) (N)
Opvallend is dat Oosterwolde hoger in het alfabet zit, alsof dat toch een grotere collectie moet zijn. Enfin, het hapje wordt nog even uitgesteld. Martin Dairy ligt al een tijdje in Tuk en ik kijk iedere keer verbaasd naar de single. Wat moet dit zijn? Ik kan hem thuis op Youtube opzoeken maar dat vergeet ik steeds. Geen info over Martin Dairy op NLDiscografie. Het ziet er gewoon Nederlands uit. Geschreven door de gebroeders Schimscheimer en geproduceerd door Emanuel Cooymans. Het management zit in Uden. Het is niet onaardige pop maar het wiel wordt niet opnieuw uitgevonden. Hollander heeft dan opeens een O. Cooymans in de gelederen. Otto komt uit Rosmalen volgens de genoemde site. Het is best gezellige powerpop uit de vroege jaren tachtig. Normaal gesproken heb ik 45cat of Discogs open staan, maar ik blijf voorlopig even op NLDiscografie steken. Carola Klok is de naam en ze komt uit Utrecht. Ze is helaas niet oud geworden, ze is in 2006 overleden op 46-jarige leeftijd. Ze is ook verantwoordelijk voor 'It's All Wrong, But It's Alright' van Sherity uit 1986. Oh god, ik herinner me dit kreng. Ik bedoel de plaat, niet Carola zaliger. Een onvervalste Eddy Ouwens-productie. 'Marta' is de opvolger van 'Maria Elena' en oogt prachig in het fotohoesje. Daar laat ik hem dan ook maar in zitten. Lulu zou wel eens een upgrade kunnen zijn, in ieder geval vanwege het hoesje. 

* Lydia & Her Melody Strings- Have I Told You Lately That I Love You (NL, Imperial, 1959) (N)
* Graham Nash- I Used To Be A King (NL, Atlantic, 1971) (S)
* Osibisa- The Warrior (Duitsland, Bronze, 1975) (O)
* Johnny Pate Quintet- Swinging Shepherd Blues (UK, Parlophone, 1958) (T)
* Peters & Lee- Song From Moulin Rouge (NL, Philips, 1977) (N)
Het ligt een beetje uit elkaar, maar daar is toch de eerste en laatste SNOT. Heb ik Osibisa al? Even het documentje opzoeken... Juist... de Engelse persing maar volgens mij niet in een hele goede staat. Lydia & Her Melody Strings is vanzelfsprekend een pareltje. Ze heeft een lekkere snik in de stem en terwijl de Melody Strings het erg professioneel behandelen, blijft het iets heerlijk kneuterigs houden. Toch maar eens vaker in de paardenstallen van Spijkervet kijken? In mei haal ik hier 'Orleans' vandaan van David Crosby en nu deze fraaie single van Graham Nash. Om in de sfeer te blijven: Ik heb gisteren via Discogs een single van Stephen Stills besteld. Graham Nash kan weinig mis doen bij mij, het is alleen geen 'instant hit' als 'Chicago' of 'Military Madness'. Johnny Pate mag mee vanwege de Engelse persing. De plaat heeft een zwaar leven achter de rug, de fluit bereikt noten die niet op het schrift staan doordat het in een ver verleden met een spijker is afgespeeld. Gewoon omdat ik een junkie ben. Peters & Lee is zelfs tweemaal aanwezig, maar eentje is genoeg. In Mossley was het een sport om Peters & Lee-platen in de container te gooien. 

* Cliff Richard- On My Word (NL, Columbia, 1965) (N)
* Waldo De Los Rios- Eine Kleine Nachtmusik (NL, Hispavox, 1971) (O)
* Waldo De Los Rios- Haydn Toy Symphony In G Major (NL, Hispavox, 1971) (O)
* Waldo De Los Rios: Beethoven 21 (Duitsland, Polydor, 1974) (O)
* Linda Ronstadt- Get Closer (NL, Asylum, 1982) (O)
Cliff moet ik even opzoeken. Ik heb hem sowieso niet in de Nederlandse uitdossing. Wellicht als Engelse? Nee, helemaal nog niet. Even zo goed dus toch nog een mooie aanwinst in Noordwolde. De single is met liefde gedraaid door de eerste eigenaar (m/v) en klinkt zeer redelijk. Het lege hoesje van Waldo De Los Rios heb ik al decennia in de bak zitten. Nu dan drie in één klap. 'Eine Kleine Nachtmusik' is de opvolger van de nummer 1-hit en is volgens hetzelfde stramien. In de digitale wereld luister ik graag naar Haydn. Lekker uitbundig, daar hou ik wel van in klassieke muziek. 'Toy Symphony' is geknipt voor Waldo De Los Rios' behandeling. Een paar jaar later stoomt hij Beethoven klaar voor de disco en neigt het richting 'Popcorn'. Misschien wel de leukste van de drie! 21 januari 1983. Dat is de datum die is gestempeld op het hoesje en label van Linda Ronstadt. Radio Drenthe? Een van de volgende singles heeft namelijk een sticker op het hoesje. Linda is altijd gezellig voor een zondagavond. 

* Rufus- Tonight We Love (NL, MCA, 1981) (O)
* The Security- That Is Why (NL, Top Hole, 1988) (T)
* Silver Convention- Telegram (Denemarken, Polydor, 1977) (O)
* Soft Eyes- Song For Jasmin (Duitsland, Ariola, 1978) (O)
* Dusty Springfield- Nothing Has Been Proved (Duitsland, Parlophone, 1989) (O)
#MeToo maar dan opnieuw uiteen gevallen. Dusty heb ik uiteraard al in de Engelse persing en wellicht had ik hem anders laten liggen. Deze heeft echter een stickertje van Radio Drenthe op de hoes. Plus de vraagprijs van vijftig cent. Deze moet gewoon mee! Gaat Rufus ons nog iets voor de Blauwe Bak opleveren? Niet met de a-kant want dat is funky disco.  'Afterwards' is nog sneller en het komt de soul niet ten goede. Het was te proberen? Van The Security liggen al maanden twee exemplaren van deze single, nu toch maar eentje meegenomen. Top Hole heeft dan een distributiedeal met Dureco. Een bijzonder leuke single! Silver Convention heeft niet heel veel tekst in de grote hits en dat zal wel niet anders zijn op 'Telegram'? Als je ook nog per letter of teken moet betalen zoals bij de telex, dan is de lol er snel van af. Er zit meteen wel een telex-toontje in het intro. Ja, ze hebben nu opeens wel coupletten en refreintjes maar het klinkt niet zo overtuigend als 'Fly Robin Fly' en 'Get Up And Boogie'. Soft Eyes staart me in september ook al aan, nu kan ik de nieuwsgierigheid niet onderdrukken. Het is een Duitse Barry White met The Shadows in een boerenschuur. Ik heb de laatste tien maanden niks gemist. 

* Stone & Eric Charden- Le Prix Des Allumettes (Frankrijk, Ami, 1972) (T)
* Les Swingle Singers- Jazz Sebastian Bach (NL, Philips, 1964) (T)
* The Tarney-Spencer Band- Cathy's Clown (NL, A&M, 1979) (O)
* Working Week- Rodrigo Bay (Duitsland, Virgin, 1986) (O)
Nu is het tijd om de zakdoek te pakken en de vingers schoon te maken. Stone & Eric Charden liggen al sinds 2023 in Tuk als onderdeel van een stel Franse singles. Nu valt me opeens de b-kant op. 'Yamaha'. Het klinkt best feestelijk maar ik associeer koekjes niet met een brommer of motorfiets. De a-kant klinkt iets commerciëler maar de kans is groot dat ik 'Yamaha' in een toekomstige show ga draaien. Les Swingle Singers doen 'Sinfonia' en 'Air' van Bach. Dat is dus erg veel 'ba-da-ba'. Tarney-Spencer Band bereikt bij ons de Tipparade in 1980 en komt dus in de jaren tachtig. De single is iets 'off-centre'. Of zou ik het me verbeelden? Op de b-kant klinkt het een beetje Hall & Oates, de cover van 'Cathy's Clown' zou gemakkelijk in de 'Yacht Rock' passen. Tot slot Working Week met de andere hit uit 'Absolute Beginners'. Altijd een leuk plaatje geweest en een mooie afsluiter voor deze 'Singles round-up'. Ik verwacht in de komende dagen een Juno-pakket dat hopelijk deze maand nog mee kan. Het Discogs-pakket gaat na het weekend worden zoals het lijkt. 

Diagonaal weekend: 24, 25 en 26 juli

Achteraf gezien is het al jaren zo, alleen valt het me dan minder op. Ik heb de laatste paar jaren de luxe gehad om te beginnen wanneer ik maar wilde. Ik heb dikwijls meegemaakt dat ik rond half drie begon en nog altijd voor zes uur klaar was. Nu ik om tien uur aanwezig dien te zijn, is het overduidelijk. Deze morgen ben ik al vóór tien uur op de zaak. De collega's zijn al gevlogen en dus ga ik maar aan de slag met de post. Als ik weg wil, kijk ik op de klok: Precies tien uur. Anderhalf uur later meld ik me weer af. Vrijdag is dit eveneens het geval: Ook een stuk of vijftig poststukken. Het is alleen iets verder fietsen waardoor ik om twaalf uur op de zaak ben. Weekend! Onderweg heb ik me al zitten bedenken: De wind is gunstig voor een fietstocht het noorden in. Ik ben al jaren niet meer bij de kringloop in Wolvega geweest en bovendien heb ik een paar kleine boodschapjes voor bij een drogist. Die hebben ze ook vast wel in Wolvega? Alvorens ik op pad ga naar Wolvega kijk ik eerst binnen bij de kringloop in Tuk. Het bakje singles is niet aangevuld en desondanks vind ik zes die mijn belangstelling hebben. 

Via Tuk over Thij naar Steenwijkerwold. Voor het eerst in de Spar-winkel geweest op de nieuwe locatie en die zit er ook al sinds 2007. Over Marijenkampen naar Willemsoord? Dat klinkt als een goed idee. Even voor Willemsoord eet en drink ik datgene dat ik bij de Spar heb gekocht. Dan laat ik me verleiden tot de knooppunten. Ik kan me niet heugen dat ik ooit over de Friese Veldweg ben gegaan of het is in het tijdperk Solex geweest. Je fietst zeer fraai door de landerijen totdat je even buiten De Blesse uit komt. Vanaf De Blesse kan het niet anders en moet je langs de rijksweg naar Wolvega. Daar tref ik een Zeeman waar ik ook wel iets kan halen en deze blijkt ook de drogisterij-accessoires te hebben. Dan ga ik door naar de kringloop. Helaas: Deze is gesloten in verband met vakantie en gaat pas in augustus weer open. Zo lang ga ik niet wachten. Wat nu? Noordwolde natuurlijk! Daar zit ook een kringloop waar ik even lang niet ben geweest als in Wolvega. De laatste keer moet in april 2024 zijn geweest. Het is overigens ook de eerste keer sinds begin september dat ik weer in Fryslân ben, ook al moeten de residenten in de Stellingwerven niet zoveel hebben van Fries en de Friezen. 

In Noordwolde tik ik tien singles af. Ik schaam me op voorhand al want het is junkie-gedrag met een dito uitkomst. Ik zal mijn achterwerk even wassen voordat ik later vanavond nog met de billen bloot ga. In Noordwolde trakteer ik mezelf op een ijskoude milkshake voor een zeer zonnige prijs. Voor de prijs van een grote heb je op veel adressen een kleintje te pakken. Ik heb weer een aangename zijwind als ik afdaal richting Uffelte. Dat gaat over Wilhelminaoord en Frederiksoord naar Wapserveen. Daar duik ik de bossen in langs het Westerzand en één van mijn ultieme favoriete fietspaadjes. Ik ben op tijd thuis voor de radioshow van mijn kameraad en heb een schoonheidsslaapje. Dan vind ik dat ik wel koekjes bij de koffie verdien. Nog even op en neer naar Dwingeloo? Waarom ook niet! Het begint net weer iets koeler te worden. Ik zie onderweg iets dat al in de planning staat voor het komende weekend. 

Op zaterdag moet er eveneens worden gefietst. De wind is opnieuw westelijk en het is prachtig om het noorden in te fietsen. Terug naar Friesland door het Drents-Friese Wold. De fietstocht begint op het erf. de NAP tot het Doldersummerveld. Vervolgens door Doldersum en Zorgvlied naar Elsloo. Overigens heb ik eerder op de dag het plan om naar Assen te gaan, maar ik vind dat ik wel even genoeg singles heb. 'Famous last words'. Halverwege het Drents-Friese Wold besluit ik er een echte fietsmiddag van te maken. Als ik in Elsloo de Peperstraat op fiets zie ik een schicht voor me naar rechts springen. Het blijkt een ree te zijn. Ik probeer haar (dat veronderstel ik) te vertellen dat ze terug moet het land in want ze staat nu op het omheinde erf van een bungalow. Even verderop steken twee vakgenoten de weg over op steenworp afstand. Ja, het is druk met de dieren. Ik fiets een bocht om naar Tronde. Onderweg kom ik onder andere langs de paaltjasker Vesuvius, genoemd naar de roemruchte oudejaarsploeg. Het schijnt dat de tjasker gedemonteerd bij iemand op zolder staat en dat de oudejaarsploeg in 1977 de molen opnieuw opbouwt op de oude locatie. Na Tronde weet de toeristische planner het ook niet meer want tot Makkinga zit je parallel aan een vrij drukke doorgaande weg. Ik hoop in Makkinga een winkel tegen te komen voor een ijskoude versnapering. Ik heb hem niet gezien! Enfin, ik ga straks langs de Tsjonger naar Oosterwolde. Daar is volop kans om iets te drinken. Ik ben er ook wel aan toe als ik in Oosterwolde aankom. Bij de Albert Heijn haal ik een pak karnemelk-met-smaak en een paar hartige broodjes. Ik negeer even fietsroutes en ga puur op herinnering van bijna een jaar geleden. Dan blijkt dat ik tóch de weg moet oversteken om Oosterwolde uit te komen. Op een bankje geniet ik van de ijskoude drank en kijk rond. O nee toch...?

Jawel, ik ben schuin tegenover de kringloopwinkel waar ik een jaar geleden al eens binnen ben geweest. Het is dan drie keer niks. Ach, hij is nog open... ik kan natuurlijk altijd kijken en niet kopen? Helemaal mis want de singles zijn vijftig cent per stuk. Méér vinyl waarvoor ik me mag schamen! Daarna fiets ik over Langedijke naar Terwisscha en duik weer de NAP op. Die verlaat ik op een zeker punt om iets richting Hoogersmilde en Geeuwenbrug te neigen. Dit is in de buurt van 'het verdronken pad'. Ik kom in 2021 het pad eens langs in de zomer als het al blank staat. Na de sneeuw en regenval van eind 2023 is het fietspad helemaal verdwenen. Sindsdien is het hele fietspad vernieuwd en dat fietst zó mooi en afwisselend dat het een serieuze concurrent is van het Commissaris Cramerpad. In Geeuwenbrug ga ik via Leggelo naar Eemster en fiets dan rechtstreeks naar het centrum van Dwingeloo. Boodschapjes gehaald en zes uren na vertrek ben ik weer in Uffelte. 

Zaterdagmorgen heb ik al een sms-je van W. Ze is aanwezig in Steenwijk en stelt voor iets te gaan doen. Ik jok dat ik op de fiets in het Drents-Friese Wold zit. Eerlijk gezegd wil ik er niet aan denken om met deze hitte in de menigte te zijn in Steenwijk en ga liever even fietsen. Zondag dan? Ja, is ook prima. Dus fiets ik even na het middaguur naar Steenwijk. Dat red ik aardig droog, de eerste regen valt als ik aankom in Steenwijk. We hebben afgesproken bij haar moeder maar zullen meteen de stad in gaan. Daar is de Pasar Malam aan de gang. We struinen wat rond. We proberen een tropisch drankje en W. trakteert op enkele Indonesische hapjes die ze zelf ook lekker vind. Muzikaal is het een karaoke-zanger en later nog twee dansende schoonheden. Dan gaat het opeens weer plensen en we hebben net de Pasar Malam wel weer gezien. Dan zie ik dat de stallen van Spijkervet open zijn. We vluchten daar naar binnen en natuurlijk moet ik kijken naar de platen. Het levert twee op en misschien wel de beste twee van het gehele weekend.  Deze singles ga ik straks in één bericht proppen want dat is voor de meesten al genoeg eer. Er is een hagelnieuwe taveerne aan de Markt. Ik kijk mijn ogen uit want drie weken geleden zat het nog dichtgespijkerd. De uitbater heeft het casco in gebruik genomen en het is een mooie grote huiskamer in een pijpenla. We drinken een kop koffie. Als het droog is, kijken we nog even bij de genoemde danseressen en lopen dan een bochtje om terug naar haar moeder. 

Straks de 29 singles uit de afgelopen 3 dagen. 

*Radiolinks: 25 en 26 juli

De eerste werkdag is alweer een feit. Er is momenteel zeer weinig post te bezorgen en heb een stuk of veertig voor zes verschillende wijken. Een anderhalf uur en het is weg. Je hoort me niet klagen want ik heb werk te doen op Soul-xotica. Ik heb een aangenaam maar zeer druk weekend gehad. Daarover ga ik straks een verhaaltje schrijven. Het weekend heeft ook singles opgeleverd. Weliswaar niet de grootste parels, om het zachtjes uit te drukken, maar dat gaat vandaag het derde bericht worden. Ik neem zaterdag de camera mee en maak tweemaal een foto. De andere ga ik voor het volgende bericht gebruiken, ik kan nu wel de 'Tied zat'-foto gebruiken voor dit bericht. Op zaterdag heb ik een show gedaan met 'SNOVOS': 'Strictly No Original Vinyl Or Styrene' ofwel... heel hard vloeken in de wereld van de Northern Soul. Ik draai uitsluitend heruitgaven, bootlegs en repro's die na 2000 zijn geperst. Met de speellijst beperk ik me tot titel en artiest plus het originele jaar van opname. 

1. Lucky Fellow - Leroy Hutson (1975)
2. Spilt Milk - Alfreda Brockington (1967)
3. The Magic Touch - Melba Moore (1968)
4. Could It Be You - James Hale (1982)
5. Our Lives Are Shaped By What We Love - Odyssey (1971)
6. I Can't Make It - Alvarez (1977)
7. My Cup Runneth Over - Rita Graham (1968)
8. I Can't Do My Thing - Barbara Acklin (1971)
9. The Stars - Barbara Lewis (1970)
10. You Only Live Twice - Lorraine Chandler (1967)
11. If There Were No You - The Natural Resources (1976)
12. I'll Show You How - Cinnamon Soulettes (197?)
13. Young Train - The Originals (1973)
14. You Are Somebody - The Howard Lemon Singers (1975)
15. I Know About Him - The D.C. Blossoms (1967)
16. Blowing Up My Mind - The Exciters (1968)
17. There's Nothing Else To Say - The Incredibles (1967)
18. I Really Hope You Do - The Sophisticates (1967)
19. You're Gonna Miss A Good Thing Baby - John Bowie (1967)
20. What Have I Got Now - Darrow Fletcher (1966)
21. Crazy - The Fascinations (1968)
22. Make Me Believe In You - Patti Jo (1973)
23. Garoto Do Pife - João Do Pife (1975)
24. Käes On Aeg - Velly Joonas (1980)
25. Naughty Boy - Jackie Day (1966)
26. Questions part I & II - Pat Stallworth (1974)
27. Sliced Tomatoes - Just Brothers (1972)
28. When You Have Love - Felony Theft (1972)
29. Wear It On Your Face - The Dells (1968)
30. Stone Man - Sanders Sisters (1971)
31. I've Gotta Go Now - Julie Driscoll & Brian Auger & The Trinity (1968)
32. California Soul - Marlena Shaw (1968)
33. Speak Now - Richard Marks (1975)
34. Looking For Your Love - Adriana Evans (1996)
35. Don't You Care - Alice Clarke (1972)
36. Name It You Got It - Micky Moonshine (1974)
37. I Don't Like To Lose - The Group featuring Cecil Washington (1966)
38. At The Hotel - Eunice Collins (1974)
39. I'll Keep Searching - Black Smoke Band (1977)
40. I'm Gonna Love You A Long Long Time - Patti & The Emblems (1968)
41. Ain't Nothing Like Your Love - The Charisma Band (1975)
42. Chaos - Vivian Copeland (1971)
43. Beat Me Til I'm Blue - The Mohawks (1968)
44. All Of A Sudden - Melvin Moore (1977)

Do The 45 is hier te beluisteren. Op zondagavond zal ik eerst een top 40 van de jaren negentig doen. Een van de platen is al jaren in een erg slechte staat. Er staat eentje op Discogs in nieuwstaat en die bestel ik samen met een paar anderen. Dan besluit ik deze avond maar de eerste veertig uit de top tachtig van de jaren tachtig te doen. Er zijn twee die ik zo snel niet kan vinden en die vervang ik ter plekke door 'New additions'. Het is een knaller van een show met een erg fraaie lijst. 

80. Sometimes - Erasure (1987)
79. Tears Run Rings - Marc Almond (1987)
78. You On My Mind - Swing Out Sister (1989)
77. So Long - Fischer-Z (1980)
76. 5.01 AM - Roger Waters (1984)
75. Duel - Propaganda (1985)
74. Cloudbusting - Kate Bush (1986)
73. Only Crying - Keith Marshall (1981)
72. Birthday - The Sugarcubes (1988)
71. The Angler - Gary Brooker (1982)
70. The Word Girl - Scritti Politti (1985)
69. Town Called Malice - The Jam (1982)
68. Burning Heart - Vandenberg (1982)
67. In The Evening - Sheryl Lee Ralph (1984)
66. She Sells Sanctuary - The Cult (1985)
65. Sweetest Smile - Black (1987)
64. How Are You - The Kinks (1986)
63. Teardrops - Womack & Womack (1988)
62. Food For Thought - UB40 (1980)
61. Never Never - The Assembly (1983)
60. Troy - Sinéad O'Connor (1987)
59. Bring On The Dancing Horses - Echo & The Bunnymen (1985)
58. Keeping The Dream Alive - Freiheit (1988)
57. Live To Tell - Madonna (1986)
56. Anak - Freddie Aguilar (1980)
55. Rattlesnakes - Lloyd Cole & The Commotions (1984)
54. My Girl And Me - Gangway (1988)
53. Pilot Of The Airwaves - Charlie Dore (1980)
52. Endless Road - Time Bandits (1985)
51. Sara - Fleetwood Mac (1980)
50. Steppin' Out - Joe Jackson (1982)
49. The Only Way Is Up - Yazz & The Pastic Population (1988)
48. Christian - China Crisis (1982)
47. Downtown - One 2 Many (19811)
46. This World Of Water - New Musik (1980)
45. Hold On - Santana (1982)
44. Shipyard Town - Gerry Rafferty (1988)
43. Fred Astaire - The Mo (1981)
42. Fade To Grey - Visage (1980)
41. I Lie And I Cheat - Won Ton Ton (1986)

The Vinyl Summer Spirit is hier te beluisteren. Het vervolg van de jaren tachtig is over drie weken. Volgende week zondag de onderste vijftig van de top honderd over de jaren zestig. 

*Rondje 70s gebak: Bak 25

Is dit dan de laatste 'Rondje 70s gebak'? In principe wel want ik heb nu alle jaren zeventig-bakken behandeld. Volgende week ga ik echter een show doen met 'New additions' van de afgelopen zeven maanden en ga ook daaruit een top tien samenstellen. Daarna kan ik gaan zitten voor een top 100 die ik ga uitsmeren over drie shows en dan zijn we eind augustus klaar voor een nieuwe ronde met de heringerichte bakken. Ik heb een zeer actieve fietsdag gehad. Er is belachelijk weinig post te bezorgen en dus ben ik om twaalf uur al klaar. Ik heb wel zin om even naar de kringloop in Wolvega te fietsen. Eerst al een paar singles gekocht in Tuk. Wolvega blijkt dicht en dus probeer ik het in Noordwolde. De opbrengst is om te janken en getuigt van puur junkiegedrag. De fietstocht is erg fraai en verdient een verhaaltje. Vanavond nog even op en neer naar Dwingeloo en voor morgen heb ik eveneens ambitieuze fietsplannen.. Eerst maar eens deze vijfentwintigste bak onder het vergrootglas leggen. 

Op papier begint deze met 'Down Down' van Status Quo, maar in werkelijkheid trapt hij af met 'Roll Over Lay Down'. Foutje van mezelf? Ja, want de laatste zou 'Co Co' van The Sweet moeten zijn en dat is nu 'Funny Funny'. Wel twee exemplaren van zowel 'Funny Funny' en 'Co Co' en dat maakt dat er 136 singles in deze bak zitten. Het overzicht van 3-of-meer: 

Status Quo (11, 4 meer in de vorige bak), Bonnie St.Claire (4), Stealers Wheel (4), Cat Stevens (8), Ray Stevens (3), Rod Stewart (9), Stephen Stills (5), Stranglers (3), Styx (5), Donna Summer (18), Supersister (3), Supertramp (5), Sutherland Brothers & Quiver (4), Billy Swan (4) en The Sweet (4, plus 18 in de volgende bak). 

Met name de strijd tussen de nummers 1 en 2 is hardnekkig, maar de top tien ziet er als volgt uit: 

10. It Doesn't Matter - Stephen Stills & Manassas (1972)

9. Lady - Styx (1973)

8. Haitian Divorce - Steely Dan (1976)

7. Why Did You Do It - Stretch (1975)

6. Dreamer - Supertramp (1974)

5. One Morning In May - Sundown (1976)

4. Could It Be Magic - Donna Summer (1976)

3. On The Border - Al Stewart (1976)

2. She Was Naked - Super Sister (1970)

1. You Got Me Anyway - Sutherland Brothers & Quiver (1973)

Donna Summer en Supertramp hebben een tweede single in de show. Voor de rest kunnen jullie genieten van plaatjes van de volgende bands en artiesten:

Status Quo, Bonnie St.Claire & Unit Gloria, Stealers Wheel, Steeleye Span, Cat Stevens, Shakin' Stevens & The Sunsets, Amii Stewart, Rod Stewart, Stills-Young Band, Stories, Stranglers, Sue & Sunny, Sugarloaf & Jerry Corbetta, Sunny, Surfers, Sven & Charlotte en The Sweet. 

Spirit Of The Seventies is hier te beluisteren.

Honderd achteruit 2024: The Kursaal Flyers

De televisie heb ik al heel veel jaren geleden buiten de deur gezet. Ofwel: Ik heb in het hele begin dat ik nét op mezelf woonde een televisie gehad om 'De Terugkeek Op De Week' te kunnen zien, hoewel dat geen groot succes is geworden. In januari 2003 doet de VPRO op een zondagavond een special rondom Van Kooten & De Bie. Bij de kringloopwinkel staat een draagbaar exemplaar in zwart-wit. Deze mag voor 2,50 euro mee en ik installeer het ding om de televisie uit de ether te plukken. Het beeld gaat geregeld op zwart of het gaat rollen als een fruitautomaat. In 2009 heb ik hem mee gegeven aan de schrootboer maar in die tussentijd heb ik hem eigenlijk nooit meer gebruikt. Qua computer en internet blijf ik erbij: Youtube is dé uitvinding voor mij. Inmiddels direct gevolgd door 'De Schatkamer' want ook daar ga ik geregeld een oud tv-programma kijken. Youtube heeft een bepaald algoritme. Als je één ding hebt gezien, gaat het opeens een paar weken of maanden soortgelijke content promoten. Zo zit ik in de zomer van 2023 even op het spoor van Engelse programma's uit de jaren zeventig over de popcultuur. Het is een dinsdagavond en opeens zie ik deze aanbeveling staan. Voordat ik het weet zit ik te kijken en word ik meegezogen in het verhaal. Ik ken de muziek niet echt maar voel al heel snel een band met de ontzettend sympathieke bandleden. Ik heb zelfs nog nachten over ze gedroomd. Onderwerp van de documentaire is The Kursaal Flyers en hen vinden we terug op drie in de Gele Bak Top 100 van 2024. 

De documentaire schijnt meerdere bands en artiesten te hebben gevolgd die nog niet zijn doorgebroken. Helaas ben ik geen andere afleveringen tegen gekomen en een variant op 'De Schatkamer' zou wellicht uitkomst hebben geboden. Hoe dan ook: The Kursaal Flyers is al een tijdje onderweg en hoewel critici de band prijzen, is het commerciële succes nog niet van de grond gekomen. De band gaat voor een eerste maal naar Schotland voor concerten, een omgeving waar hun platen erg goede verkoopcijfers boeken. De band is dan semi-professioneel en moet de reis afleggen in een Ford Transit-busje. 'Little Does She Know' is dan nog niet geschreven en ook is nog niet bekend dat de band zal gaan werken met Mike Batt, dat gaat pas over een paar maanden gebeuren. De volgende dag koop ik op Discogs de Engelse persing van een Nederlandse dealer. Hoewel de plaat smetteloos oogt, is hij dat niet helemaal. Ik krijg mijn geld terug en mag de plaat houden. Even later koop ik de Nederlandse met fotohoes. Op 25 augustus 2023 is dat de Engelse. Op 24 oktober 2023 schaf ik de upgrade met het getoonde fotohoesje aan. Beide keren van Discogs of Marktplaats, daar wil ik van af zijn. 

De band komt voor het eerst bijeen in 1973 in Southend-on-Sea. De plaats is bekend vanwege de Kursaal, een groot pretpark dat in 1973 voor het grootste deel haar deuren moet sluiten. Een gedeelte van Kursaal zet door en biedt een indrukwekkende lijst aan bands die er hebben opgetreden. Onze eigen Golden Earring doet Kursaal aan in gezelschap van Alquin en eenmaal met Lynyrd Skynyrd. The Kursaal Flyers is de naam van het treintje dat wordt gebruikt om het pretpark te promoten. De band bestaat uit zanger Paul Shuttleworth, Richie Bull op banjo en basgitaar, Graeme Douglas op leadgitaar, Wil Birch op drums en Vic Collins op pedal steel. Dave Hatfield speelt het eerste jaar de basgitaar in de band. Aanvankelijk is The Kursaal Flyers een coverband met voornamelijk countryrock-nummers. Uit de genoemde documentaire blijkt dat de band nog altijd diep is geworteld in de country. De banjo speelt een belangrijke rol in de muziek. De band wordt eerst ontdekt door Jonathan King. Waar King 10cc tot ongekende hoogten weet te brengen, daar heeft hij een flinke kluif aan The Kursaal Flyers. 'Chocs Away' is de eerste elpee van de groep op het UK-label maar ondanks dat de twee singles van het album airplay op de radio krijgen, wordt het geen groot succes. Ook het tweede album, 'The Great Artiste', zal geen records verbreken. 

In 1976 komt de band onder contract bij CBS en valt onder de vleugels van Mike Batt. Batt heeft kort daarvoor een paar hele grote Engelse hits gehad als The Wombles, genoemd naar de poppenserie op de BBC waarvoor hij de muziek schrijft. 'The Golden Mile' is de titel van het derde album van de Kursaals en Batt laat de Phil Spector in hem los in 'Little Does She Know'. De manager van de groep regelt een optreden in 'Top Of The Pops' met grote kartonnen wasmachines en wasmiddel als decorstukken. Dat doet de onweerstaanbare single erg goed en het stoot door tot een veertiende plek in de Engelse hitparade. Graeme Douglas vindt het allemaal té commercieel worden en verlaat de band om bij Eddie & The Hotrods te spelen. Hij wordt vervangen door Barry Martin. Er zal nog één album verschijnen, 'Five Live Kursaals' maar als ook deze niet de verkoopcijfers brengt waarop is gehoopt, gaat de band eind 1977 uit elkaar. 

Shuttleworth maakt enkele solo-albums en The Kursaal Flyers heeft reünie-tournees in 1985 en 1988. In het laatste jaar verschijnt zelfs nog een album van de band. In 2003 beginnen Shuttleworth en Collins een nieuwe band met de naam Ugly Guys. The Kursaal Flyers zal de boeken in gaan als een echte eendagsvlieg. Het is werkelijk de enige single geweest die de Engelse top 50 heeft gehaald. In de rest van de wereld is de band alleen bekend bij liefhebbers van Engelse pubrock. 

Gele Bak Top 100 van 2026: 64-53

Het samenstellen van de Gele Bak Top 100 van dit jaar gaat als vanzelfsprekend. Mis ik toch bepaalde titels? Ik draai afgelopen zondag bijvoorbeeld 'Thomas The Rhymer' van Steeleye Span dat, volgens mijn herinnering, de Top 100 niet heeft gehaald. De reden? Ik meen dat er 'iets' is met het vinyl maar dat is nergens op gebaseerd. Intussen zie ik vandaag wel een single die ik al stiekem heb, maar ach... laten we het de hand van broeder noemen. Straks ga ik een middernachtelijke fietstocht maken over vrijwel de gehele periode waarop deze Gele Bak Top 100 is gebaseerd. Eerst ga ik de volgende twaalf aan jullie voorstellen. De komende weken moet ik echt eens gaan beginnen met de opnames zodat ik die binnenkort ook met jullie kan delen. Deze week de nummers 64 tot en met 53. 

64. When There's No You - Engelbert Humperdinck (UK, Decca F 13154, 1971)

63. Walking Down Your Street - The Bangles (NL, CBS 650280 7, 1986)

62. Christmas - Topaz (NL, CBS 7612, 1971)

61. Groovin' With Mr. Bloe - Humbug (UK, CBS S 4811, 1970)

60. You Gotta Help Me - Mighty Wave (Duitsland, Vogue DV 11213, 1971)

59. Think About Your Children - Mary Hopkin (NL, Apple 5C 006-91883, 1971)

58. Room In Your Heart - Living In A Box (Duitsland, Chrysalis 112 577, 1989)

57. Workin' At The Car Wash Blues - Jim Croce (Duitsland, Philips 6073 274, 1973)

56. Seven Seas Of Rhye - Queen (UK, EMI EMI 2121, 1974)

55. A Bit Of... - Kiss AMC (Duitsland, Syncopate 006-203417 7, 1989)

54. Help Me Make It Through The Night - John Holt (UK, Old Gold OG 9271, 1974, re: 1983)

53. Self Control - Laura Branigan (UK, Atlantic A 9676, 1984)

Laura Branigan heb ik dankzij broer in de Duitse uitdossing met de fotohoes. Queen heb ik sinds 1992 als b-kant van 'Friends Will Be Friends' maar ik reken deze originele als een echte nieuwe aanwinst. Laura Branigan zie ik maar als iets symbolisch. Toch nog een beetje 'nalatenschap' in de lijst. De fietstocht begint onder andere met de laatstgenoemde single. De eerste stop is de winkel van Groenendijk in Steenwijk. Op 23 augustus koop ik daar de nummers 59 en 53. Het is het begin van mijn vakantie en deze breng ik de eerste week door in Emmer-Compascuum. Op woensdag 27 augustus ga ik terug naar Sellingen maar zal daar niets vinden dat me er houdt. Ik wil vervolgens in Bourtange kijken en vlak achter Sellingen tref ik iemand met een winkeltje aan huis. Ik koop daar een paar singles en 60 is daar een resultaat van. Een andere single gaan we later tegenkomen in deze lijst. 

De vakantie is voorbij en ik maak me intussen op voor een volgende 'break' in begin oktober. 'Niet verder vertellen dat ik platen van Queen en U2 van je heb gekocht', grap ik tegen Pete. Ja, het is opvallend. Ik moet doorgaans weinig hebben van beide bands maar vind 'Pride' van U2 een prettige uitzondering. Pete is erg schappelijk met de originele Engelse persing van 'Seven Seas Of Rhye' en dus voeg ik deze eveneens toe aan het pakket dat ik op 14 september bij hem afreken. Dan wordt het begin oktober en heb ik een paar dagen geboekt in Hardenberg. In de dagen ervoor ben ik geen singles tegen gekomen, maar voordat ik donderdag 9 oktober Hardenberg achter me laat, ga ik nog even langs een kringloop. Daar kom ik onder andere de nummer 61 tegen. Op zaterdag 11 oktober is het precies een jaar na de uitvaart en deze middag breng ik door in Assen tussen de platen. De nummer 64 is de enige uit die plaats in dit betreffende overzicht. We komen later nog andere singles tegen. Op 27 november ga ik naar Beilen voor een hoop singles en daar is 63 een bewijs van. 

Het vuurwerk is voor de laatste keer de lucht in geschoten en meteen de eerste zaterdag moet ik het jaar muzikaal openen. Op 3 januari ga ik voor een paar boodschappen naar Meppel en ga ook langs de kringloopwinkels. Daar tref ik onder andere Jim Croce. Ik ken het liedje beter als 'Jantjes Blues' van Cornelis Vreeswijk maar fijn om eens het origineel te hebben. Op donderdag 19 maart ben ik helemaal hersteld van de bips en ben intussen al eens op de fiets naar Duitsland geweest. Deze middag fiets ik naar Ruinerwold en daarna met een hele grote bocht om. Het is een middag waarop ik écht geniet van het weer, de omgeving en de fiets. In Ruinerwold tref ik de nummer 62. Hoewel ik later de voorkeur zal geven aan de b-kant, heb ik het nu toch bij de a-kant gehouden. Op 2 mei rook ik 's middags mijn laatste sigaartje... Ik moet bekennen dat ik een paar weken geleden weer ben begonnen maar heb wel een dikke maand zonder de rookwaren gedaan. Ik rook sowieso veel minder dan voorheen en dat is al een verbeterpunt. Die middag koop ik in Steenwijk vrij veel singles en de nummers 58 en 55 liggen beide bij de kringloopwinkel in Tuk. De route eindigt in Ruinen op de braderie van 24 mei. De nummer 54 is de hekkensluiter in dit overzicht. 

Volgende week begin ik bij nummer 52 en gaan we over de helft. Als ik ergens tijd kan vinden, wil ik dan in ieder geval de onderste 50 hebben opgenomen in twee delen. 

Week Spot: Patti Jo

In de zomer heb ik jaren lang 'specials' gedaan in de weekenden op de radio. Lange tijd 'The Summer Spirit Of' met een bepaald jaar in de schijnwerpers. Op een bepaald moment heb ik alle jaren al eens gehad en laat ik het idee varen. 'Do The 45' heeft zich de afgelopen jaren niets aangetrokken van de 'Summer Spirit'. De handel gaat gewoon door en ik maak me stiekem op voor 'The 2026 Collection' waarmee ik eind augustus ga beginnen. Ik heb gedurende het jaar al meerdere 'specials' gedaan en heb nog eentje in voorbereiding waar ik eens goed voor moet gaan zitten. Voor deze zaterdag ga ik voor een gemakkelijke special. Het is opnieuw 'SNOVOS' komende zaterdag. 'Strictly No Original Vinyl Or Styrene' ofwel heruitgaven en bootlegs. Dan met name de heruitgaven uit de nieuwe eeuw. Muzikaal is het jaren zestig tot en met negentig, maar ze zijn na 2000 geperst. Deze heb ik samen in twee koffers staan en dus is het een kwestie van een aantal favorieten uitzoeken. De Week Spot past niet in de koffer vanwege het formaat want dat is een 12"-single: 'Make Me Believe In You' van Patti Jo uit 1973, hoewel de 12" pas veel later is uitgekomen. Ik heb de uitgave die Celestial Echo dit jaar voor Record Store Day heeft geperst. 

Het is pas sinds 1999 dat het nummer in de 12"-uitvoering een zekere status heeft verworven in de disco- en dance-scene. Opvallend is dat de Nederlandse afdeling van Scepter Records in 1973 al zoveel vertrouwen heeft in het nummer dat het wordt geëerd met een single-release. Dat schijfje is zijn gewicht in goud waard. Er staan twee op Discogs die beide rond de 150 euro zitten en niet eens in nieuwstaat verkeren. Nederland is het enige land buiten de VS waar het in 1973 als single wordt uitgebracht. De informatie over Patti Jo is summier maar ik kan er wel iets mee. Ze heet eigenlijk Ethel Patricia Demps. Ze komt ter wereld op 13 september 1947. Haar wieg staat in Otter Creek, ze groeit op in DeLand en verhuist daarna naar Miami. Alle drie plaatsen zijn in de staat Florida. Ze doet mee aan verschillende talentenjachten en met name het radiostation WMBM toont interesse in haar kunsten. Dan ontmoet ze Barry Smith in The Gospel Jazz Singers en de twee werken nauw samen in de jaren zeventig. 

Hoe de ontmoeting met Curtis Mayfield tot stand is gekomen, wordt niet verteld. Curtis is dan de Prince van zijn generatie. Bijna alles wat hij aanraakt, verandert in goud. Met een nadruk bij op bijna alles. Prince heeft onze Lois Lane bijvoorbeeld niet kunnen helpen aan een Amerikaanse doorbraak en Curtis had vast ook méér verwacht uit zijn samenwerking met Patti Jo. Het levert in 1972 en 1973 twee singles op: 'Ain't No Love Lost' (op de 12" de b-kant) en 'Make Me Believe In You'. De laatste verschijnt in 1999 als 12" bij Original Sound Track Records. Dat heeft een remix van de Engelse producent Ashley Beedle op de ene kant en Tom Moulton's mix op de andere. BGP en Soul Brother brengen in respectievelijk 2016 en 2019 de genoemde Curtis Mayfield-nummers uit in de Tom Moulton-mix en deze 12" krijgt in zijn geheel in 2026 een gelimiteerde run door Celestial Echo. Niet alleen twee disco-kanllers door toedoen van Moulton maar ook twee Curtis Mayfield-kanten die destijds zijn geflopt. 

Patti Jo en Smith maken in 1976 nog een single als P.J. Smith & Co. waarbij de Smith van Barry Smith komt en Patti Jo P.J. is. Ze is dan naar New York verhuisd waar ze een rol speelt in de Broadway-musical 'Purlie' en ze is een graag geziene gast in alle mogelijke talkshows in de jaren zeventig. In de jaren tachtig keert ze terug naar DeLand waar ze nog jaren muziek zal maken met haar echtgrenoot Edwin Butler. De laatste heeft deel uitgemaakt van The Prolifics. We zullen nooit weten of Patti Jo nog iets van de herwaardering van haar oudere werk heeft meegemaakt want ze overlijdt op 30 juli 2007 op de zeer jonge leeftijd van 59 jaar. 

Singles round-up: juli 4

Nee hoor, wees niet bang. Met dit verhaal ga ik jullie niet naar bed sturen. We gaan het ook nog even over nieuwe aanwinsten hebben. Het is momenteel erg rustig in de post en vrijdag heb ik maar een handjevol brieven. Het is fraai weer en dus besluit ik vanuit het werk even over Ruinerwold te fietsen. Ik ben vorige maand voor het laatst bij de kringloop geweest en dan is het schokkend hoe weinig 'nieuws' er is toegevoegd. Deze maand is het wel weer flink aangevuld. Qua prijzen is het wel eens extremer geweest. Er zitten verschillende singles bij voor vijftig cent en dat maakt dat ik de gevraagde 2,50 voor King Bee ook wel durf op te hoesten. 18 singles voor 19,50. Ik doe het ervoor. Ik begin eerst het met het vijftal 'dubbele' singles. 

* Chicago- I'm A Man (NL, CBS, 1969)
* Jethro Tull- Bouree (NL, Island, 1969)
* Peter Skellern- You're A Lady (NL, Decca, 1972)
* Squaller- Bla Bla Bla (NL, Pink Elephant, 1974)
* The Tremeloes- Helule Helule (NL, CBS, 1968)
De laatste keer dat ik Peter Skellern heb gekocht is in Beilen en vanwege het fotohoesje. Toch is de single met het hoesje niet smetteloos zoals deze uit Ruinerwold. Ik weet uit mijn hoofd niet hoe 'vers' mijn exemplaren van Chicago en The Tremeloes klinken. Voor vijftig cent per stuk durf ik ze wel mee te nemen. Jethro Tull heb ik niet eens in de Nederlandse persing. De single oogt goed, dus als ik ooit een minder exemplaar tref mét fotohoes? Squaller heb ik nog niet met fotohoes. Voor de overige singles ga ik de draaitafel aanzwengelen. 

* The Allman Brothers Band- Crazy Love (US, Capricorn, 1979)
Er zijn al een hoop uit de familie en de band overleden in 1979 maar Dicky Betts leidt in dat jaar nog altijd de fameuze Allman Brothers Band. De disco heeft haar intrede gedaan maar dat is geheel voorbij gegleden aan de broers. Het is onvervalste southern rock zoals de groep dan al een decennium maakt. Best een lekker nummer!

* Clint Eastwood & General Saint- Stop That Train (NL, Munich, 1983)
Ik vertel mijn Schotse maat dat ik deze single heb gekocht. Tot mijn grote verrassing vertelt hij me dat hij de 12" heeft en dat dit jarenlang de uitsmijter is geweest voor zijn dj-sets. Het is best opvallend. Reggae is in de jaren zeventig al op haar hoogtepunt in Engeland maar veel van onze reggae-hits uit de begin jaren tachtig zijn Engeland gepasseerd. 

* G'Race- Manhattan (NL, WEA, 1983)
En daar doet broeder zijn intrede in het verhaal. Ik heb vorige maand in Ruinerwold een iets vroegere single gekocht van G'Race en heb beide afgelopen zondag gedraaid in 'The Vinyl Countdown'. 'Manhattan' ben ik dan eigenlijk al vergeten, maar als ik het hoor...? Hoe is Peter De Wijn daarmee weggekomen? 'Manhattan' is gewoon 'Iko Iko' met een andere tekst. Hoewel dat dan weer een 'traditional' is, hoort het volgens mij wel op het label te staan. Hoezo komt broeder hier om het hoekje kijken? Hij laat mij een aantal opvolgers van 'Manhattan' na en dat heeft me ietsje doen interesseren in de andere nummers van de band. Hij komt straks nóg eens langs in het verhaal. 

* Jimmy James- If You Think That Funk Is Junk You're Drunk (UK, Pye, 1979)
Bij Jimmy James zijn de b-kanten meestal zeer goed, maar dat betwijfel ik me bij deze single. De a-kant is vooral grappig vanwege de titel. Biddu tekent voor 'Let's Go Disco' op de keerzijde maar dat is evenmin een hoogtepunt. Helaas geen voer voor de Blauwe Bak en komt dus naast het eveneens matige 'Life' in de Gele Bak te staan. 

* King Bee- Back By Dope Demand (NL, Torso Dance, 1990)
Nooit geweten dat het een single is geweest met dubbele a-kant. Ik herinner me alleen dit nummer. In 1990 vind ik dit afschuwelijk, laat me eens zien of het nu beter valt. Het past mooi bij 'Groove Is In The Heart' van Deee-Lite dat volgens mijn herinnering uit dezelfde periode komt. Omdat het wel lekker eigenwijs is gun ik het voor nu een plekje in de Blauwe Bak. Dat kan ik in december altijd nog terugdraaien. 

* Marilyn Martin- Move Closer (Duitsland, Atlantic, 1986)
De hitversie van het prijsnummer van Phyllis Nelson. Op zichzelf vind ik het origineel iets meer 'bite' hebben en iets rauwer klinken, maar het nummer blijft ook bij Marilyn overeind staan. 

* Esther & Abraham Ofarim- Donna-Donna (NL, Philips, 1966)
In 1986 koop ik niet alleen 'Yesterday' van The Beatles op de plaatselijke rommelmarkt maar ook een cassettebandje met 'Golden Oldies'. Het is een voorbespeeld bandje met nagespeelde covers van nummers uit de jaren zestig. Daarop staat ook dit 'Donna-Donna' en het is voor mij lang een raadsel gebleven van wie dit origineel is geweest. Dan bedoel ik niet zo diep in de geschiedenis als Arnold Rypens' 'Originals', maar nu ik daar toch ben: Het origineel heet 'Dona Dona' en stamt uit 1940. Aaron Zeitlin zingt het dan in het stuk 'Esterke'. Arthur Kevess en Teddi Schwartz geven het in 1960 een Engelse vertaling en dan heet het 'Donna Donna'. Joan Baez neemt dit als eerste op en gevolgd door Claude François, Chad & Jeremy en Donovan. François krijgt een credit op het label van de Ofarims samen met Sholom Secunda die het origineel heeft geschreven met Zeitlin. Zo zijn jullie weer helemaal op de hoogte. Muzikaal best een aardig plaatje en een plaatje om te zien met het fraaie fotohoesje en sticker van platenhandel Spans in Meppel. Perfect voor twee euro!

* Leo Sayer- When I Need You (UK, Chrysalis, 1976)
Als ik naar de draaitafel kijk, heb ik opeens een 'flashback' naar 1998. Deze single ligt namelijk ook in Mossley en ik heb het plaatje enige tijd in mijn kamer. Dat heeft, volgens mijn herinnering, ook een sticker op het middenstukje. Eigenlijk had ik deze bij de dubbele singles moeten hebben want ik heb de Nederlandse al eens gekocht. Ik meende al dat ik zes dubbele singles had... Deze Engelse persing klinkt echter een stuk beter!

* Smash- El Garrotin (NL, Omega Internationaal, 1971)
De spanningen zijn hooggespannen. Dit plaatje heeft alleen een release gehad in Spanje en Nederland en het hoesje laat een aantal mannen zien met lang haar. Dit kan serieus wel eens iets leuks worden? Tja, ik weet het niet. Het klinkt over het algemeen ietwat zult-achtig met een wah wah-pedaaltje in de coupletten en klein stukje pittige gitaar voor de refreintjes. Ik scheld het uit voor de Spaanse Clover Leaf. 

* Berdien Stenberg- Rondo Russo (NL, Philips, 1983)
Ik moet gniffelen en tegelijk hoor ik iemand achter me lachen. Ik hoef niet om te kijken want ik herken het lachje meteen. Ik voel een hand op mijn schouder en dan de woorden 'Kom broer, die gaan we kopen!'. Uiteraard staat er niemand achter me maar ik eerbied de stem die ik heb gehoord en zo fluit ik 'Rondo Russo' op de fietstocht naar Uffelte. Bedankt broer!

* Therapy- I'm Into Something Good (Spanje, Logo, 1978)
Bart van Bartsvinyl op Discogs heeft ooit een tic van 'naamgenoten'. Als ik hem de eerste keer bezoek in Uffelte koop ik bijvoorbeeld 'Love Diet' van The Imagination. Niet te verwarren met Imagination. Als hij zijn handel aanbiedt bij De Tafel in Meppel hou ik wekelijks deze single van Therapy in handen. Niet te verwarren met de rockers van Therapy? natuurlijk. Nu heb ik me toch eens laten verleiden tot de single Ze gaan het nummer van Goffin en King te lijf met een Carpenters-achtige benadering als je het mij vraagt. Het is niet onaardig maar het wiel wordt evenmin opnieuw uitgevonden. 

* Toto- I'll Supply The Love (US, Columbia, 1978)
Ik moet hem eerst horen voordat ik hen weer weet te herinneren. Niet uit 1978 maar door de latere 'Past To Present'-compilatie denk ik en de classic rock-radioshows. Wellicht één van de meest groovy Toto-singles want vooral de coupletten zijn erg funky. Leuk plaatje!

* Yazz- Fine Time (NL, Big Life, 1990)
Een plaatje van Yazz dat niet is blijven hangen. Het heeft zowaar een dubby reggae-geluidje. Best een lekkere plaat. Sterker nog: Een hele fijne verrassing!

Het zilveren goud: 2001 deel VI

De afgelopen dagen heb ik zitten broeden. In 'Het zilveren goud' wil ik, in principe, over juli 2001 vertellen, alleen... is er niet zoveel te vertellen. In de aflevering van mei ben ik 'De volharding' aangegaan en vorige maand heb ik geschreven over het vervolg. Dat gaat zo door tot ergens eind juli. Dan is er nog één dingetje dat heel specifiek uit juli 2001 is. Alleen heb ik daar nog nooit over geschreven of het ooit aan iemand verteld? Niet helemaal waar want in 2011 heb ik het ingezonden voor een radioprogramma en is het voorgelezen door een hevig geëmotioneerde presentator. Hoewel? Niet onder mijn eigen naam. Het is verzonden vanaf een Hotmail-account omdat ze wellicht het Gmail-adres herkennen en het pakketje met prijzen (onder andere een klokje) gaat naar die naam in De Buze. Binnenkort kunnen we ons opmaken voor '25 jaar na 9/11'. Ik luister buiten RTV Drenthe vrijwel geen Nederlandse radiozenders maar ook bij de NOS heb ik de 'flashbacks' gemist. Er is in juli nationaal nieuws dat 25 jaar is geleden. En dát nieuws uit 2001 speelt een belangrijke rol in dit verhaal. Wordt het een gezellig verhaal? Tja, ik voel zo'n enorme afstand met die tijd dat ik het wel aandurf om erover te schrijven. Er is niks aan dit verhaal gesleuteld of geromantiseerd. Dit is het verhaal.

Het gevoel dat je niet thuis hoort op deze planeet. Het gaat voor mij terug tot 1989 en 1990. Ik kan me fietstochten herinneren uit die tijd dat ik druk aan het filosoferen ben. Nog niet meteen met de wil om uit de achtbaan te stappen, maar de aanleg is er wel. Het zal nog enkele jaren duren eer de depressieve periodes de kop op steken, hoewel de 'vlucht' naar Amsterdam in 1993 hier ook een wezenlijk onderdeel van is geweest. Met name in 1995 heb ik wel een ziekelijke obsessie met de dood en zelfmoord, maar het zal nooit tot uitvoer komen. Het is vanaf 2009 dat ik heb geaccepteerd dat ik 'rustig moet afwachten' en dat het niet aan mij is om een hoofdstuk af te sluiten. Ofwel... die eerdere gevoelens zijn in hun geheel verdwenen en ik kijk met een iets andere blik naar de wereld en het leven. 

In 2001 zit ik op een doodlopende weg. 'Pun not intended'. Na de legendarische 'Monstertocht' en de liefde die ontstaat, is de terugkomst in Tuk als een koude douche. 'Same shit, different day', dat werk. Ik wil 'iets' doen met mijn idealisme maar weet het geen handen en voeten te geven. Intussen zit ik thuis met de huurbaas en een totaal geschifte klaploper op zolder. Ik zet een vriendschap op het spel dat eerst nog wel goed lijkt uit te pakken. Ze begrijpt wel dat ik haar niet wilde voorstellen aan de familie, maar echt gemakkelijk is de situatie niet geweest en dat heeft de vriendschap wel een knauw gegeven. Na heel veel drank barst de bom en ben ik opeens druk bezig met afscheid nemen van iedereen. Er zit niks anders op om de knapzak te pakken en er even op uit te trekken. Dat is 'De volharding' waarover ik heb geschreven. 

Toch kan ik 'on the road' mijn ei ook niet kwijt. In de winter zal ik, hoe dan ook, terug moeten naar Steenwijk. Er is geen Emmaus in Nederland die me lijkt te willen hebben en de Poolse plannen zijn al lang de prullenmand in gegaan. Ik kom gevangen te zitten in mijn eigen gevangenis gevoed met niet bepaald de meest opbeurende muziek op de koptelefoon. In het café in Ulvenhout, waar ik dan dagelijks ben te vinden als ik niet naar Zevenbergen of iets dergelijks ben gelopen, komt de spoorlijn ter sprake. Er is een spoor vlakbij het huis van de eigenaar waar bijna dagelijks iemand de rails oploopt waardoor het treinverkeer weer stil ligt. Het is met name een goederenspoor waar het 's nachts een drukte van belang is met treinen met zware containers. Volgens de eigenaar komt het alleen in de krant als er een nacht niet iemand voor de trein is gaan staan. Ik kén het station. Het is een druk knooppunt van treinen met inderdaad ook een goederenspoor. Ik heb er 's nachts wel eens gelopen in de buurt dat ik bijna voortdurend treingeluiden hoor. Deze treinen zijn vrijwel onbemand en denderen gestaag door. 

Ik heb niet zo'n hoge nood dat ik het meteen overweeg. Ik laat het rustig op me inwerken. De datum is echter al wel geprikt. 12 juli 2001 zal het gebeuren als het gebeurt. Hoe dichterbij de datum, hoe comfortabeler het gaat voelen. 'Straks hoeft het niet meer'. Ik heb de dag en nacht al een beetje voorbereid. Ik weet hoe lang de wandeling er naartoe duurt en ik weet welke muziek ik als laatste wil horen. Ook de kleren die ik wil aanhebben. Uiteraard deel ik helemaal niets met familie of omgeving, want ja...dan lig ik vanavond nog ergens platgespoten in een gesticht. En dus ga ik deze middag net als de andere middagen gewoon naar het café in Ulvenhout voor een paar koffie en wellicht een paar biertjes. Daar is het opeens het gesprek van de dag. Herman Brood is van het Amsterdam Hilton gesprongen. Opeens voel ik me erg oncomfortabel. Ik ben niet bepaald een Herman Brood-'fan' maar zou me kunnen voorstellen dat mensen mijn abrupte afscheid gaan koppelen aan het nieuws. Dat wil ik niet! En dus.... worden mijn bezopen plannen afgeblazen en ben ik voorlopig een tijdje genezen van de wil om uit het leven te stappen. 'Last night a Herman saved my life'  zou eerst de kop zijn geworden. Nog meer luchtigheid? In Brabant gaat al snel het Belgische mopje rond. 'Het was allicht geen oorlog in Holland en toch viel er brood uit de hemel'. 

Het kan hem aan mij liggen, maar ik had wel iets in het nieuws verwacht als '25 jaar na Herman Brood'. Ik moest nu zelfs heel hard nadenken om deze herinnering naar boven te krijgen. Zoals gezegd is er veel veranderd sinds ik eerst maar eens ben gestopt met zuipen, want hierdoor zijn de waanideeën ook op hun retour gegaan. Bovendien heb ik in de jaren erop geleerd om anders naar de dingen te kijken. Dan de singles. Dat zijn de laatste vier van maart 2001. 'Och, wat schattig', zegt de oudere dame in de 'charity shop' in York als ik Pinky & Perky en 'Nellie The Elephant' kom afrekenen. Pinky & Perky heeft eigenlijk 'Those Magnificent Men In Their Flying Machines' als a-kant maar hij gaat uiteraard mee voor de Beatles-cover. In de tijd van mijn dj-residentie in begin 2001 raak ik een aantal platen kwijt. Daarnaast vind ik een paar extra singles in mijn bakken. Deze zijn Henk, de dj waarmee ik in oktober 2024 de decks deel bij het optreden in De Buze. Ik heb dan besloten Quixotic aan hem terug te geven maar hij blijkt thuis nog een doos vol te hebben. Helemaal niet erg want het is best een leuke single! Henk heeft de b-kant geschreven en is de toetsenist op de plaat. Men Without Hats heb ik gemakshalve verzwegen... 

3334 Yellow Submarine - Pinky & Perky (UK, Music For Pleasure, 1968)
3335 Nellie The Elephant - Toy Dolls (UK, Volume, 1984)
3336 The Safety Dance - Men Without Hats (NL, Statik, 1982)
3337 No More - Quixotic (NL, Red Line, 1987)

Volgende amand ga ik iets in de hens zetten en begin ik wellicht al met de eerste singles van september. De laatste maanden zijn immers goedgevuld qua singles uit 2001. 

*Radiolinks: 18 en 19 juli

Soms zou ik willen dat ik nog een aantal oude pogingen had bewaard. Jammer, maar helaas. De bezem is verschillende keren door het archief gegaan en er is niets meer dat rest uit die tijd. Het is bijna drie jaar geleden dat AI mijn interesse wekt. Ik zie bij een vriend de meest waanzinnige 'photoshops' die met AI zijn gemaakt. In september 2023 begin ik bij één provider. Dat vraagt al snel om een betaald lidmaatschap. De gratis opties zijn binnen een dag op. Ik begin eventueel eind 2023 met een betaalde account maar dat loopt verschillende keren vast en wil niet alles visualiseren dat in mijn hoofd zit. Zo kom ik uit bij Freepik dat inmiddels is omgedopt tot Magnific. Een alles-in-een generator met gratis gebruik van 'stockphotos'. Ik gebruik het uitsluitend voor foto en video en soms een stem. Muziek en dergelijke is niet aan mij besteed. Waarom zou ik wensen dat ik wat oude dingen had bewaard? Welnu, om te laten zien hoe AI als creatieve tool zoveel is veranderd in drie jaar. Vandaag heeft mijn blonde assistente een boodschap op Facebook. Met een realistische stem en je kan, op een nette manier, liplezen. Hoeveel gekker en realistischer gaat het nog worden met AI? Ik wacht rustig af. De belangrijke mededeling is overigens dat The Vinyl Countdown voortaan om negen uur begint op Wolfman Radio maar dat wisten jullie al. Vandaar dat ik geen moeite doe om de video te uploaden. 

Doen we wel een show of...? Het zijn de gewijzigde werktijden. Hoe later op de avond, hoe meer moe ik me ga voelen. Eerder ben ik zaterdagmiddag al veel actiever en kan ik na een rem-slaapje fluitend de show aan van drie uren. Gisteravond valt het opnieuw tegen. Het plan om voor de helft reggae te doen is er niet van gekomen en Marcia Hines (de Week Spot) doet verstoppertje. Als ik ga zoeken naar de bewuste single kom ik stapels Amerikaanse 'originals' tegen en daarmee doe ik dan de show. Do The 45 is hier te beluisteren plus de volledige speellijst. De singles zijn originele Amerikaanse persingen tenzij anders aangegeven. 

1e uur
1. Does Anybody Love Me - Joyce Kennedy (Blue Rock, 1966)
2. You've Been Hunchin All Night - Catherine Miller (Tyson, 1977)
3. Any Day Now - Chuck Jackson (Wand, 1962)
4. More Than Just Friends - The Jackson Sisters (Prophesy, 1973)
5. Didn't We - Fletcher Walker III (Paramount, 1971)
6. What You Need Baby - The Caprells (Ariola America, 1976)
7. All Cried Out - Lamont Dozier (ABC, 1974)
8. Nothing But Reasons - The Rayvelles (Funk Night, 2024)
9. I've Got That Feelin' - Darrell Banks (Atco, 1967)
10. Hey Boy - Brenda & The Tabulations (Dionn, 1967)
11. Just Try Me - The Liberty Belles (Shout, 1968)
12. I Won't Be Such A Fool Anymore - The Modettes (Kent Deep Soul, UK, 1969/2026)
13. A Man Without A Woman - Bruce Channel (Le Cam, 1979)
14. Girls Are Getting Prettier - Edwin Starr (Ric-Tic, 1966)
15. Lovin' Man - The Nirvana Banana (Atlantic, 1967)
16. Let Me Try Again - J.J. Jackson (MagnaGlide, 1975)
17. Power Lord - Victory Travelers (Celestial Echo, UK, 1975/2025)

2e uur
1. Never Love A Robin - Barbara & Brenda (Dynamo, UK, 1967/2025)
2. Thankful For What I Got - Barbara Lewis (Atlantic, 1967)
3. Don't Cry At The Party - The Mad Lads (Capitol, 1964)
4. Losers Weepers - Etta James (Cadet, 1970)
5. She Blew A Good Thing - The Poets (Symbol, 1966)
6. Why Don't You Call On Me - Jackie Moore (Shout, 1968)
7. Just Like Him - P.J. Proby (Liberty, 1965)
8. If We Should Ever Meet - Stranger Cole (Unity, UK, 1968)
9. The First Time Ever I Saw Your Face - Roberta Flack (Atlantic, NL, 1972)
10. Crying Won't Help You Now - Clyde McPhatter (Mercury, 1965/1977)
11. I'll Belong To You - Jean Shy (Dakar, 1972)
12. Nobody Needs Your Love - Jerry Butler (Vee-Jay, 1965)
13. I'm Just A Prisoner - Candi Staton (Fame a-kant, 1969)
14. Heart On A String - Candi Staton (Fame b-kant, 1969)
15. Carpenter Of Love - The Sha La La's (Detour, UK, 2021)
16. I'm In Love With You - DeBarge (Motown, Frankrijk, 1982)

3e uur
1. I Got What You Need - Kim Weston (MGM, 1967)
2. Reach For My Love - The Sunburst Band feat. Tiffany T'zelle (Z Records, UK, 2026)
3. After The Storm - Sunsay & The Soul Surfers (Rocafort, Spanje, 2026)
4. Need My Lovin' Supply - Patti Andrews (Riker, UK, 2026)
5. I Just Can't Stop Loving You - Cornelius Brothers & Sister Rose (United Artists, 1973)
6. You're Doing It With Her - Rhetta Hughes (South Street Soul, UK, 1968/2026)
7. The Seed 3.0 - DJ Bacon (white label, 2026)
8. Come To Me Softly - Jimmy James & The Vagabonds (Atco, 1966)
9. Good Time Tonight - The Soul Sisters (Soul Sounds, UK, 1964/1970)
10. Night Train - James Brown & The Famous Flames (Sue, UK, 1964)
11. After All The Rain Has Gone - Dove (Deena, 2026)
12. Stop The Bus - Tommy Hunt (RK, UK, 1978)
13. Bang On A Drum - Rick Jones (BBC LP, UK, 1973)
14. I Went To The Levee - Sabine McCalla (Ear Hole 12", 2018/2026)
15. Don't Speak - Loaded Honey (Vetra LP, Duitsland, 2025)
16. Heaven In The Afternoon - Lew Kirton (Soul Spectrum, UK, 1978/2018)

Het is inmiddels maandagmiddag want ik moest nog even knippen in de show. Bij de tweede plaat in The Vinyl Countdown kom ik er na 45 seconden achter dat de schuif van de mixer nog op nul staat. Dit heb ik eruit geknipt. De upload is nog maar net begonnen en dus vertel ik eerst wat jullie kunnen verwachten.

Jaren 50-60: The Pretty Things, Alan Price Set, Prince Buster, P.J. Proby, ? & The Mysterians, Otis Redding, Jim Reeves (3), Rejoice!, Paul Revere & The Raiders en Cliff Richard (2).
Jaren 70: Status Quo, Steeleye Span, Steely Dan, Stefania, Henry Stephen, Cat Stevens, Rod Stewart, Stephen Stills (3), Stranglers, Barbra Streisand (2), Styx, Donna Summer (3), Sunny en Billy Swan (2).

Jaren 80-90: Art Garfunkel, Debbie Gibson, Gidea Park, Godley & Creme, G'race (2), Jaki Graham, Clive Griffin, Roni Griffith, Ruud Gullit, Guns N' Roses en Dan Hartman. 

The Vinyl Countdown staat hier ter beluistering.

*Rondje 70s gebak: Bak 9

De vrije zaterdag. Ik moet er nog altijd een beetje aan wennen. De laatste keer dat ik zaterdag helemaal vrij ben, doe ik nog 'Do The 45' op de zaterdagmiddag. Dat zou ik nu niet meer willen. Het komt er in deze jaren vaak op neer dat ik met hemels mooi weer binnen zit om een radioshow te doen en dat het zondagmiddag huilen met de pet op is. Ik heb voor straks een uitstapje naar Diever in petto want ik moet dampvloeistofjes hebben. Op de terugweg vast over Dwingeloo voor boodschapjes bij de Albert Heijn. Ik ben ergens wel gelukkig dat het meest warme eraf is en dat ik weer gewoon kan fietsen zonder dat het zweet me langs het lichaam glijdt. Ik ga nu eerst de negende jaren zeventig-bak onder het vergrootglas leggen. Morgen de laatste van de jaren zeventig-bakken in 'The Vinyl Countdown'. Over twee weken heb ik een show gepland met 'New additions' uit de jaren zeventig en ook met een top tien-lijstje. Daarna kan ik aan de slag met een top honderd uit de jaren zeventig-singles. De jaren zestig, tachtig en negentig zijn inmiddels klaar. 

Op papier begint de bak met 'Italian Concerto' van Ekseption, maar in werkelijkheid staat 'You've Got To Crawl' van The 8th Day als eerste in de bak. Dat kan een foutje zijn van mijn kant. 'Hey St. Peter' van Flash & The Pan is de 135e en laatste in de bak en dat is ook het geval. Ik moet The 8th Day gewoon terug zetten in de vorige bak. Een overzicht van de groepen en artiesten met drie of meer singles in deze bak.

Ekseption (6), Electric Light Orchestra (15), Yvonne Elliman (3), Emerson Lake & Palmer (4), Eruption (3), Theo Van Es (3), David Essex (4), Euson (5), Georgie Fame (3, waarvan 2 met Alan Price), José Feliciano (7), Luisa Fernandez (4), Ferrari (5), Bryan Ferry (7), Fickle Pickle (4), The 5th Dimension (3), First Class (3) en Roberta Flack (6). 

De top tien ziet er als volgt uit:

10. Feel Like Makin' Love - Roberta Flack (1974)

9. I'd Really Love To See You Tonight - England Dan & John Ford Coley (1976)

8. Maybe I'm Amazed - Fickle Pickle (1971)

7. Ella Fue - Fania All Stars (1978)

6. The Weavers Answer - Family (1970)

5. Hey St. Peter - Flash & The Pan (1977)

4. Now Be Thankful - Fairport Convention (1970)

3. Mr. Blue Sky - Electric Light Orchestra (1977)

2. El Doomo - Ellis (1974)

1. A Friend Of Mine - Fields (1972)

Family heeft een extra plaatje in de show en van Electric Light Orchestra draai ik maar liefst vier singles. Het maximum dat toelaatbaar is met onze vergunning. Voor de rest bevat de twee uren muziek van de volgende acts: Ekseption, Elki & Owen & Rim Ram Band, Tony Ellis, England World Cup Squad, Eruption, Exuma, Percy Faith, José Feliciano, Jay Ferguson, Ferrari, Bryan Ferry, Fiddler's Dram, First Class en Fischer-Z. 

Spirit Of The Seventies is hier te beluisteren.

Singles round-up: juli 3

Jullie zullen het verschil al hebben opgemerkt? Het feest is voorbij. Ofwel, ik heb een paar jaar zeer ongedwongen kunnen leven en me geen zorgen hoeven te maken over geld. Is dat nu abrupt voorbij? Welnu, ik heb een gigantische afrekening gekregen van het stroom waar ik normaal gesproken geld voor terug kreeg. Mijn leverancier weet het niet goed uit te leggen maar het staat als een paal boven water dat er gedokt zal moeten worden. Gelukkig wel in maandelijkse termijnen, maar het betekent wel dat ik de financiën weer in de gaten moet houden. Tot overmaat van ramp komt daar ook nog de 'nieuwe' fiets bij en dan kan ik mijn lol wel op in juli. Toch vind ik zo nu en dan een gaatje om me tóch over te geven aan de vinylhobby. Zo ook een week geleden. Eigenlijk moet ik deze vrijdag aan het werk maar ik heb me ziek gemeld met niet een erg plausibele reden. Er spelen verschillende factoren, zowel geestelijk als lichamelijk en ik wil erger voorkomen. Het is de vrijdag van de 'Songwriters Round' in Echten en ik heb nog veel werk te verzetten voordat ik daar aan toe ben. Er hoort een winkelbezoek bij en ik besluit dat op die middag in Beilen te doen. Uiteraard kan ik het niet laten om toch even te kijken bij de inbrengwinkel. Ditmaal op budget want ik wil eigenlijk niet meer dan tien kopen. Het worden er twintig maar dat is niks vergeleken bij de gebruikelijke zestig van dat adres. Het is niet allemaal even veel soeps en dus kan ik ze samenvatten in één bericht. Gisteren heb ik overigens nog achttien broertjes en zusjes van deze twintig gekocht en die kunnen binnenkort ook in een enkel bericht. 

De schade is beperkt gebleven. Ik heb alleen de jaren zeventig nagekeken en er zijn twee singles 'dubbel' die ik bewust heb gekocht vanwege de fotohoesjes. Er zitten twijfelgevallen bij maar die blijk ik niet (meer) te hebben. Omdat het allemaal niet heel erg verheffend is, ga ik de singles per vier behandelen. 

* Louis Armstrong- Someday (Duitsland, Kapp, 1964)
* Barefoot Jerry- Summit Ridge Drive (NL, Monument, 1976)
* Judy Collins- Amazing Grace (NL, Elektra, 1971)
* Debarge- All This Love (Frankrijk, Motown, 1982)
Niet meer? Ja, ik meen dat ik Judy Collins ergens moet hebben, maar het blijkt dat ik er altijd omheen ben gefietst. Ik heb de single wel enige tijd gehad in Mossley in Engeland maar die is uiteraard achtergebleven bij mijn verhuizing naar De Bilt. Mijn zus is goed bevriend met de dochter van kennissen van mijn ouders. Het meisje lijdt aan een ernstige ziekte en overlijdt als ze dertien of veertien is. Het 'goede nieuws' is dat tegenwoordig lotgenoten véél ouder worden dankzij onderzoek en medicijnen. Op de uitvaart wordt 'Waarheen Waarvoor' van Mieke Telkamp gedraaid. Mijn vader mag graag op zondag naar een geheime zender luisteren met alleen stichtelijke muziek. Iedere keer als 'Waarheen Waarvoor' voorbij komt, begint mijn zus heel hard te huilen en is de gezellige huiselijke sfeer opeens ver te zoeken. Dit verklaart waarom ik een gruwelijke hekel heb aan 'Waarheen Waarvoor' en dus ook 'Amazing Grace'. In Beilen ligt het kleinood echter met het Nederlandse fotohoesje en dat staat mooi bij de overige singles van Judy Collins in de collectie. Louis Armstrong is verwarrend. 'I Still Get Jealous' is volgens het label de a-kant maar 'Someday' staat het grootst op de hoes en blijkt ook de hit te zijn geweest. Het ding is charmant met het fotohoesje en de enige reden dat het mee mag. Barefoot Jerry oogt interessant. Ik ken de band van naam maar verder ook niet. Ik associeer de groep met countryrock en bluegrass maar het klinkt op deze single meer als een instrumentale boogie-band met hoofdrol voor de mondharmonica. Judy sla ik uiteraard over en ben meer benieuwd naar Debarge. Oef, dat is een lekker nummer dat niet heel erg in mijn geheugen staat gegrift. Ik vind het 'classy' genoeg voor de Blauwe Bak. Zelfs de b-kant is niks mis mee! Tot vanavond in 'Do The 45'!

* Kayak- Want You To Be Mine (NL, Vertigo, 1978)
* Kon Kan- I Beg Your Pardon (Duitsland, Atlantic, 1988)
* Linda & The Funky Boys- We Got Love (Duitsland, RCA Victor, 1976)
* Liquid Gold- Substitute (NL, CNR, 1979)
Ik ben in november voor het laatst bij deze winkel in Beilen geweest. Er is veel veranderd sindsdien. De winkel is kleiner geworden omdat de eettent ernaast is uitgebreid. De ingang is nu ook aan de zijkant van het pand waar ik normaal gesproken de fiets heb geparkeerd. Er is nog maar één kraam met singles over. De verkoper met de naslag emaille borden heeft tot een paar jaar geleden singles staan, maar dat zijn nu alleen nog elpees. De piraat van vorig jaar is verdwenen en dus rest alleen de bananendozen. Linda & The Funky Boys en Liquid Gold komen duidelijk weer uit de collectie met de 'L' waarvan ik in november bijvoorbeeld drie singles van Linx heb gekocht. Bij Kayak twijfel ik nog steeds, maar nee.. ik lijk hem nog niet te hebben. Een paar weken te laat voor de Top 100. Kon Kan brengt fijne herinneringen uit 1989 naar boven en mag dus mee voor een zuinige euro. Dat geldt ook voor Linda & The Funky Boys. Deze singles zijn nooit interessant voor de Blauwe Bak. Die Adrian Baker tóch. Die naam duikt opeens overal op. Samen met Eddie Seago is hij de schrijver van 'Substitute' en hij verricht eveneens alle handelingen in de studio. Het is knap in elkaar gezette confectie-disco, maar ik kan hier wel tegen. 

* Keith Marshall- Only Crying (Frankrijk, Arrival, 1981)
* Donny & Marie Osmond- Deep Purple (NL, MGM, 1974)
* Suzi Quatro- Devil Gate Drive (Duitsland, Rak, 1974)
* Cliff Richard- I Can't Ask For Anymore Than You (NL, EMI, 1976)
Ik weet niet eens eerlijk of Keith Marshall de Top 100 heeft gehaald. Als het niet het geval is, dan ligt dat aan het feit dat mijn oude compleet krom is. Het kan nog altijd wél zo zijn want mijn zus heeft haar exemplaar aan mij beloofd. Toch verandert ze geregeld van gedachten en nu heb ik de single voor een euro in een puike staat. Nou ja, na een grondige schoonmaak waarschijnlijk wel. Donny & Marie mogen uiteraard mee vanwege het fotohoesje. 'Devil Gate Drive' is een fijn knalnummer van Suzi dat ik nog altijd niet heb als single. Bij Cliff heb ik ook altijd een zwak. Ik moet bekennen dat ik het één van de leukere singles van Cliff uit deze periode vind. 

* Jim Reeves- The Blizzard (Duitsland, RCA Victor, 1961)
* Jim Reeves- Could I Be Falling In Love (Duitsland, RCA Victor, 1966)
* Mike Rondell & The High Five- To Be Or Not To Be (NL, Poker, 1976)
* Ruddy Thomas & Barry Biggs- Reflections Of My Life (NL, Friends, 1983)
Singles van Jim Reeves met fotohoes zijn geen rariteit. Ik heb al een flinke collectie en zeg ook heel vaak 'nee'. Soms haal ik de hand over het hart en dat is hier andermaal het geval. Overigens krijgt 'Could I Be Falling In Love' pas in 1969 een wereldwijde release, maar Duitsland is er in 1966 vroeg bij. Mike Rondell mag mee omdat ik me jolig voel. Muzikaal is het een soort van 'Save Your Kisses For Me'. Rondell zal later onder zijn eigen naam tv-presentator worden bij de NCRV: Jaap De Groot. Sommige liedjes moet je van afblijven en dat geldt voor mij voor 'Reflections Of My Life'. Ik meen me te herinneren dat broeder deze single heeft gehad en hem soms draait om mij te plagen. Nu nog onder de T van Thomas maar meer waarschijnlijk naast de jaren tachtig-singles van Barry Biggs. 

* Three Dog Night- Black And White (Duitsland, Probe, 1972)
* War- Why Can't We Be Friends (NL, United Artists, 1975)
* Danny Williams: Dancin' Easy (NL, Mercury, 1977)
* Wilson Phillips- Impulsive (Duitsland, SBK, 1990)
Three Dog Night heb ik al in de Nederlandse uitdossing, maar de Duitse heeft een fotohoesje waarbij zorg is besteed aan de lay-out. War heb ik in de neutrale hoes. Danny Williams is gemaakt in de Phillysoul-trend maar het boeit me niet genoeg voor een plek in de Blauwe Bak. Wilson Phillips vind ik altijd fijn maar moet bekennen dat deze niet is blijven hangen na 36 jaar.