Inwisselbaar 2025?

Het is vanavond voor het eerst sinds 2008 dat ik helemaal vrij ben op oudejaarsavond. Sinds 2013 heb ik ieder jaar radio gemaakt rond de jaarwisseling en in de jaren 2009 tot en met 2012 ben ik druk met platen klaar zoeken voor een optreden in Het Pandje. De oudejaarsavond is begonnen met slaap. Ik word om half elf wakker van de 'Bohemian Rhapsody' voor de tweede maal op RTV Drenthe. Ik ga naar beneden en kijk naar een niet héél erg grappige conference maar dat is te verwachten. Ik kan al jaren niet hard lachen om cabaretiers. Na afloop is het kwart voor twaalf. Hoewel ik eigenlijk een ander nummer wil draaien, zet ik toch P.P. Arnold op als het middernacht is geweest. Een traditie die ik al veertien jaar in stand hou. 'Everything's gonna be alright'. Laten we het hopen. Ook vrij uniek: Ik ben even buiten geweest om naar het vuurwerk te kijken. Het kan nu nog? Voordat ik het nieuwe jaar volledig ga aanvaarden, heb ik eerst een appeltje te schillen met 2025. 

Een vraagteken in de aanhef? Ook dat is nieuw. In voorgaande jaren weet ik steeds het juiste woord te vinden dat 2025 moet beschrijven, maar nu kan ik er domweg niet op komen. Inwisselbaar dekt de lading ook niet helemaal want 2025 is een bijzonder jaar ten opzichte van alle andere jaren. Alleen is dit niet positief. De klap van oktober 2024 is nog erg vers aan het begin van het jaar en blijft twaalf maanden door etteren. 'Het beste er van maken' en 'nieuwe herinneringen maken', zoals ik eerder deze week heb geschreven. Ben ik daarin geslaagd? Natuurlijk... de waarde van herinneringen ontdek je pas later. Ik ben in de afscheidsbrief aan 2017 ook niet bijzonder optimistisch, maar daar blijk ik achteraf gezien nog best een geode herinnering aan te bewaren. De fietstochten, de vakantie en de korte breaks... Allemaal staan ze in het teken van één ding, hoewel ik juist probeer nieuwe herinneringen te scheppen. Het machteloze gevoel dat 'het nooit meer zo zal zijn als toen. Mijn enige wens voor 2026 is dan ook dat dit gaat slijten en een plekje krijgt. Niet in de vergetelheid maar als een behang in nieuwe herinneringen. Ook anders dan voorgaande jaren: Het is twee uur en ik kukel om van de slaap. Ik ga 2025 vaarwel kussen en ben morgen terug met de Week Spot. Ik wens alle lezers, zowel vaste volgers als toevallige passanten, al het beste toe voor het nieuwe jaar. Laten we er maar weer het beste er van maken!