*Gele Bak Top 100 van de jaren zestig deel I

Gisteren is echt een off-day geweest voor mij. Ik heb nog wel zulke wilde plannen! Er is een culturele activiteit in Dwingeloo waar ik naartoe wil, dat duurt van zes tot negen 's avonds. Daarna wil ik aan de slag met 'Do The 45'. De culturele activiteit laat ik eerst al schieten en om half tien voel ik nog steeds niet alsof ik een show ga doen. Ik blaas het af waardoor er geen link komt voor 'Do The 45'. Volgende week beter! Vanavond ga ik echter wel uitzenden. Ik ga vanmiddag een eind fietsen en heb dus de platen al klaar gezocht. Het is het eerste deel van een top 100 die ik heb samengesteld uit 'Kwartetje 60s gebak' van de afgelopen maanden. Omdat ik de singles klaar heb liggen, kan ik ook net zo goed meteen de speellijst doen. Als jullie dan vanavond om negen uur gaan luisteren, dan weten jullie alvast wat er komt. Na afloop van het festijn hoef ik dan alleen de link toe te voegen. De asterisk (*) in de kop loopt vooruit op dat. Afgelopen week ben ik bezig geweest met AI en heb het bovenstaande plaatje gemaakt. Het verhaal is dat het een 'fan' is die een 'meet-and-greet' met haar held heeft. In werkelijkheid zijn we al zeven keer getrouwd in een ander universum want het is één van mijn favoriete AI-modellen. 

100. Windy - The Association (UK, Warner Bros. K 160394, 1967, RE)
99. Lady Friend - The Byrds (NL, CBS 2910, 1967)
98. Daydream - Wallace Collection (NL, Parlophone R 5764, 1969)
97. Some Velvet Morning - Nancy Sinatra & Lee Hazlewood (US, Light In The Attic LITA45-052, 1967, RE)
96. Monkey On Your Back - The Outsiders (NL, Relax 45.025, 1967)
95. Come Tomorrow - Manfred Mann (UK, His Master's Voice POP 1381, 1965)
94. Delta Lady - Joe Cocker (NL, Stateside 5C 006-90609 M, 1969)
93. Tossing And Turning - The Ivy League (UK, Piccadilly 7N 35251, 1965)
92. Sorrow - The Merseys (NL, Fontana 267 575 TF, 1966)
91. 96 Tears - ? & The Mysterians (NL, Cameo Parkway CP 25.429, 1966)

90. Eight Days A Week - The Beatles (NL, Parlophone HHR 135, 1965)
89. All Or Nothing - Small Faces (NL, Decca F 12470, 1966)
88. Isrraelites - Desmond Dekker & The Aces (NL, Green Light GLS 411, 1969)
87. I See Your Image - The Key (NL, Yep Y 1010, 1966)
86. Geh' Nicht Vorbei - Christian Anders (Duitsland, Columbia 1C 006-28045, 1969)
85. Any Way That You Want Me - The Troggs (NL, Fontana 278 139 YF, 1966)
84. Matthew And Son - Cat Stevens (UK, Deram DM 110, 1967)
83. Don't Go 'Way Little Girl - The Shame (UK, MGM 1349, 1967)
82. Happy Jack - The Who (UK, Reaction 591010, 1966)
81. The Letter - The Box Tops (NL, Stateside HSS 1215, 1967)

80. Dear Delilah - Grapefruit (Duitsland, RCA Victor 45-15050, 1968)
79. Thinking About My Life - Simon Dupree & The Big SOund (NL, Parlophone R 5727, 1968)
78. Everybody's Talkin' - Nilsson (Duitsland, RCA Victor 47-9544, 1969)
77. Walk Like A Man - The 4 Seasons (NL, Stateside HSS 1060, 1963)
76. Just Fancy - Ro-d-ys (NL, Philips 333 855 JF, 1967)
75. For Your Love - The Yardbirds (Frankrijk, Riviera 121023, 1965)
74. Crosstown Traffic - The Jimi Hendrix Experience (Duitsland, Polydor 59256, 1969)
73. Lea - The Cats (NL, Imperial IH 824, 1968)
72. Waterdrager - Boudewijn De Groot (NL, Decca AT 10 338, 1968)
71. Red River Rock - Johnny & The Hurricanes (NL, London FL 1931, 1960)

70. Gimme Gimme Good Lovin' - Whichwhat (NL, Beacon PPF 2104, 1969)
69. Iekk! I'm A.... Freak - Adjéèf The Poet (Frankrijk, Whaam 801-1, 1967, RE)
68. Hang On Sloopy - The McCoys (Duitsland, Metronome J 685, 1965)
67. She's A Rainbow - The Rolling Stones (NL, Decca AT 15 088, 1967)
66. Light Flight - The Pentangle (NL, Stateside 5C 006-90775 M, 1969)
65. Such A Cad - Les Baroques (NL, Europhon P 5010, 1966)
64. Marmor Stein Und Eisen Bricht - Drafi Deutscher (NL, Decca D 19 735, 1965)
63. Little Girl - Syndicate Of Sound (NL, Stateside SS 523, 1966)
62. Sittin' All Alone - THe Pretty Things (NL, Fontana 267 500 TF, 1966)
61. Telstar - The Tornados (UK, Decca F 11494, 1962)

60. Sea Of Delight - Brainbox (NL, Imperial 5C 006-24027 M, 1969)
59. And When I Die - Blood Sweat & Tears (NL, CBS 4491, 1969)
58. Rain On The Roof - The Lovin' Spoonful (NL, Kama Sutra 618 010, 1966)
57. Jezebel - Johnny Kendall & The Heralds (NL, RCA Victor 47-9588, 1964)
56. Na-Na-Na - The Shoes (NL, Polydor 1219, 1967)
55. Blackberry Way - The Move (UK, Regal Zonophone RZ 3015, 1968)
54. Wishful Sinful - The Doors (NL, Elektra EKS 45656, 1969)
53. Laughing - The Guess Who (Duitsland, RCA Victor 74-0195, 1969)
52. Is It Really Worth Your While - The Fortunes (NL, Decca F 12485, 1966)
51. King Croesus - World Of Oz (NL, Deram DM 205, 1968)

De link komt dus vanavond hier te staan. Precies drie uren en ik ben nu brandhout. Ik ben vanmiddag op en neer gefietst naar Hardenberg. Teveel herhaling en routine voor een 'Diagonaal zeven letters' maar het was wel even lekker! Hier is tot slot The Vinyl Summer Spirit. 

Eindstreep: juli 2026

Het feest is over? Zoiets heb ik wel eerder deze maand geschreven maar het heeft nog niet zijn weerslag op de singles. Ik trek deze maand maar liefst 101 maal de portemonnee voor singles. De Blauwe Bak komt er erg bekaaid af maar dat is helemaal niet erg. Er zijn negentien singles 'onderweg' die de Blauwe Bak voor een gedeelte gaan spekken. Daar reken ik de twee 'pre-orders' niet bij want die komen niet eerder uit dan in september. In totaal zijn het precies 100 singles en één 12"-EP. Met de laatste erbij zijn het tien voor de Blauwe Bak tegenover vierenvijftig voor de Gele Bak. Verder zijn er zestien dubbele singles. Ik hoef deze maand niet tweemaal een top tien samen te stellen en dus gooi ik de singles bij elkaar op één hoop. Dan is dit de top tien over deze maand: 

1. Back By Dope Demand - King Bee (1990)

2. L.B. Boogie - Livin' Blues (1972)

3. Fine Time - Yazz (1989)

4. Want You To Be Mine - Kayak (1978)

5. On My Word - Cliff Richard (1965)

6. Nem Kaldi - Derya Yildirim & Grup Simsek (2016)

7. King Without A Crown - ABC (1987)

8. Crazy Love - Allman Brothers Band (1979)

9. Have I Told You Lately That I Love You - Lydia & Her Melody Strings (1959)

10. You & I - Les Imprimés (2026)

*Rondje 70s gebak: 2026

De vijf singles zijn vanmiddag opgehaald en ik heb vier reeds gedraaid in de show. Tegelijk moet ik de batterijen vervangen voor de camera en ik heb niet zoveel zin om deze te zoeken. Vandaar dat ik vanavond in ieder geval nog één 'Rondje 70s gebak' doe. Ik heb zojuist de show afgesloten met Osibisa. Eigenlijk heb ik deze al vóór 2026 en dat geldt voor nog een paar in de show. Het heeft niet zoveel zin om door deze jaren zeventig-bak te gaan want de enige artiest met drie-of-meer is Waldo De Los Rios. De top tien stel ik samen uit de Gele Bak Top 100 en zijn de hoogst genoteerde jaren zeventig-platen die ik tot dusver in 2026 heb gekocht. Het geeft iets weg van het verloop van de Gele Bak Top 100 maar tegelijk ook niet alles. De top tien is als volgt: 

10. Change Partners - Stephen Stills (1971)

9. Susan Van Heusen - Gilbert O'Sullivan (1971)

8. Lady In Black - Uriah Heep (1970)

7. Dancing In The Moonlight - King Harvest (1973)

6. Summertrain - Sandy Coast (1972)

5. October 26 - Pretty Things (1971)

4. Rikki Don't Lose That Bumber - Steely Dan (1974)

3. Bella Donna Moonshine - Audience (1970)

2. Serenade - Steve Miller Band (1977)

1. I Don't Believe In Miracles - Colin Blunstone (1972)

Stephen Stills heeft een tweede single in de show. Verder kunnen jullie nummers verwachten van de volgende bands en artiesten: Peter Allen, Average White Band, Barefoot Jerry, Chicory Tip, Ian Dury, The Goodies, Hot Chocolate, The Jaggerz, Laurent & Mardi Gras, Livin' Blues, Van Morrison, Nazareth, Osibisa, The Simon Park Orchestra, Peters & Lee, Suzi Quatro, Waldo De Los Rios, Steppenwolf, Tumbleweeds en Frank Zappa. 

The Vinyl Summer Spirit Of The Seventies is hier te beluisteren. 

Later vanavond ga ik me buigen over de 'Eindstreep'. 

Gele Bak Top 100 van 2026: 52-41

Zou ik vandaag nog toe komen aan een 'Singles round-up'. Het antwoord is nee. Ik heb nog een paar nieuwe singles van eind vorige maand die ik ook nog moet behandelen en met het nieuwe Juno-pakket zijn dat totaal 13 platen. Teveel voor één bericht en bovendien verwacht ik volgende week de twee laatste Riker-releases. Later dus maar eens in twee afleveringen doen. Wel kan ik morgen het Discogs-pakket ophalen uit Diever en dat zijn slechts vijf singles. Die kan ik morgen in een berichtje stoppen en daarna de 'Eindstreep'. Het 6000e bericht komt nu ook in zicht. In de Gele Bak Top 100 zijn we bijna toe aan de top veertig. Ik heb verschillende keren gedacht om de singles op te nemen maar dat is er nog steeds niet van gekomen. Zoals het nu lijkt ga ik ze in de periode van kerst en oud en nieuw 'live' op de radio draaien, maar de non-stop mixen zijn erg fijn voor de fietsavonturen. Vandaag tel ik af van nummer 52 naar 41. Daarna een fietstocht van bijna een jaar lang. 

52. Let's Think About Livin' - Bob Luman (NL, Warner Bros. WB 5172, 1960)

51. Evening's Child - Savage Rose (Denemarken, Polydor XM 62 092, 1968)

50. Big Five - Prince Buster (UK, Prince Buster PB 1, 1970)

49. Moonlight And Muzak - M (NL, MCA 101242, 1979)

48. If You Know What I Mean - Neil Diamond (NL, CBS CBS 4398, 1976)

47. Change Partners - Stephen Stills (NL, Atlantic 2091 117, 1971)

46. Baby Toys - The Toys (UK, Stateside SS 539, 1966)

45. It's Magical - Colin Blunstone (NL, Epic EPC 2413, 1974)

44. Green Hornet Theme - Al Hirt (Duitsland, RCA Victor 47-8925, 1966)

43. Let's Dance - David Bowie (Duitsland, EMI America 1A 006-86660, 1983)

42. Susan Van Heusen - Gilbert O'Sullivan (UK, MAM 6101 656, 1971)

41. Human - Human League (Duitsland, Virgin 108 290, 1986)

De fietstocht langs deze twaalf singles begint iets meer dan een jaar geleden. Op 28 juli moet ik post bezorgen in Tuk en besluit even om het hoekje te kijken bij de kringloopwinkel. Het zijn de eerste tweedehands en 'algemene' singles van dit verzameljaar. Als ik Colin Blunstone uit de bak trek, denk ik nog aan 'I Don't Believe In Miracles'. Hoe mooi zou het zijn als ik deze single hier zou treffen? Nog zeven maanden geduld. De nummer 45 is dus de eerste op de route. Dan wordt het 23 augustus en heb ik bijna vakantie. Bij Groenendijk in Steenwijk tref ik onder andere de nummer 41. Op 28 augustus zit het kampeeravontuur erop, ook al heb ik de ongekende luxe van een chalet. Op de terugweg koop ik een berg singles in Emmen waaronder de nummer 52 en 43. Daarna neem ik een hele lange aanloop, gevolgd door een gigantische sprong. Van 28 augustus ga ik namelijk naar 27 november. Dan tref ik in Beilen de nummer 48 in de Gele Bak Top 100. 

Het jaar is nog niet voorbij want op 11 december bezoek ik opnieuw Ruinerwold. Daar tref ik de nummer 44 met fraaie fotohoes voor een redelijk hoge prijs. Ik weet dat een Facebook-maat daar eerder een exemplaar heeft gekocht. Dat klopt! De mijne is weliswaar in een betere staat maar hij had, naar eigen zeggen, nooit de vraagprijs betaald. Op 17 december plaats ik een bestelling op Discogs voor een single die we een heel eind verderop in deze Top 100 tegen komen. De nummer 50 is lekker 'stout' want ondanks dat dit de 'bleeped' versie is, regent het nog altijd 'cocky' en 'pussy' in het nummer. 'Pun not intended', want eigenlijk is het een pikante uitvoering van 'Rainy Night In Georgia' van Tony Joe White. Rarenorthernsoul biedt momenteel een héél goedkoop pakket Engelse persingen aan op Columbia en eentje van Jan & Dean op Liberty. De soundfile speelt 'Leader Of The Laundromat' van The Detergents, een 'spoof' op 'Leader Of The Pack' van The Shangri-La's. De plaat staat wel een op een verlanglijstje, maar ik zie bij de overige singles wat dingen staan waar ik minder interesse in heb. Ook biedt het opnieuw een pakket aan met Statesides maar dat is vrij veel overlap met het pakket van 6 januari. Daar vinden we ook de nummer 46. Op 8 februari heb ik opeens zin in een single van Savage Rose. Deze staat uiteraard hoger genoteerd. De handelaar heeft ook een vroege single van Anisette en een opvolger van de Savage Rose-single. In het laatste geval is het de nummer 51. Op 21 april wip ik even binnen bij de kringloopwinkel in Tuk en dan mag nummer 49 mee. Op 24 mei is de braderie in Ruinen en aldaar is 47 een van de singles. Tenslotte fiets ik op 13 juni vanuit het werk naar Meppel en Ruinerwold en vind tot mijn grote verrassing de nummer 42. 

Week Spot: Bobby Womack

De Video Draait. Afgekort is dat dvd. Het is omstreeks 2012 een populaire rubriek op Soul-xotica en dat is niet zo verwonderlijk. Probeer het nu nog maar eens uit te leggen aan de jeugd. Dat je 'vroeger' naar een winkel toe ging om een videofilm te huren. In 2012 zijn de videotheken al schaars geworden, maar nog altijd winstgevend voor een aantal. In Steenwijk hebben we er eentje zitten in de Neerwoldstraat en ik herinner me ook nog eentje aan de Kornputsingel. Die in de Neerwoldstraat is de plek waar we de films halen voor De Buze en ik huur daar vanaf 2011 met enige regelmaat dvd's. Op een gegeven moment lijkt het me wel aardig om ook hierover te schrijven. In 2012 kom ik in Nijeveen te wonen en ontdek al snel een nóg leukere videotheek in Meppel. De vrouwelijke eigenaresse van de zaak heeft een neus voor cultfilms en weet me aan de meest waanzinnige titels te helpen. Dan doet de internetradio in de zomer van 2012 haar intrede en daarna gaat het snel bergafwaarts met de interesse voor films. Overigens ben ik met films net als bij muziek een veelvraat en heb het liefste zoveel mogelijk afwisseling. Een beetje actie, een drama en dan weer eens een film waar totaal geen schot in zit. Voor de films van Quentin Tarantino, of waar hij een hand in heeft, kun je me wakker maken. Toch moet ik bekennen dat het eerst voor mij begint met de muziek. In Engeland koop ik de soundtrack van 'Pulp Fiction' en het zal dan nog bijna vijf jaar duren eer ik de film voor het eerst zie. Ook 'Jackie Brown' zie ik pas jaren na de release en ook hier komt de soundtrack eerst. Op de soundtrack staat ook de Week Spot van deze week: 'Across 110th Street' van Bobby Womack uit 1973. 

Ik geloof dat ik inmiddels meerdere exemplaren van 'Jackie Brown' moet hebben en ik denk dat ik de film wel vijftien keer heb gezien. Even vaak als 'Pulp Fiction', schat ik zo. Ik weet niet of ik hier ooit een 'De Video Draait' aan heb gespendeerd. Persoonlijk vind ik 'Jackie Brown' erg lastig om uit te leggen zonder het plot prijs te geven. Pam Grier speelt de rol van Jackie Brown en zij wordt uit de gevangenis gehaald om een overval te leiden. Zij krijgt daarvoor 'personeel' dat niet zo goed op elkaar ingespeeld is en ondanks de nauwlettende voorbereiding gaat de hele operatie mis. Maar... wat gaat er mis? Dat laat Tarantino aan de de kijker want in het laatste half uur van de film krijg je de overval vanuit verschillende oogpunten te zien. Aan zowel het begin van het einde horen we 'Across 110th Street'. In de film horen we ook 'Long Time Woman', een nummer dat ze jaren geleden heeft opgenomen en dat helaas nooit opnieuw op een single is uitgebracht. Wel 'Across 110th Street' en 'Didn't I Blow Your Mind This Time' van The Delfonics en beide singles heb ik een maand geleden aangeschaft bij Chris in de Engelse persingen. 

Robert Dwayne Womack wordt geboren op 4 maart 1944 in de buurt Fairfax in Cleveland, Ohio. Het is een typische getto en de Womacks leven in armoede maar temidden van geloof en muziek. Vader Friendly Womack is naast een metaalbewerker ook part-time dominee en muzikant. Hij heeft zijn kinderen verboden om zijn gitaar aan te raken maar het bloed kruipt. Bobby is acht jaar oud als hij per ongeluk een snaar breekt op de gitaar. Hij denkt het te kunnen vervangen met een schoenveter. Zijn vader ontdekt het en meent zijn zoon ernstig te straffen: Bobby moet voor zijn vader spelen. Als hij niet onder de indruk raakt, gaat Bobby over de knie en dus speelt deze de sterren van de hemel. Een stukje klassieke gitaar, de blues van Elmore James en country op de koop toe. Vader is hoogst verbaasd over de muzikaliteit van Bobby en hij besluit meteen instrumenten te kopen voor al zijn zoons. Friendly Jr. en Curtis zijn zijn oudere broers, Harry en Cecil zijn jongere broers. De broers gaan aan de gang als The Womack Brothers in de midden jaren vijftig. Sam Cooke zingt nog bij The Soul Stirrers als hij de gebroeders Womack voor het eerst ziet. Hij regelt dat ze op tournee kunnen met The Staple Singers. In 1960 heeft Sam Cooke zijn groep verlaten en zet zijn eigen SAR-label op. Dan benadert hij Bobby en zijn broers en verandert hun naam in The Valentinos. De gospel wordt overboord gezet. De groep heeft twee grote hits: 'Looking For A Love' en 'It's All Over Now'. De laatste krijgt een herkansing als The Rolling Stones een hit hebben met hun cover. Bobby begeleidt ook Sam Cooke bij optredens. 

Dan volgt de tragische dood van Sam Cooke en The Valentinos staat op het punt van omvallen. Als Bobby vervolgens een relatie aanknoopt met Barbara, de weduwe van Sam, begeeft hij zich op glad ijs. Zijn broers willen niks meer met hem van doen hebben en ook radiostations breken massaal zijn platen. Het huwelijk wordt eerst afgeketst omdat Bobby nog te jong is om te trouwen, kort na zijn 21e verjaardag trouwt hij alsnog met Barbara. Hij heeft altijd volgehouden dat hij Barbara heeft proberen te behoeden van grove fouten. In 1970 barst de bom als Barbara ontdekt dat Bobby stiekem een relatie heeft met stiefdochter Linda. De kogel uit Barbara's geweer mist hem op een haarlengte na en naar verluid heeft Linda nadien nooit meer gesproken met haar moeder. Linda zal daarna trouwen met Bobby's jongste broer Cecil Womack. In de jaren tachtig zullen zij beroemd worden als Womack & Womack. De kroost heeft een paar maanden geleden de Week Spot gehad als The Womack Sisters. 

Bobby heeft in 1968 zijn muzikale loopbaan weer opgepikt en heeft zijn eerste solo-hits. Toch zal het vrij ondermaats blijven totdat hij in 1971 tekent bij United Artists. In 1973 tekent hij voor de soundtrack van de Blaxploitation-film 'Across 110th Street' en het titelnummer mag deze week de Week Spot heten. Zijn grootste hit zal hij echter hebben met 'Lookin' For A Love', een update van zijn succes met The Valentinos. Alles is vergeven en vergeten en Bobby wordt weer algemeen geaccepteerd en gerespecteerd. Hij zet in 1976 een benefiet op voor Jackie Wilson . De beroemde muzikanten staan ook in de rij te wachten als Bobby zélf een nieuw album uitbrengt. Overigens heeft hij in 1971 al een nummer geschreven voor de elpee 'Pearl' van Janis Joplin en is de laatste die haar in leven heeft gezien. Womack kan mee praten over persoonlijke drama's. Zijn zoon Truth Bobby overlijdt als hij vier maanden oud is. Hij zit klem tussen bed en muur. Zijn eerste zoon met Barbara pleegt zelfmoord in 1987. Zijn jongere broer Harry wordt in 1974 neergestoken door zijn vriendin. Die treft vrouwenkleding aan in de hotelkamer en veronderstelt dat Harry iets heeft met een andere vrouw. In werkelijkheid zijn de kleren van Bobby's vriendin op dat moment. Nadat hij in de late jaren zestig bevriend is geraakt met Sly Stone gaat hij eveneens drugs gebruiken. Pas in de laten jaren tachtig weet hij van de cocaïne af te komen en meteen daarna begint zijn gezondheid op te spelen. Hij overleeft prostaatkanker In 2012 wordt darmkanker geconstateerd. Hij wordt behandeld en de eerste tekenen lijken goed. Daarna komt ook diabetes om de hoek en begint Womack vroege vormen van Alzheimer te vertonen. Op 27 juni 2014 blaast hij zijn laatste adem uit. Hij is dan pas 70 jaar geworden. 

Even optimistisch eindigen? Het Juno-pakket is vandaag gearriveerd en ik heb nog een aantal Juno-singles van begin deze maand liggen. Ik wil proberen die morgen nog samen te vatten in een bericht. 

Singles round-up: juli 5

Jullie herkennen het vast wel? Het is nog uren tot de lunch of de warme maaltijd en opeens krijg je trek. Het lunchpakket is op en je hebt niks in de zakken zitten om te kauwen. Je brengt je vinger naar de neus, even prikken en hop... daar is het tussendoortje. Wat? Jullie herkennen het niet? Okay, omdat je je eigenlijk kapot moet schamen voor dergelijke eigenaardigheden? Tja, misschien is dit ook wel zo met mijn 45 toeren-verslaving. Als je aan de drugs bent, kan het ook niet altijd restaurant-kwaliteit zijn. Ook dan moet je je verslaving soms stillen met platgestampte aspirientjes dat als cocaïne in de markt wordt gezet. De boog kan niet altijd gespannen zijn en dat geldt ook voor het verzamelen van singles. Soms móet je gewoon graaien in een bak met singles en alles meenemen dat iets van interesse heeft. Met als gevolg dat je blij bent dat je de kassabonnen hebt weggegooid en je niet meer wordt herinnerd aan hoeveel dit ook alweer heeft gekost. Toch ga ik nu even flink in mijn neus zitten. Ik koop namelijk singles in Steenwijk, Noordwolde, Oosterwolde en Tuk. Ik zou ze eerst aanduiden met A, B, C, D maar kan ook net zo goed gaan voor S, N, O en T. Ik ga ze per vijf behandelen en tenslotte de laatste vier. 

* ABC- King Without A Crown (NL, Mercury, 1987) (S)
* Willy & Willeke Alberti- Moederlief (NL, Philips, 1963) (N)
* Cilla  Black- You're My World (NL, Parlophone, 1964) (N)
* Kim Carnes- Draw Of The Cards (Duitsland, EMI America, 1981) (N)
* Cheap Trick- I Want You To Want Me (US, Epic, 1978) (N)
Willy en Willeke staren me aan in Noordwolde. Ik lach ze uit. 'Ik ga jullie lekker niet kopen. Ook al zitten jullie nog in een Favorieten Expres-hoesje en kost het maar een euro. Jullie blijven in Noordwolde'. Dan ga ik tellen en heb ik negen singles. Ruimte voor eentje extra? Ja, de Alberti's dus. Cilla Black heb ik uiteraard al maar deze oogt beter dan mijn oude. Bij Kim Carnes twijfel ik heel erg maar dan weet ik het weer. Ik heb de single een paar jaar geleden van Bula Bula gekocht waarbij we ons samen verbazen over de single. Dit had dus niet gehoeven. Verder hoop ik dat ik 'You Colour My Life' van Patricia Paay heb gekocht. Over onsmakelijke ideeën gesproken, ik heb nog liever snot op de tong dan plas. Patricia Pis mag ook mee vanwege de zonnige prijs maar daar blijkt Cheap Trick in te zitten. Conclusie: Alleen ABC is helemaal nieuw. Het is één van de laatste vinylsingles die broeder in 1987 koopt voordat hij overstapt op de cd. Niet helemaal waar want ik heb een paar latere van hem. Hij heeft deze van ABC heel prominent op zijn kamer staan. Nu lust ik alles van ABC maar deze zit niet in mijn geheugen gegrift. Wel een zeer welkome aanwinst! Voor de Gele Bak Top 100 van 2027.

* Martin Dairy- Johnny (NL, Ariola, 1980) (T)
* Hollander- Good Enough To Rock 'N' Roll (NL, CBS, 1980) (N)
* Carol Line- Single Of The Year (NL, Turning Point, 1984) (N)
* Los Indios Tabajaras- Marta (Duitsland, RCA Victor, 1964) (T)
* Lulu- The Man Who Sold The World (NL, Polydor, 1974) (N)
Opvallend is dat Oosterwolde hoger in het alfabet zit, alsof dat toch een grotere collectie moet zijn. Enfin, het hapje wordt nog even uitgesteld. Martin Dairy ligt al een tijdje in Tuk en ik kijk iedere keer verbaasd naar de single. Wat moet dit zijn? Ik kan hem thuis op Youtube opzoeken maar dat vergeet ik steeds. Geen info over Martin Dairy op NLDiscografie. Het ziet er gewoon Nederlands uit. Geschreven door de gebroeders Schimscheimer en geproduceerd door Emanuel Cooymans. Het management zit in Uden. Het is niet onaardige pop maar het wiel wordt niet opnieuw uitgevonden. Hollander heeft dan opeens een O. Cooymans in de gelederen. Otto komt uit Rosmalen volgens de genoemde site. Het is best gezellige powerpop uit de vroege jaren tachtig. Normaal gesproken heb ik 45cat of Discogs open staan, maar ik blijf voorlopig even op NLDiscografie steken. Carola Klok is de naam en ze komt uit Utrecht. Ze is helaas niet oud geworden, ze is in 2006 overleden op 46-jarige leeftijd. Ze is ook verantwoordelijk voor 'It's All Wrong, But It's Alright' van Sherity uit 1986. Oh god, ik herinner me dit kreng. Ik bedoel de plaat, niet Carola zaliger. Een onvervalste Eddy Ouwens-productie. 'Marta' is de opvolger van 'Maria Elena' en oogt prachig in het fotohoesje. Daar laat ik hem dan ook maar in zitten. Lulu zou wel eens een upgrade kunnen zijn, in ieder geval vanwege het hoesje. 

* Lydia & Her Melody Strings- Have I Told You Lately That I Love You (NL, Imperial, 1959) (N)
* Graham Nash- I Used To Be A King (NL, Atlantic, 1971) (S)
* Osibisa- The Warrior (Duitsland, Bronze, 1975) (O)
* Johnny Pate Quintet- Swinging Shepherd Blues (UK, Parlophone, 1958) (T)
* Peters & Lee- Song From Moulin Rouge (NL, Philips, 1977) (N)
Het ligt een beetje uit elkaar, maar daar is toch de eerste en laatste SNOT. Heb ik Osibisa al? Even het documentje opzoeken... Juist... de Engelse persing maar volgens mij niet in een hele goede staat. Lydia & Her Melody Strings is vanzelfsprekend een pareltje. Ze heeft een lekkere snik in de stem en terwijl de Melody Strings het erg professioneel behandelen, blijft het iets heerlijk kneuterigs houden. Toch maar eens vaker in de paardenstallen van Spijkervet kijken? In mei haal ik hier 'Orleans' vandaan van David Crosby en nu deze fraaie single van Graham Nash. Om in de sfeer te blijven: Ik heb gisteren via Discogs een single van Stephen Stills besteld. Graham Nash kan weinig mis doen bij mij, het is alleen geen 'instant hit' als 'Chicago' of 'Military Madness'. Johnny Pate mag mee vanwege de Engelse persing. De plaat heeft een zwaar leven achter de rug, de fluit bereikt noten die niet op het schrift staan doordat het in een ver verleden met een spijker is afgespeeld. Gewoon omdat ik een junkie ben. Peters & Lee is zelfs tweemaal aanwezig, maar eentje is genoeg. In Mossley was het een sport om Peters & Lee-platen in de container te gooien. 

* Cliff Richard- On My Word (NL, Columbia, 1965) (N)
* Waldo De Los Rios- Eine Kleine Nachtmusik (NL, Hispavox, 1971) (O)
* Waldo De Los Rios- Haydn Toy Symphony In G Major (NL, Hispavox, 1971) (O)
* Waldo De Los Rios: Beethoven 21 (Duitsland, Polydor, 1974) (O)
* Linda Ronstadt- Get Closer (NL, Asylum, 1982) (O)
Cliff moet ik even opzoeken. Ik heb hem sowieso niet in de Nederlandse uitdossing. Wellicht als Engelse? Nee, helemaal nog niet. Even zo goed dus toch nog een mooie aanwinst in Noordwolde. De single is met liefde gedraaid door de eerste eigenaar (m/v) en klinkt zeer redelijk. Het lege hoesje van Waldo De Los Rios heb ik al decennia in de bak zitten. Nu dan drie in één klap. 'Eine Kleine Nachtmusik' is de opvolger van de nummer 1-hit en is volgens hetzelfde stramien. In de digitale wereld luister ik graag naar Haydn. Lekker uitbundig, daar hou ik wel van in klassieke muziek. 'Toy Symphony' is geknipt voor Waldo De Los Rios' behandeling. Een paar jaar later stoomt hij Beethoven klaar voor de disco en neigt het richting 'Popcorn'. Misschien wel de leukste van de drie! 21 januari 1983. Dat is de datum die is gestempeld op het hoesje en label van Linda Ronstadt. Radio Drenthe? Een van de volgende singles heeft namelijk een sticker op het hoesje. Linda is altijd gezellig voor een zondagavond. 

* Rufus- Tonight We Love (NL, MCA, 1981) (O)
* The Security- That Is Why (NL, Top Hole, 1988) (T)
* Silver Convention- Telegram (Denemarken, Polydor, 1977) (O)
* Soft Eyes- Song For Jasmin (Duitsland, Ariola, 1978) (O)
* Dusty Springfield- Nothing Has Been Proved (Duitsland, Parlophone, 1989) (O)
#MeToo maar dan opnieuw uiteen gevallen. Dusty heb ik uiteraard al in de Engelse persing en wellicht had ik hem anders laten liggen. Deze heeft echter een stickertje van Radio Drenthe op de hoes. Plus de vraagprijs van vijftig cent. Deze moet gewoon mee! Gaat Rufus ons nog iets voor de Blauwe Bak opleveren? Niet met de a-kant want dat is funky disco.  'Afterwards' is nog sneller en het komt de soul niet ten goede. Het was te proberen? Van The Security liggen al maanden twee exemplaren van deze single, nu toch maar eentje meegenomen. Top Hole heeft dan een distributiedeal met Dureco. Een bijzonder leuke single! Silver Convention heeft niet heel veel tekst in de grote hits en dat zal wel niet anders zijn op 'Telegram'? Als je ook nog per letter of teken moet betalen zoals bij de telex, dan is de lol er snel van af. Er zit meteen wel een telex-toontje in het intro. Ja, ze hebben nu opeens wel coupletten en refreintjes maar het klinkt niet zo overtuigend als 'Fly Robin Fly' en 'Get Up And Boogie'. Soft Eyes staart me in september ook al aan, nu kan ik de nieuwsgierigheid niet onderdrukken. Het is een Duitse Barry White met The Shadows in een boerenschuur. Ik heb de laatste tien maanden niks gemist. 

* Stone & Eric Charden- Le Prix Des Allumettes (Frankrijk, Ami, 1972) (T)
* Les Swingle Singers- Jazz Sebastian Bach (NL, Philips, 1964) (T)
* The Tarney-Spencer Band- Cathy's Clown (NL, A&M, 1979) (O)
* Working Week- Rodrigo Bay (Duitsland, Virgin, 1986) (O)
Nu is het tijd om de zakdoek te pakken en de vingers schoon te maken. Stone & Eric Charden liggen al sinds 2023 in Tuk als onderdeel van een stel Franse singles. Nu valt me opeens de b-kant op. 'Yamaha'. Het klinkt best feestelijk maar ik associeer koekjes niet met een brommer of motorfiets. De a-kant klinkt iets commerciëler maar de kans is groot dat ik 'Yamaha' in een toekomstige show ga draaien. Les Swingle Singers doen 'Sinfonia' en 'Air' van Bach. Dat is dus erg veel 'ba-da-ba'. Tarney-Spencer Band bereikt bij ons de Tipparade in 1980 en komt dus in de jaren tachtig. De single is iets 'off-centre'. Of zou ik het me verbeelden? Op de b-kant klinkt het een beetje Hall & Oates, de cover van 'Cathy's Clown' zou gemakkelijk in de 'Yacht Rock' passen. Tot slot Working Week met de andere hit uit 'Absolute Beginners'. Altijd een leuk plaatje geweest en een mooie afsluiter voor deze 'Singles round-up'. Ik verwacht in de komende dagen een Juno-pakket dat hopelijk deze maand nog mee kan. Het Discogs-pakket gaat na het weekend worden zoals het lijkt. 

Diagonaal weekend: 24, 25 en 26 juli

Achteraf gezien is het al jaren zo, alleen valt het me dan minder op. Ik heb de laatste paar jaren de luxe gehad om te beginnen wanneer ik maar wilde. Ik heb dikwijls meegemaakt dat ik rond half drie begon en nog altijd voor zes uur klaar was. Nu ik om tien uur aanwezig dien te zijn, is het overduidelijk. Deze morgen ben ik al vóór tien uur op de zaak. De collega's zijn al gevlogen en dus ga ik maar aan de slag met de post. Als ik weg wil, kijk ik op de klok: Precies tien uur. Anderhalf uur later meld ik me weer af. Vrijdag is dit eveneens het geval: Ook een stuk of vijftig poststukken. Het is alleen iets verder fietsen waardoor ik om twaalf uur op de zaak ben. Weekend! Onderweg heb ik me al zitten bedenken: De wind is gunstig voor een fietstocht het noorden in. Ik ben al jaren niet meer bij de kringloop in Wolvega geweest en bovendien heb ik een paar kleine boodschapjes voor bij een drogist. Die hebben ze ook vast wel in Wolvega? Alvorens ik op pad ga naar Wolvega kijk ik eerst binnen bij de kringloop in Tuk. Het bakje singles is niet aangevuld en desondanks vind ik zes die mijn belangstelling hebben. 

Via Tuk over Thij naar Steenwijkerwold. Voor het eerst in de Spar-winkel geweest op de nieuwe locatie en die zit er ook al sinds 2007. Over Marijenkampen naar Willemsoord? Dat klinkt als een goed idee. Even voor Willemsoord eet en drink ik datgene dat ik bij de Spar heb gekocht. Dan laat ik me verleiden tot de knooppunten. Ik kan me niet heugen dat ik ooit over de Friese Veldweg ben gegaan of het is in het tijdperk Solex geweest. Je fietst zeer fraai door de landerijen totdat je even buiten De Blesse uit komt. Vanaf De Blesse kan het niet anders en moet je langs de rijksweg naar Wolvega. Daar tref ik een Zeeman waar ik ook wel iets kan halen en deze blijkt ook de drogisterij-accessoires te hebben. Dan ga ik door naar de kringloop. Helaas: Deze is gesloten in verband met vakantie en gaat pas in augustus weer open. Zo lang ga ik niet wachten. Wat nu? Noordwolde natuurlijk! Daar zit ook een kringloop waar ik even lang niet ben geweest als in Wolvega. De laatste keer moet in april 2024 zijn geweest. Het is overigens ook de eerste keer sinds begin september dat ik weer in Fryslân ben, ook al moeten de residenten in de Stellingwerven niet zoveel hebben van Fries en de Friezen. 

In Noordwolde tik ik tien singles af. Ik schaam me op voorhand al want het is junkie-gedrag met een dito uitkomst. Ik zal mijn achterwerk even wassen voordat ik later vanavond nog met de billen bloot ga. In Noordwolde trakteer ik mezelf op een ijskoude milkshake voor een zeer zonnige prijs. Voor de prijs van een grote heb je op veel adressen een kleintje te pakken. Ik heb weer een aangename zijwind als ik afdaal richting Uffelte. Dat gaat over Wilhelminaoord en Frederiksoord naar Wapserveen. Daar duik ik de bossen in langs het Westerzand en één van mijn ultieme favoriete fietspaadjes. Ik ben op tijd thuis voor de radioshow van mijn kameraad en heb een schoonheidsslaapje. Dan vind ik dat ik wel koekjes bij de koffie verdien. Nog even op en neer naar Dwingeloo? Waarom ook niet! Het begint net weer iets koeler te worden. Ik zie onderweg iets dat al in de planning staat voor het komende weekend. 

Op zaterdag moet er eveneens worden gefietst. De wind is opnieuw westelijk en het is prachtig om het noorden in te fietsen. Terug naar Friesland door het Drents-Friese Wold. De fietstocht begint op het erf. de NAP tot het Doldersummerveld. Vervolgens door Doldersum en Zorgvlied naar Elsloo. Overigens heb ik eerder op de dag het plan om naar Assen te gaan, maar ik vind dat ik wel even genoeg singles heb. 'Famous last words'. Halverwege het Drents-Friese Wold besluit ik er een echte fietsmiddag van te maken. Als ik in Elsloo de Peperstraat op fiets zie ik een schicht voor me naar rechts springen. Het blijkt een ree te zijn. Ik probeer haar (dat veronderstel ik) te vertellen dat ze terug moet het land in want ze staat nu op het omheinde erf van een bungalow. Even verderop steken twee vakgenoten de weg over op steenworp afstand. Ja, het is druk met de dieren. Ik fiets een bocht om naar Tronde. Onderweg kom ik onder andere langs de paaltjasker Vesuvius, genoemd naar de roemruchte oudejaarsploeg. Het schijnt dat de tjasker gedemonteerd bij iemand op zolder staat en dat de oudejaarsploeg in 1977 de molen opnieuw opbouwt op de oude locatie. Na Tronde weet de toeristische planner het ook niet meer want tot Makkinga zit je parallel aan een vrij drukke doorgaande weg. Ik hoop in Makkinga een winkel tegen te komen voor een ijskoude versnapering. Ik heb hem niet gezien! Enfin, ik ga straks langs de Tsjonger naar Oosterwolde. Daar is volop kans om iets te drinken. Ik ben er ook wel aan toe als ik in Oosterwolde aankom. Bij de Albert Heijn haal ik een pak karnemelk-met-smaak en een paar hartige broodjes. Ik negeer even fietsroutes en ga puur op herinnering van bijna een jaar geleden. Dan blijkt dat ik tóch de weg moet oversteken om Oosterwolde uit te komen. Op een bankje geniet ik van de ijskoude drank en kijk rond. O nee toch...?

Jawel, ik ben schuin tegenover de kringloopwinkel waar ik een jaar geleden al eens binnen ben geweest. Het is dan drie keer niks. Ach, hij is nog open... ik kan natuurlijk altijd kijken en niet kopen? Helemaal mis want de singles zijn vijftig cent per stuk. Méér vinyl waarvoor ik me mag schamen! Daarna fiets ik over Langedijke naar Terwisscha en duik weer de NAP op. Die verlaat ik op een zeker punt om iets richting Hoogersmilde en Geeuwenbrug te neigen. Dit is in de buurt van 'het verdronken pad'. Ik kom in 2021 het pad eens langs in de zomer als het al blank staat. Na de sneeuw en regenval van eind 2023 is het fietspad helemaal verdwenen. Sindsdien is het hele fietspad vernieuwd en dat fietst zó mooi en afwisselend dat het een serieuze concurrent is van het Commissaris Cramerpad. In Geeuwenbrug ga ik via Leggelo naar Eemster en fiets dan rechtstreeks naar het centrum van Dwingeloo. Boodschapjes gehaald en zes uren na vertrek ben ik weer in Uffelte. 

Zaterdagmorgen heb ik al een sms-je van W. Ze is aanwezig in Steenwijk en stelt voor iets te gaan doen. Ik jok dat ik op de fiets in het Drents-Friese Wold zit. Eerlijk gezegd wil ik er niet aan denken om met deze hitte in de menigte te zijn in Steenwijk en ga liever even fietsen. Zondag dan? Ja, is ook prima. Dus fiets ik even na het middaguur naar Steenwijk. Dat red ik aardig droog, de eerste regen valt als ik aankom in Steenwijk. We hebben afgesproken bij haar moeder maar zullen meteen de stad in gaan. Daar is de Pasar Malam aan de gang. We struinen wat rond. We proberen een tropisch drankje en W. trakteert op enkele Indonesische hapjes die ze zelf ook lekker vind. Muzikaal is het een karaoke-zanger en later nog twee dansende schoonheden. Dan gaat het opeens weer plensen en we hebben net de Pasar Malam wel weer gezien. Dan zie ik dat de stallen van Spijkervet open zijn. We vluchten daar naar binnen en natuurlijk moet ik kijken naar de platen. Het levert twee op en misschien wel de beste twee van het gehele weekend.  Deze singles ga ik straks in één bericht proppen want dat is voor de meesten al genoeg eer. Er is een hagelnieuwe taveerne aan de Markt. Ik kijk mijn ogen uit want drie weken geleden zat het nog dichtgespijkerd. De uitbater heeft het casco in gebruik genomen en het is een mooie grote huiskamer in een pijpenla. We drinken een kop koffie. Als het droog is, kijken we nog even bij de genoemde danseressen en lopen dan een bochtje om terug naar haar moeder. 

Straks de 29 singles uit de afgelopen 3 dagen.