zaterdag 7 november 2026
De horlepiep in Hoogeveen
Het 'proeffietsen' van donderdag is erbij gebleven. Ik haal de winterjas op in Havelte en besluit dan even naar Ruinerwold te fietsen. Leuk bedacht behalve dat ik de telefoon thuis heb gelaten en ik niet weet hoe laat het precies is. Welnu, om klokslag vijf uur arriveer ik bij de kringloopwinkel en deze is net op slot gegaan. Omdat het nogal k-k-k-koud is, maak ik geen lange bocht om naar huis. Gisterochtend heb ik de nieuwe winterjas in gebruik genomen en...? Tja, ik ben gewend aan jassen met een elastische boord aan de taille. Dat ontbreekt bij deze. Hij is een beetje 'leerlook' en ook polyurethaan blijkt flink winddicht te zijn en dus ben ik op dat front in ieder geval geslaagd. Gisteravond heeft hij de ultieme vuurdoop gehad met een erg koud ritje naar en van Hoogeveen. Gelukkig heb ik vrijdagmiddag ook nog een paar thermo handschoenen gekocht, daar ben ik mezelf gisteren dankbaar voor geweest. Voor herhaling vatbaar? Ja, op zichzelf is het wel te doen. Ik doe ongeveer een anderhalf uur over Uffelte naar het station in Hoogeveen. Als ik de volgende keer een goed extra slot koop, kan ik de fiets ook voor Het Podium kwijt, maar daar heb ik gisteravond niet op gegokt. Om te beginnen vandaag een terugblik op gisteravond en een kleine 'hoe-en-wat'.
Goed beschouwd fiets ik al jaren in de omgeving van de country zonder de country aan te doen. Tussen 2005 en 2012 zit ik voornamelijk in de alternatieve Americana en heb ik zelfs eens een pure country-plaat gekocht ('Back To Me' van Kathleen Edwards). En word ik gegrepen door 'Bees' van Laura Cantrell op een verzamelplaat en dat blijkt ook een cowgirl te zijn. Ik ervaar country lange tijd als oubollig. Is dat terecht? Ik ben nauwelijks binnen in Het Podium in Hoogeveen of twee mensen naast mij beginnen de horlepiep te dansen. Een paar stappen vooruit zodat ik het niet hoef te zien. Natuurlijk! Iedereen mag dansen zoals die voelt, maar ik kan geen ritme herkennen in linedance en is het voor mij als toeschouwer storend. Jurkjes, hoge laarzen, cowboyhoeden... Het is er allemaal op deze vrijdagavond. Ik doe echter niet aan randzaken en kom voor de muziek. Zelfs al zou Lisa zichzelf hebben geprofileerd als folk of pop, dan zou ik nog evenzeer genieten van haar muziek. Maar, het is duidelijk Americana/country en dat is wel de reden geweest om op de fiets te stappen.
De fiets wordt gestald op het station en dat geeft wel een veilig gevoel, zeker omdat het ook nog eens de 'Nacht Van Hoogeveen' blijkt te zijn. Dat je dat ook nog moet meemaken! Het station ligt op ruim twee kilometer van Het Podium en Lisa is al een kwartiertje bezig als ik binnenstap. Lisa is Lisa Ploeger, de jongedame op de foto. Het is ergens in de zomer van 2025. Volgens mij is ze de afsluiter van het seizoen van KLEIN Paradiso in Echten, waar ik komende woensdag ook weer naartoe ga. Er zijn een paar uur voor het optreden nog altijd stoelen vrij en ik loop heel hard te twijfelen. Volgens mij is het toen over gegaan vanwege het weer. Ik geloof dat er regen en onweer wordt voorspeld op deze avond en dat dit me in Uffelte houdt. Je kan stellen dat Lisa ergens op een 'bucketlist' staat. Ze is vrijdagavond 'slechts' het voorprogramma, maar voor mij de uitsmijter. Geen kwaad woord over Hilde Vos. Ze kan me van tijd tot tijd echt boeiend laten luisteren, maar... het is een door de wol geverfde countryzangeres. Het klinkt mij zo nu en dan erg gezapig in de oren, waar Lisa een meer rauwe energie voortbrengt. Lisa doet ook hoofdzakelijk eigen repertoire, waar Hilde een paar Dolly-klassiekers in de show stopt. Dat werkt goed bij het publiek maar daar kom ik dan weer niet voor. Haar Emmylou Harris-imitatie is van een ander kaliber, maar ik ga geen 25 kilometer fietsen voor een 'tribute'.
Intussen zie ik het tafeltje met merchandise van Lisa. De elpee, de cd en een 'tote bag'. De elpee ga ik niet mee naar huis nemen en bovendien draai ik nauwelijks elpees. Helaas blijkt haar album niet verkrijgbaar via Bandcamp, wel via Spotify en Apple maar daar heb ik niks aan met een mp3-speler. Terwijl Hilde haar show doet, blijft het knagen bij mij. Ik zal, hoe dan ook, het album moeten hebben. Niet alleen ben ik onder de indruk van wat ik zojuist heb gezien en gehoord, ik heb het gevoel dat het album nog aangename verrassingen kan hebben voor mij. Ik haal de hand over het hart en koop de cd. Nu iemand zoeken die deze kan omzetten in mp3-files want ik wil Lisa's stem vooral horen tijdens fietstochten 'in the country'. Hoelang is het geleden dat ik voor het laatst een cd heb gekocht? Welnu, ik heb al tien jaar geen werkende cd-speler meer. Een zorg van later, de muziek is in ieder geval in huis!
Er staat een straffe oosterwind. De heenweg ga ik richting Echten en voor de spoorlijn linksaf naar Fluitenberg. Ofwel: De weg die ik een maand geleden in tegengestelde richting heb gefietst. Tot bijna in Fluitenberg ga je dan pal het oosten in maar merk je weinig van de wind dankzij de bossen. Toch ligt het fietspad tot Echten bezaaid met bladeren en dat maakt het lastig fietsen. Terug ga ik dan maar over Gijselte en meen even dat ik verkeerd ben gefietst. Nee hoor, alles gaat naar wens. Een uur nadat ik uit Hoogeveen ben vertrokken, fiets ik door Ruinen. Achteraf gezien had ik misschien ook wel met de bus gekund want het concert is al rond een uur of elf afgelopen, maar ach... ik ben graag eigen baas. Ik hoop nog een eettentje tegen te komen op weg naar het station, maar helaas... Ik denk dat ik dan teveel het leven van de 'Nacht Van Hoogeveen' in moet en daar heb ik ook niet veel trek in. Thuis wacht echter een halve bak bami.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)


Geen opmerkingen:
Een reactie posten