Week Spot: Lenny & The Illustrators

In het nieuwe jaar kan ik het over iemand anders gaan hebben, maar ik vermoed dat ik dit later in het jaar veel vaker ga doen. Denk aan de 'Honderd achteruit'. Buiten waar en wanneer ik het plaatje heb gekocht, gaat dat vaak over de groep of artiesten. Ik heb nog altijd niet de Week Spot aangekondigd met een bericht, hoewel ik het gegeven heb genoemd in de 'Singles round-up' met deze single. Over de groep zélf is helemaal niets te schrijven. Er is niemand geboren, opgegroeid en overleden in de groep. Het komt uit een doosje. Of is het dan toch minder eenvoudig dan dat menigeen denkt? Zelf ben ik ook al ruim twee jaar creatief met AI en wil graag een lans breken voor kunstenaars die het als creatieve tool gebruiken in plaats van 'even snel en gemakkelijk'. Ik ga in het eerste deel vertellen over mijn eerste ervaringen met AI om me daarna te richten op de man die schuil gaat achter de 'Fantasy Soul' en Riker Records. De eerste Week Spot van 2026 is 'Coz I'm Ready' van Lenny & The Illustrators uit 2025. 

Angst voor het onbekende. Ook ik sta in eerste instantie niet te trappelen als ik hoor over Artificial Intelligence. Het wordt vaak gebracht in de context van een 'gevaar' dat mogelijk 'intelligenter' wordt dan de mens en onze taak zal overnemen. Een tendens die we eerder hebben gezien met de computer, de robot en het internet. De onheilsprofeten zijn nog altijd aanwezig in de media. De afgelopen dagen heb ik geluisterd naar de Drentse 1000 op RTV Drenthe en bij het draaien van 'Radar Love' van Golden Earring stelt iemand de vraag welke andere nummer 1-hits de band heeft gehad. 'Dat moet ik even vragen aan ChatGPT', is het antwoord van zijn collega. Het antwoord dat volgt is incorrect. 'Dong Dong Di Ki Di Gi Dong' wordt niet genoemd en opeens is 'Buddy Joe' een nummer 1 geworden. Een Engelse collega vraagt ChatGPT op een zeker moment naar de nummer 1 in Nederland van een bepaalde datum en confronteert me hiermee. Het antwoord van ChatGPT is een single die niet eens in de top twintig heeft gestaan. Deze voorbeelden zijn onderdeel van mijn specialisme en ik stoor me dus aan de foutieve antwoorden. Het maakt dat ik absoluut geen gebruik wil maken van ChatGPT, want als het bovenstaande antwoorden niet eens correct kan geven? 

Een Facebook-vriend is in de zomer van 2023 al bezig met het maken van illustraties aan de hand van AI. Het is september 2023 als ik me een middag verveel en rondhang op het internet. Ik ga eens op zoek naar een AI-programma om foto's te creëren. Natuurlijk moet het voor nop zijn en bij een paar pagina's zit ik binnen vijf pogingen aan mijn limiet. Het bewerken van de resultaten en het opslaan op het eigen systeem zijn ook gevallen waar ik tegenaan loop. Ik vind uiteindelijk toch een pagina waar ik gratis gebruik van kan maken maar wel met een hoop controle. Dan kondigt dat aan dat het arsenaal van 'bad words' verder wordt aangevuld. Een 'boot' (de Engelse laars) is één van de vele woorden waardoor het niet meer mogelijk is om een personage een laars te laten dragen. Als het riekt naar geweld of seksualiteit dan komt het op de lijst terecht. Dan ben ik er snel klaar mee. 

Ik ga op zoek en kom uit bij Freepik. Het heeft niet alleen een AI-generator maar tevens een ruime bibliotheek aan bestaande foto's. Als je op Google zoekt op een afbeelding krijg je 'stockphotos' met een watermerk. Bij een betaald lidmaatschap kun je onbeperkt dergelijke foto's downloaden en gebruiken. De kosten van de licentie zit bij het lidmaatschap inbegrepen. Als ik met Freepik ga werken, heeft AI al een vlucht genomen in de afgelopen drie maanden. In het héle begin moet je nog een 'negative prompt' invullen. Ik denk dat het documentje nog ergens heb dat ik moest toepassen. Het juiste aantal ledematen en vingers aan handen zijn een loterij bij AI in het uiterste begin. Ik heb eens twaalf vingers aan één hand geteld! En sommigen blijken zelfs een verborgen derde arm te hebben in de borstkas. Als ik nu kijk naar de creaties uit 2023 en begin 2024 dan vind ik de gezichten slecht gedetailleerd. De ogen lijken glazig. Inmiddels zijn we twee jaar verder en hebben we Nano Banana en Seedream erbij gekregen. Nu wordt het gevaarlijk. Je zou in principe iemand kunnen afpersen met 'foto's' van hem of haar in een bepaalde activiteit of omgeving. Het is bijna niet meer van echt te onderscheiden. Een gecreëerde nieuwsfoto voor een krant ligt dan ook op de loer...

AI is enerzijds als een computer. Je kan een computer gebruiken als rekenmachine of tekstverwerker maar ook een bepaald systeem laten aansturen. Als dat laatste 'slecht' is, wil nog niet zeggen dat het evenmin 'slecht' is als tekstverwerker. Ik juich dus niet iedere vorm van AI toe. Zie mijn kritiek jegens ChatGPT. Als creatieve tool zou ik AI willen vergelijken met een synthesizer. Met een stopcontact en vijf vingers hoef je geen volledige band samen te stellen of een orkest om zelf muziek te kunnen maken. Verwacht dan echter ook geen verfijnd resultaat, want daarvoor heb je wel weer muzikanten nodig. Om alles uit een synthesizer te halen moet je een creatieve en muzikale basis hebben. In de jaren van de house hoor je het vaak voorbij komen: Standaard basloopje en een paar willekeurige aanslagen op een toetsenbord en de nieuwe dance-hit is klaar. Het is echter niet te vergelijken met wat bijvoorbeeld Jean Michel Jarre uit een synthesizer haalt. Voor de laatste is het niet even gemakkelijk scoren of pretenderen dat hij een orkest gaat vervangen. Een 'digital creator' die gebruik maakt van AI als creatieve tool krijgt van mijn een duimpje omhoog. Het 'U vraagt, wij draaien'-concept is verre van authentiek en is vaak een samenraapsel van bekende gegevens. 

Zo kom ik uit bij Colin Day. Hij is inmiddels 67 jaar oud en werkt zijn hele halve leven als producent van commercials. Hij heeft dus een specialisme in het schrijven van 'catchy' liedjes van maximaal 35 seconden. Het is zijn eigen vrouw, Emma, die hem jaren geleden heeft uitgedaagd om eens een volledig liedje voor haar te schrijven. Sindsdien is het een familietraditie geworden in het gezin Day. Deze nummers zijn echter nooit gedeeld met het publiek. Dan maakt hij kennis met AI-software voor muziek en opeens gaat het kriebelen. Day is van oudsher een Northern Soul-liefhebber en opeens is het mogelijk om een authentiek klinkende sixties-opname te maken. Lenny & The Illustrators is in februari 2025 het eerste resultaat. Aanvankelijk denkt iedereen dat het werkelijk een onuitgebrachte opname is van lang geleden. Het is echter een tekst van de hand van Colin Day. Sommige instrumenten heeft hij zelf gespeeld en toegevoegd aan de mix, maar de zangers en zangeressen van zijn platen komen uit het kunstmatige brein van de software. Het ontaardt in een controverse. Mijn bevriende labeleigenaren spreken zich openlijk uit tegen deze AI-producties en ik ga in eerste instantie mee in hun verhaal. Dan zie ik een interview van Kev Roberts met Colin Day en ben ik ook overtuigd. Sterker nog: Ik herken het wel een beetje bij mijn eigen foto- en videobewerking. Zonder creatieve basis krijg je eenheidsworst. Mét een creatief brein maak je iets 'nieuws'. Inmiddels is het zover dat de 555 reguliere singles en 55 demo's al weken vóór de releasedatum zijn uitverkocht. Platenlabel Charly heeft de eerste Riker-elpee net uitgebracht met alle zestien kanten van de afgelopen singles. De volgende twee komen volgende maand uit maar zijn al uitverkocht. 

Inwisselbaar 2025?

Het is vanavond voor het eerst sinds 2008 dat ik helemaal vrij ben op oudejaarsavond. Sinds 2013 heb ik ieder jaar radio gemaakt rond de jaarwisseling en in de jaren 2009 tot en met 2012 ben ik druk met platen klaar zoeken voor een optreden in Het Pandje. De oudejaarsavond is begonnen met slaap. Ik word om half elf wakker van de 'Bohemian Rhapsody' voor de tweede maal op RTV Drenthe. Ik ga naar beneden en kijk naar een niet héél erg grappige conference maar dat is te verwachten. Ik kan al jaren niet hard lachen om cabaretiers. Na afloop is het kwart voor twaalf. Hoewel ik eigenlijk een ander nummer wil draaien, zet ik toch P.P. Arnold op als het middernacht is geweest. Een traditie die ik al veertien jaar in stand hou. 'Everything's gonna be alright'. Laten we het hopen. Ook vrij uniek: Ik ben even buiten geweest om naar het vuurwerk te kijken. Het kan nu nog? Voordat ik het nieuwe jaar volledig ga aanvaarden, heb ik eerst een appeltje te schillen met 2025. 

Een vraagteken in de aanhef? Ook dat is nieuw. In voorgaande jaren weet ik steeds het juiste woord te vinden dat 2025 moet beschrijven, maar nu kan ik er domweg niet op komen. Inwisselbaar dekt de lading ook niet helemaal want 2025 is een bijzonder jaar ten opzichte van alle andere jaren. Alleen is dit niet positief. De klap van oktober 2024 is nog erg vers aan het begin van het jaar en blijft twaalf maanden door etteren. 'Het beste er van maken' en 'nieuwe herinneringen maken', zoals ik eerder deze week heb geschreven. Ben ik daarin geslaagd? Natuurlijk... de waarde van herinneringen ontdek je pas later. Ik ben in de afscheidsbrief aan 2017 ook niet bijzonder optimistisch, maar daar blijk ik achteraf gezien nog best een geode herinnering aan te bewaren. De fietstochten, de vakantie en de korte breaks... Allemaal staan ze in het teken van één ding, hoewel ik juist probeer nieuwe herinneringen te scheppen. Het machteloze gevoel dat 'het nooit meer zo zal zijn als toen. Mijn enige wens voor 2026 is dan ook dat dit gaat slijten en een plekje krijgt. Niet in de vergetelheid maar als een behang in nieuwe herinneringen. Ook anders dan voorgaande jaren: Het is twee uur en ik kukel om van de slaap. Ik ga 2025 vaarwel kussen en ben morgen terug met de Week Spot. Ik wens alle lezers, zowel vaste volgers als toevallige passanten, al het beste toe voor het nieuwe jaar. Laten we er maar weer het beste er van maken!

Eindstreep van december en 2025

Het zullen inmiddels de eerste uren van 2026 zijn als ik me ga buigen over een afscheidsbrief aan het voorbije jaar. Intussen hebben jullie ook nog de Eindstreep tegoed. Ik heb deze lijstjes gisteravond al samengesteld maar het typen gaat dermate moeizaam dat ik het erbij laat. In de afgelopen week heb ik opnieuw een telling georganiseerd van alle platen uit 2025 en dat is opnieuw weer niet actueel. Er zijn een stuk of vier of vijf singles alsnog de Kliko in gegaan. Voordat ik me echter richt op de singles uit het gehele jaar, laat me eerst de cijfers van december 2025 behandelen. De Blauwe Bak is deze maand de absolute winnaar met 38 singles. Er zijn 23 die in de Gele Bak terecht komen en 10 die ik dubbel mag rekenen. Daarbij heb ik eentje van Family tot de Gele Bak gerekend en de reserve als dubbel. Totaal zijn dat er dus 71 waaronder een dubbel-single die ik in het nieuwe jaar aan jullie ga voorstellen. Ik begin eerst met de top tien van de Blauwe Bak over december 2025. 

1. Is It Over Baby - The Kittens

2. It'll Never Be The Same Again - Little Anthony & The Imperials 

3. Coz' I'm Ready - Lenny & The Illustrators 

4. Skiing In The Snow - The Beach Girls 

5. What's Happening To Our Love Affair - Danny Hunt 

6. No Man Is An Island - The Van Dykes 

7. One Woman - Jo Ann Garrett 

8. There\s No Greater Love - The Blossoms 

9. If I Ever Get You Back - Patterson Twins 

10. She's A Heartbreaker - Gene Pitney

Vervolgens de top tien van de Gele Bak uit deze maand,. 

1. Dancing In The Moonlight - Boffalongo 

2. Green Hornet - Al Hirt 

3. Big Five - Prince Buster 

4. Telephone Line - Electric Light Orchestra 

5. Some Of Your Lovin' - Dusty Springfield 

6. King In A Catholic Style - China Crisis 

7. You're The Greatest Lover - Luv 

8. Music Box - Vera Spinerova 

9. Don't Turn Around - The Merseybeats 

10. It''s Your Life - Smokie 

Bij de nummer 8 van de Gele Bak moet ik opmerken dat de plaat abusievelijk als 'Verka Spinerova' op Discogs staat doordat de hoesjesmaker heeft besloten een bloemetje tuussen de 'r' en de 'a' te stoppen. Hierdoor leest het als 'Verka' maar het is in werkelijkheid Vera Spinerova. Een zangeres dus... Dan is het nu tijd voor de getallen over het afgelopen jaar. Ik heb een documentje aangemaakt met daarin de singles per datum. Daaruit blijkt dat ik op 110 dagen in het voorbije jaar één of meerdere aankopen heb gedaan. De uitschieters (meer dan tien singles) in de Blauwe Bak zijn vaak de datums als ik afreken bij Mark. In totaal tel ik voor de Blauwe Bak 397 singles tegenover 709 voor de Gele Bak. Er zijn 145 dubbele singles. Met de paar eraf die ik alsnog heb weggegooid, kom ik dan net op 1250 singles. Ongeveer honderd per maand. Het is zinloos om een top tien uit de Blauwe Bak te doen na weken van de Blauwe Bak Top 100 en dus kijk ik alleen naar de nummer 1-singles uit de 'Eindstreep'-afleveringen van dit jaar. In maart heb ik 'Theme One' van Van Der Graaf Generator welke alsnog in de Blauwe Bak terecht is gekomen. In juli zijn de Gele Bak-singles te minimaal voor een aparte lijst. Dan hou ik tien singles over. Dat moet de top tien van dit jaar worden. 

1. Keeping The Dream Alive - Freiheit (september)

2. Expecting To Fly - Buffalo Springfield (oktober)

3. Dancing In The Moonlight - Boffalongo (december)

4. Music To Watch Girls By - Andy Williams (februari)

5. Circle In The Sand - Belinda Carlisle (januari)

6. Burning Of The Midnight Lamp - The Jimi Hendrix Experience (juni)

7. Quite A Surprise - Mayfly (april)

8. Now Be Thankful - Fairport Convention (augusus)

9. Rock And Roll Star - Champagne (november)

10. Morning Train - Sheena Easton (mei)

Uit eigen beweging door 2025: deel III

Zonder dat ik al teveel vooruit wil lopen op de afscheidsbrief aan 2025, kom ik er tijdens deze uitgebreide fiets- en wandeltocht er niet onder uit. 'We maken er het beste van', is de gedachte die in 2025 overheerst. Wellicht kan ik dat gedurende 2026 op een betere manier aanvliegen waardoor vakanties en fietstochten weer écht memorabel worden in plaats van dat het alleen maar herinneringen oproept. Een goed deel van de activiteiten valt in de categorie 'therapeutisch bewegen' omdat ik begin 2025 al in de gaten heb dat thuis blijven zitten helemaal niets gaat oplossen. 'Nieuwe herinneringen maken' is het motto en ik betwijfel of ik daar echt in ben geslaagd. Als ik nu terug denk aan 2017 zijn er een paar fietstochten die eruit springen en bij de vakantie ben ik grotendeels vergeten. Ik denk dat ik over vier jaar ook maar weinig details van 2025 naar boven weet te halen. Dat neemt niet weg dat ik mijn uiterste best heb gedaan om te genieten van het fietsen en de omgeving en daar slaag ik een aantal keren erg goed in, maar toch blijft de overheersende gedachte dat ik 'er het beste van moet maken'. In deze laatste aflevering loop en fiets ik door augustus, september en oktober. Daarna noteer ik geen enkele wandel- of fietstocht meer. 

Het 'nieuwe' zomerjasje heb ik inmiddels twee jaar maar ben nog altijd trots dat deze geen regen heeft getroffen. De bruine variant krijgt in september een heel klein buitje en met een vergrootglas kun je de vlekjes zien. Enfin, ik kijk voor iedere fietstocht uitvoerig op de Buienradar of er regen wordt voorspeld of dat het niet té warm is voor een jas. In september ontkomt me dat eenmalig. Er staat me iets van bij dat de fietstocht van donderdag 14 augustus verband houdt met eerdere plannen met regen en dergelijke. De jas mag thuis blijven want het is zeer aangenaam weer. Eerst langs de kringloop in Ruinerwold voor singles en dan wil ik wel weer in De Wijk kijken om te zien of ik nu wel de kringloop kan halen. Dat lukt maar de winkel heeft niets in de aanbieding voor mij. Ik fiets door over Veeningen naar Zuidwolde. Daar heb ik een boodschapje en ik ga via de bossen naar Echten en Ruinen. Op 25 augustus begint mijn vakantie. Ik wil dicht in de buurt zijn van Duitsland en niet in de omgeving van Hardenberg. Zo kom ik uit op een bed & breakfast in Emmer-Compascuum. Het blijkt méér te zijn dan dat. Een heus chalet voor me alleen en de mogelijkheid om zelf een potje te koken. Binnen een kilometer fiets ik de grens over naar Rutenbrock. Op dinsdag is het plan om langs de Eems te fietsen van Haren naar Meppen. Omdat mijn oriëntatie flink in de war is, fiets ik verkeerd en kom véél noordelijker uit dan Haren. Via Lathen fiets ik naar Haren en dan door naar Meppen. Daar begin ik aan een kleine herhaling maar zwaai dan af naar Apeldorn en Stavern. Ik fiets langs een militair oefenterrein en er zit niets anders op dan dit te volgen tot Lathen. Op woensdag fiets ik naar Sellingen en Bourtange en ga dan de grens over naar Duitsland. Ik kom weer uit in de buurt van Lathen en fiets nu een alternatieve route naar Haren. Daar geniet ik van het weer op het marktplein en fiets dan terug naar het chalet. 's Avonds even afkicken van Duitsland en de volgende dag weer naar huis. Even voor Pesse word ik getrakteerd op een stevige regen- en onweersbui maar de natuur heeft dit nodig. 

Bij thuiskomst blijkt een pakketje singles op me te wachten in Diever. Die ga ik vrijdagmiddag halen en fiets vrolijk door. Ik zal deze middag veel op het Hijkerveld te vinden zijn. Op zaterdag is wederom een laatbloeier. Ik heb een boodschapje in Steenwijk en fiets daarna door over Steggerda naar Noordwolde en via Vledder weer naar huis. De dagen erna kom ik niet uit mijn huis en op vrijdag 5 september acht ik de tijd rijp voor een fietstocht. Eerst naar Ruinerwold voor singles en daarna via het Staphorster bos naar Nieuwleusen. Daar koop ik nog meer singles en fiets vervolgens naar Ommen. Even na Ommen vallen er een paar druppen regen en dat is de doop van het ene zomerjasje. Nogmaals, ze zijn erg stijlvol maar allesbehalve praktisch. In Koekange doe ik boodschappen en fiets dan weer naar huis. Op zaterdag wil ik ook fietsen maar dan is er paniek. Een hevig gekraak banonder de kettingkast? Nee, de trapper blijkt 'af' te zijn. Ik fiets door het Drents-Friese Wold naar Noordwolde maar weet mezelf in te houden bij de kringloopwinkel. Ik fiets nog even verder Friesland in en daarna boven Makkinga langs en op naar de Tjonger. Raar maar waar. Bij Boijl ga ik de grens over naar Drenthe. Als ik thuis kom, lees ik een berichtje van mijn zus. Zij is dat weekend met haar man in Boijl en zou deze middag in de omgeving van Uffelte zijn geweest. De zondag en maandag komt het er niet van waardoor dit het slotstuk van de vakantie is geworden. Op 18 september liggen mijn schoenen in Diever. Ondanks dat het ietwat druilerig weer is, wil ik graag een fietstochtje maken. Qua kilometers is het niet erg overdreven maar er wordt volop genoten van fietstocht én muziek. 

Dan wordt het oktober. Ik heb het plan al heel lang geleden gemaakt. Als het een jaar geleden is wil ik niet aan het werk zijn en evenmin thuis zitten. Ik moet 'nieuwe herinneringen maken' en tegelijk het gemis op een mooie manier in kleuren. De b&b in Hardenberg is me dermate goed bevallen dat ik op 5 oktober opnieuw voor een paar dagen ga. De maandag is het zwaarst. Ik probeer rond half één te rusten maar het is niet een hele geschikte plek. Later op de middag waan ik mezelf in Denemarken en deze foto ga ik dan ook gebruiken. In werkelijkheid zit ik iets ten noorden van Oldenzaal. Dinsdag is een ietwat verloren dag. Ik kom te laat op gang en dat strookt niet met mijn ambities. Omdat ik ook niet hetzelfde stuk als maandag wil fietsen, knoop ik er heel veel onnodige kilometers aan vast. Door naar de woensdag. Dat wordt uiteindelijk de allerbeste dag van de vakantie. Ik vind nieuwe paden vlak in de buurt waar ik wel eerder heb gefietst. Jammer van de regenbui vlak voor Hardenberg maar verder is deze dag om door een ringetje te halen. Donderdag kan door de plee. Zaterdag is het een jaar sinds de begrafenis en dat wil ik 'vieren' met singles. Ik ga dus op en neer op de fiets naar Assen voor heel veel platen. Dan stopt het lijstje. Ik ben intussen nog eens op de fiets naar Ruinerwold geweest, maar dat voelt aan als 'functioneel' fietsen. Ook de wandeltochten van de afgelopen twee weken heb ik niet meegenomen in het overzicht. Ook dat is gedeeltelijk 'functioneel' nu ik tijdelijk niet kan fietsen. 

De fiets gaat in de schuur en de wandelschoenen in de gang. Die zijn beide klaar voor heel veel tevreden kilometers in 2026. Ik moet eerst zien te herstellen van het staartbot. 

Uit eigen beweging door 2025: deel II

Op 2 april 2009 zet ik definitief een punt achter de alcohol. De beste beslissing die ik in mijn leven heb genomen. Iemand anders trouwt met de liefde van zijn of haar leven, voor mij brengt de datum van 2 april 2009 hetzelfde teweeg als een huwelijksdag voor iemand anders. Door de jaren heen vier ik de tweede april met een fietstocht als ik niet gewoon aan het werk moet. In 2016 maak ik bijvoorbeeld kennis met de Pioneer op deze dag. Dan is het begin 2024. Ik ga richting mijn vijftiende alcoholvrije verjaardag en wil eens 'iets anders' doen. Ik geloof dat ik credit moet geven aan een Facebook-vriendin uit Nieuwegein. Die is vlak daarvoor op een festivalletje geweest nabij Rhijnauwen en haar foto's van de omgeving brengen een verlangen naar boven. Bijna dertig jaar na 'midweek op eigen benen'. In 2025 heb ik echter een andere mijlpaal en zo besluit ik om rond mijn verjaardag een paar nachten naar een bed & breakfast te gaan. Ik zal in oktober (en dus het laatste deel van deze korte serie) terug keren op dit adres. In deze aflevering van 'Uit eigen beweging' fiets en loop ik van begin april naar eind juli. 

Dit jaar valt 2 april op een woensdag. Het is of geen goed weer (er staat me iets bij van harde wind?) of ik ben gewoon té lamlendig om uit mijn nest te komen. Ik heb in ieder geval geen noemenswaardige activiteit opgeschreven voor 2 april. De periode zélf is een 'memory lane' want ik kan de meest summiere details nog zo herinneren van deze dagen.. Op zaterdag 5 april ontwaak ik voor de wereld en stap op de fiets om eens flink singles te kopen in Assen. Dat levert evengoed nog wel een fraaie toeristische tocht op. Ik heb de smaak te pakken want op maandag 7 april ga ik opnieuw het Drents-Friese Wold in maar ga bij Hoogersmilde weer richting Dwingeloo. Het zomerse weer valt vroeg in want in het weekend van 11 en 12 april heb ik niet echt een jas of hoodie nodig voor de buitenactiviteiten. Op vrijdagmiddag fiets ik over Oldemarkt en Driewegsluis naar De Rottige Meente. Ik kom op plekken waar ik zeker al vijftien of twintig jaar niet meer ben geweest. De volgende dag loop ik naar Havelte. Het is Record Store Day en vrienden van broeder hebben die dag een 'pop-up shop' met zijn platencollectie. Het weekend staat dus flink in het teken van broeder en zijn muziek. Ik luister die middag naar enkele van zijn favoriete albums en eet de rituele patat met twee kroketten bij de snackbar in Havelte. Op woensdag 16 april word ik verwacht bij de bedrijfsarts. Ik fiets 's middags nog wel over Ruinerwold en Ruinen maar het is niet het beste weer. Ik heb eerder deze dag wel de bed & breakfast in Hardenberg gereserveerd en dus is er iets om naar uit te kijken!

Het volgende weekend is Pasen. Ik heb bij mijn favoriete outlet in Steenwijk iets gezien dat mijn interesse heeft: Een bomberjack in SC Heerenveen-stijl. Ik fiets op vrijdag speciaal naar Steenwijk om de jas van dichtbij te bekijken. We zijn het snel eens over de prijs. Na afloop fiets ik door een erg druk Giethoorn. De volgende dag is er een laatbloeier. Ik fiets tot aan Zorgvlied en Noordwolde aan toe. Doordat Wim-Lex op een zondag jarig is, vindt Koningsdag dit jaar plaats op zaterdag. Het is echter op Koningsdag dat ik naar Hardenberg fiets voor de korte break. Ik verwelkom Abraham met singles uit een kringloopwinkel in grensplaats Uelsen en zal deze dag tot aan Wietmarschen fietsen. Op dinsdag 29 april ga ik iets noordelijk en kan de verleiding niet weerstaan om even in het Eemsland te kijken. Op een zeker moment ben ik vlak buiten Lingen en dat is niet de bedoeling. De weg van Lingen naar Hardenberg is moeizaam en ik ben ternauwernood voor het donker in de laatste plaats. Woensdag 30 april fiets ik naar huis maar eerst wel via kringloopwinkels in Hardenberg en Coevorden. Het is dan inmiddels snikheet weer. Ik heb geen plek in de tassen voor mijn jas en dus moet ik die aan hebben. Ik leg het af! De volgende dag laat ik de jas thuis als ik naar Hoogeveen fiets voor singles. Op 11 mei is he tnog altijd hemels weer als ik een lange muzikale fietstocht maak. Ik leer deze middag heel veel albums (opnieuw) kennen terwijl ik geniet van de wijde omtrek van Hoogeveen. De volgende dag doe ik een klein tochtje over Dieverbrug en Diever. Op 14 mei ga ik op mijn vrije dag langs kringloopwinkels in Ruinerwold, De Wijk (gesloten) en eentje in Staphorst. De zaterdag erna verslaap ik me voor het werk maar wil toch iets meemaken van het mooie weer. Ik fiets over Wapse en Wapserveen. 'Op zaterdag fietsen' is een korte tijd traditie. Er komt opeens ook een zaterdag naar boven waarbij ik een album van Poco heb ontdekt. Deze tocht staat niet in het overzicht. Evenmin als de zondagmiddag dat ik over Ruinen en Echten naar Hoogeveen fiets en op de terugweg bij Ansen verzeild raak in een hevige plensbui. 

Dan gaan we door naar juni. De eerder genoemde Gercoh heeft het plan om zélf een kleinschalig concert te organiseren in Zwolle. Hij zal daar opnieuw samen spelen met zijn Indiase vriend op de tablas. Ofwel: Het nieuws van het voorgaande jaar op RTV Drenthe waardoor ik hem heb leren kennen. Ik heb al een ticket gekocht en het plan ligt klaar. Ik ga namelijk op de fiets, inclusief een nachtelijke tocht van Zwolle naar Uffelte. Een paar dagen van tevoren moet hij het optreden cancellen maar heeft voor mij een fraai alternatief. Omdat ik deze zaterdag al vrij heb gekregen, fiets ik op 13 juni voor een berg singles naar Beilen. Qua weer is het erg benauwd en gelukkig hebben we later op de middag wat regen. Op 14 juni is het handpanfestival in Wapserveen. Voor juni heb ik verder geen activiteiten genoteerd en ook juli is erg minimaal. Op zondag 5 juli herhaal ik mijn activiteiten van een half jaar eerder. Ik loop naar Steenwijk, maar deze keer minder direct, en ga daarna met bus en trein terug naar huis. De shoarma valt niet goed. Op donderdag 9 juli heb ik nog wat spulletjes nodig in Steenwijk en besluit die avond te gaan. Het is immers koopavond in Steenwijk? De meeste winkels blijken echter al dicht te zijn om acht uur en ik fiets door de polders terug naar Uffelte. 

Uit eigen beweging door 2025: deel I

Het iets dat ik dikwijls vergeet om bij te houden. Het is vaak al april of mei dat ik me realiseer dat ik nog geen overzicht heb gemaakt van de fiets- en wandeltochten tot dusver in het jaar. Het is dan soms al lastig om te herinneren wanneer bepaalde tochten precies plaats hebben gevonden. Ik noem ze namelijk ook niet altijd op Soul-xotica. Als het document eenmaal is aangemaakt, komt het klad er alweer snel in. Vorige week heb ik het document geopend en zie dat ik half september voor het laatst het document heb geopend. De korte 'break' in Hardenberg staat dus nog niet in het document. Net als vorig jaar moet ik wel in staat zijn om de 'Uit eigen beweging' uit te smeren over drie afleveringen. In deze aflevering de regenachtige wandeling naar Steenwijk tot aan een verplicht toeristisch fietstochtje naar de winkel in Dwingeloo op de laatste dag van maart. Hoewel ik van mezelf niet mag fietsen, stap ik deze dagen op de virtuele fiets en in de benenwagen om een beeld te schetsen van mijn 2025. 

Het probleem uit de eerste zinnen van dit bericht dienen zich meteen aan bij een fietstocht in januari. Ik weet vaag iets te herinneren van een dergelijke tocht, maar... op welke datum? Uiteindelijk weet ik de datum naar boven te halen. Qua start van het nieuwe jaar ben ik ook het ene en het ander vergeten. Het vermoeden bestaat dat ik op 2 januari ben begonnen met werken omdat ik al jaren weiger om op oudejaarsdag te werken. Ik moet op zaterdag 4 januari gewoon in Steenwijk zijn geweest om te bezorgen maar ik vergeet dan helemaal om dampvloeistoffen te halen. Dat is zondag schoon op. Ik krijg dan opeens een ambitieus idee. Wat als ik door de bossen langs de kazerne en Kallenkote naar Steenwijk loop? Na de dampbenodigdheden kan ik dan boodschappen doen en een bord shoarma eten in Steenwijk. Daarna met de trein naar Meppel en met de bus terug. Dat klinkt als een idee hoewel het deze dag doorlopend grijs en nat is. Ik luister voor het eerst in mijn leven naar de integrale versie van 'War Of The Worlds' en verder is het veel Lana Del Rey op deze middag. Het is de eerste activiteit van het jaar. De daaropvolgende woensdag (8 januari) moet de dag zijn van de fietstocht waarvan ik de datum niet weet te herinneren. Ik ben vroeg klaar in Steenwijk en besluit een bochtje om te maken naar huis. Dat wordt een zeer royale bocht om over het Drents-Friese Wold tot aan Dwingeloo. Maandag 13 januari heb ik opeens zin om te fietsen. Heeft het een reden? Ja, ik wil zien hoe snel ik naar Echten kan fietsen. Vanuit Echten ga ik over Hoogeveen. Ik heb geen speciaal doel hoewel ik nog wel even bij een kringloop ga kijken. Ik koop deze middag niets. Er staat tegenover dat ik dan al verschillende bestellingen heb geplaatst op Discogs. Een week later is het optreden van Gercoh in Echten en hoewel ik dit niet in het overzicht heb staan, is de nachtelijke fietstocht best memorabel. De fiets is dan voorzien van nieuw ketting en tandwielen nadat de oude al binnen een half jaar kaduuk is. Iets dat ik nog altijd niet begrijp. 

Het is eind januari of begin februari dat ik begin vast te lopen. Ik weet de oorzaak maar weet niet zo goed wat ik moet doen om dat te herstellen. Broeder komt immers niet meer tot leven en we gaan elkaar ook geen laatste keer meer zien in levende lijve. Ik krijg alle begrip van de bedrijfsarts als ik hem vertel dat ik probeer zoveel mogelijk te fietsen. Ik probeer soms het nuttige met het aangename te verenigen. Zo heb ik nog altijd het plan om eens een hele dag door alle singles in Dedemsvaart heen te spitten. Het is dinsdag 18 februari als ik dit ga ondernemen. Het is een barre koude tocht naar Dedemsvaart en ik ga terug met een bomvolle tas met singles. Op de terugweg luister ik naar Vivaldi en dit zal feitelijk de opmaat zijn naar mijn ontdekkingstocht binnen de klassieke muziek. Overigens heb ik Vivaldi al lang geleden van mijn speler gegooid. Een paar dagen later is het opeens het mooiste weer van de wereld. We schrijven vrijdag 21 februari en ik kan me zelfs veroorloven om mijn 'zomerse' jasje aan te hebben. De fietstocht is vrij compact. Ik fiets over Oosteinde naar Koekange en via Koekangerveld naar Dwingeloo. Op woensdag 26 februari moet ik naar de bedrijfsarts en plak er een fietstocht aan vast langs kringloopwinkels in Meppel en Ruinerwold. 

Op zaterdag 1 maart heb ik behoefte aan twee dingen: Klassieke muziek en een buitenactiviteit. Ik besluit te gaan wandelen en doe dit op de klanken van Grieg. Opnieuw een componist die ik in maanden niet meer heb gehoord. Grieg begeleidt me op de achterwaartse zoektocht naar Brandeveen wat opnieuw niet lijkt mee te vallen. Ik verdwaal een paar keer goed maar zal uiteindelijk aan de rand van Brandeveen uitkomen. De zomer laat er in maart geen gras over groeien. Op donderdag 6 maart is het meteen het mooiste weer van de wereld. Ik heb Beilen in de planning en wil met zomers jasje over de hoodie fietsen. De laatste zit al snel in de fietstas want zelfs mét het jasje is het aangenaam lenteweer. Er volgt een flinke vangst singles in Beilen. Ik probeer nog even wat verder te fietsen richting Westerbork en zo maar al snel doemen de herinneringen op aan 19 september 2024. Dat is geen goed plan en dus fiets ik naar huis. De volgende dag is het ook schitterend en dan heb ik opnieuw een plan. Ik moest nu wel eens de kringloop van Hardenberg kunnen bereiken voor sluitingstijd? Ook hier probeer ik in alle macht om de herinneringen aan fietstochten in september 2024 buiten de deur te houden. Het slaagt maar matig. De kringloop blijkt helemaal niets te hebben voor mij en dus is het vooral een fraaie zomerse fietstocht terwijl ik luister naar de Blauwe Bak Top 100 van het afgelopen jaar. Daarover gesproken... https://pixeldrain.com/u/EYsbJhat Hier is het tweede deel van de Blauwe Bak Top 100 van dit jaar. Er zitten geen platen van 14 maart 2025 in de show. Deze dag ben ik laat wakker en krijg last van een ambitieus plan. Ik wil naar Minstrel! Uiteraard op een toeristische wijze maar nog altijd met de poot op het gas. De winkel is eigenlijk al dicht als ik binnen stap. Ik ga 'speedshoppen' en sta een kwartier later weer buiten met een tas vol singles. 

Ik zal eerst vier maanden aan houden maar ik heb in dit bericht wel genoeg aan drie maanden. Op dinsdag 18 maart schijn ik via het Holtingerveld naar Havelte te zijn gelopen en met de bus terug. Daar staat me weinig van bij maar ik geloof het meteen. Op 19 maart is het opnieuw erg mooi weer. Ik heb een boodschapje in Diever en daarna maak ik een tochtje door het Drents-Friese Wold. Op zaterdagmiddag 22 maart heb ik opnieuw zin in een dergelijk avontuur. Ditmaal eet ik een ijsje in Zorgvlied. Op 31 maart fiets ik tenslotte naar Dwingeloo voor boodschappen maar doe dat geheel in toeristische stijl, hoewel ik niet veel nieuwe wegen en paden ga ontdekken. Het is bijna een 'vast' toeristisch rondje maar opnieuw eentje die niet snel gaat vervelen. 

Kerst op krukken

Ik heb in principe nog een bericht 'over'. De laatste Juno-singles zijn gisteren al wel binnen gekomen, maar deze laat ik liggen voor januari. Wat gaan we dan doen? Op ene of andere manier schijn ik opeens zin te hebben om vijfentwintig jaar terug in de tijd te gaan, iets dat ik bij 'Het zilveren goud' nog niet voor mogelijk hou. Er staat me iets van bij dat ik in de vijftien jaar Soul-xotica al eens heb geschreven over deze dagen maar heb het bewust niet opgezocht. Het is sowieso vijf jaar geleden als het al niet langer geleden is. Café De Karre is al decennia lang een rariteitenkabinet. Hier gebeuren de dingen spontaan zoals het opnemen van een single die iedereen kent ('Mooi Man' van Mannenkoor Karrespoor). Het idee van het wereldrecord barkruk zitten verdient ook geen extra overwegingen en ontstaat bij een flesje bier aan de bar. Het oorspronkelijke record staat op, geloof ik, vijftig uur. Dat móet wel te doen zijn? De boel wordt ingepland in de dagen vóór kerst. Het zal tegen die tijd wel afgelopen zijn? Tot zover ik kan na gaan, ben ik alle jaren met kerst bij familie in Friesland geweest. Enige uitzondering buiten 2025 is 2023 als ik bij kom van een zware griep. In 2000 heb ik de kerst doorgebracht op krukken. Of eigenlijk eentje...

Aan het begin zijn er, geloof ik, een stuk of dertig deelnemers maar dat ruimt al na een avond op. De barkruk-residenten kunnen onbeperkt drank bestellen en voor velen is het gewoon deze donderdagavond gratis zuipen, jezelf laten diskwalificeren en de volgende dag thuis de kater kwijtraken. Voor mij is het al vanaf het begin topsport. Ik zit dan bij Harrie in de kost en deze is een paar maanden eerder een weddenschap aan gegaan met mijn tijdelijke werkgever. Hoewel die laatste alweer volop drinkt en Harrie met plezier de duizend gulden heeft overhandigd, blijft Harrie vooralsnog nuchter. 'Thuis' in Tuk zijn we dus aan de Bavaria Malt. Omdat ik ergens ook ambitieuze plannen heb voor 2001 is het een goede zaak dat ook ik leer om te wennen aan het maltbier. Deze tactiek ga ik inzetten bij het barkruk zitten. Van bier moet je pissen en naarmate de alcohol in het lichaam stijgt, blijf je nét even te lang weg van de barkruk en lig je eruit. Zoals ik zeg is aan het einde van de eerste avond de helft van het deelnemersveld al geëlimineerd. 

Het is op meerdere fronten topsport. Niet alleen zit je dag en nacht in een kroeg samen met de vaste groep klanten. Je ziet mensen nuchter binnenstappen en als een wrak het pand verlaten. De hele dag de muziek op voluit. Koffie drinken totdat je zwart ziet voor de ogen en daarna aan de maltbiertjes. Iedere avond aardappelschijfjes met boontjes en karbonade. Dat is immers al twintig jaar het dagmenu van De Karre. Per uur mogen we een paar minuten van de kruk om de benen te strekken of voor een toiletbezoek. In de eerste uren meen ik druk op de blaas te kunnen negeren maar zit na drie kwartier met mijn benen over elkaar om het niet in de broek te doen. Toiletbezoek wordt voor mij althans een vaste waarde. Ik heb het voordeel dat ik gewend ben om zittend te slapen en ben niet meteen helemaal brak als ik met mijn hoofd op de bar heb geslapen. Het groeit de organisatie al snel boven de pet want tegen alle verwachtingen in blijven na twee dagen drie jongemannen over die niet van op houden weten. 

Wat staat er op het spel? Veel! Als iedereen zich aan de afspraak zou houden en ik zou als laatste blijven zitten, dan...? Omgerekend iets van tweeduizend gulden, maar met de helft zou ik al tevreden zijn. De andere twee knapen hebben ongeveer dezelfde vooruitzichten. Het is de begintijd van mijn minidisc-speler. Ik heb deze net een paar weken in huis en heb twee minidiscs samengesteld. Die draai ik helemaal 'grijs' tijdens het barkruk zitten. Ook dj ik op zaterdag met mijn vinylcollectie en dat zal de start zijn van een korte residentie als dj in De Karre. Meer daarover in 'Het zilveren goud' van volgend jaar. Het nieuws over het barkruk zitten heeft ook Jutrijp bereikt en mijn ouders komen even langs. Ik geloof dat dit Eerste Kerstdag moet zijn geweest. Het is de enige dag per jaar dat De Karre dicht is. 's Avonds gaat de familie traditiegetrouw eten in het café en dan zitten we nog altijd met zijn drieën op de barkruk. Een zus van de uitbaters werkt in de verpleging en zij luidt de noodklok als ze mijn been heeft gezien. Dat lijkt op het begin van een trombose. Op haar aanraden komt de huisarts ook langs en deze concludeert hetzelfde. Ik moet na 95 uur en 30 minuten afstappen. De overige twee gaan door voor de 100 uur waarna ze een erg aantrekkelijk financieel aanbod krijgen om het barkruk zitten te beëindigen. 

De nacht van eerste op tweede kerstdag in 2000 zal ik nimmer vergeten. Wat heb ik héérlijk geslapen in mijn bedje! Natuurlijk is het barkruk zitten funest voor de rug want het is minder comfortabel dan het meubelstuk dat ik door AI heb laten ontwerpen. Ik zal de laatste dagen van het oude jaar gebruik maken van sarong, geitenwollen sokken en klompen en zo vier ik ook oud en nieuw in Steenwijkerwold. Het is het oud en nieuw dat het helemaal mis gaat in Volendam, maar in Steenwijkerwold hebben we een fijn feestje met Armand. Ik confronteer de laatste met het verhaal dat ik degene was die in Ruigoord in slaap was gevallen en hij is daar anno 2000 nog altijd kwaad over!