Singles round-up: januari 2

Vandaag weer even rustig aan doen? Ik merk in de afgelopen week iets van herstel maar het blijkt erg teer te zijn. Ik kan inmiddels probleemloos op mijn rug slapen en dat is iets waar ik ontzettend blij mee ben. Ik ben veel beter uitgerust dan wanneer ik op mijn zij moet slapen. Vrijdag en gistermiddag ben ik vrij druk geweest met de singles-bakken en gisteren vooral met het sjouwen van bakken. Dat vindt mijn achterwerk nog niet een puik idee en het geeft me een waarschuwing. Alleen het brood is bijna op en dus hoef ik vandaag niet beslist naar de winkel. Ik blijf binnen en ga maar bakken reorganiseren want er is nog meer dan genoeg te doen op dat vlak. Intussen kan ik ook wel een 'Singles round-up' publiceren, nu met de eerste acht uit Meppel van afgelopen zaterdag. Ik heb even geen inspiratie voor een 'gezellig' bericht dus mooi doorgaan met de singles. 

* Amphora- Timothy (NL, CNR, 1979)
Wellicht is het iets dat ik vooraf had kunnen checken, maar ik heb bij het zien van deze titel altijd gedacht aan een cover van het nummer van The Buoys. Amphora's 'Timothy' is echter niet geschreven door Rupert Holmes maar door een stel 'Ollanders. Timothy is ditmaal niet een mijnwerker die door collega's wordt opgepeuzeld maar een clown zoals Ben Cramer die reeds heeft bezongen. Muzikaal klinkt het als een geslaagd huwelijk tussen Pussycat en Champagne om het Hollands te houden. Erg gezellig voor op een vrijdag- of zondagavond. 

* Hugues Aufray- Hasta Luego (NL, Atlantic, 1973)
De eerste blik op de singles bij 'De Kring' is teleurstellend. Een paar klassieke en geestelijke singles en alles in een rampzalige staat. Bij navraag blijkt het twee bakjes te hebben met 'collectables' bij de kassa. Deze gaan weg voor 2,50 euro per stuk. De helft zou ook gewoon voor een euro of vijftig cent stof kunnen happen want nog altijd veel klassiek, geestelijk en kleinkunst. Deze single van Hugues Aufray smeekt me om hem mee te nemen. Wat is het? Het kan een regelrechte teleurstelling zijn? In gedachten sta ik weer voor de Club 2000-fruitautomaat in De Mangerie in Sneek. Ik gooi een losse rijksdaalder in de automaat en druk wat op de knoppen. Is het waar? Halen we zomaar vijfentwintig gulden uit de kast? Ach vooruit... het is een 'oddball' maar valt zeker niet tegen. Het is typisch zo'n ding uit het gebied van de Middellandse Zee dat zomaar opeens een hele grote hit had kunnen zijn, maar deze eer nooit heeft meegmaakt. Ik weet niet eerlijk of-ie de 2,50 waard is geweest maar het is een eigenwijs ding!

* Bourgeouis Tagg- I Don't Mind At All (Duitsland, Island, 1987)
Ik hoor dit plaatje eens in het Theater Van Het Sentiment en ik geloof dat hij een tijd op mijn zoeklijst heeft gestaan. Ik kan de plaat niet neuriën en dus moet ik hem opzetten. O ja, deze! Een heel klein barok popliedje zoals je ze weinig tegenkomt in de late jaren tachtig. Deze gaat zeker hoog eindigen in de Gele Bak Top 100 dit jaar. Erg gelukkig met deze single!

* Timothy Carr- A Stop Along The Way (US, The Hot Biscuit Disc Company, 1968)
Om een onverklaarbare reden sta ik te dralen met deze single. Zal ik hem gokken? Ik verwacht country, maar ach... voor een euro wagen we altijd een gokje met zo'n Amerikaanse persing. Wat als ik de plaat had laten liggen? Was er een man overboord geweest? Welnu, de b-kant heb ik zaterdag al even beluisterd via Youtube en dat is Deep Soul. De a-kant, 'A Stop Along The Way', schijnt Northern Soul-achtig te zijn. Die moet ik in ieder geval horen en daar begin ik mee. Ja, ik zie wel wat ze bedoelen maar het is 'anything goes'. De b-kant heet 'Let's Start All Over Again' en wordt genoemd als de betere kant. Het is een 'straight starter' en vanaf noot 1 een 'big hurter'. Met vlag en wimpel in de Blauwe Bak. Volgende keer niet weer twijfelen bij dit soort singles!

* Jim Croce- Workin' At The Car Wash Blues (NL, Philips, 1973)
'Those Were The Days' van Sandie Shaw komt eveneens van 'De Kring'. Dit is de derde single uit deze winkel en de hekkensluiter in de volgende aflevering is de laatste. Ik ken dit nummer van Jim Croce beter als 'Jantje's Blues', de onvolprezen vertaling van Cornelis Vreeswijk. Er moet gezegd worden dat deze single uitzonderlijk goed klinkt waardoor het bijna de gevraagde 2,50 euro goed maakt. 

* Distant Cousins- Boo Hoo Hoo (UK, The Ghetto, 1990)
Iets met Engelse persingen. Deze single oogt niet heel erg aantrekkelijk, maar de Engelse persing geeft de doorslag. Het heeft een sticker van de Record, Tape & Video Exchange aan Notting Hill Gate in Londen. 1.50 is door gekrast en ook 50. Tenslotte staat er 10. Dat moet dat tien pence zijn geweest. Een eerdere single, 'You Used To' heeft in december 1989 de 77e plek aangeraakt en 'Boo Hoo Hoo' is compleet geflopt. Wat is het? Het heeft iets van een 'vintage' sound en is redelijk soulvol maar daar houdt het voor mij dan ook wel mee op. De productie rammelt zo erg dat het niet als 'lo-fi' kan worden beoordeeld. Nee, de b-kant is het ook net niet. Gewoon voor de Gele Bak. 

* Esperanto- Last Tango (NL, A&M, 1975)
Ik moet altijd nog eens duiken in het vroege werk van Esperanto. Ik heb onlangs nog iemand gesproken die het me heeft aanbevolen. 'Last Tango' is het enige dat in de buurt komt van de hitparade van Esperanto Rock Orchestra, zoals de band oorspronkelijk heet. In een strikt tempo van een tango, zoals je zou verwachten bij de titel, maar qua zang krijg ik 'vibes' van Be Bop Deluxe en dat is een goed voorteken. Ik kan hier wel aan wennen!

* Dan Fogelberg- The Language Of Love (US, Full Moon, 1984)
Als ik de single uit de bak haal hangt het hoesje nog aan twee millimeter. Bij het tellen aan de kassa gaat de hoes door midden en heb ik een voor- en achterkant. Ach, vooruit maar! Dan Fogelberg heeft een fijne associatie en ik ga het komend weekend vast over hem hebben in het 'Rondje gebak'. 'The Language Of Love' rockt lekker maar is op zichzelf niet zo heel bijzonder. Gezellig genoeg voor een zondagavond!

Singles round-up: januari 1

Als ik zaterdagmorgen het 'Rondje gebak' presenteer, hoop ik nog dat het bericht kan mee gaan voor vrijdag. Nee, de tijd is net verstreken om het binnen de vrijdag te houden. Zaterdag schrijf ik dat ik mezelf aan het voorbereiden ben op een trip naar Meppel. Ik heb het al langer uitgesteld maar een aantal zaken beginnen echt dringend te worden en dus moet ik even met de bus op en neer naar Meppel. Ik zou voor hetzelfde geld ook naar Assen kunnen gaan, alleen ben ik beter bekend in het centrum van Meppel. Buiten een aantal 'nieuwe' boodschapjes heb ik ook de wens om de beide kringloopwinkels te bezoeken. In de tijd dat ik nog in Meppel werk kom ik daar regelmatig. Nu ben ik er sinds eind februari niet meer geweest. De hoogste tijd om de winkels weer eens te checken. Omdat ik uitstap bij de bushalte van de Hugo De Grootstraat ben ik opeens vlakbij de 'oude' kringloopwinkel en zo begint mijn shopavontuur in Meppel. Later vereer ik 'De Kring', de 'nieuwe' kringloopwinkel, met een bezoekje. Overigens bestaat de 'nieuwe' inmiddels ook bijna zeventien jaar en is de 'oude' in de huidige vorm en op deze locatie slechts een paar jaar ouder. De overige zestien singles ga ik uitsmeren over twee afleveringen, maar nu eerst de acht 'dubbele' en upgrades. 

* The Archies- Jingle Jangle (Duitsland, RCA Victor, 1970)
* Joe Bataan- Sadie (NL, Salsoul, 1980)
* Lou Christie- She Sold Me Magic (NL, Buddah, 1969)
* Ekseption- The Fifth (NL, Philips, 1969)
* Ekseption- Air (NL, Philips, 1969)
* Fox- Only You Can (NL, GTO, 1974)
* Sandie Shaw- Those Were The Days (NL, Pye, 1968)
* Gerhard Wendland- Tanze Mit Mir In Den Morgen (NL, Philips, 1960)

Van deze singles komt alleen Sandie Shaw van 'De Kring'. Ik heb 'Jingle Jangle' in een puike Engelse persing maar het fotohoesje maakt me hebberig. Dat geldt ook voor Joe Bataan en Lou Christie. Op het Nederlandse hoesje heet de laatste zelfs Lou Christi. 'The Fifth' van Ekseption heb ik in december 1989 voor het eerst gekocht en mijn oude is tot op de draad versleten. Deze oogt in eerste instantie goed maar een nadere inspectie zegt me dat hij op het eind iets is beschadigd. Enfin, het hoesje is in ieder geval aan één stuk want ook dat accessoire is bij de oude helemaal overleden. Ik hoef niet zo nodig een upgrade van 'Air' te hebben, maar ach... laten we die ook meenemen. Mijn Duitse persing van Fox is niet helemaal recht en de Nederlandse klinkt als een klok. Ik ben eerder vanmorgen door het discotheken-verleden van Nederweert gegaan dankzij de stempels van twee disco's uit die plaats. Zowel Santo-Domingo als Carte Blanche zijn inmiddels opgedoekt maar hebben wel een prachtig verhaal. Dan blijkt het zaterdag ook nog eens Sandie Shaw-dag te zijn. Bij de oude kringloop vind ik het lege envelop-hoesje voor 'I'll Stop At Nothing' van Sandie Shaw. Omdat ze hier nog wel eens lastig willen doen over lege fotohoesjes gris ik een single zonder hoes uit de bak. Dat is dan Gerhard Wendland. Ik heb de Sandie Shaw-single in de persing uit Zuid Afrika maar wil gerust rondkijken voor een Nederlandse om ook deze combinatie compleet te krijgen. Bij 'De Kring' ligt 'Those Were The Days' met fotohoes. Overigens is Lou Christie de allereerste interessante single die ik in Meppel uit de bak haal. Deze mag de boeken in als de eerste van 2026. Een jaar geleden is dat 'Bury Me Down By The River' van P.P. Arnold. 

Rondje gebak 70s: Bak 25

Een nieuw jaar en tijd voor een nieuwe serie? Ik heb een paar jaar geleden op deze plek 'Verzameldraaien' gedaan waarbij ik steeds naar de inhoud kijk van een bepaalde singlesbak uit mijn verzameling. Zoals jullie zullen weten doe ik op vrijdagavond een seventies-show. Het zou de bedoeling zijn dat ik na afloop van 'The Vinyl Countdown' de bakken weer terug op zolder breng, maar de ervaring leert dat de bakken vaak tot de volgende zondag blijven staan. Als ik afgelopen zomer eens niet de inspiratie heb om naar boven te gaan en met bakken te zeulen, besluit ik een soort van 'Verzameldraaien' op de radio te doen van de jaren zeventig-bakken. Het idee voor 2026 is om op vrijdagavond de jaren zeventig-bak van de zondag ervoor onder de loep te nemen en een top tien samen te stellen uit deze bak. Kan ik niet iets doen op Soul-xotica? Maar natuurlijk! Zie hier het 'Rondje gebak' met de eerste 29 weken aandacht voor de 28 jaren zeventig-bakken. Ik hou een slag om de arm om hetzelfde te doen met de jaren zestig én tachtig maar dan alleen voor Soul-xotica. 

De bak van afgelopen zondag. Tja, dat gaat niet werken. Toen heb ik de top eenenvijftig van de Gele Bak Top 100 gedaan. De Vinyl Countdown-planning heeft voor, voorlopig, de laatste week een show in de planning met drie jaren zeventig-bakken. Daarvan pak ik de laatste en dat is bak 25. De bak loopt van 'Roll Over Lay Down' van Status Quo tot en met twee exemplaren van 'Co-Co' van The Sweet. Deze bevat meteen 136 singles in plaats van de gebruikelijke 135. Als ik 135 zou aan houden zou één 'Co-Co' in deze bak staan en de volgende in bak 26. Dat heb ik willen voorkomen en dus zijn er verschillende bakken met 136 en 137 en is er zelfs een jaren zestig-bak met minder dan 135. Dit vanwege een héél dik kartonnen hoesje van één plaat. 'Three's a crowd' en dus begin ik eerst eens met de bands en artiesten die drie of meer singles in de bak hebben staan. 

Status Quo (11), Bonnie St.Claire (4), Stealers Wheel (4), Cat Stevens (8), Ray Stevens (3), Rod Stewart (9), Stephen Stills (5, inclusief Manassas en Stills-Young Band), Stranglers (3), Styx (5), Donna Summer (18), Supersister (3), Supertramp (5), Sutherland Brothers & Quiver (4), Billy Swan (4) en The Sweet (4). 

De top tien is meestal een kwestie van 'last minute'. Misschien dat ik nu met deze serie iets meer aandacht ga schenken aan het fenomeen. De top tien heb ik gistermiddag samengesteld. Is het serieus de ultieme top tien? Welnu, ik heb deze bak (of een gedeelte daarvan) onlangs al eens gehad in de seventies-show en wil het iets anders doen. Dat resulteert in de volgende top tien. 

10. Sing For The Day - Styx (1978)

9. Late Again - Stealers Wheel (1972)

8. Banapple Gas - Cat Stevens (1976)

7. Haitian Divorce - Steely Dan (1977)

6. Rain - Status Quo (1976)

5. Dreamer - Supertramp (1974)

4. One Morning In May - Sundown (1976)

3. On The Border - Al Stewart (1976)

2. She Was Naked - Supersister (1970)

1. You Got Me Anyway - Sutherland Brothers & Quiver (1973)

De hele show beluisteren kan via de volgende link: https://pixeldrain.com/u/oZj4NMkS. De top tien zit in het tweede uur. Nu ga ik mezelf voorbereiden op een busritje naar Meppel. 

Week Spot: Lenny & The Illustrators

In het nieuwe jaar kan ik het over iemand anders gaan hebben, maar ik vermoed dat ik dit later in het jaar veel vaker ga doen. Denk aan de 'Honderd achteruit'. Buiten waar en wanneer ik het plaatje heb gekocht, gaat dat vaak over de groep of artiesten. Ik heb nog altijd niet de Week Spot aangekondigd met een bericht, hoewel ik het gegeven heb genoemd in de 'Singles round-up' met deze single. Over de groep zélf is helemaal niets te schrijven. Er is niemand geboren, opgegroeid en overleden in de groep. Het komt uit een doosje. Of is het dan toch minder eenvoudig dan dat menigeen denkt? Zelf ben ik ook al ruim twee jaar creatief met AI en wil graag een lans breken voor kunstenaars die het als creatieve tool gebruiken in plaats van 'even snel en gemakkelijk'. Ik ga in het eerste deel vertellen over mijn eerste ervaringen met AI om me daarna te richten op de man die schuil gaat achter de 'Fantasy Soul' en Riker Records. De eerste Week Spot van 2026 is 'Coz I'm Ready' van Lenny & The Illustrators uit 2025. 

Angst voor het onbekende. Ook ik sta in eerste instantie niet te trappelen als ik hoor over Artificial Intelligence. Het wordt vaak gebracht in de context van een 'gevaar' dat mogelijk 'intelligenter' wordt dan de mens en onze taak zal overnemen. Een tendens die we eerder hebben gezien met de computer, de robot en het internet. De onheilsprofeten zijn nog altijd aanwezig in de media. De afgelopen dagen heb ik geluisterd naar de Drentse 1000 op RTV Drenthe en bij het draaien van 'Radar Love' van Golden Earring stelt iemand de vraag welke andere nummer 1-hits de band heeft gehad. 'Dat moet ik even vragen aan ChatGPT', is het antwoord van zijn collega. Het antwoord dat volgt is incorrect. 'Dong Dong Di Ki Di Gi Dong' wordt niet genoemd en opeens is 'Buddy Joe' een nummer 1 geworden. Een Engelse collega vraagt ChatGPT op een zeker moment naar de nummer 1 in Nederland van een bepaalde datum en confronteert me hiermee. Het antwoord van ChatGPT is een single die niet eens in de top twintig heeft gestaan. Deze voorbeelden zijn onderdeel van mijn specialisme en ik stoor me dus aan de foutieve antwoorden. Het maakt dat ik absoluut geen gebruik wil maken van ChatGPT, want als het bovenstaande antwoorden niet eens correct kan geven? 

Een Facebook-vriend is in de zomer van 2023 al bezig met het maken van illustraties aan de hand van AI. Het is september 2023 als ik me een middag verveel en rondhang op het internet. Ik ga eens op zoek naar een AI-programma om foto's te creëren. Natuurlijk moet het voor nop zijn en bij een paar pagina's zit ik binnen vijf pogingen aan mijn limiet. Het bewerken van de resultaten en het opslaan op het eigen systeem zijn ook gevallen waar ik tegenaan loop. Ik vind uiteindelijk toch een pagina waar ik gratis gebruik van kan maken maar wel met een hoop controle. Dan kondigt dat aan dat het arsenaal van 'bad words' verder wordt aangevuld. Een 'boot' (de Engelse laars) is één van de vele woorden waardoor het niet meer mogelijk is om een personage een laars te laten dragen. Als het riekt naar geweld of seksualiteit dan komt het op de lijst terecht. Dan ben ik er snel klaar mee. 

Ik ga op zoek en kom uit bij Freepik. Het heeft niet alleen een AI-generator maar tevens een ruime bibliotheek aan bestaande foto's. Als je op Google zoekt op een afbeelding krijg je 'stockphotos' met een watermerk. Bij een betaald lidmaatschap kun je onbeperkt dergelijke foto's downloaden en gebruiken. De kosten van de licentie zit bij het lidmaatschap inbegrepen. Als ik met Freepik ga werken, heeft AI al een vlucht genomen in de afgelopen drie maanden. In het héle begin moet je nog een 'negative prompt' invullen. Ik denk dat het documentje nog ergens heb dat ik moest toepassen. Het juiste aantal ledematen en vingers aan handen zijn een loterij bij AI in het uiterste begin. Ik heb eens twaalf vingers aan één hand geteld! En sommigen blijken zelfs een verborgen derde arm te hebben in de borstkas. Als ik nu kijk naar de creaties uit 2023 en begin 2024 dan vind ik de gezichten slecht gedetailleerd. De ogen lijken glazig. Inmiddels zijn we twee jaar verder en hebben we Nano Banana en Seedream erbij gekregen. Nu wordt het gevaarlijk. Je zou in principe iemand kunnen afpersen met 'foto's' van hem of haar in een bepaalde activiteit of omgeving. Het is bijna niet meer van echt te onderscheiden. Een gecreëerde nieuwsfoto voor een krant ligt dan ook op de loer...

AI is enerzijds als een computer. Je kan een computer gebruiken als rekenmachine of tekstverwerker maar ook een bepaald systeem laten aansturen. Als dat laatste 'slecht' is, wil nog niet zeggen dat het evenmin 'slecht' is als tekstverwerker. Ik juich dus niet iedere vorm van AI toe. Zie mijn kritiek jegens ChatGPT. Als creatieve tool zou ik AI willen vergelijken met een synthesizer. Met een stopcontact en vijf vingers hoef je geen volledige band samen te stellen of een orkest om zelf muziek te kunnen maken. Verwacht dan echter ook geen verfijnd resultaat, want daarvoor heb je wel weer muzikanten nodig. Om alles uit een synthesizer te halen moet je een creatieve en muzikale basis hebben. In de jaren van de house hoor je het vaak voorbij komen: Standaard basloopje en een paar willekeurige aanslagen op een toetsenbord en de nieuwe dance-hit is klaar. Het is echter niet te vergelijken met wat bijvoorbeeld Jean Michel Jarre uit een synthesizer haalt. Voor de laatste is het niet even gemakkelijk scoren of pretenderen dat hij een orkest gaat vervangen. Een 'digital creator' die gebruik maakt van AI als creatieve tool krijgt van mijn een duimpje omhoog. Het 'U vraagt, wij draaien'-concept is verre van authentiek en is vaak een samenraapsel van bekende gegevens. 

Zo kom ik uit bij Colin Day. Hij is inmiddels 67 jaar oud en werkt zijn hele halve leven als producent van commercials. Hij heeft dus een specialisme in het schrijven van 'catchy' liedjes van maximaal 35 seconden. Het is zijn eigen vrouw, Emma, die hem jaren geleden heeft uitgedaagd om eens een volledig liedje voor haar te schrijven. Sindsdien is het een familietraditie geworden in het gezin Day. Deze nummers zijn echter nooit gedeeld met het publiek. Dan maakt hij kennis met AI-software voor muziek en opeens gaat het kriebelen. Day is van oudsher een Northern Soul-liefhebber en opeens is het mogelijk om een authentiek klinkende sixties-opname te maken. Lenny & The Illustrators is in februari 2025 het eerste resultaat. Aanvankelijk denkt iedereen dat het werkelijk een onuitgebrachte opname is van lang geleden. Het is echter een tekst van de hand van Colin Day. Sommige instrumenten heeft hij zelf gespeeld en toegevoegd aan de mix, maar de zangers en zangeressen van zijn platen komen uit het kunstmatige brein van de software. Het ontaardt in een controverse. Mijn bevriende labeleigenaren spreken zich openlijk uit tegen deze AI-producties en ik ga in eerste instantie mee in hun verhaal. Dan zie ik een interview van Kev Roberts met Colin Day en ben ik ook overtuigd. Sterker nog: Ik herken het wel een beetje bij mijn eigen foto- en videobewerking. Zonder creatieve basis krijg je eenheidsworst. Mét een creatief brein maak je iets 'nieuws'. Inmiddels is het zover dat de 555 reguliere singles en 55 demo's al weken vóór de releasedatum zijn uitverkocht. Platenlabel Charly heeft de eerste Riker-elpee net uitgebracht met alle zestien kanten van de afgelopen singles. De volgende twee komen volgende maand uit maar zijn al uitverkocht. 

Inwisselbaar 2025?

Het is vanavond voor het eerst sinds 2008 dat ik helemaal vrij ben op oudejaarsavond. Sinds 2013 heb ik ieder jaar radio gemaakt rond de jaarwisseling en in de jaren 2009 tot en met 2012 ben ik druk met platen klaar zoeken voor een optreden in Het Pandje. De oudejaarsavond is begonnen met slaap. Ik word om half elf wakker van de 'Bohemian Rhapsody' voor de tweede maal op RTV Drenthe. Ik ga naar beneden en kijk naar een niet héél erg grappige conference maar dat is te verwachten. Ik kan al jaren niet hard lachen om cabaretiers. Na afloop is het kwart voor twaalf. Hoewel ik eigenlijk een ander nummer wil draaien, zet ik toch P.P. Arnold op als het middernacht is geweest. Een traditie die ik al veertien jaar in stand hou. 'Everything's gonna be alright'. Laten we het hopen. Ook vrij uniek: Ik ben even buiten geweest om naar het vuurwerk te kijken. Het kan nu nog? Voordat ik het nieuwe jaar volledig ga aanvaarden, heb ik eerst een appeltje te schillen met 2025. 

Een vraagteken in de aanhef? Ook dat is nieuw. In voorgaande jaren weet ik steeds het juiste woord te vinden dat 2025 moet beschrijven, maar nu kan ik er domweg niet op komen. Inwisselbaar dekt de lading ook niet helemaal want 2025 is een bijzonder jaar ten opzichte van alle andere jaren. Alleen is dit niet positief. De klap van oktober 2024 is nog erg vers aan het begin van het jaar en blijft twaalf maanden door etteren. 'Het beste er van maken' en 'nieuwe herinneringen maken', zoals ik eerder deze week heb geschreven. Ben ik daarin geslaagd? Natuurlijk... de waarde van herinneringen ontdek je pas later. Ik ben in de afscheidsbrief aan 2017 ook niet bijzonder optimistisch, maar daar blijk ik achteraf gezien nog best een geode herinnering aan te bewaren. De fietstochten, de vakantie en de korte breaks... Allemaal staan ze in het teken van één ding, hoewel ik juist probeer nieuwe herinneringen te scheppen. Het machteloze gevoel dat 'het nooit meer zo zal zijn als toen. Mijn enige wens voor 2026 is dan ook dat dit gaat slijten en een plekje krijgt. Niet in de vergetelheid maar als een behang in nieuwe herinneringen. Ook anders dan voorgaande jaren: Het is twee uur en ik kukel om van de slaap. Ik ga 2025 vaarwel kussen en ben morgen terug met de Week Spot. Ik wens alle lezers, zowel vaste volgers als toevallige passanten, al het beste toe voor het nieuwe jaar. Laten we er maar weer het beste er van maken!

Eindstreep van december en 2025

Het zullen inmiddels de eerste uren van 2026 zijn als ik me ga buigen over een afscheidsbrief aan het voorbije jaar. Intussen hebben jullie ook nog de Eindstreep tegoed. Ik heb deze lijstjes gisteravond al samengesteld maar het typen gaat dermate moeizaam dat ik het erbij laat. In de afgelopen week heb ik opnieuw een telling georganiseerd van alle platen uit 2025 en dat is opnieuw weer niet actueel. Er zijn een stuk of vier of vijf singles alsnog de Kliko in gegaan. Voordat ik me echter richt op de singles uit het gehele jaar, laat me eerst de cijfers van december 2025 behandelen. De Blauwe Bak is deze maand de absolute winnaar met 38 singles. Er zijn 23 die in de Gele Bak terecht komen en 10 die ik dubbel mag rekenen. Daarbij heb ik eentje van Family tot de Gele Bak gerekend en de reserve als dubbel. Totaal zijn dat er dus 71 waaronder een dubbel-single die ik in het nieuwe jaar aan jullie ga voorstellen. Ik begin eerst met de top tien van de Blauwe Bak over december 2025. 

1. Is It Over Baby - The Kittens

2. It'll Never Be The Same Again - Little Anthony & The Imperials 

3. Coz' I'm Ready - Lenny & The Illustrators 

4. Skiing In The Snow - The Beach Girls 

5. What's Happening To Our Love Affair - Danny Hunt 

6. No Man Is An Island - The Van Dykes 

7. One Woman - Jo Ann Garrett 

8. There\s No Greater Love - The Blossoms 

9. If I Ever Get You Back - Patterson Twins 

10. She's A Heartbreaker - Gene Pitney

Vervolgens de top tien van de Gele Bak uit deze maand,. 

1. Dancing In The Moonlight - Boffalongo 

2. Green Hornet - Al Hirt 

3. Big Five - Prince Buster 

4. Telephone Line - Electric Light Orchestra 

5. Some Of Your Lovin' - Dusty Springfield 

6. King In A Catholic Style - China Crisis 

7. You're The Greatest Lover - Luv 

8. Music Box - Vera Spinerova 

9. Don't Turn Around - The Merseybeats 

10. It''s Your Life - Smokie 

Bij de nummer 8 van de Gele Bak moet ik opmerken dat de plaat abusievelijk als 'Verka Spinerova' op Discogs staat doordat de hoesjesmaker heeft besloten een bloemetje tuussen de 'r' en de 'a' te stoppen. Hierdoor leest het als 'Verka' maar het is in werkelijkheid Vera Spinerova. Een zangeres dus... Dan is het nu tijd voor de getallen over het afgelopen jaar. Ik heb een documentje aangemaakt met daarin de singles per datum. Daaruit blijkt dat ik op 110 dagen in het voorbije jaar één of meerdere aankopen heb gedaan. De uitschieters (meer dan tien singles) in de Blauwe Bak zijn vaak de datums als ik afreken bij Mark. In totaal tel ik voor de Blauwe Bak 397 singles tegenover 709 voor de Gele Bak. Er zijn 145 dubbele singles. Met de paar eraf die ik alsnog heb weggegooid, kom ik dan net op 1250 singles. Ongeveer honderd per maand. Het is zinloos om een top tien uit de Blauwe Bak te doen na weken van de Blauwe Bak Top 100 en dus kijk ik alleen naar de nummer 1-singles uit de 'Eindstreep'-afleveringen van dit jaar. In maart heb ik 'Theme One' van Van Der Graaf Generator welke alsnog in de Blauwe Bak terecht is gekomen. In juli zijn de Gele Bak-singles te minimaal voor een aparte lijst. Dan hou ik tien singles over. Dat moet de top tien van dit jaar worden. 

1. Keeping The Dream Alive - Freiheit (september)

2. Expecting To Fly - Buffalo Springfield (oktober)

3. Dancing In The Moonlight - Boffalongo (december)

4. Music To Watch Girls By - Andy Williams (februari)

5. Circle In The Sand - Belinda Carlisle (januari)

6. Burning Of The Midnight Lamp - The Jimi Hendrix Experience (juni)

7. Quite A Surprise - Mayfly (april)

8. Now Be Thankful - Fairport Convention (augusus)

9. Rock And Roll Star - Champagne (november)

10. Morning Train - Sheena Easton (mei)

Uit eigen beweging door 2025: deel III

Zonder dat ik al teveel vooruit wil lopen op de afscheidsbrief aan 2025, kom ik er tijdens deze uitgebreide fiets- en wandeltocht er niet onder uit. 'We maken er het beste van', is de gedachte die in 2025 overheerst. Wellicht kan ik dat gedurende 2026 op een betere manier aanvliegen waardoor vakanties en fietstochten weer écht memorabel worden in plaats van dat het alleen maar herinneringen oproept. Een goed deel van de activiteiten valt in de categorie 'therapeutisch bewegen' omdat ik begin 2025 al in de gaten heb dat thuis blijven zitten helemaal niets gaat oplossen. 'Nieuwe herinneringen maken' is het motto en ik betwijfel of ik daar echt in ben geslaagd. Als ik nu terug denk aan 2017 zijn er een paar fietstochten die eruit springen en bij de vakantie ben ik grotendeels vergeten. Ik denk dat ik over vier jaar ook maar weinig details van 2025 naar boven weet te halen. Dat neemt niet weg dat ik mijn uiterste best heb gedaan om te genieten van het fietsen en de omgeving en daar slaag ik een aantal keren erg goed in, maar toch blijft de overheersende gedachte dat ik 'er het beste van moet maken'. In deze laatste aflevering loop en fiets ik door augustus, september en oktober. Daarna noteer ik geen enkele wandel- of fietstocht meer. 

Het 'nieuwe' zomerjasje heb ik inmiddels twee jaar maar ben nog altijd trots dat deze geen regen heeft getroffen. De bruine variant krijgt in september een heel klein buitje en met een vergrootglas kun je de vlekjes zien. Enfin, ik kijk voor iedere fietstocht uitvoerig op de Buienradar of er regen wordt voorspeld of dat het niet té warm is voor een jas. In september ontkomt me dat eenmalig. Er staat me iets van bij dat de fietstocht van donderdag 14 augustus verband houdt met eerdere plannen met regen en dergelijke. De jas mag thuis blijven want het is zeer aangenaam weer. Eerst langs de kringloop in Ruinerwold voor singles en dan wil ik wel weer in De Wijk kijken om te zien of ik nu wel de kringloop kan halen. Dat lukt maar de winkel heeft niets in de aanbieding voor mij. Ik fiets door over Veeningen naar Zuidwolde. Daar heb ik een boodschapje en ik ga via de bossen naar Echten en Ruinen. Op 25 augustus begint mijn vakantie. Ik wil dicht in de buurt zijn van Duitsland en niet in de omgeving van Hardenberg. Zo kom ik uit op een bed & breakfast in Emmer-Compascuum. Het blijkt méér te zijn dan dat. Een heus chalet voor me alleen en de mogelijkheid om zelf een potje te koken. Binnen een kilometer fiets ik de grens over naar Rutenbrock. Op dinsdag is het plan om langs de Eems te fietsen van Haren naar Meppen. Omdat mijn oriëntatie flink in de war is, fiets ik verkeerd en kom véél noordelijker uit dan Haren. Via Lathen fiets ik naar Haren en dan door naar Meppen. Daar begin ik aan een kleine herhaling maar zwaai dan af naar Apeldorn en Stavern. Ik fiets langs een militair oefenterrein en er zit niets anders op dan dit te volgen tot Lathen. Op woensdag fiets ik naar Sellingen en Bourtange en ga dan de grens over naar Duitsland. Ik kom weer uit in de buurt van Lathen en fiets nu een alternatieve route naar Haren. Daar geniet ik van het weer op het marktplein en fiets dan terug naar het chalet. 's Avonds even afkicken van Duitsland en de volgende dag weer naar huis. Even voor Pesse word ik getrakteerd op een stevige regen- en onweersbui maar de natuur heeft dit nodig. 

Bij thuiskomst blijkt een pakketje singles op me te wachten in Diever. Die ga ik vrijdagmiddag halen en fiets vrolijk door. Ik zal deze middag veel op het Hijkerveld te vinden zijn. Op zaterdag is wederom een laatbloeier. Ik heb een boodschapje in Steenwijk en fiets daarna door over Steggerda naar Noordwolde en via Vledder weer naar huis. De dagen erna kom ik niet uit mijn huis en op vrijdag 5 september acht ik de tijd rijp voor een fietstocht. Eerst naar Ruinerwold voor singles en daarna via het Staphorster bos naar Nieuwleusen. Daar koop ik nog meer singles en fiets vervolgens naar Ommen. Even na Ommen vallen er een paar druppen regen en dat is de doop van het ene zomerjasje. Nogmaals, ze zijn erg stijlvol maar allesbehalve praktisch. In Koekange doe ik boodschappen en fiets dan weer naar huis. Op zaterdag wil ik ook fietsen maar dan is er paniek. Een hevig gekraak banonder de kettingkast? Nee, de trapper blijkt 'af' te zijn. Ik fiets door het Drents-Friese Wold naar Noordwolde maar weet mezelf in te houden bij de kringloopwinkel. Ik fiets nog even verder Friesland in en daarna boven Makkinga langs en op naar de Tjonger. Raar maar waar. Bij Boijl ga ik de grens over naar Drenthe. Als ik thuis kom, lees ik een berichtje van mijn zus. Zij is dat weekend met haar man in Boijl en zou deze middag in de omgeving van Uffelte zijn geweest. De zondag en maandag komt het er niet van waardoor dit het slotstuk van de vakantie is geworden. Op 18 september liggen mijn schoenen in Diever. Ondanks dat het ietwat druilerig weer is, wil ik graag een fietstochtje maken. Qua kilometers is het niet erg overdreven maar er wordt volop genoten van fietstocht én muziek. 

Dan wordt het oktober. Ik heb het plan al heel lang geleden gemaakt. Als het een jaar geleden is wil ik niet aan het werk zijn en evenmin thuis zitten. Ik moet 'nieuwe herinneringen maken' en tegelijk het gemis op een mooie manier in kleuren. De b&b in Hardenberg is me dermate goed bevallen dat ik op 5 oktober opnieuw voor een paar dagen ga. De maandag is het zwaarst. Ik probeer rond half één te rusten maar het is niet een hele geschikte plek. Later op de middag waan ik mezelf in Denemarken en deze foto ga ik dan ook gebruiken. In werkelijkheid zit ik iets ten noorden van Oldenzaal. Dinsdag is een ietwat verloren dag. Ik kom te laat op gang en dat strookt niet met mijn ambities. Omdat ik ook niet hetzelfde stuk als maandag wil fietsen, knoop ik er heel veel onnodige kilometers aan vast. Door naar de woensdag. Dat wordt uiteindelijk de allerbeste dag van de vakantie. Ik vind nieuwe paden vlak in de buurt waar ik wel eerder heb gefietst. Jammer van de regenbui vlak voor Hardenberg maar verder is deze dag om door een ringetje te halen. Donderdag kan door de plee. Zaterdag is het een jaar sinds de begrafenis en dat wil ik 'vieren' met singles. Ik ga dus op en neer op de fiets naar Assen voor heel veel platen. Dan stopt het lijstje. Ik ben intussen nog eens op de fiets naar Ruinerwold geweest, maar dat voelt aan als 'functioneel' fietsen. Ook de wandeltochten van de afgelopen twee weken heb ik niet meegenomen in het overzicht. Ook dat is gedeeltelijk 'functioneel' nu ik tijdelijk niet kan fietsen. 

De fiets gaat in de schuur en de wandelschoenen in de gang. Die zijn beide klaar voor heel veel tevreden kilometers in 2026. Ik moet eerst zien te herstellen van het staartbot.