*Rondje gebak 70s: Bak 21

Het originele idee is om hetzelfde te doen bij de jaren zestig en tachtig maar dan ook vóór eind augustus. Ik vermoed namelijk dat ik tegen die tijd de bakken weer opnieuw ga inrichten zoals vorig jaar. Toch is het nog niet gekomen van de overige decennia. Enfin, afgelopen zondag heb ik de 21e bak te gast en dat is meteen wel een speciale. Zowel de nummer 1 uit de Gele Bak Top 100 van 2023 als van 2024 staat in deze betreffende bak en dat levert een gevecht op om plek 1 en 2. Zoals ik in de show heb uitgelegd zijn de nummers 5 tot en met 10 inwisselbaar en kunnen elk moment een plaats zakken of stijgen. Ik laat het echter zo zoals ik het heb gedaan in de show. In deze bak Volgens de wet zitten er 135 singles in deze bak, ook al weet ik dat een paar 'dubbele' ook een plekje hebben gekregen. 

De bak trapt af met 'The Race Is On' van Suzi Quatro uit 1978 en eindigt ook in dat jaar met 'Miss You' van Rolling Stones. Ik noem weer de artiesten en bands met drie of meer singles. 

Queen (9), Gerry Rafferty (5), Raiders (3), Rare Earth (9), Redbone (10), Helen Reddy (4), Les Reed Orchestra (3), Charlie Rich (3), Cliff Richard (10), Clodagh Rodgers (3) en Rolling Stones (8).

De top 10 ziet er als volgt uit. 

10. Black Betty - Ram Jam (1977)

9. Killer Queen - Queen (1974)

8. Lovin' You - Minnie Riperton (1975)

7. They Shoot Horses Don't They - Racing Cars (1977)

6. The Witch - Rattles (1970)

5. Right Down The Line - Gerry Rafferty (1978)

4. Just Seventeen - Raiders (1970)

3. Come And Get Your Love - Redbone (1973)

2. Don't Wanna Say Goodbye - The Raspberries (1972)

1. Fresh Air - Quicksilver Messenger Service (1970)

In de bijgaande show kunnen jullie genieten van 31 hoogtepunten uit de bak waaronder 2 van Redbone. Het gaat om de volgende bands en artiesten:

Suzi Quatro, Queen, Quicksilver Messenger Service, Racing Horses, Gerry Rafferty, Raiders, Rainbow, Ram Jam, The Ramones, Kenny Rankin, The Rare Earth, The Raspberries, The Rattles, Raydio, Redbone, Redwing, Les Reed, Reggaelia, Reparata & The Delrons, Revolution System, Charlie Rich, Cliff Richard, Rich Kids, Rikki & The Last Days Of Earth, Minnie Riperton, Road (Leeuwarden), B.A. Robertson, Vicki Sue Robinson, Clodagh Rodgers, Rolling Stones. 

Hier is de link om de show te beluisteren. https://pixeldrain.com/u/uy7ZQYF7 

Singles round-up: maart 5

Als het goed is, liggen er nu twee singles uit Spanje in de brievenbus op me te wachten. Dat zijn nieuwe releases en kunnen wel in een later bericht. Ik ga in deze aflevering twee Discogs-bestellingen samenvoegen. Om te beginnen is het de dag dat ik naar de kringloop in Ruinerwold ben geweest. Ik heb die middag even rondgehangen op Discogs en heb zin in een bepaalde Pretty Things-single. Dan zie ik een erg aantrekkelijk aanbod bij een Deense handelaar. De volgende dag hak ik de knoop door. Het is veruit de goedkoopste oplossing, ook al zou er weinig over zijn van het fotohoesje. Bijna een maand geleden heb ik 'She Was A Gipsy' van Christie Lane gekocht en dat maakt dat ik opeens ook 'Johnny Remember Me' wil hebben. Dat plaatje doet maffe prijzen als het met fotohoes is. Ik tref bij Luckywolf een exemplaar in bijna nieuwstaat en met het labelhoesje. Toch blijft deze bestelling bijna een maand in het mandje liggen. Ruim een week geleden vul ik het mandje aan en ga over tot aanschaf. Het is een 'mixed bag' van potentiële Blauwe Bak-singles alsook voor de Gele Bak. Laat me maar snel beginnen. Platen met (LW) achter de titel zijn afkomstig van Lucky Wolf. (GS) staat voor GladSamler, de naam van de platenwinkel uit Deense Odense. 

* Christie Lane- Johnny Remember Me (NL, Polydor, 1970) (LW)
Ik heb nog geen noot gehoord van de plaat maar het oogt meteen interessant. Hans Vermeulen produceert het en de groep doet het oudje van John Leyton. Waar 'Gipsy' ietwat kneuterig klinkt, daar hebben ze flink bijgespijkerd want dit staat als een huis. Uiteraard ook dankzij de vaste hand van Vermeulen. Hij staat her en der als 'prog', maar dat valt wel mee. Het is een update van een nummer van negen jaar oud met de instrumentatie en productie van 1970. Een leuke novelty en zeker voor deze prijs. Ik zou er geen tientje voor hebben gegeven. 

* En Vogue- My Lovin' (Duitsland, East West, 1992) (GS)
Een kassakoopje. Uiteraard kijk ik ook even bij de 'soul' en zie dan deze voor een lief klein eurootje. Uiteraard gewoon voor de Gele Bak want daarvoor is het een té grote hit geweest. 

* Gladdy & Stranger with Shorty Perry- Dedicated To Illiteracy (UK, Down Town, 1973) (LW)
Bij Lucky Wolf kijk ik eveneens bij de reggae. Hij heeft zelfs nog een andere maar dan krijg ik het bericht van Discogs dat deze is verkocht. Jammer maar helaas. Deze single is goedkoop en dus interessant genoeg. Het is 'Dedicated To The One I Love' op een reggae-deuntje. Ik moet heel eerlijk bekennen dat ik niet goed weet wat ik ervan moet denken. Het is een curieus plaatje, laten we het daar op houden. In geval van Honeyboy vind ik de dub beter en dus gaan we ook '; Illiteracy Dub' van G.G. All Stars proeven. Het heeft het gezongen intro en intussen horen we de muzikanten in de studio van alles roepen. Een leuke stoplap is het zeker. Ik denk dat het Gele Bak wordt voor dit schijfje. 

* The Jackson 5- Maybe Tomorrow (NL, Tamla Motown, 1971) (LW)
Persoonlijk ken ik het nummer het beste in de uitvoering van UB40 maar dit origineeltje mag er zeker ook zijn. Deze mag wel met stip in de Blauwe Bak. 

* The Jaggerz- The Rapper (Denemarken, Kama Sutra, 1970) (GS)
Ik heb vorig jaar eens een single van The Jaggerz gekocht van Mark. Ik ben daar niet heel erg zeker over maar wil nu ook wel eens 'The Rapper' proberen. Het is een kruising tussen Sly & The Family Stone en Redbone als je het mij vraagt en, nee, de Blauwe Bak is te hoog gegrepen voor dit schijfje. 

* The Pretty Things- Defecting Grey (Zweden, Columbia, 1968) (GS)
Van 2007 tot en met 2009 heeft de KRO op de zaterdagavond een erg leuke show met albumtracks. 'Deja Vu' heet het en wordt aanvankelijk gepresenteerd door Jeanne Kooymans. Luisteraars kunnen hun favoriete album aandragen voor de 'Eregalerij' en mijn keuze verbreekt records binnen het programma. Ik stel 'North Star Grassman And The Ravens' van Sandy Denny voor. Als dank mag ik een cd uitzoeken uit de Eregalerij. Ik kies voor 'S.F. Sorrow' van The Pretty Things. Het is de complete 'rockopera' met enkele bonustracks en een uitvoering van het stuk uit 1997. Zo maak ik kennis met 'Defecting Grey', een single die verschijnt rondom 'S.F. Sorrow' maar niet op het album staat. Een uiterst maf en zwaar psychedelisch ding. Het is sinds het afgelopen jaar dat ik geïnteresseerd raak in de single. Op veel adressen is hij onbetaalbaar en dan tref ik Glad Samler Records in het Deense Odense. Qua beschrijving is er niks over van het hoesje. En...? Het hoesje heeft oorspronkelijk een maagdelijk witte lijst en deze is bruin geworden door de jaren heen. De plaat draait er niets minder om! Een hele serieuze 'big want' voor een zeer schappelijke prijs als je geen 'condition-freak' bent. Hij knalt letterlijk uit de speakers!

* The Righteous Brothers- Soul And Inspiration (Duitsland, Verve, 1966) (GS)
Een keurig exemplaar van deze Righteous Brother-single voor een dievenprijsje. De b-kant heet 'B Side Blues' en is blijkbaar geschreven door Medley en Hatfield. Het is ook echt een blues en dus geen verrassing. Deze is overigens ook gewoon voor de Gele Bak. 

* The Silhouettes- Tell Daddy (Barbados, Trex, 1972) (LW)
Op dit label wordt vermeld dat Richard Stoute de zanger is. Leuk omdat ik ook een andere single heb van deze Stoute. Hij is ietwat uit het lood. Aan beide kanten zijn het grootse ballades, een heel contrast met de andere Silhouettes-single en Richard Stoute's uitvoering van 'Vehicle'. Uiteraard voor de Caribische afdeling van de Blauwe Bak. 

* Percy Sledge- When A Man Loves A Woman (Zweden, Atlantic, 1966) (GS)
Deze heb ik al in de Nederlandse uitdossing in de Blauwe Bak, maar deze komt daar ook te staan. Vermoedelijk gaat de Nederlandse terug de Gele Bak in. 

* Sly & The Family Stone- If You Want Me To Stay (NL, Epic, 1973) (LW)
Een hele echte Sly Stone-klassieker en uiteraard voor de Blauwe Bak. 

* Springer & The Barons- Spouge Rythm (Barbados, Wirl, 1974) (LW)
Dit plaatje heb ik blind gekocht. 'Spouge Rythm' is de Barbadiaanse variatie op de reggae. Victor Gittens is de zanger op beide kanten en hij staat te boek als een reggaezanger van Barbados en een promotor. 'Oh Babe' is door Gittens zelf geschreven en is verre van reggae. Het is lekkere zwijmelsoul om heerlijk met je lieftallige op het strand te dansen bij de ondergaande zon. Uiteraard ook voor de Barbados-collectie in de Blauwe Bak. 

* Tages- There's A Blind Man Playin' Fiddle In The Street (Denemarken, Parlophone, 1968) (GS)
Tijdens de vakantie in Denemarken in 1991 koop ik 'I'm Going Out' van Tages. Op de keerzijde van de fotohoesjes zie ik geregeld titels staan van overige Tages-singles. In 2011 heb ik nog eens de elpee van Blond gekocht, feitelijk de opvolger van Tages. Tages is een Zweedse band. Ik zoek op Tages in de winkel van Glad Samler en zie dan deze met 'beschadigd' hoesje en deze is meteen vijftien euro goedkoper. Er is een beetje op de achterkant gekrabbeld. 'Blind Man' is een eigen nummer van Tages en is een beetje als The Move met diverse psychedelische geluidjes tussendoor. 

* The Undisputed Truth- Smiling Faces Sometimes (NL, Tamla Motown, 1971) (GS)
Jawel... deze single heeft eens de reis gemaakt van Heemstede naar Denemarken. Verpakt in een Tamla Motown-hoesje dat aanvankelijk Engels lijkt totdat ik de Duitse tekst lees. Het is een formdabel nummer dat ik in iedere uitvoering lust, maar deze van The Undisputed Truth is zoals ik het vooral ken. Voor de Blauwe Bak. 

* Dionne Warwick- The Windows Of The World (NL, Scepter, 1967) (LW)
Iets met Dionne en fotohoesjes voor een schappelijke prijs. Eerlijk is eerlijk: Het is te poppy voor de Blauwe Bak maar het is wel een onweerstaanbaar nummer dat ik nog niet ken. 

Singles round-up: maart 4

Afgelopen maandag heb ik de camera van nieuwe batterijen voorzien. En ja hoor... meteen is de eerste foto weer DSCN001. Ofwel: Het apparaat telt niet meer door en begint iedere keer opnieuw. Voor Soul-xotica betekent dit dat ik de bestandjes uit de vorige weken moet verwijderen om niet steeds de melding 'DSCN001 bestaat al. Wilt u het vervangen?' te krijgen. Het hoort niet zo te zijn, maar dan opnieuw: Het apparaat heeft ongeveer achttien jaar geleden de fabriek verlaten. Even wachten totdat de hype voorbij is en dan weer eens kijken naar een ander exemplaar van mijn vorige Coolpix. De kringloopwinkel in Dedemsvaart vermeldt het weeknummer op de prijsstickers. Daar kan ik aan aflezen dat de 'interessante' singles in week 30 aan de winkel zijn toegevoegd. Ik ben intussen nog wel eens in de buurt geweest tijdens openingstijden maar nooit de neiging gehad om weer binnen te kijken. Ik ben uiterst gelukkig dat ik maandag ben afgestapt. Wat zou er nog méér hebben gelegen in week 30? De singles getuigen van een fijne muzieksmaak van iemand die deze schijfjes tussen 1967 en 1973 heeft gekocht. Cuby, psychedelica, progressieve rock... het ligt er allemaal. Ik kan me van vorig jaar februari herinneren dat er al een paar 'zonnesteek'-platen bij zitten. In week 30 moet de persoon die de singles van stickers heeft voorzien ook in de brandende zon hebben gezeten. Daar doe ik dan mijn voordeel mee, hoewel er uiterst bizarre dingen tussen zitten. Een single zonder hoes met een diepe kras voor 30 euro? Enfin, ik tref er maandag twaalf waarvan er vijf dubbel zijn. 

De singles hebben allemaal stickers van rondom week 30. De singles in de 'goedkope' bak zijn al interessant, maar als ik ben vol verbazing als ik de bak uit het kastje mag bekijken. Er zijn vijf singles zó leuk dat ik ze niet kan laten liggen hoewel ik ze al eens heb, 

* Django- Timothy (NL, Polydor, 1971)
* Dusk- Angel Baby (NL, Stateside, 1971)
* George Howe- Maxwell's Silver Hammer (Duitsland, MCA, 1969)
* John Kongos- Tokoloshe Man (NL, Ariola, 1971)
* Ruby Nash- Blame It On The Summer Sun (NL, Polydor, 1971)
Django heeft een hele aardige geschiedenis. In de vroege jaren zeventig wordt het Friese dorpje Bantega opgeschrikt door een stel Amerikanen. Ze hebben een bandje en weten zichzelf in de kijker te spelen bij Polydor. Peter Koelewijn heeft de eer om de plaat te mogen produceren, maar hij is niet bepaald onder de indruk van de Amerikanen. De plaat flopt en Polydor ziet een opvolger niet zitten. Een paar weken later staat een sjieke Amerikaanse zakenman voor de deur van Koelewijn. Hij smeekt Koelewijn met een goedgevulde envelop om nóg een plaat op te nemen met Django. Wat blijkt? De zakenman is de vader van de zanger. De vader heeft een véél jongere vriendin waar zijn zoon ook een oogje op heeft. Het idee is dat Django een hit kan scoren zodat zoonlief zo ver mogelijk bij de vrouw van de zakenman weg blijft. Ondanks de envelop is de tweede opname er nooit gekomen en een paar jaar later zijn de Amerikanen weer gevlogen. Ik kan deze niet laten liggen voor een euro. Dusk, John Kongos en Ruby Nash zijn welkome upgrades. George Howe heb ik al in een Scandinavische uitdossing. 

* Audience- Bella Donna Moonshine (NL, Philips, 1970)
Nee maar... Deze single ligt dus al vanaf week 30 voor 3 euro te wachten op mij. Ik heb hem dinsdag al even gedraaid en het eerste dat opvalt... Hij is heel erg mono. De banjo in de brug van het nummer komt er dan ook niet echt lekker uit. Beetje jammer maar wel met een smetteloos hoesje. Het gaat nog moeilijk worden met de 'Eindstreep' van deze maand. 

* The Bonzo Dog Band- I Want To Be With You (NL, Liberty, 1969)
Dan The Bonzos. Zowaar twee nummers die ik helemaal niet ken. Het hoesje ligt in tweeën en de voorkant mist een hoek maar dat mag de pret niet drukken. Het zijn nummers die niet de verzamel-cd hebben gehaald die ik ooit heb gekocht. 'I Want To Be With You' komt uit de pen van Neil Innes en hier is hij alvast aan het oefenen voor The World. De grappen en grollen blijven op de achtergrond en het is gewoon een erg fijne popsong zoals alleen Neil Innes deze weet te schrijven. 'We Were Wrong' op de flip is van Vivian Stanshall en deze meen ik wel eens eerder te hebben gehoord. Het is een pastiche op de popmuziek van jaren ervoor uiteraard met een kwinkslag. Het is geen tweede 'I'm The Urban Spaceman' maar erg leuk om deze in de collectie te hebben. 

* Louis Van Dyke- A Whiter Shade Of Pale (NL, Artone, 1969)
Louis Van Dijk brengt op een zeker moment 'When A Man Loves A Woman' uit, een album waarop hij de grote pophits onder handen neemt. 'A Whiter Shade Of Pale' is verhoudingsgewijs aardig te pruimen. Uiteraard houdt hij zich aanvankelijk vooral aan de orgel-melodie maar gaat verderop improviseren. Ik moet bekennen dat ik ademloos zit te luisteren. Op de flip doet hij 'With A Little Help From My Friends' en neemt daarbij The Beatles als uitgangspunt. Jazzy uitvoeringen van The Beatles kennen we alleen wel. 

* Albert Hammond- When I'm Gone (NL, CBS, 1981)
'The odd one out'. Het is, volgens mij, de eerste single die ik uit de bak haal voordat ik Audience en andere pareltjes vind. Voor een euro mag die wel mee! Het is bovendien een uitstekende plaat maar ik wil nu weer terug naar de jaren zestig en zeventig. 

* Laurent & The Mardi Gras- Sing Sing Barbara (NL, Disc AZ, 1971)
Deze single heeft zowaar een naam op het hoesje. Is de persoon met de uitmuntende muziekkeuze dan een dame? Goede smaak, Janny! Michel Taieb is zijn echte naam maar gebruikt Michel Laurent of gewoon Laurent voor zijn muzikale carrière. The Mardi Gras is het groepje Amerikanen dat in Parijs is neergestreken en onder andere 'Too Busy Thinking 'Bout My Baby' heeft gemaakt. 'Sing Sing Barbara' is een gewoon popliedje met het dominante Farfisa-orgeltje van The Mardi Gras. 

* Van Morrison- Like A Cannonball (NL, Warner Bros., 1972)
'Like A Cannonball' heeft qua zang in de coupletten veel weg van 'It's All Over Now Baby Blue' van Them en dat is een prettige associatie voor mij. Van The Man is altijd goed en deze single is geen uitzondering. De laatste jaren zijn ze de Blauwe Bak in gegaan maar deze is uitsluitend voor de Gele Bak. Het wordt weer gezellig op de zondagavond!

* Pretty Things- October 26 (NL, Harvest, 1971)
Het is momenteel een Pretty Things-feestje maar deze had ik zeker niet zien aankomen. De ruige rhythm & blues behoort al lang tot het verleden en Pretty Things maakt perfecte progressieve rockmuziek in 1971. We gaan het straks opnieuw hebben over dit orkest. 

Week Spot + Singles round-up: maart 3

'De eerste uit de volgende aflevering is de Week Spot'. Dat heb ik vanmiddag geschreven. Juist, de Week Spot is gisteravond al unaniem gekozen, ook omdat ik wel verwacht dat er vast wel iets is te vinden over de betreffende zangeres. Ai! Dat valt tegen. Als Roddie Joy morgen langs zou komen in Uffelte, dan wordt ze nog dezelfde dag het land uitgezet. Ze is een ongedocumenteerde. Haar echte naam is Rita Coleman en ze heeft na een aantal singles als Roddie Joy in de jaren zestig één disco-single gemaakt als Rita Fortune. Ik ken haar 'If There's Anything Else You Want, Let Me Know' van de 'Northern Soul Jukebox' en zie vanmiddag dat de demo in niet al te goede staat best te behappen is. Sterker nog: Ik heb eentje in mijn boodschappenmandje neer gelegd. Verder kan ik zo snel niet meer informatie vinden over Roddie Joy en... dat is me eigenlijk ook wel prima! Op die manier kan ik nog een extra 'Singles round-up' doen want er komt genoeg binnen! Aan deze aflevering heb ik nog een extra single toegevoegd en dat zal ik straks uitleggen. Bij deze is de Week Spot van deze week 'Come Back Baby' van Roddie Joy uit 1965 en daarmee vervolg ik ook de 'Singles round-up' over de singles van Mark en eentje uit Zweden. 

* Roddie Joy- Come Back Baby (US, Red Bird, 1965)
Het Red Bird-label is vooral bekend vanwege de meidengroepen. Het is de thuishaven van The Shangri-La's en The Dixie Cups. Als ik me niet vergis is Red Bird het project van George 'Shadow' Morton en krijgt hij zeggenschap van Mercury over de catalogus van Red Bird. Het genoemde 'If There's Anything Else You Want' zit dan ook op het randje van de girlgroup-pop, maar daar heeft de Northern Soul-danser geen bezwaar tegen. Het 'past' in de structuren van de Northern Soul-beweging en dus wordt het alom geaccepteerd en gerespecteerd. 'Come Back Baby' is ietwat 'moody' maar nog altijd wel in het idioom van de meidengroepen. Qua groove meer soulvol dan haar andere single, maar hee... ik heb sinds vanmiddag opeens wel veel zin in deze 'big want'. 'Love Hit Me With A Wallop' is iets meer upbeat maar toch leunt dit teveel tegen The Shirelles aan. Wel prettige muziek maar iets minder geschikt voor 'Do The 45'. 'Come Back Baby' is deze week dus de Week Spot. 

* Garnet Mimms- I'll Keep Loving On (US, GSF, 1972)
Een andere legende met toch wel een schaarse single. 'I'll Keep Loving On' heeft een lekkere voortstuwende groove met een diep respect voor de bespeler van de tamboerijn. Die heeft wel een Chocomel verdiend! Het refrein heeft een lekkere hook en dat maakt dat dit alles in zich heeft om een grote hit te worden. Toch is dat in 1972 niets geworden en dus ga ik het 54 jaar later alsnog proberen. Op een kwaliteits-bootleg staat het symbool van een varken. Bij soulplaten ontbreekt een symbool maar saat Philip Mitchell genoemd als songschrijver. Mitchell is verantwoordelijk voor 'Somebody Someplace'. Dit is een echte 'double-sider' want deze kant is ook niet versmaden. Fraaie blazers en mooi gearrangeerd terwijl Mimms ook even flink zijn ziel mag opentrekken voor een krijsje. Dit is voorlopig mijn favoriete kant. 

* Radiants- Heartbreak Society (US, Chess, 1963)
Een peperduur plaatje. Toch is het ieder dubbeltje ruimschoots waard want het is Radiants op haar best. Dit is de reden waarom ik doorgaans de voorkeur geef aan de soul uit Chicago. Het is net ietsje rauwer dan Philadelphia of Detroit waardoor het gaat leven. Tegelijk wel een stevige productie want het zijn vakmensen bij Chess. 'Please Don't Leave Me' begint als een gospel maar verandert dan in rauwe harmony-soul. Twee uitstekende kanten! Dat maakt de plaat opeens een stuk goedkoper. 

* Sound-Of-Experience- Welcome Home (US, Community, 1973)
De vorige release op Community qua catalogusnummer is gedateerd als 1972 en dus is 1973 een gokje. De oorlog is voorbij en dus komt het schatje terug naar zijn liefje. Toch klinkt het liefje alsof ze inmiddels een andere bedgenoot heeft gevonden. Toch kraait de dame erop los alsof ze meteen zijn uniform aan flarden wil scheuren. Twee minuten en drieënveertig seconden later liggen ze vast de liefde te bedrijven alsof het nooit 1967 is geworden. Op de flip de instrumentale versie. Een echte onversneden 'oddball' met een knipoog naar de 'Vietnam-discs'. 

* Ediwin Starr- Harlem (US, Ric-Tic, 1966)
De a-kant is 'Headline News' en die heb ik op de Engelse Polydor met 'S.O.S. (Stop Her On Sight)' op de keerzijde. De reden van aanschaf is 'Harlem'. Zeg je 'Harlem' dan denk je aan Ben E. King en The Drifters. Hoewel deze productie uit Detroit komt heeft iedereen goed geluisterd naar de 'big city'-producties van The Drifters want deze sluit naadloos aan op de platen van de groep uit deze periode. Een minder gehoorde kant van Edwin Starr. 

* Marsha Tinsley- Now That You're Gone (US, RCA Victor, 1975)
Doorgaans ben ik niet echt de man van de ballades. Deze 'issue' is schaars en daar is de vraagprijs ook naar. Ik word meteen gegrepen door de ballad op de b-kant. Dan krijg ik afgelopen weekend een berichtje van Mark. Hij geeft me tien pond korting op de volgende bestelling want de b-kant heeft een defect. Wat is er gebeurd? Zou iemand een 'drill hole' door het vinyl slaan? Feit is dat er halverwege de b-kant een diepe kuil in het styreen zit en dat de groef van de andere kant zichtbaar is. Niet te draaien dus en moet ik maar wennen aan de a-kant. Niks mis mee. Een gezellig heupwiegende groove met een gesproken intro en een prettige hook in het gezongen gedeelte. Ik kan er helemaal mee leven!

* Woman- I Want To Get You Back (US, Shock, 1971)
Mark adverteert deze plaat een week geleden maar ik ben nét te laat met reserveren. Omdat het nummer nog speelt op de achtergrond (vanaf Youtube) raak ik opeens erg gehecht aan het liedje. Ik zoek op Discogs en vind dit exemplaar bij een Zweedse dealer. Die is vanmiddag binnen gekomen. 'I Want To Get Back' riekt naar 'lowrider soul' en past dus helemaal in mijn straatje. De andere kant moet ook een 'killer' zijn maar die heb ik nog niet geproefd. 'That's How It Is' heeft een méér gearrangeerd stereo-geluid en opnieuw die unieke stemmen van de gezusters vrouw. Dit is iets meer in het crossover-idioom maar ik begrijp nu wel waarom dj's krom liggen voor een origineel in een topstaat. 

De laatste vijf zijn weer uit het 'goedkope' pakket van Mark. 

* Melba Moore- The Greatest Feeling (US, Buddah, 1977)
Of heb ik deze al? Ik moet het even checken. Ja okay, die heb ik dus al en had eigenlijk bij de dubbele singles moeten staan. 

* Wilson Pickett- Sugar Sugar (US, Atlantic Gold, 1970, re: 1973)
Ik neem aan dat Mark hem in het pakket heeft gestopt voor 'Fire And Water'  maar dat nummer heb ik in ieder geval op single. 'Fire And Water' is trouwens een cover van de Engelse hardrockers van Free. Wilson is op een bepaald moment een marionet en moet ook 'Sugar Sugar' in het vinyl persen. Het is een aardige novelty maar ook niet meer dan dat. 

* Prophecy- Betcha Can't Guess My Sign (US, Mainstream, 1975)
Dezelfde groep als van de All Platinum-singles. 'Betcha' is opgenomen met de Smurfen en dat zou Prophecy niet nodig zijn geweest, maar ja... het zal vast lachen, gieren en brullen zijn geweest in de studio. Het is een jaar voor 'Disco Duck' van Rick Dees met hetzelfde effect. 

* Rufus Thomas- Do The Push And Pull (US, Stax, 1970)
Dit nummer staat bij ons in de Tipparade maar hier vanaf de originele Stax-single. Ik heb niet een hele grote fan van het Stax-werk maar deze kan ermee door. 

* Freddie Waters- You Can Make It If You Try (US, Kari, 1980)
We besluiten deze 'Singles round-up' met fluweel per strekkende meter. Een prachtige ballade van meneer Waters. 'It Has To Be Love' op de keerzijde is meer upbeat en gaat meer richting de bluesy post-disco als er zoiets bestaat. Omdat ik niet zo van de ballades ben, denk ik dat dit wel eens de favoriete kant kan worden, maar het is wel een beetje 'oddball'. 

Het volgende bericht gaat over de twaalf singles uit Dedemsvaart. Daarna moet ik even bekijken hoe ik de overige Discogs-orders ga combineren voor berichten. 

Singles round-up: maart 2

Sinterkerst valt vroeg dit jaar, namelijk bij het aanbreken van het voorjaar. We gaan een 'Singles round-up'-week tegemoet. Nu eerst het eerste deel van de singles van Mark, gevolgd door de Week Spot. Dan waarschijnlijk het tweede deel van Mark en tenslotte de twaalf singles uit Dedemsvaart. Voor volgende week heb ik dan nog een aantal Discogs-singles in petto. Ik weet nog altijd niet of het de werkelijke reden is geweest voor Mark. Ik geloof dat hij de dagelijkse routine minder vond worden. Sinds mijn afwezigheid op Facebook publiceert hij iedere dinsdag een lijst met vijfentwintig titels in plaats van vijf elke werkdag. Als ik net mijn Facebook heb 'gerestaureerd' zie ik dat hij drie 'soul packs' in de aanbieding heeft. Geen titels of Youtube-video's, alleen maar het uitzicht op enkele platenlabels in de pakketten. Eentje is al verkocht en van de andere twee lijkt één pakket wel aardig voor de prijs. Dat zijn 27 singles totaal. Mark heeft de eerste helft toegevoegd aan mijn laatste pakket. Er zijn vijf singles 'dubbel'. Eigenlijk zes maar van eentje wil ik de keerzijde wel een kans geven. Ik trap af met de vijf dubbele en vervolg daarna met de eerste elf uit het pakket. De eerste single uit het tweede pakket is op voorhand al uitgezocht als Week Spot. 

* Don Downing- Lonely Days, Lonely Nights (UK, People, 1973)
* The Otis Funkmeyer Band- You Hit The Spot Baby (US, Allcity, 2007)
* Frank Lucas- Good Thing Man (US, ICA, 1977)
* Van McCoy & The Soul City Symphony- The Hustle (US, Avco, 1975)
* Raydio: You Can't Change That (UK, Arista, 1979)
Het People-label valt me meteen op en daar heb ik doorgaans goede ervaringen mee. Toch heb ik al een exemplaar van Don Downing maar geloof dat deze niet optimaal is. Even luisteren en vergelijken. Frank Lucas valt op omdat dit het label van de b-kant aan beide kanten heeft. Van McCoy heb ik niet gecheckt maar ga ervan uit dat ik die wel moet hebben. Raydio is een fraaie aanvulling in de Engelse uitdossing maar zal toch in de Gele Bak terecht komen.  Ik ga nu verder met de reguliere Five-A-Day-singles en doe straks de rest uit de 'soul pack' even apart. 

* Bloodstone- That's Not How It Goes (US, London, 1974)
Uiteraard geef ik de voorkeur aan Engelse persingen als het komt tot Bloodstone, maar in dit geval heeft Mark alleen Amerikaans styreen in de aanbieding. De Amerikanen van Bloodstone hebben gehoord over dat eiland tussen de Atlantische Oceaan en de Noordzee waar het publiek 'soul-minded' is en besluit zich te vestigen in Londen. Producent Mike Vernon ontfermt zich over de groep dat een contract krijgt bij het Engelse Decca. De band zal het meest bekend worden met de sweet soul-klassieker 'Natural High', op andere platen is Bloodstone vaak iets meer funky en crossover. Met 'That's How It Goes' wordt getracht het Memphis-geluid van Hi Records to kopiëren en zonder dat het ergens op lijkt, is het een zeer aangename sound. Met zo'n a-kant kan ik de b-kant overslaan!

* Charles Conrad & The Soul Bros. Inc.- Isn't It Amazing (US, Shandy, 1968)
Met de reguliere FAD zitten we wel meteen in het duurdere segment. Alles is duurder geworden. Persoonlijk schrik ik sinds kort vooral van de maaltijden op locatie. Vijftien euro is een borrelhap! Mark biedt al meer geregeld platen aan van omstreeks veertig pond als max en deze van Charles Conrad zit op 25. Voor dat geld heb je een bord verrukkelijke crossover-soul. Harmonieën om van te watertanden en een ontspannen groove. Het is ieder dubbeltje meer dan waard. 'You Got The Love' is de eigenlijke a-kant en is ook niet te versmaden maar het mist de magie van 'Amazing'. 

* L.C. Cooke- Half A Man (US, Wand, 1968)
De b-kant zal ik moeten opzoeken want de vorige eigenaar is flink in de weer geweest met de zwarte viltstift op het label. 'Surinam label decoration', zoals mijn maat het noemt. 'Half A Man' is nog een beetje leesbaar, maar heb een vermoeden dat de andere zijde de schuifelkant moet zijn. 'Half A Man' is blijkbaar een heel ander nummer dan die van Howard Tate en het heeft een ietwat funky arrangement met Wurlitzer op de achtergrond. Een overheerlijk nummer. O, ik zie nu dat de titel open is gelaten en dat is blijkbaar de a-kant: 'Let's Do It Over'. Jaaa, dat is de kant om met je lieftallige op het strand te dansen. Een 'double-sider' hoewel ik voorlopig de voorkeur geef aan 'Half A Man'. 

* The Daisies- I Wanna Swim With Him (US, Roulette, 1964)
Deze had eigenlijk al in het vorige pakket moeten zitten. Ik begin maar bij de a-kant want ik weet niet welke kant Mark heeft geadverteerd. The Daisies is een meidengroep. 'Swim' klinkt als een antwoord op Bobby Freeman die een aantal zwemtitels heeft in 1964. Het is feestelijk en gezellig, maar ik vermoed nu dat Mark de plaat heeft aangeboden vanwege de b-kant. 'You Just Said You Love Me' is een flink tandje lager qua tempo maar of het nu beslist beter wordt? Het blijft 'big city girl group' en dat grenst aan de pop. Ik denk dat 'Swim' dan toch het betere alternatief is, maar het is eerder twist dan soul. 

* Aretha Franklin- When You Get Right Down To It (UK, Atlantic, 1975)
Het mag bekend zijn, ik ben geen grote fan van Aretha. Vooral als mevrouw Franklin verder in een liedje is, wil ze nog wel eens gaan krijsen en schreeuwen en dat heb ik nooit als soulvol ervaren. Tegelijk heb ik wel een zwak voor Engelse persingen. Ik ken het nummer persoonlijk beter aan de versie van Ronnie Dyson. Aretha begint 'classy' maar heb een vermoeden dat ze tegen het einde helemaal los gaat. 'Sing It Again... Say It Again' is geschreven door zus Carolyn en ademt meteen gospel in het intro en in de zang klinkt het als de klassieke Aretha van omstreeks 1967. Ik moet toegeven dat ik deze kant eigenlijk beter vind. 'When You Get Right Down To It' heeft mijns inziens geen andere cover nodig na Ronnie Dyson. 

* Front Row- My Love My Song (US, TBC, 1983)
Ook hier weet ik even niet meer welke kant door Mark is gepromoot. Ik denk de andere kant want er staat me iets bij van upbeat. 'My Love My Song' zit in de hoek van Champaign maar dan met minder budget. Ja, we hebben het over een budget-opname. Daarvoor klinkt het overigens nog niet eens zo slecht, alleen weinig bas en laag. 'Wanting You' heeft enkele van de nieuwste synthesizers tot haar beschikking en dat geeft het een ietwat 'lo-fi' klinkende post-disco maar met een refreintje dat je over drie uren nog zingt of fluit. 

* Herb & Doris- I'll Be The One (US, Hip, 1975)
Herb en Doris staan beide in de groepsnaam en toch is één kant toegeschreven aan 'featuring Doris' en de andere aan 'featuring Herb'. Herb doet even iets anders als Doris 'I'll Be The One' doet in de studio. Wederom een geluid dat is geïnspireerd door Memphis maar ook met een beetje hi-hat om het disco te krijgen. Een beetje vreemd maar wel onweerstaanbaar. Herb mag ons vervolgens begeleiden in 'Disco Strut'. Dat is instrumentaal met vooral veel gitaar en verrassend weinig disco of strut. Het klinkt eerder als 'Love Love Love' van The Electronics. Nee, 'I'll Be The One' is de definitieve kant in dit geval. 

Tenslotte vier singles uit het 'goedkope' pakket. 

* Sandy Barber- Wonder Woman (US, Olde World, 1978)
Olde World biedt onderdak aan artiesten (m/v) die in 1978 al over hun hoogtepunt heen zijn en het middels hun label mag proberen in de eigentijdse disco. Sandy Barber is op zichzelf niet slecht maar het heeft iets kneuterigs 'Can't You Just See Me' is spannender in mijn beleving. 

* Alex Brown- Love Really Hurts Without You (US, Roxbury, 1976)
Amerika wil de grootste zijn in alles en op het gebied van de popmuziek zit het ze nog altijd dwars dat The Beatles uit Engeland kwamen. Als de disco op gang komt, dreigen een aantal Engelse producties erg groot te worden in Amerika. En dus laten een paar platenlabels alternatieve coverversies opnemen zodat deze de hit kunnen 'stelen' van de oorspronkelijke artiest. Alex Brown laat zich ook lenen voor deze projecten. Ik heb al een single van haar op Tangerine en ze zingt eveneens bij Specialities Unlimited. In 1976 neemt ze voor Roxbury een nieuwe versie op van de Billy Ocean-hit en op de b-kant 'Ride A Wild Horse' van Dee Clark. Billy heeft nog nooit zo sexy geklonken!

* Al Green- Livin' For You (US, Hi, 1973)
Ik heb een paar maal Memphis aangehaald en daar hebben we de dominee. Het is natuurlijk helemaal in lijn met zijn overige hits maar dat mag de pret niet drukken. 

* Erica Guerin- Never Too Late (US, Ichiban, 1993)
Ja, ik heb een vermoeden dat Mark voor de b-kant is gegaan. De a-kant heet namelijk ''Heart-Stopping Sex'. 'Never Too Late' heeft een bijna eigentijdse retro-soul sound. Erg gezellig met blazers en zo. 'Heart-Stopping Sex' neigt iets meer naar de blues maar nog altijd wel uptempo. 

Diagonaal zeven letters: Maandag 9 maart

Ach vooruit. Ik ga toch nog niet meteen slapen want dat heeft vooral te maken met een gepeperde maaltijd van vanavond. Voordat ik het nachtverblijf op zoek, zal ik eerst nog een toiletbezoek moeten doen en intussen mijn dorst zien te stillen met de cola. Het plan dateert van oktober van vorig jaar en tijdens mijn korte verblijf in Hardenberg. Ik ben de woensdag de 'H' van herhaling al helemaal beu en wil niet wéér over de heide richting Neuenhaus. Ik besluit om maar een stuk langs de doorgaande weg te gaan. Een gedeelte hiervan heb ik vorig jaar april gefietst toen ik haast moest maken op de laatste dag. Mijn koplamp is dan al overleden en bovendien wil ik een maaltijd nuttigen voordat ik naar de bed & breakfast ga. De woensdag van de trip in oktober ontdek ik iets. Als ik over de heide ga kom ik via een zijstraat Itterbeck binnen fietsen. Ik ben nog nooit in 'het centrum' geweest (Itterbeck is eigenlijk gewoon een klein dorpje). Deze woensdag zie ik aan weerskanten van de weg twee winkels zitten met goedkope shag en sigaretten. Bij eentje koop ik in oktober een flinke voorraad vapes. Bij thuiskomst ga ik eens kijken hoe ver dat nu eigenlijk is? Via de snelste route komt het op zestig kilometer. Heen en terug is het dus 120. Dat moet ik op een dag kunnen doen? Ik heb de smaakjes-vapes al een tijdje niet meer aangeraakt en ben onlangs aan de laatste begonnen. Met het fraaie weer in het verschiet begint het vrijdag opeens te kriebelen. Zullen we? Zaterdag wellicht? Nee, dan ga ik gewoon aan het werk. Maandag dan? 

Dat is zelfs gisteravond nog onzeker maar tot mijn grote verrassing word ik keurig om half tien wakker en kan ik actie ondernemen. Het is in de vorige nacht redelijk koud geweest en na een uur of elf zal het aangenaam worden. Dan moest ik maar beginnen met fietsen. Het is al half twaalf als ik op de fiets stap. Het idee? Eerst over Zuidwolde en Dedemsvaart via het fraaie bospad naar Hardenberg. Terug zien we wel. Wat zullen we eens aantrekken? Nou, in ieder geval mijn tussenjasje. Dat heb ik al sinds oktober niet meer aan gehad. Overhemd eronder maar de laatste gaat in Zuidwolde al in de tas. Met ook de telefoon in de borstzak en hierdoor heb ik lange tijd geen notie van de tijd. De heenweg is gesneden koek. Het is bijvoorbeeld de route die ik fiets als ik in oktober naar Hardenberg fiets. Via Ansen en Ruinen naar Echten. Over een paar weken ga ik weer eens naar een concert in Echten, maar dat is iets anders. In Zuidwolde koop ik twee bekers ijskoffie en broodjes. Deze wil ik nuttigen op het bankje achter Linde maar deze is verwijderd. Ik fiets door naar Dedemsvaart en zie daar een bankje in het park. Daar drink ik de ijskoffie. Ik heb daar de tijd gezien op een kerkklok. Half twee of zo? Dat zal wel kloppen! Als ik goed en wel weer op de fiets zit, passeer ik de 'kleine' kringloopwinkel waar ik vorig jaar ook al eens ben geweest. Even binnen kijken? Daar vind ik een 'big want' en dat levert morgen alvast een 'Singles round-up' op. Verder op de fiets naar Hardenberg. Via daar naar Hoogenweg en dan via Venebrugge naar de doorgaande weg naar Uelsen en Neuenhaus. Ik heb op zichzelf een klokje op mijn oren. Ik luister heen en terug naar de volledige Blauwe Bak Top 100 en deze shows zijn 3,5 uur per stuk. Ik ben bijna in Itterbeck als deel 1 is afgelopen. Het moet dan inderdaad drie uur zijn. Toch kan ik dat niet helemaal plaatsen op een gekke manier. Ik zet de muziek af totdat ik weer terug ben in Nederland. 

Heb ik het onderschat? Ja. Ik denk dat de routeplanner de start van Itterbeck als uitgangspunt heeft genomen. De winkels zitten wel een paar flinke kilometers Duitsland in, maar het is te doen. Ik ga wederom naar de grote. Er is een actie met 1000''s, doorgaans mijn favoriete vape. Alleen weet ik niet wat ik van 'cucumber mix' moet maken. De 800's zijn in bloedsinaasappel-smaak. Die heb ik al eens eerder gehad en dat is een fijn smaakje. Negen wegwerpers gekocht en deze zijn vooral voor de weekenden. Daar kan ik dus wel drie of vier maanden mee vooruit. In de winkel hangt vast wel een klok maar ik let er niet op. Als ik buiten sta, meen ik ergens een klok te zien. Wablief? Deze zegt dat het twintig over vier is. Heb ik me ergens op verkeken? Toch besluit ik terug te gaan over de heide. Ofwel: Het stuk dat in 2024 de start van mijn Duitse vakantie is en dat ik de maandag in oktober ook heb gefietst. Toch heb ik geen zin om terug te fietsen naar Hardenberg en ga richting Laar en Gramsbergen. Dat is op het laatst de keuze die ik heb. Of via Laar naar Coevorden en vanuit daar naar Hoogeveen. Of toch maar via Gramsbergen naar Lutten en via Slagharen terug? Ik kies voor het laatste. In Gramsbergen vergeet ik op de kerkklok te kijken, een klok buiten een winkel zegt iets van zes uur. Dat zou kunnen kloppen als het twintig over vier was in Itterbeck. Ik ben De Vaart aardig zat als ik in Lutten kom. Dan wil ik onderhand wel eens weten hoe laat het is. 

Ik duik in mijn fietstas en tover mijn telefoon tevoorschijn. Huh? Het is half zes. Voor mijn gevoel is het véél later. Conclusie: De klok in Itterbeck heeft een uur voor gelopen en de klok buiten de winkel in Gramsbergen is waarschijnlijk ook kaduuk. Aan de hand van de radioshows weet ik opeens ook dat ik rond een uur of drie in Itterbeck moet zijn geweest. Slagharen komt snel in zicht. Boodschapjes? Brood en beleg zou ik kunnen gebruiken voor morgenochtend. Ik kan geen half brood vinden in de Jumbo en neem koekjes mee. Ook lekker als ontbijt? Ach, ik heb nog een ministolletje en een volkorenbolletje over van de fietstocht. Dat kan als ontbijt dienen. Ik eet één stolletje en drink een flesje melk bij de klok van Slagharen. Deze slaat zesmaal als ik weer op de pedalen wil stappen. Dan merk ik dat het frisser is geworden en trek het overhemd weer aan onder de jas. Avondeten... Ik heb niet heel veel in huis voor een maaltijd en het is wel zo verstandig om onderweg een bordje leeg te eten. Ik zet koers naar Hoogeveen. Nee, geen chinees vandaag en de snackbar is me té minimaal. Ik vind een grillroom waar ik de lekkerste falafel heb gehad tot nu toe. De kok gooit er flink wat rode pepers overheen en dat heeft me momenteel aan de cola. Ik wil een eind terugfietsen maar zie dan dat het bordje van de knooppunten tegenover de grillroom is. Ik fiets al een stuk zekerder Hoogeveen uit en zet koers naar Echten. Vanuit daar is het de 'H' van herhaling en fiets exact wat ik de heenweg ook heb gefietst. Na Ruinen het tweede flesje melk en een rokertje en dan verder naar huis. Ik heb deel twee van de radioshow aangezet bij de grens en uiteraard heb ik het uitgezet tijdens het bezoek aan de grillroom. Ik verlaat de zaak om half acht en dan hoor ik van mezelf dat de show nog anderhalf uur duurt. Dat brengt me tot exact Rheebruggen. Ik ben om twintig over negen thuis. Fysiek niet heel erg moe, alleen mijn kop is ermee op gehouden. Een hazenslaapje van een uur en ik ben klaar voor de Northern Soul-show van mijn collega. 

Voor herhaling vatbaar? Ach, waarom niet? Het is te doen. Alleen zou ik nu in principe genoeg vapes hebben tot de vakantie. Het wordt zeker geen maandelijkse prik voor mij!

De foto is van mijn trouwe stalen ros op de heide van Itterbeck. 

*Linksom of rechtsom

Je zou kunnen zeggen dat ik met voorbedachte rade een paar dagen vrij heb genomen van Soul-xotica. Ik voel aan mijn water dat er vandaag, maandag, iets groots gaat gebeuren en wil dat binnen 'de gezellige berichten' van het weekend houden. Daar zal ik me straks over buigen. Verder hebben jullie in principe nog twee links van me te goed: 'Do The 45' en 'The Vinyl Countdown'. Van de eerste zou ik wellicht de speellijst op Facebook erbij kunnen pakken, maar ach... het is niet iets heel bijzonders. Wel een fijne show overigens! In de eerste twee uren vooral veel platen die jullie de afgelopen weken hebben kunnen zien in de 'Singles round-up' plus een aantal Europese persingen. Het derde uur zet ik helemaal in het teken van de 'exotische' persingen, vooral muziek van Barbados, Jamaica en Suriname. https://pixeldrain.com/u/yZ9Y7fWv Hier kunnen jullie de volledige show horen die zelfs iets over de drie uren heen gaat. De 'euhs' krijgen wel even de overhand, dat krijg je als je een show doet zonder aantekeningen. Volgende keer beter. 

Dan 'The Vinyl Countdown'. De jaren zeventig-bak heb ik afgelopen zomer leeg getrokken voor een show en er zijn nog altijd een paar platen die ik niet meer terug kan vinden. Een taak voor de komende dagen. Hiervan heb ik de singles nog wel in de koffer staan en kan dus vertellen wat jullie zoal kunnen verwachten. Uiteraard een overzicht van de bands en artiesten om de verrassing in stand te houden. 
Jaren 50 en 60: The Box Tops (2), Jacqueline Boyer, André Brasseur, The Brass Ring, James Brown, Joe Brown, Dave Brubeck Quartet, The Butterflies, Roy C., Freddie Cannon, The Cats, The Champs, Bruce Channel, The Chantays, Ray Charles, The Ray Charles Singers, Chubby Checker. 
Jaren 70: Gerry Rafferty, Raiders, Rainbow, Helen Reddy (2), Reunion, Cliff Richard (2), Road, Vicki Sue Robinson, Johnny Rodriguez, Tommy Roe, Rolling Stones. 
Jaren 80, 90 en 2002: Nitty Gritty Dirt Band, No-Goods, Chris Norman, Nux Nemo, Off, Oscare, John Otis, Robert Palmer (2), Juan Pardo, Ray Parker Jr. & Raydio, Owen Paul, Pere Ubu, Pet Shop Boys, Tom Petty, William Pitt. 
De jaren zeventig-bak gaat vrijdag op herhaling in The Spirit Of The Seventies. Ik weet niet of ik nu nog aan verder publiceren kom want ik ben bekaf na de fietstocht van vandaag dus wellicht dat ik morgen dubbel ga publiceren. Hier is de link naar de drie uren van 'The Vinyl Countdown'. https://pixeldrain.com/u/j4cWaiKj