Het is in meerdere opzichten de week van broeder geweest. Niet alleen is het nog steeds moeilijk voor te stellen dat het twee jaar geleden is dat hij ons heeft verlaten, de verschillende gebeurtenissen in deze week houden ook allemaal verband met elkaar. Ik denk dat ik meteen deze week weer ga reserveren voor volgend jaar. Op Soul-xotica wil het publiceren eerst niet en dan besluit ik de top tachtig maar achterelkaar aan te rammen om weer op schema te komen. Het is goed zo! De fietstocht van woensdag is een dag later uitgevallen, maar is de fietstocht ter ere van zijn herinnering. Als klap op de vuurpijl is dan vanmiddag de opening van 'het museum'. Tussen aanhalingstekens want feitelijk is het een etage in iemands' huis en is het eerder meer een uitstalling dan een openbaar toegankelijk museum. Zijn vrienden en connecties weten het te vinden en daar is dit museum dan ook voor bedoeld. Ik zal dus ook geen namen delen, een adres of locatie of iets anders waaraan dit kan worden opgemaakt. De foto is vooral van de tafel van broeder met de verschillende foto's die door de jaren heen zijn gemaakt in Heerenveen-verband.
In 'Het nalatenschap op 45 toeren' heb ik vorig jaar al eens uit de doeken gedaan hoe SC Heerenveen vrij plotseling een intrede heeft gedaan in het leven van broeder. Hij is een jaar of elf of twaalf als de onderwijzer van de basisschool een aantal van zijn pupillen meeneemt naar een wedstrijd van Heerenveen. De onschuldige jaren tachtig. Tegenwoordig is het spelen met vuur als je als docent iets doet met je leerlingen in de vrije tijd. Ik ben later in het decennium ook wel eens thuis geweest bij een onderwijzer. Dat kan allemaal en er is niemand die daar een negatieve gedachte bij krijgt. Er is overigens ook nooit iets gebeurd! Als broeder de volgende morgen opstaat is het SC Heerenveen voor en na, terwijl hij een week eerder nog vrij weinig had met voetbal. Mijn vader heeft van een vertegenwoordiger een petje van PEC Zwolle gekregen en dat is dan mijn favoriete hoofddeksel. Zelfs deze moet eraan geloven want vanaf nu af aan is alleen SC Heerenveen nog toegestaan in het huis. Ik deel dan de slaapkamer met broeder en systematisch worden de zes vrolijke meiden van de Dolly Dots vervangen door elf mannen in blauw-witte t-shirts en korte broeken. Dan mag Jack Spijkerman iedere dinsdagmorgen de luisteraars van Hilversum 3 wekken en dat doet hij onder andere door wensen in vervulling te laten gaan. Broeder heeft een briefje gestuurd met de wens om nog eens een dag te mogen meelopen in het Heerenveen-stadion. Deze wens wordt uiteraard ook vervuld. Hij mag de training mee maken en 's avonds een wedstrijd bij wonen. Ik geloof dat de seizoenskaart ook in het pakket zit en vanaf dat moment zal hij altijd zo'n pas hebben. Qua thuiswedstrijden zal hij sindsdien niet veel hebben gemist.
Later gaat hij ook de trainingen op de woensdagmorgen bijwonen en dat is hoe hij steeds meer onderdeel wordt van het cirkeltje. Zo krijgt hij aan het einde van het seizoen wel eens een shirt van een speler of bouwt hij bijna een innig contact op met een speler. In 1993 is broeder helemaal idolaat van Camataru. Op de foto zien we de speler samen met broeder met tussen hen in de voetbalschoenen van Camataru. De laatste hangen ook in de uitstalling. Het was toen in Jutrijp de absolute trofee in zijn verzameling. Voor zijn verzameling had hij ook Voetbal Internationals gekocht uit de laatste decennia en deze heeft hij uitgeplozen om alles over Heerenveen te archiveren. Hij heeft kaartenbakken vol met informatie over spelers en wanneer ze hebben gescoord en dergelijke. Hij ontwikkelt ook een parate kennis, maar heeft tegelijk ook alles vastgelegd op papier.
Ik dreig er wel eens mee om Cambuur-fan te worden maar dat is alleen maar om hem te stangen. Ik heb nooit iets met voetbal gehad, maar met zo'n fan en supporter in het gezin kan het niet anders dat ik SC Heerenveen een warm hart toedraag. Vraag me niet in welke divisie ze spelen, hoe hoog als ze staan en of ze de laatste wedstrijd hebben verloren of gewonnen. Euh... in dat laatste geval weet ik dat ze vrijdagavond hebben verloren, maar dat komt vanmiddag ter sprake. Er is nooit geen trammelant bij SC Heerenveen en dat is iets dat ik alleen maar kan toejuichen.
Met deze middag in het vooruitzicht heb ik de afgelopen week nagedacht over mijn meest ultieme Heerenveen-moment samen met broeder. Daarvoor gaan we naar de zomer van 1996. Hij woont dan pas een jaar in Denemarken als ik samen met mijn ouders de vakantie aldaar ga vieren. Er is afgesproken dat ik het eerste weekend bij broeder zal zijn en dat mijn ouders dan bij mijn oudste broer verblijven. In het tweede weekend doen we het precies andersom. Ik weet dat ik de vrijdagmiddag meteen het oranje satijnen hemd heb gekocht dat ik in mei heb zien hangen in een hippieboetiek in Herning. De rest van de zaterdag is blanco voor mij. Ik weet wel dat broeder in het Fries staat te vloeken als zijn vriendin vertelt dat we die avond worden verwacht bij vrienden voor een drankje. Broeder heeft meteen het plan klaar. 'We gaan er heen uit fatsoen maar na een uur peren wij hem en gaan we op stap'. De gastheer en -dame bedoelen het goed maar ik kan mijn draai niet vinden op het feestje. Iedereen praat Deens. Ik ben niet de enige 'partypooper' want ook broeder doet niet actief mee. Hij zit meest van de tijd met de oordopjes naar 'Langs De Lijn' te luisteren. Ik heb de bui al zien hangen, maar dan.... gebeurt er een mirakel!
De single 'Je Liegt Dat Je Barst' van de zydeco-band Allez Mama is vaak gedraaid op Omrop Fryslân en ik ben de cd-single tegengekomen in een uitverkoopbak. Die draai ik dus regelmatig en heb ik in 1996 vast ook op cassettebandjes staan. De band bezingt een waslijst van 'onmogelijke' dingen en gebeurtenissen en pas als deze dingen werkelijkheid worden, zal hij haar kunnen geloven. 'Als Heerenveen van Ajax wint', is daar eentje van. Zo is het dan opeens het begin van het seizoen in 1996 als Heerenveen tegen Ajax moet en al snel op voorsprong komt te staan. Na een uur glippen we er tussenuit en onderweg naar de bar volgt het fluitsignaal in Heerenveen. Ajax is verslagen! We staan midden op straat en maken een vreugdedansje en hebben die avond misschien ook wel een extra flesje Tuborg gedronken!
Na zijn plotselinge overlijden ben ik bang dat de collectie helemaal uit elkaar zal vallen. Middels een Deense oud-speler van Heerenveen komt de collectie terecht bij een andere superfan die zelf ook al een niet misselijke verzameling heeft. Deze twee zijn nu samengevoegd en hij heeft het erg smaakvol ingericht. Het is klein maar ik denk dat een Heerenveen-fan hier hetzelfde gevoel krijgt als ikzelf in het Cuby + Blizzards-museum. Vier uren is niet genoeg. Je wilt er wonen! In zijn laatste huis is nauwelijks plek voor de verzameling en het meeste staat ingepakt in dozen. Goed beschouwd heeft het nu een veel mooiere plek als thuis in Denemarken. De angst dat het verloren zou gaan, is voorgoed uit onze gedachten verbannen. Deze man doet het namelijk ook nooit meer weg!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten