'Pop-goes-Motown'. Ik kan vanavond eerder niet op de naam van de rubriek komen. In het begin bedenken wij ze zelf nog, sinds enige tijd maakt mijn radio-collega gebruik van beschikbare lijstjes op het internet. Soms is het 'hit-and-miss'. Valt Shara onder deze noemer? Tja, in de begeleiding zit wel iets dat aan Motown doet herinneren maar ik zou me ook zo kunnen voorstellen dat een Mary Wells het zou kunnen hebben gezongen op een Motown-elpee. Het is bovenal een hernieuwde kennismaking in 2021, want dat moet het jaar zijn geweest als hij het voor de eerste keer draait. Het plaatje doet me ergens een lichtje branden maar het is heel ver weg. Ook geen wonder want het is nimmer een grote hit geweest in ons land. Een paar weken geleden doet hij deze op herhaling en sta ik opnieuw versteld van de schoonheid van het nummer. Nu heeft een Nederlandse dealer hem in het assortiment en dat scheelt weer invoerkosten en dergelijke. Nu mag het meteen de Week Spot worden: 'One Goodbye In Ten' van Shara Nelson uit 1993.
Hoewel haar stem wereldberoemd is, zijn er niet veel persoonlijke gegevens bekend over Shara. Ze zou ergens in 1965 zijn geboren, hetgeen betekent dat ze nu zestig of eenenzestig moet zijn. Ze opereert aanvankelijk vanuit Londen en maakt haar debuut in 1983 als Shara Nelson & The Circuit. De single 'Aiming At Your Heart' brengt echter geen succes. Ze gaat daarna solo en verschijnen er platen als Shara, Sharon Nelson en tenslotte Shara Nelson. Geen van de singles levert echt veel op. In de late jaren tachtig gaat ze samenwerken met The Wild Bunch, een collectief uit Bristol. Daaruit wordt in 1990 een nieuw project geboren: Massive Attack. 'Daydreaming' is in 1990 de eerste single van Massive Attack samen met Shara Nelson. De single gooit geen hoge ogen. Een half jaar later komt het debuutalbum 'Blue Lines' op de markt. Van sommige dingen sta ik nog altijd versteld. Hou je vast: 'Unfinished Sympathy' zal nooit verder komen dan een dertiende plek op de Engelse hitparade. Helemaal gek als je beseft dat het nummer in 1998 een soort van Top 100 Aller Tijden aanvoert. Ik weet nog dat er dan veel onbegrip is onder critici. 'Unfinished Sympathy' beter dan alles van The Beatles en Queen? Het publiek heeft gestemd.
Shara is niet alleen maar de zangeres, ze schrijft ook veel van het album. 'Safe From Harm' is de matig succesvolle opvolger. In 1993 is ze klaar voor een nieuw hoofdstuk en in dat jaar verschijnt haar solo-debuut 'What Silence Knows'. Er komen een aantal matig succesvolle singles van het album dat wel de status van goud zal halen. 'Matig succesvol' is globaal gezien, het komt in ieder geval niet hoger dan de nummer dertien van 'Unfinished Sympathy'. 'One Goodbye In Ten' piekt op 21 in de Engelse hitparade.
'Blue Lines' wordt over het algemeen tot Nelson's werk gerekend en dat brengt het totaal op drie albums. 'Friendly Fire' uit 1995 is de laatste. Sindsdien maakt ze geregeld singles en is ze te horen als gastzangeres op uiteenlopende platen. In 2010 krijgt ze een strafblad als DJ Pete Tong haar aanklaagt voor 'stalking'. Shara zou hem vaak onnodig hebben lastig gevallen per telefoon en zelfs hebben gezworen dat ze getrouwd waren. Na een taakstraf kan ze weer verder in de muziek. Haar laatste wapenfeit is de single 'This Is Real' van Charles Webster. Deze heeft eerder deel uitgemaakt van The Presence waarmee Nelson ook werk heeft opgenomen. In 2022 verschijnt er nog een remix van het nummer maar verder is het stil geworden rondom Nelson.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten